เงือกน้อยผจญภัย ในดินแดนเกาะลับ

ในดินแดน ในดินแดน เเกกาาะะลัลั ลับลับ เงือกน้อยผจญภัย เงือกน้อยผจญภัย เฉลิลิมลิลิ ขวัวัญ วั ญ วั : เขีขีย ขี ย ขี น เอกพล : ภาพประกอบ

หนังสือนิทานเรื่องเงือกน้อยผจญภัย ในดินแดนเกาะลับ เป็นงาน เขียนของเฉลิมขวัญ ทองสุก นิสิตปริญญาโท สาขาวิชาภาษาไทย คณะศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยทักษิณ จัดทำ ขึ้นเพื่อ ประกอบการเรียนรู้ในรายวิชาการสร้างเรื่องเล่า เป็นการนำ ทักษะความรู้ ที่ได้รับในรายวิชานี้มาต่อยอดองค์ความรู้ ผู้ศึกษาได้รวบรวมวรรณกรรม ท้องถิ่นของเกาะนกเภา อำ เภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานีขึ้นมา แล้วถ่ายทอดเรื่องราวและตำ นาน รวมถึงประวัติความเป็นมาให้ผู้อ่านรู้จัก เป็นรูปแบบนิทาน มีการปรับเรื่องและสร้างตัวละครสัตว์ เพื่อให้ ผู้อ่านจดจำ เรื่องราวได้มากยิ่งขึ้นและวาดภาพประกอบเรื่องเล่านี้ เพื่อ เพิ่มความสนุกสนานในการอ่าน ทั้งนี้ ผู้ศึกษาหวังเป็นอย่างยิ่งว่าผู้อ่านจะได้รับประโยชน์ จากการ อ่านนิทานเรื่องเงือกน้อยผจญภัย ในดินแดนเกาะลับ และสามารถนำ เรื่องราวไปถ่ายทอด และเล่าสู่กันฟังต่อไป คำคำ คำคำ นำนำ นำนำ เฉลิมขวัญ ทองสุก

หนูยิ้มเด็กผู้หญิงวัย 10 ขวบ นอนหลับหลังจากเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน นอนอยู่ดี ๆ รู้สึกว่าขาตนเองเปลี่ยนไปเหมือนหางนางเงือก และกำ ลัง ว่ายน้ำ อยู่กลางทะเล เรื่องราวการผจญภัยของเงือกน้อยจึงได้เริ่มขึ้น เงือกน้อยไปพบเกาะร้างที่ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ และได้พบกับเรื่องราว ตำ นาน และความลับของเกาะแห่งนี้ เธอต้องการแก้คำ สาปให้เกาะกลับมามีความสุข อีกครั้ง เธอจึงออกตามหาปีศาจทะเลพร้อมกับเพื่อนนกแสนน่ารัก เงือกน้อย ต้องต่อสู้กับมังกรพ่นไฟ ตัวต้นเหตุที่ทำ ลายเกาะนี้ด้วยวิธีใด และเงือกน้อย จะสามารถต่อสู้กับปีศาจได้หรือไม่... เนื้อเรื่องในเล่มประกอบด้วย ตอนที่ 1 เงือกน้อยผจญภัยในดินแดนเกาะลับ ตอนที่ 2 เพื่อนใหม่ ตอนที่ 3 ภารกิจลับ ตอนที่ 4 เปลือกหอยแห่งความรัก บทนำ

ตอนที่ 1 เงือกน้อยผจญภัยในดินแดนเกาะลับ ตอนที่ 2 เพื่อนใหม่ ตอนที่ 3 ภารกิจลับ ตอนที่ 4 เปลือกหอยแห่งความรัก สารบับั บัญบั เรื่รื่รื่ อ รื่ อง หน้า 5 7 15 17

“ พ่อจ๋า แม่จ๋า หนูยิ้มกลับมาแล้วค่ะ ” “ มาๆ มากินข้าวกันเถอะลูก แม่ทำ ของชอบหนูด้วย ” แม่พูดไปขณะ ยกจานหมูทอดมาวางบนโต๊ะ “ ว้าว! น่ากินจังเลยค่ะคุณแม่ ” หนูยิ้มทาแป้งหน้าขาว มายืนข้าง ๆ โต๊ะกินข้าว “ พ่อมีขนมหวานของโปรดหนูยิ้มด้วยน่ะ ” พ่อของหนูยิ้มเปิดตู้เย็นโชว์ ของอร่อยให้หนูยิ้มดู “ กล้วยบวชชีน่ากินจังเลยค่ะคุณพ่อ ” (หนูยิ้มพูดไปกลืนน้ำ ลายไป) หนูยิ้ม เด็กผู้หญิงวัย 10 ขวบ กลับจากทัศนศึกษาที่โรงเรียนพาไป สำ รวจขยะบริเวณชายหาด เมื่อกลับมาถึงบ้านหนูยิ้มอาบน้ำ และรับประทาน อาหารกับคุณพ่อคุณแม่ หลังจากนั้นหนูยิ้มเข้านอน เงือกน้อยผจญภัย ในดินแดนเกาะลับ เงือกน้อยผจญภัย ในดินแดนเกาะลับ หนูยิ้มนอนหลับแล้วตื่นขึ้นมาพบว่า ขาของตนได้กลายเป็นหางปลา เหมือนหางนางเงือก เมื่อสังเกตไปรอบๆ ปรากฏว่าตนเองได้อยู่ท่ามกลาง ทะเล และทันใดนั้นพายุโหมกระหน่ำ คลื่นซัดเงือกน้อยไปยังเกาะแห่งหนึ่ง เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่ แต่กลับไม่มีผู้คน หรือสัตว์ทะเลสักตัวเดียว ในขณะที่เงือกน้อยว่ายน้ำ สำ รวจบริเวณเกาะแห่งนี้ก็พบว่ามีซากปรักหักพัง ของบ้านเรือนมนุษย์ บางจุดก็มีซากเรือประมงที่ผุพัง และเงือกน้อยสังเกต เห็นยอดเสาธงที่อยู่ไกลๆ จึงคิดว่าน่าจะเคยเป็นที่ตั้งของโรงเรียน หรือที่เกาะ แห่งนี้อาจจะเคยเป็นหมู่บ้านที่มีผู้คนอาศัยอยู่เป็นแน่ “ ที่นี่คือที่ไหนกันน่ะ! ” เงือกน้อยจ้องมองไปที่เกาะร้าง เงืงื งื อ งื อกน้น้ น้ อ น้ อยผจญภัภัภั ย ภั ยในดิดิ ดิ น ดิ นแดนเกาะลัลั ลั บ ลั บ 5

ในขณะที่เงือกน้อยกำ ลังคิดอยู่นั้น มีนกเงือกสามีภรรยาคู่หนึ่งบินผ่าน มา เงือกน้อยจึงสอบถามเรื่องราวจากนกเงือก “ พี่นกเงือกจ๋า เกาะแห่งนี้ชื่อว่าเกาะอะไรจ๊ะ ” หนูยิ้มถามนกเงือก อย่างสงสัย “ เกาะร้างตรงนี้น่ะเหรอ ชื่อเกาะนกเภาจ้ะ ” นกเงือกตัวเมียตอบ “ เมื่อก่อนเคยมีมนุษย์อาศัยอยู่เป็นจำ นวนมาก พวกเราคุ้นเคยเกาะ นี้เป็นอย่างดีเลยล่ะ เพราะว่าเกาะนกเภามีความอุดมสมบูรณ์ มีผลไม้เยอะ แยะมากมาย เพื่อน ๆ นกเงือกชอบมาอาศัยอยู่ที่เกาะกันอย่างยาวนานกว่าจะ ย้ายไปเกาะอื่น ” นกเงือกตัวผู้พูดเสริมนกเงือกตัวเมีย “ เป็นเรื่องจริงเหรอจ๊ะพี่ ” เงือกน้อยครุ่นคิดและทำ หน้าสงสัยไม่หาย นกเงือกตัวผู้จึงพูดต่อว่า “ แต่เดิมเกาะแห่งนี้มีมนุษย์คู่แรกเข้ามา อาศัยที่เกาะ ชื่อว่าตานิลกับยายแจ่ม สองสามีภรรยาพายเรือมาจากอำ เภอ ดอนสัก เพื่อสำ รวจที่ทำ กินบริเวณเกาะ และเมื่อเห็นว่าเกาะแห่งนี้มีความ อุดมสมบูรณ์เหมาะที่จะสร้างที่อยู่อาศัย ทั้งคู่ชักชวนญาติพี่น้องและเพื่อนฝูง เข้ามาอยู่อาศัยตั้งบ้านเรือนตั้งแต่นั้นมา และเริ่มเป็นหลักแหล่งมั่นคงเมื่อ ปีพ.ศ. 2495 โดยมาจับจองที่ดินเพื่อการเพาะปลูก ได้แก่ การปลูกผลไม้ และมะพร้าว ต่อมาได้มีมนุษย์หลั่งไหลเข้ามาหาที่ดินเพื่อทำ สวนมะพร้าว และสวนผลไม้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ตามลำ ดับในปี พ.ศ. 2514 ได้มีการจัดตั้ง หมู่บ้านและมีการเลือกตั้งผู้นำ หมู่บ้านขึ้น เพื่พื่ พื่ อ พื่ อนใหม่ม่ ม่ม่ เงืงื งื อ งื อกน้น้ น้ อ น้ อยผจญภัภัภั ย ภั ยในดิดิ ดิ น ดิ นแดนเกาะลัลั ลั บ ลั บ 7

เงืงื งื อ งื อกน้น้ น้ อ น้ อยผจญภัภัภั ย ภั ยในดิดิ ดิ น ดิ นแดนเกาะลัลั ลั บ ลั บ 8 พี่พี่ พี่ น พี่ นกเงืงื งื อ งื อกเล่ล่ ล่ า ล่ าต่ต่ ต่ อ ต่ อไปว่ว่ ว่ า ว่ า ในเวลาต่อมา มีการสร้างโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดองค์การบริหาร ส่วนจังหวัดขึ้น เกาะนกเภาได้กลายเป็นชุมชนที่ใหญ่ขึ้น มีชาวบ้านอาศัย อยู่หลายร้อยหลังคาเรือน ประกอบอาชีพทำ สวนมะพร้าว ขนุน น้อยหน่า ทับทิม และผลไม้อื่นๆ อีกหลายชนิด ชาวบ้านอีกส่วนหนึ่งก็ยึดอาชีพการ ประมง ผู้ใหญ่บ้านปกครองดูแลทุกข์สุขของลูกบ้าน ชาวบ้านทุกคนอยู่ร่วม กันอย่างสงบสุข ” “ แต่ในช่วงมรสุม ชาวบ้านที่นี่เดินทางสัญจรไปมาระหว่างเกาะกับ สถานที่ราชการด้วยความยากลำ บาก เพราะใช้เรือหางยาวขนาดเล็กใน การ เดินทางเท่านั้น ทำ ให้ในปี พ.ศ. 2524 ชาวบ้านเห็นว่าถ้าหากได้โอนเขต การปกครองจากอำ เภอเกาะสมุย มาขึ้นกับอำ เภอดอนสัก จะเป็นความสะดวก อย่างมาก เพราะระยะทางจากเกาะนกเภาไปอำ เภอดอนสักห่างกันเพียง 4 กิโลเมตร ซึ่งเดิมที่ขึ้นกับอำ เภอเกาะสมุยห่างกันถึง 20 กิโลเมตร เรื่องนี้ เป็นเรื่องที่สำ คัญและได้รับการแก้ไข กระทรวงมหาดไทยจึงมีคำ สั่งให้โอน เขตการปกครองเกาะนกเภาจากมาขึ้นกับอำ เภอดอนสัก โดยจัดตั้งเป็น หมู่บ้าน หมู่ที่ 11 ตำ บลดอนสัก อำ เภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี ตั้งแต่ตอนนั้นมา ”

“ ถึงแม้ว่าชาวบ้านบนเกาะแห่งนี้จะได้รับความเดือดร้อน เรื่องการ ขาดแคลนน้ำ ประปา หรือการเดินทางไปยังสถานที่ราชการมีความเสี่ยงมาก แต่ชาวบ้านก็ไม่เคยย่อท้อต่อความยากลำ บาก และหมู่บ้านแห่งนี้ยังเป็น หมู่บ้านพัฒนาตัวอย่างแห่งหนึ่งของอำ เภอดอนสัก ซึ่งชาวบ้านได้ร่วมแรง ร่วมใจกันพัฒนาท้องถิ่นให้มีความเจริญมาเป็นลำ ดับ มีความเป็นอยู่แบบ ญาติพี่น้อง รักความสงบและอิสระ ชาวบ้านจะให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ บ้านเมืองและทางราชการเสมอมาเลยล่ะจ้ะ ” “ โห เงือกไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าที่เกาะแห่งนี้จะมีความสุขมากมาย ขนาดนี้ แล้วมันเกิดอะไรขึ้นล่ะพี่นกเงือก พี่รู้ไหมจ๊ะ ” เหตุใดเกาะนกเภาจึงเป็นเกาะร้าง มีคำ ถามมากมายที่เงือกน้อย ต้องการคำ ตอบเพื่อคลายข้อสงสัยต่างๆ นี้ เงืงื งื อ งื อกน้น้ น้ อ น้ อยผจญภัภัภั ย ภั ยในดิดิ ดิ น ดิ นแดนเกาะลัลั ลั บ ลั บ 9 นกเงืงื งื อ งื อกตัตั ตั ว ตั วเมีมี มี ย มี ยก็ก็ ก็ เ ก็ เล่ล่ ล่ า ล่ าเสริริริ ม ริ มมาว่ว่ ว่ า ว่ า

เงืงื งื อ งื อกน้น้ น้ อ น้ อยผจญภัภัภั ย ภั ยในดิดิ ดิ น ดิ นแดนเกาะลัลั ลั บ ลั บ 11 “ แหม เรื่องที่สามีพี่เล่าก็เป็นความจริงสิจ๊ะ ” “ เกาะโดนคำ สาป ๆ ๆ ” ระหว่างนั้นมีนกนางแอ่นบินมาเกาะที่ กิ่งไม้ใกล้ ๆ เงือกน้อย “ ถ้าเงือกน้อยอยากรู้ก็ให้นกนางแอ่นเล่าให้ฟังสิจ๊ะ เขารู้ดีกว่าพี่ นกเงือกอีกจ้ะ ” นกเงือกพูด “ สวัสดีจ้ะพี่นกนางแอ่น ” เงือกน้อยหันไปทักทาย “ เกาะนี้โดนคำ สาปของพ่อตาเกาะนกเภา! ” นกนางแอ่นไม่ได้ ทักทายเงือกน้อย แต่ให้คำ ตอบแก่เงือกน้อยแทน “ เมื่อก่อนบนเกาะแห่งนี้ชาวบ้านมีความสุขมาก และชาวบ้านมี ความร่ำ รวยอีกด้วย ” นกนางแอ่นพูด “ บ้านของข้าอยู่ในถ้ำ ท้ายเกาะ ครอบครัวของข้าอาศัยอยู่ในถ้ำ พวกเราช่วยกันทำ รังทุกวัน อยู่มาวันหนึ่งชาวบ้านกลุ่มหนึ่งมาพบรังของพวก ข้า พวกชาวบ้านได้นำ รังนกไปขายให้นายทุนที่ร่ำ รวย เพราะรังนกของพวก ข้าเป็นอาหารบำ รุงร่างกายชั้นเลิศ ไม่นานนักก็มีชาวบ้านอีกหลายกลุ่มขึ้นมา เก็บรังของพวกข้าไปขาย และได้ข่าวว่าชาวบ้านจัดตั้งเป็นกองทุนหมู่บ้าน นำ เงินที่ได้มาปันผลกำ ไร และอีกส่วนหนึ่งก็แบ่งเป็นทุนสนับสนุนให้ โรงเรียน ครอบครัวของข้ารู้สึกภูมิใจมากที่ได้สร้างประโยชน์และสร้างรายได้ ให้เกาะแห่งนี้ จนถึงวันที่แสนเลวร้าย!

เงืงื งื อ งื อกน้น้ น้ อ น้ อยผจญภัภัภั ย ภั ยในดิดิ ดิ น ดิ นแดนเกาะลัลั ลั บ ลั บ 12 เมื่อมีกลุ่มมนุษย์ใจร้ายมาบุกเกาะนี้ พวกเขานำ เงินทองมาซื้อรังนก นางแอ่น กลุ่มชาวบ้านที่เกิดความโลภแอบลักลอบนำ ไปขายให้นายทุน ทำ ให้ชาวบ้านที่เหลือเดือดร้อน เพราะไม่ได้รับเงินปันผลก้อนใหญ่ ชาวบ้านทะเลาะกันอย่างรุนแรง ไม่สามัคคีกันเหมือนที่ผ่านมา แล้วเจ้ารู้ ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ” เงือกน้อยไม่ตอบแต่ส่ายหน้าไปมาแทน “ ปีศาจทะเลก็ตื่นน่ะสิ ” นกเงือกตัวเมียพูดแทรกขึ้นมา “ มังกรพ่นไฟน่ะเหรอจ๊ะพี่ ” เงือกน้อยเคยแต่ได้ยินเรื่องเล่า ในท้องทะเลว่าใต้ทะเลลึกลงไปนั้นมีมังกรพ่นไฟนอนหลับอยู่นับร้อยปีมา แล้ว “ มังกรจะขึ้นมาในตอนที่เกาะนี้ขาดความรัก ชาวบ้านทะเลาะกัน ไม่สามัคคีกัน มันจะขึ้นมาพ่นไฟเผาทุกอย่างภายในพริบตา ” นกนางแอ่น พูดด้วยน้ำ เสียงดุดันแต่ซ่อนไปด้วยความหวาดกลัว “ แล้วเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นล่ะจ๊ะพี่ ” เงือกน้อยทำ หน้าอยากรู้ อีกครั้ง “ เจ้ามังกรบินขึ้นไปบนฟ้าแล้วพ่นไฟลงมา ทุกอย่างถูกไฟไหม้ เพียงชั่วพริบตา ชาวบ้านว่ายน้ำ ลงทะเลหนีตายกันอย่างจ้าละหวั่น แล้วเจ้า มังกรก็บินหายไปไม่ลงไปใต้ทะเลอีกเลยน่ะสิ ” นกนางแอ่นพูดด้วยน้ำ เสียงตื่นเต้น

เงืงื งื อ งื อกน้น้ น้ อ น้ อยผจญภัภัภั ย ภั ยในดิดิ ดิ น ดิ นแดนเกาะลัลั ลั บ ลั บ 13 “ หลังจากนั้นพ่อตานกเภาโกรธมาก ท่านเป็นเทวดาผู้ปกป้องเกาะ แห่งนี้ ท่านได้บอกกับชาวบ้านว่า ในเมื่อชาวบ้านไม่รัก ไม่สามัคคีกัน ก็จง หายไปจากเกาะแห่งนี้ทั้งหมด เมื่อใดที่มังกรพ่นไฟกลับลงสู่ทะเล เมื่อนั้นคำ สาปนี้จะหายไป ” นกนางแอ่นพูดจบ ก็บินจากไปด้วยความเศร้าใจ นกเงือกก็บินไปเกาะบนก้อนหินใหญ่แล้วพูดกับเงือกน้อยว่า “ เจ้าจงจากไปเสียเถอะ เกาะแห่งนี้มีแต่ความทุกข์ ความเศร้า เพราะโดนสาป และจะไม่มีวันกลับมาเป็นเช่นเดิมอีกแล้ว ” นกเงือกกำ ลังจะ บินจากไป “ เดี๋ยวก่อนสิจ๊ะพี่ ถ้าฉันล้างคำ สาปได้ล่ะ พี่จะร่วมมือกับฉันไหม จ๊ะ ” เงือกน้อยพูดด้วยน้ำ เสียงหนักแน่น และมีพลังเต็มเปี่ยม “ เจ้าคิดว่ามีวิธีรับมือกับปีศาจทะเลเหรอ ” นกเงือกถามเงือกน้อย “ มีสิจ๊ะพี่ ” เงือกน้อยตอบทันที

ศาลก๋ก๋ ก๋ ง ก๋ ง

ภารกิกิ กิ จ กิ จลัลั ลั บ ลั บ เงือกน้อยรู้สึกผูกพันธ์และถูกชะตากับเกาะแห่งนี้ และอยากให้ ชาวบ้านทุกคนได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ เพราะเธอเชื่อว่าชาวบ้านจะรักและสามัคคี กันกว่าเดิม “ เงือกน้อยอยากเห็นเกาะนกเภาจ๊ะ ถ้าทุกคนได้กลับมา เงือกน้อย คิดว่าทุกคนจะต้องมีความสุขจ้ะพี่ ” เงือกน้อยพูดอย่างมุ่งมั่นตั้งใจ “ ได้สิ พวกเราไปตามหามังกรกันเถอะ ข้าก็อยากกินผลไม้แสน อร่อยอีกเหมือนกัน ” นกเงือกตัวเมียพูด “ ข้าก็เห็นด้วย ” นกเงือกตัวผู้ตอบ “ ถ้าเจ้าอยากช่วยชาวบ้านในเกาะนี้จริง ๆ เจ้าต้องไปสถานที่หนึ่ง กับข้าก่อนนะ ” เสียงนกนางแอ่นพูดเสียงแจ๋ว มาแต่ไกล “ ได้สิจ๊ะพี่ ” เงือกน้อยตอบนกนางแอ่นทันที ที่นี่คือ ศาลก๋ง ชาวบ้านเกาะนกเภานับถือและใช้เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ เมื่อใครก็ตามมาที่ เกาะ จะต้องบอกกล่าวและสักการะท่านทุกคน เมื่อครั้งก่อนนั้นมีชาวบ้าน เกาะแรต นำ ร่างทรงมาสำ รวจหา “ ก๋ง ” เทพเจ้าที่คนจีนนับถือ เมื่อมาถึงเกาะ นกเภา ร่างทรงได้ชี้ว่า ที่ตรงนี้มีก๋งประทับอยู่ และท่านต้องการประทับที่ เกาะนกเภาตลอดไป นับแต่นั้นมาชาวบ้านจึงตั้งศาลก๋งขึ้นเพื่อกราบไหว้และ สักการะบูชา “ ขอให้พวกเราทำ ภารกิจนี้สำ เร็จด้วยนะคะก๋งขา ” เงือกน้อยพูด ในใจขณะที่ยกมือไหว้ศาลก๋ง ซึ่งมีลักษณะเหมือนก้อนหินรูปร่างประหลาด ไม่เหมือนก้อนหินทั่วไปที่เงือกน้อยเคยพบเห็นมาก่อน หลังจากนั้นสัตว์ทั้งสี่ ก็ออกเดินทางตามหามังกรพ่นไฟโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็นแสงระยิบระยับ ของก้อนหินก๋ง... เงืงื งื อ งื อกน้น้ น้ อ น้ อยผจญภัภัภั ย ภั ยในดิดิ ดิ น ดิ นแดนเกาะลัลั ลั บ ลั บ 15

เงือกน้อยและเพื่อนนกได้สำ รวจตามสถานที่ต่าง ๆ อย่างละเอียด ทุกซอกทุกมุม เพื่อตามหามังกรพ่นไฟ ทันใดนั้น เงือกน้อยสังเกตเห็นว่าบริเวณชายหาดนี้มีความสวยงาม มาก มีเปลือกหอยนับล้านตัวทับถมกันรูปทรงคล้ายกับหางมังกร ... ต้องเป็นตรงนี้แน่เลย เจ้ามังกรพ่นไฟนอนหลับอยู่ตรงนี้นี่เอง... เงือกน้อยคิดในใจ เงือกน้อยมีปัญญาฉลาดหลักแหลม จึงกล่าวทักทายและใช้กลอุบาย ล่อให้มังกรตื่น “ ท่านมังกรผู้ยิ่งใหญ่ ข้าได้ยินมาว่าท่านเป็นผู้ฉลาดหลักแหลม และมีอิทธิฤทธิ์มากที่สุดในทะเลแห่งนี้ หนวดของท่านสวยงาม ชื่อเสียง ของท่านแผ่ก้องไพศาลไปทั่ว ข้าน้อยขอเห็นหนวดมังกรของท่านเพื่อเป็น บุญตาสักครั้งได้หรือไม่ ” เงือกน้อยกล่าวชื่นชมมังกร “ เจ้าเป็นใคร! และต้องการสิ่งใดจากข้า ” มังกรขยับหัวขึ้นมา แล้วจ้องมองมาที่เงือกน้อย “ ข้ามิบังอาจหรอกท่าน แต่ข้าอยากเล่นเกมกับท่านจะได้ไหม ” เปลืลื ลื อ ลื อกหอย แห่ห่ ห่ ง ห่ งความรัรัรักรั เงืงื งื อ งื อกน้น้ น้ อ น้ อยผจญภัภัภั ย ภั ยในดิดิ ดิ น ดิ นแดนเกาะลัลั ลั บ ลั บ 17

... เงือกน้อยกล่าวกับมังกรพ่นไฟว่า “ เรามาเล่นทายปริศนากันไหม ถ้าท่านไขปริศนานี้ได้ ข้าจะหาสิ่งที่ ท่านอยากได้มาให้ แต่ถ้าท่านทายผิดท่านจะต้องทำ ตามในสิ่งที่ข้าต้องการ ” ...เงือกน้อยกล่าว “ ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าเงือกน้อย ” มังกรหัวเราะดังลั่น “ เจ้านี่มันกล้าหาญยิ่งนัก แต่ไม่เป็นไร ข้าชอบ! ชอบคนกล้าหาญ แบบเจ้า! ไหนว่ามา ถ้าเจ้าชนะข้า เจ้าต้องการสิ่งใดจากข้า ” มังกรถามเงือกน้อยด้วยท่าทางจริงจัง เงือกน้อยคิดว่า ถ้าเธอบอกกับ มังกรไปตรง ๆ มังกรจะยินยอมรับคำ ท้าของเธอหรือไม่ .... แต่อย่างน้อยถ้าเราซื่อตรง คิดอย่างตรงไปตรงมา ไม่เจ้าเล่ห์ มังกรต้องให้โอกาสเราสิ “ ท่านมังกรผู้ยิ่งใหญ่ สิ่งที่ข้าต้องการคืออยากให้เกาะแห่งนี้กลับ มา มีความสุขและมีความรักกันอีกครั้ง ข้าขอให้ท่านกลับลงไปสู่ใต้ทะเลเช่น เดิม ” เงือกน้อยพูดอย่างกล้าหาญ เงืงื งื อ งื อกน้น้ น้ อ น้ อยผจญภัภัภั ย ภั ยในดิดิ ดิ น ดิ นแดนเกาะลัลั ลั บ ลั บ 18 “ อุว๊ะ! เจ้าเงือกน้อย! เจ้าช่างกล้าหาญและจริงใจยิ่งนัก ข้าไม่เคย เห็นสัตว์ตัวใด้เป็นแบบเจ้ามาก่อน ได้สิ ถ้าเจ้าชนะข้า ข้าจะกลับใต้ทะเล ” มังกรรับคำ ท้าของเงือกน้อย

“ ท่านมังกร ข้าขอถามท่านว่า ... มนุษย์ต้องการสิ่งใดมากที่สุด ? มังกรลุกขึ้นจนเปลือกหอยกระจัดกระจาย มันกางปีกแล้วบินไปมาวนเวียน เงือกน้อย 2 รอบ ก่อนที่จะมาหยุดตรงหน้าเงือกน้อย แล้วมันจ้องมองเข้ามา ที่ดวงตาเงือกน้อย ด้วยสายตาที่ดำ ขลับ ก่อนที่จะตอบว่า “ สิ่งที่พวกมนุษย์ย่อมต้องการมากที่สุด ก็คือ เงินทอง! ไงล่ะ ” มังกรตอบอย่างไม่ลังเล “ ท่านตอบถูก ว่าสิ่งที่มนุษย์ต้องการคือเงินทอง แต่มันไม่ใช่คำ ตอบที่ถูกต้องที่สุดนะท่าน! เพราะถ้ามนุษย์มีเงินทองมากมาย แต่ไม่มีความ สุข ไร้ความรักจากครอบครัวและคนรอบข้าง มนุษย์ก็จะยอมเสียสละ เงินทอง เหล่านั้น ” เงือกน้อยอธิบายมังกรอย่างมั่นใจ เงืงื งื อ งื อกน้น้ น้ อ น้ อยผจญภัภัภั ย ภั ยในดิดิ ดิ น ดิ นแดนเกาะลัลั ลั บ ลั บ 19

“ ที่ผ่านมาเกาะแห่งนี้อยู่กันมาด้วยความรักและความสุข แต่เมื่อมีเงิน ทองและกิเลสเข้ามา จึงทำ ให้พวกเขาโดนคำ สาป แต่ถึงอย่างไร พวกเขายัง ต้องการโอกาสที่จะกลับมามีชีวิต โดยที่พวกเขาไม่ได้หวังเงินทอง เพียงแต่ใช้ ชีวิตอย่างพอเพียง มีความรักและความสามัคคีกันเท่านั้น ” เงือกน้อยตั้งใจ อธิบายให้มังกรฟัง “ ใช่แล้วล่ะท่าน ตอนนี้ชาวบ้านเกาะนกเภาไม่มีรังนกนางแอ่นแล้ว ” นกนางแอ่นพูดเสริม “ พวกมนุษย์อยากกลับมามีชีวิตอีกครั้ง พวกเขามีครอบครัว มีที่อยู่ อาศัยและมีอาชีพที่สุจริต พวกเขาไม่ต้องการเงินทองหรอกท่าน ” นกเงือก กล่าว “ แต่พวกเขาต้องการความรัก! และข้าคิดว่าเพื่อเป็นการพิสูจน์คำ ตอบ ของข้า ท่านสามารถเสกให้เปลือกหอยทั้งหมดที่หาดแห่งนี้เปลี่ยนเป็น เพชร พลอย อัญมณี หรือทองคำ ดูสิ ต่อให้ชาวบ้านเห็น ก็จะไม่มีใครอยาก เก็บหรือเอาไปเป็นของตนเองแน่นอน พวกเขาจะไม่มีความโลภ ” เงือกน้อยเสนอมังกร “ ข้าเข้าใจเจ้าแล้ว เจ้าเงือกน้อย! ถ้าเจ้าเชื่อมั่นและรับปากข้าล่ะก็ ข้าจะยอมทำ ตามที่เจ้าขอ ” มังกรกล่าวกับเงือกน้อย เงืงื งื อ งื อกน้น้ น้ อ น้ อยผจญภัภัภั ย ภั ยในดิดิ ดิ น ดิ นแดนเกาะลัลั ลั บ ลั บ 21

เงืงื งื อ งื อกน้น้ น้ อ น้ อยผจญภัภัภั ย ภั ยในดิดิ ดิ น ดิ นแดนเกาะลัลั ลั บ ลั บ 23 ทันใดนั้น เปลือกหอยทั้งหมดกลายเป็นเปลือกหอยที่มีแสงระยิบ ระยับ ราวกับว่าเป็นอัญมณีล้ำ ค่า ชาวบ้านพากันเรียกหาดเปลือกหอยแห่งนี้ว่า หาดล่องหน เพราะหนึ่งปีจะมีเพียงหนึ่งครั้งเท่านั้น มังกรพ่นไฟบอกกับ เงือกน้อยว่าจะให้เปลือกหอยบนหาดล่องหนแห่งนี้ เป็นเครื่องหมายแทน สัญลักษณ์ของการทำ ความดี และเป็นตัวแทนความรักของชาวบ้านเกาะนกเภา “ ข้าจะกลับมา กลับมาเมื่อมนุษย์มีความโลภ! และไร้ซึ่งความรัก อีกต่อไป ” มังกรส่งเสียงดุดัน ราวจะได้ยินทั้งแผ่นฟ้า แล้วมังกรก็บินจากไป จนลับเส้นขอบฟ้า เงือกน้อยและเพื่อนนกส่งเสียงดีใจ กระโดดโลดเต้นกัน อย่างมีความสุข “ เย้ เย้ เย้ พวกเราทำ สำ เร็จแล้ว เกาะนกเภาจะมีความสุขอีกครั้ง ” ตั้งแต่นั้นมา หาดเปลือกหอยไม่มีทรายสักเม็ด มีแต่เปลือกหอย ส่งแสงระยิบระยับทั้งหาด และทุกๆครึ่งปี เปลือกหอยจะก่อตัวกันเป็น สัญลักษณ์ของมังกร เพื่อคอยเตือนใจชาวบ้านให้มีความรัก และความสามัคคี ... ชาวบ้านที่นี่ไม่มีใครอยากเก็บเปลือกหอยเลยสักคน ...

คณะผู้ผู้ ผู้ จั ผู้ จัจั ด จั ดทำทำ ทำทำ

เรื่รื่รื่รื่ อ รื่ อ รื่ องเล่ล่ล่ ล่ า ล่ า ล่ าตำตำตำ ตำตำตำ นานเกาะลัลัลั ลั บ ลั บ ลั บที่ที่ที่ ที่ น้ ที่ น้ ที่ น้ น้ อ น้ อ น้ อยคนจะรู้รู้รู้ รู้ จั รู้ จั รู้ จัจักจัจั มีมีมี มี ตำ มี ตำ มี ตำ ตำตำตำ นานเล่ล่ล่ ล่ า ล่ า ล่ าขานมาตั้ตั้ตั้ ตั้ ง ตั้ ง ตั้ งแต่ต่ต่ ต่ อ ต่ อ ต่ อดีดีดี ดี ต ดี ต ดี ต ถ่ถ่ถ่ ถ่ า ถ่ า ถ่ ายทอดเรื่รื่รื่รื่ อ รื่ อ รื่ องราวเป็ป็ป็ป็ น ป็ น ป็ นรูรูรู รู ป รู ป รู ปแบบนินินิ นิ ท นิ ท นิ ทาน เนื้นื้นื้ นื้ อ นื้ อ นื้ อหาสนุนุนุ นุ ก นุ ก นุ กสนาน ภาพประกอบสีสีสี สี สั สี สั สี สั สั น สั น สั นสดใส เหมาะกักักักั บ กั บ กั บผู้ผู้ผู้ ผู้ อ่ ผู้ อ่ ผู้ อ่ อ่ า อ่ า อ่ านทุทุทุ ทุ ก ทุ ก ทุ กวัวัวั วั ย วั ย วั ย เกาะลัลัลั ลั บ ลั บ ลั บ ... จะไม่ม่ม่ ม่ มี ม่ มี ม่ มี มี ค มี ค มี ความลัลัลั ลั บ ลั บ ลั บอีอีอี อี ก อี ก อี กต่ต่ต่ ต่ อ ต่ อ ต่ อไป