สุนัขจิ้งจอกกับ ไก่ป่า
ก า ล ค รั้ ง ห นึ่ ง น า น ม า แ ล้ ว …
กลางป่ าใหญ่อันอุดมสมบูรณ์มีสัตว์น้ อยใหญ่ต่างชนิ ด
อาศั ยอยู่ด้วยกันมากมาย
ทุกเช้ าพวกสั ตว์เหล่านี้ จะได้ รับการปลุกให้ ตื่ นขึ้นมาหา
อาหารหรือวิ่งเล่นอย่างสำราญใจโดยเจ้าไก่ป่ า และในเช้ า
วันนี้ ไก่ป่ าก็ทำหน้ าที่ แบบไม่มีขาดตกบกพร่องเช่ นเดิ ม
เสียงไก่ป่ าขันบนปลายต้นไม้ใหญ่
เป็ นสัญญาณเตือนว่าพระอาทิตย์
ได้ ขึ้นมาส่ องแสงแล้ว
"เอก อี้ เอ้ก เอ้ก !"
เจ้าไก่ป่ าขันซ้ำก่อนจะก้มลงมองไปด้านล่างต้นไม้
เพื่อที่มันจะได้ออกหาอาหารต่อไป
แต่…ใต้ต้นไม้วันนี้ ไม่เหมือนวันที่ผ่านมา
ไก่ป่ ามองเห็นแววตาอันน่ ากลัวของสุนั ขจิ้งจอก
ที่จ้องมองมันราวกับหวัง
จะได้กินเหยื่อให้อิ่มท้อง
"เอก อี้ เอ้ก เอ้ก !"
"สวัสดีสุนั ขจิ้งจอก เธอมีธุ ระอะไรหรือเปล่า"
ไก่ป่ าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทั้งที่ในใจของมัน
รู้สึกหวาดหวั่น แต่ก็ต้องสยบอารมณ์นั้ นเอาไว้
"สวัสดีสุนัขจิ้งจอก
เธอมีธุระอะไรหรือเปล่า"
"อ่อ สวัสดีไก่ป่ า
ที่ ฉั นมาในวันนี้
เพราะมีข่าวดีมาบ
อก"
สุนั ขจิ้งจอกตอบพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
"ข่าวดีอะไรหรือ ?"
ตอนนี้ ไก่ป่ าถามกลับ
ด้วยความสงสั ยปนไม่สบายใจ
กลัวว่าจะมีภัยมาถึงตัว…
"เธอคงยังไม่รู้สินะ ที่ป่ าของเราเพิ่งจะมีข้อตกลงว่าสัตว์ทุกตัวจะไม่
ทำร้ายกัน สัตว์ทุกตัวจะกลายเป็ นพี่น้ องกันแล้ว" สุนั ขจิ้งจอกกล่าว
"พอได้ยินแบบนี้ ฉันก็ดีใจมากจริง เอาอย่างนี้ !
เธอลงมาข้างล่างเถอะ ฉันอยากสวมกอดเธอสักครั้ง ให้สม
กับที่เรากลายมาเป็ นพี่น้ องกันยังไงล่ะ"
ได้ยินอย่างนั้ นแล้วไก่ป่ ากลับยิ่งสงสัย แต่ด้วยความฉลาดของ
มัน จึงแกล้งออกอุบาย "โอ้ ดูนั่ นสิ สิงโตกำลังผ่านมาทางนี้
พอดีเลยเรา 3 ตัวจะได้ทักทายสวมกอดแบบพี่น้ องกันสักที"
ไก่ป่ าแสร้งพูด
แม้ว่าตรงบริเวณนั้ นยังไม่มีสิงโตโผล่มา
ก็ตาม…
"ว่ายังไงนะ
สิงโตมางั้นเหรอ ?!"
สุนั ขจิ้งจอกอุทานด้วยความตกใจ
"ใช่แล้ว
ถ้าอย่างนั้ นพวกเรารอสิงโต
เดินมาทางนี้ ก่อนแล้วกันนะ"
ไก่ป่ าที่หวาดกลัวในใจยังข่มอารมณ์ได้อยู่
พูดจบแล้วสุนั ขจิ้งจอกก็วิ่งหนี หายไปอย่างรวดเร็ว
"เออ แต่เหมือนฉันมี
ธุ ระต้องทำ เห็นทีคงอยู่
ต่อไม่ได้แล้ว ขอตัวก่อน
ล่ะกันนะ"
ไก่ป่ าตะโกนถามด้วยน้ำเสียงของผู้ชนะ เพราะ
มันรู้ว่าเรื่องทั้งหมดเป็ นแค่คำหลอกลวงที่สุนั ข
จิ้งจอกพูด เพื่อให้ไก่ป่ าลงไปเป็ นเหยื่ออย่าง
ง่ายดายก็เท่านั้ น
"โธ่ จะรีบไปไหน
รอสิงโตพี่น้ องของ
เราก่อนสิ "
ไก่ป่ าบ่นพึมพำก่อนนอนพักอย่างสบายใจ
ด้วยรู้แน่ แล้วว่าสติของมัน
ทำให้รอดเรื่องเลวร้ายครั้งนี้ ไปได้
"เฮ้อ ขอฉันนอนพัก
สักนิ ดแล้วกันนะ
เจอเรื่องน่ าตื่นเต้น
แต่เช้าเลยเรา"
นิ ทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า
ไม่ว่าจะเกิดปั ญหาร้ายแรงแค่ไหนขึ้นก็ตาม
เราควรรักษาสติไว้ให้ดี พร้อมกับคิดหา
ทางออกอย่างชาญฉลาด เพียงเท่านี้ เราก็จะ
ผ่านพ้นอุปสรรคและปั ญหาต่างไปได้
ผู้จัดทำ
นางสาวณัฐณิชา แดงนา รหัสนั กศึ กษา 6340122103
นางสาวปราณิสา ชิดโคกสูง รหัสนั กศึ กษา 6340122109
นางสาวปริยากร นิ ยบุตร รหัสนั กศึ กษา 6340122110
นางสาวพิยดา แสงคำ รหัสนั กศึ กษา 6340122114
นางสาวศศิ ภา รักษ์กระโทก รหัสนั กศึ กษา 6340122120
นายเกียรติศั กดิ์ ขอมีกลาง รหัสนั กศึ กษา 6340122126
เสนอ
ผศ.เพ็ญสุดา จิโนการ