ทวนกระแสโลกจึงเห็นธรรม

1

2

จิตเห็ นจิต มีสองระดับ ตอนเราเหว่ียง พอเรา
เคลื่อนไหว ร่ายรา ถามว่าใครเคลื่อนไหว ไม่ใช่สมองเราสั่ง
ไม่ใช่จิตปัจจุบันแน่นอน จิตข้างในมันเคลื่อนไหว จิต
ปัจจุบัน ก็เห็นจิตทางานอยู่ เราเห็น ไม่ใช่ตาเน้ือไปเห็น
รูปร่างหน้าตาจิต ไม่ใช่ เห็นกระบวนการที่มนั เคล่ือนไหว
เห็นอารมณ์ตา่ ง ๆ คือ ระดบั เห็นจิตเบ้ืองตน้ ส่วนกายทิพยท์ ่ี
ออกจากร่างเรา ตอนน้ีจิตเห็นจิตไม่ใช่จิตปัจจุบนั ไปเห็นจิต
ในอดีต แต่จิตเดิมเรามานง่ั ดู จิตปัจจุบนั ที่อยู่ในร่างน้ี เคา้ จะ
ทาใหเ้ ราเห็นวา่ เราไม่ใช่ร่างน้ี เราคือตวั จิต

เห็นแลว้ ไดป้ ระโยชนอ์ ะไร เมื่อจิตปัจจุบนั เห็นบอ่ ยๆ
สมั ผสั บ่อย ๆ มนั ก็เขา้ ใจวา่ ร่างกายน้ีไม่ใช่ของเรา เม่ือจิต
ยอมรับโดยดุษฎีวา่ ร่างกายกไ็ ม่ใช่ของเรา วนั ที่ร่างกายน้ีจะ
ตายจากเรา เราจะไปทกุ ขไ์ ดอ้ ยา่ งไร เพราะมนั ไม่ใช่เรา อนั น้ี
คือขบวนการที่เราฝึกมา มนั จะเกิด เราทาเร่ืองเก่า ๆ เชา้ สาย
บา่ ย เยน็ ถา้ เป็นหนงั ไทย วชิ าน้ีคือวชิ าขวญั กบั เรียม ขวญั กบั
เรียม เชา้ สาย บ่าย เยน็ เรามาเตน้ กนั เรามารากนั เรามาทา
เร่ืองเก่า ๆ แลว้ เราจะเห็นส่ิงใหม่ ๆ เพราะอะไร เพราะเราทา
สิ่งเก่า ๆ

3

ตอนน้ีชีวิตเราอยขู่ า้ งนอก สมมติวา่ เรามีอาชีพคา้ ขาย
เราตอ้ งการ update ตลอดเวลา พอมนั เปล่ียนรุ่นใหม่ กต็ อ้ งรีบ
สัง่ มาขาย ทางานเหน่ือยมาก ใหก้ าไรชีวติ ดว้ ยการไปเที่ยว
ญ่ีป่ ุนไมเ่ คยไป ตอ้ งไปดูสิ่งใหม่ ๆ แลว้ ก็มาคา้ ขายอีก หารุ่น
ใหมม่ าขายอีก เราไปตามหาส่ิงใหม่ ๆ เราเลยทาสิ่งเก่า ๆ
ญ่ีป่ ุนก็ของเก่า องั กฤษก็ของเก่า ทุกอยา่ งของเก่าหมด แตเ่ รา
รู้สึกวา่ เราไดเ้ จอของใหม่ เราทาเก่า ๆ พอเหนื่อยกไ็ ปเท่ียว

พอ่ ครูยกตวั อยา่ ง สมยั เพ่อครูเดก็ ๆ น้าดื่ม เราไปเอาน้า
จากบ่อในวดั บอ่ น้าต้ืน ใสมาก ตกั มาก็มาเทใส่โอ่ง เวลาด่ืมน้า
ก็เอากระบวยกะลามะพร้าว ตกั ดื่ม แต่ทุกวนั น้ีเราด่ืมน้าจาก
ขวดพลาสติก สมยั ใหม่ สะดวก ดื่มไดเ้ ลย เราคิดวา่ มนั เป็น
ของใหม่ มนั ไมไ่ ดใ้ หม่ คือ กินน้าเหมือนกนั เราทาเร่ืองเก่า ๆ
เกิดมากร็ ้องไหอ้ ีก แก่มาลุกกโ็ อย นง่ั ก็โอย เจบ็ มากโ็ อยอีก
ตายมากโ็ อยอีก เรากย็ งั อยากมาเกิดอีก ทาเรื่องเก่า ๆ เราไป
หลงวา่ มนั ทนั สมยั มนั ก็ทาเรื่องเก่า ๆ ท้งั น้นั

แต่ถา้ เรามาปฏิบตั ิเร่ืองเดิม ๆ จาเจ ซ้าซาก เชา้ สาย บา่ ย
เยน็ เชา้ ไม่ไปวง่ิ ตามของใหม่ เราจะเจอส่ิงใหม่ ๆ เมื่อเชา้ น้ี
มีญาติธรรมมาลาพอ่ ครู จะกลบั บา้ น พอ่ ครูบอก กลบั ไปทาไม

4

อยใู่ หม้ นั มีเร่ืองกอ่ น เคา้ นงั่ งง เราทาอะไรผิดหรือเปล่า มีเร่ือง
ไหนบา้ ง ที่เราไม่เคยผา่ นมา เราผา่ นมาหมดแลว้ เราเป็นมา
หมดแลว้ เราแกลง้ ลืม มีเร่ืองเดียว ท่ีเราไม่เคยพบ ไมเ่ คยเห็น
ไมเ่ คยเป็น คือ นิพพาน อยใู่ หม้ นั มีเรื่องก่อน นิพพานเกิดข้ึน
ไม่ได้ เมื่อแสวงหาแตข่ องใหม่ๆ การปฏิบตั ิธรรมกเ็ หมือนกนั

หลวงป่ ูดุลทา่ นพูด พ่อครูก็มีความรู้สึกเหมือนกนั การ
ท่ีไปหลาย ๆ สานกั เรียนรู้หลาย ๆ วิธี เหมอื นการเริ่มตน้ ใหม่
น้าคร่ึงถงั แต่ก่อนเราจะปักหลกั เรากไ็ ปลอง เหมือนเราเป็น
นกั กีฬา จะไปลองเตะตะกร้อ เตะฟุตบอล ถา้ เมื่อใดมนั ถูก
โฉลกแลว้ กต็ ้งั มนั่ ไม่ใช่ทา ๆ แลว้ เบื่อ กว็ ่งิ หาโน่น ว่ิงหาน่ี
โดยเฉพาะ ไมเ่ ชื่อฟังพระพทุ ธเจา้

เรามีโอกาส เขา้ มาในสายพุทธแลว้ มีโอกาสมาเดินทาง
แลว้ ยงั วิ่งไปศึกษาวธิ ีรักษาโรค ทุกอยา่ งมนั มีประโยชน์ มนั ก็
มีโทษในตวั มนั มนั ไมใ่ ช่เอาวธิ ีน้ีใชก้ บั ทกุ คนได้ เพราะธาตุ
ไม่เหมือนกนั แลว้ เป็นวชิ าที่เราไปเรียนกบั เคา้ เคา้ บอกเรา
มนั ไม่ไดเ้ กิดข้ึนจากปัญญา ท่ีเราเกิดข้ึนเอง แลว้ สาคญั วา่ เรียน
ทาไม เพราะอยากรู้ อยากอวดวา่ เป็นผรู้ ู้ อยากเก่งกวา่ คนอ่นื
อยากจะเรียนของใหม่ ๆ กไ็ ปทาเร่ืองเก่า ๆ สนองความอยาก

5

มนั ไมไ่ ดใ้ หม่ มนั กอ็ ยากเหมือนเก่า ถา้ เราว่ิงแสวงหา เรากจ็ ะ
ไมม่ ีวนั ที่จะเขม้ แขง็ เราไมพ่ ่ึงพาตนเอง เราไมเ่ ชื่อจิตเรา เรา
ไม่เช่ือเรื่องกฎแห่งกรรม พยายามจะหาวชิ าใหม่ ๆ เพอ่ื จะให้
เรายงั่ ยนื แลว้ ก็ไปรู้ รู้ไม่จริง ไปคาดเดา มนั จะเป็นอยา่ งน้นั
อยา่ งน้ี ไปสร้างอปุ าทานข้ึนมา อนั น้ีเตือนสติ

เรามาปฏิบตั ิธรรม เพ่อื อะไร เป้าหมายคือพน้ ทุกข์
ไมใ่ ช่มารักษาร่างกายน้ี ใหม้ นั ยงั่ ยนื ถา้ อยยู่ าวแลว้ ยงั มีความ
อยากอยู่ ขาดทนุ ชีวติ พ่อครูบอกวา่ ตายไว ๆ ดีกวา่ เน่ืองจาก
ตอ้ งการอะไรพเิ ศษกวา่ คนอ่ืน ไปเรียนวิชา เพ่อื รักษาชีวติ ให้
มนั ยาว ใหม้ นั ยง่ั ยนื ทาถกู วธิ ีมนั ก็ดี ทาผดิ วิธีมนั ก็ไมด่ ี ไมม่ ี
อะไรท่ีมนั ดีเลอเลิศ ฟังพระพุทธเจา้ พ่งึ ตนเองใหม้ ากที่สุด
ทาให้ กายฟิ ต จิตเฟิ ร์ม อารมณด์ ี ชีวีมีสุข มนั ก็ไม่เป็นโรค
ท่ีมนั เป็นอยแู่ ลว้ ก็มาลา้ งพษิ ดว้ ยจิตวญิ ญาณ ไดก้ ายภาพบาบดั
ดนตรีบาบดั จิตบาบดั ลา้ งพษิ ทางอารมณ์ สมาธิบาบดั มนั อยู่
ในน้ีหมด แต่ถา้ ทาไม่จริงจงั เป็นน้าคร่ึงถงั ก็ใหข้ อ้ คิด

อยา่ ประมาท ทุกเชา้ เราเตรียมตวั ตาย ดีก็ตาย ชว่ั กต็ าย
จนก็ตาย รวยกต็ าย อยากก็ตาย ไม่อยากก็ตาย กลวั ก็ตาย ไม่
กลวั กต็ าย ตายแน่ ๆ อยทู่ ี่วา่ จะตายเป็นหรือเปลา่ แคน่ ้นั เอง

6

เราก็เตรียม ไมใ่ ช่ไปดิ้นรน เพอื่ ฉนั จะไม่อยากตาย ยงิ่ ดิ้น ก็
ยงิ่ รัด ดิ้นรนเป็นอาการของคนเครียด คนกลวั ทาแต่เร่ืองเก่า ๆ
ไปวิ่งตามคนอื่น เป็นนกั เลียนแบบ ไมใ่ ช่นกั เรียนรู้ ไมใ่ ช่
ปัญญาของเราสักหน่อยหน่ึง

ก่อนที่พระพทุ ธเจา้ จะเสดจ็ ปรินิพพาน ทรงเสวยอาหาร
ม้ือสุดทา้ ย นายจุนทะ เป็นคนนามาถวาย พระองคก์ ก็ ลวั วา่
นายจุนทะจะคิดมาก ก็สง่ั พระอานนทไ์ ว้ ใหเ้ ป็นคนไปบอก
นายจุนทะ ในชีวิตพระองค์ อาหารม้ือสาคญั ที่สุดของพระองค์
มีสองม้ือ อาหารท่ีกินมาตลอดชีวติ นนั่ มนั เรื่องเก่า ๆ เรื่อง
ใหม่ ๆ คือ เรื่องกินอาหารสองม้ือท่ีสาคญั

ม้ือแรกคือ ข้าวมธุปายาส นางสุชาดาเป็ นผู้ถวาย
พระองค์ อยใู่ นถว้ ยทองคา ก่อนจะเสวย พระองคก์ ็ระลึกว่า
พระองค์เห็น พระอรหันต์เจ้าท้งั หลายก่อนหน้าน้ี ก่อนจะ
บรรลุธรรม คือ ต้องกินอาหาร ถือว่าเป็ นม้ือสุดท้าย ของ
ความเป็นมนุษย์ พระองคข์ อนางสุชาดาว่า ขอถว้ ยทองคาน้ี
ไดไ้ หม นางบอกว่ายินดี พระองค์เสวยเสร็จแลว้ ก็เดินไป
ริมน้ า ต้ังสัจจะว่า ถ้าพระองค์ใกล้จะบรรลุธรรมได้จริง
ขอใหถ้ ว้ ยทองคาน้ี ทวนกระแสน้า หรือจมลงน้า อยา่ ใหไ้ หล

7

ไปตามน้า พระองค์ก็วางลง ถ้วยทองน้ันก็ทวนกระแสน้า
แลว้ จมลงไป ทีน้ีภาพยนตร์เร่ืองพระพทุ ธเจา้ เคา้ กฉ็ ายใหเ้ ห็น
วา่ พอจมลงไปในใตท้ อ้ งน้า ตรงน้นั ชามทองคาเตม็ ไปหมด
เลย เหมือนเขาพระสุเมรุ มนั มีหลาย ๆ ดวงจิต เคา้ ทาอย่าง
น้นั มาแลว้ นนั่ แหละ เป็นอาหารม้ือที่สาคญั ม้ือแรก

ท่ีกินมาต้งั แต่เดก็ เป็นเร่ืองเก่าๆ มนั ไม่ไดเ้ ปล่ียนแปลง
ชีวติ เหมือนหนอนผเี ส้ือ เปล่ียนเป็นผเี ส้ือ จากสตั วเ์ ล้ือยคลาน
กลายเป็นบินไดเ้ ลย อนั น้ีเป็นคร้ังใหญ่ในชีวติ เป็นของใหม่
ท่ีสุด ไม่ใช่ชาติเดียว จากหลาย ๆ ชาติมา เป็นการเปล่ียนแปลง
คร้ังใหญ่ ถา้ กินอยา่ งน้ี ตอ้ งกิน แต่ถา้ กินอร้อยอร่อย ไกลแค่
ไหน ฉนั กไ็ ป แพงแคไ่ หน ก็ไปกิน อนั น้นั กินของเกา่ ๆ
ทาเรื่องเก่า ๆ ในความรู้สึกเราเป็นของใหม่ ๆ มนั สนองความ
อยาก กินอร่อยของเรา มนั ไมม่ ีอะไรใหม่ เราทาเร่ืองเก่า ๆ
มาตลอด อาหารม้ือแรกของพระองค์ ขา้ วมธุปายาส เคา้ ถึงทา
วธิ ีอยา่ งน้ี เพอื่ ระลึกถงึ พระองค์

ถว้ ยทองคา ท่ลี อยทวนกระแส นยั ยะ คือ แสดงธรรมวา่
ถา้ เราไม่กลา้ ทวนกระแสโลก ไม่มีทางบรรลธุ รรม เพราะเรา
กาลงั ทวนกระแส บางคนถูกด่าดว้ ย พวกสิ้นไร้ไมต้ อก พวก

8

ไม่มีทางไป พวกหมดหวงั ในชีวติ ถึงจะมาทาแบบน้ี ถา้ เรา
ไมต่ ้งั มนั่ เราจะไม่กลา้ ทวนกระแส คือ เราตอ้ งดารงชีวติ แบบ
ทวนกระแส

ภาพยนตร์พระพุทธเจา้ มีตอนนึง พระโมคคลั ลานะ กบั
พระรูปหน่ึง เดินไปบณิ ฑบาต เศรษฐีกด็ ่าพวกขอทาน พวก
หลอกลวง ทา่ นก็น่ิง พอนิ่ง ก็ดา่ ไปถึงพระพุทธเจา้ อีก ตอนน้ี
นิ่งไมไ่ ดแ้ ลว้ ดา่ ครูบาอาจารยฉ์ นั เลยเหาะใหด้ ูเลย ถึงยอดไม้
ปรามเศรษฐี เคา้ ถึงศรัทธา แต่กลบั ไปสานกั พระพทุ ธเจา้ บอก
อยา่ กระทา อบุ ายอะไรท่ีมนั หมิ่นแหม่ตอ่ การเขา้ ใจผดิ ไม่ใช่
ทางพน้ ทกุ ข์ อยา่ ไดก้ ระทา ตวั เองถกู ดา่ ทนได้ ถา้ เป็นครูบา
อาจารยย์ อมไมไ่ ด้

ถา้ เราเป็นฟ้าจริง ๆ เมฆหมอกมนั ลอยไป ลอยมา มนั
ไมเ่ ท่ียง เป็นอนิจจงั ทกุ ขงั อนตั ตา แตฟ่ ้ายอ่ มเป็นฟ้า จะไป
ต่ืนเตน้ กบั เมฆหมอกทาไม ฤดูกาลมนั ก็เปล่ียนไป ตามเหตุ
ปัจจยั ของมนั คนกค็ ิดไมเ่ หมือนกนั ชอบไมเ่ หมือนกนั คนน้ี
เคา้ ชอบสร้างกรรม กส็ ร้างกรรมสิ เราไปเปลี่ยนชีวติ เคา้ ได้
อยา่ งไร ไมต่ อ้ งไปแช่งชกั เคา้ ดว้ ย ถา้ คนมีความรู้สึก ตอ้ ง
อโหสิกรรม แตด่ ีที่สุดไมต่ อ้ งมีความรู้สึกเลย ความเกลียดชงั

9

แกด้ ว้ ยความเกลียดชงั ไมไ่ ด้ ตอ้ งแกด้ ว้ ยความเมตตา ความ
เก่งอาจจะชนะสงครามได้ แตช่ นะความชว่ั ไม่ได้ ความดี
เท่าน้นั ถงึ จะชนะความชวั่ ไม่ใช่รู้แลว้ กท็ าไม่ได้ รู้แลว้ กต็ อ้ ง
ไปทา ถา้ มนั รู้จริง ๆ มนั ไมเ่ ผลอท่ีจะ ไปทาอะไร

ภาษาคาพงั เพย เป็นแคต่ วั เตือนสติเฉย ๆ เราตอ้ งทาให้
มนั ได้ ท่ีเคา้ บอกวา่ ความรุนแรง แกไ้ มไ่ ดด้ ว้ ยความรุนแรง
ความรัก ความเมตตา จึงจะแกค้ วามรุนแรงได้ นน่ั แหละ
เมตตาค้าจุนโลก เคา้ ตบมือขา้ งเดียว มนั ไม่ดงั หรอก ที่มนั ดงั
เพราะวา่ เราทนไมไ่ ด้ เราก็ไปตบกบั เคา้ ตบกนั ไปตบกนั มา
ทุกคนหนา้ เขียวหมด ฟันร่วงหมด แลว้ มีใครไดด้ ีบา้ ง มารไม่มี
บารมีไม่เกิด ท่ีเคา้ แหยเ่ รา ตอ้ งขอบคุณเคา้ ดว้ ย ถา้ เราเกิดมี
อารมณ์ เอาดอกไมธ้ ูปเทียนไปกราบเคา้ สวย ๆ ขอบคุณที่เคา้
ทาใหเ้ ราเห็นอารมณ์ แตเ่ มื่อเห็นแลว้ จงสานึก กาจดั ตวั น้นั เสีย
อยา่ ใหเ้ ป็นอยา่ งน้นั อีก นี่คือส่ิงที่เรากาลงั ทาอยู่ มนั เป็นทาง
ทางเดียว ท่ีเราจะพน้ ทกุ ข์ ทกุ วนั น้ีพอ่ ครูบอกวา่ อยา่ ยดึ มนั่ ถอื
มนั่ ในอุดมการณ์ แตย่ นื หยดั ในความถกู ตอ้ ง ชอบธรรม

นกั วิชาการ มาสัมภาษณ์พ่อครู ทาไมกลา้ เสียสละขนาด
น้ี หลายปี หยดุ หาเงิน แลว้ เงินท่ีมีอยกู่ ็เหวีย่ งทิ้ง ๆ ๆ ไม่กลวั

10

หรือ กลวั อะไร เคา้ บอกกลวั มนั จะหมด แลว้ คุณจะเกบ็ ไว้
ทาไม พ่อครูทาไมกลา้ เสียสละอยา่ งน้ี บอกพอ่ ครูไม่โง่ ที่จะ
เสียสละ พอ่ ครูมีปัญญาถึงมาอยทู่ ่ีนี่ พอ่ ครูมาทาในสิ่งที่ควรทา
ต่างหาก ใครบา้ ไปเสียสละ ชีวิตทาเลน่ ไดห้ รือ เราไม่ไดย้ ดึ มน่ั
ถือมนั่ ไม่ใช่อดุ มการณ์ แตเ่ รายนื หยดั กบั ความถกู ตอ้ ง ชอบ
ธรรม ไมใ่ ช่อดุ มการณ์

ยคุ น้ีผรู้ ู้ตา่ ง ๆ แคไ่ ปอา่ นพระไตรปิ ฎก จบแคเ่ ปรียญเกา้
เป็นแคด่ อกเตอร์ทางศาสนา จะไปแสดงธรรม คุณเอาอะไรไป
แสดง คุณไมเ่ ห็นธรรม คุณแค่ไปท่องจาความรู้ วชิ าการทาง
พทุ ธศาสนาเทา่ น้นั เอง ธรรมะมนั ถึงเลอะเลอื น แลว้ กไ็ ปหลง
ตวั รู้ แลว้ ผกู ขาดทางความคิด ความเชื่อทางศาสนา ทาใหเ้ กิด
ความหลง กลายเป็นอตั ตา ไมอ่ ยากพดู เลย แตว่ า่ มนั เกิดข้ึน
ตอนน้ี ทุกวนั น้ีเราทกุ ขเ์ พราะอยา่ งน้ี พอ่ ครูเอย่ เร่ืองดอกเตอร์
บ่อย ๆ ไมไ่ ดม้ ีเจตนา พอ่ ครูไม่โง่ จะไปสร้างกรรมใหม่
กรรมช้ีเจตนา แต่บงั เอิญวา่ ถา้ ไมพ่ ูดคาวา่ ดอกเตอร์ ใหพ้ ดู วา่
อะไร เพราะดอกเตอร์ คือมาตรวดั ความรู้สูงสุด ปริญญาเอก
แต่พอ่ ครูไม่ไดพ้ ดู เจาะจง คนเป็นดอกเตอร์ดี กม็ ีมาก ชว่ั ก็
มากมาย เอาเปรียบคนอ่ืน

11

อุดมการณ์ เคา้ ตอ้ งเป็นผชู้ นะเทา่ น้นั แลว้ กอ็ า้ งเหตุ
ผลตา่ ง ๆ เพอ่ื เขา้ ขา้ งตวั เอง มนั ถงึ คุยกนั ไม่รู้เรื่อง พูดเร่ือง
เก่า ๆ ขนาดพูด ก็เขา้ ใจบา้ ง ไม่เขา้ ใจบา้ ง ตอ้ งฟังเร่ืองเก่า ๆ
บ่อย ๆ แลว้ มนั จะเห็นสิ่งใหม่ ๆ ฟังวนั น้ีแคน่ ้ี ฟังพรุ่งน้ีแคน่ ้ี
เราเคยสงั เกตไหม เรียนแทบตาย เรียนภาษาจบปริญญาเอก
ออกมาคุยไม่รู้ภาษา แลว้ คุณเรียนภาษามาทาไม ภาษาเคา้ เรียน
มาเพือ่ คุย ใหม้ นั รู้เรื่อง เพอ่ื พดู ใหม้ นั เขา้ ใจ อนั น้ีคุณเอาภาษา
มาทะเลาะกนั องคค์ วามรู้ตอนน้ีเป็นอยา่ งน้ี ยงิ่ เรียน กย็ งิ่ เกิด
อตั ตาข้ึน

ทาไมพอ่ ครู ทาอยา่ งน้ี ไมต่ รงกบั อยา่ งน้นั ไม่ตรงกบั
ศาสตร์น้ี ความแตกตา่ ง ไมไ่ ดแ้ ปลวา่ ความผดิ มนั ไม่ได้
แปลวา่ ความชวั่ ร้าย มนั แปลวา่ แตกต่าง คุณไปคิดเอาเองวา่ ถา้
แตกต่างจากส่ิงท่ีคุณเชื่อ มนั ไม่ใช่ ตอ้ งตกนรก อยา่ งน้ีเราตอ้ ง
สอนทุกคน ใหฝ้ รั่งมาเป็นคนไทย สอนใหค้ นจีนมาเป็นคน
ไทย ตอ้ งเป็นเหมอื นเราสิ เกิดมา กไ็ มเ่ หมอื นกนั แลว้ ความ
แตกตา่ ง มนั ไมใ่ ช่ความผดิ แต่ทีน้ีเรายดึ มนั่ ถือมน่ั วา่ มนั ผิด
มนั ถึงแตกแยก อตั ตาตวั ตนเรา มนั ไมย่ อม กไ็ ปกลา่ วโทษเคา้
แลว้ ไปตดั สินเคา้ ตอนน้ีเราเรียนวชิ าการ วา่ ตอ้ งเป็นแบบน้ี

12

เป็นแบบอ่ืนไมไ่ ด้ ใครแตกตา่ งกบั ตวั เอง โดนตดั สินหมด
กลายเป็นคนชวั่ หมด

ทุกคนตอ้ งอยกู่ บั สังคมใหไ้ ด้ แต่ตอ้ งยนื หยดั ในสิ่งท่ีเรา
ดาเนิน ไม่ใช่ยึดมนั่ มนั ไม่ใช่อุดมการณ์ มนั คือความจริง
ใครยกคนน้ันก็หนัก ใครวางคนน้ันก็เบา ติดอะไรก็ไม่ได้
แมก้ ระทงั่ ติดรูปแบบ อุบายวธิ ีต่าง ๆ มนั แค่เป็นอุบาย มนั แค่
เป็ นเทคนิค เพื่อให้เราเขา้ ถึงเป้าหมาย อย่าไปหลงติดอุบาย
น้นั จนลืมเป้าหมาย

คาวา่ พระธรรมจริง ๆ มนั คืออะไร ถา้ เราไปตอบวา่
พระธรรมมนั ไมใ่ ช่วตั ถุ ไม่ใช่รูปธรรม วา่ มนั มีก่ีแขน กี่ขา
มนั แต่งชุดสีอะไร มนั ไม่ใช่อยา่ งน้นั ที่เราสวดมนตท์ ุกคืน
เริ่มจากพระธรรม คือส่ิงท่ีพระพทุ ธเจา้ ตรัสใหเ้ ราฟัง นน่ั คือ
อะไร คือคาสอนพระพทุ ธเจา้ บอกใหเ้ ราทาอะไร พระองค์
บอกวา่ เป็นส่ิงที่รู้ กร็ ู้ไดเ้ ฉพาะตน เป็นส่ิงที่รู้แลว้ ก็นามา
ปฏิบตั ิ ตอ้ งมาปฏิบตั ิ ไม่ใช่ไปทอ่ งจา ที่พระองคพ์ ูดท้งั หมด
บางทีพระองคแ์ สดงเรื่องธรรมะ ของผคู้ รองเรือน ธรรมะของ
เดก็ หรืออะไร ก็เป็นเพียงธรรมะปลีกยอ่ ย แตไ่ ม่ใช่ตอ้ งรู้เร่ือง
น้นั ท้งั หมด

13

พระธรรม คือ สิ่งท่ีถกู เห็น พระธรรมมีอยคู่ ูโ่ ลก คู่
จกั รวาล มีอยแู่ ลว้ แตพ่ ระพุทธเจา้ ไปตรัสรู้มา คือสิ่งท่ีถกู เห็น
ท่ีพระองคเ์ ปลง่ ออกมา เปลง่ จากที่พระองค์ ไดไ้ ปสัมผสั ของ
จริง ทีน้ีของจริงน้นั มนั เป็นปัจจตั ตงั รู้ไดเ้ ฉพาะตน จะไป
พดู รายละเอียดวา่ ที่ไปเห็น มนั มีกี่แขน กี่ขา มนั แต่งชุดสีอะไร
มนั พูดไมไ่ ด้ แตพ่ ระองคบ์ อกหลกั การเรา แลว้ บอกวิธีท่ีจะเขา้
ไปเห็นตรงน้นั ไมใ่ ช่ใหม้ าท่องจาคาพูด ตอนที่พระพทุ ธเจา้
เปลง่ ออกมา พอ่ ครูยงั ไม่สรุปวา่ พระพุทธเจา้ เปลง่ เป็นภาษา
บาลี หรือสนั สกฤต หรืออินเดียโบราณ ไมม่ ีใครรู้จริงหรอก
แต่เวลาบนั ทึก บนั ทึกเป็นบาลี แลว้ บาลีมาแปลเป็นไทยอีกที

พระพทุ ธเจา้ ถึงบอกวา่ อยา่ เพิง่ เช่ือตารา พระองคบ์ อก
ไวห้ มดเลย วนั ท่พี ระพุทธเจา้ จากไป พระอานนทถ์ ามวา่ วนั ท่ี
พระพทุ ธเจา้ ไม่อยู่ พวกเราจะยดึ อะไร พระพทุ ธเจา้ กบ็ อกยดึ
พระธรรม สาคญั วา่ เรารู้หรือเปลา่ วา่ พระธรรม คืออะไร
พระธรรมไมใ่ ช่แค่ คาสั่งสอนของพระพุทธเจา้ เพราะคาส่ัง
สอนท่ีเปล่งออกมา เป็นภาษาแลว้ มนั ไมล่ ะเอียดพอ แต่
พระองคใ์ ชภ้ าษา มาบอกเราวา่ ทา่ นจงมาดูเถดิ ปฏิบตั ิเถิด ผใู้ ด
เห็นธรรม ผนู้ ้นั เห็นเรา ตถาคต นนั่ แหละ ธรรมอยตู่ รงน้ี ตอ้ ง

14

เขา้ ไปเห็นเอง มนั พูดไม่ได้ เป็นปัจจตั ตงั เป็น สันทิฏฐิโก
อะกาลิโก เอหิปัสสิโก โอปะนะยโิ ก นนั่ สวดมนตท์ ุกคืน ๆ

ตอนน้ี กลายเป็นวา่ พระธรรม กลายเป็นพระไตรปิ ฎก
ไปแลว้ ธรรมะไม่มีธรรมะ ไม่มีธรรมะ นนั่ แหละคือธรรมะ
ปัจจุบนั ถ่ายทอดไมม่ ีธรรมะ แลว้ จะมีธรรมะไดอ้ ยา่ งไร ที่มนั
ไมม่ ีธรรมะ เพราะมนั มีตวั มีตน มีรูปแบบชดั เจน มีถูกมีผิด มีดี
มีชวั่ มนั จึงไม่ใช่ธรรมะ ธรรมะที่แทจ้ ริง ไม่มภี าษาดว้ ย

คาที่พระพทุ ธเจา้ เปลง่ ออกมา กลายเป็นรูปภาษา ก็
ไมไ่ ดผ้ ดิ พระไตรปิ ฎกมีประโยชน์ เหมือนแผนท่ี เหมอื น
ลายแทง แต่อยา่ ไปเขา้ ใจวา่ คือธรรมะ พระไตรปิ ฎกเล่มจริง ๆ
ตน้ ฉบบั เปิ ดออกมา ไมม่ ีตวั หนงั สือเลย นนั่ แหละของแท้
แต่ตวั หนงั สือน้ีไมไ่ ดผ้ ดิ เป็นหนงั สือชุดหน่ึง ที่พดู ถึงเร่ือง
ธรรมะ พูดถึงเรื่องพทุ ธประวตั ิ ตวั หนงั สือเลม่ น้ี ไมใ่ ช่ธรรมะ
เพราะธรรมะ ไม่มีธรรมะ มนั เป็น อนิจจงั ทกุ ขงั อนตั ตา

พอเราอา่ นเยอะ ๆ เรากไ็ ปสับสน ไปติดความรู้ แลว้ ก็
เอาความรู้ ท่ีตวั เองทอ่ งจามา ไปจบั ผดิ คนอื่น ไปกาหนดโทษ
คนอื่น โดยไมด่ ูเจตนาเคา้ กรรมช้ีเจตนา มนั อยทู่ ี่วา่ เรามีเจตนา
อยา่ งไร ผรู้ ู้ตา่ งๆ มีอตั ตาตวั ตน แลว้ มองกลบั ไปดูวา่ ผรู้ ู้น้นั

15

ทาอะไรบา้ ง ที่เป็นคาสอนพระพทุ ธเจา้ พระองคส์ อนใหท้ าน
ทา่ นไดใ้ หท้ าน หรือยงั ทา่ นมีศีลไหม ยคุ น้ีความรู้แบบเหตุผล
แบบตรรกะ น่ีอนั ตรายมาก

มีคาถาม เลา่ เรื่องนรกใหฟ้ ังหน่อยนึง จริง ๆ แลว้
สวรรคอ์ ยใู่ นอก นรกอยใู่ นใจ นิพพานอยใู่ นจิต อยากไปนรก
ก็ทาตวั เองทกุ ขเ์ ยอะ ๆ นนั่ แหละนรก อยากไปสวรรคท์ าให้
ตวั เองสุขเยอะ ๆ อยากไปนิพพาน ทาใหต้ วั เองไมร่ ู้สึกสุข ไม่
รู้สึกทุกข์ ไมก่ งั วลอะไรเลย มนั อยอู่ ยา่ งน้ี เป็นอยา่ งน้ีอยใู่ น
ร่างเรา พอมนั ตาย มนั กเ็ ป็นอยา่ งน้นั

แต่อนั น้ีเคา้ อยากรู้ในแง่วชิ าการ เคา้ แบง่ นรก เป็นกี่ช้นั
ก่ีขมุ แต่ละขมุ น่ี ทากรรมอะไรบา้ ง พอ่ ครูวา่ อยา่ รู้เลยดีไหม
ถา้ รู้เราจะหนาว มนั น่ากลวั มาก แลว้ ทีน้ีเคา้ จดั เวลานรก เคา้ ไม่
เรียกวา่ ตกนรกก่ีปี มนั เป็น อสงไขย สี่พนั ปี ของนรก เท่ากบั
หน่ึงวนั ของเรา เคา้ เทยี บกบั ชีวิตเรา พอ่ ครูบอกอะไร เป็น
หม่ืนลา้ นปี เอาไหม ไมต่ อ้ งไปดา่ เปรต อสุรกาย วา่ ไม่ตอ้ งมี
วนั ผดุ วนั เกิด มนั เกิดอกี แตม่ นั ยาวหน่อย จนลืมเลย อยากไป
ไหม อยากไปรู้นรก ไปทาไม จะไปทวั ร์หรือ แลว้ ยง่ิ รู้เหตแุ ห่ง

16

ไปนรกดว้ ย น่ากลวั มาก แคไ่ ปฆา่ สัตว์ ไปรังแกสตั ว์ หรือวา่
ไปโกรธ ไปอะไรนี่ กน็ รกแลว้

พระพุทธเจา้ บอกวา่ อยา่ ประมาท วฏั สงสารน่ีมนั
น่ากลวั มาก คนท่ีมีทิฐิมานะ มีแลว้ ไม่ใช่เราอยากใหม้ นั มี มนั
มีแลว้ ตอ้ งรีบแกไ้ ข สาคญั วา่ เรามุง่ มน่ั ไหม ที่บอกวา่ วฏั สงสาร
มนั น่ากลวั มาก มนั นิดเดียวเอง เหมือนเหรียญสองดา้ น หมนุ
หมุน มนั จะพลิกดา้ นซา้ ย หรือดา้ นขวา ดา้ นซา้ ยนี่นรก
ดา้ นขวาน่ีสวรรค์ มนั เป็นไปไดท้ ุกเวลา เผลออารมณ์หน่อยนึง
ระหวา่ งมีความสุข พอเคา้ ชนหน่อยนึง โกรธข้ึนมา ไปนรกอีก
แลว้ กาลงั อยสู่ วรรคด์ ี ๆ เร่ืองพวกน้ี ทาเล่นไมไ่ ด้

พระอาจารยโ์ พธิธรรม ท่านเป็นองคช์ ายที่อินเดีย แลว้ ก็
ทา่ นบวชเป็นพระ บวชกบั ภิกษณุ ี อาจารยท์ ่านกด็ าริให้
เดินทางไปประเทศจีน เม่ือไปถึง ก็ไปนงั่ อยใู่ นถ้า นงั่ หลบั ตา
อยใู่ นถ้า เกา้ ปี ไม่กินไมน่ อน ทีน้ีมีขนุ ศึกคนหน่ึง รบเก่งมาก
ชนะทุกคร้ัง แตร่ ู้สึกทกุ ขม์ าก หลบั ตานอนแลว้ เห็นตวั เองฆา่
คน ไมเ่ คยสงบเลย ก็ไปบวช บวชแลว้ ฝึกยงั ไงกล็ า้ งภาพน้ี
ไมอ่ อก ไดย้ นิ ข่าวของอาจารยโ์ พธิธรรม คนจีนนบั ถือมาก
เรียกวา่ ท่านอาจารยต์ ก๊ั มอ้ กไ็ ปนงั่ เฝ้าอยหู่ นา้ ถ้า ก่ีวนั ก่ีวนั นงั่

17

จนหิมะตก กน็ งั่ อยตู่ รงน้นั เพราะวา่ ตวั เองทุกขม์ าก แกไ้ ข
ปัญหาไมไ่ ด้ ทีน้ีอาจารยโ์ พธิธรรมท่านกม็ ีญาณรู้ ทา่ นก็เมตตา
ท่านออกจากกรรมฐานยงั ไม่พดู อะไร ทา่ นบอกวา่ ติดตรงไหน
ตดั ตรงน้นั ทิ้ง ขนุ ศึกที่เป็นพระรูปน้นั จบั มีดข้ึนมาฟันแขน
ตวั เองขาดเลย แลว้ กบ็ รรลธุ รรม ตอ่ มาก็ไดเ้ ป็นองคบ์ ริหารวดั
เส้าหลิน ถา้ ตดั แขนเฉย ๆ บรรลุธรรม พวกเรานี่รีบตดั เลย
อยา่ วา่ แต่ตดั แขนเลย ตดั คอตวั เองมนั ก็ไม่บรรลุ เคา้ แสดงให้
เห็นวา่ มนั ตดิ ตรงไหน ก็ตดั ตรงน้นั ตดั ในจิตเรา แขนน่ีเร่ือง
เลก็ บางคนถามพอ่ ครู ปฏิบตั ิธรรมจะพน้ ทกุ ข์ ตอ้ งลงทุนแค่
ไหน เอาเงินซ้ือ เอาอีกแลว้ บอกกี่แสนลา้ นกไ็ ม่ได้ คุณตอ้ ง
ถวายชีวิต ไม่ใช่ชีวติ เดียวดว้ ย เราไม่รู้ถวายมาก่ีชีวติ แลว้

ตอนพทุ ธกาล มีพระภิกษรุ ูปหน่ึง ขยนั มาก มงุ่ มนั่
บาเพญ็ เพียร ไมห่ ลบั ไมน่ อน ก็ไม่บรรลุธรรม วนั น้นั มีนิมิต
เห็นวา่ เคยเป็นหน้ีเสือตวั หน่ึง สมยั ก่อนเคยฆ่าเคา้ มนั เกิดมา
เป็นเสือ ไปนอนใหเ้ สือมนั กิน แลกกบั การบรรลธุ รรม แลว้ ก็
บรรลุจริง ๆ ลงทนุ แคน่ ้นั อยา่ คา้ กาไรเกินควร ถามวา่ จะ
ลงทุนแคไ่ หน ก่ีลา้ นลา้ น ก่ีแสนลา้ นกไ็ ม่ได้ ยงิ่ มีเยอะ ยงิ่ ไม่
บรรลธุ รรม มวั แตน่ งั่ เฝ้านง่ั แบกอยตู่ รงน้นั แหละ อยา่ ประมาท

18

เราก็ปฏิบตั ิ ที่มนั ยงั ไปไมไ่ ดน้ น่ั เรากส็ ร้างบารมีระดบั หน่ึง
ทาน ศีล ภาวนา ก็ทาอยู่ แต่ไม่ยอมตดั บว่ ง ลกู โป่ งเป่ า เป่ า มนั
ก็ลอย แตม่ นั ติดบว่ ง

สมมติวา่ ขนั ธ์๕ กต็ ิดหา้ เส้น บางทีไม่ใช่ไปเป่ าลูกโป่ ง
ตดั บว่ งเฉย ๆ มนั ก็ลอยแลว้ เหมือนท่ีขนุ ศกึ คนน้นั ตดั แขน
ตวั เอง คือ ตดั บ่วง ไม่ตอ้ งไปสร้างบารมีเลย แต่ถา้ จิตไมม่ ี
บารมี มนั ก็ไมก่ ลา้ ตดั นี่ก็ของฉนั ๆ ตวั กขู องกู นนั่ แหละเรา
ไมต่ ดั บว่ งตรงน้นั ทานกท็ าไป เราทาทานเป็นอะไร ก็ตดั บว่ ง
ความโลภ ตดั บว่ งความตระหน่ี คนอ่ืนไม่รู้ แต่เรารู้ มนั กต็ ดั
ไป คือตดั บ่วง ไมใ่ ช่ทาบุญ ตามบุญ เพือ่ จะเป็นโน่น เพ่อื จะมี
ลาภยศสรรเสริญ เพอ่ื จะมีอนาคตดีข้ึน เพอ่ื ที่จะไดเ้ กิดชาติ
หนา้ สวยๆ งามๆ รวยกวา่ เก่า ถา้ ไปเขา้ ใจอยา่ งน้นั มนั ไม่ใช่
อีกกี่ปี อีกหลายชาติ บว่ งน้ีไปเผาก็ไมไ่ ด้

เม่ือหวั ค่าน้ี พอ่ ครูเห็นข่าว เมืองไทยตอนน้ีเฉลี่ยวนั
หน่ึง คนฆา่ ตวั ตาย 12 คน เอาเป็นวา่ ทุกสองชว่ั โมงตายคน
หน่ึง แลว้ ผชู้ ายฆา่ ตวั ตายมากกวา่ ผหู้ ญิง เพราะมนั มีศกั ด์ิศรี
อตั ตา ตวั ตน เหมือนแขง็ แรง แต่ออ่ นแอมาก ทนไมไ่ ด้ ถกู เคา้
ดูถกู เหยยี ดหยาม แลว้ วยั ฆ่าตวั ตายอยู่ 20กวา่ ถึง 30กวา่ วยั น้ี

19

กาลงั เป็นวยั ที่กาลงั ตอ่ สู้ กลบั ฆา่ ตวั ตายเยอะ เคา้ คงเขา้ ใจวา่
ฆา่ ตวั ตายกจ็ บ กอู ยไู่ ป กูกท็ ุกข์ เคา้ ไม่รู้วา่ ฆา่ ตวั ตาย เป็นแค่
วนั เริ่มตน้ เคา้ คิดวา่ มนั จบแลว้ พวกน้ีเคา้ ไมเ่ ชื่อพระพุทธเจา้
เคา้ ไม่เช่ือเรื่องเวียนวา่ ยตายเกิด การฆา่ ตวั ตายเป็นบาปอยา่ งยง่ิ
โปรแกรมน้นั มนั จะส่งผลทนั ที แกป้ ัญหาโดยหนีปัญหา คือ
ฆ่าตวั ตาย แลว้ ก็มีอีกหลายเปอร์เซ็นต์ ไม่ใช่ตวั เองจะตายก็
ตายคนเดียว ฆา่ ลูกเมียก่อน คอ่ ยตาย

คนทุกวนั น้ีปากแขง็ แต่จิตใจออ่ นแอมาก จาไว้ เคา้
บว้ นน้าลายข้ึนฟ้า นน่ั เคา้ ทาใหฟ้ ้าต่า ไมไ่ ดห้ รอก เด๋ียวน้าลาย
ก็รดลงหนา้ เคา้ เหมือนเก่า ถา้ เรามนั่ คง เราจะไปกลวั อะไร จะ
ทาตวั เป็นเมฆหมอก ใช่ไหม เด๋ียวตรงน้นั กด็ ี เด๋ียวตรงน้ีก็ดี
ลมพดั ลมเพอยา่ งน้ี เมฆหมอก ลอยไป ลอยมา ก็เรื่องของเคา้
ฟ้ายอ่ มเป็นฟ้า นี่คือความต้งั มนั่ ศรัทธา ถา้ ไมต่ ้งั มน่ั ศรัทธา
แลว้ ฝึกวธิ ีไหน ก็ไมส่ าเร็จ มนั ไมเ่ ก่ียวกบั วิธี วธิ ีเป็นแค่
ส่วนประกอบ วิธีดีแค่ไหน ก็ไม่ดี ถา้ คนทาไม่ดี คนทาดีแค่
ไหน ก็ไมด่ ี ถา้ เป้าหมายในการทาไม่ชดั เจน ถา้ ไมม่ ีนิพพาน
เป็นเป้าแลว้ ระหวา่ งทางโดนมารหลอกหมด จาไว้

20

พ่อครูพดู คาน้ี ก็ถกู ตอ่ วา่ อีก ไดย้ นิ แตพ่ อ่ ครูพูดเรื่อง
นิพพาน ไม่ทะเยอทะยานมากไปหรือ นกั วชิ าการบอกพ่อครู
พดู แรงมาก บอกคุณรู้หรือเปล่า นิพพานมนั คืออะไร นิพพาน
มนั ไมม่ ีอะไร มนั ไม่เหลืออะไรเลย มนั จะทะเยอทะยานได้
ยงั ไง เรามกั นอ้ ย สนั โดษตา่ งหาก เรากาลงั แสวงส่ิงที่ไมเ่ หลือ
อะไรเลย นนั่ มนั จะไปทะเยอทะยานไดย้ งั ไง เคา้ ไปเขา้ ใจวา่
สวรรคก์ ็สูงแลว้ จะไปก็ยากแลว้ ยงั จะไปนิพพานอีก มนั ไกล๊
ไกลโน่น น่ียง่ิ เขา้ ใจผดิ อีก มนั ไม่ไดไ้ กลตวั มนั ไมไ่ ดใ้ กลต้ วั
มนั อยขู่ า้ งในเรียบร้อยแลว้ นี่คือผรู้ ู้ รู้จากจินตนาการ พวกน้ี
ตอ้ งส่งไปภูเขาพระสุเมรุ

ปฏิบตั ิแลว้ ตอ้ งนาไปประพฤติ แผเ่ มตตาทกุ คืนแลว้
ตอ้ งมีเมตตา ไมใ่ ช่แผเ่ ฉย ๆ ออกไป ไมม่ ีเมตตาเลย เสียเวลา
เสียพลงั งาน เสียลมปาก การแผเ่ มตตาเป็นอุบายวธิ ี ที่เตือนให้
เรามีเมตตา การฝึกสติ เพ่อื เตือนใหเ้ ราใชส้ ติ ฝึกสติ ฝึกสมาธิ
ไปไหน ไปเขา้ คอรส์ปฏิบตั ิธรรม พอไปถึง เคา้ กป็ ิ ดวาจา
ไมใ่ หพ้ ูดจา ไมใ่ หอ้ ะไรท้งั น้นั สบา้ ยสบาย ไมไ่ ดย้ นิ เสียงใคร
พดู เลย พอกลบั บา้ น เห็นบา้ นมนั เป้ื อน ก็ด่าลูกอีก ไมร่ ู้จกั ทา
ความสะอาด ไมร่ ู้ปฏิบตั ิไปทาไม ตอ้ งพูดแกแ้ คน้ ไม่ไดพ้ ูดมา

21

หลายวนั กลบั ไปตอ้ งพดู มากกวา่ เก่า อยา่ งน้ีปฏิบตั ิแลว้ ไม่มี
ประโยชน์ ปฏิบตั ิแลว้ ตอ้ งนาไปประพฤติ แผเ่ มตตาแลว้ ตอ้ ง
มีเมตตาไดจ้ ริง ๆ อนั น้ีมีแตต่ ดิ รูปแบบ แลว้ ก็เอารูปแบบ
ตวั เอง ไม่มองคนอื่น ถา้ ไมท่ าอยา่ งน้ีก็ผดิ คนท่ีทาแตกตา่ ง
จากเรา กเ็ ป็นคนชว่ั ตกนรก

จาไว้ เมฆหมอก มนั ก็ลอยไป ลอยมา มันไม่เท่ียงแท้
แน่นอน มนั ลมพดั ลมเพ ถา้ พวกเรารู้จกั ตวั อกั ษรจีน คร่าว ๆ
ก็ได้ อธิบายใหฟ้ ัง คาวา่ คน ของเราสมยั ก่อน ฅน ตอนน้ีเป็ น
คน ผสมพันธ์ระหว่าง ควายกับหนู คน ยิ่งคน ย่ิงวุ่นวาย
ภาษาจีนกลางคาว่า คน ออกเสียงว่า เหยิน ตวั เหยิน มนั ขีด
สองขีดเหมือนหนวด เหมือนคนมีสองขา เดินไปก็
สะเปะสะปะ

ผูห้ ญิงจีนสมยั โบราณ เคา้ จะผูกเทา้ ไว้ ผูกต้งั แต่เด็ก ๆ
พอโตข้ึน ความยาวมนั ยาวไม่เกินซองบุหร่ี ความกวา้ งไม่เกิน
สามนิ้ว เคา้ เรียกวา่ ดอกบวั ทองคา แลว้ ก็เดินกะโผลกกะเผลก
ว่ิงเร็วก็ไม่ได้ จะเป็ นผหู้ ญิงที่สวยท่ีสุด ถา้ ใครเกินสามนิ้วคร่ึง
เค้าเรียกว่า ดอกบัวเงิน ถ้าใครส่ีนิ้วข้ึนไป ดอกบัวเหล็ก

22

วฒั นธรรมน้ันมีมา เป็ นร้อยปี สมยั ก่อนเคา้ บอกว่า ดี ดี แลว้
ทุกวนั น้ีเราเอาไหม

แตห่ ลงั จากจีนปฏิวตั ิ กย็ กเลิก เพราะวา่ ทางานไมค่ ลอ่ ง
เคา้ จบั มาเป็นกรรมกร ตอนน้ีเทา้ เราใหญ่ข้ึน เป็นยงั ไง มา
แบกรับ มาทาใหเ้ ราทกุ ข์ มาเป็นกรรมกรเป็นแรงงาน ขาย
สมอง ขายหมด เห็นไหมเคา้ เดินชา้ ๆ ไดพ้ ร้าเล่มงาม เคา้
ไมไ่ ดท้ ุกขอ์ ะไร แต่ตอนน้ีเราเทา้ ใหญ่ ๆ ขนาดเดินไม่พอ วง่ิ ก็
ยงั ไม่พอเลย สูเ้ คา้ ไม่ได้ ตอ้ งวงิ่ เร็วกวา่ เคา้ อีก เราหาเรื่องทุกข์
ดีสมยั ก่อน กบั ดีสมยั น้ี ไมเ่ หมือนกนั แลว้ อะไรมนั ดีจริง ๆ
สิ่งท่ีดีจริง ๆ คือไมต่ อ้ งปรุงแต่ง ทุกอยา่ งเป็นไปตามธรรมชาติ
ตอนน้ีเราปลอ่ ยเทา้ เราธรรมชาติ มนั กด็ ีแลว้ แตเ่ รายงั ทาเลบ็ อยู่
ตอ้ งหารองเทา้ แบรนดเ์ นม มาใส่ ก่อนจะไดม้ นั มา ก็ตอ้ งใช้
แรงงานตวั เอง ไปทางานแบกหาม แลว้ กไ็ ปซ้ือมนั แลว้ ก็ไป
ทกุ ขก์ บั มนั อนั น้ีดีไหม

มาดูเด็กท่ีนี่ ใส่รองเทา้ หนังแทเ้ ลย ไม่มีวนั สึก ย่ิงใส่ก็
ย่ิงหนาข้ึน อยา่ งน้ีไม่ตอ้ งเสียเงิน ไม่ได้ ไม่ได้ หมอเคา้ บอก
เด๋ียวมันจะติดเช้ือ แล้วที่ใส่ ๆ ไม่ติดหรือ พวกน้ีไม่ใส่
รองเทา้ ไม่เห็นติดเลย เพราะอะไร หนงั มนั หนา มนั ก็สร้าง

23

ภมู ิคุม้ กนั ข้ึนมา เช้ือโรคไม่กลา้ เขา้ ใกล้ ถึงบอกวา่ บางคร้ังดี
ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่ละยุคแต่ละสมยั ความพึง
พอใจก็ไม่เหมือนกนั เราอยา่ ไปยดึ มนั่ ถือมน่ั กบั ความเคยชิน
ตวั เอง แลว้ ไปกล่าวโทษคนอ่ืน มนั เป็นกรรม

24

ทมี่ า : เร่ือง ทวนกระแสโลกจงึ แห่งธรรม
บรรยายโดย พ่อครูบญั ชา ต้งั วงษ์ไชย
ศูนย์พลาญข่อย 20 กนั ยายน 2558