ใบความร้เู รอื่ งคาพอ้ งรปู - คาพอ้ งเสียง
พอ้ ง หมายถึง เหมือนกนั ,ต้องกนั
คาพอ้ งรปู
๑. คาพอ้ งรปู คอื คำทีเ่ ขยี นเหมือนกัน ออกเสียงตำ่ งกันและควำมหมำยกต็ ่ำงกัน กำรอำ่ นคำพอ้ งรปู ให้
ถูกต้องควรดขู ้อควำมอืน่ ๆ ประกอบดว้ ยวำ่ คำพอ้ งรปู น้ันหมำยถึงอะไรเเลว้ จงึ อำ่ นใหถ้ ูก
ตัวอย่าง ในเพลานฉี้ ันว่ำควรจะเพลาๆ เรื่องกำรทะเลำะกันไดแ้ ล้ว ประเทศชำตจิ ะได้สงบสุขเสียที
เพลา ( เพ-ลำ) คำแรกเป็นคำนำม หมำยถึง กำล , ครำว
เพลา (เพลำ) คำท่สี องเป็นคำวเิ ศษณ์ หมำยถึง เบำลง
คาพอ้ งรปู คาอ่าน ความหมาย
กรี กฺรี หวั กุง้
กรอด กะ-รี ช้ำง
เขมำ กฺรอด เซียวลง ผอม
ครุ กะ-หรฺ อด ชือ่ นกขนำดเล็ก
ตนุ เข-มำ เกษม สบำยใจ ควำมพ้นภยั
ตรุ ขะ-เหมฺ ำ ชอ่ื โกฐชนิดหนึง่ ใชเ้ ป็นเคร่ืองยำไทย; ดำ
ทวิ ครฺ ุ ภำชนะสำนชนิดหนึ่ง ใช้ตักน้ำ รูปกลม ๆ ; ยำชนั
เทว คะ-รุ คร;ู หนกั
ปถวี ตะ-นุ ตวั ตน; ฉัน ข้ำพเจ้ำ
ตะ-หนุ ชื่อเตำ่ ทะเลชนิดหนึ่ง
ตรฺ ุ ทีข่ ังคน ตะรำง เรือนจำนักโทษ คกุ
ตะ-รุ ตน้ ไม้
ทวิ แถวหรอื แนวแห่งส่งิ ที่ติดเนือ่ งกนั ไปยำวยืด; ธงรูปกระบอก
ท-ิ วะ วนั สวรรค์ ชนั้ ฟำ้ เทวโลก
เท-วะ เทวดำ
ทะ-เว สอง
ปะ-ถะ-วี ดนิ
ปะ-ถะ-หวฺ ี ท้ำยเรือพธิ ี
ปรัก ปฺรัก เงนิ
ปรำมำส ปะ-หรัก หัก
ปละ ปฺรำ-มำด ดูถกู
ปักเป้ำ ปะ-รำ-มำด กำรจบั ตอ้ ง กำรลบู คลำ
ปำน ปะ-ละ ชอ่ื มำตรำนำ้ หนักมคธ 100 ปละเป็น 1 ตุลำ
ผวิ ปลฺ ะ ปลอ่ ย ละทิง้ ละเลย
พยำธิ ปัก-กะ-เป้ำ ชื่อปลำอยำ่ งหนึ่ง
พลี ปัก-เป้ำ ชอื่ ว่ำวชนดิ หน่ึงมีหำงยำว
เพลำ ปำนฺ ผวิ เนอื้ ทีเ่ ป็นสแี ดงหรือดำทเี่ กิดเป็นเองตำมร่ำงกำยแต่กำเนิด
มน ปำ-นะ เครื่องดื่ม นำ้ สำหรับดม่ื
วน ผิ-วะ ถ้ำว่ำ หำกว่ำ แมน้ ว่ำ
สก ผิว สว่ นท่มี ลี ักษณะบำง ๆ เป็นพื้นหุ้มอยภู่ ำยนอกสดุ ของหนังและเปลอื ก
สระ พะ-ยำ-ทิ ควำมเจบ็ ไข้
พะ-ยำด ตวั เชอ้ื โรคจำพวกหนง่ึ ท่ีเกดิ ในกำย; ชอ่ื โรคอย่ำงหน่ึงเกิดท่ีผิวหนงั
สำน พะ-ลี กำรบวงสรวง เคร่อื งบวงสรวง ส่วย กำรบูชำ เสยี สละ; มกี ำลัง
สกุ พฺลี บวงสรวงเชญิ เอำมำ
เพ-ลำ กำล ครำว
เพฺลำ แกนสำหรับสอดในดมุ รถหรือดุมเกวยี น; ไมส้ ำหรับขึงใบเรือ
มนฺ กลม ๆ โค้ง ๆ ไมเ่ ปน็ เหลี่ยม
มะ-นะ ใจ
วนฺ ไปโดยรอบเข้ำหำศูนย์กลำง
วะ-นะ ป่ำไม้ ดง
สกฺ ผม; สะเด็ดนำ้
สะ-กะ ของตน
สะ แอง่ นำ้ ขนำดใหญ่ ซึ่งเปน็ เองหรอื คนขุด; ชำระ ฟอก
สะ-หฺระ ตวั อักษรจำพวกหน่ึงเป็นคนละพวกกบั พยัญชนะ
สะ-ระ เสียง (ท่วั ไป)
สำนฺ ทำสงิ่ เช่น เส่ือ ตะกร้ำ ดว้ ยมือ โดยวธิ ีใชเ้ สน้ ตอกหรือสิ่งอื่นขดั ไขว้กนั
สำ-นะ หมำ
สกุ ฺ พ้นจำกหำ่ ม; ปลั่ง; นกแกว้ นกแขกเตำ้
สกุ -กะ ขำว สวำ่ ง สะอำด ดี
คาพ้องเสียง
๒. คาพ้องเสยี ง คือ คำที่ออกเสียงเหมือนกนั แต่เขียนต่ำงกันและควำมหมำยกต็ ่ำงกันดว้ ย
ตัวอย่าง เขำเอำน้ำท่ใี ชล้ ำ้ งรถไปรดนำ้ ต้นไม้
รถ คำแรกเปน็ คำนำม หมำยถงึ ยำนพำหนะ
รด คำทสี่ องเปน็ คำกรยิ ำ หมำยถงึ เท รำด หรือ
คาพอ้ งเสียง คาอ่าน ความหมาย
จนั จนั ผลไม้ที่สกุ เหลืองหอม
จันทน์ จัน ตน้ ไม้ท่ีมีเนือ้ ดอก และผลมกี ล่นิ หอม
จันทร์ จนั ดวงเดือน ชือ่ วันลำดบั ที่ 2 ของสัปดำห์
จรร จัน ควำมประพฤติ
โจษ โจด เล่ำลอื กลำ่ วขำน
โจทก์ โจด ผู้ฟ้อง ผ้กู ลำ่ วหำ
โจทย์ โจด คำถำมในวิชำเลข
พัน พนั จำนวน 10 รอ้ ย หรือมดั โดยรอบ เกยี่ วข้องกนั
พนั ธ์ พนั ผูกมัด
พนั ธ์ุ พัน เชอ้ื สำย เหลำ่ กอ่
พรรณ พนั สผี ิว ชนิด
ภัณฑ์ พัน ส่ิงของ
สนั สัน แนวทส่ี งู ขน้ึ
สันต์ สัน สงบ
สรร สัน คดั เลอื ก
สรรค์ สนั สร้ำง
สัณฑ์ สนั ป่ำ