การใช้เครื่องมือวัดระดับเสียง

การใชเ้ ครอ่ื งมอื วดั ระดบั เสยี ง

การใชเ้ ครอื่ งมอื วดั ระดบั เสยี ง

หู เปน็ อวยั วะรบั เสียงมีส่วนประกอบสาคัญ ๓ ส่วน ได้แก่ หชู ั้นนอก
ประกอบด้วย ใบหู และรูหู หูช้ันกลางประกอบดว้ ย เยือ่ แก้วหู กระดกู ค้อน กระดูกทั่ง
และกระดกู โกลน หูช้นั ในมลี กั ษณะเปน็ ทอ่ เหมือนเปลือกหอยโขง่ เรียกวา่ หชู ั้นในรูป
หอยโข่ง สว่ นประกอบเหลา่ น้ี ชว่ ยใหเ้ ราได้ยนิ เสยี ง เราจงึ จาเป็นตอ้ งดแู ลรกั ษาหใู ห้
ปลอดภยั โดยหลีกเลยี่ งการฟังเสยี งดังมาก ๆ



เสียง คอื ส่งิ ทรี่ บั รไู้ ดด้ ว้ ยหู หรือหมายถงึ ความเปลยี่ นแปลงของความดนั อากาศทท่ี าใหต้ วั กลาง
หรืออากาศสั่นสะเทือน ซ่ึงความสั่นสะเทือนนี้ เม่ือกระทบกับเยื่อแก้วหูมนุษย์แล้ว สามารถส่งผลให้เกิด
สัญญาณในระบบการได้ยินอยู่ในช่วงความถี่ ๒๐ ถึง ๒๐,๐๐๐ เฮิรตซ์ เสียงเป็นส่วนหน่ึงของชีวิตมนุษย์
การไดย้ ินเสียงเป็นสิ่งจาเป็นในการดารงชีวิต ท้ังเสียงจากธรรมชาติ เช่น เสียงนกร้อง เสียงลม เสียงฟ้าผ่า
หรือเสียงจากกิจกรรมของมนุษย์ เช่น เสียงพูด เสียงเพลง เสียงเครื่องยนต์ เสียงที่ดังมาก ๆ จะเป็น
อันตรายต่อหูและเสียงที่ก่อให้เกิดความราคาญ เรียกว่า มลพิษทางเสียง ได้แก่ เสียงที่ดังเกินไปจนทาให้
เกิดอันตรายต่อระบบการได้ยินของเรา หรือเป็นเสียงที่เราไม่ต้องการฟัง รู้สึกหงุดหงิด ราคาญทาลายสมาธิ
ในการทางาน ไม่ว่าเสียงน้ันจะดังหรือไม่ก็ตาม มลพิษทางเสียง มีต้นเหตุจากกิจกรรมต่าง ๆ ของมนุษย์
สว่ นเสียงทีเ่ กดิ ข้นึ จากธรรมชาติ เชน่ เสียงสัตว์ เสียงแมลง เสยี งฟ้ารอ้ ง ไมถ่ ือเปน็ มลพษิ ทางเสียง

เครื่องมือวดั ระดบั เสียง
เ ป็ น อุ ป ก ร ณ์ ท่ี ใ ช้ วั ด ร ะ ดั บ ค ว า ม ดั ง ข อ ง เ สี ย ง
ซึง่ หน่วยวัดระดับเสียงท่ีใช้โดยท่ัวไป คือ เดซิเบล
(decibel : dB) เป็นหน่วยแสดง ระดับเสียง
ที่หูมนุษย์ได้ยิน โดยวัดจากการเปล่ียนแปลง
ความดังเสียงทีเ่ กิดข้นึ

เครอ่ื งมอื วดั ระดบั เสยี ง

เสยี งจรวด เสียงเครอื่ งบินไอพน่
เสียงฟ้าร้อง เสยี งรถบรรทุก

ดังสน่นั เสียงรถยนต์

เสยี งขุดเจาะถนน เสยี งมอเตอรไ์ ซด์ เสยี งกระซบิ เสียงนกร้อง

เสยี งตะโกน
เสยี งใบไมร้ ว่ ง

กจิ กรรมต่าง ๆ หากมีเสียงดังเกินไป หรอื เกดิ ขนึ้ ในเวลาทไ่ี มเ่ หมาะสม เช่น เวลา
พักผอ่ นหรือเวลาท่ีต้องการสมาธิ ถือว่าเปน็ แหล่งกาเนดิ ของมลพษิ ทางเสยี ง โดยทั่วไปสามารถ
แบ่งประเภทแหลง่ กาเนดิ เสยี งได้ ดงั นี้

๑. เสียงจากชีวติ ประจาวัน ๒. เสยี งจากโรงงาน ๓. เสยี งจากสถานบันเทงิ

๔. เสยี งจากการจราจร ๕. เสียงจากการกอ่ สร้าง

อนั ตรายจากมลพษิ ทางเสยี ง

เสียงต่าง ๆ อาจทาให้เกดิ อนั ตรายกับหไู ด้ เช่น หากมนุษยร์ ับฟังเสียงท่ดี ังเกนิ 85 เดซิเบล ติดตอ่ กันเป็นเวลานาน ๆ หรือ
เกนิ วนั ละ 8 ชว่ั โมง จะทาใหเ้ กิดอนั ตรายตอ่ เยอ่ื แก้วหูได้ ดังน้นั เราจึงควรรู้จกั วิธีการปอ้ งกนั หรอื หลีกเลย่ี งเสยี งที่จะก่อให้
เกดิ อนั ตรายต่อเยอ่ื แกว้ หู ซงึ่ การป้องกันหรอื หลีกเลีย่ งมลพษิ ทางเสยี งทาไดห้ ลายวธิ ี เช่น

ปลูกต้นไมส้ งู ๆ หรือสรา้ งกาแพง ใชม้ อื อดุ หทู นั ที เม่ือไดย้ นิ เสยี งดงั
เพ่อื ใชเ้ ปน็ แนวกนั เสยี ง สาหรบั มาก ๆ อย่างกะทนั หนั
บา้ นทต่ี ดิ ถนน

ใส่อปุ กรณค์ รอบหู หากทางานใน ลดความดงั ของเสยี งเพลง
สถานทท่ี ม่ี เี สยี งดงั มาก ๆ หากเปดิ เสยี งดงั มากเกนิ ไป

ตวั อยา่ งกจิ กรรมและเวลาที่ไมค่ วรทากจิ กรรมที่กอ่ ใหเ้ กดิ มลพษิ ทางเสยี ง