วินัยทหาร

วนิ ยั ทหาร

วนิ ยั ทหาร คือ การท่ีทหารตอ้ งประพฤติตาม
แบบธรรมเนียมทหาร

วินยั เป็นหลกั สาํ คญั ที่สุดสาํ หรับทหาร เพราะฉะน้นั ทหารทุกคนจกั
ตอ้ งรักษาโดยเคร่งครัดอยเู่ สมอ ผใู้ ดฝ่ าฝืนท่านใหถ้ ือวา่ ผนู้ ้นั
กระทาํ ผดิ

• ตวั อยา่ งการกระทาํ ผิดวินยั มีด่งั ตอ่ ไปนี้
• (1) ดือ้ ขดั ขืน หลกี เล่ยี ง หรอื ละเลยไม่ปฏิบตั ิตามคาํ ส่งั ผบู้ งั คบั บญั ชาเหนือตน
• (2) ไมร่ กั ษาระเบยี บการเคารพระหวา่ งผใู้ หญ่ผนู้ อ้ ย
• (3) ไมร่ กั ษามรรยาทใหถ้ กู ตอ้ งตามแบบธรรมเนียมของทหาร
• (4) ก่อใหแ้ ตกความสามคั คีในคณะทหาร
• (5) เกียจครา้ น ละทิง้ หรอื เลนิ เลอ่ ตอ่ หนา้ ท่ีราชการ
• (6) กลา่ วคาํ เท็จ
• (7) ใชก้ ิรยิ าวาจาไม่สมควร หรอื ประพฤตไิ ม่สมควร
• (8) ไม่ตกั เตือนส่งั สอน หรอื ลงทณั ฑผ์ ใู้ ตบ้ งั คบั บญั ชาท่ีกระทาํ ผดิ ตามโทษานโุ ทษ
• (9) เสพเคร่อื งดองของเมาจนถึงเสียกิรยิ า

มาตรา 6

• ผบู้ งั คบั บญั ชามีหนา้ ท่ีจดั การระวงั รกั ษาวนิ ยั ทหารท่ีตนเป็น
วผใทหินบูห้ ก้ยังาั ลคทรผบับัหกู้ทบาอ่ราํญั นกหชานั้นารา้ จกอทาําํย่ีขเเนู่ปรอบินั้็นงกตโตด็ดนอ้ ยีกงหกใ็ดรวชีอืดผอ้ เขาู้บพนวั ่ืงัอธุ คบถเับาง้ัพคหบ่ือบัาัญทกทาํวชหกา่ าาาใแรรนผปลกลู้ระาะาผรทบรู้ทกงิัป้ ี่หษรนาามา้ ท่ี
ช่วยเหลือในการนั้น จะไม่ตอ้ งรับโทษในการทตี่ นได้
กตนกรนีผร้ ะะบู้ แททงั ลรคาํ วะไบั งรปบกาโยลญั ดงาชยาโหนาคจมตวกัโอ่าดตไมยปอ้ จเตงราํ ราว็เามปย็ลนงาํานดนั้นบัไปเชลยนั้ ยงัจผนแบู้ตถงัเ่งึ มคร่ืบฐอัั มมบนีเญั หตตชราดุวี เ่งัา่ หกกนลาือรา่ ว

(มาตรา 8)

• ทณั ฑท์ ่ีจะลงแก่ผกู้ ระทาํ ผิดตอ่ วินยั ทหารด่งั กลา่ วไว้
ในหมวด 2 นนั้ ใหก้ าํ หนดเป็น 5 สถาน คอื

• (1) ภาคทณั ฑ์
• (2) ทณั ฑกรรม
• (3) กกั
• (4) ขงั
• (5) จาํ ขงั

มาตรา 9

• ภาคทณั ฑ์ คือ ผกู้ ระทาํ ผดิ มีความผดิ อนั ควรตอ้ งรบั ทณั ฑส์ ถานหนง่ึ สถานใดด่งั
กลา่ วมาแลว้ แตม่ เี หตอุ นั ควรปราณี จ่งึ เป็นแตแ่ สดงความผิดของผนู้ นั้ ใหป้ รากฏ
หรอื ใหท้ าํ ทณั ฑบ์ นไว้

• ทณั ฑกรรม นนั้ ใหก้ ระทาํ การสขุ า การโยธา ฯลฯ เพ่มิ จากหนา้ ท่ปี ระจาํ ซง่ึ ตน
จะตอ้ งปฏิบตั ิอยแู่ ลว้ หรอื ปรบั ใหอ้ ยเู่ วรยาม นอกจากหนา้ ท่ีประจาํ

• กัก คือ กกั ตวั ไวใ้ นบรเิ วณใดบรเิ วณหน่งึ ตามแตจ่ ะกาํ หนดให้
• ขัง คอื ขงั ในท่คี วบคมุ แตเ่ ฉพาะคนเดยี วหรอื รวมกนั หลายคนแลว้ แตจ่ ะไดม้ ีคาํ ส่งั
• จาํ ขงั คอื ขงั โดยสง่ ไปฝากใหอ้ ยใู่ นความควบคมุ ของเรอื นจาํ ทหาร

นอกจากทณั ฑท์ ่ีกลา่ วไวน้ ี้ หา้ มมิใหค้ ดิ ขนึ้ ใหม่ หรอื ใชว้ ิธีลงทณั ฑอ์ ยา่ งอ่ืนเป็น
อนั ขาด

มาตรา 10

ผมู้ ีอาํ นาจบงั คบั บญั ชาซง่ึ ลงทณั ฑแ์ ก่ผกู้ ระทาํ ผดิ ไดน้ นั้
คอื
• (1) ผบู้ งั คบั บญั ชา หรอื
• (2) ผซู้ ง่ึ ไดร้ บั มอบอาํ นาจใหบ้ งั คบั บญั ชาตามท่ี
กระทรวงกลาโหม สว่ นราชการท่ีขนึ้ ตรงตอ่
กระทรวงกลาโหม กองทพั บก กองทพั เรอื กองทพั อากาศ
กาํ หนด

มาตรา 12
• กาํ หนดอาํ นาจลงทณั ฑต์ ามท่ีตราไวน้ ี้ ผมู้ ีอาํ นาจลง

ทณั ฑส์ ่งั ลงทณั ฑเ์ ตม็ ท่ีไดส้ ถานใดสถานหน่งึ แต่
สถานเดียว ถา้ ส่งั ลงทณั ฑท์ งั้ สองสถานพรอ้ มกนั
ตอ้ งกาํ หนดทณั ฑไ์ วเ้ พียงก่งึ หน่งึ ของอตั ราในสถาน
นนั้ ๆ หา้ มมิใหล้ งทณั ฑค์ ราวเดียวมากกวา่ สอง
สถาน

มาตรา 13

ก่อนท่ีผมู้ ีอาํ นาจลงทณั ฑจ์ ะลงทณั ฑค์ รงั้ คราวใดก็ดี ให้
พจิ ารณาใหถ้ ว้ นถ่ีแนน่ อนวา่ ผทู้ ่ีจะตอ้ งรบั ทณั ฑน์ นั้ มี
ความผดิ จรงิ แลว้ จ่งึ ส่งั ลงทณั ฑน์ นั้ ตอ้ งระวงั อยา่ ใหเ้ ป็น
การลงทณั ฑไ์ ปโดยโทษจรติ หรอื ลงทณั ฑแ์ ก่ผทู้ ่ีไม่มี
ความผิดโดยชดั เจนนนั้ เป็นอนั ขาด เม่ือพจิ ารณา
ความผิดละเอียดแลว้ ตอ้ งชีแ้ จงใหผ้ กู้ ระทาํ ผดิ นนั้ ทราบ
วา่ กระทาํ ผดิ ในขอ้ ใด เพราะเหตใุ ด แลว้ จง่ึ ลงทณั ฑ์

มาตรา 14

ถา้ ผมู้ ีอาํ นาจบงั คบั บญั ชาไดล้ งทณั ฑ์
ขา้ ราชการชนั้ สญั ญาบตั ร ตอ้ งสง่ รายงานการ
ลงทณั ฑน์ นั้ เสนอตามลาํ ดบั ชนั้ จนถงึ
รฐั มนตรวี า่ การกระทรวงกลาโหม

วธิ ีร้องทุกข์

มาตรา 21

• ในการท่ีจะรกั ษาวินยั ทหารใหเ้ ป็นระเบียบเรยี บรอ้ ยอยู่
เสมอ ยอ่ มเป็นการจาํ เป็นท่ีผบู้ งั คบั บญั ชา จกั ตอ้ งมี
อาํ นาจในการบงั คบั บญั ชา หรอื ลงทณั ฑอ์ ยเู่ องเป็น
ธรรมดา แตผ่ บู้ งั คบั บญั ชาบางคนอาจใชอ้ าํ นาจในทางท่ี
ผดิ ยตุ ธิ รรม ซง่ึ เป็นการสมควรท่ีจะใหผ้ ใู้ ตบ้ งั คบั บญั ชามี
โอกาสรอ้ งทกุ ขไ์ ดใ้ นทางเป็นระเบียบไมก่ า้ วก่าย

มาตรา 23

• ทหารจะรอ้ งทกุ ขไ์ ดแ้ ตส่ าํ หรบั ตนเองเทา่ นนั้ หา้ มมิใหร้ อ้ ง
ทกุ ขแ์ ทนผอู้ ่ืนเป็นอนั ขาด และหา้ มมิใหล้ งช่ือรวมกนั
หรอื เขา้ มารอ้ งทกุ ขพ์ รอ้ มกนั หลายคน และหา้ มมิให้
ประชมุ กนั เพ่ือหารอื เรอ่ื งจะรอ้ งทกุ ข์

• หา้ มมิใหร้ อ้ งทกุ ขใ์ นเวลาท่ีตนกาํ ลงั เขา้ แถว
หรอื ในขณะท่ีกาํ ลงั ทาํ หนา้ ท่ีราชการอยา่ งใด
อยา่ งหนง่ึ เชน่ เวลาเป็นยาม เป็นเวร ด่งั นีเ้ ป็น
ตน้ และหา้ มมิใหร้ อ้ งทกุ ขก์ ่อนเวลาลว่ งไปแลว้
ย่ีสิบส่ีช่งั โมง นบั ตงั้ แตท่ ่ีมีเหตจุ ะตอ้ งรอ้ งทกุ ข์
เกิดขนึ้

มาตรา 25
• หา้ มมิใหร้ อ้ งทกุ ขว์ า่ ผบู้ งั คบั บญั ชาลงทณั ฑแ์ รง

เกินไป ถา้ หากวา่ ผบู้ งั คบั บญั ชานนั้ มไิ ดล้ งทณั ฑเ์ กิน
อาํ นาจท่ีจะทาํ ได้

มาตรา 26

• ถา้ จะกลา่ วโทษผใู้ ดใหร้ อ้ งทกุ ขต์ อ่ ผบู้ งั คบั บญั ชาโดยตรงของผู้
นนั้ จะรอ้ งทกุ ขด์ ว้ ยวาจา หรอื จะเขียนเป็นหนงั สือก็ได้ ถา้ ผรู้ อ้ ง
ทกุ ขม์ ารอ้ งทกุ ขด์ ว้ ยวาจา ใหผ้ รู้ บั การรอ้ งทกุ ขจ์ ดขอ้ ความ
สาํ คญั ของเร่อื งท่ีรอ้ งทกุ ขน์ นั้ ใหผ้ รู้ อ้ งทกุ ขล์ งลายมือช่ือไวเ้ ป็น
หลกั ฐานดว้ ย ถา้ หากวา่ ผรู้ อ้ งทกุ ขไ์ มท่ ราบชดั วา่ ตนไดร้ บั ความ
เดือดรอ้ นเพราะผใู้ ดแน่ ก็ใหร้ อ้ งทกุ ขต์ อ่ ผบู้ งั คบั บญั ชาโดยตรง
ของตน เพ่ือเสนอไปตามลาํ ดบั ชนั้ จนถงึ ท่ีสดุ คือผทู้ ่ีจะส่งั การ
ไตส่ วน และแกค้ วามเดือดรอ้ นนนั้ ได้

มาตรา 29

• ถา้ ผบู้ งั คบั บญั ชาไดร้ บั เรอ่ื งรอ้ งทกุ ขเ์ ม่ือใด ตอ้ งรบี ไตส่ วน
และจดั การแกไ้ ขความเดือดรอ้ น หรอื ชีแ้ จงใหผ้ ยู้ ่ืนใบรอ้ ง
ทกุ ขเ์ ขา้ ใจ จะเพกิ เฉยเสยี ไมไ่ ดเ้ ป็นอนั ขาด ผใู้ ดเพิกเฉย
นบั วา่ กระทาํ ผดิ ตอ่ วินยั ทหาร

มาตรา 30
• ถา้ ผบู้ งั คบั บญั ชาท่ีไดร้ บั เร่อื งรอ้ งทกุ ขไ์ ดช้ ีแ้ จงใหผ้ ู้

รอ้ งทกุ ขท์ ราบแลว้ แตผ่ รู้ อ้ งทกุ ขย์ งั ไมห่ มดความ
สงสยั ก็ใหร้ อ้ งทกุ ขต์ อ่ ผบู้ งั คบั บญั ชาชนั้ เหนือขนึ้ ไป
ได้ และตอ้ งชีแ้ จงดว้ ยวา่ ไดร้ อ้ งทกุ ขน์ ีต้ อ่ ผใู้ ด และได้
รบั คาํ ชีแ้ จงอยา่ งไรแลว้ ดว้ ย

มาตรา 31
• ถา้ หากปรากฏชดั วา่ ขอ้ ความท่ีรอ้ งทกุ ขเ์ ป็นความ

เท็จ หรอื การรอ้ งทกุ ขน์ นั้ กระทาํ ไปโดยผดิ ระเบียบท่ี
กลา่ วมา ผรู้ อ้ งทกุ ขจ์ ะตอ้ งมีความผิดฐานกระทาํ ผิด
ตอ่ วนิ ยั ทหาร

จบการบรรยาย