ONCE UPON A TIME
กาล
ค รั ง
ห นึ ง
ทุกสัดส่วนของการเดินทางล้วนแล้วแต่มีเรอื งราวเสมอ
DAILY PHOTO
PAGE 01 NEWS GEARS
EXCLUSIVE กาลครงั หนงึ
ไรฝ่ นเทยี ม
สายตาทอดยาวออกไปในสถานทีราย ในขณะทีแสงยามเยน็ สาดสอ่ งทอดยาวลงมา ท่ามกลาง
ล้อมห่อห้มุ ด้วยต้นไมแ้ ละก้อนหินน้อย
ใหญ่ เคยมยั ความสขุ เพยี งแค่ถอน หบุ เขาทีเขยี วขจสี ดุ ลกู หลู กู ตา กายสมั ผสั รบั ความเคลือนไหว
หายใจออกมา คณุ ค่าของการได้ใช้ ของสายลมทีพดั ผา่ นเขา้ มากระทบเบาๆ ผมไดท้ ิงความรสู้ กึ ไป
หัวใจพาตัวเราออกไปเดินทาง บางคน กับการรบั รถู้ ึงเรอื งราวใหม่ ในทีแหง่ นดี ว้ ยความรสู้ กึ สงบ สถาน
ไปเพอื พกั ผอ่ น แต่บางคนไปเพอื พกั ทีแหง่ นกี ําลังจะถ่ายทอดเรอื งราวใหผ้ มไดฟ้ ง สถานทีแหง่ นี
ก่อน กําลังเปนเพอื นพูดคยุ กับผม ไรฝ่ นเทียม จงั หวดั สระบุรี ตําบล
หวั ลํา อําเภอ ท่าหลวง หนงึ ในสถานทีทีกําลังไดร้ บั ความนยิ มจาก
บั น ทึ ก เ รือ ง ร า ว : วี ร ะ วั ฒ น์ ภู่ เ กิ ด นกั ท่องเทียวและผคู้ นทีรกั การเดนิ ทาง มุมลับบนเทือกเขานอ้ ย
ถ่ า ย ภ า พ : วี ร ะ วั ฒ น์ ภู่ เ กิ ด ใหญ่ ธรรมชาติทีรายล้อมดว้ ยต้นหญา้ และก้อนหนิ ทีเรยี งราย
สวยงามเปนจาํ นวนมาก ซงึ ผมและเพอื นๆไดม้ โี อกาสเดนิ ทางไป
สมั ผสั ความสวยงามของสถานทีแหง่ นมี าในชว่ งปลายฤดรู อ้ น
ผมและเพอื นๆตัดสนิ ใจเดนิ ทางมาอยา่ งไมล่ ังเลหลังจากทีได้
พบเหน็ เรอื งราวทีถกู แชรก์ ันออกมาในโลกออนไลน์ และนกี ็คงจะ
เปนเรอื งราวการเดนิ ทางครงั ใหมข่ องพวกเรา
พรอ้ มแคไ่ หน
ไมส่ ําคญั
เข็มทิศชีวิตครงั หนึงต้องมา ปกธงว่าด้วยเรอื ง
ราวการเดินทางของผม และเพือสมาชิกทีจะออกเดิน
ทางไปท่องเทียว และผจญภัยด้วยกัน ซงึ ครงั นีต้อง
บอกเลยว่า มันเปนเรอื งของข้อจาํ กัดใหม่ ทีต่างออก
ไปจากการเดินทางในแบบเดิมๆจากหลายครงั ทีผ่าน
มา การเตรยี มความพรอ้ มและการวางแผนให้มาก
สาํ หรบั การเดินทางทีจะเกิดขึน ความท้าทาย ทีตังขึน
จากการไปลําบากลําบนจากทรปิ อืนๆทีผ่านมา เพราะ
การเดินทางในครงั นีเปนการขับขีรถมอเตอรไ์ ซค์คู่ใจ
ทีต้องแบกเอาสิงของ และสัมภาระของตัวเองไป
อย่างมากมายเปนกรณีพิเศษ อุปกรณ์ทีต้องจัด
เตรยี มมาแคมปปงด้วยกัน มันคือหัวใจหลักของทริ
ปนี ซงึ ผมและเพือนๆได้ตกลงกันว่าจะต้องแบ่งหน้าที
กัน โดยใช้คําว่าแผนก มีแผนกอุปกรณ์ แผนกอาหาร
แผนกขนม และ แผนกเครอื งดืม เพือให้พรอ้ มสาํ หรบั
การดืมดาํ บรรยากาศแบบเต็มที ไม่ต้องกังวลว่าจะ
ขาดเหลืออะไร และแน่นอนว่าความพรอ้ มจะเกิดขึนได้
นัน ต้องมีความวุ่นวายตามมาในทีสุด
ภายหลังจากการแจกแจงว่าใครต้องทําอะไร เตรยี ม
อะไรกันครา่ วๆแล้ว ก็ถึงคราวตัวใครตัวมัน ทุก
บทบาททุกหน้าทีเดียวก็รูค้ รบั ว่าใครจะพลาดต้องมีลืม
กันบ้างแหละ
แต่หนึงในความฮาก็คือ “หมูทอดแดดเดียว” อาหารสุดคลาสสิค อภินัท
ทนาการจากพีอ้อ หนึงในสมาชิกทีรว่ มเดินทางไปกับผมด้วย ซึงแกบอกว่าแกสังหมู
แดดเดียวมาหนึงโลเผือไว้กินกันเล่นๆ หนึงโลก็ไม่รูน้ ะว่าจรงิ ๆมันแลดูเยอะไปหรอื
เปล่า แต่ดูเหมือนทุกครงั ทีเจอกันและได้พูดคุยกับพีอ้อแกจะยาํ เรอื งหมูแดดเดียว
อยู่บ่อยครงั สงสัยคงจะอรอ่ ยจัด เลยพรเี ซ็นบ่อย แต่นันก็ไม่ใช่ปญหาอะไร ของ
เหลือดีกว่าขาด พีอ้อแกอยากเตรยี มอะไรก็ตามนัน ขอเพียงอย่างเดียวอย่าให้
เครอื งดืมขาดเปนพอ
ต่อมา มาดูพ่อครวั ใหญ่ของเราในทรปิ นี คือ พีนนท์ จากการพูดคุยก็ได้เรอื ง
ได้ราวเกียวกับเมนูต่างๆทีพีเค้าจะรงั สรรค์ทําให้กินทังอาหารไทย และ อาหารญีปุน
เรยี กได้ว่าจัดเต็มกันเลยทีเดียว หรอื ถ้าใครคิดว่าอยากกินอะไรก็บอกกับพีนนท์ได้
เดียวพีแกจะทําให้กิน ดังนันวัตถุดิบจึงจะต้องเตรยี มการเปนอย่างดีเพือสรา้ งเมนู
อาหารตามแบบฉบับของพ่อครวั ของเรา ส่วนเจ้าณัฐเพือนอายุรุน่ ราวคราวเดียวกัน
แผนกขนมขบเคียว คงน่าจะเปนอะไรทีสบายสุดล่ะเพราะถ้าหากมีเซเว่นทุกอย่างที
เกียวกับขนมก็คือจบ เจ้าณัฐแค่เดินเข้าไปเลือกขนมทีคุ้นเคยหยิบๆจ่ายเงินออกมา
คงเปนอะไรทีสบายและง่ายมาก ทีสาํ คัญนะขนมแม่งมีนาํ หนักเบาด้วย
ทีนียิงขนสบาย ขีมอเตอรไ์ ซค์นีไม่
ต้องพู ดถึงโครตชิวเลย ส่วนผมแผนก
อุปกรณ์ หน้าทีตรงนีก็คงเปนอะไรทีชืนชอบ
อยู่แล้ว เปนการส่วนตัว เพราะผมเปนคนชอบ
สะสมอุปกรณ์แคมปปงไว้พอสมควร เลย
อาสาทีจะขนไปให้ แต่ก็ลืมนึกไปว่า กูขนไปแล้ว
กูก็ต้องขนเอากลับด้วยนีหว่า “ ขาไปแม่งงง
หนักยังงัย ขากลับแม่งงงก็หนักอย่าง
นัน…..เห้อ ” ก็ลองดู แต่คิดๆดูเมือเทียบกับ
ของคนอืนทีเค้าขนกันไปทรปิ นี เค้าไม่ต้องขน
กลับกันเลยนะ เพราะเปนเรอื งของอาหารการ
กินหรอื เครอื งดืม ถ้ากินให้หมดก็จบปญหา
การขนเอากลับ สบายไปดิ…เยียม
SWEET ESCAPE
helena dawson
เมือทุกอย่างลงตัวกันแล้ว ต่างคนก็ต่างเตรยี ม
สัมภาระและสิงของทีรบั ผิดชอบ ส่วนตัวผมก็มีหา
ซือของเพิมบ้าง และก่อนใกล้ๆวันทีจะเดินทาง ก็
รวบรวมอุปกรณ์ทังหมด จัดวางใส่กระเปา บาง
อันก็ต้องยัดเอา เพราะเนือทีมีจาํ กัดเหลือเกิน ที
เยอะสุดก็น่าจะเปนอุ ปกรณ์ทีเกียวกับการทําครวั
นอกจากนันยังมีพวกเครอื งปรุงอาหารอีก ไม่รูจ้ ะ
เยอะไปไหน สุดท้ายจับยัดส่วนตัวผมก็มีหาซือของ
เพิมบ้าง ก่อนใกล้ๆวันทีจะเดินทางก็รวบรวม
อุปกรณ์ทังหมด จัดวางใส่กระเปาบางอันก็ต้อง
ยัด เพราะเนือทีมีจใส่ทุกอย่างลงกระเปาของตัว
เองจนหมด กระเปาตุงเชียยยๆ
และก็มาถึงวันก่อนเดินทาง ซึงผมเชือว่าทุกคนคงเตรียมความพร้อมสาํ หรับทริปนีไว้
พอสมควร คงจะพร้อมและเปนไปตามแผนทีวางไว้แหละ คิดว่านะ… ไม่นานเวลาในหนึงวันก็
หมดไป ถึงเวลาทีต้องล้มตัวนอนพักผ่อน ก่อนตังนา ิกาปลุกตืนตอนตีสาม เตรียมตัวให้
พร้อมสู่การเดินทาง ปล่อยให้หน้าทีของเวลาพาโลกใบนีเดินหน้าไป เสียงนา ิกาดังขึนปลุก
ผมตืนทันควัน จริงๆผมก็นอนไม่ค่อยหลับหรอกเพราะตืนเต้นกับการจะได้ไปเทียว ลืมตาได้
ก็เอามือขยีตาแรงๆกระชากตัวเองออกจากทีนอนพร้อมกับหัวใจทีตังจุดหมายปลายทางไว้
เช่นกัน การขนย้ายสัมภาระเริมขึน ไม่น่าเชือว่าจะเหนือยเอาการพอได้หยาดเหงือ ท้ายสุด
แล้วก็เปนอันเสร็จสินภารกิจปดจ๊อบขนกระเปามัดท้ายมอไซค์เปนทีเรียบร้อย กระทังตัวผม
เองยืนท้าวสะเอวมองรถคู่ใจกับสัมภาระกองโตพร้อมกับหัวเราะเบาๆ“ฮ่าเอ้ย กู ขนไปได้
งัยว่ะ ยังกับแบกบ้านไป ” แต่ก็ไม่เปนรัย ช่างมัน ก็เสียนเองงัย อยากกินดีอยู่ดีเองหนิหว่า
ทีสุดแล้ว ก็ถึงเวลาทีต้องออกเดินทาง แทบอยากจะให้ถึงทีหมายในทันที เมือพร้อม
เรืองการตระเตรียมทุกอย่างเปนทีเรียบร้อยแล้ว ก็ได้ฤกษออกเดินทางไปพบกับสมาชิกที
ปมนาํ มันแถวๆบ้านพีนนท์ จากบ้านผมไปจุดนัดพบแรก ทีเราจะรวมตัวกันก่อน ขีรถไปสัก
ประมาณสีสิบห้านาทีน่าจะได้ เมือทุกคนถึงทีนัดหมายก็ราวๆตีห้า พวกเราก็ได้เจอกัน
ทักทายพู ดคุยกันสักประเดียวก่อนทีพวกเราจะออกเดินทางมุ่งหน้าสู่จังหวัดสระบุรี ปกหมุด
ทีหมายคือไร่ฝนเทียม ซึงคาดเดาเอาไว้ว่าอยากให้ถึงในช่วงเช้าๆหน่อย บรรยากาศจะได้ไม่
ร้อนมากนัก พวกเราขับขีกันได้สักสองชัวโมงกว่าๆแวะเติมนาํ มันเข้าห้องนาํ บ้างระหว่างทาง
แล้วขับไปต่อกันเรือยๆ ก็ได้วีแววกลินไอของธรรมชาติในแถบนี ยิงขับขีเข้าใกล้ก็จะได้เจอ
เส้นทางทีผ่านไร่การเกษตรของชาวบ้านในพืนที พ้นจากทีไร่ก็จะเปนภูเขา สลับไปมาอยู่สอง
ข้างทาง วิวทีผมเห็นระหว่างทาง โอเครเลยนะธรรมชาติแถบนีสวยดีจัง มองสบายตามาก
คงเปนเพราะมันเปนพืนทีมันโล่งๆจากการทําไร่ เปนวิวทีดึงดูดสายตาทําให้เพลิดเพลินไปกับ
การขับขีอย่างมาก บวกกับอากาศทีเปนใจเพราะว่าพวกเราเดินทางมาถึงกันแต่เช้าแดดยัง
ไม่แรงเท่าไหร่ ขับขีผ่านช่องเขาทีให้ความร่มรืน ทําให้การชืนชมวิวทิวทัศน์ เปนไปในแบบทีชิ
วเอามากๆ เรียกได้ว่าลงตัวสุดๆ
รถสีคัน ขับขีเรียงราย ท้ายรถซ้อนกระเปาอัด
แน่นเหมือนคนทีกําลังหาถินฐานทีใหม่อยู่ “ เหมือน
คนไร้บ้าน ฮ่าๆๆ ” ไม่นานนักพวกเราก็มุ่งหน้าเข้า
ใกล้ ไร่ฝนเทียม แต่ก่อนหน้าทีจะเดินทางมานัน ผม
ได้ลองโทรมาสอบถามพีทีดูแลสถานทีว่าแถวนันพอมี
ร้านค้าทีใกล้ทีสุดมัย พีแกบอกว่าจะมีร้านค้าทีใกล้
ทีสุดห่างจากไร่ฝนเทียมไป สิบกิโลเมตร ตรงจุดนีผม
คิดไว้ว่าจะแวะซือนาํ แข็งซักหน่อย กะว่าถ้าหากไปถึงที
หมายจะได้กินนาํ เย็นๆให้ชืนใจ สรุปก็คือ ขีมาเจอร้าน
ค้าทีพีเค้าบอกพอดี เลยลงไปจอดซือนาํ แข็งสองถุง
พู ดคุยกับคนขายสักครู่สอบถามเรืองทางด้วยซะเลย
หลังจากนันหันมามองหน้าสมาชิกอีกที แล้วพู ดขึนว่า
ใครจะแบกนาํ แข็งสองถุงนีไปอ่ะ มันก็หนักอยู่นะมีรถ
ใครโล่งๆบ้าง เพราะรถผมเต็มแล้ว ทุกคนเห็นถุงนาํ
แข็งทีอยู่ตรงหน้า แต่ก็เงียบเฉียบไม่มีเสียงตอบรับ
ใดๆจากหมายเลขทีท่านเรียก “เห้อ…กูอีกแล้วใช่
มัย”
อีกไมก่ ีอึดใจก็นา่ จะถึงละดจู ากแผนทีในมอื ถือ แล้วก็จบปญหาเรอื งนาํ แขง็ สองถงุ นนั ไปละ
เพราะตอนนนี าํ แขง็ มนั มามดั อยูบ่ นรถผมจนได้ “ อืมมม ดีงาม ” เราไปกันต่อลืมเรอื งนาํ แขง็ ไปซะ
ขบั รถมาพกั นงึ ก็เลียวเขา้ มาสเู่ สน้ ทางทีเปนถนนลกู รงั มองซา้ ยขวาขา้ งทางก็จะเหน็ หนิ สขี าวรปู
ทรงประหลาดๆอยูเ่ ต็มไปหมด มที ังก้อนใหญก่ ้อนเล็ก เออวะ่ สวยดี มแี บบนดี ว้ ยไปเทียวมาหลายที
เพงิ เคยเหน็ นแี หละ พวกเราก็ขบั เขา้ มาเรอื ยๆ ซกั ประมาณหา้ กิโลเมตรนา่ จะได้ ก็จะเรมิ เหน็ สนั เขาล่ะ
แต่ผมจะมจี ุดสงั เกตถุ ้าใกล้จะถึงจุดหมายแล้วจะเหน็ บา้ นอยูห่ ลังหนงึ นา่ จะเปนบา้ นของคณุ ตาที
ดแู ลพนื ทีแถบไรน่ อี ยู่ ผมศึกษาดจู ากคนทีเค้ารวี วิ ในยูทปู มาบา้ ง บา้ นคณุ ตาจะเปนทีอาบนาํ ถ้าใครจะ
มาอาบนาํ หรอื ถ่ายทกุ ขก์ ็ต้องขบั รถลงมาจากบนเขา ตรงจุดนมี หี อ้ งนาํ หอ้ งเดยี ว คงต้องดเู วลากัน
ใหด้ ดี กี ่อนจะลงมากันดว้ ย
เอาล่ะถึงละโวย๊ ยย ตีนเขาไรฝ่ นเทียม ชนื ใจจรงิ ๆฟวเหมอื นเปนผพู้ ชิ ติ ยงั งัยไมร่ ู้ เราสคี นรถ
มอไซค์สคี ันขบั ไปกันต่อ เสน้ ทางเขา้ ไรเ่ ปนลกู ลัง มกี ้อนหนิ ตามทางเต็มไปหมด ผมต้องเรมิ เขา้
โหมดขบั ขรี ถอยา่ งจรงิ จงั สายตาจองมองทางขา้ งหนา้ เสน้ ทางแมง่ เรมิ ชนั ขนึ สลับกับมโี ค้งหกั
ศอก วนิ าทีนสี มาธกิ ตู ้องมาล่ะ ภาพววิ กขู อตัดออกไปก่อนเลย เพราะวา่ แมง่ งต้องมองแต่ทาง ทาง
ขา้ งหนา้ เท่านนั ไมง่ ันกไู ดเ้ ทกระจาดเปนแนแ่ ท้ ไมน่ า่ เชอื วา่ เสน้ ทางจะเอาเรอื งพอสมควรเลยนะ
เพราะทางเรมิ สงู และชนั ขนึ เรอื ยๆ สว่ นสมาชกิ คนอืนๆเรมิ ทิงระยะหา่ งกัน เพอื ความปลอดภัยใน
การขบั ขี ซงึ ถ้าหากการขบั ขขี นึ เขา หรอื การขบั ในทีทางชนั ๆ พวกเราจะไมข่ รี ถใกล้กันเดยี วตอนเบรค
หรอื หยุดรถจะมปี ญหา รถอาจจะไหลชนหรอื ล้มทับกันได้ ต้องระวงั ใหด้ ี ตัวผมนนั เปนหวั ขบวน ขบั
ทิงสมาชกิ มาไดร้ ะยะนงึ ก็ขบั ดนั ขนึ มาเรอื ยๆ จนมาถึงขา้ งบนก่อนใคร กําลังจะดใี จวา่ ถึงแล้ว แต่
เหลือบตามองไปขา้ งหนา้ แมง่ งงง ไรฝ่ นเทียมอยูบ่ นเขาอีกลกู หนงึ เชยี ยยเอ้ย… ต้องไปต่ออีก
หรอวะ่ เนยี เออไปก็ไปไมส่ นใจล่ะ ทิงเพอื นทีตามมาไวข้ า้ งหลังก่อน ถ้าจอดรถแล้วรอตอนนกี เู ตรยี ม
ล้มไดเ้ ลย ทางแมง่ งชนั เหลือนเกิน ผมก็เลยรบี ขบั ลงมาจากเขาลกู แรก แล้วขบั ไปขนึ เขาอีกลกู ขา้ ง
บนคือลานกางเต็นท์ไรฝ่ นเทียมเหน็ ไดจ้ ากไกลๆล่ะ ใกล้ล่ะ
ผมขขี นึ มาถึงโค้งหกั ศอกสดุ ท้าย บรเิ วณสองขา้ งทางเปนต้นหญา้ เตียๆสเี ขยี วขจี มนั สวยดี
วะ่ เหมอื นปูพรมรอต้อนรบั ผพู้ ชิ ติ ไรฝ่ นเทียม และดว้ ยความชนั ของทางเสน้ นี ทีทอดยาวเหมอื นเปน
บนั ไดไปสยู่ อดเขา ผมต้องชะลอรถแล้วตังท่ายนื ปรบั ตัวใหม้ นั คงโนม้ ตัวไปขา้ งหนา้ เขา้ เกียรห์ นงึ
แล้วบดิ หนา้ ตังดนั ขนึ ไปใหส้ ดุ ลยุ แหลกพรอ้ มล้นุ ไปดว้ ย หวั ใจแมง่ เต้นตึกๆรวั ๆ ตัวผมเกรงกลัว
ควาํ ฉิบหาย วนิ าทีนนั ไมไ่ ดก้ ลัวเจบ็ แต่อยา่ งใด แต่รถล้มไปมนั จะอายคนอืนเค้า เพราะดา้ นบนมนี กั
ท่องเทียวทีเค้าตังแคมปอยูก่ ่อนหนา้ กําลังจอ้ งมองผมอยู่ สดุ ท้ายผมก็ดนั รถค่ใู จของผมขนึ มาถึง
จนได้ ถึงแล้ว เชยี ยย…ดีใจวะ่ ยมิ ออกเลย…กรู อด
ถงึ เวลา ผจญภยั
หลังจากทีดนั ตัวเองขนึ มาไดก้ ็รบี กวาดสายตามองหาทีจอดรถ ดพู นื ทีมนั เรยี บๆกลัวล้ม
เหลือเกินเปนกังวลมาก หลังจากขยบั หาทีจอดจนได้ เจา้ ณฐั ก็ขบั ตามขนึ มาถึงดา้ นบนไดใ้ นทีสดุ
ตัวผมรบี ลงจากรถ และรบี รดุ ตัวเดนิ ไปดตู รงทางขนึ มากับเจา้ ณฐั เพอื รอต้อนรบั สมาชกิ ทีเหลือ
อีกสองคน พอี ้อและพนี นท์ แต่มองเท่าไหรก่ ็มองไมเ่ หน็ รอสกั พกั ก็ยงั ไมม่ วี แี ววขตี ามมาเลย ก็
แปลกใจ ยนื งงๆ คยุ กับเจา้ ณฐั วา่ สองคนนนั เค้าหายไปไหนทําไมนานจงั ยงั ไมม่ าสกั ที มองไปบนเขา
อีกลกู ทีเราผา่ นกันมาก็ยงั ไมเ่ หน็ เลยตังขอ้ สงสยั วา่ คงนา่ จะล้มแนน่ อน ไมพ่ อี ้อก็พนี นท์ ทางขนึ มา
แมง่ นา่ กลัวจรงิ ๆ เอางัยดีวะ่
หลังจากทีลังเลและพูดกับตัวเอง เอางัยดวี ะ จะรออีกนดิ หรอื จะขบั รถลงเขาไปดพู พี เี ค้า ลังเลอยูน่ ดิ ๆ
กําลังจะตัดสนิ ใจลงไปดลู ะ จูๆ่ ก็ไดเ้ หน็ รถของพอี ้ออยูท่ ีเขาอีกลกู หนงึ ขบั มาพอดี อยา่ งนอ้ ยก็โล่งอกไปที
นกึ วา่ เปนอะไร สงสยั ทีมาชา้ เพราะคงตังหลักรถแล้วค่อยๆขบั มา เลยอาจจะชา้ ไปหนอ่ ย หลังจากทีเหน็ พอี ้อ
ก็ต้องล้นุ มองหาพนี นท์ต่อ สกั ระยะหนงึ ผมก็มองเหน็ รถพนี นท์ขตี ามมา ทังสองยงั คงค่อยๆขบั กันมา
จนถึงตีนเขาลกู สดุ ท้าย ก่อนทีพอี ้อจะตัดสนิ ใจ ขบั ดนั ขนึ มาถึงไดใ้ นทีสดุ ทิงไวแ้ ต่พนี นท์เพยี งผเู้ ดยี ว แต่ก็
นะโล่งใจสว่ นหนงึ เพราะไมน่ า่ จะมอี ะไรแล้วจุดทียากมนั ก็ผา่ นไปแล้ว ผมก็เลยเดนิ มาล้นุ ทางดา้ นขา้ งของ
เนนิ สดุ ท้าย ดพู นี นท์ขบั ขนึ มา แต่สงั เกตวุ า่ เหมอื นพนี นท์แกจะเกรง็ ๆไมค่ ่อยมนั ใจ จอดรถเล็งทาง หนั ซา้ ย
หนั ขวา แต่ในทีสดุ แกก็ดนั รถขนึ มาได้ พวกเราทังสคี นทําสาํ เรจ็ ถึงเปาหมายอยา่ งปลอดภัย พนี นท์ขบั เขา้
มาจอดรถเทียบเรยี งขา้ งกันและกระโดดลงจากรถ ดว้ ยความสงสยั ผมก็ถามแกไปวา่
เอ๊ะ : เหย้ พที ําอะไรอยูท่ ําไมถ่ ึงมาชา้ จัง?
คําตอบงา่ ยๆเหมอื นไมม่ อี ะไรเกิดขนึ
พนี นท์ : อ่อ กูล้ม
พนี นท์แกเล่าใหฟ้ งวา่ เนนิ แรกๆมนั มโี ค้งหกั ศอก เค้าลมตรงนนั แหละแต่วา่ รา่ งกายไมไ่ ดเ้ ปน
อะไร แต่ทีรถอ่ะเปน สขี า้ งตัวรถเปนรอยถลอกหนา้ อกรถดา้ นขวาเปนรอยแตก…เห้อล้มจนได้ แต่ก็
นะทางมนั นา่ ล้มขบั ยากอยู่ แต่ก็โชคดมี คี ณุ ลงุ ทีขบั รถอีแต๋นผา่ นมาพอดแี ล้วเปนคนชว่ ยพยุงรถพี
นนท์ขนึ ให้ จนขบั ต่อมาไดใ้ นทีสดุ เหตกุ ารณน์ ที ําใหผ้ มเปนกังวลอยูส่ กั ครู่ จนพนี นท์ก็ไมไ่ ดอ้ ะไรละกับ
การล้มครงั นมี ากกมาย ไมร่ อชา้ รบี ตังแคมปกันดกี วา่ เลยลองเดนิ สาํ รวจสถานทีดพู นื ทีทีจะกาง
เต็นท์ตังแคมป เดนิ วนไปวนมาก็ตกลงกันวา่ จะตังแคมปกันตรงนแี หละ ตรงทีจอดรถมอไซค์นเี ลย
ทกุ อยา่ งต้องรบี หนอ่ ยเพราะเหมอื นแดดจะเรมิ ใกล้เขา้ มาล่ะ
เมอื ตกลงกันเรยี บรอ้ ยต่างคนก็ต่างแยกยา้ ยขนสมั ภาระลงจากรถ เปดกระเปาสะบดั เต็นท์ ขงึ
ฟรายชที จดั เตรยี มทีหลับทีนอนของตนเองใหเ้ รยี บรอ้ ย เสรจ็ แล้วก็ไปชว่ ยกันกางทราปสาํ หรบั นงั
แคมปกินขา้ วและพูดคยุ กันในคําคืนนี พวกเราใชเ้ วลาอยูส่ กั พกั กวา่ จะลงตัว ไมน่ านนกั ก็ทยอยนาํ
อุปกรณต์ ่างๆทีแต่ล่ะคนไดร้ บั ผดิ ชอบออกมาจดั เรยี งกันใหพ้ รอ้ ม ผมนกึ ขนึ ไดว้ า่ ผมมนี าํ แขง็ มานี
หวา่ ฮ่าๆๆ สบายดคิ ับ ดบั กระหายซะหนอ่ ย ต้องรบี กินเดยี วนาํ แขง็ มนั จะละลายไปซะก่อน ก็นนั แหละ
ครบั เปนไปอยา่ งทีคิด อีกนดิ เดยี วก็จะละลายหมดล่ะ แต่ก็ยงั ดที ี มใี หก้ ิน หยบิ แก้วนาํ เปดฝาเบยี ร์
แล้วเทใส่ สะใจมเี บยี รเ์ ยน็ ๆกินใหช้ นื ใจ ทกุ คนถกู สะกดดว้ ยนาํ แขง็ ทีเหลืออยู่ หยุดพกั กันสกั แปบ มา
นงั กินนาํ เยน็ ๆกันสกั ครู่ พูดคยุ กันหนอ่ ย หนั ไปหนั มาดสู ภาพแวดล้อมทีมธี รรมชาติปกคลมุ และ
ผคู้ นทีเดนิ ทางมาพกั เชน่ เดยี วกับพวกเรา สกั พกั มนี อ้ งผหู้ ญงิ คนนงึ เดนิ เขา้ มาทักทายและถามวา่
บรรยากาศเปนงัยบา้ งคะ พวกเราก็งงๆเพราะนอ้ งเค้าไมไ่ ดแ้ นะนาํ ตัวอะไรจูๆ่ ก็เดนิ เขา้ มาคยุ มารทู้ ี
หลังวา่ เปนคนดแู ลนเี อง นอ้ งทีดแู ลใหข้ อ้ มูลวา่ เดยี วจะมรี ายการพภี รู มิ าถ่ายทําดว้ ย เค้าเหมาบรเิ วณ
ลานดา้ นหนา้ หมดเลย รายการพภี รู อิ ่อๆ รายการ Viewfinder Thailand ผมนดี เู ปนประจาํ ขนาด
สติกเกอรก์ ล่มุ ของพเี ค้าผมยงั มตี ิดอยูท่ ีหนา้ รถของผมเลย พอดไี ดม้ าจากตอนไปเทียวทีหาดท่งุ
ยาว จงั หวดั ชุมพร ชว่ งนนั รสู้ กึ วา่ รายการพภี รู เิ ค้าจะไปถ่ายทําก่อนหนา้ ทีพวกผมจะไปอยูห่ นงึ
สปั ดาห์ ทางรา้ นนา่ จะไดส้ ติกเกอรไ์ ว้ แล้วเอามาแจกใหพ้ วกผมอีกทีนงึ ก็โอเคร เดยี วเรานา่ จะไดเ้ จอ
พภี รู ติ ัวเปนๆสกั ที
พอเหมาะพอเจาะเลย จากนนั ก็มองไปเหน็ เหมอื นจะเปนรา้ นค้าเพราะมนั มถี ังนาํ แขง็ ใบใหญๆ่
อยูส่ องสามใบ ในใจก็คิดขนึ มาวูบหนงึ สงสยั ขนมาตอนรบั พวกพภี รู มิ าถ่ายทํารายการเปล่าวะ เพราะ
ตอนโทรมาถามคนดแู ลเค้าก็ไมไ่ ดบ้ อกวา่ มรี า้ นค้า ในเพจก็ไมเ่ หน็ วา่ มรี า้ นค้า ดใู นยูทปู กวู า่ กกู ็ไมเ่ หน็
รา้ นค้านะ นา่ จะไมใ่ ชร่ า้ นค้ามงั เลยลองถามนอ้ งผหู้ ญงิ คนนนั ไป ตรงนเี ปนรา้ นค้าหรอ นอ้ งตอบมา
อ่อใชค่ ่ะ มนี าํ แขง็ ขายมนี าํ มเี ครอื งดมื ขาย อืมมมม… หนั หนา้ ไปมองเพอื นสมาชกิ เชยี ยย… แล้วที
พวกกแู บกกันมาล่ะ เพอื …
ขา้ งบนนมี แี ทบจะทกุ อยา่ ง มขี องทีเราไมต่ ้องขนกันมาเลยดว้ ยซาํ ไป ก็ใครจะไปรวู้ ะ่ ตอนผมดู
ก่อนหนา้ แค่อาทิตยเ์ ดยี วมนั ยงั ไมม่ ี แต่ตอนนดี นั มี แถมยงั มหี อ้ งนาํ ขา้ งบนดว้ ยนะ ปดโธอ่ ุตสา่ ใหพ้ ี
อ้อแบกนาํ มาหลายลิตรเผอื จะใชล้ ้างหนา้ ล้างตา เหล้าเบยี รร์ า้ นเค้าก็มี แมง่ งงอยา่ งฮา ทํามายยแต่
ล่ะทรปิ ไมม่ คี วามลงตัวเลยวะ่ กะวา่ ทีนนี า่ จะลําบาก พวกเราเลยตังใจขนกันมาใหร้ แู้ ล้วรรู้ อด กะวา่ จะ
กินหรอู ยูส่ บาย ขาํ วนไป พอหลังจบทสนทนากับนอ้ งผหู้ ญงิ พวกเราก็เรมิ ขยบั ขยาย ตระเตรยี ม
พนื ทีใหเ้ รยี บรอ้ ย รสู้ กึ วา่ แดดเรมิ รอ้ นขนึ เพราะใกล้จะเทียงแล้ว แต่ลมบนนชี า่ งดจี รงิ ๆพดั มาตลอด
เลย อยา่ งนอ้ ยก็ชว่ ยคลายความรอ้ นไดบ้ า้ ง
เมอื ทกุ อยา่ งเขา้ ทีพวกเราเรมิ ปกหลักนงั คยุ หยบิ อาหารและขนมมาแบง่ ปนกัน พรอ้ มกับชนื ชม
ธรรมชาติของสถานทีแหง่ นี ไรฝ่ นเทียม สถานทีกลางหบุ เขา สถานทีนี เปนเขาหวั โล้น ประวตั ิทีนคี ณุ
พอ่ เจา้ ของทีรบั ต่อมาจากชาวไร่ เดมิ ทีทีทําเกษตรอยู่ แต่โดนก่อกวนจากพวกลิงบนเขา แกก็เลยหนั
มาเลียงแพะ และจดั สรรเปนลานกางเต็นท์จนถึงปจจุบนั โดยมี ไฮไลท์เปนเจา้ ฝูงแพะทีคอยมา แทะ
เล็มหญา้ กับท่งุ หญา้ สเี ขยี วๆในแบบไมต่ ้องเซท็ แมง่ ชดั เจนในความเปนธรรมชาติมาก เหน็ เค้าบอก
วา่ มนั คล้ายๆกับดอยแมโ่ ถทีอยูท่ ีจงั หวกั เชยี งรายเลยนะ ก็ไมร่ จู้ ะเหมอื นจรงิ รเึ ปล่า เพราะผมยงั ไมม่ ี
โอกาสไดไ้ ป
กลับมาสเู่ บอื งหนา้ ของเราตอนนี จากทีไดส้ มั ผสั ท่ามกลางบรรยากาศในชว่ งเทียงๆของวนั ก็
รสู้ กึ เลยวา่ อากาศในคืนนตี ้องเยน็ แนน่ อน เพราะมลี มพดั มาอยูต่ ลอดเวลา ทีนมี คี วามสวยงามที
สบายตา สว่ นใหญจ่ ะเปนท่งุ หญา้ มหี นิ สขี าวเรยี งรายเหมอื นเปนการจดั สวนหยอ่ มไวเ้ ลย สวยจรงิ ๆ
เรานงั คยุ นงั มองกันพกั ใหญๆ่ ก็เรมิ ง่วงแนน่ อนคงเพลียจากการตืนแต่มดื ขบั ขรี ถมาดว้ ยแหละ เลย
ทําใหอ้ าจจะมอี าการเพลียๆกันบา้ ง เลยมองๆหาทีพกั ผอ่ น แต่นอนในเต็นท์ก็ยงั ไมไ่ ดเ้ พราะไมม่ รี ม่ ไม้
เลย ยงั รอ้ นอยู่ ก็เลยต้องขยบั ตัวลงขา้ งล่างถัดลงมาหนอ่ ย มตี ้นไมใ้ หญอ่ ยูต่ ้นนงึ พอใหพ้ วกเราได้
ใชพ้ นื ทีพกั สายตากันไดบ้ า้ ง รอแดดของวนั ลดทอนความรอ้ นลงไปหนอ่ ยค่อยวา่ กันใหม่ ระหวา่ ง
ทีนอนเล่นคยุ กันหลับบา้ งตืนบา้ ง ก็จะไดย้ นิ เสยี งรถยนต์ขบั ขนึ มาอยูห่ ลายคัน บา้ งก็เปนรถของ
เจา้ ของสถานที ทีรบั นกั ท่องเทียวขนึ มาถ่ายรปู อยา่ งเดยี ว เหน็ วา่ เค้าคิดคนล่ะหา้ สบิ บาท ถ้าใครจะมา
กางเต็นท์ทีนเี ค้าคิดคนล่ะหนงึ รอ้ ยบาทอนาคตอาจจะแพงขนึ ก็ไดน้ ะเพราะชว่ งนี คนเรมิ รจู้ กั กันมาก
ขนึ ล่ะ พวกเรานอนทอดนอ่ งอยูไ่ ดพ้ กั ใหญ่ ดนู า ิกาก็บา่ ยสามโมงเหน็ วา่ แสงแดดเรมิ ไมแ่ รงก็เลย
ลกุ ขนึ ระหวา่ งนกี ็รสู้ กึ วา่ ควรจะทําอะไรกินสกั อยา่ ง แนน่ นอนวา่ ชวั โมงนตี ้องยกใหพ้ นี นท์เปนแกน
หลักเลย อาหารมอื แรก ขา้ วญปี ุนราดแกงกะหรเี นอื แค่ชอื แมง่ ก็กินขาดล่ะ เดนิ ทางมาอยา่ งสมบุก
สมบนั ต้องไดก้ ินอะไรทีพรเี มยี ม กระทะ เตา วตั ถดุ บิ ถกู เตรยี มออกมาใช้ พวกเราทีเหลือทังก็ไดแ้ ต่
เปนลกู มอื หยบิ ของใหพ้ นี นท์ รอเวลาแดกอยา่ งเดยี วครบั ทีสดุ อาหารมอื แรกของวนั นกี ็สาํ เรจ็ จนได้
นงั กินนงั พากวจิ ารณร์ สชาติไปต่างๆนาๆ อรอ่ ยนะ ถือวา่ รสชาติทีทําออกมาประสบความสาํ เรจ็
ตลอดเวลาหลังจากทีเราไดน้ งั กินขา้ ว จบิ เบยี รเ์ ยน็ ๆเปดเพลงฟงเบาๆระหวา่ งนกี ็นงั ดวู วิ
ทิวทัศนไ์ ปเรอื ยเปอย ผคู้ นเรมิ รายล้อมมากขนึ ชว่ งเวลาแบบนแี หละอากาศกําลังดี นกั ท่องเทียว
หลายคน ไมล่ ืมทีจะเก็บภาพบรรยากาศของสถานทีแหง่ นี เก็บไวเ้ ปนความทรงจาํ บางกล่มุ ก็เรมิ ทํา
อาหารมอื เยน็ กินกัน บางคนก็เรมิ จะจบั เขา่ ล้อมวงพูดคยุ สงั สรรค์กันแล้ว ระหวา่ งนนี นั มรี ถมอไซค์
รนุ่ เดยี วกันกับผม ขบั ตรงมายงั แคมปทีผมนงั อยู่ จอดรถเสรจ็ ก็ยมิ ทักทาย เราก็เชญิ ชวนใหเ้ ขา้ มา
นงั ดว้ ยกันเพราะเหน็ วา่ มาคนเดยี ว ไถ่ถามไดค้ วามวา่ เค้าชอื เน ขบั รถมาจากรงั สติ มาตัวเดยี วฟว
เทียวแบบเหงาๆมงั หรอื ไมม่ แี ก๊งก็ไมร่ เู้ หมอื นกันนะ ดภู ายนอกไอ้ผมก็นกึ วา่ เปนทหาร เพราะรปู รา่ ง
หนา้ ตาและชุดทีใสแ่ มง่ นา่ จะใช่ ปรากฏวา่ ไมใ่ ชเ่ ลย เค้าเปนชา่ งรบั ทําประตรู โี มท ก็โอเครไดเ้ พอื นใหม่
ยนิ ดที ีรจู้ กั
ในขณะทีแสงยามเยน็ เรมิ ปรากฏ ลดความตึงของแสงแดดลงไปไดม้ าก ในทีสดุ เราก็เหน็ รถ
ของพภี รู เิ ดนิ ทางขนึ มาถึงพอดี แกไปจอดรถบรเิ วณลานดา้ นหนา้ ซงึ นา่ จะเปนจุดทีววิ ดที ีสดุ ของไร่
ฝนเทียม นา่ จะจองไวล้ ่วงหนา้ ก่อนแหละ ก็นะเปนดารา ใครๆก็เกรงใจ อีกอยา่ งพเี ค้ามารวี วิ สถานทีให้
ดว้ ย ต่อไป ทีนคี งจะคึกคักไปดว้ ยผคู้ นทีต้องการมาพกั ผอ่ นชนื ชมธรรมชาติในแบบ สามรอ้ ยหกสบิ
องศา แค่ผมมาครงั นคี นก็เรมิ มากันเยอะเลยนะ ถึงวา่ มรี า้ นค้ามาขายดา้ นบน คอยรองรบั นกั ท่อง
เทียวนนั เอง
VIEWFINDER THAILAND
เมอื พวกเราอิมเอิมจากการกินนนู่ กินนี ก็ต้องเรมิ ยอ่ ยอาหาร ดว้ ยการเดนิ ออกสาํ รวจสถานที มอื
หยบิ กล้องเดนิ หามุมสวยๆถ่ายเก็บไว้ เพอื มาเขยี นเปนหนงั สอื ถ่ายทอดเรอื งราวการเดนิ ทาง
แนน่ อนวา่ ต้องใหค้ ่ากับความรสู้ กึ เปนอยา่ งมาก ปล่อยใจ ปล่อยความคิดใหเ้ ปนอิสระโลดแล่นไป
อากาศกําลังสดชนื แสงยามเยน็ พระอาทิตยใ์ กล้จะลับขอบฟา ชา่ งเปนอะไรทีสวยสดงดงามสาํ หรบั
ใครทีไดอ้ ยูต่ รงนนั และต้องไมล่ ืมทีจะหยบิ มอื ถือหรอื กล้องถ่ายรปู เก็บไวเ้ ปนความทรงจาํ เดนิ ไป
เดนิ มาไดส้ กั พกั ก็ไดเ้ รอื ง บทสนทนาคนใจกล้าก็ไดเ้ รมิ ขนึ
เอ๊ะ : สวสั ดีครบั พๆี สวสั ดีครบั ผมเคยไปทีเดียวกับพเี ลย ทีหาดท่งุ ยาว อ่ะครบั
พภี รู ิ : อ่อ รา้ นแฮปปบารใ์ ชป่ ะ ชุมพร
เอ๊ะ : ใชๆ่ ๆพี ผมดรู ายการพใี นตอนนนั เลยมโี อกาสได้ลองตามไปดู สวยจรงิ ครบั
แหมม่ สถานการณช์ า่ งพอเหมาะ ระหวา่ งเดนิ เล่นอยู่ พอดพี ๆี รายการ Viewfinder Thailand เค้า
เดนิ มากันพอดี ไอ้ผมเลยมนั หนา้ เดนิ เขา้ ไปคยุ ดว้ ยซะเลย แถมยงั เดนิ นาํ พาพๆี เค้ามาตรงแคมปเรา
ดว้ ยนะ เพอื ใหด้ ู สติกเกอรข์ องแก๊งพเี ค้าทีติดอยูท่ ีหนา้ รถของผม ดว้ ยความอยากอวดผมก็เลยเล่า
ขอ้ มูลใหฟ้ ง ความเปนมาของสติกเกอรว์ า่ ไดม้ าอยา่ งไร ปรากฏเค้าบอกวา่ มนั เปนรนุ่ ทํามาเปนพเิ ศษ
เลยนะเนยี โอ๊ยหนา้ ผมก็ยมิ ซคิ รบั เท่อ่ะ ลิมเิ ตดครบั ระหวา่ งนนั รายการเค้าก็ถ่ายกันไป พอ่ ตากับพี
ภรู ิ แกก็เดนิ ไปดทู ีรถผม พูดบรรยายดาํ เนนิ รายการไปเรอื ยๆ ในระหวา่ งถ่ายทํา ไดย้ นิ แกพูดอีกทีวา่
สติกเกอรร์ นุ่ นนี ะครบั เราทําออกมาเปนพเิ ศษสาํ หรบั คนทีเปนแฟนๆรายการของเราและสงั ซอื เสอื
กับหมวกของเรา…
"เห้ยเดียวนะ…ไอ้สสั เชยี ยยแล้วก"ู เค้าทําใหค้ นทีซอื ของของเค้า กไู ดส้ ติกเกอรม์ าฟรี
เสอื กับหมวกกกู ็ไมไ่ ดซ้ อื เค้าดว้ ย ฮาๆๆๆ งามใส้ วนิ าทีนนั ไปไมถ่ กู บอกเลย แต่ไมท่ ันไรนนั พอี ้อแกก็
สง่ เสยี งแทรกทันควนั ดงึ ความสนใจของทกุ คนไปอยูท่ ีแก "นีงัยครบั ผม มตี ิดอยูท่ ีปบ" พรอ้ มเดนิ
ไปชใี หด้ ู แต่ดนั เสอื กสะดดุ เชอื กทีกางทราปอยู่ หวั พอี ้อแมง่ งแทบทิม โอ้ยยพกี ู รายการ
Viewfinder Thailand ตอนอภิมหาหนา้ แหกแหลกลาน เหมอื นผมปูมุกแล้วมพี อี ้อแมง่ เปนตัวตบ
มุกอ่ะ สดุ วะ่ พอี ้อ ตอกตะปูปดฝาโรงไดเ้ ชยี ยยมาก
กลับมาตังต้นตังหลักกันทีแคมปกันต่อ ยนื ขาํ กันยงั ไมห่ ยุด ถกประเดน็ ไรส้ าระ ฮาๆกันไปเรอื ย
ไมม่ อี ะไรมาก แต่งานนตี ราตรงึ ก็นนั แหละครบั กลับมานงั ทํากับขา้ วกินกันดกี วา่ แสงของวนั นเี รมิ จะ
หมดไป เดยี วก็มดื คําล่ะ เตรยี มไฟกันดกี วา่ อุตสา่ ลงทนุ สงั ของออนไลนก์ ันมาเพอื งานนโี ดยเฉพาะ
อุปกรณใ์ หค้ วามสวา่ งในคําคืน สรา้ งบรรยากาศใหร้ สู้ กึ ชลิ ทีสดุ เท่าทีเคยมมี า เจา้ ณฐั เค้าซอื ตะเกียง
แก๊สมาใหม่ นงั ทดลองจุดไปจุดมาก็ไดว้ ะ่ แสงสวา่ งอันทรงพลัง ไอ้ผมก็มตี ะเกียงแก๊สมาเหมอื นกัน
แต่ในทีสดุ ก็มขี องมนั อันเดยี วทีใชไ้ ด้ เพราะของผมแมง่ จุดยงั งัยก็ไมต่ ิด หวั ตะเกียงมนั นา่ จะตัน ถาม
เจา้ ณฐั มพี กไฟอะไรมาอีกเปล่าวะ มนั ก็งัดพวงไฟเชอรล์ ีขนึ มา ก็โอเครเลยแขวนตามขอบๆสรา้ งฟล
ได้ คําคืนนคี งจะสวา่ งไสว เปนแสงทีพอใหพ้ วกเราไดน้ งั พูดคยุ สงั สรรค์กันอยา่ งต่อเนอื ง และ
แนน่ อนวา่ สงิ ทีขาดไมไ่ ดค้ ือ เมนอู าหารจากเชฟนนท์ เพราะพเี ค้าเอาจรงิ ละ งัดเอาเมนตู ่างๆมาทําให้
กินอยูเ่ รอื ยๆ หมูแดดเดยี วของพอี ้อก็อรอ่ ยดนี ะ แต่ขาดขา้ วเหนยี ว ถ้าพกมาดว้ ยนะจบ แดกอิม
เผลอๆไดม้ งี ่วงนอนทันที เพราะเอามาเยอะ เรอื งราวต่างๆในคําคืนก็ดาํ เนนิ ไปตามวถิ ีของของพวก
เรา
บทสนทนาและชีวิต
ผมว่ามันก็ดีนะ มันเวิร์คเลยแหละ มันต่างจากสิงทีผมทําเปนประจาํ หรือชีวิตทีทําซาํ ๆ
เดิมๆ ผมเห็นทุกคนกําลังพู ดคุย แลกเปลียนความคิดเห็นกันในเรืองต่างๆ บางครังมันก็
แปลกนะ สถานทีแบบนี การเดินทางมาแบบนี มันจะมีเหตุของความรู้สึกมาเกียวข้องเสมอ
การได้แชร์เรืองราว ถ่ายทอดด้วยความรู้สึก ให้เพือนๆฟงบ้าง เปนเรืองทีทําให้เรารู้สึกดีอย่าง
บอกไม่ถูก ยิงไปกว่านันการตอบรับ จากบทสนทนาทีได้มาจากเพือนๆ กลับเปนเรืองราวทีให้
ได้แง่คิด และสร้างความอบอุ่นใจให้เกิดขึน สายลมเย็นๆพัดผ่าน ยามคําคืน สดชืนเปนทีสุด
ขอยืมแสงของดวงดาวทีเต็มท้องฟา เปนหัวใจสร้างบรรยาการให้คืนนี มันเจ๋งจริงๆว่ะ สูด
หายใจสะกดเอาประโยคว่า นีแหละโว๊ยย...ชีวิต เข้าไปอย่างเต็มปอด ธรรมชาติและการเดิน
ทาง กูว่ามันช่วยให้เรากล้าขึนว่ะ กล้าทีจะเปดโอกาสให้ตัวเองได้ทําสิงใหม่ๆ ไอ้สิงใหม่เหล่านัน
แหละ ข้างในมันยังมีเรืองราวอีกมากมายท้าทายเราอยู่ ไร่ฝนเทียมอาจจะผ่านการเจียระไนจาก
ธรรมชาติมาเปนเวลานาน กว่าทีมันจะพิสูจน์ความจริงได้ว่า มันมีคุณค่าคู่ควรให้ถูกค้นพบ
พวกเราก็เช่นกันครับ ต้องลองดู เชือเลย คําทีว่าเกิดมาชาตินี แล้วอะไรทีไม่เคยทํา ต้องลองทํา
ดู ไม่ใช่ไม่ชอบก็เปลียนแม่งงไปดิ ทํามันไปเรือยๆ เดียวก็เจอแหละ เผลอๆเรืองราวทีผ่านมา
นันแหละ ระหว่างทางนันแหละ อาจเปนคําตอบของใครหลายๆคนก็ได้ คืนนีพืนทีของทีนี คง
เปนเหมือนบ้านของเราทังสีคน และจะขอใช้มัน สร้างคําคืนทีมีแต่ความสุขและความสนุก
ขอบคุณไร่ฝนเทียม ขอบคุณการเดินทาง