ดว้ ยรกั และอาลยั 8 มกราคม 2564
“เจน๊ สั ”
นอ้ งจฬุ ามะยม
เพราะนอ้ งหนู เพ่ือนรักคนหน่ึงในกลุ่มจุฬามะยม
เป็ นแกว้ ตาดวงใจของครอบครัว “รกั สกลุ ไทย”
พวกเราจึงไดร้ ับความรักความเมตตาจากแม่โงว้
และพี่ ๆ ของนอ้ งหนูดว้ ยอยา่ งเต็มทต่ี ลอดมา
เมอื่ สน้ิ แม่โงว้ “เจน๊ สั ” ดแู ลนอ้ ง ๆ เสมอื นแม่คน
ที่ 2 ของครอบครัว และความรูส้ กึ ดี ๆ เชน่ น้ี ก็เผอ่ื
แผม่ าถงึ เพอื่ น ๆ ของนอ้ งหนูเหมอื นแมโ่ งว้ อกี ดว้ ย
ทกุ ครัง้ ทไ่ี ดม้ าเยย่ี มครอบครัว “รกั สกลุ ไทย” ทรี่ ะยอง
ทม่ี ี “เจน๊ สั ” เป็ นเสาหลักของบา้ น ความรสู ้ กึ ผกู พันของ
พวกเรายังคงเหนียวแน่น เหมอื นไดก้ ลับมาบา้ นตัวเองทกุ
ครัง้ ขอบคณุ “เจน๊ สั ” ทใี่ หค้ วามรัก ความอบอนุ่ และ
แมว้ า่ ผา่ นมาหลายสบิ ปี “เจน๊ สั ” ก็ยังจาชอ่ื พวกเราหลาย
คนไดอ้ ยา่ งแมน่ ยา
ตอนนี้ “เจ๊นสั ” คงขนึ้ ไปพบกับแม่โงว้ เฮยี นดิ และ
เฮยี เล็ก บนฟ้าแลว้ มโี อกาสเลา่ เรอ่ื งพวกเรา “จฬุ ามะยม”
ใหแ้ มก่ บั เฮยี ๆ ฟังดว้ ยนะคะ และเมอ่ื ไหรท่ ่ี “เจน๊ สั ” มอง
ลงมาจากฟ้ า จะเห็นพวกเรา “จุฬามะยม” มรี ักจากใจให ้
“รกั สกลุ ไทย” ตลอดไปคะ่
พวกเรารว่ มกนั แตง่ กลอนบทนี้
ให ้ “เจน๊ สั ” คะ่
ไดข้ า่ วเศรา้ เคลา้ น้าตา จากเพอ่ื นหนู
เมอ่ื ไดร้ ู ้ "เจน๊ สั " ไปสวรรค์
พท่ี รี่ กั และเคารพ ตอ้ งมอี นั
จากไปพลัน สดุ แสน จะอาลยั
นอ้ งจฬุ า มะยม ใจจงึ ทกุ ข์
เคยเป็ นสขุ เห็น “เจน๊ สั ” ยม้ิ สดใส
ยมิ้ อบอนุ่ ยมิ้ ละมนุ ยม้ิ จากใจ
ยมิ้ จาก "รกั สกลุ ไทย" ดว้ ยไมตรี
คงเหลอื แต่ ความทรงจา อนั ล้าคา่
ใหร้ วู ้ า่ บา้ นระยอง แสนสขุ ี
ใหค้ วามรกั ความเมตตา ความปรานี
พลงั ดี จาก “เจน๊ สั ” แผส่ ใู่ จ
หากวันนี้ “เจน๊ สั ” มองจากฟ้า
คงรวู ้ า่ นอ้ งนอ้ ง..รักแคไ่ หน
ความผกู พัน ฉันพนี่ อ้ ง คลอ้ งดวงใจ
คอื สายใย สายสมั พันธ์ ตลอดมา
ณ วันน้ี ที่ “เจน๊ สั " ตอ้ งลาจาก
เหมอื นโดนพราก..ดวงใจ..เศรา้ นักหนา
สง่ิ สดุ ทา้ ยอยากจะเอย่ พรอ้ มคาลา
นอ้ ง"จฬุ ามะยม"..รกั นริ นั ดร์