ประวัติศาสตร์ การปกครองของไทย

ประวตั ิศาสตร
การปกครองของไทย

สมยั สุโขทยั （ ）ยุคแรก - พอขุนศรีอนิ ทราทติ ย พอ ปกครองลูก

- เคาะประตวู งั เมือ่ มปี ญ หา
ยุคกลาง - ปกครองแบบจจกั รพรรด์ิ

- อํานาจเปน ของพระมหากษัตริย
ยคุ ปลาย - ใชท ศพธิ ราชธรรม

- เรม่ิ เรียกกษัตรยิ วา พระมหาธรรมราชา

เมืองหลวง ปกครองโดยพระมหากษตั รยิ 

เมอื งลกู หลวง ปกครองโดยราชโอรส

เมืองพระยามหานคร ปกครองโดยขุนนางชัน้ ผใู หญ

เมืองประเทศราชท ปกครองโดยเจาเมอื งนั้นๆ แตตอง

สง เครอ่ื งราชบรรณาการ

สโุ ขทยั ตอนปลาย

ชว งน้นั ไดรับอารยธรรมตะวันออกมาจากแหลงตา งๆ เชน อนิ เดยี
ลังกา มอญ เขมร มีการปกครองแบบธรรมราชา

สมยั อยธุ ยา - รับความคดิ ของทฤษฎีเทวสิทธ์มิ าใช
- กษัตริยค อื สมมตุ เิ ทพ
- จากราชโองการเปลี่ยนมาใชค ําวาเทวโฮงการแทน
- ผูใตปกครองตอ งเชอื่ ฟง โดยไมมขี อแม

- จตุสดมภ ๔ กรม คือ เวียง วัง คลงั นา
- สมัยพระบรมไตรโลกนาถ ทรงต้ังกรมกลาโหมและกรมมหาดไทยเพม่ิ
การปกครองสว นกลาง - เกิดสมหุ กลาโหมและสมุหนายก มีอํานาจเหนอื เสนาบดี จตุสดมภ
- สมยั พระเพทราชาแบงใหส มุหกลาโหม ดูแลทางใต สมุหนายก ดแู ล
ทางเหนือ

- การรวมอํานาจเขาสูสวนกลาง
- ยกเลกิ หวั เมืองช้นั ในทัง้ ๔ ทศิ
การปกครองหวั เมอื ง - ขยายบรเิ วณราชธานอี อกไปทบี เขตเดิมอยใู ตก ษตั ริยโดยตรง
- ในเมอื งๆนงึ แบง เขตการปกครองทองท่ีเปน เมือง แขวง ตําบล

สมยั ธนบุรี - ใชแ บบเดียวกับสมยั อยุธยา
- รวมอํานาจสสู วนกลาง
- อยไู ดเพียง ๑๕ ป

สมยั รตั นโกสินทร - อัครเสนาบดี ๒ ตําแหนง คือ สมุหพระกลาโหมดูแลทหาร
ตอนตน และ สมหุ นายกดแู ลพลเรือน
- เสนาบดี ๔ ตาํ แหนง

การปฏิรูปแผน ดินสมัย รชั กาลท่ี ๕

สาเหตขุ องการปฏิรูป
- การคกุ คามจากจักรวรรดินิยม
- การตองการเปล่ยี นจากขนุ นางท่ไี ดรับการศึกษา

- ลดอํานาจขนุ นาง

เร่มิ ใชระบอบการปกครองแบบประชาธปิ ไตย
เมื่อ วนั ท่ี ๒๔ มถิ ุนายน ๒๔๗๕