นิทานอีสปพาเพลิน เรื่อง หมาป่ากับลูกแกะ

นทิ านอีสปพาเพลนิ เรื่อง….

กาลครั้งหนึ่ง ณ ป่าอันกว้างใหญ่ มีลูกแกะขนปุยตัวน้อยเดินเล่นอย่างเพลิดเพลิน จนมาเจอเข้ากับลำธารแห่งหนึ่ง มัน จึงแวะดื่ม
น้ำด้วยความกระหายพร้อมพูดออกมาว่า "วันนี้อากาศดีจังเลย ข้าคิดว่าจะวิ่งเล่นต่ออีกสกั หน่อย กลับบ้านชา้ แค่ นิดเดียว คุณแม่แกะคง
ไม่ว่าอะไรหรอกเนอะ" คิดได้ดังนั้น เจ้าลูกแกะก็หัวเราะอย่างร่าเริง แล้วก้มกินน้ำต่อไปจะได้มีแรงเล่นเต็มที่ แต่บังเอิญมีหมาป่าตัวหนึ่ง
เดนิ มายงั ลำธารแหง่ เดียวกันพอดี และโชครา้ ยที่นน่ั คือหมาป่าจอมเจ้าเล่ห์ นิสยั ไม่ดแี ถมยังหวิ โซอีกซะดว้ ย เม่ือมันมองเห็นลกู แกะ ก็คิด
จบั มาเป็นอาหาร พรอ้ มคิดอุบายหลอกลอ่ ทนั

1/6

"นี่ เจา้ แกะนอ้ ย รูร้ ึเปล่าว่าเจา้ กำลังทำอะไรผดิ อย"ู่ หมาปา่ พูดขูข่ ึน้ มาเสียงดังลั่น
จนลูกแกะตัวสัน่ เพราะหวาดกลัว "ข้าทำอะไรผดิ งนั้ หรอื ทา่ นหมาปา่ ขา้ แค่กินน้ำ
อยูต่ รงนเ้ี ทา่ นนั้ " ลกู แกะเอย่ ถามด้วยความไม่เขา้ ใจ "กนิ น้ำนน่ั แหละคือความผิด
ของเจ้า เพราะเจ้าทำให้น้ำมันขุ่นข้นไปหมด ข้าดื่มเข้าไปไม่ได้ เจ้าต้องถูกข้า
ลงโทษ" หมาป่าตอบกลับอย่างหัวเสีย "แต่ว่าท่านหมาป่า...ข้ากินน้ำอยู่ปลายลำ
ธาร ส่วนตัวท่านนั้นอยู่ต้นลำธาร กระแสน้ำก็พัดมาทางนี้ ข้าจะทำให้น้ำ ขุ่นข้น
ได้อย่างไรเล่า" ลูกแกะยังคงเถียงสุดตัวจนหมาป่าเริ่มโมโหยิ่งขึ้น และออกอุบาย
อ่นื อีก

2/6

"เจ้าจะไมร่ ับผดิ เรอื่ งนก้ี ็ได้ แตข่ า้ รูน้ ะว่าเมื่อปกี ลาย เจา้ ไดพ้ ูดว่ารา้ ยขา้ ลับหลัง ทำใหข้ า้ เสียชื่อเสียง และสตั วต์ ัวอื่น ก็พาลจะเกลียดขา้ กนั ไป
หมด เจ้าต้องถูกลงโทษ" หมาป่าสร้างเรื่องโกหกคำโตเป็นครั้งที่สอง ทำเอาเจ้าลูกแกะงุนงงเข้าไปอีก "แต่ว่าท่านหมาป่า...ตอนนั้นข้ายังไม่
เกิดมาบนโลกเลยด้วยซ้ำ ข้าจะไปพูดว่าร้ายทา่ นได้ยังไงกันเล่า" ลูกแกะตอบ ตามความสัตย์จริง "งั้นก็ต้องเป็นพี่น้องของเจ้าสักคนหนึ่งน่ัน
แหละ มาให้ข้ากินเป็นการลงโทษซะดี ๆ" หมาปา่ เร่ิมทนไม่ไหว ทำไมเจ้า ลกู แกะตัวนถ้ี ึงได้ดือ้ ดึง เถยี งคำไมต่ กฟากแบบน้ี

3/6

"แต่วา่ ทา่ นหมาป่า...ขา้ สาบานว่าข้าเปน็ ลูกคนเดยี ว ไม่มีพีน่ อ้ ง" ลูกแกะตอบเสียงอ่อน " โอ๊ย ! ไมง่ ัน้ ก็เป็นพอ่ แมข่ องเจ้าน่ันแหละท่ีพูดไม่ดี
ถึงข้า ยังไงข้าก็ต้องกินเจ้าเป็นการลงโทษ" หมาป่าตอบอย่าง เกรี้ยวกราด แล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปหาลูกแกะตัวน้อย "แต่ว่าท่านหมาป่า..."
คราวนี้ หมาป่าไม่รอให้พูดจนจบประโยคอีกแล้ว ทันทีทีล่ ูกแกะเอ่ยปาก เจ้าหมาป่าอนั ธพาลก็ กระโจนจับเหย่ือที่น่าสงสารกินเป็นอาหาร
ทนั ที โดยที่ลกู แกะน้ัน ไมม่ โี อกาสได้พสิ จู น์ความบรสิ ุทธข์ิ องตวั เอง และไมม่ โี อกาส กลับไปสูอ่ อ้ มกอดของคณุ แมแ่ กะอีกเลย...

4/6

นิทานเรื่องน้สี อนใหร้ ู้ว่า

การพูดคยุ ตอ่ รองกบั คนพาล คนขโ้ี กง และคนเจ้าเล่ห์ นน้ั เป็นเรอื่ งทีไ่ มค่ วรเสียเวลาด้วยอย่างย่ิง เนื่องจากคนประเภท
นี้ จะไม่มีความเมตตา ไม่ยอมรับฟังความคิดเห็นของคนอื่น และจ้องแต่จะกดขี่ข่มเหงทุกวิถีทาง เพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตัวเอง
ต้องการ ถ้าเด็ก ๆ รู้ตัวว่ามีคนรอบข้างนิสยั แบบนี้ ก็ควรหลีกเลี่ยง ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยนะคะ เพราะถึงแม้ว่าเราจะไมไ่ ด้ทำ
ความผิด อะไร เขาก็จะหาข้ออ้างมาทำลายเราได้อยู่ดี ที่สำคัญเด็ก ๆ ไม่ควรไปไหนมาไหนคนเดียวโดยไม่ได้รับอนุญาต
เด็ดขาดนะคะ ไม่เช่นนน้ั อาจเจออันตรายเหมือนเจา้ ลูกแกะในนิทานเรอ่ื งนี้กเ็ ป็นได้

5/6

บรรณานกุ รม

KAPOOK. (2563). นิทานอีสป เร่อื งหมาป่ากบั ลูกแกะ. สืบคน้ เมอ่ื 21 กันยายน 2564..
จาก https://baby.kapook.com/view55846.html?fbclid

จัดทำโดย
นางสาวโซเฟีย เจะ๊ เงาะ
รหสั นกั ศกึ ษา 634193014
สาขาวิชาการศึกษาพิเศษ-ภาษาไทย

6/6