การนับเวลาแบบไทย

การนับเวลา แบบไทย หนังสือ E-book ออนไลน์

ประเทศไทยเรานอกจากจะใช้วิธีการบอกเวลาแบบสากลแล้ว ก็ยังมีการบอก เวลาที่มีลักษณะที่โดดเด่นเฉพาะประเทศเราไทยเราเฉพาะอย่างการนับเวลา ด้วยการใช้ โมง-ทุ่ม-ตี-ยาม นั่นเอง

คนไทยสมัยก่อนใช้การตีฆ้องและตีกลองเพื่อเป็นสัญญาณบอกเวลา โมง เป็นคำ ที่เลียนเสียงฆ้อง ทุ่ม เลียนมาจากเสียงกลองนั่นเอง โมง-ทุ่ม-ตี

พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ ได้อธิบายคำ ศัพท์ที่ เกี่ยวกับการนับเวลาของไทยไว้ดังนี้ โมง หมายถึง วิธีนับเวลาตามประเพณีในเวลากลางวัน ถ้าเป็นเวลาก่อนเที่ยงวัน ตั้งแต่ ๗ นาฬิกา ถึง ๑๑ นาฬิกา เรียกว่า โมงเช้า ถึง ๕ โมงเช้า ถ้าเป็น ๑๒ นาฬิกา นิยมเรียกว่า เที่ยงวัน ถ้าหลังเที่ยงวัน ตั้งแต่ ๑๓ นาฬิกา ถึง ๑๗ นาฬิกา เรียกว่า บ่ายโมง ถึง บ่าย ๕ โมง ถ้า ๑๘ นาฬิกา นิยมเรียกว่า ๖ โมง เย็น หรือ ยํ่าคํ่า

ทุ่ม หมายถึง วิธีนับเวลาตามประเพณีสําหรับ ๖ ชั่วโมงแรกของกลางคืน ตั้งแต่ ๑๙ นาฬิกา ถึง ๒๔ นาฬิกา เรียกว่า ๑ ทุ่ม ถึง ๖ ทุ่ม แต่ ๖ ทุ่ม นิยมเรียกว่า สองยาม ตี หมายถึง วิธีนับเวลาตามประเพณีในเวลากลางคืน หลังเที่ยงคืน ตั้งแต่ ๑ นาฬิกา ถึง ๖ นาฬิกา เรียกว่า ตี ๑ ถึง ตี ๖ แต่ตี ๖ นิยมเรียกว่า ยํ่ารุ่ง

ตั้งแต่ย่ำ ค่ำ คือ ๑๘ นาฬิกา ถึง ๓ ทุ่ม (๒๑ นาฬิกา) เป็นยามที่ ๑ หลังจาก ๒๑ นาฬิกา หรือ ๓ ทุ่ม ไปถึง ๒๔ นาฬิกา หรือ เที่ยงคืน เราเรียก ว่า ยาม ๒ หรือ ๒ ยาม หลัง ๒๔ นาฬิกา ไปถึงตี ๓ (๓ นาฬิกา) เราเรียกว่า ยาม ๓ และหลังจากตี ๓ ไปจนย่ำ รุ่ง หรือ ๖ นาฬิกา เราเรียกว่า ยาม ๔ ซึ่งเป็นยาม สุดท้ายของคืน การบอกเวลาด้วยคำ ว่ายาม คำ ว่า “ ยาม ” ที่เรานับกันตามแบบไทย ๆ กับ “ ยาม ” ของแขกตามที่ปรากฏใน บาลีนั้นแตกต่างกัน ทั้งนี้เพราะคืนหนึ่งเราแบ่งเป็น ๔ ยาม ยามละ ๓ ชั่วโมง

สมาชิกในกลุ่ม นายวีระศักดิ์ ยังจีน เลขที่14 ม.6/9 นางสาวฐปนัท สุดสวาสดิ์ เลขที่16 ม.6/9 นางสาวปวันรัตน์ สุขสมบูรณ์ เลขที่20 ม.6/9 นางสาวภาณุมาส ศิลป์ชุมพล เลขที่21 ม.6/9 นางสาวนลินี สุบงกฎ เลขที่32 ม.6/9 นายรุ่งรดิศ นิ่มนวล เลขที่39 ม.6/9