อิสลามแท้

“หากเกดิ บิดอะฮใฺ นอสิ ลามและการน่งิ เงียบของอุละมาอและผนู ําศาสนาเปน เหตุใหเกิดการ
ทํารา ยอสิ ลามและบ่นั ทอนความศรทั ธาของมุสลิมละ ก็ เปนความจาํ เปน สาํ หรับพวกเขาทจี่ ะตอ งใชส ่อื
ทกุ อยา งท่ีเปนไปดทาํ การปฏเิ สธบดิ อะฮฺเหลานี้ ไมวาการปฏิเสธนั้นจะถึงข้นึ ถอนรากถอนโคนความ
เส่อื มเสียนัน้ ไดหรอื ไมกต็ าม

เชน เดียวกัน หากการนิง่ เงยี บของพวกเขาถือเปน การปฏิเสธความเลวรา ยเหลา นนั้ ก็ตามที ณ
ทน่ี ไ้ี มต อ งพิจารณาประเด็นเรื่องอันตราย แตต องพจิ ารณาประเดน็ เร่อื งความสาํ คญั ตอ งมากอ น

หากในการน่ิงเงยี บของอุละมาอและผูนาํ ศาสนา เปนความกลัววา ความเลวรา ยจะกลายเปน
เรือ่ งดี และความดจี ะกลายเปน ความเลวรา ยละก็ ย่งิ จําเปน สาํ หรับพวกเขาท่จี ะตอ งสาํ แดงความรู
ออกมา ไมอนุญาตใหเงียบถึงแมว า เขาก็รดู วี า การปฏิเสธของพวกเขาจะไมสง ผลอะไรตอ ตัวของ
ผูกระทําส่ิงน้ันเลยก็ตาม ไมตอ งพจิ ารณาเรอื่ งอนั ตราย เพราะประเด็นน้เี ปน กฎเกณฑศาสนาทไ่ี ดรับ
ความสําคัญอยางยงิ่ ยวดจากผตู ราบทบญั ญัติศาสนา”
การนิง่ เงียบของรฐั บาลและเจา หนาทรี่ ฐั ทั้งหลาย

“บททดสอบของอสิ ลามในวนั น้ีก็คือ หูซ่งึ จาํ เปนตอ งเปดรับฟงประเด็นปญ หาและความ
ยงุ ยากของมสุ ลมิ นนั้ กลับหนวกไปแลว ล้ินซงึ่ จาํ เปนตอ งกระดกพูดถงึ ผลประโยชนของมสุ ลิมกลับ
เปน ใบไปแลว ดวงตาซงึ่ จาํ เปนตองพินจิ ความทุกขโศกซ่งึ เกดิ ข้ึนกับมุสลิมกลบั มดื บอดไปแลว เราจะ
พดู อยา งไรกับอาการหหู นวก เปนใบ และตาบอดเหลาน?้ี รัฐในภมู ิภาค (ตะวันออกกลาง) เหลาน้ีไม
สาํ เหนียกหรอื วา ประเดน็ ปญหาเรอื่ งเลบานอนน้ันเปนความหายนะหนง่ึ ? เปน ความหายนะหนึง่
สําหรบั มสุ ลิมโลก? หรอื วา การเขา โจมตขี องอิสราเอลตอเลบานอนและเขน ฆา อยา งไรขอบเขตนนั้
มิใชเ ปน ความหายนะกระนั้นหรอื ? มิใชเปนความหายนะสาํ หรับอสิ ลามกระนัน้ หรือ? สาํ หรบั มวล
มสุ ลมิ กระนั้นหรือ? การที่อเมริกากลา วอยา งชดั เจนวา เปน การกระทาํ ทถี่ ูกตองแลวเสยี งนี้ไมเขาไปใน
โสตประสาทของพวกเขาหรอื ? ถาหูของพวกเขายังใชการไดทําไมจึงไมไ ดยนิ เสียงตะโกนและเสยี ง
รองระงมของผูเปน ที่รักยง่ิ ของพวกเราในเลบานอนเลา? ถา สยตาของพวกเขายังไมมืดบอล แลวทําไม
พวกเขาจงึ ไมเ หน็ การเขนฆา ทีเ่ กิดขึ้นทกุ วันทกุ หัวระแหงในเลบานอน ในอหี รา น ชายหนมุ อนั เปนที่
รกั ยงิ่ ของพวกเราตอ งออกไปในสมรภูมิ สตรี เด็กและคนชราตอ งอยแู นวหลงั ตอ งพบกบั การทาํ ลาย
ลา งตามเมืองตา งๆ เลา ? หากพวกเขายงั มองเห็นและรับรูถงึ ความวิบตั เิ หลานนั้ แลว ทาํ ไมไมพ ูดออกมา
บา ง? หากพวกเขามีความรกั ความผกู พันตอองคาพยพอิสลาม ตอ อัลกุรอาน ตอ ฮะรอ มัยน (แผนดินอัน
ศกั ด์ิสิทธ์ทิ ั้งสอง) แลว ทําไมทกุ วันนี้จึงไมมกี ารพูดถงึ อาณาบรเิ วณของศาสนานี้ทยี่ งั คงอยใู นอุงเทา
อีกทั้งอิสลาม อัลกรุ อาน และฮะรอมยั นฺชะรีฟย นฺยงั ไดรบั การขมขูอยเู ลา? ทําไมพวกเขาไมร ะดมกําลงั
เขา ชว ยเหลือ? เกิดอะไรขึ้น ทัง้ ท่ีพวกเขาก็ประจกั ษถ ึงความหายนะเหลานน้ั และเปน พยานยืนยัน
อาชญากรรมของคนพวกน้ันไมเพียงแตพวกเขาเลือกท่จี ะน่งิ เงียบเทา น้นั พวกเขากลับสงเสรมิ การ
กระทําของคนพวกนั้นอีก? พวกเขายงั คงสนบั สนุนขอตกลงแคมปเดวิดและตงการใหมีการยืนยันตาม
ขอเสนอแนะของฟะฮดั (อดีตกษตั ริยข องซะอดู ้)ี อีกทงั้ ยังตอ งการใหอสิ ราเอลไดรับการรับรองอีก

ความหายนะเหลาน้ีพวกเราจะตอ งไปรอ งขอความกรุณาจากใครดีเลา? รอ งขอความกรุณาจากรัฐบาล
ท่ีหแู ละดวงตาของพวกเขาปดสนทิ และยอมอเมรกิ าอยา งไมม เี ง่อื นไขกระนน้ั หรอื ? พวกเขาเสียสละ
พรอมกับประชาชนผถู ูกกดขซ่ี ึ่งตกอยภู ายใตการบบี ค้ันของรฐั บาลเหลา น้ี กระนั้นหรอื ?

ตองบอกเลาเรอื่ งราวเหลาน้กี บั ประชาชาตทิ ่เี ปน ดงั เชน ประชาชาติอหี รา น ประชาชาติซ่ึงเคย
ไดรบั ความหายนะจากนา้ํ มอื ของอเมริกาและบรวิ ารของมนั ซึ่งก็คอื รัฐบาลพะฮฺเลวี พวกเขาคอื คน
หนมุ ผูกลาแหงอีหราน คอื ประชาชาตอิ ีหราน คือทหารหาญของอีหรา น คอื ทหารเรือ ทหารอากาศ
และทหารบกของอีหรา น คือกองกาํ ลงั พทิ ักษของอหี ราน คอื กองกําลังอาสาสมคั รบะซจี ญและชน
กลมุ นอ ยของอหี ราน ทีพ่ วกเขาเขา ใจหนาท่รี ว มกนั ของพวกเขา พวกเขาตน่ื จากภวังคแลว ชูกาํ ปน
ขน้ึ มา กาํ ปน น่ันเองทีไ่ ลกระแทกรถถงั ใหตกขอบสมรภูมิตราบใดท่ีประชาชาตทิ ั้งหลายยังไมต่ืนจาก
ภวงั ค ตราบใดทีป่ ระชาชาติทง้ั หลายยงั ไมเ ปนหนึ่งเดียวกัน กจ็ งรูไวเลยวา พวกเขากย็ งั ตกเปนเบยี้ ลาง
รัฐบาลเส่ือม รฐั บาลที่อยภู ายใตการปกครองของอเมริกาโจรชว่ั และมหาอํานาจตวั อีน่ ทัง้ ๆ ที่มี
ทรัพยากรมากมาย มเี คร่อื งไมเคร่ืองมอื ซง่ึ หากปดทอน้าํ มนั ท่ีสงใหพวกมันช่วั เพียงหนง่ึ อาทิตย ปญ หา
ทง้ั มวลกจ็ ะไดรับการแกไ ข พรอมๆ กบั ที่พวกเขาบอกวา เราไมมวี นั ทําอยา งนี้หรอก เราไมอ าจบอก
เลาความทุกขโ ศกเหลา นีต้ อ ผใู ดไดเ ลย นอกจากตอ พระผอู ภิบาลเทานน้ั ? เราไมอ าจฟอ งรอ งรฐั บาล
เหลา นต้ี อใครไดเลย นอกจากพระผอู ภิบาล? เราจะไมฟองรองกับพวกเขาที่พยายามปด ปากอีหรา น ซึง่
ยืนหยัดข้ึนมาและตอ งการเผชิญหนา กบั มหาอํานาจท้ังหลาย ทาํ อิสลามใหเปนทป่ี ระจกั ษใ นโลกนี้ พูด
ถึงเรื่องการญิฮาดตอตา นอสิ ราเอลทบ่ี ังอาจทําสงครามกับอิสลามและยงั กลาวอยางบังอาจวา อาณา
บรเิ วณตั้งแตลมุ แมน ํา้ ไนลถึงยูเฟรตสิ นั้นเปน ของมนั เราตอ งทนเจบ็ ปวดกับสง่ิ เหลาน้ไี ปถึงไหนกัน
จะเลา ความโศกเศรานี้ใหใ ครฟง ? จะบอกกับใครใหร บั รูความนง่ิ เงียบที่คอยประหัตประหาร ความนิ่ง
เงียบที่เปนตวั สนับสนุนอาชญากรรมทั้งหลายและความนงิ่ เงยี บท่เี ปนกําลงั ใจใหพ วกกดข่ี อีกท้ังจาก
ใครเลา ท่ีเราตอ งการความชว ยเหลือและทําลายความนง่ิ เงียบเหลานี้? ประชากรของพวกทา นมจี าํ นวน
นอย กระนั้นหรอื ? ทรพั ยากรของพวกทา นมีนอ ยกระนั้นหรอื ? นํา้ มันของพวกทา นก็ไมมอี ยา งนัน้
หรอื ? ผนื แผน ดนิ ของพวกทานกม็ ีไมมากอยา งนัน้ หรอื ? ศนู ยกลางทส่ี ําคญั ซ่ึงนับไดว าเปนจุด
ยทุ ธศาสตรนั้นไมไดอยใู นมือพวกทานหรอกหรือ? เครอื่ งไมเคร่ืองมือมีอยางครบถวน แตขาดเพยี ง
อยางเดียวคอื อีหมา นความศรทั ธา ไมม ีอหี มานความศรัทธา

อีหรา นไมมีอะไรเลย แตม อี หี มา น อหี มา นนั่นเองทีเ่ ปนตวั ขบั เคลือ่ นใหพวกเขามีชัยเหนือ
มหาอํานาจทงั้ หลาย มสุ ลิมในประเทศทั้งหลายและรฐั บาลของพวกเขานั้นมที ุกอยาง แตไ มมอี ีหมา น
สิ่งท่ที าํ ใหประเทศของเราประชาชาตขิ องเรากาํ ชยั ชนะไวค ืออหี มา นท่ีมตี อพระเจา และความปรารถนา
ทจ่ี ะไดร บั ซะฮดี (ผทู ่เี สยี ชีวติ ในวิถีทางของอลั ลอฮ)ฺ ความปรารถนาท่จี ะไดรับซะฮดี ตอตา นการ
ปฏิเสธศรทั ธาตอตา นการกลบั กลอก เพ่ือรักษาอิสลาม เพอ่ื ปกปองอลั กรุ อาน

แขกรบั เชิญทีร่ ักยง่ิ ของเราทไ่ี ดม าเยอื นเราคอื ผูถอื สารของอหี รานทจี่ ะนําไปบอกกับ
ประชาชาตขิ องพวกทา นใหคิดถึงเรอื่ งนี้ อยา น่งั น่งิ ใหอเมรกิ าคอยชนี้ ิ้ว เราตองทนทกุ ขไปถงึ ไหนกัน?

ดวงตาท้งั หลายเมื่อไรมันจะสวา งขึ้น ล้ินทง้ั หลายเม่อื ไรจะไดกระดกพูดเสยี ที ศุมมุน บุกมุน อมุ ยุน
ฟะฮมุ ลายะอกฺ ลิ ูน (พวกเขาเปนใบ หูหนวก ตาบอด แลวพวกเขาก็ไมร ูจักใชปญญาไตรตรอง-อลั บะกอ
เราะฮฺ / ๑๗๑-)”
การนิ่งเงยี บของประชาชน

“ขา พเจา ไดเตอื นพวกทา นหลายตอ หลายครง้ั ประชาชาตมิ ุสลมิ เอย และจะเตอื นตอ ไป สภาพ
นกั การศาสนาและอิสลามกําลงั ตกอยใู นอันตราย การน่งิ เงียบตอหนาองคกรเครือขายท่สี รา งความ
เสื่อมเสยี ของพวกทรราชสําหรับประชาชาติอสิ ลามแลว มันคือความนา อดสู ขอใหพวกทานอธบิ าย
ความเสยี หายเหลา น้ันดว ยถอยคําที่เต็มไปดวยเหตุและผลอนั แข็งแกรง ของอิสลาม จงขจดั พวกชอบ
ทาํ ลายกฎเกณฑใ หห มดไป พวกทา นตองแสดงการคัดคานออกมา จงประกาศสารออกไป สง เสยี งไป
ยังประชาชาติอสิ ลามท้งั หลาย โปรดทําใหพวกเขาไดเหน็ พฤติกรรมอันไรม นุษยธรรมของคนพวก
น้ัน”

“มสุ ลมิ ทัง้ หลายเปน อะไรกันไปหมด พวกเขานิง่ เฉยตอ ปญหาท่ีเก่ียวขอ งกับอสิ ลาม เกีย่ วพนั
กบั สถานะของอิสลาม ทาํ ตวั กลายเปนเพยี งผูสงั เกตการณ? เราไมม คี วามตองการกองทหารหรอื กอง
กาํ ลังใดเลย เราจะจดั การมนั เองตามกาํ ลังของเราเอง แตนา เศรา ก็ตรงท่ีมสุ ลมิ ไมเ คยใหความสนใจตอ
ปญหาทเ่ี กดิ ขึ้นกบั อิสลามพวกเขาไมสนใจอลั กรุ อาน ไมปฏบิ ัติตามสงิ่ ทอ่ี ลั กรุ อานไดกลา วไวท ว่ี า
หากมชี นกลุมหนงึ่ หรืออาจเปน มสุ ลมิ ดว ยกนั เขารกุ รานมสุ ลิมอีกกลุมหนึง่ เปนหนา ที่ของมุสลมิ
ท้ังหลายทีต่ องเขา ปกปองมุสลิมผถู ูกกดข่ีกลุมนั้น ทําไมพวกเขาไมส ง นกั ขา วเขาไปดเู หตุการณท ่ี
เกดิ ขึ้นในอีหรานวา เกดิ ความยากลําบากเชนไรกบั พวกเขาเหลา นน้ั ? ทําไมหากพวกเขาเปนนกั ขาว
เม่ือไดเ หน็ สภาพทีแ่ ทจ ริง พวกเขากลับไมร ายงานหรอื พูดถึงในสถานีวิทยุ ความน่ิงเงยี บทีน่ า
สะพรึงกลัวน้ีคืออะไร? พวกทานคิดหรอื วา มันเปนเรอ่ื งของอิรกั กับอหี รา นเปนเรอื่ งของซดั ดมั กับ
ประชาชาตอิ ีหราน? มนั ไมใชเรื่องแคน ี้ มนั เปนเร่ืองอิสลาม มนั ไมใชเ ร่อื งเฉพาะของประชาชาติหนงึ่
มนั เปนเรอ่ื งของประชาชาตอิ ิสลามทงั้ หลาย มันเปน เร่อื งของกลมุ ชนผดู อ ยโอกาส”

ปฏเิ สธการอยูรวมกับ
องคก รเครอื ขา ยแหง การกดข่ีและมารราย
ไมอ นุญาตใหเ ขารวมกับองคก รเครือขายของพวกมารราย

“อัลลอฮฺ (ซ.บ.) ไดท รงหา มไวใ นอลั กุรอานไมใหยอมศิโรราบพวกมารรา ยและอาํ นาจ
ทางการเมืองอันไมชอบธรรมของพวกมันพระองคไ ดโ นมนาวใหประชาชนลุกขึ้นสูตอ ตานผปู กครอง
เหลาน้นั พระองคไ ดท รงบัญชาใหมซู ายนื หยัดสูกบั ผปู กครองเหลา น้นั ”

“มรี ายงานจากทา นอะบาอับด้ลิ ลาฮฺ ความวา ทา นศาสดา (ศ.) กลา ววา ฟกุ อฮาอ (นักการ
ศาสนาผวู ินิจฉัยความตามหลกั การศาสนา) คอื ผทู ี่ไดรับความไววางใจของบรรดาศาสดา ตราบเทา ที่
พวกเขาไมเ ขาไปเกลอื กกล้วั (แสวงหาความสุขและทรพั ยส นิ อันมชิ อบของ) โลกนี้มีคนกลา วข้ึนวา

โอรอ ซลู ุลลอฮฺ การท่พี วกเขาเขา ไปในโลกนี้ มันหมายความวา อยา งไร ทา น (ศ.) กลาวตอบวา การ
ปฏิบตั ิตามผปู กครอง (ทไี่ มชอบธรรม) ดงั นน้ั เมื่อพวกเขาไดทําเชนน้ีก็จงระวังพวกเขาในเรือ่ ง
(อนั ตรายท่อี าจเกดิ กับ) ศาสนาของพวกทาน”

“หากผูนาํ รฐั บาลอิสลามรว มมอื กบั ผแู ทนกลายเปน เครอ่ื งมือสบื ทอดอาํ นาจทางการเมอื งหรือ
เศรษฐกิจของตางชาตติ อรัฐบาลอิสลามแลว โดยที่อิทธิพลทางการเมอื งนนั้ เปนความนากลวั สําหรบั
อิสลามหรอื ความเปน อิสรภาพของประชาชาตใิ นอนาคตกต็ าม ถอื วา ผูน ําและผูแทนเหลา นี้เปน คน
ทรยศ

และสมมติวา การเขาสตู าํ แหนง ดังกลา วของพวกเขาเปน สทิ ธขิ องพวกเขาก็ตาม กต็ อ งปลด
พวกเขาออกจากตาํ แหนง เปน หนาทข่ี องประชาชาตอิ สิ ลามท่ีตองลงโทษพวกเขา ถงึ แมวา จะดว ย
วิธกี ารอารยิ ะขดั ขืนเชนไมรวมคบคา สมาคม ไมรวมคา ขาย และไมสนใจ พวกเขาไมว า กรณีใดกต็ าม
และพวกเขาตอ งใหความสาํ คญั ทีจ่ ะตอ งขบั ไลคนพวกน้ันออกจากหนาท่ีทางการเมืองและไมใหไ ดรับ
สทิ ธทิ างสังคมอ่ืนดว ย”

ญิฮาดขน้ั สดุ ทายคือการตอ สูก ับความอลงั การ
“อิสลามและศาสนาทุกศาสนาลว นมีการเคลอื่ นไหวทงั้ สน้ิ ทําหนาทป่ี ลุกประชาชน คาํ สอน

ของบรรดาศาสนทูตทําหนาท่ีปลุกประชาชน เตรยี มพรอมประชาชนเพ่ือตอตา นมหาอาํ นาจทง้ั หลาย
ตอตานบรรดาผตู ง้ั ภาคี อาจกลา วไดว า อัลกรุ อานคือคัมภรี แ หงการตอ สคู ือคมั ภีรซ ึง่ ตระเตรียม
ประชาชนเพอื่ การตอ สู ขณะเดียวกนั ก็มคี าํ สอนเกี่ยวกับมนุษยชาติอยูในน้ัน แตอะชดิ ดาอุอะล้ัลกุฟ
ฟาร รฮุ ะมาอุบัยนะฮมุ (เด็ดขาดตอ ผปู ฏิเสธ มเี มตตาในระหวา งพวกเขาดว ยกัน-อลั ฟตฮฺ / ๒๙-) และ
กอติลุลมุชริกีนะกาฟฟะฮฺ (พวกเจาจงตอ สกู บั บรรดาผูต้งั ภาคที ้ังหมด-อตั เตาบะฮฺ / ๓๖-) อลั กรุ อานได
โนม นา วผคู นและปลกุ ผคู น ใหก ําลังใจกบั ประชาชนวา มะลาอกิ ะฮจฺ ะอยูรวมกบั พวกทานมะลาอิกะฮฺ
ไดเ คยอยรู ว มกบั พวกเขามาแลว มือเลก็ ๆ ทเ่ี คล่ือนไหวนนั้ ยอ มหักสะบ้ันอาํ นาจอนั ย่งิ ใหญไดดวยกับ
พลังศรัทธาและการเคลอ่ื นไหวท่ศี าสดาและอัลกุรอานไดสรางขนึ้ มา”

“ฉะนน้ั อัลกุรอานและคัมภรี แหง พระเจานนั้ คือสําหรบั ที่แผก วาง ซ่งึ ทุกคนสามารถใช
ประโยชนได แตเปนการใชป ระโยชนต ามศักยภาพทัศนะอันเปน แกน ของคมั ภรี แ หงพระเจาและ
บรรดาศาสนทูตผูใหญก ็คอื แพรข ยายการรับรอู อกไป ทุกกจิ การงานท่พี วกเขาเหลาน้ันไดก ระทําไปก็
เพือ่ ทําหการรูจกั อลั ลอฮฺตามสภาวะทแ่ี ทจ รงิ น้นั แพรข ยายออกไปสงครามท้งั หลายก็เพื่อสง่ิ น้ัน การยุติ
ศึกก็เพอ่ื ส่งิ น้ัน จุดมงุ หมายของความยุตธิ รรมทางสังคมก็เพอื่ สงิ่ น้มี ิใชเมอื่ โลกนี้อยภู ายใตท ศั นะของ
พวกเขาแลว พวกเขาก็ตองการเพียงเพ่ือแกไขโลกนเี้ ทานน้ั พวกเขาตองการแกไขปรบั ปรุงในทุกเร่อื ง
ศาสนาใดทีไ่ มพดู เร่อื งการสงคราม ยอ มบกพรองถาเปนเชน นั้นจรงิ ขา พเจาคาดวา ในกรณีของทา นน
บีอซี า ซะลามลุ ลอฮอฺ ะลยั ฮิ หากพวกเขาเปดโอกาสใหท า นอกี สักเล็กนอย ทานก็ตอ งทาํ ไปตาม
ข้นั ตอนท่ีทานนบมี ูซา ซะลามลุ ลอฮฺอะลัยฮิ ทําเหมือนกบั ทท่ี า นนบนี ฮู ฺ ซะลามุลลอฮอฺ ะลยั ฮิ ไดก ระทาํ

ไป นั่นก็คอื เผชญิ หนา กับพวกปฏิเสธ พวกที่ชอบเดาสุมวา ทา นนบอี ีซาไมทํางานเหลา นเี้ ลย ทําหนาท่ี
เพียงตักเตือนเทาน้ัน พวกเขากาํ ลังประทษุ รายตอสถานภาพการเปนนบีของทาน ถา เปน อยา งท่ีวา ก็
เขาใจไดว า ทา นเปน เพยี งนกั เทศนเ ทา นั้น มใิ ชศาสนทูต นกั เทศนย อ มไมใชศ าสนทตู ศาสนทูตน้ันยอม
ตองมคี ณุ สมบัติพรอมท่ีจะแกไขปรับปรงุ โลกนี้ ทาํ สงครามก็เพ่อื ทาํ ใหป ระชาชนปลอดภัย เพ่ือให
ประชาชนปลอดภัยจากความเลวรา ยของคนพวกน้ัน”

“การตอ สขู องเราคอื การตอ สทู างความเชื่อ ไมม ขี อบเขตทางภมู ิศาสตรแ ละเขตแดน เรา
จาํ เปนตอ งจดั ตั้งกองกาํ ลังอาสาสมัครทหารของอิสลามข้นึ ในโลก”

“การตอสลู ักษณะนีเ้ ปนส่ิงจําเปนสําหรบั ความยตุ ธิ รรมหากประชาชนมีความเทย่ี งธรรมแลว
การตอ สกู ็ไมม ีความจาํ เปน หากประชาชนเปน มนุษย (ท่ีสมบรู ณ) แลว การตอสูกไ็ มตอ งใช แตเ มอ่ื ยงั มี
คนกลมุ หนง่ึ ซ่ึงเปนคนสว นมากยังคงถูกเหยียบย่ําอยเู มอ่ื ศกั ด์ศิ รีของอิสลามและมุสลมิ ยงั ตกอยใู น
อนั ตราย เราไมไดเ ปนฝายเรม่ิ ตน สงคราม เราอยใู นสภาพปกปองตวั เอง”

“การสงครามของทานศาสดาผูทรงเกยี รติคือความเมตตาของทา นซง่ึ ไมไดย ่งิ หยอ นไปกวา คาํ
ตกั เตือนของทานเลย พวกที่ชอบคาดเดาวา อิสลามมิไดพูดวา สงคราม สงคราม จนกวา จะไดชัยชนะ
นน้ั หากจุดมงุ หมายของพวกเขาก็คอื ถอยความน้ไี มไดมีปรากฏอยใู นอัลกรุ อานละก็ ถอื วา พวกเขาพูด
ถกู แตถาจุดมุง หมายของพวกเขาคือไมมพี ระดํารัสของพระเจา ท่ีใหความหมายสงู สง กวานี้อีกละก็
พวกเขาผิดถนัด อลั กุรอานกลาววา กอตลิ ฮู มุ ฮัตตาลาตะกนู ะ ฟต นะฮฺ (พวกเจาตอ งตอ สกู ับพวกเขา
จนกวาจะไมมีการสรางความวนุ วายอกี -อัลบะกอ เราะฮฺ / ๑๙๓-) พระองคทรงเชญิ ชวนมนุษยชาติ
ท้ังหลายใหท าํ การตอ สเู พอื่ ขจัดความวุนวาย หมายถงึ สงคราม สงคราม จนกวา ขจดั ความวนุ วานใน
โลก นน่ั เอง สิ่งนีไ้ มใ ชส ิง่ ท่เี รากาํ ลังกลาวอยู เราไดเอามาเพียงบางสว นทเ่ี ล็กนอ ยเทานน้ั เราดาํ รงอยู
ในวงกลมวงเล็กท่ีรายลอมดวยวงกลมวงใหญเทานั้น ทีเ่ ราพดู วา สงคราม สงคราม จนกวา จะไดชัย
ชนะ จดุ มุงหมายของเราก็คือ จนกวาจะไดร ับชัยชนะเหนอื ซดั ดาม หรอื เปน ชยั ชนะท่สี มมติวา
เหนือกวา คนอยา งซัดดัม สง่ิ ท่ีอัลกรุ อานกลาวไมใ ชสิง่ นี้ อลั กรุ อานกลาววา สงคราม สงคราม จนกวา
ขจดั กความวุนวายในโลก หมายความวา บคุ คลใดก็ตามทปี่ ฏบิ ัตติ ามอลั กุรอาน พวกเขาจะตอ งคิดอยู
เสมอวา ตราบเทา ท่พี วกเขายงั มอี าํ นาจอยู พวกเขาจะตองสูตอ ไปเรือ่ ยจนกวาจะสามารถขจัดความ
วนุ วายในโลกน้ีไดหมด นเี่ ปนความเมตตาหนงึ่ สาํ หรับโลก เปน ความเมตตาหนึ่งสาํ หรับทุก
ประชาชาติในทกุ สภาพการณทเี่ ปนอยูการ สงครามของทา นศาสดาน้ันคือความเมตตาอยา งหนง่ึ ตอ
โลก และเปน ความเมตตาแมกระทัง่ ตอพวกปฏิเสธท่กี ําลังตอตา นทา นเอง เปน ความเมตตาตอโลก
เพราะถา ไมมีความวนุ วายในโลกแลว โลกกจ็ ะรมเยน็ หากพวกเขาเปน พวกอหังการละก็ ดวยการ
สงครามนน่ั เองทจี่ ะทาํ ใหพ วกเขาตอ งกลบั ไปนงั่ ทีเ่ ดิม น่ีเปนความเมตตาสาํ หรบั ประชาชาตหิ น่ึงซึ่ง
เคยกาํ ราบพวกอหังการได”

“ในคมั ภรี นริ ันดรเ ลมนี้ เราเห็นวา อลั ลอฮตฺ รสั ไวว า กลุ อนิ กานะ อาบาอกุ มุ วะอบั นาอุกมุ
วะอคิ วานกุ ุม วะอัซวากุ มุ วะอะชรี อตุกุมวะอมั วาลกุ ตะรอ็ ฟตุมฮู ุม วะติญารอตุนรคั เชานะ กะซาดะ

ฮา วะมะซา กนิ ุตร้ั เฏานะฮา อะฮับบะอลิ ยั กุม มนิ ั้ลลอฮิ วะรอ ซูลฮิ ี วะญิฮาดนิ ฟซ ะลีลิฮี ฟะตะรอ็ บบะศู
ฮตั ตายะอตยิ ้ลั ลอฮบุ อิ มั ริฮี วลั้ ลอฮุลายะฮดฺ ้ิลเกามล้ั ฟาซกิ ีน (จงกลาวไปวา หากบรรพบรุ ษุ ของพวก
ทาน ลูกหลานของพวกทาน พ่นี องของพวกทา น ภรรยาของพวกทา น เครือญาติของพวกทาน
ทรัพยสนิ ของพวกทาน ท่ีพวกทานเสาะแสวงหามา การคา ที่พวกทา นกลัวการขายไมด ี และบา นเรือน
ทพ่ี วกทา นมีความพึงพอใจมัน เปน ที่รักยิง่ ของพวกทานมากกวาอลั ลอฮฺและศาสดาของพระองค และ
(เปนทรี่ ักมากกวา ) การเพียรพยายามสูในวิถีทางแหง พระองคแลวไซรด ังนน้ั พวกทานกจ็ งรอคอย
จนกวาอัลลอฮฺจะทรงนําพระบัญชาของพระองคมา อัลลอฮฺจะไมทรงช้นี ํากลุม ชนผูละเมดิ -อตั เตาบะฮ/ฺ
๒๔) อลั ลอฮฺทรงกลา วกบั พวกเจตนาดี พวกประนปี ระนอม พวกที่รูส ึกผิดตอการเปนซะฮีดของ
เยาวชนคนหนุม พวกท่เี ศรา เสียใจตอ การสญู เสียทรัพยสิน สูญสิ ิ้นชีวติ และความสูญเสียท้ังหลาย และ
ที่นาสนใจกต็ รงทีห่ ลังจากทีพ่ ระองคกลา วถงึ ความรกั ทม่ี ีตอพระเจาและศาสดาของพระองคแ ลว
พระองคไดกลาวถงึ การญฮิ าดในวถิ ีทางของอัลลอฮฺ และทรงตักเตือนวา การญิฮาดอยูใ นฐานะสุดยอด
ของศาสนบัญญัติซึ่งเปน การปกปอ งรักษาหลักการศาสนา และพระองคยังทรงเตือนอีกวา ถา นิง่ เฉย
ตอ การญฮิ าดละก็ ใหพวกทา นรอคอยผลท่ีจะตามมาไดเลย ไมว าจะเปนความตกตํ่า การเปนเชลย การ
สูญสน้ิ คณุ คาแบบอสิ ลามและความเปนมนุษย และสิ่งทพี่ วกทา นมคี วามหวาดกลัวอยูแลว ไมวาจะ
เปน การสงั หารหมลู ูกเด็กเล็กแดง ผูอาวุโส และครอบครัวถกู จับเปน ตัวประกนั เปน การชดั เจนเลยวา
ทง้ั หมดนน้ั เปนผลของการละทงิ้ การญิฮาด เฉพาะอยา งยงิ่ การญฮิ าดแบบปองกนั ตวั ซึ่งเรากาํ ลังเผชญิ
อยเู วลานี้ และยังมีโองการอ่ืนทช่ี ีถ้ งึ เรือ่ งนี้เอาไว กลา วคอื ฟล ยะฮฺซะริล้ ละซนี ะ ยคุ อลิฟูนะอันอัมริฮี
อนั ตศุ บี ะฮุมฟตนะฮฺ เอายศุ บี ะฮมุ อะซาบุนอะลีม (บรรดาผูซ่ึงฝนพระบัญชาของพระองค ตองระวงั ตวั
ไววา ใหดีวา ความสับสนวนุ วายจะมาประสบกับพวกเขา หรอื ไมก็การลงทณั ฑอ นั เจ็บปวดยงิ่ จะ
ประสบกบั พวกเขา-อันนูร / ๖๓-)”

การตอ สูและการยืนหยัดดา น
พวกอหงั การและพวกอธรรม
การตอ สูของบรรดาศาสนทูตตอ พวกอหังการ

“ขอการประสาทพรอันไมมีวันจบสนิ้ ไดป ระสบกับบรรดาศาสดา ผมู ุง มน่ั เชนฮบิ รอฮีมผู
ทาํ ลายเจว็ด มซู าผปู ราบมารราย และอซี ามะซฮี ฺ ซึ่งหากทานไดรับโอกาส ทา นกค็ งตองทําเชนเดียวกับ
ทา นเหลา น้ัน และรวมท้ังมฮุ มั มดั มือปราบเจวด็ เต็มรูปแบบและปรปก ษต ลอดกาลตอพวกต้งั ภาคีและ
พวกกดขี่ ขอสงความศานติแดอ ิบรอฮีมคอลลี ุลลอฮฺ ผซู ึง่ เขาจูโจมเจว็ดและผูบ ชู าเจว็ดอยางเดียวดาย
หา วหาญไมกลวั กองเพลิงสวนมูซากะลีมลุ ลอฮฺก็กตู ะโกนกองใสพวกฟรอนู ท้ังหลายดวยไมเ ทา ของ
คนเล้ยี งแกะน่ีแหละและไมเ คยเกรงกลวั ผูใด ขอสง ความศานตแิ ละการประสาทพรแดมฮุ มั มดั ฮะ
บบี ุล ลอฮฺ ผูซึง่ ยนื หยัดเพียงผเู ดยี ว ทําสงครามจนวาระสดุ ทา ยของชีวิตกบั พวกปฏิเสธทอี่ ธรรมทานไม
เคยครํา่ ครวญถงึ โชควาสนาเลย สําหรับศาสนาอนั ยิง่ ใหญข องบรรดาศาสดาแตกาลกอ นและศาสนา

อสิ ลามอันยิง่ ใหญนี้ ในขณะทีม่ อื ขา งหนงึ่ ของพวกทา นเหลานนั้ ถือคมั ภรี แหง ฟากฟา คมั ภีรแ หงการ
ชนี้ ํามืออกี ขา งหน่งึ ก็ถอื อาวธุ พฆิ าต อบิ รอฮีมคอ ลลี ุลลอฮฺ ซะลามุล ลอฮอิ ะลัยฮิ มือขา งหนึง่ มศี ฮุ ฟุ (บท
บนั ทึกคัมภรี ) มอื อกี ขา งหนึ่งถือขวานเอาไวฟน เจว็ด มูซะกะลมี ซะลามลุ ลอฮิอะลัยฮิ มีมอื ขา งหน่งึ ถือ
คัมภรี เตารอต มอื อกี ขางหน่ึงจับไมเ ทา ไมเทา ซ่งึ เขน พวกฟรอูนลงไปคลุกฝุน ไมเ ทา ซึ่งกลายเปนงู
ยกั ษกลนื กนิ พวกทจุ รติ ทัง้ หลาย ทา นศาสดาผยู ่งิ ใหญ อิสลามนัน้ มือขางหน่ึงถอื กลั กุรอาน อีกขางหน่ึง
ถือดาบ ดาบสําหรับโคน พวกฉอ ฉล อัลกรุ อานสําหรับการชน้ี ํา ผูท ่ยี อมรับการชนี้ าํ อัลกุรอานก็จะช้ีนํา
พวกเขา พวกทไี่ มยอมรับการชนี้ ําและเปน กบฏดาบกจ็ ะอยูเหนอื หัวคนพวกนั้น”

“บรรดาศาสนทูตซึง่ ไดร บั การแตงตั้งมานัน้ ก็เพ่ือดึงความสวางไสวทางดา นจิตวญิ ญาณและ
ศกั ยภาพของประชาชนออกมา ซง่ึ พวกเขาเขา ใจวา เรานั้นมิใชอะไรเลย ยิง่ ไปกวานั้นพวกเขายังได
นําพาพวกออ นดอ ยทั้งหลายออกมาจากอาํ นาจของพวกอหงั การ นบั ตั้งแตศาสดาทา นแรก พวกเขามี
งานอยสู องอยาง งานทางดา นจติ วญิ ญาณทต่ี อ งนาํ พาผคู นออกมาจากทาศแหงอารมณ นําพาพวกเขา
ออกมาจากทาสแหง การบูชาตน (ซึง่ เปนชัยฏอนตวั ใหญ) และพวกเขาจกั ตอ งชวยใหผูคนและ
ผูดอยโอกาสทั้งหลายรอดพนจากแอกของพวกกดขี่ งานทั้งสองประการน้เี ปนงานของบรรดาศาสดา
เม่อื มนุษยม องไปทท่ี านนบีมูซา มองไปท่ที านนบีอบิ รอฮีม และสิ่งทีไดรายงานถา ยทอดเรอ่ื งราวของ
พวกเขาไวใ นอัลกุรอาน เขาก็จะเหน็ วาทา นเหลา น้ันมแี นวทางทงั้ สองอยู หนง่ึ เชิญชวนผูคนสูเอกานุ
ภาพของพระเจา อกี หนึ่งก็คือชว ยพวกไรทางสูใ หอ อกจากการกดข่ี หากคาํ สัง่ สอนของทา นศาสดาอี
ซา ซะลามลุ ลอฮอฺ ะลยั ฮิ ในเร่ืองนมี้ ีอยูไมมาก นน่ั ก็เปนเพราะทา นมอี ายนุ อยและโอกาสสัมผัสกับ
ผูคนนอ ย มิเชนนั้นทา ทีของทา นก็ตอ งเปนทา ทเี หมือนทา นนบีมูซา และศาสดาท้ังมวลผทู ีอ่ ยสู งู ทสี่ ุด
ของทานเหลา นน้ั ก็คือรอซูลุลลอฮฺ ศอ็ ลลั้ลลอฮุอะลยั ฮิวะอาลิฮวี ะซ้ัลลัม พวกเราก็ไดแ ลเห็นทา ทีทั้ง
สองทีไ่ ดแ สดงออกมาในอัลกรุ อานในแบบฉบบั ของทา น และในพฤติกรรมของทานรอซูล แลว อลั กุ
รอานไดเชิญชวนสูความสงู สงทางจิตวญิ ญาณจนถึงระดับขัน้ ทีม่ นษุ ยสามารถไปถึงได จะเหนือกวา
น้ันหรือต่าํ กวา น้ันก็เปนไปอยา งยุตธิ รรม ทา นศาสดาและบุคคลอื่นทพ่ี ูดภาษาของวะฮยฺ ูนั้นกจ็ ะมี
ลกั ษณะทาทีทงั้ สองประการที่กลา วไปตวั ของทานศาสดาเองก็มพี ฤติกรรมเชนทวี่ า นีจ้ ากวนั ทยี่ งั ไมได
สถาปนาอาํ นาจรฐั ทา นยงั คงสรางความแขง็ แกรงทางจติ วิญญาณเรื่อยมา จนถึงวาระทีส่ ามารถ
สถาปนาอาํ นาจรฐั ไดท า นก็สถาปนาอาํ นาจรฐั ควบคไู ปกบั การสรา งความสูงสงทางจิตวญิ ญาณทานได
ปลดปลอ ยผขู ัดสนออกจากแอกของพวกกดข่ตี ามทีโ่ อกาสอาํ นวยจาํ เปนที่บุคคลทเ่ี รียกตัวเองวา เปนผู
ปฏบิ ตั ิตามศาสดาทง้ั หลายจะตอ งทาํ ใหว ิถปี ฏบิ ตั ิอันดาํ รงอยูของศาสดาเหลา น้ันคงอยตู ลอดไป ไมวา
จะเปน ดา นจิตวิญญาณซึ่งบุคคลกลมุ หนงึ่ รูจักสิง่ น้ันเปนอยางดี พวกเขาก็ตอ งทาํ ใหม นั แข็งแกรงขึ้น
และกต็ องทําใหค วามสูงสงทางจติ วิญญาณของประชาชนแข็งแกรงตามไปดว ย ตัวของประชาชนเองก็
ตอ งทําส่งิ เหลานี้ และกต็ อ งดาํ เนินไปตามกรอบของการสถาปนาความยตุ ิธรรมรฐั บาลอิสลามจะตอง
ถูกสถาปนาขนึ้ มาในชว งเวลาเดยี วกับที่ทาํ ใหค วามสูงสงทางจติ วญิ ญาณถกู ตอ งชัดเจนและแผข ยาย
ออกไป หากเราเปน ผูปฏิบัตติ ามอิสลาม ตามศาสดาเหลา น้ัน น่ีก็คอื แนวทางของทา นเหลาน้นั และหาก

เราสมมติวา จะตอ งมีศาสดาคอ ไปตามความเหมาะสมของแตละบคุ คล การสถาปนาความเท่ยี งธรรม
ในหมูป ระชาชนและการตัดมือของพวกกดขกี่ ็ยงั คงตอ งดาํ เนนิ ตอไป และเราจาํ เปนตอ งสรางความ
แข็งแกรงใหก ับเรอื่ งทั้งสองน้ัน”

“การประนีประนอมกบั ผูกดขี่ ก็คกื ารกดข่ีตอบรรดาผูถ กู กดข่ี การประนปี ระนอมกบั
มหาอาํ นาจทัง้ หลาย กค็ ือความอธรรมตอมนุษยชาติ พวกที่บอกกับพวกเราวา ใหป ระนีประนอมนั้น
ไมเ ปน พวกโงเขลา กเ็ ปนลูกจา งของพวกกดขี่ หมายถึง ดึงมืองพวกกดข่ีมาใหก ดข่ี สิ่งนีย้ อ มขัดแยงกับ
ทัศนะของศาสดาทัง้ หลาย ทา นศาสดาผยู งิ่ ยงทําอยา งสดุ กาํ ลงั ที่จะขุดรากถอนโคนการกดขจ่ี ากพวก
ชอบกดข่ี ไมวาจะเปนการขนึ้ มนิ บัร การส่ังสอน การกําชบั ใหท าํ ความดีและหา มปรามจากเรอ่ื ง
เลวรา ยย จะเปน อนั ซ้ัลน้ลั ฮะดีดะ ฟฮ บิ ะอซ ุนชะดีด (เราไดสง เหล็กลงมา ในนนั้ มคี วามแข็งแกรงอยาง
มาก-อัลฮะดีด / ๒๕) อาคริ ดุ ดะวาอ อัลกัย (ตัวยาสุดทายคอื ทําใหเดอื ด-เปน สภุ าษติ อาหรับ-) จากนั้น
ถา คาํ ตกั เตือนสง่ั สอนไมเ ปนผลละกต็ ัวยาสุดทา ยที่จะรกั ษามนั ไดก ค็ ือทําใหเ ดอื ด ดาบคอื ตัวยาสดุ ทาย
นั่นเอง”
บรรดาอมิ ามคอื ผแู ผวทางการตอสกู บั พวกกดขี่

“อสิ ลามอันเปน อมตะน้นั ไดกาํ หนดใหบ รรดาอิมามของมุสลมิ ทาํ หนาที่เปนผูแ ผว ทางการ
ตอสูกบั พวกกดข่แี ละพวกทรราชทแ่ี ยงชงิ สิทธิของพระเจา สทิ ธิของมวลมนุษยไ ป ขอสง ความศานติ
อันไรจ ดุ จบไปยังทานอะมรี ลุ มุอมนิ ีนท่ีไดตอ สูก บั พวกที่มีรปู ลักษณภ ายนอกเปนมสุ ลมิ และพวกแอบ
อางวา มศี าสนาซง่ึ เลวรา ยยง่ิ กวาผูปฏเิ สธเสียอกี และทา นกไ็ มเ คยหวาดหวั่นคนพวกนนั้ เลย ขออัลลอฮฺ
ทรงประสาทพรแกฮ เุ ซนบินอะลีซง่ึ ยืนหยดั ตอ ตา นความอธรรมของพวกทแี่ ยง ชงิ อํานาจการปกครอง
ไป ดว ยสหายธรรมท่ีมจี ํานวนเพียงเล็กนอ ย และดวยศกั ยภาพทม่ี ีอยูอยางจาํ กัดแตก ็ไมเ คยคิดที่จะ
สมยอมกบั พวกกดขีเ่ ลยและทา นไดท ําใหก ้รั บะลาอเปนสมรภูมเิ ลอื ด แผน ดินตายของตนเอง ลกู หลาน
และสหายธรรมของทา น ทานไดสง เสียงกูกองไปยงั โสตประสาตของผรู กั สจั ธรรมทั้งหลายวา ฮยั ฮาต
มนิ นั้ซซ้ิลละฮฺ (ไปใหไกลจากเราความตาํ่ ตอ ยดอยคา เอย)”

“มรี วิ ายะฮฺ (รายงานหลักการศาสนา) มากมายทไ่ี ดพดู โนมนา วใหม กี ารตอสูกบั การกดขีแ่ ละ
กับบคุ คลทเี่ ขา มาครอบงาํ ศาสนา บรรดาอมิ ามมะอฺศูมีนและผูป ฏบิ ัตติ ามทา นเหลา นั้น หมายถงึ ชอี ะฮฺ
ไดทําการตอ สรู ฐั บาลฉอ ฉลและอาํ นาจทางการเมืองอนั เปน โมฆะมาโดยตลอด ความหมายเชนนจี้ ะ
พบไดใ นวถิ ีชีวติ ของพวกทานเหลา น้ันอยางสมบรู ณแบบ หลายตอหลายคร้งั ทานเหลา นน้ั ตอ งเผชิญ
กับความทุกขเ ขญ็ จากผปู กครองธรรม ทานเหลา น้ันก็ตองดํารงตนในสภาพตะกยี ะฮฺ (ปกปองตนเอง
ตามหลักการศาสนา) และอยใู นสภาพหวาดหวน่ั แตความหวาดหวัน่ ทีว่ าน้ันเปนไปเพอื่ ศาสนามใิ ช
เพื่อตนเอง ประเดน็ เหลา นี้พบไดในริวายะฮตฺ า งๆ”

“บรรดาอมิ ามผทู รงธรรมม ิไดต อ สูกบั ระบอบของพวกกดขี่รัฐบาลฉอ ฉล และทาสรบั ใชท ่ี
สรางความเสอื่ มเสยี เพียงลาํ พังตัวทา นเองเทาน้ัน ทานเหลา นนั้ ยังไดเรียกตอ งเชิญชวนใหม สุ ลมิ
ทั้งหลายรว มกันตอตานคนเหลาน้ันดว ย มีมากกวา ๕๐ รวิ ายะฮฺปรากฏอยใู นตําราวะซาอิลุซชีอะฮฺ มซุ

ตดั ร็อกฯ และตําราเลม อน่ื ทไ่ี ดสง่ั ใหอ อกหา งจากผูปกครอง และระบบกดขแี่ ละใหพวกทานตะบนั
หนา คนพวกน้ันใหคะมํา ใครมปี ากกาหรือนํา้ หมกึ ก็ใหเ ทใสคนพวกน้ัน สรุปก็คือมคี ําบญั ชาไมให
ความรว มมอื กับคนพวกนั้นและตองตดั ความสมั พันธใหส ิ้น”

“เดือนมฮุ ั้รรอ็ มคอื เดือนที่ถูกเรม่ิ ตนดวยวีรกรรมความกลาหาญและความเสยี สละ เปน เดือนที่
โลหติ พชิ ติ ศาสตราวุธ เปน เดือนท่ีพลานุภาพแหง สัจธรรมไดพิพากษาความเปน โมฆะท้ังหลาย เปน
เดือนทสี่ อนคนรุนแลวรุนเลาใหรจู กั แนวทางท่จี ะเอาชนะอาวุธได เปนเดอื นท่ีไดบันทึกความพายแพ
ของมหาอํานาจเม่ือตองเผชิญหนากบั ถอยความแหง สัจจริงเปน เดือนที่อมิ ามของมสุ ลิมไดสอน
บทเรยี นการตอสกู บั พวกกดขีใ่ หแ กเรา เปน เดือนทก่ี าํ ปนอันทรงพลังของเสรีชน ผูรักเสรีภาพและผู
แสวงหาสจั ธรรมจักตอ งเอาชนะรถถัง ปนกล และกองทหารอิบลซี (หัวหนาของมารราย) ใหได ถอ ย
ความแหง สัจจะจกั ตอ งลบลางความเปนโมฆะท้งั หลาย อมิ ามของมสุ ลมิ ไดสอนเราวา เมื่อพวกกดขใ่ี น
ยคุ สมยั ใดไดข้ึนมามีอาํ นาจปกครองมุสลิมละกพ็ วกเขาจะตองลุกขึน้ สูถงึ แมวา จะยงั ไมมพี ลังทเ่ี ปนรูป
เปนธรรมกต็ ามและตอ งแสดงความรงั เกียจออกมา หากพวกทานท้ังหลายเหน็ ระบอบอสิ ลามตกอยใู น
อันตรายพวกทานตองเสียสละและพรอมหลัง่ เลอื ด”
บรรดานกั การศาสนาคอื ผูถ อื ธงชยั ดานความอธรรม

“ในทกุ ขบานการและการปฏวิ ตั ใิ นนามของพระเจาและเพ่ือประชาชนนั้นอุละมาออสิ ลามคือ
บคุ คลกลุมแรกทีไ่ ดเ กลอื กกลวั้ กบั เลอื กท่ีหลั่งออกมาและจบลงดว ยการเปน ซะฮีดไมมีการปฏวิ ัติเพอื่
อสิ ลามหรือเพื่อประชาชนท่เี รารับรไู ดน้ันจะไมมีนักการศาสนาไดพ ลตี นตามแนวทางนั้นพรอมจะเอา
คอข้นึ ตะแลงแกง และยนื หยดั มอบรางอนั บริสทุ ธ์เิ พ่ือการเปน ซะฮดี ในเหตกุ ารณ ๑๕ คุร ดอด และ
เหตกุ ารณท ง้ั กอนและหลงั ชัยชนะแหง การปฏวิ ตั อิ ิสลาม บรรดาซะฮีดกลุม แรกเปนใครกนั เลา ? ขอ
แสดงความสาํ นึกในพระมหากรณุ าธคิ ุณของอัลลอฮฺท่ีมันเรม่ิ ตน ที่กําแพงสี่ดา นของฟยฏยี ะฮฺ (สถาบัน
สอนศาสนาอันมีชอ่ื เสยี งของเมอื งกมุ ) แลวไปส้นิ สุดทีโ่ พรงอันเปราะบางและโดดเดย่ี วของชาฮจาก
ตรอกซอกซอยและถนนจนถึงมัสญดิ และเมยี ะฮฺรอบของอมิ าม มุ อะฮแฺ ละญะมาอะฮฺ จากหองทาํ งาน
สแู นวหนา เลือดอนั บริสุทธิ์ของซะฮีดทีม่ าจากสถาบนั สอนศาสนาและนักการศาสนาไดเติมสสี นั
ใหก ับวงการของอลุ ะมาอแ ละเม่ือสิ้นสุดสงครามรกุ รานทส่ี รางความภาคภูมนิ นั้ จาํ นวนซะฮดี นักรบ
และผสู ูญหายที่เปน อุละมาอน น้ั มจี ํานวนมากกวาประชาชนกลมุ อื่นเสียอกี ”

ความหมายทแ่ี ทจริงของชัยชนะและพา ยแพ
“เราเปน ผปู กปองอิสลาม ปกปองอิสลามดว ยชวี ติ ทรัพยส นิ และบุคคลอนั เปนที่รักของตนเอง

และไมม ีวันนั่งอยเู ฉย ในโลกแหงวตั ถุไมวาเราจะไดรับชัยชนะหรอื ไมวา เราจะแพพ าย ชัยชนะก็ยงั
เปนของเราอยูด ี ทา นศาสดาแหง อสิ ลามบางครัง้ ทา นกต อ งพา ยในบางสมรภูมิ แตช ัยชนะกต็ กเปนของ
ทานอยดู ี เอลิยอ (บาวผเู ปน ทีร่ ักย่งิ ) แหง อิสลามกเ็ ชน กัน บางครั้งศตั รกู ส็ ามารถเอาชนะเขาเหลานน้ั

ได แตช ยั ชนะกย็ ังเปน ของเขาเหลา นั้นอยูด ี ชยั ชนะยอมอยกู บั สจั ธรรม สวนอธรรมทั้งหลายน้ันยอม
มลายสนิ้ ไป อันนั้ลบาฏลิ ะกานะซะฮกู อ (แทจรงิ ความอธรรมยอมตองมลายส้นิ -อลั อซิ รออ / ๘๑)”

“เราจะไมวติ กกงั วลวา ในการงานทั้งหลายทเ่ี ราไดท าํ ไปนนั้ ไมว า จะงานสว นตนและเปนงาน
ระหวา งตวั เรากับพระเจา ของเรา และไมวา จะเปน งานทางสังคมซึ่งเปนหนาท่ีของคนอ่นื เราจะตอ งไม
วติ กกงั วลวาเราอาจตอ งพา ยแพ เราจะตองเปน กังวลวา เราอาจไมไดทาํ หนาท่ขี องตนเองตางหาก ความ
วิตกกงั วลลว นมาจากตวั เราทงั้ สน้ิ หากเราไดทําตามหนาที่ท่ีพระเจา ไดท รงมีพระบญั ชาแกเ ราแลว เรา
ตอ งไมห วน่ั เกรงวาเราจะพา ยแพ ไมวาจะเปนตะวันตกหรอื ตะวันออก ภายในหรือภายนอก หากเรา
ไมไ ดทําหนาทขี่ องตวั เองแลว เราพา ยแพตวั เราเอง เราเปน ผูส รา งความปราชยั ใหกบั ตวั เราเอง”

การปฏวิ ัติอิสลามแหงอหี ราน
คอื ภาพฉายของขบวนการของศาสนทตู ท้งั หลาย

“ขาพเจา ขอแสดงความยินดีแกผ ูดอ ยโอกาสท้ังหลาย ผถู ูกกันสทิ ธ์ิ และประชาชาติท้ังหลาย
เฉพาะอยา งยงิ่ มวลมสุ ลมิ เนื่องในวโรกาสวันวิลาดะฮฺ (วนั เกิด) ทเ่ี ปยมลน ไปดวยความผาสุก และวนั
แหงการอพยพทเี่ ต็มไปดวยความจาํ เริญของคอตะมุนนะบียีนและศาสดาทีด่ ีเลิศสุด ซง่ึ เปนตนกาํ เนดิ
ของขบวนการแหง อิสลาม รากเหงา ของความยุตธิ รรม ตัวการสรา งสรรคมนุษยชาติ และตนแบบแหง
การเคลอื่ นไหวสกู ารทาํ ลายรากฐานการกดข่ี ยกระดบั สูสถานะอันสูงสง แหง ความเปนมนษุ ย การ
อพยพจากการกดขที่ งั้ มวล จากคุณลักษณะของมารรายและความเปน สตั วสูรัสมีอันสัมบรู ณตานาํ้ แหง
ความสมบูรณแ บบและผูสถาปนาประชาชาตแิ ละความเปน ผูนํา

การปฏวิ ตั ิท่เี ปน แกน แท ยง่ิ ใหญ และเปน อิสลามนี้ ซงึ่ เรากาํ ลังอยใู นชวงแหงการเฉลมิ ฉลอง
นี้คือภาพฉายของขบวนการทีเ่ ปยมไปดว ยความยิง่ ใหญของทา นศาสดามฮุ ัมมดั รอ ซลู ุลลอฮฺ ซง่ึ การถือ
กําเนิดและการอพยพของทานนน้ั ไดสรา งความเคลือ่ นไหวในหวงเวลาที่ความมดื มนแหงความ
เสยี หายตอ วถิ ีตอวถิ ีของบรรดาผูดอ ยโอกาส ขบวนการอิสลามของประชาชนชาวอหี รานไดเ ขายึด
ครองพ้ืนท่ีในหว งเวลาที่เปรยี บเสมือนหวงเวลาในสมยั ญาฮิลยี ะฮฺ ภายใตบรรยากาศและสถานการณท ่ี
มแี ตก ารทาํ ลา ยลางและการฆา ฟน แทนที่จะมคี วามเสรีแตกลับเต็มไปดวยความยากจน”

“พวกทา นท้ังหลาย โอประชาชาตินักสู ทานกาํ ลังเดนิ ทางไปสรู มเงาแหงธงชยั ที่กาํ ลงั โบก
สะบัดอยเู หนือโลกแหง วัตถุและโลกแหงจติ วิญญาณ พวกทานจะพานพบมันหรือไมกต็ าม พวกทา นก็
กําลงั ดําเนินไปตามแนวทางซง่ึ เปน แนวทางหนงึ่ เดยี วของบรรดาศาสดาและเปนวถิ ีแหงความสมบรู ณ
พดู สขุ อยางแทจรงิ แนวทางนค้ี อื สาเหตหุ ลกั ท่ีบรรดาเอาลยิ าอไดโอบกอดเอาการพลีชพี เขา มาไวใ น
ออมแขนของตนและเชือ่ ม่ันวา ความตายมคี วามหอมหวานยิง่ กวานํ้าผง้ึ เสียอีก (เปน คําตอบท่ีทา นกอ
ซิมบุตรชายของทา นอิมามฮเุ ซนผเู ปน อา) เยาวชนคนหนุมของพวกทานไดลม้ิ ชมิ รสมนั แลว ใน
สมรภูมิ พวกเขามาดว ยความปติเปน ลน พนและแสดงมันใหม ารดา พสี่ าว-นอ งสาว บิดา และพช่ี าย-
นองชายไดป ระจกั ษ และเราตองพดู ความจริงวา ยาลยั ตะนากุนนามะอะกมุ ฟะนะฟูซเุ ฟาซันอะซีมา

(โอม นั คอื ความปรารถนาของเราทีจ่ ะไดอยูเคียงขา งกับพวกทา น แลว เรากจ็ ะไดรับชยั ชนะอันยง่ิ ใหญ
นน้ั -สว นหนงึ่ ของบทซยิ าเราะฮฺ อมิ ามฮเุ ซน)”
การปฏบิ ัติอสิ ลามคือการฟนฟูอิสลาม

“ในอีหรานเราไดลุกขึ้นยนื หยดั ซงึ่ หวงั ในพระเจาผูทรงพลานุภาพ ผูทรงสูงสงยง่ิ เพ่ือท่จี ะให
มุสลมิ ทวั่ โลกเขา มาอยภู ายใตรม ธงแหง เตาฮีด (ความเชอ่ื ในเร่ืองความเปนเอกะของพระเจา ) และยดึ
มน่ั ตอ กฎเกณฑอ ันกา วหนา ของอิสลาม ตัดมอื ไมของมหาอํานาจทม่ี ตี อ ประเทศอิสลาม และนาํ เกยี รติ
ศกั ด์ิของมุสลิมในยกุ อรณุ รุงกลับคืนมานําเอาอาํ นาจการปกครองที่ไมชอบธรรมของพวกปฏิเสธทชี่ วง
ชงิ ไปจากประเทศมสุ ลมิ นําอิสรภาพและเสรีภาพกลบั คืนมายังมุสลมิ ”
การปฏวิ ตั ิอสิ ลามคอื ผลงานของการแขง็ ขืนตอการกดขี่

“ขบวนการอิสลามอันศกั ด์ิสิทธข์ิ องทานท้งั หลาย ถงึ แมจะเจ่งิ นองไปดวยเลอื ดอนั บริสทุ ธิ์
ของบรรดาซะฮีดและความระทมทุกขท ่ีตอ งสงั เวยชวี ติ ก็ตาม แตการแสวงหาอิสรภาพและเสรภี าพ
ของทานทั้งหลายไดถูกบันทกึ ไวใ นหนาประวัติศาสตรแ ลว พวกทานไดขบั ไลศตั รูเร่ิมแรกของตวั ทา น
เองและของประเทศชาตใิ หอ อกไปจากหนาแผนดิน และพวกทา นกไ็ ดฝงกลบคนทรยศชาติไวใน
สุสานทางประวตั ศิ าสตรไ ปแลวดวยกบั การลกุ ขึ้นสแู ละการยืนหยัดของพวกทา นนั่นเองท่ีทําให
ประชาชาตผิ ูด อยโอกาสท้งั หลายมั่นใจวา อาวธุ ยุทโธปกรณอนั ทันสมยั และมหาอาํ นาจของมารรา ยนั้น
ไมอ าจตอกรกับความตองการของประชาชาติซง่ึ ไดยืนหยัดปกปอ งความเชื่อและสทิ ธ์ิของตนเองอยาง
หาวหาญได อีกท้งั พวกทา นไดพสิ จู นแ ลว วาพลังอาํ นาจของประชาชาติทมี่ บี ทเรียนนัน้ ตอ งกําชัยชนะ
เหนืออาวุธของมหาอํานาจ”

“ประชาชาตทิ ปี่ วารณาตนเองและทกุ ส่ิงทเ่ี ปน ของตนเองเพอ่ื อิสลามแลว ยอมตอ งไดรับชัย
ชนะ เราชนะท้งั ๆ ทถี่ ูกสังหารหรอื ไมก ็ไดสังหารบรรดาศัตรขู องประชาชาตผิ ูด อยโอกาสท้ังหลายและ
พวกข้ีขา มหาอํานาจผกู ดขีต่ างก็เรียกหามารรายของตนเองเพือ่ การสรา งความแตกแยกในหมมู ุสลมิ แต
เมือ่ พวกมันเดินเกมสผิดพลาดคลื่นมหาชนมุสลมิ หลายลานคนทีม่ ีพ้ืนฐานจากการเรยี นรูหลกั การ
อสิ ลามไดท าํ การโคน ลมคนพวกน้นั และตดั มือของพวกมนั จากการวางแผนทรยศชาติ

อสิ ลามอนั เปน ที่รกั ย่ิงของเราอนั มาจากรอยดา งทีพ่ วกทรยศทาํ ไวน ้ันมีใหเ ห็นมากมายและถูก
สง ไปเก็บรกั ษาไวท ่มี ารรา ยประชาชาตอิ นั เปนที่รกั ยงิ่ ของเรานน้ั ไดร บั ชัยชนะเหนอื กาํ ลงั อํานาจอนั
ยิง่ ใหญข องชัยฏอนมารรา ยดวยกับการกอ งตะโกนอลั ลอฮฺอกั บรั้ ท้ังๆ ท่ีวนั นัน้ พวกเขาไมมอี ะไรเลย
นอกจากกาํ ปน และเลือดอันบริสุทธ์ิ แตท ุกวันน้อี ัลฮมั ดุลิ้ลลาฮฺ ประชาชาติของเรามนี ักรบเยาวชนคน
หนมุ สาวที่มาจากนองชายและนอ งสาวของเรา จะตองกาํ ชัยชนะเหนือปญ หาความยงุ ยากและกาํ ลงั
อาํ นาจของมหาอาํ นาจชยั ฏอนดวยกับการเรียนรูยุทธวิธี รจู กั คดิ จัดการกบั ศัตรูของอีหรา นและศัตรู
ของอสิ ลาม ดวยกบั การยึดมัน่ ตอ พลานุภาพของพระเจา และการเสยี สละในวิถีทางของอัลลอฮฺ
ประชาชาตทิ ผ่ี า นรอนผานหนาวมาตลอดต้ังแตวนั ที่ ๑๕ ครุ ดอด วันแหงการอาบโลหิต วนั ท่ี ๑๗ ซะฮฺ
รีวั้ร วันแหงความหวงั ใหมทโ่ี ลหิตจะมีชยั และวันศุกรท ไี่ ดรบั ชัยชนะอยา งภาคภูมใิ จ พวกเขาไมห วาด

วติ กตอการปด ลอมทางเศรษฐกจิ และการทหารเลย พวกเขากลวั ตอการทจ่ี ะมคี วามเชอื่ วา เศรษฐกิจ
เปนตัวหลกั ทองเปน ทร่ี วมความปรารถนาและโลกนเ้ี ปนทหี่ มายปอง”
การปฏบิ ตั ิอิสลามตอตา นอํานาจทัง้ ตะวนั ออกและตะวันตก

“ใชแลว คาํ ขวญั ของเราที่วา ไมม ตี ะวนั ออกไมม ตี ะวันตกเปน คาํ ขวัญหลักของการปฏวิ ัติ
อสิ ลามในโลกของผหู ิวกระหารและผูด อ ยโอกาส เปน คาํ ขวญั ทีแ่ บง แยกการเมอื งทีไ่ มใ สใจคาํ สอน
ของอสิ ลามของประเทศอสิ ลามทง้ั หลายและประเทศทใี่ นอนาคตอันใกลน้ีดว ยการชว ยเหลือของพระ
เจา จะใหก ารยอมรบั วา อิสลามคือแนวคิดทีช่ ว ยใหมนษุ ชาตปิ ลอดภัย และจะไมม วี ันเปลย่ี นแปลงไป
จากแนวคิดทางการเมอื งนี้เปน อนั ขาด ประเทศอิสลามและมุสลิมท้งั หลายจกั ตอ งไมผูกพันกับ
ตะวนั ตก ยุโรป และเอมรกิ า ขณะเดยี วกันกจ็ ะตองไมผกู พันตอตะวนั ออกเชน โซเวียต อนิ ชาอัลลอฮฺ
พวกเขาจักตอ งผูกพันอยกู บั อัลลอฮฺ ศาสดาของพระองค และอิมามแหง ยุคสมัย และดวยกับความ
เช่อื มน่ั อยา งเตม็ เปย มการหันหลังกลบั จากแนวคดิ ทางการเมอื งระหวา งชาตอิ สิ ลามน้ี ก็คอื การหนั หลัง
กลับจากระบอบอิสลามและเปน การทรยศตอ ทา นศาสดา (ศ.) และอิมามผนู ําทาง (อ.) และคงจะไมมี
ใครคิดวา คาํ ขวัญนี้เปน เพียงคําขวัญปาหี่ทางการเมืองเทา นนั้ แตม นั คือแบบแผนของพฤติกรรมของ
ประชาชนของเรา สาธารณรฐั อสิ ลามของเราและของมวลมุสลิมท่วั โลก กเ็ พราะวา เงอื่ นไขของการ
เขาสแู นวทางแหงความโปรดปรานของผูทรงสัจจะนั้นคือความเปน เอกเทศและการออกหางจาก
แนวทางอันหลงผดิ ซง่ึ ชนทุกกลมุ และสงั คมอิสลามทกุ สงั คมตองดําเนินรอยตามนั้น”

“การปฏวิ ตั ิอิสลามแหงอหี รา นกเ็ หมือนกับการปฏวิ ตั ิในหนา ประวตั ิศาสตรที่อยใู นมือของ
บรรดาศาสนทูตซึ่งไมตอ งผูกพนั กบั สง่ิ ใดทัง้ สิ้น ถา จะตอ งมีความผกู พันกต็ องเปน ความผูกพันตอ
ปฐมบทแหง วะฮยฺ แู ละผกู พันตอ พระเจา ผทู รงเกรยี งไกรเทา น้นั

อีหรา นมาจากการปฏวิ ตั นิ ้ันและไดรบั การวางรากฐานมาจากการปฏิวัตนิ ัน้ แนวทางก็คือ
แนวทางของบรรดาศาสนทตู คือแนวทางของวถิ ีทางอันเทีย่ งตรง ไมม ีตะวันออกไมมีตะวันตก มีแต
สาธารณรฐั อิสลาม ทุกวนั นปี้ ระชาชาตขิ องเรากย็ ังคงยดึ มั่นตามแนวทางน้ี ไมว า จะตอ งเผชญิ กบั สง่ิ ที่
ไมค าดฝนและตอ งล้มิ รสความขมขืน่ ใด แนวทางอสิ ลามน้กี ็ตองถกู รกั ษาไว แนวทางนตี้ องเดินไป
ขา งหนาและมงุ ไปขา งหนา อยางทรงพลงั ยิ่งข้นึ ”
การปฏวิ ตั อิ สิ ลามคอื แบบอยา งสําหรบั บรรดาผูดอยโอกาส

“ประชาชาติของเราไดทาํ เรอ่ื งราวหน่งึ ซึง่ ทั่วโลกตอ งตกอยูในภวังคป ระชาชาตขิ องเรามีชยั
เหนือมหาอํานาจที่ยิ่งใหญทส่ี ุดในโลกประชาชาติของเราไดต ดั แขนตัดขาทท่ี รงพลังที่สุดของ
มหาอาํ นาจใหออกไปจากประเทศของพวกเขา ไดตดั มอื ไมของศัตรแู หง มนษุ ยชาติใหอ อกไปจาก
ประเทศของพวกเขา นัน่ คือแบบอยา งสาํ หรบั ประเทศผูด อยโอกาสทั้งหลาย”

“พวกทานก็ไดเ ห็นแลว วา อหี รา นไดเผชิญหนา กับมหาอํานาจหนึ่งซ่งึ ปกครองอีหรา นอยาง
ฉอ ฉลมารเปน เวลากวา ๒๕๐๐ ปด วยกบั จํานวนคนเพียงนอยนดิ ไรซง่ึ อาวุธและไมมกี ารจดั ต้ังใด
และทกุ วันนีก้ ็ยังมมี หาอํานาจคอยชวยเหลือพวกมันอยู ใหอาวธุ และเคร่ืองไมเ ครื่องมือทุกอยา ง

ประชาชาติตวั เล็กๆ ตอ งยืนหยัดเผชญิ หนากบั อภมิ หาอาํ นาจ ทั้งหลายไมว าจะเปน ตะวนั ออกหรอื
ตะวนั ตก ขอใหพ วกทา นอยาไดก ลัวความตายเลย ขอใหเ ปน ดงั เชนมนุษยคนหนึง่ ทปี่ รารถนาทีจ่ ะได
พบกับพระเจา ผทุ รงจําเรญิ ผูทรงสูงสงย่ิงและปรารถนาทจ่ี ะไดเ ปน ซะฮีด พวกเขาเดินไปถึงเปา หมาย
แลว และกาํ ลังเดินไปขางหนาประเทศอื่นก็เชนกันตอ งเปน เชนนี้ พวกเขาตอ งบอกรัฐบาลทง้ั หลายให
รูตัว หากพวกเขายอมโอนออนผอ นตามและพรอมท่จี ะปฏิบตั ติ ามหลกั การศาสนาก็จงยอมรบั พวกเขา
แตถา ไมพ รอมท่จี ะทาํ เชนน้นั และยงั กดขี่อีกละก็อยาไดกลัวส่ิงใดเลย”

การยอมอดทนตอ ความทกุ ขยาก
และปญ หาเมอ่ื ตองตอสู
ความทกุ ขย ากและปญหาอนั หนักหนวงของบรรดาศาสนทตู

“ในโลกนี้ สัดสว นของการยอมอดทนตอ ความยงุ ยาก ความเจบ็ ปวด การเสียสละ และการถูก
กีดกันสทิ ธ์ินั้นจะเหมาะสมกับสัดสว นของเปา หมายอันยิง่ ใหญ ความมคี ณุ คา และสถานะอันสงู สง สง่ิ
ซ่งึ พวกทาน ประชาชาตผิ ทู รงเกยี รติและนักตอ สูไดทาํ การยนื หยัดเพือ่ สิ่งน้นั และกําลังดาํ เนนิ ไป
ตามนน้ั ไดเสียสละชีวิตและทรพั ยสินไปและกําลังทําอยเู ยยี่ งน้นั คอื เปาหมายที่ดเี ดนทส่ี ุด สงู สงที่สดุ
และทรงคุณคาท่สี ดุ มันจะยังคงอยใู นโลกไปโดยตลอดและหลังจากโลกนีก้ ็ยงั ตองถูกกลาวถงึ ไปไมมี
ส้ินสุดและจะตอ งเปน เชนนั้นระบอบของพระเจา ตามความหมายทคี่ รอบคลุมและมีแนวคดิ เรอื่ งความ
เปน เอกะของพระเจาท่ีมาพรอมกบั มิตอิ นั สูงสง ในระดับตางๆ นั้นกค็ อื รากฐานของการสรางสรรค
และท่ีส้นิ สุดของมนั ซ่งึ แพรกระจายครอบคลมุ ส่งิ มชี ีวิตและอยูใ นระดับขั้นและชั้นความเรน ลับสงิ่ นั้น
ถูกจาํ แลงอยใู นระบอบของมุฮัมมัด ศอ็ ลล้ัลลอฮุอะลยั ฮวิ ะอาลฮิ วี ะซัล้ ลมั สคู วามหมารยที่สมบูรณ
แบบระดบั ขน้ั และมิตตา งๆ เปนความพยายามทง้ั หมดของบรรดาศาศนทูตผยู ่งิ ใหญ อะลัยฮิมซะ
ลามุลลอฮฺ และเอาลิยาอ ซะลามลุ ลอฮอฺ ะลัยฮิมเพ่อื ใหส ิง่ น้ันเปนจริงข้ึนมา...”

“เมื่อพิจารณาวา ตอ งการจัดตั้งรัฐบาลแหงความเทย่ี งธรรม เมือ่ นนั้ กต็ องพบกบั ความ
ยากลําบากเพ่อื รฐั บาลเทยี่ งธรรมนั้น จะตองเจออุปสรรคมากมาย ตอ งเจอกับความเจบ็ ปวด มิใชเพอื่
ตนเอง แตเ พ่ือตองการใหป ระชาชนพบกับความเทยี่ งธรรมและไมต กอยภู ายใตแ อกใด นคี่ ือส่ิงท่มี ีมา
ตง้ั แตเร่ิมแรกของโลกจนถงึ วาระสุดทา ยของมนั บคุ คลใดลุกข้ึนสูเพ่ือดาํ รงความยุติธรรม ก็ตองเจอ
การตอ ตา น พวกเขาจบั ทา นเหวย่ี งเขาไปในกองเพลงิ นับต้งั แตเ ร่มิ แรกของโลกจนถึงเดีย๋ วนี้ อะไรก็
ตามที่ทาํ เพือ่ ความยตุ ธิ รรมเพือ่ การสถาปนาความเทีย่ งธรรมก็ตอ งถกู ตอตาน...”

“การรกั ษาอสิ ลามเปน ความจาํ เปน ข้นั สงู สุด ซง่ึ บรรดาศาสดาผูยิง่ ใหญนับต้ังแตอาดัม อะ
ลัยฮิซซะลาม จนถงึ คอตะมนุ นะบยี ีน ศอ็ ลลั้ลลอฮุอะลัยฮวิ ะอาลฮิ ีวะซ้ลั ลัม ก็ไดเ พียรพยายามและ
เสยี สละอยางสดุ ชวี ติ มาแลว ไมมีส่งิ ใดมาหักหามทานเหลานัน้ จากภาระหนาท่อี นั ยงิ่ ใหญนี้ไปได
เชนเดียวกัน ภายหลงั จากทา นเหลา นั้นก็ยังมสี หายธรรมผูที่ยึดม่ัน และอมิ ามแหงอิสลาม อะลยั ฮิมศอ

ละวาตลุ ลอฮฺ กไ็ ดพยายามรกั ษามันดวยกับความเพียรพยายามอยา งสดุ กําลงั จนถึงขนาดตอ งเสยี สละ
ชีวติ ของตนเอง”
บรรดาอมิ ามกับความอดทนยอมรับสภาพ

“อิสลามคอื ศาสนาแหงเลอื ดสาํ หรับคนชว่ั แตเ ปน ศาสนาแหงการชน้ี าํ สาํ หรับประชาชนท่ัวไป
เอาลิยาอข องเราไดพลีเลอื ดโดยไมหวั่นเกรงและเขา สสู มรภูมิเลอื ดโดยไมกร่งิ เกรง ทานอะมรี ลุ มอุ 
มนิ ีน ซะลามลุ ลอฮฺอะลัยฮิ มนุษยผ ทู ่มี ีนะฮฺุล บะลาเฆาะฮฺสาํ หรบั ช้ีนําผคู นขณะเดยี วกนั กม็ ดี าบคอย
จัดการกับพวกที่สรางความวนุ วายเราพลเี ลือดและใหซ ะฮดี อิสลามพลีเลือดและใหซะฮดี เราได
คน พบกลุมชนมากมายเชนอะลี บนิ อะบฏี อลบิ อะลี บนิ ฮเุ ซน และศีรษะที่ถกู เสียบอยูบ นปลายหอก
เชนซัยยิดชุ ชฮุ ะดาอแ ละบรรดาสหายของทา น อสิ ลามกา วหนา ตลอดทกุ ยุคทุกสมัยดวยกบั เลือด ดาบ
และอาวธุ ”

“พวกทานไดสละความสขุ ของตวั ทา นเองเพือ่ อสิ ลาม เฉกเชนบรรดาเอาลิยาอของพระเจา ที่
ไดส ละชีวิตเพ่ืออิสลาม อิสลามมเี กียรตยิ ่งิ กวา ส่ิงที่เราคดิ เอาไว อสิ ลามคอื ส่งิ ท่ีทา นรอซูลไดเหน่ือย
ยากอยา งหนักก็เพ่ือส่ิงนัน้ ตองเจอกบั ความยงุ าก และตอ งเสียสละทัง้ คนหนมุ และบุคคลผกู ลา อกี
มากมาย อสิ ลามมีเกียรติยิ่งถึงขนาดทีล่ กู หลานของทานศาสดา ตองเสยี สละชีวิตเพอ่ื อสิ ลาม ทานซัยยิ
ดชุ ชฮุ ะดาอไดตอสเู พื่ออิสลามพรอ มกบั คนหนมุ และสหายของทา น ที่ไดส ละชีวติ แลว ทาํ ใหอ ิสลาม
ยงั คงอยูต อไป”
ประชาชนกบั การยอมอดทนตอความทุกขย าก

“ประชาชนผมู ีเกยี รตแิ หง อีหรา น มสุ ลมิ และบรรดาผรู ักเสรภี าพในโลกนจ้ี ะตอ งรบั รูไวว า
หากพวกเขาตอ งการยืนดวยลาํ แขงของตนเองไมเอนเอยี งไปทางซายและขวา เปน อิสระจากอาํ นาจ
ทงั้ หลาย พวกเขาก็จะตอ งยอมจา ยราคาของอิสรภาพและเสรภี าพอยางงดงาม

บทเรียนของการปฏวิ ตั ิอิสลามในอีหรานไดมาดวยกบั การหลั่งเลอื ดซะฮดี และผบู าดเจ็บหลาย
พันคน บานเรือนถูกทาํ ลายยอยยบั เรอื กสวนไรนาถกู เผาราบเรยี บ หลายชีวติ ตองถกู สังหารดวยระเบิด
นาปาลม ลูกหลานของการปฏวิ ัตแิ ละของอสิ ลามตอ งถกู จบั เปนเชลยดวยนํา้ มอื ของพวกบะอษแ หง
อิรักและตอ งเผชิญกับการขม ขูทุกรูปแบบและการปด ลอ มทางเศรษฐกิจ ประชาชาตอิ ีหรานไดเ รยี นรู
บทเรียนของชัยชนะท่ีมเี หนือพวกปฏิเสธทีจ่ อ งทาํ ลายบา นเรอื นทม่ี ีเด็กๆ นอนหลับอยูในน้ัน ดวยกับ
การเสยี สละและการตอสูอยา งไมร จู ักเหน็ดเหนอ่ื ยพวกเขาไดทาํ ประกันการปฏวิ ตั แิ ละประเทศชาติ
ของพวกเขาไวแ ลว”

“การยนื หยัดของพวกทา นเพื่อพระเจาและปลดปลอ ยประชาชาตอิ ิสลาม การยอมอดทนและ
เจบ็ ปวดในวถิ ที างนัน้ เปน สวนหนงึ่ ของอิลาดะฮฺ (การเคารพภกั ดีพระเจา ) ที่ยิ่งใหญ ดว ยความโปรด
ปรานของพระเจา มีมรรคผลของนักตอ สูเพ่ืออสิ ลามในยคุ อรณุ รุงสาํ หรับพวกทา นรออยู ความ
ยาวนานของแนวทางของพระเจา ทาํ ใหพวกทานกลาแข็งขน้ึ ดงั ท่ีการยอมทนเจ็บปวดยสี่ ิบกวา ปท าํ ให
ทา นศาสดาศอ็ ลลลั้ ลอฮอุ ะลัยฮวิ ะอาลฮิ วี ะซลั้ ลมั กลา แข็งและเขมแข็งยงิ่ ขึน้ ”

บทท่ี ๔
อสิ ลามของผูดอยโอกาส
และผูถกู กันสิทธิ์
ความหมายและความคดิ รวบยอด
ของคําวา ผดู อ ยโอกาส และผอู หังการ

“ขาพเจา จาํ เปน ตอ งอธิบายความหมายของคาํ วา ผูดอยโอกาสและผอู ลังการเทาทเ่ี ปนไปไดใ น
ที่ประชมุ แหงน้ี ผูอหงั การไมไดใหความหมายเจาะจงทผี่ ปู กครองทรราชเทา น้ัน ไมไ ดใ หความหมาย
เจาะจงทีห่ ัวหนา รัฐบาล ไมไดใ หความหมายเจาะจงไปที่รฐั บาลของผกู ดข่ี ผูอ หงั การใหความหมาย
ครอบคลุมทวั่ ไป สวนตวั บงชี้ของคํานก้ี ค็ ือชาวตา งชาตทิ ่คี ดิ วาประชาชาตทิ ัง้ หลายออ นแอและเขา
รกุ ราน รฐั บาลทรราชและผปู กครองทอ่ี ธรรมท้ังหลายซ่ึงคดิ วาประชาชาติของตนเองออนแอและเขา
รอนรานพวกเขาก็อยใู นประเดน็ น้ดี ว ย มือแหงการรุกรานนี้ย่นื ไปยงั ประชาชาติทัง้ หลายดังเชน ท่ีพวก
ทานประสบมาเปนระยะเวลากวา ๕๐ ป เราก็ประสบเชนน้นั ประชาชาติทงั้ หลายกป็ ระสบเชนนั้น
พวกเขาคาดคะเนเอาวา ประชาชาติออนแอและมองประชาชาตนิ ้นั ดว ยสายตา แหง ความอหังการ เขา
รกุ รานและลวงล้ําสทิ ธขิ องประชาชาตินน้ั

วันนเ้ี ปนวันท่ีพระเจาผทู รงจาํ เรญิ ผทู รงสงู สงไดป ระทานอสิ รภาพและเสรภี าพใหกับเราแลว
และพระองคก าํ ลังทดสอบเราดวยอสิ รภาพและเสรภี าพน้ัน พระองคท รงประทานเมตตาใหเ ราไดร ับ
อิสรภาพซึ่งพระองคจ ะทรงดวู าเราใชค วามมอี ิสระนท้ี าํ อะไรบางเราเปนเอกเทศ พระเจา ทรงประทาน
เมตตานี้ใหแ กเ ราแลวเราจะทาํ อะไรกันบา ง เราจะเปนพวกอหงั การหรือเราจะเปน พวกดอ ยโอกาส?
ทุกคนมีสิทธิจะเปน ผูอหงั การและมีสิทธทิ์ ่จี ะเปน ผดู อ ยโอกาส หากขา พเจาไดลวงเกินบคุ คลท่ีอยใู น
ความคมุ ครองขาพเจา แมเพยี งส่ีคนและคิดวา พวกเขาชา งมสี ถานะต่าํ ตอ ยกวาขา พเจา คาดคะเนวา บา ว
ของอัลลอฮฺมีสถานะอนั นอ ยนิด ขา พเจา ก็เปน ผูอหังการและพวกเขาก็เปน ผูดอ ยโอกาสและรวมอยใู น
ความวา พวกอหังการและพวกดอ ยโอกาส หากพวกทา นคือบุคคล ท่ีคิดวา ผอู ยใู ตปกครองของพวก
ทานมีสถานะอันไรคาและลว งล้ําสิทธขิ์ องพวกเขา ขอพระเจา อยา ไดพงึ ประสงคเ ชนน้นั พวกทา นก็
กลายเปนผอู หังการและผูอยูใตป กครองพวกทานกเ็ ปน ผูดอ ยโอกาส”

“นค่ี ืออสิ ลามท่ีไดใหสญั ญาตอ บรรดาผดู อยโอกาสไววา วะนุรดี ุ อนั นะมนุ นะอะล้ลั ละซีนัซ
ตุฏอฟิ ูฟล อรั้ ฏิ วะนจั ญอ ะละฮุมอะอมิ มะตนั วะนัจญอ ะละฮุมลุ วาริษีน (เราปรารถนาทจี่ ะประทาน
ความโปรดปรานพเิ ศษแกบ ุคคลผูซง่ึ ดอยโอกาสในแผนดินนี้และจะดลบนั ดาลใหพ วกเขาเปนผูนาํ
และจะดลบันดาลใหพวกเขาเปนทายาท –อัลกอศอ็ ศ / ๕-) และมนั ก็จะตอ งเปน เชนน้ัน ชนช้ันนซ้ี ง่ึ ถูก
พวกท่ีอยเู หนือวา ดถู กู พวกเขาบอกวา พวกชนช้ันลา ง วาทะของพวกอหงั การกค็ ือขายความอหังการ
และความอวดดตี อ สังคม พวกเขาคะเนวา ประชาชาตขิ องเราเปนชนช้ันลางแลว ชนช้ันสงู คือใครกับ
เลา?...”

อสิ ลามแทค ือผูสนบั สนุนผูดอยโอกาส
ขา พเจา ขอแสดงความสาํ นึกในพระมหากรณุ าธคิ ุณของอัลลอฮฺท่ีพระองคทรงมีเจตจาํ นงท่จี ะ

ประทานความโปรดปรานพิเศาแกผูด อยโอกาสใหมชี ยั เหนือผอู หังการและทาํ ใหแ ผน ดินสะอาด
บริสุทธจิ์ ากความโสโครกของพวกอหงั การ สงเสรมิ ใหพวกดอ ยโอกาสไดปกครอง อิสลามมาเพือ่
เปาหมายนแี้ ละคําสอนของอิสลามกส็ อนสั่งตามความหมายนว้ี า จะตองไมมีพวกอหงั การบนหนา
พิภพน้ี บรรดาพวกอหงั การไมสามารถทีจ่ ะเอาบรรดาผดู อ ยโอกาสเปน เมืองขึ้นและหาประโยชนจ าก
พวกเขา เราปฏบิ ตั ติ ามคาํ สอนอันสงู สง ของอัลกุรอานและส่งิ ที่เราไดรบั มาจากอสิ ลามท่ีมอี ยูใ นวิถี
ชีวิตของทา นศาสดาผทู รงเกียรติและอมิ ามผทู รงธรรม และไดรับแบบฉบับจากวิถชี วี ติ ของบรรดาศา
สนทตู ท่อี ลั กุรอานไดถ ายทอดเอาไวว า บรรดาผดู อ ยโอกาสตองรวมตัวกนั ไวและตอ งปฏวิ ตั ิโคนลม
พวกอหงั การใหไดพวกเขาตอ งไมปลอยใหคนพวกน้ันชวงชิงสิทธ์ขิ องพวกเขาไว”

“อสิ ลามสําหรับทุกๆ คน อสิ ลามถูกอบุ ัติมาจากมวลชนลก็ทาํ งานเพ่ือปวงชน อสิ ลามมไิ ดถกู
อุบตั ิมาจากชนชัน้ สงู ทา นศาสดาผูทรงเกียรติ (ศ.) ก็มากจากกลมุ ชนชั้นลา งน้ี ทน ดําเนนิ ชวี ิตอยูกับ
กลมุ คนน้ีและยืนหยัดสูกับกลมุ คนนี้ สหายธรรมของทา นกม็ าจากกลมุ ชนชนั้ ลางนจี้ ากชนชน้ั ลางนี้
ชนช้นั สงู เปนผฝู า ฝน ทานศาสดาผูทรงเกยี รตทิ า นถูกอบุ ัติขนึ้ มาในคนกลมุ นี้และยืนหยัดทา มกลาง
กลมุ คนน้ีทานไดนําศาสนบัญญตั ิท่เี ปนประโยชนก ับกลุมชนชั้นลางน้ีมา อินนะ อกั รอมะ กมุ อนิ ด้ัลลอ
ฮฺ อัตกอกมุ (แทจ รงิ ผมู เี กยี รติที่สดุ ในหมพู วกทา นคอื ผมู ีความยําเกรงเปน ทีส่ ุด-อัลฮุรุ อด / ๑๓-) พระ
เจา ผูเกรกิ เกียรตผิ ทู รงสูงสง มิไดมองทชี่ นช้ันวา นเี่ ปนชนชนั้ สูง นเี่ ปน นายก น่เี ปนเจา นายช้ันสงู นเ่ี ปน
นายพล อะไรเทือกน้ัน ณ อัลลอฮฺ (ซ.บ.) ส่ิงเหลานี้ไมมีการเอยถึงเลย ในอสิ ลามพูดถึงตก๊ั วา (การมี
ความยําเกรงพระเจา ) ใครมตี ก๊ั วา ใครที่มีตกั๊ วามากกวา ก็ไดรับเกียรติมากกวา ณ พระองค คนงาน
กรรมกรท่ีมีต๊ักวาปรากฏอยใู นหนาทก่ี ารงานของเขานายกที่มีต๊กั วาในหนาทก่ี ารเปน นายก มีต๊ักวา
ทางดานการเมอื ง รัฐมนตรที ี่มีตัก๊ วานั้น พวกเขาจะเปนผูมตี ัก๊ วาในหนาทีก่ ารงานของพวกเขา อยกู บั
พระเจา ประธานาธิบดที ม่ี ีตก๊ั วาก็เปนคนของพระเจา คนเหลา นี้มีเกียรติ หากไมม ตี ๊ักวาปรากฏอยใู น
การงานของพวกเขา ท้งั หมดก็จะถูกปฏิเสธตามทศั นะของพระเจา ขอพระเจา อยาทรงประสงคเชนน้ัน
เลย วนั ใดทีป่ ระชาชาตินัน้ มีตกั๊ วา วันนนั้ พวกเขากจ็ ะเปน ประชาชาติท่บี รรลุผล มีเกียรตยิ ศไดร ับ
เกยี รติ ณ อัลลอฮฺ (ซ.บ.) โองการทีว่ า อนิ นะอักรอ มะกมุ อนิ ดั้ลลอฮฺ อตั กอกมุ น้ันไมมขี อ ยกเวน ทาน
ศาสดา (ศ.) มีต๊ักวามากทสี่ ุด ทา นกม็ ีเกียรติมากท่สี ดุ ทานอะมีรลุ มอุ ม นิ ีนเปนผูทม่ี ตี ๊ักวามากทส่ี ดุ
ภายหลังจากทา นศาสดา (ศ.) ทานกม็ เี กียรติมากท่ีสดุ ไมม ีเร่ืองเช้ือชาติหรอื สถานะทางสังคมเขามา
เกยี่ วของ มีแตเรือ่ งตก๊ั วาเทา นนั้ ”

ชัยชนะของพวกดอ ยโอกาสเหนือพวกอหังการ
“(โองการทีว่ า ) วะนุรดี อุ ันนะมนุ นะอะลล้ั ละซีนซั ตฏุ อฟิ ูฟลอ้ัรฎิวะนจั ญอ ะละฮุมอะอมิ มะตนั

วะนัจญอะละฮมุ ุล วารษิ นี (เราปรารถนาทจ่ี ะประทานความโปรดปรานพเิ ศษแกบคุ คลผซู ึ่งดอยโอกาส

ในแผน ดินนี้ และจะดลบันดาลใหพวกเขาเปนผนู ํา และจะดลบันดาลใหพ วกเขาเปน ทายาท –อลั
กอ ศ็อศ /๕-) เจตนารมณของอัลลอฮฺก็คือพระองคทรงฝากฝงบรรดาผดู อยโอกาสไวก ับการนาํ อนั เปย ม
ไปดว ยวทิ ยปญญาบรรดาศาสดาและทายาทของทา นเหลา น้ันใหช วยพวกเขาเปนอสิ ระจากรฐั บาล
ทรราชและใหช ะตาชวี ิตข้นึ อยกู ับตัวพวกเขาเองตามพระบญั ชานี้ ประชาชาติที่รักย่งิ นต้ี องดาํ เนนิ ชีวิต
เจริญรอยตามนกั การศาสนาที่มีความรบั ผดิ ชอบ”

“หวังวา คาํ สญั ญาของพระเจา ทจี่ ะประทานความโปรดปรานพเิ ศษใหแกบ รรดาผูด อยโอกาส
จะเปนจริงขึ้นมาในเรว็ วนั พระหตั ถอันทรงพลังขององคผูทรงสจั จะจะทรงดงึ มอื ของประชาชาตผิ ถู กู
กดข่ีและการเปลี่ยนแปลงในนามของพระเจา ทีไ่ ดบ ังเกิดขน้ึ กบั ประชาชาตอิ หี รา นนัน้ ขอใหบ ังเกิดกบั
ประชาชาติและกลุม ชนอ่ืนดวยตามพระประสงคของพระองคมอื ของผกู ดขที่ ส่ี รางความเลวรายเอาไว
กับบรรดาผดู อยโอกาสในโลกจะถูกตดั ขาด และบรรดาผูถูกกดขีก่ ็จะไดรับสิทธิ์ท่ีถูกแยงชงิ ไป
กลบั คืนมา”

นักการศาสนาเปน ทพ่ี งึ่ ของผูถูกกันสิทธทิ์ ั้งหลาย
“หลายรอ ยปมาแลวทนี่ กั การศาสนาอิสลามเปน ทพี่ งึ่ ของผูถูกกนั สิทธท์ิ ัง้ หลาย ผูด อ ยโอกาส

ทั้งหลายตา งกไ็ ดอ ิม่ เอมจากน้ําทิพยแ หง การเรียนรขู องนักปราชญผูย ิ่งใหญม าโดยตลอด เราไดผาน
เรื่องราวการเพียรพยายามในดานความรแู ละวถิ ีของพวกเขาเหลานั้นซงึ่ ตามความเปน จริงแลว มคี ุณคา
ยิ่งกวา หยาดเลือดของนกั รบเสียอีกพวกเขาไดอ ดทนตอความทกุ ขย ากและขมขนื่ ตลอดยุคตลอดสมัยที่
ผา นมาเพอ่ื การปกปอง ความศักด์ิสทิ ธิ์ของศาสนาและประเทศชาตขิ องตน พวกเขาตองตกเปน เชลย
ถกู เนรเทศ ถกู คมุ ขงั และถกู ทาํ รา ยสารพดั พวกเขาไดอ ุทิศชีวิตของซะฮดี ทีม่ ีคุณคาอันสงู ลาํ้ แกสจั
ธรรมอันศักด์ิสทิ ธิ”์

“ขอพระเจา อยา ไดใ หมวี นั นั้น วันท่ีแนวทางการเมืองของเราและของเจา หนา ที่รัฐไปใน
ทิศทางทีไ่ มป กปองบรรดาผูถูกกันสทิ ธ์ิแตหันกลับไปสนบั สนนุ และใหค วามสาํ คัญกบั พวกนายทนุ
คนรวย และคนมัง่ มี มะอาซ้ัลลอฮฺ (ขอความคุมครองตออลั ลอฮ)ฺ สง่ิ น้ีไปกันไมไ ดกับวิถขี องบรรดา
ศาสดา ทา นอะมรี ุลมุอม ินนี และอมิ ามมะอศฺ มู นี อะลยั ฮิมุซซะลาม เลยสถานะและความบริสุทธ์ิจาก
ส่งิ นั้นไปตลอดกาลนค่ี อื ความภาคภมู ใิ จและความจาํ เริญของประเทศ การปฏวิ ัติ และนักการศาสนา
ของเรา ซ่ึงพวกเขาตา งกล็ กุ ข้ึนสนบั สนุนผูคนทไี่ มม ีอะไรเลยและทําใหคําขวัญทต่ี อ งปกปอ งสทิ ธิของ
บรรดาผดู อยโอกาสมีชวี ติ ชวี าขน้ึ มา”

รกั ษาแนวทางหลักของการปกปองบรรดาผดู อ ยโอกาส
“เราจักตอ งสาํ แดงความพยายามของเราท้งั หมดท่ีจะรกั ษาแนวทางของการปกปอ ง

ผดู อยโอกาสไวใ นทุกสถานการณท ่ีเปน ไปได เจา หนา ท่ีรฐั ของอีหรา นจะตองรไู วด วยวามคี ุณกลมุ
หนึ่งที่ไมใ สใ จเรื่องพระเจาทพี่ ยายามทาํ ลายลา งการปฏวิ ัตใิ ครกต็ ามทตี่ องการทาํ งานเพอ่ื คนยากจน

และดาํ เนนิ รอยตามการปฏวิ ตั ิกจ็ ะถกู ประณามวา เปนคอมมิวนสิ ตและพวกปฏกิ ิริยาทนั ที ไมตอ งกลวั
คําใสรา ยพวกนจ้ี ะตอ งใสใ จอยกู บั พระเจา ตองพยายามอยา งหนักท่จี ะสรา งความพงึ พอพระทยั ใหกบั
พระองค จะตองทาํ งานเพ่อื ชวยเหลือคนยากคนจนและไมต อ งกังวลกบั ขอ ครหาอนื่ เลย”

“ขา พเจา ในฐานะจอมทพั ของสาธารณรัฐอสิ ลามแหงอหี รา นขอส่ังการไปยงั เจาหนา ทรี่ ัฐและ
ผมู ีอาํ นาจตดั สินใจทัง้ หลายวา โดยปราศจากเงอ่ื นไขใดๆ พวกเขาจะตอ งเสริมสรางสมรรถนะทางดาน
อาวุธ การเรียนรูยทุ ธศาสตรช ้ันสูง และการคนควา วจิ ยั ทจี่ าํ เปนเฉพาะอยางยิง่ การดาํ เนินการไปจนถงึ
ระดับท่พี ึ่งพาตนเองไดในทางการทหาร พวกเขาตองคอยดูแลความพรอ มประเทศนใี้ หทําหนา ท่ี
ปกปองคุณคาอิสลามแท บรรดาผูถูกกนั สิทธ์ิ และบรรดาผูดอ ยโอกาส และจะตองไปปลอยใหการ
สนใจเรื่องอ่นื ทําใหต อ งละเลยเรอ่ื งน้ี”

อทิ ธพิ ลของบรรดาผถู กู กันสทิ ธิ์
ทม่ี ตี อ ชยั ชนะของการปฏวิ ตั อิ ิสลาม

“การปฏวิ ัติอิสลาม การปฏวิ ตั อิ ิสลามทม่ี ีความสาํ คัญย่ิงนีเ้ ปน หนค้ี วามพยายามของชนช้นั นี้
ชนชนั้ ผถู กู กันสิทธ์ิ ชนช้ันกรรมาชพี คอื ชนช้นั หนึ่งทีท่ าํ ใหข บวนการนบี้ รรลุผลและเปน จรงิ ขน้ึ มา
ขา พเจา เชื่อวา ชนช้นั น้ี ชนชั้นกรรมาชีพนี้สูงสงกวาชนช้นั เจานายเสียอกี (หากพวกเขาเหมาะสมท่จี ะ
ไดร ับการเปรยี บเทยี บกบั พวกทา น) เม่ือขาพเจา หวนไปคดิ ถึงบรรยากาศของการปฏวิ ตั ิ มผี เู ฒา คนหนงึ่
ทีม่ าจากชนชนั้ นเ้ี ดนิ ออกมาจากบา นอนั ซอมซอ แลว พูดขึ้นวา เม่ือเชา ขึน้ มาเรากอ็ อกมารวมเดินขบวน
พรอ มกับลูกๆ ของเรา (โอผ ูเ ฒา เอย) เสนผมเพียงเสนเดียวของพวกทานน้ันมคี าย่ิงกวา พวกชนชนั้ สงู ที่
ไมไดม ีผลงานใหก ับการปฏิวัติแถมยงั พยายามสกัดการปฏิวตั ใิ นทุกวิถีทางทีจ่ ะทาํ ไดคนพวกนี้ไดทํา
มาแลว และกําลงั ทาํ อยูอนั ท่ีจรงิ การเปรียบเทียบคณุ คา เสน ผมหนงึ่ เสนของพวกทา นกับคนพวกน้นั อาจ
ยังไมถ ูกตอ งนัก”

“จรงิ ๆ แลวเมอื่ กลมุ ชนเทาเปลา และชนชน้ั ผูมีรายไดนอยในสงั คมไดรบั การทดสอบ พวกเขา
นําพาตัวพวกเขาเขา ไปผูกพันกบั หลักการศาสนาจนถงึ ขั้นสละชวี ติ ผูเปนท่รี ักย่งิ เยาวชนคนหนุม และ
บรจิ าคทุกอยา งเทาทีม่ อี ยนู ้ัน และอยูในทุกสถานการณ อินชาอลั ลอฮฺ ตองเปนเชนนน้ั ไปโดยตลอด
พวกเขาไดเ สียสละเลือดเน้อื ตามแนวทางของอัลลอฮฺ แลวทาํ ไมเราจะไมภ ูมใิ จทไ่ี ดทําหนา ท่รี ับใชบ า ว
ผูบรสิ ุทธ์ิใจตอพระเจา น้ีและผกู ลาอยา งแทจ รงิ นเ้ี ลา? เราขอกลา วซาํ้ อกี ครง้ั หนว่ึ วาเสน ผมหนึ่งเสน
ของกลุมชนช้ันทอ่ี าศยั อยบู านดินและมอบซะฮดี ใหอ สิ ลามยอ มมเี กียรตแิ ละมคี ุณคา มากกวา พวกท่ี
อาศัยอยใู นบานอันหรูหรา”

การรับใชผ ูถ ูกกันสทิ ธิแ์ ละชาวบา นเทา เปลา

“สาระสาํ คัญทางดานจิตวญิ ญาณท่ยี งิ่ ใหญทส่ี ดุ เร่ืองหนึ่ง ก็คอื การรบั ใชบางของอลั ลอฮฺ รับใช
ผคู นทถ่ี ูกกันสิทธิ์สิง่ นี้จะคงอยกู ับมนษุ ยไปโดยตลอดและมันจะเปน ประโยชนสาํ หรบั เขาในอกี โลก
หนึง่ ทรพั ยส ินซ่ึงมนษุ ยใ ชม นั หมดไปน้ันไมม ีประโยชนสาํ หรับเขาอกี ”

“นีค่ ือความชวยเหลือของอัลลอฮฺ นค่ี อื ความชว ยเหลอื ซ่ึงไมมีการบดิ พลวิ้ ทุกความชว ยเหลือ
ทพี่ ระองคท รงประทานให เราก็ชว ยเหลืองานของพระองค เราเปน บา วผอู อ นแอ เราก็จะชวยเหลอื บา ว
ของพระองค เพอ่ื พระองค พระองคกท็ รงลงบัญชีการชว ยเหลอื นี้วาเปน การชว ยเหลอื ตอพระองคด วย
โดยผานตวั ชว ยมากมาย ทง้ั ๆ ท่พี ระองคน ้ันทรงมีอยางมหาศาล พระองคท รงลงบญั ชีการชว ยเหลือผู
ออ นแอ การชว ยเหลือผูถูกกดขวี่ าเปนการชวยเหลือตอ พระองคเ อง กค็ อื พระดํารสั ท่ีวา อนิ ตนั ศุรลู ลอ
ฮะ ยันศรุ กุม (หากพวกเจาชว ยเหลืออัลลอฮพฺ ระองคกจ็ ะทรงชวยเหลอื พวกเจา-มุฮมั มดั / ๔) มเิ ชนน้ัน
แลว การชว ยเหลอื จะใหค วามหมายเชน ไร? เราเปน ใครทจี่ ะชว ยเหลอื อัลลอฮฺ? โลกนีเ้ ปนส่ิงใดหรอื ?
ทกุ สรรพส่ิงในโลกนี้ลวนเปนศนู ย ความชวยเหลอื ทเ่ี ราทําอยูกเ็ พอื่ ศาสนาของอลั ลอฮฺ ความชว ยเหลือ
ท่เี ราทาํ อยกู ็เพ่ือบา วของพระองค พระองคทรงลงบญั ชีการชว ยเหลอื นน้ั วาเปนการชว ยเหลือพระองค
เรารดู ีอยแู ลว วา พระองคไ มท รงตอ งการความชวยเหลอื ของเราท้งั ส้นิ เราชว ยเหลอื บาวของพระองค
เราชว ยเหลอื ศาสนาของพระองค พระองคก็ทรงมีพระเมตตายอมรับตามนัน้ วา นคี่ ือความชวยเหลอื ตอ
ขา”

ชนช้นั ที่ถูกกนั สิทธน์ิ ั้นคือรากเหงา ของขา รฐั การ
“คําสง่ั เสียของขาพเจา ตอ ประชาชาติทัง้ ในตอนนี้และอนาคตขา งหนา คอื พวกทานจะตอง

เลือกสรรตวั แทนของพวกทานท่ีมคี วามยึดมัน่ ตอหลักการอิสลาม และสาธารณรฐั อสิ ลามซ่งึ สว นใหญ
จะอยูในชนชั้นกลางของสังคม และชนช้ันผูถ ูกกันสิทธ์ิอันเท่ยี งตรง โดนหันไปหาตะวันตกหรือไมก็
ตะวันออก และจะตองไมใชผ ูที่ฝก ใฝอยกู ับแนวคดิ หลงผิด ตองเปนบุคคลทมี่ กี ารเรยี นรู เขา ใจปญ หา
รวมสมัย และการเมืองแบบอิสลามเขา ไปในสภามจั ญล ซิ ดวยเจตนาอนั แนว แน ผูกพนั อยูกับศาสน
บญั ญัตอิ สิ ลาม และผลประโยชนของชาติ”

“อลั ลอฮฺทรงประทารนความโปรดปรานพิเศษแกเ ราทเ่ี อกอคั รราชท๖ุ และรัฐบาลของเราลวน
มาจากบคุ คลท่ีเขา ใจปญ หาของสงั คม เพราะสว นใหญของพวกเขาเปน นกั การศาสนาซ่ึงมี
ความสัมพันธอยูกบั ประชาชน พวกเขารูวาประชาชนมสี ภาพเชน ไรและรบั รูค วามเจบ็ ปวดของพวก
เขา แตส ภาพกอนหนาน้ี บคุ คลในคณะรัฐบาลไมส ัมพันธก ับประชาชนเลย พวกเขาไมเ ขาใจวา เกดิ
อะไรขึ้นกบั ประชาชนแตต อนน้ีเปนพระประสงคข องพระเจา รัฐบาลของผูดอยโอกาสไดรบั การ
สถาปนาขึน้ มา อัลฮมั ดุล้ิลลาฮฺ ถึงตอนน้ผี ลงานก็ยังดอี ยู ขา พเจา หวังวา จากนี้ไปกค็ งตองดยี ่งิ ข้ึนไป”

การขจดั ความยากจนคือพ้ืนฐานเฉพาะ
ของเศรษฐกจิ อิสลาม

“ภาพรวมของบทบญั ญตั อิ สิ ลามในประเด็นปญ หาทางเศรษฐกจิ นนั้ เม่ือถูกพิจารณาถงึ เนอ้ื หา
ของอิสลามในสถานะเปนระบอบหนงึ่ และไดรับการดําเนนิ การอยางเต็มระบบแลว จะเปนรูปแบบทดี่ ี
ทสี่ ุด จะขจดั ปญ หาความยากจนใหหมดไปและสกดั กั้นความเสียหายท่ีเกิดขึ้นโดยกลุมคนทเ่ี ปน
เจา ของทนุ ในภาพรวมกค็ ือจะพทิ ักษปกปอ งสังคมจากความเสื่อมเสยี และไมเ ปน อุปสรรคตอ ความ
เจริญกาวหนาทางศักยภาพและสาํ แดงความโดดเดนในดานการคดิ ริเริม่ และการสรา งสรรคข อง
มนุษย”

“ทุกอยางตองเปนอสิ ลามใหหมดวันซง่ึ เราจะไปถงึ เปา หมายสดุ ทา ยกค็ ือทุกอยา งของเรานั้น
เปน อสิ ลามหมด ตลาดของเรากต็ อ งเปนตลาดอิสลาม พอ คา ซงึ่ ซื้อสนิ คา ชิ้นหนึง่ มา ๑ ตมู าน แตขาย
ใหค นยากคนจนในราคา ๓๐ ตูมานนน้ั ระบบการตลาดเชนน้มี ใิ ชร ะบบอสิ ลามพอคาซ่ึงนําของหนี
ภาษีเขา มาขายในราคาแพงเกินจรงิ โดยตองการทาํ ลายระบบการตลาดทง้ั หมด ไมใ ชอ ิสลาม การตลาด
ที่มใิ ชอ สิ ลามกต็ อ งทําใหเปน อิสลาม พวกเขาตองทาํ ระบบของตัวเองใหเ ปนอิสลาม พอ คาซึ่งไมเคย
คิดเรื่องคนออนแอและคนยากจน พอคา ซงึ่ มีคนประเภทน้ีอยูร ายลอมเขา แตเ ขาไมคดิ ถึงคนพวกนเี้ ลย
นีก่ ม็ ใิ ชระบบตลาดแบบอสิ ลาม ประชาชาติซึง่ เอาแตส รางอาคารใหญโต แตที่น่ันยังมีกลุมชนทก่ี าง
กระโจมอยู (พวกทา นทั้งหมดกเ็ ห็นกลุมชนท่ีอยูในกระโจมวา เปน อยางไร พวกทา นตอ งเคยเห็น
มาแลว ขา พเจาก็เหน็ แลว) ประเทศชาติท่ีมีกลมุ คนอยูกระโจมซงึ่ ยงั อยูในสภาพเชน นน้ั ถือวา มิใช
ประเทศอิสลาม มแี ตร ปู ลกั ษณแตเนอื้ หาไมใ ช ทานอะมร้ี (อ.) กลา ววา (ตามการรายงานหน่งึ ) นา จะมี
ใครสักคนท่ีอดอยากอยุขา งๆ เพื่อจะไดเกิดความรสู ึกเจบ็ ปวด ซงึ่ หวงั วา ไมน า จะมใี ครอดอยากย่งิ ไป
กวาเขาแลว นน่ั คอื ผูนําของเรา น้ันคอื นายของเรา นั่นคืออิมามของเรา เราบอกวา อมิ ามวา อยางน้ัน แต
เราไมต ามทา น และไมปฏบิ ตั ิตามทา นแตอยางใดเลย อมิ ามและชีอะฮฺ (ผปู ฏิบัติ) คือความหมายทวี่ า
ปฏิบตั ิตามกนั เหมอื นกับการแบกหีบใบใหญใ บหน่งึ ถา ทกุ คนแบกพรอมกนั ในทศิ ทางเดียวกัน น่ันคอื
การปฏบิ ตั ติ ามกัน แตมคี นหนึง่ แบกไปทางหน่งึ อีกคนแบกไปอกี ทาง นี่ไมเรียกวาการปฏบิ ตั ติ ามกนั
ชอี ะฮฺ (ผทู ป่ี ฏบิ ตั ิตาม) จะตอ งเปน เชนนี้ ตอ งปฏิบัติตามอะลี แตเ ราไมม อี าํ นาจวาสนาพอทจ่ี ะตามทา น
ไดท ุกเรื่อง ไมมใี ครมีอาํ นาจวาสนาเชน น้ัน แตเราจะปฏิบตั ิตามทา นในเรอ่ื งสมถะ เรื่องตั๊กวา คอยดแู ล
ผูถ ูกกดข่ี และคอยดแู ลคนยากคนจน เราไมอาจดาํ เนินชีวิตเฉกเชนทานได เราไมอ าจจะมวี ถิ ชี ีวิตเชน
ทา น เราทาํ ไมไ ด ทา นคอื สิง่ ถูกสรางหนึ่งซึ่งเปน ความมหัศจรรยท่ีรวมของสงิ่ ท่ตี รงกันขาม ทานทาํ ให
สิง่ ตรงกันขา มมารวมกันได เปน มนษุ ยท ม่ี อี ํานาจหน่งึ ซ่งึ ตามรวิ ายะฮบฺ อกวา มีสองบุคลกิ อยูใ นตนเอง
ตอ สอู ยา งหา วหาญกบั บุคคลท่ตี อ ตานอิสลาม แตอกี บคุ ลกิ หน่งึ เปนคนสมถะ เปน นักทาํ อบิ าดะฮทฺ นี่ ่งั
นมาซจนรงุ สาง คนสมถะและนกั ทําอบิ าดะฮฺมักจะไมใชน ักรบ นักรบสวนใหญก็มกั จะไมใ ชกลุมชน
ประเภทมสี มถะ เปยมไปดวยตกั๊ วา ทา นรวมทุกสิ่งซงึ่ เราไมอ าจทําไดเ ลย เราไมอาจตามไดท งั้ หมด แต
ก็ไดใ นบางสวน เราสามารถคอยดูแลคนยากคนจนในประเทศนี้ คอยดูแลคนออ นแอของเรา”

ผลงานรฐั บาลของผูดอยโอกาสและผูถ กู กบั สทิ ธิ์
“หากเราตองการยืนหยัดตอตานความอธรรมโดยไมเ กรงกลวั และหวาดหว่นั ปกปอ งสจั

ธรรม พลังอํานาจ อาวุธอนั ทนั สมัยของพวกเขาและมารรา ย และการวางแผนรา ยของคนพวกนนั้ ไม
อาจเขา มาแผว พานหัวจิตหวั ใจของพวกทาน พวกทา นตองทําตวั ใหเคยชนิ กบั การดาํ รงชีพอยางเรียบ
งายและระมัดระวงั ไมใหห ัวใจของตนเองตองไปผูกกระหวัดอยูกบั ทรัพยสิน ความสะดวกสบาย
หนา ท่ี และตาํ แหนง ผยู ิ่งใหญ ซึง่ ไดท าํ งานอันย่ิงใหญร ับใชป ระเทศชาตแิ ละประชาชนน้ัน สว นใหญ
ตองดาํ เนนิ ชวี ิตอยางเรียบงา ยและไมใสใ จตอ ความเยายวนของโลกน้ี บุคคลผูซง่ึ เปนทาสอารมณใฝต ่ํา
และมสี ญั ชาตญาณสตั วมกั จะยอมตนใหความตาํ่ ตอ ยไรคาเพียงเพื่อรักษาหรือไปใหถ ึงในส่ิงที่ตอ งการ
ยอมนบนอบตอการใชก ําลงั และอาํ นาจแหงมารรา ย แตกลบั กาวรา วกับผทู ่อี อ นแอ สวนอิสรชนน้นั
มักจะทําตรงกันขา ม เพราะชวี ติ หรหู ราฟุม เฟอยนั้นไมอาจรกั ษาคุณคาแหง ความเปนมนุษยและคณุ คา
แบบอสิ ลามได คนหนุม คนสาวของอหี รา น สตรี และบุรษุ ซง่ึ เติบโตมาดวยการสั่งสอนอบรมแบบฏอ
ฆตู (มารรา ย) ยอมไมอ าจยืนหยัดตอ ตา นอํานาจของมารรา ยได แตเ ม่ือใดก็ตามมนั ถูกเปลยี่ นดว ยน้ํามือ
อันทรงพลังขององคผ ูสัจจรงิ ทีม่ ตี อ คนปฏวิ ัตหิ างไกลจากความผูกพนั ตอชัยฏอนมารรา ยละก็พวกเขาก็
สามารถโคนลมอาํ นาจที่วา ยิ่งใหญได. ..”

“ลักษณะพิเศษของรฐั บาลของผถู กู กันสทิ ธ์ิ ผูด อยโอกาสและรัฐบาลของประชาชนก็คือ สภา
ผแู ทนฯของพวกเขาเขา ใจวา บรรดาผดู อยโอกาสและผูถูกกนั สทิ ธ์ิหมายถึงใคร คณะรัฐบาลและ
รัฐมนตรเี ขา ใจวา หมายถึงอะไร ประธานาธิบดีและประธานสภาฯ รูดีวา สภาพถูกกันสิทธนิ์ ้ันเปน
อยา งไร เพอ่ื ท่ีพวกเขาจะไดส มั ผสั ดวยตัวเอง ตวั ของพวกเขาไดส มั ผัสสภาพถกู กันสิทธน์ิ ้ัน อยา งน้ีเอง
พวกเขาจะเขา ใจไดว า สภาพอดอยากคืออะไรและสภาพถูกกีดกันเปนอยางไร ฉะนน้ั ลกั ษณะเดนท่ี
รัฐบาลของผถู กู กันสทิ ธิท์ ั้งหลายตอ งมนี ั้นมอี ยหู ลายอยา งซ่งึ ในตอนน้ีขาพเจา ขอยกมากลาวเพียง
บางอยา งดงั น้ี หนง่ึ ในน้ันกค็ ือพวกเขารสู ึกไดถึงความเปน ผถู ูกกนั สทิ ธิ์ พวกเขากส็ ามารถคดิ ถงึ พวก
ถกู กนั สิทธ์ไิ ด สามารถเขาใจไดวา ถา ไมม ีถนนหนทาง เวลามีคนปว ยในชนบทและตอ งนาํ ตัวสง
โรงพยาบาลในเมอื งมนั ชา งลาํ บากลําบนขนาดไหน เมื่อไมมีถนนกต็ อ งนัง่ ลาหรือไมกใ็ หนั่งเทียมมา
พวกเขายอมเขา ใจไดว ามนั เปน อยา งไร สมองวาดภาพไดเลย พวกเขาเขา ใจวา สภาพการขาดแคลนยา
และสาธารณสุขข้นั มูลฐานหมายถึงอะไร คนพวกนีเ้ ขาใจวา สภาพการไมมสี ิทธไ์ิ ดใชนา้ํ และไฟฟา
เปนอยา งไร จากการท่ีพวกเขาไดสมั ผสั มาแลว พวกเขาจงึ สามารถเขาใจถึงปญหาเหลา นีไ้ ด”

บทท่ี ๕
อสิ ลามกบั ความเปนอยูอ ยางเรียบงา ย
ความเปน อยูอยางเรยี บงา ยคอื คณุ คาอนั สงู สง
ของแนวคาํ สอนของพระเจาอันทรงคณุ คา

“คุณคาตางๆ ในโลกน้ีนั้นมีมากมายตามแนวคิดและคาํ สอนตา งๆ จากการตรวจสอบแนวคดิ
ที่มีอยใู นโลกน้ีและลทั ธิตางๆ ในแนวคิดท่ีมีอยนู ้ันมคี วามแตกตา งกนั มคี วามแตกตา งกนั ทางดา น
อดุ มการณอยู หากพวกทานยอ นกลบั ไปตรวจสอบแนวคิดวัตถุนยิ มและโลกทศั นท ่ีสนใจอยแู ต
เรือ่ งราวทางวตั ถุและทาํ ความเขาใจกับแนวคิดเหลาน้ันโดยยงั ไมต องพิจารณาแนวคิดแหง เอกานภุ าพ
ของอลั ลอฮฺ พวกทานกจ็ ะเหน็ วาแนวคิดทงั้ สองนมี่ คี วามแตกตางกนั อยางสน้ิ เชิงแนวคดิ ของผูที่
เช่ือมนั่ ในพระเจา องคเ ดียวก็จะมคี วามเขา ใจในคุณคา ของส่งิ หนึ่ง มีรายละเอยี ดอยางหน่งึ แตแนวคดิ
ของพวกวัตถุนิยม ไมว าจะเปนคอมมวิ นสิ ต หรอื ทุนนยิ ม หรอื แนวคิดอ่นื มใิ ชแ นวคิดทีม่ าจากเบื้อง
บนละก็ คุณคาตา งๆ กจ็ ะแตกตางกัน พวกทานลองพจิ ารณาประเทศของพวกทา นเองในสมยั
รฐั บาลฏอฆตู มีคุณคา อะไรบาง ประชาชาติทย่ี อมรบั สภาพน้นั มีคุณคาใดบาง ในสมัยน้ัน สมัยที่ยังไม
มรี ถรา ก็ตองใชมา คุณคาอยทู ่ีรถมาวา มรี ถพว งมากี่ตวั มมี ากยิ่งดี อาจถงึ แปดตัว บางทมี ากกวา นี้ ติด
สอยหอยตามดว ยบริวารท่ีรายลอ มมากมายมีทัง้ คนและสตั วทนี่ ่ังอยบู นรถมา คณุ คา แหง ความเปน
มนษุ ยท ่พี ูดกนั ในหมูนักคิด ปญญาชน นกั เขยี น นกั กลอน ศลิ ปนในยุคนัน้ กค็ อื ใครท่ีมีรถลากมากกวา
มีบริวารมากกวา ก็ถือวามคี า มากกวาเพอ่ื น ชนช้นั คนพวกนม้ี ีชอ่ื เรียกวา ชนชนั้ ผมู ีเกียรติ คาของคนใน
ทัศนะคนพวกนีค้ ือยง่ิ มคี นรับใชม ากเทา ไรใหม ากถงึ สิบคน มมี า เทา ไร มีสนุ ขั กตี่ ัว ในหมูพวกนายทนุ
กเ็ ชนกัน คา ของคนอยูท ี่มีเงินทุนมากขนาดไหน มเี งินสะสมไวเทา ไร มเี งินเกบ็ อยูในธนาคารเทา ใด
หรือมีสินทรัพยในโกดงั มากขนาดไหนเมือ่ เรามองคนสองกลมุ น้ี ท้งั ชายและหญงิ ของคนสองกลุมน้ี
คุณคา ของพวกเขาอยูท่ีเสื้อผา แบบ ลวดลาย การตัดเยบ็ และการประดบั ประดาเสอ้ื ผา ของตน ใครท่ีมี
เสอื้ ผาหรูหรูใส ก็ดดู ใี นสายตาของคนอื่น ดวู า มีคุณคา ขน้ึ มาผูหญิงทแ่ี ตง หนา ไดอยางถอดแบบจาก
ยุโรปและใสเ สื้อผา ท่ลี อกเลียนพวกยุโรปมา กจ็ ะไดร ับความนิยมชมชอบจากผหู ญงิ ดวยกัน สวนใหญ
เปน อยา งนี้คุณคา ของคนพวกนีอ้ ยูท่วี ตั ถุ เมื่อใดกต็ ามที่กําหนดวา คุณคาของคนอยทู ่ีมา ลอ ลา สุนขั
บา น สนุ ัขลาเนอ้ื และอนื่ ๆ คุณคา เหลานี้มมี ากกวาคุณคา ของตวั บคุ คลเสยี อกี หากมา เปนที่มาของ
คณุ คา อของมนุษยค นหนง่ึ ละก็มาตวั นั้นก็ยอมตองมีคณุ คา มากกวามนษุ ย เพราะมันไดใหค าแกม นุษย
หากเฟอรนิเจอร ของสะสม และการประดบั ประดาทาํ ใหค ุณคาของมนษุ ยคนหนงึ่ เพิ่มสงู ขน้ึ ส่งิ นั้นก็
ยอมตอ งมีคามากกวา มนษุ ย เพราะมนั เปน ทีม่ าของคณุ คาของพวกเขา มนุษยไ มม ีคุณคาในตวั เองเลย
คณุ คาของเขาอยทู กี่ ารเปนเจา ของคอกวัว พวกน้ันมีคุณคามากกวาเขาเสียอีก คุณคาของเขาอยูทกี่ าร
ดแู ลสวน คุณคาของเขาอยูทีด่ ูแลเฟอรนเิ จอร ตามหลกั คิดทางปญญาบอกวา หากทมี่ าของผลลัพธหนึ่ง
อยู ณ จดุ ใดก็ตาม จากที่มาน้ันกอใหเกิดคณุ คาแกสง่ิ หนึง่ ไมวา จะเปน มนุษยหรือสิ่งอ่นื ใดที่มาของ
ผลลัพธนัน้ ยอมตองมคี ากวา สิ่งนั้นอยางแนน อน”

“พวกทานทงั้ หลายท่ีทํางานอยใู นสถานทูต ตามหลักการทางศาสนาและวิธคี ิดท่ัวไปพวกทา น
มีหนาทต่ี อ งอยูอยา งเรยี บงาย สถานทูตของพวกทานตอ งเรียบงาย การปฏสิ มั พันธกับบคุ คลทพ่ี วกทา น
ทํางานอยูดว ย หรือที่พวกทา นเรียกวาคนทีอ่ ยูในการปกครองของพวกทานนน้ั ตองอยูอยางพ่ีอยางนอ ง
ขณะเดียวกนั พวกเขากต็ องยอมรบั ตวั พวกทา น เมอื่ พวกทา นบอกกลาวเรื่องใด แตต องเปนแบบพ่ีนอง
เชนเดยี วกันสภาพแขกของพวกทา น ความเปนอยขู องพวกทาน และสภาพท่ัวไปของบคุ คล ซ่ึงทาํ งาน
อยูทน่ี ่ันกต็ องเปนอยา งนด้ี วย มันตองเปลยี่ นไปสูความเปน อิสลามซ่งึ ใครกต็ ามมาทนี่ ัน่ พวกเขาก็จะ
เห็นการปฏิบตั แิ บบอิสลาม ไมว าเราจะกองตะโกนวาเราเปนอิสลาม เราเปนรฐั บาลอิสลาม แตเ ม่อื
ผคู นเห็นเราปฏบิ ัติตัวแบบมใิ ชอ สิ ลาม พวกเขากจ็ ะไมเ ชอ่ื ถือเราอกี พวกเขาจะเชอ่ื ถือเรากต็ อ เม่ือ เรา
พดู เรื่องรฐั อิสลาม การปฏิบตั ิตวั ของเราก็ตองเปนอยา งนั้นดว ย มใิ ชป ฏิบตั ติ ัวแบบฏอฆูต คาํ พดู ตอง
เปน คําพดู แบบอสิ ลาม การปฏิบตั ติ วั แบบอิสลาม พฤตกิ รรมท้ังหลายก็ตอ งเปน อสิ ลาม การสนทนา
แบบอสิ ลามเพอ่ื เปน ตัวกระจายขา วออกไปวา รัฐอิสลามอยทู ามกลางประเทศเหลา นัน้ ”

จําเปน ตองรกั ษาสภาพการเปนนักเรยี นศาสนา
“ขาพเจา เช่อื มนั่ วาการประสบความสาํ เรจ็ ของนกั การศาสนาและอทิ ธพิ ลของพวกเขาใน

สงั คมอิสลามอยูทีค่ ุณคา ของพฤติกรรมและความสมถะของพวกเขา วนั น้มี เี พียงแตตองไมลมื คุณคาน้ี
เทาน้นั ยงั ตองทาํ ใหม ากข้นึ กวาแตก อ นไมมีอะไรท่นี ารังเกยี จไปกวาการหลงโลกของนักการศาสนา
ไมมอี ะไรทีส่ รางรอยดา งพรอยใหแกน ักการศาสนาไดเลวรายไปกวา การยดึ ติดโลก มีเพ่อื นท่ีโงเ ขลา
และศตั รูที่ชาญฉลาดมากมายทีต่ อ งการเบ่ียงเบนวถิ สี มถะของพวกเขาดวยการแสดงความเหน็ อกเหน็
ใจ บางพวกใหร ายวา นักการศาสนากาํ ลงั สนใจแตวตั ถอุ าจดว ยความไมรูหรอื ตง้ั ใจกต็ าม ในชวงเวลา
หนาสิว่ หนาขวานและสาํ คญั ตอ การสรางอนาคตน้ี นักการศาสนาอยใู นฐานะตวั หลักของประเทศและ
อาจกอใหเกิดอนั ตรายจากการแอบอา งใชน ักการศาสนาอยางผดิ ๆ ก็ได จะตองระวงั การขบั เคลอ่ื นทุก
อยา งของตัวทา นเอง มกี ลุมคนมากมายทอี่ ยใู นองคก รของรัฐ สถาบันทางการเมอื ง และองคกรท่วั ไปที่
เม่ือดูภายนอกแลวเปนอิสลาม แตพ วกเขาตอ งการใชสถานะของตนเองทํารา ยอสิ ลาม”

“พวกข้ีขา นักลาเมอื งขนึ้ ตองการทําลายสถานะอิสลามใหป น ปพวกทานจะตองยืนหยัดตอตาน
ดวยการรกั ตัวกลวั ตาย ถวลิ หาอยูก บั ตําแหนง ความยง่ิ ใหญ และการหย่ิงทนงมอิ าจนําไปใชเ พื่อตอ กร
พวกเขา ผรู ูช ว่ั ผรู ทู ล่ี ุมหลงดุนยา ผรู ูท่คี ิดอยูแ ตรกั ษาตาํ แหนงมิอาจตอ กรกับศัตรูอสิ ลามไดเลยแตจะมี
อันตรายยิง่ กวาคนอนื่ เสียอีก จงทาํ ใหท ุกอยา งกาวมีศาสนา สลัดความรักโลภในดุนยาออกไปใหหมด
จากหัวใจ เม่อื นนั้ พวกทา นจะสามารถตอสไู ด”

สวนที่ ๓
ลักษณะเดน
ของอสิ ลามแบบอเมริกา

“
การเมอื งตองแยกออกจากศาสนา
มสุ ลมิ จะตอ งไมเ ขา ไปยงุ เก่ียว

กับการเมือง
”

บทท่ี ๑
การแยกศาสนาออกจากการเมอื ง
อิสลามแบบอเมริกาดูท่กี ารไมเขาไปยงุ เก่ียวกบั การเมอื ง

“ภายหลังจากทา นศาสดา (ศ.) และชวงอรุณรุงแหงอสิ ลามมอื โสมมและปญ ญาอันออนดอ ย
เปนเหตุทาํ ใหประชาชนคอยๆ หนั เหออกจากประเด็นปญหาหลักซงึ่ เคยดํารงอยูใ นอิสลาม มนั ทาํ ให
ผคู นสนใจแตเพยี งปญหาขอปลีกยอ ย พวกเขาทาํ เปนไมรบั รูใ นประเดน็ ปญหาทัว่ ไปซ่ึงประเทศ
อิสลามจาํ เปน ตองใหค วามสนใจ และบางทีก็กลบั ปฏเิ สธสง่ิ เหลา น้ันดวย นเ่ี ปนแผนของมารรา ยซง่ึ ถกู
วางเอาไวน ับต้ังแตสมยั บะนอี มุ ัยยะฮแฺ ละบะนีอบั บาซ ภายหลงั จากนั้นผูมอี าํ นาจตอ มาก็สนับสนุน
เรง่ื อน้ี และในทา ยทส่ี ุดเมื่อแนวทางของตะวอั อกและตะวนั ตกถูกเปดโลงใหเขามายงั รัฐอสิ ลาม
ทง้ั หลาย เรื่องน้กี ็หวนกลับคืนมาอกี คร้ังหน่ึงวา อิสลามเปน ปญ หาความสัมพันธระหวา งยา วกบั พระ
เจา เทา น้ัน การเมอื งตองแยกออกจากศาสนา มุสลมิ จะตอ งไมเ ขา ไปยงุ เกีย่ วกับการเมือง นกั การศาสนา
ตอ งไมเดินเขา ไปในสนามการเมือง พวกเขาตอ งจบั เจา อยแู ตใ นมสั ญิด งานของพวกเขามเี พียงไปนํา
นมาซและพราํ่ บน ดอุ าอบางบทและกลับไปบา น น่เี ปน แผนการรา ยหน่ึงซึง่ ลงรากลึกมาตั้งแตอสิ ลาม
ในยคุ เรมิ่ ตน ทกุ วนั น้รี ัฐบาลของพวกตะวันออกและตะวันตก อํานาจอนั ยง่ิ ใหญของพวกตะวนั ออก
และตะวนั ตกกาํ ลังยนื หยัดตอกรกับอิสลาม มันกลับมาซํ้ารอยเดมิ อกี แลว”

“การพูดถึงปญหาแยกการเมอื งออกจากนักการศาสนาน้นั มใิ ชเปน เรือ่ งใหมเ ลย ปญ หานมี้ มี า
ตัง้ แตส มัยนะบีอุมยั ยะฮฺแลว และเร่มิ ทรงอทิ ธิพลมากขึ้นในสมยั บะนอี ับบาซ ในชวงเวลานี้ทม่ี ือไม
ของพวกตา งชาติทไ่ี ดเ ขา มาในรฐั ตางๆ แลว พวกเขาไดข ยายแนวคิดเร่ืองนี้ถึงขนาดท่ีนาเศราตรงทีม่ ีผู
เครง ครัดบางคนกับนักการศาสนากลบั หลงเชอ่ื คนพวกน้ีวา สมมติมีมลุ ลา (นักการศาสนา) เขา ไปยุง
กับการเมอื ง เขาก็จะเริม่ โจมตีทันที นเ่ี ปนแผนการรายที่ไมธ รรมดาของนกั ลาเมืองข้ึน ซึ่งมบี างคน
หลงเชือ่ ตามนั้น”

สโลแกนแยกศาสนาและนักการศาสนาออกจากการเมือง
“ประเดน็ ปญหาหน่งึ ซึ่งเปนเร่ืองทีม่ ีความสาํ คญั ซ่งึ พวกทานทงั้ หมดหรือสว นใหญต างก็รูด ี

คอื เร่ืองการแยกนักการศาสนาออกจากสงั คม ในเรือ่ งนี้มแี ผนการตา งๆ มากมาย อาทเิ ชน แยก
การเมืองออกจากศาสนา ซึง่ นาเศราก็ตรงทแ่ี ผนการนี้สงผลอยางรายแรงและเปน ความยุงยากของ
มุสลมิ สว นใหญห รอื อาจบอกวา ท้ังหมดก็ได เปนอปุ สรรคขัดขวางทม่ี ากกวา อยางอ่นื เสียอกี ”

“ทานอะม้รี (อ.) ไดบริหารประเทศหนึ่ง เปนนักการเมอื งของประเทศน้ัน แลว ตอนนั้นอา
คนู ด (นักการศาสนา) ไมย ุงกบั การเมอื งหรอื ? น่เี ปน ประเด็นทนี่ ักลาเมืองข้ึนตอ งการแยกอาคนู ดออก
จากรฐั และประชาชน พวกเขาเปา หเู ขา แลวอาคูนดก เ็ ชื่อตามนน้ั ตวั อาคูนดก ลบั มาตอ ตา นเราวา พวก
ทา นไปยงุ อะไรกับการเมือง อาคนู ดค นน้เี ปน นักการเมอื งไปแลว น่คี ือสงิ่ ท่ีจะทาํ ใหเ ราลา หลัง อาคูนด
ยอ มตองเปนตัวอยางแบบอิสลาม”

ปฏิเสธอาลิมทเ่ี ปน นักการเมอื ง
“มอื ท่ที องไมเห็นของพวกสวาปามโลกไดเขา มามอี ทิ ธพิ ล โดยอาศยั คนกลมุ หนง่ึ หรือกลมุ

ตางๆ ทแี่ ฝงอยูใ นภาคสว นของประเทศอิสลาม ตลอดหลายปท ี่ผานมาพวกเขาไดดําเนินการแผนงาน
หนึง่ และนาเสยี ใจตรงทม่ี ันไดเสร็จส้ินไปแลว และกไ็ ดสงผลงานอนั นา ชงิ ชังนนั้ ใหป ระชาชาตนิ นั้ ๆ
ไปแลว ทวี่ า การเขา ไปยงุ สังคมและการเมอื งในประเทศหนึ่งถือเปนความนา อับอาย ขัดแยง กับความ
เทยี่ งธรรมและตาํ แหนงของนักการศาสนา แมก ระท่งั ชุดทหารกถ็ ือวา เปน ชดุ ท่ีหากนักการศาสนาใส
ชดุ นั้นแลวตองขาดจากความเปนนักการศาสนาขาดจากสภาวะความเปนผเู ท่ียงธรรม การเขาไปยุง
การเมืองถูกตราหนาวา เปน เรอื่ งที่ขัดแยงกับสถานะของนักการศาสนา บอกวา อาลมิ คนน้นั เปน
นกั การเมืองไปแลว ตองไมสวมคราบอาลมิ อีก”

“แมกระท่งั เรอื่ งการเขา ไปยุงเกยี่ วการเมืองน้นั ถูกตราหนา วาเปน บาปอยางหนึง่ และเปน ความ
ชวั่ รา ย บางคนมองรายไปกวา นั้นวา นค่ี ือหายนะของอิสลามทอี่ สิ ลามเผชญิ มากอนแลว ๐

“หากมรี ูฮานี (นกั การศาสนา) คนหนง่ึ พูดเรื่องการเมอื งภาคประชาชน พวกเขาจะบอกวา
ปลอยเขาไปเถอะ คนนี้เปน นักการเมืองไปแลว ความคดิ เชน นมี้ าจากชัยฏอนทงั้ ภายในและชยั ฏอน
ทีม่ าจากภายนอกอยางไมต องสงสยั ”

ผลของการไมเขา ไปยุงเกยี่ วการเมืองตอ สงั คมอสิ ลาม
“เราทั้งหมดรดู ี และเราตองรบั รไู วด ว ยวา หลายศตวรรษมาแลวจนถงึ เด๋ยี วนสี้ ิ่งทเี่ กดิ ข้นึ กบั

มุสลิม เฉพาะอยางยงิ่ ในชวงสองศตวรรษที่ผา นมา มือของตางชาติเริ่มสยายเขามาในประเทศอิสลาม
เงาแหงความชวั่ รายของคนพวกนัน้ แผค ลมุ เปนเงาดําทะมนึ ไปทว่ั ประเทศอิสลาม พวกมนั ไดทาํ
ใหท รพัยากรที่พระเจา ใหม าสูญสลายไป และยังเปน เชนนี้เรอ่ื ยมา ความไมใสใ จของมสุ ลมิ ในประเด็น
ปญ หาทางการเมอื งและสงั คมอสิ ลามนน่ั เองทช่ี ักจูงใหพวกเขาตกไปอยูในมอื ของพวกนักลา เมืองขนึ้
นกั ฉกฉวยผลประโยชน ขขี้ าตะวันตก ข้ีขาตะวนั ออก ซึ่งแมก ระทัง่ อุละมาออิสลามสว นใหญก ็ยังเดา
สงเดชวาอิสลามปลอดจากการเมืองคนทเี่ ปน มุสลิมจะตอ งไมเขา ไปยุง เก่ียวการเมอื ง พวกประจบ
สอพลอสันดานโกงไดพยายามท่ีจะทาํ ใหอสิ ลามกลายสภาพไปเหมือนแนวคดิ ครสิ เตียนท่ีถูกบิดเบอื น
ไปแลวโดยอาศยั มอื ของพวกข้ขี าท่ีเรียกตัวเองวา นักคดิ พวกเขาไดกักขงั อุละมาอไ วใ นกรอบสเี่ หลี่ยม
ของการอิบาดะฮฺ อิมามมสั ญิดวุนอยูแตใ นมัสญดิ อยูในงานพธิ กี รรมแตง งาน สวนพวกท่ีดูวา มศี าสนา
ก็หมกมุนอยกู ับการพรํ่าบน แตด อุ าอ คนหนุมคนสาวของเรามว่ั อยูกบั ความสุขชวั่ ครูชว่ั ยาม พวกเขาได
ทาํ ใหคนเหลา นัน้ หลุดออกไปจากพ้ืนทท่ี างการเมือง สังคม การเอาใจใสปญ หาของพ่ีนอ งมสุ ลมิ และ
ความทุกขย ากของมวลมสุ ลิม พวกเขาอาศยั ชอ งทางนใ้ี ชประโยชนจากความไมรูและหลงระเริงของ
เรา เขา ครอบครองประเทศมสุ ลิมหรือไมกเ็ ปดทางใหพ วกฉกฉวย พวกเขาบงการใชผปู กครองมุสลมิ
ไดอ าศยั มอื คนพวกนี้ลากใหประชาคมตกอยใู นความออนแอลา หลงั จมปลักอยูก ับความยากจน ไรถิน่
ฐาน ตอนน้ีมุสลิมก็ยังตกอยูในสภาพไมรูสกึ ตัว ขข้ี า ของนักลา เมอื งข้นึ ก็ยังคงโหมโฆษณาชวนเช่อื อยู

ตลอดเวลา มหาอาํ นาจก็อาศยั พวกประจบสอพลอเหลานนั้ อยู พวกอาคนู ดทเ่ี ปนทาสรับใชก ย็ ังคงแผ
อิทธพิ ลควบคมุ มสุ ลมิ ความโงงมงาย และความหลงระเรงิ ของพวกเขาอยู”

“การปกปก รักษาอสิ ลามเปน หนา ทท่ี างศาสนาสําหรบั เราท้งั หมด การปกปอ งประเทศทมี่ ี
แนวคดิ เรื่องเอกานุภาพของพระเจา เปนหนา ท่ที างศาสนาสาํ หรบั ทุกภาคสวนของประชาคม หาก
ท้งั หมดไมรว มมอื กนั ไมออกมาอยูแถวหนา ไมไ ปออกเสียงเลอื กผูแ ทน ไมออกเสียงเลอื กสภา
ผูช ํานาญการ ผูแ ทนซึง่ สมควรตองไดรับการเลือกตง้ั แตไ ดคะแนนเสียงนอย อยางนเ้ี ทา กบั ทาํ ขดั แยง
กับหนาที่ ทกุ คนตอ งมีสวนรว ม และขา พเจา ขอชแ้ี จงไปยงั สถาบนั นักการศาสนาวา การแปลกแยกตัว
เองออกมาจะกอใหเ กิดผลเหมือนในอดีตทอ่ี ลุ ะมาอของมซั ฮับ ตางๆ ที่ทาํ เปนไมอ นาทรรอนใจ มนั คอื
สาเหตทุ ีป่ ระชาชาตขิ องเราและ ผอู าวุโสของเราถกู แยกออกจากกนั อะไรที่พวกเขาตอ งการ พวกเขาก็
ทาํ ตามอาํ เภอใจ พวกเขาปลอ ยใหประเทศชาตอิ ยใู นสภาพเชน นั้น หากพวกทา นออกไปยืนอยูขา ง
นอก อุละมาอ นักวชิ าการออกไปยืนอยู นอกเวทกี ารเมอื ง มันก็จะเปน เหตุแหง ปญหาทม่ี นั เคยเกิดข้ึน
ในอดตี ยอนกลบั มาอีกครั้งหนง่ึ ”

ผลของการไมเขา ไปยงุ เกยี่ วการเมอื งตอสถาบนั สอนศาสนา
“คนพวกนั้นตองการสรางเราและพวกทานใหเปนสิ่งมชี ีวิตทไ่ี รคุณสมบัติเดน ไมมีสีสัน ไมมี

สว นรว มใดไมวา ประเทศชาตจิ ะเปน เชนไร ทรัพยากรของชาติตกอยใู นสภาวะใด รัฐบาลจะทาํ อะไร
พวกคนพาลจะทาํ อะรกบั ประเทศชาติ บา นเรอื นจะเปน เชน ไร พวกเขาตองการคนท่ไี รสีสันและมกั จะ
ใหเกยี รตอิ ยา งงาม พวกมันปด พวกเราออกนอกเสนทางโชคชะตาของเราถกู เขียนข้ึนในอเมริกา ซาฮท่ี
ถูกขับไลแ ละถกู สาปแชงก็ไดเ อย ปากออกมาเอง ฉะน้ัน องคก รใดท่สี ามารถเกณฑประชาชนไดแ ละ
ถา มอี าํ นาจขนึ้ มากส็ ามารถเรยี กรวมพลในเรื่องราวใดๆ กไ็ ดหากใหโ อกาสเขา คนพวกน้ันก็จะระงับ
ยับยัง้ คนกลุม น้ดี ว ยเลหเ พทุบายตา งๆ หนึ่งในนั้นก็คือการทาํ ใหพวกผูร แู ละประชาชนเช่อื วา พวกเขา
จะตองไมเขา มายงุ เกีย่ วการเมือง เรอ่ื งนี้ขัดแยง กับสถานะของพวกเขา แมกระท่ังพูดวา ขดั แยง กบั
ความศักด์สิ ิทธ์ิของพวกเขา ขัดแยง กับความศกั ดส์ิ ิทธ์ิของคนทม่ี ีความรู การเขา มามสี วนรวมใน
ประเทศและการเมอื งเปน เรอื่ งที่ขัดกัน”

“เมื่อสโลแกน ศาสนาตองแยกจากการเมือง ดังข้ึนสภาพของฟุกอฮะฮฺ (การเปนผรู รู ะดบั
วนิ ิจฉยั ปญ หาศาสนา) ก็จมปลกั อยูกับกฎเกณฑศ าสนาสวนบคุ คลและมงุ มั่นอยูกับการอิบาดะฮอฺ ยาง
ไมล ืมหูลมื ตา ตัวของฟะกฮี ฺ (นกั การศาสนาระดับวนิ ิจฉัยปญ หาศาสนา) เองก็ไมนําพาตวั เองออกมา
จากวังวนนน้ั และเขาไปมสี ว นรวมในทางการเมอื งการปกครอง ความเขลาของนกั การศาสนาในเร่ือง
การอยูรว มกบั ผคู นนัน้ ถกู ทาํ ใหด เู สมอื นเปนความประเสริฐยิง่ ไปกวานัน้ บางคนยังไดรบั การใหเ กียรติ
ท้ังๆ ท่ตี งั้ แตหวั จรดเทาของคนพวกน้ีมองเหน็ แตความเบาปญ ญา หรือมิเชนนั้นนักการศาสนาหัวกาว
หนาทีเ่ อาจรงิ เอาจังและฉลาดหลักแหลมก็มีอาณาเขตเพยี งไมถ ึงครึ่ง”

บทที่ ๒
อิสลามแหงการประนปี ระนอม
และความมงั่ คงั่

อสิ ลามของพวกชอบสบายและชอบประนปี ระนอม
“นบั ตง้ั แตอ รณุ รงุ แหง อสิ ลามจนถึงปจจบุ ันน้ี มีแนวทางอยู ๒ แนว แนวทางหนงึ่ คอื แนวทาง

ของกลุมบคุ คลทชี่ อบความสะดวกสบายคนพวกนม้ี ักชอบแสวงหาความสําราญใจ กนิ นอน ทําอิบา
ดะฮตฺ ามทมี่ สุ ลมิ ทว่ั ไปเขาทาํ กนั แตเหนือสิง่ อืน่ ใดในทัศนะของคนพวกน้ีคอื ความสบายไวกอ น มคี น
พวกน้อี ยูนับแตเ ริ่มแรกอสิ ลามเลย เมื่อทา นชัยยิดชุ ชฮุ ะดาอ ซะลามลุ ลอฮฺอะลยั ฮิ มีความประสงคท ี่จะ
เดนิ ทางสูการผจญภัยอันยงิ่ ใหญ บางคนไดเ ตอื นทานวา ทาํ ไมถงึ อยทู ่นี ่ไี มได อยูท่ีน่ีกป็ ลอดภยั แลว ...
อยูเ ฉยๆ น่งั กินนอนกนิ ก็พอแลว ยงั มีบางคนถึงขนาดต้งั ขอสงั เกตวา จะตอ ตา นอาํ นาจอันคับฟา ดวย
กองกาํ ลงั เพียงนอยนดิ ไดอยา งไร ลักษณะเชนน้ีมีอยใู นหนา ประวตั ิศาสตรเรอื่ ยมา ในตอนเร่มิ
ขบวนการอสิ ลามของเรา เราก็ไดเห็นกลุมคนที่มลี ักษณะดังกลา วเลอื กความสุขสบายเหนือส่งิ อ่ืนใด
คนพวกน้ีเขา ใจวา หนา ทที่ า นสาสนาของพวกเขามีเพยี งการนมาซและถือศีลอดเทานั้น นัง่ จับเจา อยูใน
บานพร่าํ บนดุอาอท ีต่ อ งการ มีการจองติฉินนนิ ทาบคุ คลอื่นในมัจญล ิซ (ทชี่ ุมนุมกิจกรรมทางศาสนา)
น่คี ือแนวทางหนง่ึ ซ่งึ ประชาชนบางกลุม ท่ีความหวงั ท้ังหมดของการมชี ีวิตอยใู นโลกนี้ของพวกเขาคอื
การเสพยสุขในชว งเวลาอันนอ ยนิดในดุนยา นัง่ ทําอบิ าดะฮฺอยแู ตในบา นพวกเขาสรปุ วา อสิ ลามคอื
กิจกรรมทม่ี ุง อยแู ตก ารอบิ าดะฮเฺ ทา น้นั นอกจากเหนือจากนแ้ี ลว ไมร อู ะไรเลย...”

ตนเหตแุ หงความประนปี ระนอมและการยอมจาํ นน
“ขาพเจา มคี วามเชือ่ วา หากมนษุ ยค นหนง่ึ มีชีวติ อยูดวยความบากบัน่ และความยากลาํ บากและ

การดาํ เนินชีวติ ทีเ่ ปน ตวั ของตวั เองเขาจะมชี วี ิตท่เี ปน อสิ ระ บริโภคสิ่งที่ตนเองหามาได มีคุณคายิ่งกวา
พวกท่นี ั่งเอกเขนกอยูในคฤหาสนอนั ใหญโตและยน่ื มือออกไปใหส ลามกบั ผูคน”

“อนิ นะมาอาบล้ั ลอฮุซาลกิ ะอะลัยฮฺม ลิอนั นะฮมุ กานยู ะเรานะ มนิ ซั ซุลมะฮฺ อล้ั ละซีนะบัยนะ
อซั ฮรุ ฮิ ิมุลมุนกะรอ วั้ลฟะซาด ฟะลายนั เฮานะฮุมอัน ซาลกิ ะ รอ็ ฆบะตันฟม ากานยู ะนาลนู ะ มนิ ฮมุ วะ
เราะฮฺบะตนั มมิ มายะฮซฺ รู นู (อนั ทีจ่ รงิ อัลลอฮทฺ รงตาํ หนพิ วกเขากเ็ พราะวา พวกเขาเห็นความเลวรา ย
และความเสอ่ื มเสียอันมาจากความอธรรมซึ่งกระจา งชัด อยูเ บื้องหนาพวกเขา แตพ วกเขากลบั ไมห าม
ปรามพวกน้ันใหงดเวนสง่ิ น้ัน เพราะความอยากไดใ ครดีในส่งิ ท่ีพวกเขาไดรบั มนั จากคนพวกน้ัน และ
ความขยาดกลัวสิ่งที่คนพวกนั้นขเู อาไว-ตะฮฟุ ฟุลอุกลุ หนา ๒๗๑)

สงิ่ ท่พี ระเจาทรงรังเกยี จพวกนกั บวชเพราะเหตุผลหลกั ที่วา พวกเขาเหน็ พวกอธรรมทําอะไร
ไวบางและสรางความโหดทารุณใดไวแตพ วกเขากลับนิ่งเงยี บ ไมยอมหามปรามคนพวกนน้ั การน่ิง

เงยี บของพวกเขานน้ั -ตามการรายงานบทน้ี-เพราะสองสาเหตุหลักคอื เอาแตป ระโยชน และความดอ ย
สมรรถภาพ

เปนพวกทลี่ ะโมบเอาแตไดแ ละชอบใชประโยชนจากความอธรรม พูดอกี อยางหนึ่งก็คือเลอื ก
รบั เฉพาะ สทิ ธิในการนงิ่ เงียบ หรือไมก็พวกข้ขี ลาดเอาแตกลวั คนพวกนั้น”

ผูป กครองประเทศอิสลามที่ชอบออ นขอ
“เราและพวกทานอยา งนอ ยทสี่ ุดกใ็ นชวง ๑๐๐ ปท่ผี า นมาถา ไมไ ดประจักษเหน็ การคืบคลาน

เขามาของมหาอํานาจผสู วาปามโลกทเี่ ขา มายังประเทศอสิ ลามและประเทศเลก็ ๆ ดว ยสายตาก็อาจ
ไดร บั การบอกเลา จากประวตั ศิ าสตรทถ่ี กู ตองทบี่ อกกบั เราวา ไมม ผี ูป กครองรฐั เหลานัน้ คนใดที่คิดถงึ
ความเปนอิสระ เสรีภาพ และความผาสกุ ของประชาชาตติ นเอง สวนใหญและแทบทง้ั หมดตางกม็ ี
ความเหน็ สอดคลอ งไปในทาํ นองทว่ี ายอมอยูภายใตแ อกส่งิ ทพี่ วกเขาทาํ ไปก็เพอ่ื ผลประโยชน สว น
บคุ คลหรอื ไมกเ็ ฉพาะกลมุ หรือไมก็เปนความสะดวกสบายของชนชน้ั สูง ไมว า ชนชั้นลา งแบกะดนิ
จะมีความเปนอยทู ีไ่ รซ่งึ แมก ระทงั่ นํา้ และอาหารทพี่ อจะประทงั ชีวติ พวกเขาไดค วามโชครา ยที่คน
พวกนเี้ ผชิญอยูกเ็ พ่ือความสขุ สบาย ของชนชนั้ ที่อยเู หนือพวกเขาไป...”

“เอาละ ประเทศอิสลามทง้ั หลาย รฐั ทงั้ หลายทีม่ ีชือ่ วาเปน รฐั อสิ ลาม พวกเขาตอ งการอยู
ภายใตค วามตา่ํ ตอ ยน้ีไปถงึ ไหนกัน ยอมรับความอดสูนี้ไปถึงเมื่อไหร?”

การนง่ิ เฉยและการออนขอ ตออสิ ราเอล
“เราไดผ า นวาระครบรอบกุดซป  ๑๓๑๖ อันเปน ชว งเวลาทขี่ มข่นื และเจบ็ ปวดทสี่ ุดเราไดผาน

ชวงเวลาท่นี า เศรา ท่ีสุดและตอ งระทมทุกขสุดคณานบั มิใชเ ปน เพยี งความขมขืน่ และเจ็บปวดสาํ หรับ
บรรดาซะฮดี ผูเรร อ นและผูบริสุทธข์ิ องเลบานอนผูถูกกดข่ี และมิใชเ พยี งความนาเศรา และ
โศกนาฏกรรมที่เกดิ จากการโจมตีของอิสราเอลดว ยการเขาถลมบา นเรอื นท่อี ยอู าศยั เผาผลาญท่อี ยูของ
ชาวอาหรบั และมสุ ลมิ ท่ีอยใู นกรงุ เบรุต ทาํ ใหลกู เด็กแดงและคนเฒา คนแกหลายพันตองสงั เวยชวี ติ
และไรท ่ีอยู...”

“นา ประหลาด ยง่ิ นานวันโศกนาฏกรรมเลือดของการรกุ รานปาเลสไตนผา นพนไปนานเทาใด
การน่ิงเฉย การออนขอ ของผปู กครองประเทศอิสลาม และการผกู มติ รกบั อสิ ราเอลผูรุกรานกลับเพ่ิม
มากขน้ึ แมกระทั่งการประกาศเชิญชวนและสโลแกนที่เก่ียวของกบั บัยตลุ มุกอ็ ดดิซไมไ ดเขา มาใน
โสตประสาท หากไมม ปี ระเทศและประชาชนของประเทศหนง่ึ ซง่ึ เหมือนกบั อีหรานที่ไดลุกข้ึนมา
สนับสนุนประชาชนปาเลสไตนและกูกองรองตะโกน ทั้งๆ ท่ีตนเองกก็ ําลงั เผชญิ หนากับการรกุ ราน
สงคราม และการควาํ่ บาตรอยกู ็ตาม คนพวกน้นั กลบั หนั มารมุ ประณามและเปนเดือดเปนรอ นเม่ือมี
การประกาศจดั งานวนั หนึ่งขึ้นมาโดยใชช ื่อวา วนั แหง กดุ ซ”

สวนท่ี ๔
ผูสนบั สนุนอิสลามแท
กับอิสลามตามแนวคดิ อเมริกา

“
พวกทา นตอ งไมล ะเลย
ที่จะรบั ใชพวกเขาโดยเฉพาะอยา งยิ่ง
ผูดอยโอกาสทั้งหลาย

”

สภาพทั่วไปของพรรคพวกของอสิ ลามทั้งสองแบบ
“มเี พยี งส่ิงเดยี วทพ่ี วกทานตอ งคิดใหจงหนกั กค็ ือความมน่ั คงของรากฐานอสิ ลามแทข องทา น

ศาสดามฮุ มั มัด ศ็อลลัล้ ลอฮุอะลยั ฮวิ ะ อาลิฮวี ะซ้ลั ลมั อิสลามทผ่ี ูถอื ธงชัยอิสลามนัน้ เปนผูท มี่ แี ตเทา
เปลา ผถู ูกกดข่ี และคนยากคนจนของโลกนี้ สว นศัตรูของอิสลามก็คอื ผแู ขง็ ขนื ผูปฏิเสธศรัทธา พวก
ทนุ นิยม และพวกบชู าเงนิ ทัง้ หลาย อิสลามซึ่งมีสมคั รพรรคพวกที่แทจรงิ เปนพวกท่ีไรซ่งึ ทรัพยส ิน
และอาํ นาจสว นศตั รทู แี่ ทจริงคอื พวกคดโกง พวกบา อาํ นาจ และพวกท่ีชอบแสดงวา ตนเองมีศาสนา”

“แนวทางการตอ สกู บั อิสลามแบบอเมรกิ านน้ั ตองเผชิญหนากบั ความสลบั ซบั ซอ นซง่ึ ทกุ
เหลยี่ มมุมของมนั ตอ งเปน ที่กระจา งชัดสาํ หรับมสุ ลิมเทา เปลา แตน า เศรา กต็ รงทีถ่ งึ ตอนน้ีแลวยงั มี
ประชาคมมุสลมิ อกี จํานวนมากท่ียงั ไมอ าจชี้ชดั ลงไปอยา งสมบรู ณว า เสนแบงระหวา งอิสลามแบบ
อเมรกิ ากบั อสิ ลามแทของทา นศาสดามฮุ ัมมัด อสิ ลามของประชาชนเทา เปลา กบั อิสลามของพวกแอบ
อา งวา มีศาสนา พวกทุนนิยมไรศ าสนา และพวกชอบเสวยสุขไรความรูสึกใดๆ การสรางความกระจาง
ใหก บั ขอเทจ็ จรงิ นซ้ี ง่ึ เปนไปไมไ ดทจ่ี ะดํารงอยูในแนวคดิ เดยี วกันหรอื ศาสนาเดียวกนั มนั เปนสอง
แนวคิดทตี่ รงขามและเผชิญหนากนั อยู ถือเปนงานทางการเมืองทมี่ คี วามสาํ คญั ยิง่ ”

บทท่ี ๑
ผูป กปอ งอสิ ลามแท

ผูด อยโอกาสและผถู กู กันสทิ ธ์ิทงั้ หลาย
“เสรีภาพท่ีเรามอี ยูตอนน้แี ละไมม ีผูใดอาจหาญเขา มากา วกายในประเทศเราไดน ้ัน ใครเปน

คนใหเรา? ไมมีใครเลยนอกจากพวกเทาเปลา พวกอยูกระโจม พวกนักศึกษาท่ีไมไดร ับสทิ ธิ์
ประชาชนตามตรอกซอกซอยและตลาดทไี่ ดรวมตัวกนั ลุกขน้ึ สูเพ่อื พระเจา สรา งแนวรว ม และสงพวก
เราใหไปถึงยังอสิ รภาพ อปุ สรรคท่ีย่งิ ใหญซ่งึ ไมม ใี ครคาดวาจะลมครนื ลงมาได พวกเขาก็พังทลายมนั
ลงมาและสงพวกเราใหไ ปเปน รฐั มนตรี ประธานาธิบดี เปนสมาชิกสภาฯ ทง้ั หมดท่เี รามอี ยนู ้ันมาจาก
ประชาคมมสุ ลิมกลุมนี้ อะไรทีเ่ รามไี ดก็เพราะมาจากประชาคมมุสลิมกลุม น้ีซงึ่ ทจี่ ริงกค็ อื ประชาชาติ
อสิ ลามซง่ึ ปฏบิ ัติภารกิจดวยการกองตะโกนวา อัลลอฮอุ กั บรั ”

“คนยากคนจน คนขดั สน และพวกไกลปนเที่ยงท้ังหลายถือวา อยูแ ถวหนา ของสงั คม พวกคน
เหลา นี้ พวกที่อยูในกระโจม พวกที่อยตู ามชายขอบ และพวกที่ถูกกันสิทธิท์ งั้ หลายคือผทู ่ที ําใหก าร
ปฏวิ ัติคร้งั นปี้ ระสบผลสําเร็จ คนกลมุ นีค้ ือพวกท่ีสง ผา นทุกอยา งของตัวเองในหนทางแหงอิสลามอนั
เปน ที่รกั และเทดิ ทูน ตอนนพ้ี วกเขาก็ยังทําอยา งนกี้ ันอยู คนกลุม น แ้ี หละทต่ี อนน้ีกาํ ลังเสียสละอยูใน
สนามรบคนหนมุ คนสาวทีม่ จี ากคนกลุมน้ีก็ยังคงงวนอยูกับการทํางานเพอื่ สนับสนุนอสิ ลามอยทู ว่ั
ประเทศท้ังภายในและนอกประเทศ ประชาชาตอิ ันมีเกียรติแหงอีหรา นนี้ยอมตอ งสํานึกในบญุ คุณของ
เยาวชนคนหนุมคนสาวเหลา นี้ ตอ งสาํ นักในบุณคุณของครอบครวั ท่มี อบพวกเขาใหก ับสังคม สุดยอด
อยูต รงท่ี ณ อัลลอฮฺ (ซ.บ.) พวกเขาจะมีรศั มอี ันเจดิ จรัสเปนพิเศษ ถาไมม ีกลุมคนทถี่ ูกกันสทิ ธ์ิของ
สังคมท่ีมัวเมาในดุนยาที่พวกเขาคิดวา มนั เลิศเลอเหลา นี้ ถาไมมีความเอาจริงเอาจังของคนกลมุ ทถ่ี ูกกัน
สิทธ์ิเหลาน้ี และความตงั้ ใจจรงิ ของพวกชาวบา นความเอาใจใสอ ยางแขง็ ขันของประชาชนที่อยทู างใต
(ประเทศอีหราน) ถาไมมคี นพวกน้ี รฐั บาลทรราชกอนหนา นกี้ ็ไมอาจถูกกาํ จัดไปได และเราก็คงไม
อาจยืนหยดั ตอตา นปญ หาทง้ั หลายท้ังปวงได”

พวกดอ ยโอกาสท้ังหลาย
คอื สหายของขบวนการของบรรดาศาสนทูต

“ทกุ คนท่ีไดตรวจดูวิถชี ีวิตของบรรดาศาสดานับแตโลกในยคุ แรกตราบจนถงึ ปจ จุบันนี้ เขาก็
จะเห็นวา บุคคลที่รายลอมทานเหลาน้ันก็คือพวกถูกกดขท่ี ้ังหลาย สว นพวกที่ตัง้ ปอ มเผชิญหนา กับ
ทานเหลา นั้นก็คอื พวกคนพาล เราไมเคยเจอวา มีศาสนทูตคนใดท่ถี ูกหลอหลอมมาจากพวกคนพาล
ตอ ตา นประชาชาตขิ องตนเอง และเราไมเคยพบเจอทายาทของศาสนทูตคนใดทีถ่ ูกฟูมฟกมาให
ตอตา นประชาชนของตนเอง น่คี อื วิถขี องศาสนทตู ทั้งหลายนบั ต้งั แตกอกําเนดิ โลกจนถงึ ยคุ สมัยของ

ศาสดาคนสดุ ทายนี้ ซงึ่ พวกทานเหลานั้นยืนหยดั ตา นอํานาจทงั้ หลายซ่ึงกดขีป่ ระชาชนทัง้ หมดอยใู น
สถานการณเ ดียวกัน พวกทา นเหลา นั้นเร่มิ จากตรงน้นั ”

“ทุกศาสนาท่ีมาจากฟากฟาถอื กาํ เนิดมาจากกลุมคนและไดท ําการจูโ จมพวกอลงั การดวย
ความชวยเหลือของพวกดอ ยโอกาสท้งั หลายผูดอยโอกาสเหลาน้ันในตลอดหนาประวัติศาสตต า งก็ยืน
หยัดชว ยเหลือศาสนทตู ทั้งหลาย พวกเขาทาํ ใหพวกอหังการตอ งกลับไปอยูในท่ๆี ของพวกมัน ใน
อสิ ลามกเ็ ชน กัน ศาสดาแหงอสิ ลามก็ยืนหยดั ข้ึนมาทามกลางพวกดอยโอกาสท้งั หลาย และดวยกบั
ความชวยเหลือของพวกดอยโอกาสเหลาน้ันทที่ า นไดทําใหพ วกอหงั การทัง้ หลายไดร ูสํานึกหรอื ไมก ็
พบกับความวบิ ัต”ิ

พวกนายทุน พวกชอบสบาย และพวกท่ีอยูใ นคฤหาสน
มิไดม บี ทบาทใดในการปฏิบตั เิ ลย

“ทกุ วันนี้เม่ือพวกทานพจิ ารณาดกู ลุมคนทีก่ าํ ลงั สละชีวติ อยูในแนวหนา นั้นเปน คนระดับ
ไหน หากพวกทา นเจอวา ทา มกลางคนเหลานนั้ มสี กั คนหน่ึงทเ่ี ปนพวกนายทุน มบี ุคคลที่เคยมอี ํานาจ
วาสนาแตก อน หากพวกทา นเจอคนพวกนีล้ ะก็ มาเอารางวลั จากเราไดเ ลยแตขาพเจา รูวา พวกทา นหา
ไมเจอหรอก หาจากคนกลุมน้ีไมเจอหรอก ตอนนค้ี นกลุมน้ีกําลงั กุมหวั ใจของพวกเขาเอาไวป กปอ ง
พวกทา นคนกลุม นี้คือพวกที่คอยปกปองพวกทา นและประชาชนในบา นเมอื ง และตามหมบู าน
ทงั้ หลาย คนระดบั นแี้ หละท่ีมีบญุ คุณตอ เรา มบี ุญคุณมาตั้งแตต น คนกลมุ นี้ไมเ คยท่ีจะนัง่ วาดหวงั อยู

พวกทานก็รูดีวา ประชาชนเปน ผสู รางรัฐ คนพวกน้ี มิใชประชาชนทั้งหมด แตเปน ประชาชน
เทาเปลา พวกพอคา พวกชนชั้นกลางและพวกถูกกันสทิ ธท์ิ ้ังหลาย การบบี คัน้ ท้งั ปวงกเ็ กดิ ข้ึนกบั คน
กลมุ นห้ี มายถึง พวกเขาตอ งแบกรบั ภาระบบี คน้ั จากการปฏิวตั เิ อาไว หากพวกทานดูตามทอ งถนนใน
ตอนเดินขบวนของประชาชนในสมัยทรราชและหลงั จากนั้นในยุคเร่มิ ตน ปฏวิ ตั ิ หากตรวจดกู ็จะพบวา
ในหมูคนพวกนัน้ มีพวกชอบสบายอยกู ่ีคน มีพวกทไ่ี มไดรบั สิทธท์ิ ี่พงึ มีอยกู คี่ น? พวกทีไ่ มไ ดรับสทิ ธ์ิ
ทีพ่ ึงมีนเี่ องท่ีทาํ งานเย่ยี งนี้ได”

เจา หนาท่ีรัฐทงั้ หลายเปน หนี้
กลมุ คนผูดอยโอกาสและมหี นาทร่ี บั ใชพ วกเขา

“ขาพเจา ขอสั่งเสียไปยงั สภาที่ปรกึ ษาอิสลาม รัฐบาล และเจา หนา ทรี่ ฐั ทกุ คนวา พวกทา นตอง
รสู ํานึกในบุญคณุ ของประชาชาติน้ีพวกทา นตองไมละเลยท่จี ะรบั ใชพวกเขาเฉพาะอยา งยงิ่ พวกดอย
โอกาสทัง้ หลาย พวกไมไ ดรับสิทธ์ทิ ่คี วรได และบรรดาคนยากคนจนซ่ึงเปนแกว ตาดวงใจของเราและ
เปนเจาของความสุขทเ่ี ราไดรับอยู และสาธารณรฐั อิสลามแหงนกี้ เ็ ปนของขวัญของพวกเขา (ท่มี อบให
เรา) และเปน จริงขึน้ มาไดกด็ วยความเสียสละของเขาเหลา นน้ั พวกทา นตอ งทําความรจู กั ตัวเองโดย
อาศัยพวกเขา และรูจกั พวกเขาดว ยตวั ของพวกทา นเอง”

“เราเปน ประชาชาติท่ีมีเสรีภาพ เปนประเทศทมี่ ีอสิ รภาพ และมีความภาคภมู ิใจวา เราไดถอน
รากถอนโคนความเสอ่ื มทรามท้ังหลายไปแลว หรือถามันยงั ฝง รากอยูละก็ อินซาอลั ลอฮฺ เราก็จะถอน
มนั ออกอีกและนกี่ ็เปน เพราะบะรอ กะฮฺ (ความจาํ เริญ) ของกลมุ คนผูไมไ ดรับสทิ ธ์ทิ ่ีควรจะเปน นั่นเอง
เขาเหลา นท้ี ี่ไมมีอาหารตกถงึ ทองใน ตอนกลางวันและไรซ ึง่ อาหารเย็น แตด ว ยกับความมุงมัน่ อนั
สงู สง ย่ิง ดวยกับพลงั อาํ นาจทีม่ าจากเบอื้ งบน พวกเขากา วเทา ออกมาเผชญิ หนา กบั รฐั บาลทรราช มอบ
ซะฮีดเอาไว และเปดศึกจนไดร ับชยั ชนะในรัฐอิสลามนั่นเองที่คนกลุมน้ีแหละเปนผูสนับสนุนตัวยง
และพวกเขายงั ยนื หยัดอยา งเดด็ เดี่ยวที่สมรภูมริ บและแนวหนาน้นั ”

นกั การศาสนาคือรากเหงา
“ความรูสกึ สํานึกในหนาท่ตี อ ประชาชนกลมุ ตางๆ นน่ั เองที่หลอหลอมใหนกั การศาสนายังคง

ดาํ รงอยู ม่ันคง และเปนทร่ี ัก จะมีอะไรทีม่ เี กียรติยิ่งไปกวาการมีนักการศาสนาท่ีไมคอ ยมีปจจัยอยูใ น
มือ แตไดขับเคลอื่ นความคดิ แบบอิสลามแทกระจายเขา ไปสทู ่วี า งทางความคิดของประชาชน และ
สรางความโดดเดนใหสถานภาพอันศักดิส์ ิทธิข์ องฟุกอฮาฮเ ขา ไปอยูในสวนพฤกษาแหงชีวิตและจติ
วิญญาณของผคู งแกเรยี นอีกมากมาย จริงๆ แลว หากใครสกั คนคิดวาแนวคดิ แหง การลา อาณานคิ ม
สมัยใหมไมต ามจองลา งจองผลาญนกั การศาสนาอยา งเอาเปน เอาตายละก็ นม่ี ใิ ชความคดิ ทเ่ี บาปญญา
ดอกหรือ?”

“พวกเขาเขา ใจจากประสบการณอ นั ยาวนานตงั้ แตอดตี วา อุละมาอผยู ง่ิ ใหญแหงอิสลามและ
นกั บรรยายศาสนธรรมผูไดรับการเคารพไดนําพาประชาชาติอสิ ลามสผู ลประโยชนรวมของอสิ ลาม
และอลั กรุ อานดว ยการตอ สอู ยา งตอ เนื่องของตนเอง พวกเขาไมเคยละทิง้ หนาทเี่ พยี งเพราะการขม ขู
และการติดสินบนจากเครือขายของพวกฉอฉลและสมนุ รับใชของพวกมัน พวกเขารักษาสถานะของ
ตนเองดว ยพลังอํานาจอยางสมบรู ณแบบ พวกเขามีมสั ญดิ และสังคมทน่ี อมรับใชอลั กรุ อานอันจําเริญ
และอิสลามอนั เปน ท่รี ักยิ่งอยูในมอื หากมีใครสกั คนที่มีผาไพกหวั อยางไรเ กียรติและไมรจู กั พระเจา
บังอาจทาํ ตวั เขาขา งพวกอหังการท้ังหลาย พวกเขากจ็ ะถกู ขับไลอ อกจากสงั คมของผูรูและสังคม
อสิ ลาม ดว ยเหตนุ ีเ้ องที่พวกเขาไดวาดแผนการอันตรายขน้ึ มาจนหลอนตวั เองวา มอื ไมของอลุ ะมาอผ ู
ยง่ิ ยงและนกั เผยแพรอิสลามถูกตัดขาดหมดสิ้นแลว และไดนาํ อสิ ลามกลับไปเปน ของเลนของสมุน
ของพวกมัน พวกมันไดถอดเอาพนื้ ฐานศาสนาออกเพ่อื ใหต ัวเองไดไปถึงเปา หมายซงึ่ กค็ ือยึดกุม
ทรัพยากรของประเทศ ปลอ ยใหประชาชนอยูใ นสภาพลาหลงั และรักษาสงิ่ ท่ตี นเองเลามา”

นักการศาสนากบั การยนื หยัด
ตอตา นสมนุ ของนักลาอาณานคิ ม

“อสิ ลามและมซั ฮบั อนั ศักดส์ิ ิทธ์ิญะอฺฟะรีเปนกาํ แพงขวางกัน้ พวกสมุนรับใชท ั้งหลายไมวาจะ
เปนขวาหรอื ซา ยก็ตาม นกั การศาสนาคือผรู กั ษากําแพงนั้น ดว ยกับการมอี ยูของพวกเขา ตา งชาตไิ ม

สามารถท่จี ะทําอะไรตามใจชอบกับประเทศอิสลามและเฉพาะอยา งยง่ิ ประเทศอีหรา น ดว ยเหตุน้เี องท่ี
หลายศตวรรษมาแลวทพ่ี วกเขาวางแผนทจี่ ะทาํ ลายกาํ แพงน้ลี งดว ยกับเลห กลตา งๆ นานา”

“ขาพเจา ขอเปน พยานดวยความเช่ือม่นั วา หากมีกลุมบคุ คลอน่ื ท่มี ใิ ชน ักการศานาเขา มาทาํ
หนาทน่ี าํ ขบวนการเคลอื่ นไหวเพอื่ การปฏิวตั ิและตัดสนิ ใจละก็ วันนี้เราจะไมมีอะไรหลงเหลืออยูเลย
นอกจากความอดสู ความตอยต่ํา และความอบั อายตอหนาอเมรกิ าและพวกสวาปามโลก และการหัน
เหออกจากหลักธรรมความเชอ่ื อสิ ลามและการปฏวิ ัต”ิ

บทที่ ๒
ผสู นบั สนุนอิสลามแบบอเมรกิ า

พวกแอบอางอสิ ลาม
“บุคคลทกี่ ําลงั บดขย้มี สุ ลิม ขับไลไ สสง อาหรับมุสลิม และทําลายลางประเทศอิสลามใหย อ ย

ยับดวยขอหาความเปน อสิ ลามผนู ั้นไมไดอ ยูในระดบั ชัน้ ของมสุ ลิมเลย ถงึ แมเ ขาจะปา วประกาศวา ขา
คือมุสลมิ ก็ตาม กองตะโกนวา ขา ขอยืนยันคาํ กลาวปฏิญาณ ตนก็ตามแตนเี่ ปน อสิ ลามแบบกลบั กลอก
ซ่ึงกม็ ักจะอางคาํ ปฏิญาณตนและในยคุ อรณุ รงุ ของอิสลามกม็ กี ารกลา วอางเชน น้ี แตพวกเขาเปน พวกมุ
นาฟก (กลบั กลอก) ซึง่ เลวรายกวา พวกกุฟฟาร (ปฏเิ สธศรัทธา) เสยี อีก ขาพเจา วอนขอตออัลลอฮฺ ตะ
บารอ กะวะตะอาลา วา ขอใหพระองคท รงปลุกประชาคมมสุ ลิมทง้ั หลายใหต่ืนขึน้ มาและปลุกสํานึก
ประชาชาติอิรกั ใหพ วกเขาปลดแอกตัวเองออกจามหาอาํ นาจ และเชอื้ โรคที่สรา งความเสอื่ มเสียซึ่ง
กาํ ลังสงั หารหมมู สุ ลิมในนามของอิสลามกาํ ลงั เหยียบย่าํ หลกั การอิสลามในนามของอิสลาม สังหารอุ
ละมาออิสลามในนามของอิสลาม อุละมาอเชน ซยั ยดิ มุฮัมมัด บาเกร็ อัศศอ็ ดรฺ มันสมองของนกั คิด
อิสลาม”

“กอ นหนานใ้ี ครก็ตามเขยี นบทความขนึ้ มาชนิ้ หน่ึงกเ็ ปนนักวิชาการอสิ ลามแลว เขยี น
บทความสองสามบทในหนังสอื พมิ พก ็กลายเปน นักวชิ าการอสิ ลามมีบางคนเขียนประวัติศาสตรข น้ึ มา
ช้นิ หนง่ึ ก็กลายเปน นกั วชิ าการอสิ ลาม หลังจากนนั้ ก็เผาตํารบั ตาํ ราอสิ ลามเชน ศ็อสโรแลว ยังแอบอา ง
วา เปน ศาสดาอกี การรอู ิสลามกลายเปน เร่ืองคุยโตโออวด ซดั ดามกย็ ังเปน นักวชิ าการอสิ ลามเลย อนั
วารซาดัตกย็ งั กลายเปนสว นหนง่ึ ของนักวชิ าการอสิ ลามทก่ี ลาฟนธงวาเร่ืองอะไรบา งทส่ี อดคลองกับ
หลักการอสิ ลาม อะไรไมส อดคลอง เมอ่ื เร็วๆ นี้ คารเ ตอรก ็เปน นกั วิชาการอสิ ลามอีกคนหนึง่ ในตอน
ประชมุ คราวเดนิ ทางเยอื นตางประเทศ มกี ารกลา วกนั วา ทก่ี าํ ลังทาํ กันอยูในอีหรา นนั้นไมไดสอดคลอง
กับอสิ ลามกเ็ ปนอันเขาใจไดวา เรามีนักวิชาการอิสลามเพ่มิ ขึ้นอีกคนแลวตอไปเบกิน (อดตี
นายกรัฐมนตรีอสิ ราเอล) ก็คงไดกลายเปนนักวชิ าการอิสลาม หรอื อาจเปนไปแลว ก็ได พวกเขามักจะ
พูดวา นั่นไมสอดคลองกับอิสลามแลว อสิ ลามเปนอยางไร อิสลามทพี่ วกทานยังไมร ูเลยวาสะกดดวย
ซนี หรอื ศอ็ ด แลว มายุงอะไรกับอิสลาม? เขียนหนงั สือข้นึ มาเลม หนง่ึ แลว บอกวาขา คอื นกั วชิ าการ
อสิ ลามมีหลายคนทอี่ ายุ ๓๐ ป ๘๐ ปแ ลว อยูก ับอิสลามมาโดยตลอด ยงั ไมบอกวาตวั เองเปน
นักวิชาการอิสลามเลย แตคารเตอรแ ละสหายของเขากลบั เขาใจตามนนั้ ”

ผนู ําประเทศทอ่ี ยใู นฟากของอิสลามแบบอเมรกิ า
“ความจริงอยตู รงท่ปี ระเทศนกั ลา อาณานิคมตะวันออก และตะวันตก เฉพาะอยา งย่ิงอเมรกิ า

และ (อดตี ) โซเวยี ตไดแบงโลกนอี้ อกเปนสองระบบการเมือง ในสวนท่เี ปน อสิ ระไมข น้ึ ตอกันนี้
มหาอาํ นาจพวกนี้ไมย อมรับอาณาเขต เขตแดน และกฎหมายใดทงั้ สน้ิ การรุกราน ผลประโยชนของ

ผูอ ่ืน การลา อาณานคิ มและเอาประชาชาตทิ งั้ หลายมาเปน ทาสนนั้ ไดรบั การชแ้ี จงวา เปน เรอื่ งจําเปน
อยางเรง ดวน พวกเขาบอกวา เปนไปตามกฎหมายและสอดคลอ งกบั กฎบัตรทพ่ี วกเขาสรา งกนั ขึน้ มา
เองในสหประชาชาติ ในสวนที่อยูภายใตก ารกกั กันทางการเมอื งซงึ่ นาเศรา ก็ตรงท่ใี นสว นนม้ี ีประเทศ
ออนแอและดอ ยพฒั นาเฉพาะอยา งยิง่ ประเทศมุสลิมอยแู บบถูกจองจาํ พวกเขาไมมแี มแตส ทิ ธใ์ิ นการ
ดํารงชพี และสิทธิใ์ นการแสดงความเหน็ กฎเกณฑกฎระเบยี บ และแบบแผนปฏิบตั ิก็เปนกฎเกณฑท ี่ถูก
บงการเอาไวแ ละเปน ไปตามความตอ งการของรฐั บาลที่มอื ของนกั ลา อาณานิคมกําผลประโยชนเอาไว
แลว นา เจ็บใจกค็ อื ตัวการขบั เคลอ่ื นในสว นนคี้ ือผูนําประเทศทถ่ี ูกบีบบังคบั หรอื ไมก ็พรอมดําเนนิ รอย
ตามนกั ลา เมอื งขึน้ เลาน้นั อยูแลว แมก ระทง่ั เสียงรองที่แสดงถึงความเจ็บปวดในชวงเวลาที่ถูกควาํ่
บาตรยงั ถือวา เปน ความผดิ ทไี่ มอาจอภัยใหไ ดผลประโยชนของพวกสวาปามโลกบีบบังคับไมใหใ ครมี
สิทธพิ ูดวลที ่ที ําใหพ วกเขาตอ งออนลา ลงหรือไมก็รบกวนการนอนอยา งสุขสบายของพวกเขาในพนื้ ที่
ทีม่ ุสลิมไมม ีสิทธ์ิทจี่ ะอธบิ ายความทุกขโศกซึง่ พวกผูนําไดทําไวกับพวกเขาเพราะถกู บีบบังคับ ขูเ ขญ็
และจับกุมนนั้ พวกเขากต็ องสามารถทจ่ี ะอธิบายความทุกขย ากและความเจ็บปวดนัน้ ไดอยา งอสิ ระใน
แผน ดนิ ทเ่ี ปนดินแดนแหงความปลอดภัยของพระเจา เพื่อท่จี ะใหม สุ ลิมไดค ิดหาทางออกของตัวพวก
เขาเอง ดังนนั้ เราขอเรยี กรอ งในประเด็นน้ีวา มุสลิมอยางนอยทส่ี ุดในบานแหง พระเจา และดินแดน
แหงความปลอดภัยของพระองคก น็ าจะมอี ิสระจากแอกของพวกกดข่ีได พวกเขาสามารถแสดงการ
ประกาศการเปนปรปก ษสิ่งทพี่ วกเขารังเกยี จในการแสดงพลงั เดนิ ขบวนอันยงิ่ ใหญ และใชประโยชน
จากทกุ สอ่ื ทีท่ าํ ใหพ วกเขาเปน อิสระได”

“รัฐบาลทัง้ หลายท่กี ลา วอา งวา เปนอสิ ลาม จะใหเ รายอมรับคํากลา วอา งเชนน้ันไดอยางไร
โลกจะรับรูคาํ กลา วอา งนไ้ี ดอยางไรกัน พวกทา นกลา วอา งอสิ ลามดวยคาํ พูดแตทําลายอสิ ลามดวยการ
ปฏิบตั ิและทาํ ใหศตั รูอิสลามกลา แขง็ ข้ึน อเมรกิ าเปน ศัตรูกับทกุ ศาสนา แมก ระทัง่ ศาสนาครสิ ต จรงิ ๆ
แลว อเมริกาไมใ หความสาํ คญั กับศาสนาใดท้งั ส้ิน นอกจากผลประโยชนข องตนเองเทา น้ัน แมกระทง่ั
ผลประโยชนของชาวอเมรกิ นั เองกต็ าม เขาตองการผลประโยชนข องรัฐบาลอเมรกิ าเทา นั้น จุดไฟเผา
ไปท้งั โลกและยังทาํ อยูอ ยางนี้ พวกทา นอาแขนรบั เขาเขา มา ยอมใหท หารเขา มาในดินแดนอสิ ลาม
เพ่ือที่จะขมขวญั เลบานอนและขอู ีหราน มสุ ลิมจะทาํ อยา งไรดีกับกลุม ชนที่มพี ฤติกรรมเยีย่ งนี?้ มสุ ลิม
ซงึ่ ตองทนทกุ ขกับรฐั บาลพวกน้ี มสุ ลิมท่ีตองทนทุกขอ ยูกับผูปกครองพวกนจ้ี ะทําอยา งไรกนั ดี? ตอง
น่ิงเงียบและมองดเู ฉยๆ? หากอีหรานมคี วามคดิ เชนนวี้ าธรุ ะไมใช เราควรยงุ แตเรือ่ งการทาํ มาหากิน
ของเราและไมต องไปยุง เก่ียวกับปญหาแลว พระเจา ทรงรดู ีวา ถา อาํ นาจเชน น้ันยังคงมอี ยลู ะ กอ็ ะไรจะ
เกดิ ข้ึนกับอิสลาม หากปลอ ยใหร ัฐบาลท่มี ใิ ชอิสลามทาํ ลายเนื้อหาของอสิ ลามอยางเห้ยี นเตยี น เหลือ
เพียงรูปลกั ษณท ่ีไรเ นอ้ื หา หรือแมกระทั่งรูปลกั ษณกไ็ มอ าจรกั ษาไวไ ด ความหายนะทเี กิดข้ึนในสมยั
นนั้ หวงั วาประวัติศาสตรคงจะบันทกึ ไวแ ลว นกั คิดนักเขียนไดเ ขยี นถึงปญหาเหลา น้ัน บนั ทึกเก็บ
เอาไว แลวคอยดวู า คนรนุ ใหมจ ะทาํ อยา งไรกันตอ ตามขอตกลงทีต่ อ งการใหรากเหงาอิสลามถูก

ทําลายจนสิ้น พวกเขาจงึ ไดเรมิ่ ตน เปลยี่ นประวตั ิศาสตรอ ิสลาม พวกเขาไดเ รมิ่ ตน แลว พวกเขา
ตอ งการแยกเยาวชนคนหนมุ คนสาวของเราออกจากอิสลาม”

พวกมนุ าฟก
มุนาฟก (พวกกลบั กลอก) เลวย่งิ กวากฟุ ฟา ร (พวกปฏิเสธสจั ธรรม)

“พวกมนุ าฟก (กลับกลอก) เลวย่งิ กวา พวกกฟุ ฟา ร (ปฏิเสธสจั ธรรม) เสียอีก คือพวกท่ีปาก
บอกวาเปน มสุ ลมิ แตม ีพฤตกิ รรมขดั แยง อิสลาม และตอ งการทจี่ ะทาํ กานขัดกับอสิ ลาม ในอัลกุรอาน
คนพวกน้ีไดร ับการปฏเิ สธอมากกวา กลุมบคุ คลอื่น เรามีซเู ราะฮุมนุ าฟก ูน แตไ มม ีซูเราะฮกฺ ฟุ ฟาร เรา
มีซูเราะฮฺมุนาฟกูนสาํ หรับพวกมุนาฟก พูดถงึ คณุ ลักษณะของพวกเขาต้งั แตเรม่ิ ซเู ราะฮฺอสิ ลามมักจะ
ตกเปน เหย่ือกลุมคนลักษณะเชนนี้ ในชว งอรุณรงุ อสิ ลามกม็ ีเปนจาํ นวนมาก ในยคุ สมัยของทา นอะ
มรี ลุ มอุ มนิ ีน (อ.) กม็ ีมาก ในยคุ สมัยของทา นศาสดาผูท รงเกียรติ (ศ.) กม็ ีอยูม ิใชนอ ย ตลอดหนา
ประวัติศาสตรอ ิสลามตอ งตกเปนเหยอ่ื ปญ หาท่เี ก่ียวของกบั คนพวกน้ี ผทู ่ตี กเปนเหยื่อก็เปน พวก
มุสลมิ ดว ยกนั คนดี และประชาคมอิสลามทีถ่ ูกคนพวกนี้หลอกลวง บคุ คลกลุมนมี้ าในคราบของ
อิสลามและทาํ การหลอกลวง มีเศรษฐคี นหน่ึงมาหาขา พเจา ทน่ี ะญัฟ ขาพเจาก็พดู คุยถึงเหตกุ ารณในอี
หรา นเขาพดู วา ผมกลัววา มนั จะเลวรา ยไปใหญ ไมหรอกคุณ คุณไมไดกลว่ั วา มนั จะเลวรา ยไปใหญ
แตค ณุ กลัวตวั เอว ในตอนทีร่ ิฏอคานจอั าลมิ ถอดผา โพกศีรษะจากน้นั ก็ไดม กี ารตรวจสอบสถาบนั สอน
ศาสนาตามคาํ นิยามของเขา มอี ุละมาอเ มืองกุมคนหนึ่ง ขออัลลอฮฺทรงเมตตาเขาบอกกบั ขา พเจา วา คือ
พวกเขาตองการแยกส่งิ ทไี่ มดอี อกจากสง่ิ ท่ีดีไมนาจะมปี ญ หาอะไรเลย ขา พเจา บอกกับเขาวา คนพวก
นเ้ี ลวก็ดวยความดงี ามของทา นน่ีแหละ พวกเขาไมตองการรูจักความเลว พวกเขาตอ งการรูจกั ความดี
งาม และไดท ําลายความดีงามนน้ั เลหเ พทุบายก็ยงั มอี ยูเสมอจากวันแรกของอสิ ลามตราบจนปจจุบนั น้ี
จากวนั แรกท่ีมีมนุษยจนเด๋ียวนี้ มีกลมุ บคุ คลที่ชอบหลอกลวง มาดวยรปู ลกั ษณท ี่แผกแตกตางกนั ใน
ประเทศอสิ ลามทง้ั หลาย หนาตากเปนหนาตาแบบอสิ ลาม ดูดี มาอา นนมาซ ถอื ศลี อด ภายนอกดูเปน
อิสลาม แตภายใจตอตา นอิสลาม การทาํ ความรูจกั คนพวกน้ียากมาก เปน ปญหามาก เยาวชนคนหนุม
สาวของเราจงึ ถูกคนพวกนี้หลอกไดงาย”

“ทุกวนั นีป้ ระชาชนสนใจอิสลาม พวกเขาก็หันมาหาอสิ ลามกลายเปน นกั ปฏวิ ตั ิ คนกลมุ อื่น
เสียสละคนหนุมของพวกเขา อีกกลุมหนง่ึ ตองสูญสิ้นทรัพยสินเงินทอง แตค นกลมุ หน่ึงโวยวายอยแู ต
ในบา น ไมชว ยไมท ําอะไรเลย คอยดูวาใครจะชนะ คอยเง่ียหูฟงจากภายนอกอีหรา น ในอีหรา นก็นั่ง
จับเจา คอยฟงอยู คอยจอ งดูวา กลุมไหนท่ีกาํ ลังตะลมุ บอนกันนนั้ จะเปนฝายมชี ัย กลุมไหนชนะพวก
เขากจ็ ะไปองิ แอบอยใู ตร ม ชัยกลมุ น้ัน ตอนน้ีมุสลิมเปน ฝายชนะ พวกเขากม็ าอยูใตรม ธงมุสลมิ แตก็ยงั
ไมวางมอื จากความชว่ั รา ยของตน คอยๆ คนื ไป ดภู ายนอกกร็ ว มรอ งตะโกนดวย เผยแพรอิสลามดวย
รว มประณามรฐั บาลกอ นวาเปน ทรราชกบั เขาดว ย เผยแพรอ สิ ลามดวย รว มประณามรัฐบาลกอ นวา
เปนทรราชกับเขาดว ย รว มชธู งวา รัฐบาลปจ จบุ นั คอื สาธารณรฐั อสิ ลาม แตยงั คงหลบอยใู ตมา นเงาแหง

การปฏิเสธอสิ ลาม ขดั แยง กับสาธารณรฐั อสิ ลาม หากวนั นค้ี ารเตอรก า วหนา คนกลมุ นก้ี ต็ บอกดีใจกับ
คารเตอร ตอนน้พี วกเขากซ็ อนการแสดงความดใี จเอาไวใ หค ารเ ตอร ตอนนี้พวกเขากม็ ีสัมพันธกับคาร
เตอรท ้ังโดยตรงและผานคนกลาง ทุกคนท่ีมาในแนวนี้ก็เปน อยา งน้ี พวกมุนาฟกกท็ ําตัวอยางนี้ นี่คือ
ลกั ษณะของพวกมนุ าฟก ”
นกั การศาสนาเทยี มและแสรงทาํ ตวั ศักดิส์ ิทธ์ิ

“เอย มุสลิมผูทรงพลังทัง้ หลาย รูสึกตัวไดแลว รจู ักตัวเองไดแลว และตอ งรูจักอาลิมดวย พวก
ทา นตอ งขจัดความขัดแยงทางมัซฮบั และความขดั แยง ในภูมิภาคทเ่ี กดิ จากนํ้ามอื ของพวกสวาปามโลก
และสมุนรบั ใชท เ่ี สอื่ มทรามของพวกมัน น่ันกเ็ พอ่ื ปลนชินพวกทานและเหยียบยํา่ เกยี รติแหง ความเปน
มนษยแ ละเกียรตแิ หงอสิ ลามของพวกทานตามขอ บัญญตั ขิ องพระเจาและอัลกุรอานแลว การเหนิ หาง
และการสรา งความแตกแยกทีม่ าจากพวกอาคูนด (นกั การศาสนา) ท่ีกินเบย้ี หวัดและพวกชาตนิ ยิ มทไ่ี ม
รูเรอ่ื งอสิ ลามและผลประโยชนของมสุ ลิม ซ่ึงอันตรายตออสิ ลามของคนพวกน้มี ิไดนอยไปกวาพวก
สวาปามโลกเลย พวกเขาสาํ แดงอสิ ลามกลับทิศกลบั ทางและเปด ทางสะดวกสําหรบั การเขาปลน
ขออลั ลอฮฺ (ซ.บ.) ไดโปรดใหอ สิ ลามและมวลมสุ ลิมปลอดภยั จากความชัว่ รายของพวกสวาปากโลก
และพวกที่มสี ัมพันธใ กลช ิดกับคนพวกนั้น”

“ทกุ วันนีเ้ ราตองเผชญิ หนากับพวกทีอ่ างนามอสิ ลามแตไ มต อ งการปลอ ยใหม ีรัฐบาลอิสลาม
เปน คนกลมุ หนง่ึ ทไ่ี มสนใจ ไมรบั รอู ะไรท้ังส้นิ และอีกกลุมหนง่ึ เปน ผูรทู ีไ่ มเ อาไหน มรี ายงานมาจาก
ทา นศาสดา (ศ.) วา ทา นกลา ววา มีชนสองกลมุ ทหี่ กั หลงั ฉัน ผรู ทู ี่ไมเ อาไหน และคนเขลาที่สมถะ
ขาพเจา ไมรูว า อิสลามเสยี หายจากคนกลุมไหนมากกวากัน จากผูรูท่ีไมเอาไหนหรือจากคนเขลาทที่ ํา
ตวั สมถะ อยางไรก็ตามทง้ั สองกลมุ ก็สรางความเสยี หายใหกับอิสลามยังมีอยู และคงจะยังมอี ยูต อ ไป
จนวาระของการมาปรากฏของทา นอมิ ามวะลียุลอมั รฺ ซง่ึ มีรายงานกลาววา มอี ลุ ะมาอท ป่ี ฏิเสธทา น”

“ในสมัยทา นศาสดาผูทรงเกียรติตอนท่อี ยูท ีม่ กั กะฮฺน้นั ยงั ไมมรี ฐั แตเ มอ่ื มายงั มะดนี ะฮฺ รัฐก็
ไดรับการสถาปนาข้ึน พวกทา นทราบดวี า พวกแสรง ทําตัววา มีศาสนาชาวมักกะฮฺและชาวมะดนี ะฮฺ
นน่ั เอง และพวกทช่ี อบแสดงความเห็นอกเห็นใจนั้นทาํ อะไรไวก บั ทา นศาสดา? พวกทานร็ดีเพราะอลั
กุรอานก็กลาวเอาไว พวกทานไดอา นมาแลว ? เม่อื ทา นมีบญั ชาวา พวกทา นจงออกสูสมรภูมิรบ พวก
เขากไ็ มไป หรือถา ไป กจ็ ะหนกี ลบั มาดว ยขออา งสารพัด”

“พวกชอบทําตวั ศักดส์ิ ิทธค์ิ ิดวา การนงั่ เฉยและไมเ ขารว มกับกจิ การงานอิสลาม (เปนการดี
และเหมาะสม) (แต) เขากาํ ลงั ทําตวั ขดั แยง กบั อิสลาม”

“ดังทเ่ี ราทราบกนั ดวี า ในยุคนี้ ไฟไดถูกจุดขน้ึ ในสมรภูมิทนี่ า กลัวนี้อาํ นาจของพวกสวาปาม
โลกทั้งตะวนั ออกและตะวนั ตกตา งก็หวาดกลัวความเปน เอกภาพในหมูพี่นองมุสลิมพันกวาลา นคน
พวกเขาใชก ําลังทั้งหมดที่มีอยูท้งั ทางตรงและทางออ มโดยอาศยั มอื ของสมุนท่ีหลงผดิ สรางความ
ขดั แยง ใหเ กิดขึ้นเพอื่ ที่จะไดเขาครอบงาํ มสุ ลิมและมีอํานาจเหนอื พวกเขาและปลน ทรพั ยากรอันไมมี
วนั หมดของพวกเขาไป อินชาอัลลอฮฺ ทานจะไดรับชยั ชนะในการเผชญิ หนา กบั การโฆษณาชวนเช่ือ

ขององคกรเครอื ขายของพวกมันและท่ีเลวรา ยย่ิงไปกวา นน้ั ก็คือพวกอาคูนด (นกั การศานา) ราชสํานัก
ซ่งึ ใชป ากกาและคําพูดทาํ รา ยรัฐอิสลาม”

“เราเฝา ตดิ ตามมาเปน เวลากวา ๒๐ ปแลว ทจ่ี ะเหน็ รฐั บาลอิสลามท้งั หลายเปนพี่นอ งกนั แตละ
คนไมวารายซงึ่ กนั และกัน ไมม กี ารประณามวา อกี คนหน่ึงเปนกาเฟร (ผูปฏิเสธสัจธรรม) คนพวกนี้
กาํ ลงั พนยาพิษ นาเศรา กต็ รงที่พวกเขาสวมชดุ มุฟตี (ผนู ําศาสนา) หรอื ไมกเ็ ปนมุฟตีอะอฺซอ็ ม (ผนู ํา
ศาสนาสูงสุด) พวกเขาไมรเู ลยหรือวาการกระทําเชน นนั้ ขัดแยงกบั อิสลามและเปน การสมรรู ว มคิดกบั
มหาอํานาจ? คนพวกน้ีไมร เู ลยหรือวาไมวา พวกเขาจะร็หรอื ไมรูกต็ ามพวกเขากก็ าํ ลงั รับใชม หาอาํ นาจ
อยู?

ทําไมคนพวกนี้ในฮญิ าซ (มักกะฮแฺ ละมะดนี ะฮ)ฺ ในคูเวต และในท่ตี า งๆ ตองตคี วามคาํ พดู
ตา งๆ นานาตอ ตา นรัฐบาลอิสลามซ่ึงมคี วามพยายามที่จะสรางความเปน ปก แผนใหเกดิ ขึ้นในหมพู ี่
นอ งมสุ ลมิ และมีความพยายามท่จี ะตัดมือของมหาอํานาจทก่ี ําลังแผอทิ ธิพลเขา มาในประเทศอิสลาม
พวกน้ันกาํ ลังรับใชมหาอาํ นาจโดยรหู รือไมร ูก็ตามและพวกเขากําลังสรางความแตกแยกในหมูมุสลิม
พวกเขาไมร หู รือวา จะตอ งไมสรางความแตกแยดในหมูมุสลมิ และทําตวั ขัดกับอลั กุรอาน? พวกเขาไม
รบั รเู ลยหรอื วากําลงั ทาํ งานรบั ใชใ หกับมหาอาํ นาจขอพระเจา อยา ทรงประสงคเ ชน น้ันเลย”
กลา วหามสุ ลมิ วา เปนพวกนอกรตี

“เกดิ อะไรขึ้น มนี กั การศาสนาราชสาํ นักบางคนบอกวาอหี รา นไมใ ชม ุสลมิ ? อลั กรุ อานกลา ว
อยางชดั เจนวา หากมีใครอา งความเปนอิสลาม กใ็ หถอื วา เขาเปน มุสลิม ใหย อมรบั เขา อยาไดปฏเิ สธ
เขา (ความหมายจากซเู ราะฮอฺ นั นิซาอ อายะฮทฺ ี่ ๙๔) คนพวกน้ีรูอะไรบา งเกี่ยวกับอิสลาม? เราปา ว
ประกาศวาเราเปน มุสลมิ และตง การนําอลั กรุ อานและคําสอนอสิ ลามมาใชใ นประเทศน้ี และเรายงั ได
ประกาศการเปนศัตรตู ออสิ ราเอลและอเมรกิ ามามากกวา ๒๐ ปแลว”
ตัฟซี้ร (อรรถาธิบายอลั กรุ อาน) แบบไมรูจรงิ
และดดั แปลงความหมายอัลกรุ อานและรวิ ายะฮฺ

“พวกเห็นแกตัวและมารรา ยไดเ อาอลั กรุ อานมาเปน เครือ่ งมือสาํ หรบั รัฐบาลท่ีเปน ปรปก ษ
ตอ อัลกุรอาน มฟุ ซ ซิ้ร (นักอรรถาธิบายอลั กรุ อาน) และผูเชีย่ วชาญทรี่ จู ริงเกี่ยวกบั อัลกรุ อานซึ่งไดร ับรู
ความหมายเหลานั้นจากทา นศาสดาศ็อลลลั ลอฮอุ ะลยั ฮวิ ะอาลิฮีวะซั้ลลัม และสุรเสียง อนิ นตี ารกิ ุนฟกุ
มษุ ษะกอลัยนฺ อยใู นโสตประสาทของพวกเขา พวกเขาไดบ บี บังคบั ใหคนเหลาน้ันตองลา ถอยไปดว ย
ขอ อา งสารพดั และแผนช่วั ทไี่ ดเตรียมกันเอาไว และกับอัลกรุ อานน้ันพวกเขายงั ไดถอดถอน
ความหมายที่แทจรงิ ของอัลกุรอานซ่งึ เปนระบอบการดาํ เนินชีวิตในดา นวตั ถแุ ละจติ วิญญาณทย่ี ่งิ ใหญ
ท่ีสุดสาํ หรับมนษุ ยชาติ ตราบจนวนั ทตี่ อ งเดินทางมายงั สระนาํ้ นั้น (วันกยิ ามะฮ)ฺ พวกเขาไดข ีดฆา
รัฐบาลอันเทีย่ งธรรมแหง พระเจา ซ่งึ เปนหน่งึ ในอุดมคติของคมั ภีรอันศกั ด์ิสทิ ธิน์ ี้ พวกเขาไดฝงราก
การหลงผิดจากศาสนาของพระเจา คมั ภีร และแบบแผนของพระเจา ถงึ ขนาดที่ปากกาก็ละอายทจี่ ะ
อธิบายมนั ออกมาเปนตวั อกั ษร ยง่ิ โครงสรางอันบิดเบย้ี วนี้โผลม ามากเทาใด การหลงทางและการหลง

ผิดก็จะย่ิงเพิม่ ขึน้ จนพวกมันไดส ลัดทง้ิ อัลกุรอาน ซ่งึ ถูกสง ลงมาจากองคผ ทู รงเอกะมายงั ผูเปด เผยอัน
สมบรู ณม ฮุ ัมมัด (ศ.) เพอ่ื ทาํ ใหชาวโลกไดเ จริญข้ึนและเปน จดุ ศูนยร วมของมสุ ลิมทัง้ หมดไมเพียงเท
นัน้ ยงั เปน จดุ ศูนยร วมของครอบครวั ประชาคมโลกอีกดว ย ซึ่งมนษุ ยชาตติ องไปใหถงึ และเปน ตัวชว ย
ใหผ ลพวงของพระนามอนั วิจิตรของพระเจา (หมายถึงมนุษย) ไดห ลุดพนจากความชวั่ รา ยของชยั ฏอน
และมารรา ยทง้ั หลาย นาํ พาโลกสูค วามเทยี่ งธรรมและความยุติธรรม และสงมอบรฐั ใหกบั เอาลิ
ยาอุลลอฮฺ มะอศฺ ูมนี อะลัยฮิม ศอ ละวาตุลเอาวะลนี ะว้ัลอาคิรีน เพือ่ ทีท่ านเหลา น้ันจะไดจัดการให
เหมาะสม พวกมันไดส ลัดอัลกรุ อานท้ิงจนถึงขนาดทอี่ ลั กรุ อานไมมีอทิ ธิพลตอ การช้นี าํ อะไรเลย เลย
เถดิ จนถึงขนาดทอ่ี ัลกุรอานท่ีอยใู นมือของรัฐบาลฉอ ฉลและอาคูนดท ี่ต่ําทรามยิง่ กวา พวกฏอฆตู นน้ั ก
ลายเปนเครอื่ งมือเพ่ือการดาํ รงอยขู องการกดข่ี การสรางความเส่ือมเสยี และขออา งของพวกกดขี่และ
เปน ปรปกษต อองคผ ูทรงธรรม ย่ิงนาเศรา ไปกวา นน้ั ก็คือตกอยใู นมือของศตั รทู ่ีมแี ผลการราย และมติ ร
ผูโฉดเขลาอลั กุรอาน คมั ภรี แหง การสรางสรรคไมมีบทบาทใดเลยนอกจากอยูในสถานที่ฝงศพและ
อานในงานราํ ลกึ ถงึ คนตายอัลกุรอานแทนท่ีจะเปนส่ือเพื่อการรวมตวั กนั ของมสุ ลิมและประชาชาติ
และเปน ธรรมนญู สาํ หรบั การดาํ เนนิ ชวี ติ กลับกลายเปน เคร่ืองมือทีส่ รา งความแตกแยก และการ
ขดั แยง หรือไมก ็ถกู สลัดออกจากกรอบไปเลย ซึง่ เราเห็นแลววา หากใครสกั คนดาํ เนินการเพอ่ื ใหไดมา
ซึ่งรฐั อิสลามและพดู ถงึ การเมอื งซงึ่ เปน บทบาท อันย่ิงใหญข องอิสลามและของทา นศาสดา ศ็อลล้ลั ลอ
ฮฺ อะลัยฮวิ ะอาลอวี ะซล้ั ลมั อีกทง้ั อลั กุรอานและซุนนะฮฺกเ็ ตม็ ไปดว ยการเมือง กด็ เู หมือนวา เขาคนน้ัน
ไดกระทาํ บาปอันยงิ่ ใหญท ี่สุด คาํ วา อาคูนตเลนการเมืองถูกนําไปเปรียบเทยี บกับอาคนู ดท ีไมมีศาสนา
ตอนนี้กย็ ังมอี ย”ู
บดิ เบือนความหมายของฮจั ญท แ่ี ทจ รงิ

“จะมโี อกาสใดท่ีเหมาะสมและดยี ่ิงไปกวาการรว มชมุ นุมในพธิ ีฮจั ญซ ึ่งอลั ลอฮฺ (ซ.บ.) ไดท รง
ประทานใหม สุ ลิม นาเสยี ใจกต็ รงทม่ี ติ ิตางๆ ของขอบังคับอนั ยิง่ ใหญกลับถูกเก็บงําไวอ ยา งคลมุ เครอื
โดยอาศัยสภาพหลงทางของรฐั ลาลฉอ ฉลในประเทศอสิ ลาม อาคูนดร าชสํานักและความเขา ใจท่ีบดิ
เบี้ยวของพวกท่ีมีผาโพกศรี ษะและแสรงทาํ ตวั วา นา เคารถ มคี วามเขา ใจทผ่ี ิดเพ้ยี นถึงขนาดบอกวาการ
จดั ต้ังรฐั อสิ ลามเปนสง่ิ ผิดและเลวรา ยกวา รฐั บาลของพวกฏอฆตู เสยี อกี เปน ความคิดท่ไี มเขาทา ท่ี
กําหนดใหพิธีกรรมฮจั ญอ ยูในวงจาํ กัดเพยี งรูปลักษณภายนอกไรซง่ึ เนื้อหาและการพูดถงึ ปญ หาความ
ทุกขยากของมุสลมิ และประเทศอสิ ลามเปน เร่ืองขัดแยง กบั หลักคําสอน อาจเลยเถดิ ถงึ ขนึ้ นบั วา เปน
การปฏิเสธเลยทเี ดยี ว พวกข้ึนตรงกับรัฐบาลฉอฉลที่หลงผดิ ไดช ชี้ วนใหเ ห็นวาเสยี งรอ งของผถู กู กดข่ี
ทด่ี ังมาจากตรอกซอยท่ัวโลกแลวมารวมตวั กนั ท่ีศนู ยก ลางแหงน้เี ปนพวกนอกรีตและขัดแยง กบั
อสิ ลาม”

“อลั ลอฮฺ (ซ.บ.) และรอ ซลู ศ็อลลล้ั ลอฮุอะลยั ฮวิ ะอาลฮิ ี ไดท รงรองเรียกและปา วประกาศไป
ทัว่ วา พระองคแ ละศาสดาตา งก็เปน ปรปกษกบั พวกตั้งภาคี วะอะซานมุ มินล้ั ลอฮิวะรอ ซลู ิฮีอลิ ันนาซิ
เยามล้ั ฮจั ญิ้ลอกั บะริ อนั นล้ั ลอฮะบะรีอมุ มนิ ัล้ มุชริกนี ะวะรอ ซลู ุฮู (มีคาํ สง่ั ประกาศจากอลั ลอฮฺและ

ศาสดาของพระองคไ ปยงั มนุษยชาตใิ นวนั พิธีกรรม ‘ฮจั ญ’ อันยิง่ ใหญวา อลั ลอฮฺและศาสดาของ
พระองคท รงเปน ปรปกษต อบรรดาผูตง้ั ภาค-ี อัตเตาบะฮฺ / ๓) ในวนั นัย้ งั ไมปรากฎแนวทางของอเมรกิ า
และพวกอาคนู ดราชสาํ นักท่เี ปนตวั การจดั ผลประโยชนใหก ับชัยฏอนตัวใหญ ซึง่ ไดออกฟตวา (คาํ
วนิ จิ ฉยั ทางศาสนา) วา อลั ลอฮแฺ ละรอซูลของพระองคไดมีคําบญั ชาทข่ี ดั แยง กบั พธิ ีกรรมฮจั ญ อลั อะ
ยาซบุ ิ้ลลาฮฺ (ขอความคุมครองตออัลลอฮฺ) และกป็ ฏิบตั ติ ามน้ัน อีกทงั้ (บอกวา ) ฮัจญต องหา งไกลจาก
ประเดน็ ปญหาเหลานน้ั เมอ่ื ถึงวนั ทวี่ ะลยี ลุ ลอฮฺอลั อะอฺซ็อม อิมามแหง ยุคสมยั อจั ญะลัล้ ลอฮุตะอา
ลาฟะรอญะฮซุ ซะรีฟ ไดป รากฏตวั ข้ึน เพรียกหาความเทย่ี งธรรม และกองตะโกนสิ่งทขี่ ดั แยงกับพวก
กดขี่และพวกปฏเิ สธอเมอื่ นน้ั พวกอาคนู ดกลมุ นีแ้ หละก็จะตงั้ ขอ หาสงสยั ในความเปน มสุ ลมิ ของทาน
พรอมกับสนบั สนุนพวกอธรรมอยางเต็มท”่ี

สว นท่ี ๕
ความเปนศัตรูตอ อิสลามแท

“
ทําไม พวกเขาตองแนะนาํ อสิ ลาม
ไปในทางทีเ่ สยี หาย ตองแนะนาํ
นักการศาสนาไปในทางที่เสียหาย?

”

บทท่ี ๑
สาเหตุแหง การตอ ตาน
และการแสดงความเปน ศัตรู

อสิ ลามขัดแยงกับผลประโยชน
ของพวกนกั ลาอาณานิคมสมยั ใหม

“อิสลามและมซั ฮับญะอฟฺ ะรีเปนปราการหนง่ึ ท่คี อยขัดขวางพวกตา งชาตแิ ละพวกข้ีขาของ
พวกมนั ไมว าจะเปน ซา ยหรอื ขวา นักการศาสนาซึ่งเปนผพู ิทักษปกปองอิสลามกเ็ ปนเคร่ืองกีดขวาง
หน่ึงซึ่งพวกตางชาติไมอาจทําอะไรไดตามอาํ เภอใจ ตอประเทศอสิ ลามท้งั หลายเฉพาะอยา งย่ิง
ประเทศอีหราน ดงั นั้น หลายศตวรรษท่ผี า นมาพวกน้ันจึงจอ งคอยทําลายปราการอันนี้ใหพงั ทลายลง
บางทีกอ็ าศัยแนวทางใหพ วกขีข้ าอนั โสมมของพวกเขาเขามามีอาํ นาจปกครองประเทศมุสลิมเหลา น้ัน
และบางทกี ็อาศยั แนวทางการสรา งมซั ฮับทห่ี ลงผดิ เผยแพรค ําสอนของพวกบาบา พวกบาไฮ และพวก
วะฮาบี หรือบางทกี ใ็ ชว ิธกี ารสรางพรรคการเมอื งท่ีหลงทางขน้ึ มา”

“ทาํ ไม พวกเขาตอ งแนะนาํ อสิ ลามไปในทางท่เี สยี หาย ตอ งแนะนาํ นักการศาสนาไปในทางท่ี
เสียหาย? กท็ านเหลาน้ันยืนหยัดเพ่อื อิสลาม ตอตา นคนพวกนี้ คนท่ตี องการดําเนนิ การในเร่ืองนี้กค็ ือ
นักการศาสนา พวกเขาไมต อ งการใหเรือ่ งนี้เปน จริงขึ้นมา พวกเขาตองการใหอ ธบิ ายอิสลามไปในเชิง
ท่ีเสยี หาย ใหผูคนหันหา งออกจากอสิ ลาม และเมอื่ นักการศาสนาออกนอกแนวทางไปแลว ก็จะเหลอื
พวกเขา และคนที่พวกเขาไวใจไดเทาน้ัน”

อสิ ลามตอตานพวกลา อาณานคิ มสมยั ใหมแ ละพวกหวั ขโมย
“อะบูซุฟยานและพลพรรคของเขาตอ งการใหท านศาสดาแหงอิสลามไมป ระสบความสาํ เรจ็

ในคาบสมุทรอาหรับ ความตั้งใจของคนพวกนี้กค็ ืออิสลามจะตอ งไมปรากฏขน้ึ มา เพราะพวกเขาเหน็
วา อสิ ลามตอตา นผลประโยชนของพวกเขา พวกเขารูวา ถา ทา นศาสดาไดรบั ชยั ชนะเม่ือใด พวกมันก็
ไมอาจกดข่แี ละรกุ รานไดอีกตอไป จึงตอ งรวบรวมสรรพกาํ ลังอยา งเตม็ อตั ราศึกเพอื่ ตอ ตา นอิสลาม
แตอ ัลฮัมดุลล้ิ ลาฮฺ พวกมนั ไปประสบความสําเร็จ ทุกวนั น้ีก็ยงั คงเปน เชน นอี้ ยูเ ปน เหมอื นในยคุ สมัย
เร่ิมแรกอสิ ลามทานศาสดาผทู รงเกยี รตไิ มไดเตรียมการเผชญิ หนาพวกปฏเิ สธมากอน เพราะมีจาํ นวน
นอ ย มเี คร่ืองไมเ ครอ่ื งมือนอย สวนฝายตรงขามนั้นมีความเพยี บพรอมทุกอยา ง เครื่องไมเ ครื่องมอื
พรอ มแตเ ม่ืออลั ลอฮฺทรงประสงค และฝากความหวังไวก ับพระองค พวกเขาจงึ ไดรบั ชยั ชนะ จาํ นวน
คนอนั นอยนิดสามารถเอาชนะกลมุ คนจาํ นวนมหมึ าได ผูค นซง่ึ ไมมีเคร่อื งไมเครอื่ งมอื ทเี่ หมาะสม
สามารถเอาชนะกลมุ คนทม่ี ีเครือขายอยรู อบคาบสมทุ รอาหรบั ซงึ่ ไมต องการใหอสิ ลามอบุ ตั ิขึน้ มา คน
กลุมนอ ยและมปี จ จยั นอ ยเอาชนะคนกลมุ ใหญแ ละมปี จ จยั ไมจ ํากัดได พวกเรา อลั ฮมั ดุลิ้ลลาฮฺ ตอนน้ี
เรามปี ระชากรท่พี อใชการไดแลว แตเ มื่อตอ งเผชิญหนากบั มหาอํานาจหากปราศจากซ่ึงอสิ ลาม อํานาจ

แหง อสิ ลามแลว เราถอื วา ไมมีอะไรเลย แตเ มอื่ มีอสิ ลามกเ็ ทา กับมีทุกอยาง ดว ยกับการมอบหมายตน
ยังอัลลอฮฺน่ันเอง ทพ่ี วกเรากจ็ ะเปน เหมอื นทหารหาญในยุคเริ่มแรกอสิ ลามทีจ่ าํ นวนเพียง ๓๐ หรือ
๓๑ คนเทาน้ันแตเอาชนะคน ๖ หมืน่ คนได ๖๐ คนตอ ๖ หม่ืนคน เร่ิมแรกมีคนแค ๓๐ คนท่ีตอ งการ
ออกไปรบ จากนั้นก็กลายเปน ๖๐ คน หกสิบคนทเี่ ปนนักสเู พ่ืออสิ ลาม เปน นักสูท่ีพลีตนเพื่อพระเจา
เอาชนะคนหกหมน่ื คนได อิสลามทาํ ใหพ วกเขามชี ยั เหนอื คนพวกน้ัน

ตอนนี้สภาพของประเทศของเราและสภาพของอิสลามก็เหมือนกบั ยุคอรุณรุงอิสลามนน้ั
มอี ะบซู ฟุ ยาน มพี รรคพวกอะบซู ุฟยานมีคนทจี่ ะเขารว มกบั คนพวกน้ี พวกเขาเขามารวมมือกันเพอ่ื
ตอ กรกับอิสลาม พวกเขาจะไมยอมปลอ ยใหอ ิสลามเกดิ ตอนนี้ก็เปน อยา งน้ีพวกเขากาํ ลังยนื หยัด
ตอตานอสิ ลามและเจอพิษสางของอิสลาม พวกเขาเขาใจวา หากอิสลามเปน จรงิ ขน้ึ มา เปนจรงิ ตามที่
ควรจะเปน ละก็มือไมข องพวกตางชาตแิ ละมือไมของพวกทีต่ ดิ สอยหอยตามคนพวกนี้ และสนับสนุน
คนพวกนี้ก็จะถกู ตดั ขาดทนั ที ตอ ไปพวกเขาไมอ าจเขา มามอี าํ นาจปกครองในประเทศของเราได พวก
เขารับรไู ดแ ละเห็นถึงพิษสงแลว แตไ มย อมวางมือ พวกเขาจะไมยอมปลอยใหอิสลามบังเกิดข้ึนมาก็
เหมือนในสมัยเรมิ่ แรกอสิ ลามท่พี วกอะบซู ฟุ ยานกไ็ มยอมปลอ ยเรอื่ งน้ไี ว พวกเขาวางแผนรา ยดวย
ขอ อา งสารพดั ดว ยการอา งประเดน็ ปญหามากมายดว ยการตง้ั ขอ สงั เกต”

“อิสลามคอื ศาสนาแกงการเคล่อื นไหว อัลกรุ อานอันจาํ เรญิ คอื คัมภรี แ หงการขับเคล่ือน
ขับเคลื่อนจากโลกแหง วัตถุไปสโู ลกแหงจิตวิญญาณ เปน การเคลือ่ นไหวตามแนวทางแหงความ
ยุตธิ รรม เปนการเคล่ือนไหวเพอ่ื การสถาปนาธรรมาภบิ าล แตเ ปน ทน่ี าเศรา พวกทีต่ องการเอาโลก
ตะวนั ออกเปน เมืองขนึ้ และหวังใหประชาชาตอิ สิ ลามท้ังหลายเปนขา ทาสบริวาร พวกเขาโหมโฆษณา
จนพวกตะวันออกก็เช่ือคนพวกน้ันนัน่ เปนพวกที่ไมร จู ักอสิ ลามและแนวคดิ เอกานภุ าพของพระเจา
เลย”

นักการศานาอสิ ลามคือปราการขวางกนั้ พวกสวาปามโลก
“ชาวยุโรปเขาใจประเดน็ หน่ึงมาอยา งยาวนานวา ดวยบทบาทของนักการศาสนาและพลงั แหง

ความสัมพนั ธของคนทม่ี ศี าสนาตอศาสนานั้นเปนการยากมากที่พวกเขาจะเขา มามอี ทิ ธพิ ลเหนอื
รัฐบาลอสิ ลามอยางงา ยดาย และชวงชงิ เอาทรพั ยสมบัตไิ ปจากมือของพวกเขาอยางอกุ อาจ และดาํ เนนิ
ตามเปา หมายของการลา เมอื งข้นึ หรอื การแสวงหาประโยชนข องตน พวกเขาไดขอ สรุปแลววา
รากเหงา ของความสัมพันธระหวา งผูคนกับศาสนาก็คือการเผนแพรของนกั การศาสนาอสิ ลาม และ
ดว ยกับความรักความผูกพนั ของประชาชนทมี่ ีตอ นักการศาสนานน่ั เอง เปนไปไมไดเลยทีจ่ ะถอดถอน
ความรกั ความผูกพันตอศาสนาของประชาชน พวกเขาประจักษแ ลววา สนธิสญั ญายาสูบถกู ทาทาย
ดวยกบั การบอยคอตใหญในสมัยการนําของมรั ฮูมม้ีรซาชรี าซแี ละในที่สดุ พวกเขากไ็ มอ าจดาํ เนินการ
ไปถงึ เปา หมายท่วี างไวไ ดน ับจากวนั น้ันหรอื กอนหนา นั้นพวกเขาไดร ับบทเรียนท่ตี องจําไปโดยตลอด
และเขา ใจไดวา ดว ยอิทธพิ ลของพวกเขานัน้ ไมอาจแยงชิงทรพั ยากรอันมคี า ของประชาชาติน้ไี ปได...”

“อาํ นาจของนกั การศาสนานน่ั เองท่พี วกเขาไดแ ลเห็นดวยตาและประสบการณจริงวา อาํ นาจ
ของนกั การศาสนาสามารถยับยงั้ ความเสือ่ มเสียซ่ึงคนพวกน้ันตอ งการสรางข้นึ มา สามารถสกัด
ผลประโยชนซงึ่ พวกเขาตองการยดึ ไปจากเรา และควบคุมพวกเราไว พวกเขาทําไดแคน ี้ กรณียาสบู ใน
ยุคของทานมรี้ ซาทาํ ใหพวกเขาเขา ใจไดว า ดวยกบั คําฟต วาหน่ึงเดยี วของนกั การศาสนาคนหนง่ึ ซึง่ อยู
ในชนบทในอิรกั สามารถควา่ํ จักรวรรดิลงได ผูปกครองในสมยั นั้นพยายามอยา งหนกั ท่ีจะรักษาสญั ญา
นัน้ ไวใหไ ดแ ตเ ขากท็ าํ ไมไดประชาชนชาวอหี รา นไดลุกข้ึนตอตา นและฉีกสัญญาอปั ยศน้ันทง้ิ นคี่ ือ
ประสบการณจ รงิ สาํ หรับพวกเขา ซึง่ ไดประจักษดวยสายตาวา นกั การศาสนาอาวโุ สที่อาศยั อยูใน
ชนบทคนหนึ่งเมอื่ ไดเขียนถอยความหนึ่งขึน้ มาวา วันนกี้ ารใชย าสูบถือเปน การทาํ สงครามกับอิมาม
ซะมานก็เกดิ คลน่ื ความคิดที่เรียกรองคนอีหรา นทุกคน โดยซาฮต อ งเขา บดขยี้ ปากกาของอาลิมทา นน้ี
ไดเ ขา บดขยศี้ าสตราวุธของวันนน้ั ได พวกเขาไดเ ขาใจแลว วา จาํ เปน ตองรบิ เอาอาํ นาจนอี้ อกไปตราบ
เทาที่อาํ นาจน้ียงั คงดาํ รงอยูคงไมป ลอยใหคนพวกนั้นไดทาํ ตามใจปรารถนาได ไมป ลอ ยใหรฐั บาลท่ี
ถกู กมุ บงั เหยี นไดท ําอะไรตามอาํ เภอใจตนเอง”

รูจกั พลังอาํ นาจแหงอิสลาม
“พลงั อํานาจซ่งึ พวกเขาเขา ใจวา มพี ลงั พอท่ีจะสกัดกั้นพวกสวาปามโลกและอํานาจของคน

พวกน้ันไดกค็ ือพลงั อาํ นาจแหง อิสลามซง่ึ อยใู นอาณาจักรอสิ ลามและความเชอ่ื แบบอสิ ลามพวกเขา
เรมิ่ ตน คา นหลักการอิสลาม พวกนักเผยแพรข องพวกน้ันตางก็รว มคา นทุกศาสนาอยา งกวา งขวาง
เฉพาะอยางอสิ ลาม ในทกุ ประเทศอสิ ลาม และพวกเขาตอ งการสาํ แดงอิสลามในรปู แบบอ่นื สวนตวั
ประชาชนซึง่ อาศัยอยูในประเทศอิสลามและมคี วามเชอื่ แบบอสิ ลาม พวกเขากต็ อ งการใหค นพวกนั้น
หนั เหออกจากอสิ ลาม ดูอสิ ลามไรค าและดไู มด”ี

“พวกเขากลัวอิสลาม พวกเขาสมั ผสั ถึงพลงั แหงอิสลาม พวกเขาเขาใจแลว วา อิสลามคอื อะไร
เขาใจวา มหาอาํ นาจทง้ั หลายไมอ าจเผชิญหนา กบั พลังแหงอสิ ลามได”

ความกลัวอิทธพิ ลของอิสลามในรัฐทั้งหลาย
“สงิ่ ท่ีพวกทานเห็นก็คอื พวกตา งชาตปิ ระเภทนี้กาํ ลังโหมโฆษณาชวนเช่อื ตอ ตานอิสลามและ

สื่อสารมวลชนของกลุมนี้ทํางานตอ ตา นเราอยา งไมร ุจ กั เหน็ดเหน่ือย ก็เพราะการลกุ ขึ้นสนู เ้ี พอื่ อิสลาม
เราตอ งการใหวัฒนธรรมอิสลามแพรเขา ไปในทุกท่ี คนพวกนี้กลวั วา อสิ ลามจะกา วลํา้ นาํ หนาใน
ประเทศของพวกเขา แลวคนพวกน้ีกจ็ ะไมมที ี่ยืน”

“ทุกวนั น้ี ทกุ กลุมทอี่ ยภู ายนอกกาํ ลังทะเลาะกบั อิสลามทงั้ ทางวทิ ยกุ ระจายเสียง โทรทัศน
และสอื่ ส่งิ พมิ พของพวกเขา ปญ หานมี้ ิใชป ญหาเรื่องอีหราน ถาหากเปนปญ หาเรอ่ื งอหี รานพวกเขาคง
ไมต องใหความสําคญั มากนัก แตมันเปนการเผชญิ หนา กับอสิ ลามตางหากมิใชเ ผชิญหนากบั อหี ราน

แตเปนเพราะพวกเขาเขา ใจวา สิง่ ทเี กิดขึน้ ในอีหรานสอดรบั กบั ความเปนตัวตนของอสิ ลาม มิได
เปนไปตามท่พี วกตะวันตกกําลงั อธิบายอยู”

โจมตีพลพรรคของอิสลามแท
“มนษุ ยนั้นหากไดรับการแกไขใหดขี ้นึ ทุกสิง่ ทุกอยางก็จะไดร บั การแกไ ขใหดตี ามไปดว ย

หลายปม านี้ พวกเขาไดเ พยี รพยายามทจ่ี ะไมใหมนษุ ยเปนมนุษย (สมบูรณแ บบ) พวกเขาไมปลอ ยให
มนุษยค นหนงึ่ มคี วามเปนมนุษยอ ยางเพยี บพรอม พวกเขาเหน็ แลววา หากพบมนษุ ยที่แทจ รงิ หน่ึงคน
มนุษยผูนน้ั ก็จักตองชีน้ ําประชาชาติหนง่ึ ได และเปนไปไดวา ประชาชาตนิ น้ั คงตองทําอะไรขดั หขู ัด
ตาพวกเขาเปนแนพ วกเขาจึงไมสบายใจที่จะปลอยใหคนทั่วไปไดคนพบมนษุ ยค นหนึ่งทมี่ ีคุณสมบตั ิ
เปน มนษุ ยส มบรู ณแ บบ”

บทที่ ๒
วิธีการตอสูแ ละแสดงความเปนศัตรู

หลอกลวงและดหู มน่ิ
“เปนทร่ี กู ันวา ตอ จากนี้ไปพวกสวาปามโลกและศัตรขู องประชาคมโลกจะไมยอมอยูนิ่ง พวก

เขาจะใชว ิธกี ารหลอกลวง ลอหลอก และตหี ลายหนา พวกนักการศาสนาเทียม และผรู ูราชสาํ นัก พวก
ผปู กครองท่ีขายตัว พวกชาตนิ ยิ ม และพวกกลบั กลอกไดนําเอาปรัชญาตฟั ซ้รี และการอา งอิงทีผ่ ดิ และ
หลงประเดน็ พวกเขาทําทกุ อยางทจี่ ะปลดอาวุธมสุ ลมิ และฟาดฟนไปทีจ่ ุดแข็ง เกียรติยศ และอํานาจ
อันชอบธรรมของประชาชาตมิ ุฮมั มัด”

“มุสลิมจะตอ งหาตัวเองใหเจอ หมายถงึ ตอ งเขา ใจวาตัวเองน้นั มวี ฒั นธรรม ตวั เองมีประเทศ
ตัวเองมสี ถานะ พวกเขาสอดแทรกเขา ไปในความคิดของเยาวชนคนหนุมสาวของเรา เชน บอกวา มี
แนวคดิ หนึ่งซึ่งควรไดร บั การแพรข ยายในที่นี้ แนวคดิ ท่ีพวกทานมีอยูนั้นไมมีอะไรเลย น่ีคือการ
โฆษณาชวนเชือ่ ที่มหาอาํ นาจไดด าํ เนนิ การในอิหราน พวกเขาไดส รา งวฒั นธรรมหนึ่งขน้ึ มาใหเ รา ซ่ึง
เรากลายเปน คนแปลกหนา ของตวั เราเอง และพวกเขาก็ไดเอาทุกอยา งท่ีเรามอี ยไู ป ไดเ อาสถานะที่เรา
มีอยไู ป”

หนา ทข่ี องเราคือการเรยี นรูอิสลาม
“เรามหี นา ทอี่ นั ยิง่ ใหญหน่ึง มิใชเ พียงเราเทา น้ัน แตเปน พี่นองมสุ ลมิ ท้ังมวลและก็มใิ ชเ ฉพาะ

พวกทา นเทานั้นแตตอ งเปน กลุมชนทัง้ ผองท้ังท่อี ยใู นอีหรานและนอกอหี รา นทมี่ ีหลักยึดมนั่ อยูกบั
อสิ ลามเรามหี นา ท่ีอนั ยง่ิ ใหญ นั่นกค็ อื เราตอ งนําเสนออิสลามแบบทคี่ วรจะเปน อิสลามซง่ึ พระเจา ได
ทรงบอกเอาไว อิสลามทีป่ รากฏอยใู นรายงานเรือ่ งราวตา งๆ และท่ีอยใู นอัลกุรอานของเราใหแก
ประชาชนทั่วไป และเราตองนําเสนออสิ ลามนัน้ แกชาวโลกดว ย ความเปน ตัวตนของอสิ ลามน้นั มี
อิทธิพลที่ยง่ิ ใหญกวาอาวธุ ยุทโธปกรณใดๆ สิง่ ทีจ่ ะบงั เกขิ น้ึ ไดดวยกบั การชนี้ าํ กค็ ืออิสลามไดเ ปลี่ยน
หัวใจของผคู นได งานอยางน้ีและศิลปะเชนนีม้ าจากหลักการของอิสลาม อาวธุ ยุทโธปกรณไรซึ่ง
ความสามารถทีจ่ ะทาํ ได พวกทา นกเ็ ห็นแลววา ประเทศมหาอาํ นาจทงั้ หลายทุกวันน้ีกําลงั เผชญิ กับสง่ิ ท่ี
เรียกวาความปราชยั ”

สถาปนาความเปนหน่ึงเดยี วระหวา งพีน่ อ งมสุ ลมิ
“จาํ เปนทีจ่ ะตอ งเรียนรูหลักธรรมคําสอนของศาสนาอิสลามดังทีอ่ สิ ลามไดม ีบัญชาวา ศรัทธา

ชนทงั้ หลายไมว า จะอยู ณ แหงหนตาํ บลใดกต็ าม พวกเขาเปน พนี่ อ งกัน อิสลามไดมีบญั ชาวา พวก
ทานตองยดึ เหนยี่ วสายเชือกแหง อัลลอฮฺ ตองไมแตกแยกกัน อีกท้งั ยังมบี ัญชาในเร่อื งความขัดแยง ซ่งึ
กันและกัน มิเชน น้ัน พวกทานก็จะออนแอ เม่อื ใดก็ตามทพี่ ่ีนองมุสลิมทง้ั หลายสามารถปลดแอกจาก

กรงเลบ็ ของมหาอํานาจและรัฐบาลของพวกเขาท่ีนํามาซงึ่ ความเส่ือมแลว ซง่ึ น้นั กค็ อื การตอบสนอง
ตอพระบญั ชาของพระเจา สงิ่ น้ีเปนการเรียกรอ งเชญิ ชวนของพระองค พวกเขาไดตอบรับการเรียกรอ ง
เชญิ ชวนนนี้ บั ตง้ั แตอรุณรงุ แหง อิสลามตราบจนกาลอวสาน”

“...อิสลาม คือศาสนาแหง การเคล่อื นไหว
อัลกรุ อานอันจาํ เริญ คอื คัมภีรแ หง การขับเคลื่อน
ขับเคลอื่ นจากโลกแหงวตั ถุไปสูโ ลกแหง จิตวิญญาณ
เปนการเคล่อื นไหวตามแนวทางแหง ความยตุ ธรรม
เปนการเคลื่อนไหวเพือ่ สถาปนาธรรมาภิบาล...”

ความเพียบพรอมและศักยภาพแหงอสิ ลาม
ความกา วหนา และความเปนประชาธปิ ไตยในอสิ ลาม
อิสลามคือหลักประกนั ความผาสุกและเสรภี าพของมนษุ ยชาติ

อสิ ลามเปนเนื้อเดียวกบั การเมอื งบริสทุ ธ์ิ
การเมอื งในอลั กุรอาน และอัลฮะดีษ
ความสัมพันธระหวา งศาสนบญั ญัตแิ ละภาคพิธกรรมกบั การเมือง

การแยกศาสนาออกจากการเมือง
อิสลามของพวกชอบสบายและชอบประนีประนอม
ผลของการไมไปยงุ เกยี่ วกบั การเมืองท่มี ีผลตอสงั คมอสิ ลาม

ผปู กปอ งอิสลามแท
พวกดอยโอกาสทง้ั หลายคือสหายของขบวนการของศาสนทตู
นักการศาสนากับการยนื หยัดตอตา นสมนุ ของนักลา อาณานิคม

อสิ ลามขดั แยง กับผลประโยชนของพวกนักลา อาณานคิ ม
รูจ กั พลังอาํ นาจของอิสลาม
ความกลวั อิทธิพลของอิสลามในรัฐทง้ั หลาย