ภาษาถิ่นไทย

"ภาษาถินไทย"

ภาษาถินคืออะไร ?

คือ ภาษาทีใช้เฉพาะท้องถินใด ท้องถินหนึง
เพือให้เกิดความเข้าใจตรงกันในการสือสาร
ภาษาถินมีลักษณะเฉพาะทังคาํ และสาํ เนียง
ทีแตกต่างกันออกไปตามแต่ละถิน
แบ่งออกเปน 4 ประเภท ดังนี

ภาษาถินกลาง (ภาษาไทยมาตรฐาน)
ภาษาถินเหนือ
ภาษาถินอีสาน
ภาษาถินใต้

ภาษาถินกลาง

ใช้สือสารในจังหวัดภาคกลาง เช่น กรุงเทพฯ นนทบุรี
กาญจนบุรี เพชรบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรี นครปฐม อ่างทอง
สระบุรี และอยุธยา เปนต้น

ในบางจังหวัดของภาคกลาง ยังมีสําเนียงเฉพาะถิน
ทีแตกต่างกันออกไป มีเสียงทีเพียนไปจากภาษาไทยมาตรฐาน

ภาษาถินเหนือ

ภาษาถินเหนือ(คําเมือง) ได้แก่ ภาษาถินทีใช้สือสาร
อยู่ในบางจังหวัดของภาคเหนือตอนบน หรือภาษาในอาณาจักร
ล้านนาเดิม มักจะพูดกันมากในจังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน
เชียงราย พะเยา ลาํ ปาง น่าน ลาํ พูน ตาก แพร่ เปนต้น

ภาษาถินอีสาน

ภาษาถินอีสาน มีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาทีพูดทีใช้กัน
ในประเทศลาว แต่ภาษาอีสานก็ยังเปนภาษาถินไทย ภาษาถินอีสาน
มีภาษาถินย่อยหลายภาษา ซึงใช้สือสารอยู่ในจังหวัดต่าง ๆ เช่น
สกลนคร หนองคาย นครพนม ขอนแก่น อุดรธานี อุบลราชธานี
ร้อยเอ็ด เลย ชัยภูมิ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ เปนต้น

ภาษาถินใต้

ภาษาถินเหนือ(คําเมือง) ได้แก่ ภาษาถินทีใช้สือสาร
อยู่ในบางจังหวัดของภาคเหนือตอนบน หรือภาษาในอาณาจักร
ล้านนาเดิม มักจะพูดกันมากในจังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน
เชียงราย พะเยา ลาํ ปาง น่าน ลําพูน ตาก แพร่ เปนต้น

ตัวอย่าง
คาํ ศัพท์ภาษาถิน

ภาคเหนือ ภาคกลาง

สวัสดีเจ้า สวัสดี

ภาคอีสาน

ไปไส

ภาคใต้

ว่าพรือ

ภาคเหนือ ภาคกลาง

เปน ฉัน

ภาคอีสาน

ข้อย

ภาคใต้

ฉาน

ภาคเหนือ ภาคกลาง

คิง เธอ

ภาคอีสาน

เจ้า

ภาคใต้

เธอ

ภาคเหนือ ภาคกลาง

เปอน เพือน

ภาคอีสาน

บักเสียว

ภาคใต้

เผือน

ภาคเหนือ ภาคกลาง

อู้ พูด

ภาคใต้ ภาคอีสาน

แหลง เว่า

ภาคเหนือ ภาคกลาง

ผ่อ มอง

ภาคใต้ ภาคอีสาน

แล เบิง

ภาคเหนือ ภาคกลาง

โขด โกรธ

ภาคใต้ ภาคอีสาน

หวิบ สูน

ภาคเหนือ ภาคกลาง

ลาํ อร่อย

ภาคใต้

หรอย

ภาคอีสาน

แซบ

ภาคกลาง ภาคเหนือ

สับปะรด บะขะนัด

ภาคอีสาน ภาคใต้

บักนัด บะขะนัด

ภาคกลาง ภาคเหนือ

สัปปะรด มะก๊วยเต้ด

ภาคอีสาน ภาคใต้

บักหุ่ง ลอดอ

ภาคกลาง ภาคเหนือ

ฝรัง บะแกว

ภาคอีสาน ภาคใต้

บักสีดา ชมพู่

ภาคกลาง ภาคเหนือ

ฟกทอง บะนาํ แก้ว

ภาคอีสาน ภาคใต้

บักอึ นาํ เต้า

ภาคเหนือ ภาคกลาง

เผิง ผึง

ภาคอีสาน ภาคใต้

เผิง มินโต

ภาคเหนือ ภาคกลาง

กําเบ้อ ผีเสือ

ภาคอีสาน ภาคใต้

แมงกะเบือ แมงบี

ภาคเหนือ ภาคกลาง

จักก่า กิงก่า

ภาคอีสาน ภาคใต้

กะปอม กึงก่า

ภาคเหนือ ภาคกลาง

แมงเวา แมงปอง

ภาคอีสาน ภาคใต้

แมงงอด แมงปอง

ภาษาถิน ภาษาไทย
เรียนรู้ไว้ ใช้กันเอย

ครูผู้สอน

นฤภร พงษ์เกษมวิวัฒน์

(คุณครูทราย)