รวมงานวิจัยในป่าสาธิตอำเภองาว จังหวัดลำปาง

plot, following with ±3.122 kg/m2 and ±5.522 kg/m2 for 30x30 m and 15x15 m square plot,
respectively. To describe the relationship between biomass data, the linear regression analysis
was conducted. It was found that only the red-band of Landsat 8 (OLI) was correlated with
the above-ground biomass of trees per unit area. The coefficient of determination (R2) of the
derived regression models for the case of 15x15, 30x30 and 45x45 m survey plots were 0.564,
0.644 and 0.691, respectively.

In conclusion, the forest inventory method with the ETS of the square sample plots of
15x15, 30x30 and 45x45 m could be used for the spatial estimation of above-ground biomass
of a deciduous forest, based on Kriging interpolation technique. Additionally, it could be used
in conjunction with the red band of Landsat 8 image and together with the altitude of the
area to perform a multiple linear regression model that can forecast biomass spatially. The
larger plot led to give higher accuracy in the case of spatial estimation and produce a
regression-based forecasting model with higher R2.

46

การลดก๊าซเรือนกระจกภาคสมัครใจสำหรบั การปลกู ปา่ อยา่ งย่ังยืน
กรณีศกึ ษาป่าชมุ ชนบ้านวงั ควายอำเภองาว จงั หวดั ลําปาง

Voluntary Emission Reduction for Sustainable Forestation
Case Study in Wung-Kwuay’s Community Forest Ngo District Lampang

วราคม วงศช์ ยั , อดศริ ถมยา และ เอกรฐั อนิ ตะ๊ วงศา (2557)
บทคัดยอ่

โครงการวิจยั นม้ี วี ตั ถปุ ระสงค์เพอื่ ศึกษาศักยภาพการดดู ซบั ก๊าซเรือนกระจกของป่าชุมชนบ้านวังควาย
อำเภองาว จังหวัดลำปาง โดยใช้วิธกี าร คำนวณการลดก๊าซเรือนกระจกภาคสมัครใจสำหรับการปลูกป่าอย่าง
ยั่งยืน โดยใช้สมการแอลโลเมทรี เพื่อใช้เป็นกลไกลในการสร้างความตระหนักให้ ชุ มชนรู้คุณค่าและ
ความสำคัญของป่าในเชิงด้านผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ จากการศึกษาพบว่าป่าชุมชน
บ้านวังควายมีพื้นที่ ทั้งหมด 1,450 ไร่ โดยทำการสำรวจพื้นที่ตัวอย่างขนาด 40 x 40 เมตร จำนวน 2 แปลง
พบว่ามีต้นไม้โดยเฉลี่ย 96 ต้นต่อไร่ ความโตที่ระดับอกเฉลี่ย 64.15 เซนติเมตร ความสูงเฉลี่ย 11.10 เมตร
และจากคำนวณพบว่าปา่ ชมุ ชนบา้ นวงั ควายมคี วามสามารถกกั เกบ็ ก๊าซเรือนกระจกภายใต้กรณฐี าน (Baseline
Sequestration) เทา่ กับ 58,295.0 tCO2 และปริมาณก๊าซเรือนกระจกจากทก่ี ักเกบ็ การดำเนินโครงการ 10 ปี
(Project Sequestration) เท่ากับ 151,787.8 tCO2 ดังนั้นการกักเก็บก๊าซเรือนกระจกที่ได้จากโครงการ
(Carbon Sequestration) มคี า่ เทา่ กับ 93,492.8 tCO2

47

การศกึ ษาการเตบิ โตและผลผลติ ของไมส้ กั โดยใช้เทคนิคทางรกุ ขกาลวทิ ยา
ในสวนปา่ ห้วยทาก อำเภองาว จงั หวดั ลำปาง

A Study of the Growth and Yield of Teak Using Dendrochronological
Techniques in Huai Thak Plantation, Ngao District, Lampang Province

อาทติ ย์ ชาวไร่อ้อย (2557)

บทคดั ย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเติบโตและสร้างตารางผลผลิตของไม้สักในสวนป่าห้วยทาก
อำเภองาว จังหวัดลำปาง จากแปลงปลูกไม้สักจำนวน 3 ชั้นอายุ ซึ่งอยู่ในสภาพพื้นที่แตกต่างกัน โดยไม้สักท่ี
ศึกษามีอายุระหว่าง 57-67 ปี ทำการสุ่มตัวอย่างไม้สักแล้วเก็บตัวอย่างไส้ไม้ด้วยสว่านเจาะวัดความเพิ่มพูน
การวิเคราะห์การเติบโตของไม้สักทำโ ดยใช้เทคนิคทางรุกขกาลวิทยาร่วมกับการประยุกต์ใช้ เทคนิคการ
พยากรณ์เพื่อนำมาสร้างตัวแบบ สำหรับการพยากรณ์การเติบโตและผลผลิต โดยการวิเคราะห์การถดถอย
ตัวแบบที่ได้สามารถนำไปพยากรณ์การเติบโตและผลผลิตในรูปปริมาตรไม้ที่เป็นสินค้าได้ ในรูปแบบตาราง
ผลผลิตไม้สกั

ผลการศึกษาพบว่าการเติบโตของไม้สักในแปลงปีปลูก พ.ศ.2487, 2495 และ 2497 มีความเพิ่มพูน
รายปี (current annual increment : CAI) อยู่ระหว่าง 0.604-10.197 มิลลิเมตร ความเพิ่มพูนเฉลี่ยรายปี
(mean annual increment : MAI) อยู่ระหว่าง 2.390-5.337 มิลลิเมตร ตัวแบบสำหรับพยากรณ์การเติบโต
ทางเส้นผ่านศูนยก์ ลางของไม้สักรายต้นคือรูปแบบสมการยกกำลัง (Power equation) โดยกำหนดให้อายุของ
ไม้สักเป็นตัวแปรอิสระ และตัวแบบทีเ่ หมาะสมสำหรบั การพยากรณป์ รมิ าตรไม้สักรายต้นท่ีทำเป็นสินค้าไดอ้ ยู่
ในรปู สมการยกกำลังเช่นเดียวกัน โดยกำหนดใหเ้ สน้ ผ่านศนู ย์กลางเพยี งอกเป็นตัวแปรอิสระ ผลผลิตไม้สักท่ีได้
ในปัจจุบัน (พ.ศ.2554) แปลงปลูกปี 2487, 2495 และ 2497 มีปริมาตรไม้สักท่ีเป็นสินค้าได้เท่ากับ 23.39,
17.87 และ 18.35 ลูกบาศก์เมตรต่อไร่ และจากการพยากรณ์ผลผลิตรายปีของหมู่ไปอีก 30 ปี (พ.ศ. 2584)
ผลผลิตไม้สักแปลงปลูกปี 2487 , 2495 และ 2497 จะมีปริมาตรไม้สักที่เป็นสินค้าได้เท่ากับ 49.84, 34.80
และ 50.22 ลกู บาศก์เมตรต่อไรต่ ามลำดบั จากผลการศกึ ษาดงั กล่าวจึงทำใหท้ ราบถึงการเติบโตของไมส้ กั และ
ผลผลิตของไม้สักและสามารถนำมาจัดทำเป็นตารางผลผลิตในรูปปริมาตรไม้ที่ทำเป็นสินค้าได้ต่อหน่วยเนื้อที่
ตอ่ ไร่ ของหมไู่ มใ้ นช่วงเวลาตา่ งๆ และไดค้ าดคะเนการเติบโตและผลผลิตของไมส้ กั ไปอนาคตดว้ ย

48

Abstract
The objective of this study focused on growth and yield of teak in Huai Thak Plantation,

Ngao District Lampang Province. The timber core samples were collected in different three
age-classes and site conditions having age between 5 7 and 6 7 years by using the increment
borer. The Dendrochronological technique and prediction technique were applied coherently
to investigate growth and yield models. The regression analysis has been applied for
forecasting the growth and yield as a merchantable volume table.

The results indicated that diameter increments of teak in three planted year; 1 9 4 4 ,
1952 and 1954 had current annual increment (CAI) between 0.604 to 10.197 millimeters. and
had mean annual increment (MAI) between 2.390 to 5.337 millimeters. The best regression
equation for forecasting diameter growth, diameter at brest height (dbh), of teak was
expressed. As a power equation, where as the equation for estimating merchantable volume
per tree of teak same was a power equation using data on dbh. In 2041 I, the merchantable
volume of planted year 1944, 1952 and 1954 were 23.39, 17.87 and 18.35 m. /rai respectively.
In 2 0 4 1 , the merchantable volume is expected to be 4 9 . 8 4 , 3 4 . 8 0 and 5 0 . 2 2 m. /rai
respectively. This study shows growth and yield of teak in individual plots. Therefore, the
result can be used to make the merchantable volume table per area of forest stand in periods
and prediction for growth and yield of teak plantation.

49

การศึกษาเบ้ืองต้นของปริมาณไผ่และการใช้ประโยชน์ในสงั คมพืชปา่ เบญจพรรณผสมไผ่หลังถกู รบกวน
ของป่าชุมชนปา่ ห้วยแม่หิน อำเภองาว จังหวัดลำปาง

The preliminary study on stocking and utilization of bamboo in mixed deciduous
forest with bamboo after disturbance at Huai Mae Hin community forest, Ngao district

Lumpang province
แหลมไทย อาษานอก, นิจปวริชศา ภพักตร์จนั ทร์, เจษฎา พนั สถา และ สุมัย หมายหมน้ั . (2558)
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจปริมาณไผ่ในธรรมชาติและปริมาณการใช้ประโยชน์ของชุมชน
ของป่าชุมชนห้วยแม่หิน ตำบลปงเตา อำเภองาว จังหวัดลำปาง โดยการวางแปลงตัวอย่าง ขนาด 20 เมตร x
50 เมตร เพื่อวิเคราะห์ลักษณะโครงสร้างสังคมพืช องค์ประกอบชนิดพันธุ์ และ ปริมาณไผ่ สำหรับการศึกษา
การใช้ประโยชน์ไผ่ใชว้ ิธกี ารสัมภาษณ์ประชากรบ้านหัวทงุ่ จำนวน 126 หลังคาเรือน เนอื่ งจากเป็นหมู่บ้านท่ีมี
การใชป้ ระโยชนจ์ ากไผ่มากทสี่ ดุ
พบว่า สังคมพืชป่าเบญจพรรณผสมปาไผ่ ห้วยแม่หิน ปรากฎพรรณไม้ทั้งหมด 37 ชนิด 32 สกุล 22
วงศ์ โดยไม้ใหญ่ที่มีค่าดัชนีความสำคัญ (IVI) สูงสุด ได้แก่ สัก แดง จัง ตะคร้อ และ ประดู่ มีค่าเท่กับ 48.42,
41.55, 27.96, 24.93 และ 21.91 ตามลำดับ โดย ไม้ใหญ่ ลูกไม้ และ กล้าไม้ มีค่าดัชนีความหลากหลายของ
พชื พรรณ (H') เทา่ กบั 2.38, 1.01, 1.98 ตามลำดบั ป่าชุมชนปา่ ห้วยแมห่ นิ มปี ริมาณไผ่ เท่ากับ 1,367,891.84
ลำ ในขณะท่ผี ลการศึกษาการใช้ประโยชน์ไผ่จากป่าชมุ ชน ปรากฎว่า คนในชมุ ชนบ้านหวั ทงุ่ มีการใช้ประโยชน์
ไผร่ วมทั้งหมด เท่กับ 213,268 ลำต่อปี ซงึ่ มปี ริมาณการใช้ประโยชน์นอ้ ยกว่าทปี่ รากฎในธรรมชาตอิ ยูม่ าก อาจ
เนื่องมาจากชุมชนที่ใช้ประโยชน์ป่าชุมชนป่าหัวยแม่หินมีกฎ กติกา ให้ตัดลำไผ่ได้ในเฉพาะพื้นที่ได้รับอนุญาต
เท่านั้น ดังนั้นผลงานวิจัยน้ีบ่งชี้ว่าปรมิ าณไผ่ในธรรมชาติของป่าชุมชนห้วยแม่หิน ยังมีปริมาณเพียงพอต่อการ
ใช้ประโยชน์ของชมุ ชน

50

Abstract
This research aim to study on stock and utilize of bamboo in mixed deciduous forest

with bamboo after disturbance at Huai Mae Hin community forest, Ngao district Lumpang
province. The study plots were 20 x 20 meters for analyzing the forest structure species
composition and stocking bamboo. The research interview was a tool for 126 houses at Huai
Mae Hin community, the bamboo were efficiency utilized in community.

The research showed that the mixed deciduous forest with bamboo at Huai Mae Him
high species number with 37 species, 32 genuies, and 22 families were considered the
dominant species from importance value index (IVI) Tectona grandis, Xylia xylocarpa, Shorea
siamensis, Schleichera oleosa and Pterocarpus macrocarpus is equal to 48.42, 41.55, 27.96,
24.93 and 21.91 respectively. Tree, sapling, and seedling is equal to 2.38, 1.01, and 1.98 by
respectively with the index of diversity of plant species by Shannon-Weiner. The 1,367,897.84
culms were found in Huai Mae Hin community whereas the utilized of bamboo were only
123,268 culms per year. According to the rules of Huai Mae Hin community, there is the restrict
bamboo area where to permit cutting bamboo. This research showed bamboo at Haui Mae
Hin have efficiency stocking and utilization through the community.

51

การวเิ คราะหค์ วามเสี่ยงต่อการบกุ รุกพ้ืนท่ีป่าในเขตปา่ สงวนแหง่ ชาติปา่ แม่งาวฝ่ังขวา จังหวัดลำปาง
Risk Encroachment area, The Right Side of Mae National Reserved Forest,
Geographic Information System
สมนิมติ ร พุกงาม, ประสงค์ สงวนธรรม และ สภุ าภรณ์ ผ่องศาล (2560)

บทคดั ย่อ
การวิเคราะห์ความเสี่ยงต่อการถูกบุกรุกพื้นที่ป่าในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่งาวฝั่งขวา จังหวัด

ลำปาง ได้ทำการศึกษาเพื่อใช้เป็นแนวทางในการป้องกันรักษาป่า โดยการวิเคราะห์ทางสถิติหาความสัมพันธ์
กับปัจจัยแวดล้อมต่างๆ จำนวน 12 ปัจจัย ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยแวดล้อมที่มีความสัมพันธ์อย่างมี
นัยสำคัญทางสถิติที่ก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อการบุกรุก ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 มีทั้งหมด 5 ปัจจัย
ได้แก่ ระดับความสูง ความลาดชัน ระยะห่างจากเส้นทางถนน ระดับปัญหาการถือครองที่ดิน และ
ป่าเบญจพรรณ จากการวิเคราะห์ พบวา่ มพี ืน้ ทปี่ า่ ทม่ี ีระดับความเสี่ยงต่อการบุกรุกต่ำ พืน้ ที่ป่าท่ีมีระดับความ
เสยี่ งต่อการบุกรุกค่อนข้างตำ่ พน้ื ท่ีป่าทมี่ ีระดับความเสยี่ งต่อการบุกรุกปานกลาง พนื้ ที่ป่าที่มีระดับความเสี่ยง
ตอ่ การบุกรกุ ค่อนข้างสูง และพน้ื ท่ปี า่ ท่ีมีระดบั ความเสี่ยงต่อการบุกรุกสูง มพี นื้ ที่คิดเปน็ รอ้ ยละ 34.27, 21.43,
13.00, 15.21 และ 16.09 ตามลำดับ โดยพื้นที่ป่าที่เสี่ยงต่อการบุกรุกต่ำ คือ พื้นที่ในป่าเต็งรงั ระดับความสูง
มาก ความลาดชันสูง ส่วนพื้นที่ป่าที่เสี่ยงต่อการบุกรุกสูง พบในพื้นที่ป่าเบญจพรรณเกือบทั้งหมด ความลาด
ชันต่ำ ใกล้เส้นทางถนน และมีปัญหาการถือครองที่ดินมาก เมื่อตรวจสอบความถูกต้องโดยการซ้อนทับจุด
ตัวอย่างกับแผนทค่ี วามเสยี่ ง พบว่า มคี วามถกู ตอ้ งรวมรอ้ ยละ 81.00

52

Abstract
Expression the risk encroachment area in the Right Side of Mae Ngao National Reserved

Forest, Lampang Province for approach to protect forest area by statistical analysis of
relationship between risk area and 12 environmental factors. The results showed that 5 factors
at a 95 percent of confidence interval include altitude, slope, distance from road, land tenure
and mixed deciduous forest and found the low risk areas of encroachment, relatively low risk
areas of encroachment, moderate risk areas of encroachment, relatively high risk areas of
encroachment and a high risk areas of encroachment as 34.27, 21.43, 13.00, 15.21 and 16.09
percent of total forest areas respectively. The most risk areas of low risk are in dry evergreen
forest, high altitude and high slope. The most areas of high risk of encroachment found in
mixed deciduous forest, low slope, closed to the road and high land tenure. The total accuracy
by using points overlay technique was accurated to the percentage of 81.00.

53

เอกสารอา้ งอิง

กอบศักด์ิ วนั ธงไชย. 2554. ผลของการชิงเผาสวนปา่ ไม้สักต่อการปลดปลอ่ ยคาร์บอนของเชอื้ เพลิงท่ีอยูเ่ หนือ
พืน้ ดนิ ออกสู่บรรยากาศ อำเภอแมเ่ มาะ จังหวัดลำปาง. รายงานฉบับสมบรู ณ์ โครงการวิจัยรหสั FRC
5301002 ศนู ย์วจิ ยั ป่าไม้ คณะวนศาสตร์, กรุงเทพฯ. 59 น.

ชาตรี สัมธรรมนุวงศ์. 2545. ปัจจยั ทม่ี ผี ลต่อความคดิ เห็นของเจา้ หน้าท่ีป่าไม้ต่อการปอ้ งกันรักษาสวนป่า
อำเภองาว จังหวดั ลำปาง. วิทยานิพนธป์ รญิ ญาโท มหาวทิ ยาลัยเกษตรศาสตร์, กรงุ เทพฯ. 117 น.

ธเนศ ไชยสุนทรกติ ต.ิ 2557. พลวตั ของพืชพรรณในชว่ งเวลา 10 ปี ในปา่ เตง็ รงั เซคเตอรแมห่ วด ปาสาธติ งาว
จงั หวัดลำปาง. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท มหาวิทยาลยั เกษตรศาสตร์, กรงุ เทพฯ. 79 น.

ธรรมนูญ เตม็ ไชย. 2541. การใช้ point sampling ในการสำรวจทรัพยากรป่าไม้ ณ ปา่ สาธิตแมง่ าว
อำเภองาว จงั หวัดลำปาง. วทิ ยานพิ นธป์ ริญญาโท มหาวทิ ยาลยั เกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ. 87 น.

ธารารตั น์ สรุ สั วดี. 2536. การประยุกต์ใช้ระบบข้อสนเทศทางภูมิศาสตร์ เพื่อวางแผนการใช้ทีด่ ิน
ในเซคเตอร์แมห่ วดของปา่ สาธิตแมง่ าว อำเภองาว จังหวดั ลำปาง. วทิ ยานิพนธป์ รญิ ญาโท,
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

นฤมล นุชเปลย่ี น. 2549. การจำแนกสังคมพชื โดยใช้ข้อมลู ภาพถ่ายดาวเทียม ขอ้ มลู ธรณีสัณฐานและสภาพ
ภูมิประเทศ กรณีศึกษาปา่ สาธติ งาว จงั หวัดลำปาง. วทิ ยานพิ นธป์ ริญญาโท
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร,์ กรงุ เทพฯ. 86 น.

ประวิทย์ เรืองจรัส. 2544. การจัดการทรัพยากรป่าไม้โดยชุมชน : กรณีศึกษาชุมชนลุ่มน้ำงาว อำเภองาว
จงั หวดั ลำปาง. วิทยานพิ นธ์ปรญิ ญาโท มหาวทิ ยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่. 136 น.

ปรชี า ครู ัตน.์ 2518. การสูญเสยี ดินและนำ้ จากแปลงทดลองของพืชคลุมดนิ ส่ลี กั ษณะ บริเวณป่าแมห่ วด
อำเภองาว จงั หวดั ลำปาง. วิทยานิพนธป์ ริญญาโท, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร.์

พรเทพ สรธนาธร. 2556. นวัตกรรมการจัดการป่าชุมชนท้องถิ่นอย่างยั่งยืน: กลไกการจัดการ การมีส่วนร่วม
และความสำเร็จของชุมชนในการอนุรักษ์ป่าชุมชนห้วยแม่หิน จังหวัดลำปาง. วารสารศรีนครินทร-
วโิ รฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร)์ , 5 (9): 99-110

54

พัฒนะพงษ์ จนั ทร์คำ. 2550. การประยุกต์ใชร้ ะบบสารสนเทศภมู ิศาสตรแ์ ละการสำรวจระยะไกลประเมิน
พ้นื ท่เี สีย่ งต่อการเกดิ ไฟป่า ในหน่วยจัดการแมห่ วดของปา่ สาธิตแม่งาว อำเภองาว จงั หวดั ลำปาง.
วิทยานิพนธ์ปรญิ ญาโท มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ. 92 น.

พทิ ยา เพชรมาก. 2521. ผลผลติ ขั้นปฐมภมู ขิ องสวนปา่ ไม้สักทีต่ ัดสางขยายระยะและไม่ตัดสางขยายระยะ ณ
ท้องที่อำเภองาว จังหวัดลำปาง. วิทยานพิ นธ์ปรญิ ญาโท, มหาวทิ ยาลัยเกษตรศาสตร์.

มยุรี มโนล่า. 2527. ผลกระทบของการตงั้ ถนิ่ ฐานมนุษยต์ ่อการทำลายปา่ ในป่าสาธิตแม่หวด อำเภองาว
จังหวดั ลำปาง. วทิ ยานิพนธ์ปรญิ ญาโท, มหาวทิ ยาลยั เกษตรศาสตร์.

วรวรรธน์ จันทร์ฉาย. 2552. การพัฒนาอาชีพการเพาะกล้าไมส้ ักเพื่อการอนุรักษ์ในชุมชนบ้านสวนสัก อำเภอ
งาว จังหวดั ลำปาง. วิทยานิพนธป์ ริญญาโท มหาวทิ ยาลยั เชยี งใหม่, เชียงใหม่. 119 น.

วราคม วงศ์ชัย, อดศริ ถมยา, เอกรฐั อนิ ต๊ะวงศา. 2557. การลดกา๊ ซเรือนกระจกภาคสมัครใจสำหรบั การปลกู
ปา่ อย่างยั่งยนื กรณศี ึกษาป่าชมุ ชนบา้ นวังควาย อำเภองาว จังหวดั ลําปาง, น. 429-434. ใน รายงาน
การประชมุ สัมมนาเชิงวิชาการ รูปแบบพลังงานทดแทนส่ชู ุมชนแหง่ ประเทศไทย ครัง้ ที่ 7.
มหาวิทยาลยั เทคโนโลยรี าชมงคลรตั นโกสินทร์, ประจวบคีรีขนั ธ์.

วฒั นา เวทยประสทิ ธิ์. 2521. การทดลองถนิ่ กำเนดิ ไม้สัก ในทอ้ งที่อำเภองาว จังหวัดลำปาง. วิทยานพิ นธ์
ปรญิ ญาโท, มหาวทิ ยาลยั เกษตรศาสตร.์

วริ ิยะพร ไชยวัฒนา. 2555. การมีสว่ นรว่ มของประชาชนในการอนุรักษท์ รัพยากรป่าไม้ในเขตพน้ื ที่บา้ นหัวท่งุ
ตำบลปงเตา อำเภองาว จังหวดั ลำปาง. วทิ ยานิพนธป์ ริญญาโท มหาวิทยาลัยพะเยา, พะเยา. 76 น.

สมนมิ ติ ร พกุ งาม, ประสงค์ สงวนธรรม และ สุภาภรณ์ ผ่องศาลา. 2560. การวิเคราะหค์ วามเสย่ี งต่อการบุกรุก
พน้ื ทปี่ ่าในเขตป่าสงวนแหง่ ชาติปา่ แม่งาวฝัง่ ขวา จังหวัดลำปาง. วารสารวนศาสตร์, 36 (1):123-128.

สายสุดใจ ชุนเชาวฤทธิ์. 2548. การประยุกต์ใช้แปลงศกึ ษานิเวศวิทยาระยะยาวเพื่อการบริหาร และจัดการ
ทรัพยากรป่าไม้ ในปา่ สาธติ เซคเตอรแ์ ม่ตบี อำเภองาว จงั หวดั ลำปาง. วทิ ยานิพนธป์ ริญญาโท
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ. 143 น.

สทิ ธพร เอียดทอง. 2547. ปริมาณการใชป้ ระโยชนไ์ ผซ่ าง (Dendrocalamus strictus (Roxb.) Nees) ใน
พนื้ ที่ปา่ สาธิตอำเภองาว จงั หวัดลำปาง. วทิ ยานพิ นธ์ปริญญาโท มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์,
กรงุ เทพฯ. 94 น.

55

สุรพงศ์ ฉวีภักด.์ิ 2541. ภมู ิปัญญาชาวบา้ นกับการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ ในท้องที่อำเภองาว จังหวดั ลำปาง.
วิทยานิพนธ์ปริญญาโท มหาวิทยาลัยเชยี งใหม่, เชยี งใหม.่ 185 น.

สุรศักดิ์ พัฒสงค์ และ ขวัญชัย ดวงสถาพร. 2553. การใช้ประโยชน์ลำและปริมาณผลผลิตในป่าธรรมชาติของ
ไผ่ซางนวล (Dendrocalamus membranaceus Munro): กรณีป่าห้วยแม่หิน อำเภองาว จังหวัด
ลำปาง. ใน เรื่องเต็มการประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 48: สาขา
ทรพั ยากรธรรมชาตแิ ละสิ่งแวดลอ้ ม (น. 240-247). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนบั สนนุ การวิจยั .

แหลมไทย อาษานอก, นิจปวริชศา ภพักตร์จันทร์, เจษฎา พันสถา และ สุมัย หมายหมั้น. 2558. การศึกษา
เบื้องต้นของปริมาณไผ่และการใช้ประโยชน์ในสังคมพืชป่าเบญจพรรณผสมไผ่หลังถูกรบกวนของป่า
ชุมชนป่าห้วยแม่หิน อำเภองาว จังหวัดลำปาง. ใน เอกสารประกอบการประชุมวิชาการและนำเสนอ
ผลงานวิชาการเครือข่ายงานวิจัยนิเวศวิทยาป่าไม้ประเทศไทย: องค์ความรู้ด้านนิเวศวิทยาเพื่อการ
จัดการทีย่ ง่ั ยืน (น. 175-181). มหาวทิ ยาลัยเกษตรศาสตร์ สำนักงานอธกิ ารบดี ศนู ย์ประสานเพื่อการ
พฒั นาส่คู วามเปน็ เลศิ ศนู ย์ความเป็นเลิศทางวชิ าการดา้ นไผ่.

อดศิ ร สารวงศ.์ 2551. การประยุกต์การสำรวจระยะไกล เพื่อคาดการณก์ ารเปลยี่ นแปลงการใชท้ ีด่ ินและดชั นี
ความแตกตา่ งของพืชพรรณ บริเวณเซคเตอร์แม่หวด ของป่าสาธิตแมง่ าว อำเภองาว จังหวัดลำปาง.
วิทยานพิ นธป์ ริญญาโท มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรงุ เทพฯ. 97 น.

อรุณโรจน์ ศรเี จรญิ โชติ. 2557. วธิ กี ารสำรวจป่าเพอ่ื การประมาณหามวลชีวภาพเชงิ พนื้ ทดี่ ้วยระบบสารสนเทศ
ในเขตลมุ่ นำ้ ย่อยหว้ ยเอี่ยน อำเภองาว จังหวัดลำปาง. วทิ ยานิพนธ์ปริญญาโท
มหาวิทยาลยั เกษตรศาสตร์, กรงุ เทพฯ. 101 น.

อาทิตย์ ชาวไร่อ้อย. 2557. การศึกษาการเติบโตและผลผลิตของไม้สักโดยใช้เทคนิคทางรุกขกาลวิทยา
ในสวนปา่ ห้วยทาก อำเภองาว จังหวดั ลำปาง. วทิ ยานพิ นธป์ ริญญาโท, มหาวิทยาลยั เกษตรศาสตร์.

56