อนิเมะ

Animeอนิเมะ

จัดทําโดย

ด.ช.ธนกฤต เเก่นจันทา 2/6 4ข

คํานํา

รายงานฉบับนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชา โปรเเกรมนํา
เสนอข้อมูล รหัสวิชา ว20256 ชั้นมัธยมศึกษาปี
ที่ 2/6 โดยมีจุดประสงค์เพื่อศึกษาความรู้ที่ได้
จากเรื่อง อนิเมะ หรือ ANIME ซึ่งรายงานนี้มี
เนื้อหาเกี่ยวกับความรู้จาก
ผู้จัดทำได้เลือกหัวข้อนี้ในการทำรายงาน เนื่องมา
จากเป็นเรื่องที่น่าสนใจและ ผู้จัดทำหวังว่า
รายงานฉบับนี้จะให้ความรู้ และเป็นประโยชน์แก่
ผู้อ่านทุก ๆ ท่าน

สารบัญ

1
อนิเมะคืออะไร 2
ประวัติอนิเมะ 3

4
5 ตัวอย่างอนิเมะ

6-7
หมวดหมู่ของอนิเมะ

8-10

มังงะคืออะไร

อนิเมะ 1
คืออะไร

อนิเมะคืออะไ 2

ร

「アニメ」อะนิเมะ ( anime ) เป็นคำภาษาญี่ปุ่นที่มาจากภาษา

อังกฤษว่า แอนิเมชัน (animation) ซึ่งมาจาก ภาษาฝรั่งเศส อา

นีเม่ (animé) และจากภาษาละติน แปลว่าเคลื่อนไหว หรือภาพ

เคลื่อนไหว แต่ความหมายกลายจนเป็นคำเฉพาะของภาษาญี่ปุ่น

แปลว่า ภาพยนตร์การ์ตูน ภายนอกประเทศญี่ปุ่น อะนิเมะหมาย

ถึงภาพยนตร์การ์ตูนสัญชาติญี่ปุ่น ซึ่งส่วนใหญ่มีลักษณะทาง

ศิลปะแตกต่างกับภาพยนตร์การ์ตูนจากแหล่งอื่น อะนิเมะส่วน

ใหญ่จะวาดขึ้นด้วยมือ แต่ปัจจุบันมีการนำคอมพิวเตอร์มาช่วย

สร้างอะนิเมะอย่างแพร่หลาย อะนิเมะส่วนใหญ่สร้างขึ้นเพื่อให้

ความบันเทิงเหมือนภาพยนตร์ โดยมีแนวเรื่องหลากหลายและ

ครอบคลุมแนววรรณกรรมเกือบทุกแนว อะนิเมะส่วนใหญ่ถูก

สร้างขึ้นเป็นตอนๆ เพื่อฉายทางโทรทัศน์ ส่วนหนึ่งถูกสร้างเป็น

ภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาวเพื่อฉายในโรงภาพยนตร์ และอีก

ส่วนหนึ่งถูกสร้างเป็นตอนๆ เพื่อขายตรงในรูปแบบดีวีดี วีซีดี

หรือวีดิโอ ดูมีการทำตอนเฉพาะที่เรียกว่า โอวีเอ อะนิเมะหลาย

เรื่องถูกดัดแปลงมาจากมังงะ นอกจากนี้ยังมีอะนิเมะที่ถูกนำไป

ดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์อีกด้วย

ประวัติอนิเมะ 3

ประวัติ
เมื่อปี 1970 นักสร้างภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่นเริ่มทดลองใช้เทคนิคการ
สร้างภาพยนตร์การ์ตูน ซึ่งได้แรงบรรดาลใจมาจาก ภาพยนตร์
การ์ตูนใน สหรัฐอเมริกา และ[[ยุโรป]แต่ไม่ยอมรับ] เพื่อที่ญี่ปุ่น
สามารถสร้างภาพยนตร์การ์ตูนของตนเอง ปลายปี 1970 ภาพยนตร์
การ์ตูนญี่ปุ่นได้พัฒนาลักษณะเฉพาะตัวขึ้นจนสามารถแบ่งแยกออก
จากภาพยนตร์การ์ตูนของสหรัฐอเมริกาได้อย่างชัดเจน ในทศวรรษที่
1980 อะนิเมะได้รับความนิยมกว้างขวางในญี่ปุ่น ทำให้ธุรกิจการสร้า
งอะนิเมะเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว และในทศวรรษที่ 1990 และ 2000
ชื่อเสียงของอะนิเมะได้แพร่ขยายไปยังนอกประเทศญี่ปุ่น พร้อมๆ กับ
การขยายตัวของตลาดอะนิเมะนอกประเทศสำหรับคนที่ชื่นชอบ

ตัวอย่างอนิเมะ 4

ตัวอย่างอนิเมะ 5

หมวดหมู่ของอนิเมะ 6

แนวที่สามารถพบได้แค่ในอะนิเมะและมังงะได้แก่ (สำหรับแนวอื่นๆ ดูรายชื่อแนวภาพยนตร์)

บิโชโจะ: (ภาษาญี่ปุ่นหมายความว่า “เด็กสาวหน้าตาดี”) อะนิเมะที่มีตัวละครหลักเป็นเด็กสาวหน้าตา

สวยงาม เช่น เมจิกไนท์เรย์เอิร์ท

บิโชเน็น: (ภาษาญี่ปุ่นหมายความว่า “เด็กหนุ่มหน้าตาดี”) อะนิเมะที่มีตัวละครหลักเป็นเด็กหนุ่ม

หน้าตาหล่อเหลาและท่าทางสง่างาม เช่น ฟูชิกิยูกิ

เอดชิ: มีรากมาจากตัวอักษร “H” ในภาษาญี่ปุ่นหมายว่า “ทะลึ่ง” อะนิเมะในแนวนี้จะมีมุขตลกทะลึ่ง

แบบผู้ใหญ่ และมีภาพวาบหวามแต่ไม่เข้าข่ายอนาจารเป็นจุดขาย ตัวอย่างเช่น คาโนค่อน จิ้งจอกสาว

สุดจี๊ด

เฮ็นไต: (ภาษาญี่ปุ่นหมายความว่า “ไม่ปกติ ในแง่จิตใจ” หรือ “วิตถาร”) เป็นคำที่ใช้นอกประเทศ

ญี่ปุ่นสำหรับเรียกอะนิเมะที่จัดได้ว่าเป็นสื่อลามกอนาจาร ในประเทศญี่ปุ่นเรียกอะนิเมะประเภทนี้ว่า

禁アニメ　 エロア18 (อ่านว่า “จูฮาจิคินอะนิเมะ”; อะนิเมะสำหรับผู้ใหญ่อายุมากกว่า 18 ปี) หรือ
ニメ　(อ่านว่า “เอะโระอะนิเมะ”; มาจาก “erotic anime” แปลว่า “อะนิเมะที่กระตุ้นความรู้สึกทาง

เพศ) ตัวอย่างเช่น ลาบลูเกิร์ล)

หมวดหมู่ของอนิเมะ 7

อะนิเมะสำหรับเด็ก: มีกลุ่มเป้าหมายเป็นเด็กปฐมวัย ตัวอย่างเช่น โดราเอมอน, นารูโตะ
นินจาจอมคาถา
โชเน็น: อะนิเมะที่มีกลุ้มเป้าหมายเป็นเด็กผู้ชาย เช่น ดราก้อนบอล
โชโจะ: อะนิเมะที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นเด็กผู้หญิง เช่น เซเลอร์มูน
เซเน็น: อะนิเมะที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นวัยรุ่นชายตอนปลายถึงผู้ชายอายุประมาณ 20 ปี
เช่น โอ้! มายก็อดเดส
โจะเซ: (ภาษาญี่ปุ่นหมายถึง “ผู้หญิงอายุน้อย”) อะนิเมะที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้หญิงอายุ
ประมาณ 20 ปี ตัวอย่างเช่น นานะ
มาโฮะโชโจ: แนวย่อยหนึ่งของอะนิเมะแนวโชโจะ มีตัวละครหลักเป็นเด็กผู้หญิงที่มีพลัง
วิเศษอย่างไดอย่างหนึ่ง เช่น การ์ดแคปเตอร์ซากุระ
มาโฮะโชเน็น: เหมือนแนวสาวน้อยเวทมนตร์ แต่ตัวเอกเป็นผู้ชาย เช่น ดี.เอ็น.แองเจิล
โชโจะไอ/ยุริ: อะนิเมะเน้นความรักร่วมเพศระหว่างผู้หญิง เช่น สตรอเบอรีพานิก
โชเน็นไอ/ยะโอะอิ: อะนิเมะเน้นความรักร่วมเพศระหว่างผู้ชาย เช่น เลิฟเลส

มังงะคืออะไร 8

คำว่า มังงะ แปลตรงตัวว่า "ภาพตามอารมณ์" ถูกใช้อย่าง
กว้างขวางเป็นครั้งแรกหลังจากจิตรกรอุคิโยเอะชื่อโฮคุไซตี
พิมพ์หนังสือชื่อโฮคุไซมังงะในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อย่างไรก็ดีนัก
ประวัติศาสตร์บางกลุ่มเห็นว่ามังงะอาจมีประวัติยาวนานกว่า
นั้น โดยมีหลักฐานคือภาพจิกะ (แปลตรงตัวว่า "ภาพตลก") ซึ่ง
เป็นที่นิยมในศตวรรษที่ 12 มีลักษณะหลายประการคล้ายคลึงกับ
มังงะในปัจจุบัน อาทิ การเน้นเนื้อเรื่อง และการใช้เส้นที่เรียบง่าย

แต่สละสลวย เป็นต้น

มังงะคืออะไร 9

มังงะพัฒนามาจากการผสมผสานศิลปะการ
วาดภาพแบบอุคิโยเอะกับจิตรกรรมตะวันตก
ความพยายามของญี่ปุ่นที่จะพัฒนาตัวเองให้ทัน
กับมหาอำนาจตะวันตกในช่วงปลายศตวรรษที่
19 ผลักดันให้ญี่ปุ่นนำเข้าวัฒนธรรมตะวันตก
หลาย ๆ รูปแบบ รวมทั้งการจ้างศิลปินตะวันตก
มาสอนศิลปินญี่ปุ่นเกี่ยวกับองค์ประกอบพื้นฐาน
ทางศิลปะ เช่น เส้น รูปทรง และสี ซึ่งการวาด
ภาพแบบอุคิโยเอะไม่ให้ความสำคัญเนื่องจากคิด

ว่าความรู้สึกโดยรวมของภาพสำคัญกว่า
อย่างไรก็ดี มังงะที่เป็นที่รู้จักกันในปัจจุบันเริ่มก่อ

ตัวเป็นรูปเป็นร่างในช่ว
งหลังสงครามโลกครั้งที่

สองหลังจากที่รัฐบาลญี่ปุ่นถูกสหรัฐอเมริกา
บังคับให้เปิดเสรีภาพแก่สื่อมวลชน

ลักษณะเฉพาะของมังงะ 10

รูปในมังงะส่วนใหญ่จะเน้นเส้นมากกว่ารูปทรงและการให้แสงเงา
การจัดช่องภาพจะไม่ตายตัวเหมือนการ์ตูนสี่ช่องหรือการ์ตูนช่อง
ในหนังสือพิมพ์ การอ่านมังงะจะอ่านจากขวาไปซ้ายตามวิธีเขียน
หนังสือแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่น เป็นที่น่าสังเกตว่าตัวละครในมังงะมัก

จะดูเหมือนคนตะวันตกหรือไม่ก็มีนัยน์ตาขนาดใหญ่ ความใหญ่
ของตากลายมาเป็นลักษณะเด่นของมังงะและอนิเมะตั้งแต่ยุคปี
1960 เมื่อเทะซึกะ โอะซะมุ ผู้เขียนเรื่องแอสโตรบอยซึ่งได้รับการ
ยกย่องว่าเป็นบิดาของมังงะในปัจจุบัน เริ่มวาดตาของตัวละคร
แบบนั้น โดยเอาแบบมาจากตัวการ์ตูนของดิสนีย์ อย่างไรก็ดี ไม่ใช่

ว่านักเขียนการ์ตูนทุกคนจะวาดต
ัวละครให้มีตาใหญ่เสมอไป มังงะ

นั้นจะถูกแยกจาก comic อย่างเด่นชัดเพราะเป็นการเขียนเทคนิ
กการถ่ายทำภาพยนตร์ (cinematic style) โดยผู้เขียนจะทำการ
เขียนภาพระยะไกลระยะใกล้ระยะประชิด เปลี่ยนมุมมองและตัดต่อ

เนื้อหาเรื่องราวอย่างฉับไวโดยใช้เส้น speed เพิ่มความเร็ว

เเหล่งอ้างอิง

https://mikuanone.wordpress.com/%E0%B8%AD%E
0%B8%B0%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B9%80
%E0%B8%A1%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8
%B7%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%B0%E0

%B9%84%E0%B8%A3/

ดัชนี ของเรื่ อง

Anime

「アニメ」อนิเมะ ( anime ) เป็นคำภาษา

ญี่ปุ่นที่มาจากภาษาอังกฤษว่า แอนิเมชัน

(animation) ซึ่งมาจาก ภาษาฝรั่งเศส อานีเม่

(animé) และจากภาษาละติน แปลว่า

เคลื่อนไหว หรือภาพเคลื่อนไหว แต่ความ

หมายกลายจนเป็ นคำเฉพาะของภาษาญี่ปุ่นแปล

ว่า ภาพยนตร์การ์ตูน

จบบริบูรณ์