อาหารกับวัฒนธรรม

เอกสารประกอบการเรยีน รายวิชาอาหารกับวัฒนธรรม รหัสวิชา 304040-2104 เรียบเรียงโดย นายกิตติพงษ เอี่ยมชัย หลักสูตรประกาศนยีบัตรวิชาชีพ พุทธศักราช 2563 ประเภทวิชา คหกรรม แผนกวิชา อาหารและโภชนาการ สาขาวิชา อาหารและโภชนาการ วิทยาลัยอาชีวศึกษาเชยีงใหมสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ

บทนำ อาหารการกิน ไมใชเพียงแคทำใหอิ่มทองเทานั้น แตยังสะทอนใหเห็นภูมิปญญาของมนุษยที่รูจัก ดัดแปลงปรุงแตงอาหารอยางประณีตพิถีพิถัน แบบแผน ระเบียบวิธี และธรรมเนียมบนโตะอาหาร เปนศาสตร ที่สืบทอดจากรุนสูรุน จนกลายเปนอาหารและวัฒนธรรมการกิน วัฒนธรรมการกินอันเปนเอกลักษณของแตละ สังคม ไมใชเพียงแคบงบอกถึงวัตถุดิบหรือวิธีการปรุงอาหารเทานั้น แตยังชี้ใหเห็นถึงอุปนิสัย การอยูอาศัย วิถีชีวิต รวมไปถึงความอุดมสมบูรณของธรรมชาติ สภาพภูมิอากาศ ของแตละประเทศที่แตกตางกันออกไปอีก ดวย ความเเตกตางระหวางวัฒนธรรมไทยกับวัฒนธรรมสากล วัฒนธรรมในแตละสังคมยอมมีความแตกตางกันออกไป ในที่นี้จะนำเสนอความแตกตางระหวาง วัฒนธรรมไทยกับวัฒนธรรมสากล โดยเนนไปที่วัฒนธรรมของโลกตะวันออกซึ่งมีความใกลตัว และเปนกระแส ที่ถาโถมเขามายังวัฒนธรรมไทยอยางมากในปจจุบัน วัฒนธรรมสากล คือวัฒนธรรมตางชาติ ซึ่งอาจเปนโลกตะวันตกอันมีวัฒนธรรมยุโรปและอเมริกาเปน จุดเดน และโลกตะวันออกอันมีวัฒนธรรมของเอเชียเปนจุดเดน (กระมล, 2560) 1.วัฒนธรรมดานอาหาร อาหารของโลกตะวันตกเนนความสะดวกสบาย ทั้งขั้นตอนการทำและการเขาถึงในการบริโภค เนน แปงและเนื้อสัตว เพื่อใหรางกายมีไขมัน สรางความอบอุนใหแกรางกายที่มีอากาศหนาวเย็น สวนโลก ตะวันออกจะรูจักนำสมุนไพรมาปรุงแตงเปนอาหาร มีความพิถีพิถันในการปรุงแตงจัดวาง สรางคุณคาแก ผูบรโิภคทั้งรางกายและจิตใจ อาหารประจำชาติไทย ประเทศไทยมีทั้งอาหารคาวและอาหารหวาน สำหรับอาหารคาวของไทยนั้น จะมีทุกรส ทั้งเค็ม หวาน เปรี้ยว และเผ็ด โดยปรุงขึ้นมาในหลายลักษณะดังนี้ แกง (แกงเผ็ด แกงคั่ว แกงสม แกงจืด ฯลฯ) ผัด (ผัดจืด ผัดเผ็ด ผัดเปรี้ยวหวาน ฯลฯ) ยำ (ยำถั่วพู ยำทวาย ยำหัวปลี ฯลฯ) ทอด เผา หรือ ยาง (เนื้อสัตวที่นิยมใชคือ กุง หมู ปลา ไก) เครื่องจิ้ม (น้ำพริก กะปคั่ว หลน ฯลฯ) และเครื่องเคียง (เชน แกง เผ็ด จะมีไขเค็ม ปลาเค็มหรือเนื้อเค็มเปนเครื่องเคียง เปนตน) สวนอาหารหวานของไทยจะมีทั้งชนิดน้ำและ แหง (เชน กลวยบวชชี ขนมเปยกปูน ขนมสอดไส ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง สังขยา และขนมหมอแกง เปนตน) ขนมหวานชนิดแหง ปกติจะทำเปนขนมอบใสโหลเพื่อใหเก็บไวไดนาน เชน ขนมกลีบลำดวน ขนม โสมนัส ขนมหนานวล ขนมทองมวน ขนมผิง เปนตน นอกจากนี้ ยังมีการแกะสลักหรือปนขนมใหเปนรูปตางๆ อีกดวย อาหารประจำชาติเกาหลี อาหารที่สำคัญของเกาหลี ไดแก “กิมจิ” เปนผักดองท่มีีรสเปรี้ยว เค็ม และ เผ็ด มีพริกแดงและกระเทียมเปนสวนประกอบ กิมจิเปนอาหารที่มีชื่อเสียงที่สุดของเกาหลีในนานาชาติ พุลโกกิ และคาลบิ “พุลโกกิ” เปนเนื้อนุมที่หั่นบางๆแลวหมักในซอสที่ทำดวยซอสถั่วเหลือง น้ำมันงา กระเทียม และ เครื่องปรุงรสอื่นๆ เวลารับประทานจะนำมายางบนเตาถานที่โตะอาหาร สวน”คาลบิ” เปนซี่โครงเนื้อหรือหมู แถบเล็กๆ คาลบิจะยางบนเตาถานอาหารเหมือนกับพุลโกกิ “ชินซอโล” เปนสวนผสมของเนื้อปลาและเตาหู

นำมาเคี่ยวกับน้ำซุปเนื้อบนหมอไฟบนโตะอาหาร “พิบิมพัพ” ทำจากขาวสวยผสมกับเนื้อหั่นเปนชิ้นเล็กๆ มีผัก ปรุงรส และไขหรืออาจจะราดดวยโคชูจัง(ซอสพริกรสเผ็ดก็ได) “คจูอลพัน” เปนเนื้อและผักซอยเปนเสนเล็กๆ ตักวางเปนไสบนแปงแพนเคกซึ่งวางเปนชั้นๆ อยูตรงกลางของภาชนะใส คูจอลพัน แลวหอใสปาก รับประทาน “ซอลลองทัง” เปนบะหมี่เนื้อปรุงรสดวยเมล็ดงา เกลือ พริกไทย หอมและน้ำมัน “ซัมเกทงั” เปน ซุปไกโสม ปรุงรสดวยเกลือและพริกไทยดำ “เน็งเมียน” เปนบะหมี่ที่ทำจากแปงสาลี ในน้ำซุปเนื้อมี สวนประกอบของหอมสับ หัวไชเทา ซอยเปนเสนๆและแตงกวา เมล็ดงา และเนื้อหั่นบางๆ เติมน้ำสมสายชู มัสตารด หรือซอสพริก อาหารประจำชาติญี่ปุน อาหารญี่ปุนทั่วไปประกอบดวย ขาว ผัก ซุปปรุงรสเตาเจี้ยวญี่ปุน มิโซะ ผัก ดอง และปลาหรือเนื้อ เปนขาวมักรับประทานกับสาหรายทะเลตากแหง (โนริ) เครื่องปรุงรสที่นิยมใชคือ ซอส ถั่วเหลือง (โชยุ) สำหรับอาหารญี่ปุนที่สำคัญ ไดแก “ซาชิมิ” เปนปลาดิบชิ้นบางๆ รับประทานพรอมกับ มัสตารดเขียว “ซูชิ” เปนการผสมผสานกันระหวางปลากับขาว โดยการวางชิ้นปลาดิบที่แลบางๆบนขาวที่ปน อยางประณีต ซูชิ มี 3 ชนิด ไดแก “นิงิริ ซูชิ” เปนขาวที่ปนเปนกอนรูปวงรีแลววางเนื้อปลาดิบไวขางบน อาจจะเสริมรสดวยสาหรายทะเลก็ได “มากิ ซูชิ” เปนขาวหอสาหรายที่มีปลาดิบและผักอยูดานในและ “เทมา กิ ซูชิ” เปนขาวที่มีปลาดิบอยูดานในแลวหอเปนรูปกรวย “ชาบุ ชาบุ” เปนอาหารประเภทหมอไฟที่ รับประทานคลาย “จิ้มจุม” ของไทย คือขั้นตอนแรก ตมน้ำซุปดวยเนื้อวัวหรือหมูใหเดือด แลวเติมผักที่ชอบลง ไป เชน เห็ดหอมสด เห็ดเข็มทอง ผักกาดขาว เปนตน สวนเนื้อหรือหมู จะใชวิธีจุมลงไปในน้ำเดือดๆ ใหพอสุก แลวนำมารับประทานกับน้ำจิ้มประกอบดวยซีอิ๊วญี่ปุน น้ำสมสายชูและน้ำมะนาว“โซบะและอุดง” (โซบะเปน กวยเตี๋ยวที่ทำมาจากแปงของบัควีต สวนอุดงเปนกวยเตี๋ยวที่ทำจากแปงของขาวสาลี โซบะและอุดงจะ รับประทานกับน้ำซุป โรยหนาดวยผักเตาหูทอดหรือเทมปุระ โดยปกติโซบะและอุดงจะรับประทานแบบรอน แตในชวงฤดูรอนจะมีการทำเพื่อรับประทานแบบเย็น (จิราภรณ, 2.วัฒนธรรมดานที่อยูอาศัย มีความแตกตางกันไปตามสภาพภูมิประเทศและภูมิอากาศ ทั้งในเรื่องของการใชวัสดุและรูปทรง เชน คนไทยนิยมสรางบานดวยไมมีใตถุนสูง เพื่อใหบานโปรงสบาย น้ำไมทวม เนื่องจากคนไทยสวนใหญ ประกอบ อาชีพเกษตรกรรมจึงนิยมปลูกบานริมแมน้ำ ออกแบบใหเปนหลังคาทรงสูง เพื่อใหอากาศถายเทและใหความ รมเย็นแกผูอยูอาศัย นอกจากนี้ยังมีชายคาที่ยื่นยาวออกมาปกคลุมตัวบานมากกวาบานทรงยุโรป เพื่อปองกัน แดดและฝน เนื่องจากประเทศไทยอยูในภูมิประเทศเขตรอน มีฝนตกชุก ในขณะที่คนจีนนิยมสรางบานดวยดิน เหนียวผสมหญาหรือหญาฟาง รูปทรงคลายตึก เพราะอยูในภูมิประเทศที่มีอากาศหนาว จึงตองสรางบานใหกัน ลมหนาวได สวนชาวยุโรปมักสรางบานเรือนเปนตึกกออิฐหรือเทคอนกรีต 3.วัฒนธรรมดานการแตงกาย แตละประเทศลวนมีการแตงกายประจำชาติ ที่สะทอนถึงภูมิปญญาและความเปนมาในทาง ประวัติศาสตร ซึ่งถือวาเปนเอกลักษณอยางหนึ่งประจำชาติ เครื่องแตงกายแตละแบบนั้นมีความละเอียดออน ในการทำตั้งแตวัตถุดิบที่มีในทองถิ่น การออกแบบ กระบวนการทำเครื่องแตงกาย ความเหมาะสม การปรับตัว ตอสภาพพื้นที่การสะทอนความเปนตัวตนของประเทศตน เปนตน

ชุดประจำชาติไทย เปนสิ่งประดิษฐเพื่อการสวมใสมีทั้งของบุรุษและสตรี เครื่องแตงกายของบุรุษ เรียกวา ชุดพระราชทาน เสื้อชุดพรราชทานใชคูกับกางเกงแบบสากลนิยมสีสุภาพ หรือสีเดียวกับเสื้อ สวนการ แตงการแบบไทยของสตรี เชน ชุดไทยเรือนตน ชุดไทยจิตรลดา ชุดไทยอมรินทร ชุดไทยบรมพิมาน ชุดไทย จักรี ชุดไทยดุสิต ชุดไทยประยุกต เปนตน “กิโมโน” เปนชุดประจำชาติของญี่ปุน กิโมโนเปนชุดที่พันรอบตัวละผูกดวยผาคาด (โอบิ) ชุดของ ผูชายคอนขางอนุรักษนิยม คือ มักจะใสสีดำ น้ำตาล เทา และขาว ชุดกิโมโนสำหรับหญิงรุนสาวมีสีสวางสดใส และสีสันลวดลายสวยงามสำหรับหญิงสูงวัยสีของเสื้อจะสุภาพและนุมนวล สำหรับกิโมโนของเด็กจะเหมือนกับ ของผูใหญ แตจะใชสีสันและลวดลายที่สดใสกวา ชาวญี่ปุนมักใสกิโมโนในวันสำคัญ เชน วันขึ้นปใหม เปนตน ชาวญี่ปุนดูแลชุดกิโมโนของตนอยางดี และจะมอบตอจากแมสูลูกสาว และพอสูลูกชาย “ฮนับก” เปนชุดประจำชาติของเกาหลี ฮันบกเปนชุดตัดเย็บในลักษณะหลวมๆ เพื่อปกปดสรีระตาม ธรรมชาติของรางกาย ผูชายจะสวมชอโกรี (เสื้อคอปด แขนยาว) กับพาจิ (กางเกงขายาวโปงพอง) ขณะที่ผู หณิงจะสวมกระโปรงยาวถึงพื้น เอวสูงมาก เรียกวา “ซีมา” และเสื้อแขนยาวหลวมๆ เสื้อตัวสั้นมาก มีริบบิ้น ขนาดใหญและยาวผูกอยูเหนืออก คอเสื้อเปนรูปตัววี ในปจจุบันฮันบกใชใสเฉพาะโอกาสที่มีการเฉลิมฉลอง เชน วันแตงงาน วันซอลลัล วันชูซก เปนตน 4.วัฒนธรรมดานศิลปะการตอสูปองกันตัว ศิลปะการตอสูปองกันตัว คือ ศาสตรแขนงหนึ่งที่เนนการเรียนและฝกฝนดานการตอสูและปองกันตัว ซึ่งมีหลายลักษณะดวยกันแตกตางกันไปในแตละชาติ ศิลปะการตอสูปองกันตัวประจำชาติของไทย มวยไทยเปนศิลปะประจำชาติไทยที่คนไทยสามารถใชได อยางคลองแคลวมวยไทยเปนศิลปะชั้นสูงของการใชอวัยวะ 6 ประเภท ไดแก หมัด ศอก แขน เทา แขง และ เขา มาใชในการตอสูปองกันตัว ศิลปะการปองกันตัวประจำชาติของญี่ปุน คือ ยูโด เปนศิลปะการตอสูที่ใชเมื่ออยูในจังหวะประชิดตัว โดยใชหลักการยืมพลังของคูตอสูมาเปนพลังของตน และคาราเต ซึ่งเปนการเคลื่อนไหวของรางกายอยางเปน จังหวะ เชน การชก การเตะ การกระแทก การผสมผสานระหวางการปดปองและการจูโจมในเวลาเดียวกัน ศิลปะการตอสูปองกันตัวประจำชาติของเกาหลี คือ เทควันโด (เท แปลวา มือ ควัน แปลวา เทา โด แปลวา สติดงันั้น เทควันโด จึงหมายถึง ศิลปะการตอสูโดยใชมือและเทาอยางมีสติ) เปนศลิปะการเคลื่อนไหว ที่เนนการใชเทาเตะสูงและรวดเร็ว ในกระบวนทารายรำของเทควันโดประกอบไปดวยกาปด ปด ปองกัน การ ชก ใชกำปนสันมือ และนิ้วมือ การหัก การเตะ การขยับหมุน เคลื่อนไหวอวัยวะตางๆ ของรางกาย เชน การ หมุนตัว เหวี่ยงเทา การเตะ การกระโดด เปนตน 5.วัฒนธรรมดานศิลปะการแสดง ละคร เปนมหรสพอยางหนึ่งที่เลนเปนเรื่องราวตางๆ มีลักษณะแตกตางกันในแตละชาติ ละครของไทย แบงออกเปน ละครรำแบบดั้งเดิม ไดแกละครชาตรี ละครนอก (เร่อืงที่นำมาแสดง เชน หลวิชัยคาวีพิกุลทอง มโนราห มณีพิชัย สังขทอง ละครใน (เรื่อง ที่แสดงคือ รามเกียรติ์ อุณรุท และอิเหนา) และละครที่ประยุกตขึ้นใหม ไดแก ละครพันทาง (เรื่องที่นำมาแสดง

เชน พระอภัยมณีพระลอ ราชาธิราช) ละครเสภา (เร่อืงที่นำมาแสดง เชน นิทราชาคริต ขุนชางขุนแผน) ละคร สังคีต (เรื่องที่นำมาแสดง เชน หนามยอกเอาหนามบง วิวาหพระสมุทร) ละครรอง (เรื่องที่นำมาแสดง เชน สาวิตรี สาวเครือฟา กากี เปนตน) ละครพูด (เรื่องที่นำมาแสดง เชน มัทนะพาธา ชิงนาง เวนิสวาณิช) ละคร เพลง (เรื่องที่นำมาแสดง เชน จันทรเจาขา ฝนสั่งฟา) ละครของญี่ปุน มีการแสดงละคร 3 รูปแบบคือ ละครโน เปนละครที่เกาแกที่สุด ไดรับความนิยมใน ศตวรรษที่14 ละครโนมีลักษณะเรียบงาย ตัวละครจะสวมหนากากและแตงกายแบบโบราณ การพูดและการ เคลื่อนไหวของตัวละครจะเปนไปอยางเชื่องชา ละครบุนระกุ เปนละครหุนที่เริ่มแสดงในศตวรรษที่16 ตัวหุน จะมีการสรางขนาดประมาณครึ่งหนึ่งของมนุษย และคลายกับมนุษยมากการแสดงจะใชคนจริงเลนรวมกับหุน โดยคนเปนผูชักหุนใหเคลื่อนไหวไปมาบนเวทีดวยกันกับหุน ละครคาบูกิ เปนละครที่พัฒนาขึ้นในศตวรรษที่17 การแสดงจะเนนไปที่ความตื่นเตนเราใจ เชน การตอสู การรายรำอาวุธ รวมไปถึงการใชเทคนิคพิเศษเขามาชวย ในการแสดง เชน ฉากพายุหิมะ ฟารอง เครื่องแตงกายของตัวละครจะวิจิตรงดงามและสีสันสดใส (พิมลพรรณ, 2560) วัฒนธรรมการทานอาหารของชาวไทย ครอบครัวคนไทยสมัยกอนจะนั่งรับประทานอาหารกับพื้น โดยใชผาสะอาดหรือเสื่อปูลาดบนพื้นบาน นั่งลอมวงกัน ตักขาวจากโถใสจาน อาหารจัดมาเปนสำรับ และวางสำรับไวตรงกลางวง มีชอนกลางสำหรับตัก กับขาวใสจานของตนเอง และทานอาหารดวยมือ หรือที่เรียกวา “เปบ” บางบานจะมีขันตักน้ำและกระโถน เตรียมไวเพื่อรองน้ำลางมือดวย ตอมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกลาเจาอยูหัว ประเทศไทยไดติดตอกับประเทศทางซีกโลก ตะวันตกมากยิ่งขึ้นวัฒนธรรมตะวันตกไดแพรเขามาทำใหวิธีรับประทานอาหารของคนไทยเปลี่ยนไป โดย ดัดแปลงใหเหมาะสมกับอาหารไทย เชน ใชชอนสอม การนั่งรับประทานอาหารกับพื้นก็เลิกไป และเปลี่ยนมา เปนนั่งรับประทานอาหารกับโตะแทน แตยังคงวางอาหารทุกอยางไวกลางโตะ และมีชอนกลางสำหรับตัก อาหารและมีถวยเล็กๆ สำหรับผูรวมวงแตละคน เพื่อใสกับขาวที่แบงจากกลางวง ประเทศไทยมีความอุดมสมบูรณในดานทรัพยากรธรรมชาติ เปนอูขาวอูน้ำ อีกทั้งคนไทยสมัยกอนรูจัก นำพืชผักสมุนไพรที่หาไดงายมาปรุงแตงเปนเมนูอาหารรับประทานภายในครอบครัว สงผลใหวิถีการใชชีวิตของ คนไทยสอดคลองกับวิถีความเปลี่ยนแปลงธรรมชาติ ซึ่งคนในสมัยกอนมีสุขภาพรางกายแข็งแรง ไมเจ็บปวย งาย เพราะรูจักนำสมุนไพรในทองถิ่น ที่มีสรรพคุณในการรักษาโรคและใชบำรุงรางกายมาปรุงอาหารอีกดวย

วัฒนธรรมการทานอาหารของชาวฝรั่งเศส นิสัยการรับประทานอาหารแบบฝรั่งเศส โดยทั่วไปจะเริ่มดวยการดื่มเแอลกอฮอลกอนอาหาร ตามดวยอาหารเรียกน้ำยอย เชน ซุปผักและเนื้อสัตวบด ปาเต (มีสวนผสมของเนื้อ และไขมัน) หลังจากนั้นจึง มาถึงอาหารจานหลัก ไดแก ปลาหรือเนื้อ หรือทั้งสองอยางเสิรฟพรอมสลัดผักเขียว อาหารจานหลักของ ฝรั่งเศสจะมีความหลากหลายและซับซอน เชน ไกตมในไวนแดงสวนเครื่องเคียงที่ตองมีคือ มันฝรั่งบด หรือผัด และตองเสิรฟคูกับขนมปงทุกครั้ง หลังจากอาหารจานหลักสิ่งที่ขาดไมไดเลยคือ ชีส มีรายงานมาวาฝรั่งเศสมี ชีสมากกวาหนึ่งพันชนิด แตที่ไดรับความนิยมมากที่สุดคือ คะมอมแบร เครื่องดื่มที่ชาวฝรั่งเศสมักดื่มเวลารับประทานอาหาร หากไมใชน้ำเปลาน้ำเปลา ก็จะตองเปนไวน เทานั้น เพราะชาวฝรั่งเศสเชื่อวา ไวนชวยใหรับรูรสชาติของอาหารไดดียิ่งขึ้น ซึ่งไวนนั้นมีหลากหลายชนิด แตที่นิยมและเลือกดื่มเปนสวนมากไดแก เฮาสไวน

วัฒนธรรมการทานอาหารของชาวญี่ปุน หากใครไดมีโอกาสไปลิ้มลองรสชาติบะหมี่ญี่ปุนในรานญี่ปุนแทๆ ทามกลางชาวญี่ปุน กรุณาสงเสียง ซูดซาดเวลาสูดเสนเขาปากดวย ยิ่งดังเทาไหรก็ยิ่งดี เพราะนี่ถือเปนการแสดงกิริยาวารานนี้อรอยเยี่ยมยอดเสีย จริง นอกจากบะหมี่แลว การกินซูชิหรือขาวปนหนาตางๆ หากใชตะเกียบไมคลอง สามารถใชมือจับขาวปน ได และใหเอาดานบนที่เปนหนาซูชิจิ้มกับน้ำจิ้มโชยุ ระวังไมใหขาวแตกออกมาเปนเม็ดๆลงไปในโชยุ ของคู กับขาวปนและปลาดิบคือวาซาบิ ชาวญี่ปุนเวลากินวาซาบิ จะไมละลายวาซาบิในโชยุแบบที่คนไทยทำกัน แตจะปายบนซูชิแทน นอกจากนี้บางรานจะไมใชวาซาบิที่บีบจากหลอด แตจะนำวาซาบิสดๆ มาทั้งตน แลวฝน กับที่ขูดที่ทำจากหนังปลาฉลาม ซึ่งวาซาบิสดๆ นั้น จะมีกลิ่นหอมมาก และไมฉุนขึ้นจมูกเทาอยางครีมที่บีบ จากหลอด นอกจากธรรมเนียมการกินอาหารจานหลักแลว ยังมีธรรมเนียมการรินเครื่องดื่มใหกันอีกดวย กลาวคือถาไมมีพนักงานเสิรฟรินให ก็ควรที่จะรินใหผูอื่น และผลัดกันรินใหกัน การรินเครื่องดื่มใหตัวเองนั้น ถือวาเปนการไมสุภาพ ในระหวางที่กินอาหารนั้น ควรพูดวาโออิชิ ซึ่งแปลวาอรอยอยูบอยๆ เพื่อชมคนทำอาหารและถือเปน การขอบคุณดวย ตามมารยาทของคนญี่ปุนแลวควรจะกินขาวใหหมดชาม ถาเปนอาหารชุดก็ควรจะกินทุก อยางจนหมดสิ้น อาหารชุดจะตองวางถวยขาวไวดานซายมือ และถวยซุปไวทางขวามือ เพราะถาวางสลับเอา ถวยซุปไวซาย ถวยขาวไวทางขวา จะสำหรับผูเสียชีวิตไปแลว ถาถวยซุปไมมีชอนให ก็ตองยกมือประคองถวย ขึ้นมาแลวกินน้ำซุปจากถวยเลย การวางตะเกียบนั้นตองวางบนที่วางและใหปลายตะเกียบหันไปทางซายมือเสมอ การคีบอาหารสงกัน ไปมาทางตะเกียบถือเปนขอหาม เพราะเปนวิธีการที่ใชกันในพิธีศพของญี่ปุน ซึ่งมีการคีบกระดกูคนตายสงและ รับตอๆกันดวยตะเกียบ สวนจะคีบอาหารแลววางบนจานใหคนอื่น เปนสิ่งที่ทำได แตตองกลับเอาปลาย ตะเกียบดานบนที่ไมไดใสเขาปากมาคีบใหแทน รวมไปถึงเวลาคีบอาหารจากจานกลางใหตนเองดวย การปก ตะเกียบลงในชามขาวถือเปนเรื่องเสียมารยาทอยางยิ่ง เพราะมีธรรมเนียมการปกตะเกียบลงในชามขาวที่หัว นอนของคนตาย การใชตะเกียบดันหรือเลื่อนภาชนะ การใชตะเกียบจิ้มหรือเสียบอาหาร หรือสายตะเกียบไป

มาโดยลังเลวาจะคีบชิ้นไหนดี และการใชตะเกียบชี้คนหรือโบกไปมาเหนือจานอาหาร นั่นก็ถือเปนมารยาทที่ใช ไมไดทั้งสิ้น วัฒนธรรมการทานอาหารของชาวอินเดีย โดยทั่วไปคนอินเดียจะไมใชชอนสอม แตจะทานอาหารดวยมือ แมแตอาหารประเภทน้ำ จำพวกแกง เผ็ด หรือซุปถั่วตางๆ ก็เชนกัน โดยจะใชแปงขนมปง เชน นาน จาปาตี หรือโรตี ตักเขาปากรับประทาน และ การทานอาหารดวยมือก็ถือวาเปนการรับประทานอาหารที่ไดรสชาติดีกวาการใชชอนสอม ถาเปนแบบอินเดีย ดั้งเดิมที่ปฏิบัติมาแตโบราณจะใชใบตองแทนจานอาหาร เมื่อรับประทานเสร็จก็โยนทิ้งใหสลายตัวในธรรมชาติ ไดเลย อุปกรณเครื่องมือเครื่องใชบนโตะอาหารจึงแทบไมมีความจำเปน ดังนั้นบนโตะอาหารจะไมมีอุปกรณ อื่นๆ ใหนอกเหนือจากถาดอาหาร ยกเวนตามรานอาหารทั่วไปก็บางรานก็อาจใหชอนมาดวยแตจะไมมีสอม ในการรับประทานอาหารดวยมือตองใชมือขวาเพียงขางเดียว และแคใชปลายนิ้วเทานั้น ที่สัมผัสรวบ อาหารเขาปาก มารยาทที่ดีของชาวอินเดียตองไมใหมือเลอะเทอะ และจานอาหารตองเกลี้ยงเกลาสะอาด เหตุผลที่มือขางซายถูกหามใชในการทานอาหาร เพราะมือซายถือวาเปนมือที่ใชชำระลางในหองน้ำ แตในบาง ชุมชนก็ยอมรบั ใหคนที่ถนัดซายใชมือซายในการรับประทานอาหารไดดังนั้นกอนรับประทานอาหารจึงตองลาง มือใหสะอาด และการรับประทานอาหารที่เปนทางการตองใหเกียรติเจาภาพหรือผูอาวุโส รับประทานกอน และตองไมลุกจากที่นั่งแมจะรับประทานเสร็จแลว จนกวาเจาภาพหรือผูอาวุโสจะทานเสร็จอาจขอตัวลุก ออกไปลางมือไดแตตองรีบกลับมานั่งประจำที่โดยทันที ชาวอินเดียสวนใหญนิยมรับประทานอาหารกับพื้น ตองนั่งขัดสมาธิ และหลังตรงเสมอ ถานั่งบนโตะ อาหารตองไมเทาศอกบนโตะ และอยายกถวยหรือจานอาหารขึ้น การหยิบอาหารทานแตละครั้งควรหยิบคำ เล็กๆ เพื่อไมใหหกเลอะปากและฝามือ การทานอาหารควรทานใหไดจังหวะสม่ำเสมอ ถาทานชาไปอาจเปน การแสดงความนัยวาอาหารไมอรอยถูกปาก หรือทานเร็วไปก็เปนการไมสุภาพเชนกัน

วัฒนธรรมการทานอาหารของชาวจีน ไควจึ หรือ ตะเกียบ นับเปนมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำคาอยางหนึ่งของจีน ทั้งยังเปนอุปกรณในการ รับประทานอาหารที่มีเอกลักษณโดดเดนในระดับโลก ตะเกียบไดรับการขนานนามจากชาวตะวันตกวาเปน “อารยธรรมของโลกตะวันออก” คนจีนเริ่มใชตะเกียบตั้งแตสมัยราชวงศซางหรือนานกวา 3,000 ปมาแลว ใน ยุคกอนราชวงศฉิน ชนชาติจีนเปนหนึ่งใน 3 ชนชาติที่เปนเจาแหงวัฒนธรรมการ กิน อีก 2 ชนชาตินั้น ไดแก กรีก และ โรมัน อาหารนานาชนิด ที่เกิดขึ้นในโลกนี้ ไดรับอิทธิพล การกินจากประเทศจีนเปนสวนใหญ เชน เสนสปา เก็ตตี้ ที่มีตนกำเนิดมาจากเสนกวยเตี๋ยว ชนชาติจีนนี้เปนชนชาติแรกที่รูจักการใชไฟทำใหอาหารสุก รูจักการ เลี้ยงสัตว การปลูกผักเพื่อนำมาเปนอาหาร และการนำโลหะมาประดิษฐ ขึ้นเปนภาชนะหุงตม นี่เปนสวนหนึ่ง ที่บงบอกไดวาคนจีนใหความสำคัญตอการกินเปนอยางมาก มารยาทการกินอาหารของคนจีน จากตำราวาดวยธรรมเนียมการกินของคนจีนสมัยโบราณที่ถือกันมา นานเปนพันป กำหนดไววา ถาแขกที่ไดรับเชิญไปกินอาหารมีตำแหนงราชการต่ำกวาผูเปนเจาภาพ กอนจะนั่ง โตะ ผูนอยที่เปนแขก ควรแสดงความไมบังควรที่จะรวมโตะกับผูใหญ จะนั่งลงไดก็ตอเมื่อผูใหญคะยั้นคะยอ และอยาเพิ่งลงมือกินจนกวาจะเห็นผูใหญใชตะเกียบคีบอาหารชิ้นแรกเขาปาก และเมื่อจะคีบอาหารกินบาง ก็ ตองเลือก ชิ้นที่เล็ก และอรอยนอยที่สุด อยาเลือกชิ้นอรอยที่สุด เชน สวนที่เปนหัว พุง กินกอนเปนอันขาด เพราะเปนการเสียมารยาทอยางรายแรง จะไดกินของดีที่สุดในจานหนึ่งๆ ก็จะตองคอยจนกวาจะเปนผูใหญ จริงๆ ที่คนต่ำยศกวาเชิญไปกิน ถาเจาภาพไมเชิญดื่มสุราลางปากระหวางจาน อยายกแกวหรือจอกขึ้นดื่มเอง โดยลำพังเปนอันขาด ตองคอยให ผูมีอาวุโสชวนดื่มจึงคอยดื่ม ไมควรสงเสียงดังขณะทานอาหาร ไมควรใชฟนหนาแทะกระดูก และชิ้นปลาที่กัดแลวหามวางกลับลง ในจาน จะตองกินทั้งชิ้น โดยเลือกเอาแตชิ้นที่กินไดพอดีคำ เนื้อสัตวที่ตม ตุน หรือทอดจนนุม หรือกรอบแลว สามารถใชฟนกัดแบงกินทีละคำได แตถาเปนเนื้อที่แหงเหนียว ตองใชมีดตัดใหขาดเปนชิ้นเสียกอน แลวจึงใช ตะเกียบคีบเขาปาก การฉีกเนื้อเหนียวดวยมือ แลวปอนเขาปากนั้น ถือเปนกิริยาที่ไมสุภาพ เมื่อกินซุปจะตอง ไมเตมิหรือปรุงเครื่องปรุง เวนแตนำ้ซุปหูหลามที่มีน้ำสมจิ๊กโฉวมาใหเติม หากเติมเคร่อืงปรุงใดๆ ลงไปในซุปจะ เปรียบเสมือนการดูถูกฝมือของเจาบาน

นอกจากนี้ยังมีธรรมเนียมตางๆ อีกมากมายซึ่งในปจจุบันไดลดความเครงลงบางแลว แตทั้งหมดนั้น ลวนเปนสิ่งนาจดจำ เพราะเปนวัฒนธรรมอันดีงาม และยังสามารถกลาวไดเต็มปากวาประเทศจีนเปนประเทศ มหาอำนาจทางอาหาร อยางแทจริง ถาพูดถึงประเทศในทวีปยุโรป คงนึกถึงสถานที่ทองเที่ยว สถาปตยกรรม วัฒนธรรมและประวัติศาสตร อันเกาแก ที่มีเอกลักษณเฉพาะตัวของแตละทองถิ่น รอใหนักทองเที่ยวไดไปสัมผัสประสบการณแปลกใหม และอีกสิ่งหนึ่งที่ขาดไมไดเลย เมื่อไปทองเที่ยวยังประเทศยุโรป ก็คือการไดลิ้มรสอาหารจานเด็ดหรืออาหาร ประจำชาติของแตละประเทศ ไมเพียงแตไดสัมผัสรสชาติความอรอย แตอาหารยังบอกเลาเรื่องราวของผูคน และวัฒนธรรมประจำชาติดวย 1. ขนมสตรูเดิ้ล (STRUDEL) ประเทศออสเตรีย สตรูเดิ้ล เปนขนมดั้งเดิมของชาวเวียนนา ประเทศออสเตรีย โดยปกติแลวขนมสตรูเดิ้ลจะใสไสผลไม หลากหลายชนิด แตที่นิยมอยางมากคือแอปเปล ถาใครไปเที่ยวออสเตรียแลว ใหลองสั่งดวยคำวา “Apfelstrudel” ดู และอยาลืมเพิ่มความอรอยดวยการใสทอปปงเปนวิปครีมหรือซอสวนิลา 2. ขนมวาฟเฟล (WAFFLE) ประเทศเบลเยี่ยม วาฟเฟลกอนที่จะนิยมอยางแพรหลายไปยังประเทศอื่น โดยปกติแลวชาวเบลเยี่ยมจะนิยมกินวาฟเฟล เปนอาหารเชากัน ราดดวยทอปปงอยางวิปครีม น้ำเชื่อม สตอเบอรรี่และช็อกโกแลต

3. ขาวคลุกหมึกดำ (BLACK RISOTTO) ประเทศโครเอเชีย ขาวคลุกหมึกดำ หรือ Black Risotto ไดรับความนิยมอยางมากจากชาวโครเอเชีย สวนผสมหลักของ ขาวคลุกหมึกดำก็คือปลาหมึกดองหรือปลาหมึกทั่วไป ผสมดวยน้ำมันมะกอก กระเทียม ไวนแดงและหมึกดำ ผัดใหเขาที่กับขาวสวยทั่วไป คนโครเอเชียมักจะเรียก Black Risotto วา “crnirizot” เพราะเปนที่รูกันวา เมื่อ กินเขาไปแลว จะทำใหสีฟนเปลี่ยนเปนสีดำ 4. ขนมปงเกี๊ยว (BREAD DUMPLINGS) ประเทศสาธารณรัฐเช็ก ขนมปงเกี๊ยวฉบับดั้งเดิมของชาวเช็ก แตกตางสิ้นเชิงกับเกี๊ยวจากเอเชีย เพราะขนมปงเกี๊ยวที่นี่ทำจาก แปงตม ยีสต ไข เกลือและนม เปนหลัก ชาวเช็กทั่วไปจะสั่งขนมปงเกี๊ยวมากินคูกับกูลาช (ซุปเนื้อ) โดยการจุม ขนมปงเกี๊ยวเขาไปในซุปเน้อื

5. แซนวิชหนาเปด (SMØRREBRØD) ประเทศเดนมารก แซนวิชหนาเปด ของกินเลืองชื่อของประเทศเดนมารก ตัวแซนวิชจะเปนขนมปงขาวไรย โปะหนาแซน วิชดวยไข ชีส เนื้อ และปลา หรือถาจะทำใหอลังการขึ้น อาจโปะดวยกุงและไขปลาคาเวียร ขณะที่วิธีการกิน แซนวิชหนาเปดแบบคนแดนิช จะใชซอมและมีดในการหั่นแซนวิชและใชซอมตักกิน แซนวิชหนาเปดถือเปน อาหารที่คอนขางแปลกสำหรับคนไทย 6. หมูรมควันกับถั่ว (SMOKED PORK WITH BEANS) ประเทศลักแซมเบิรก ถาไปเท่ยีวประเทศลักแซมเบิรก หมูรมควันกับถั่วเปนอาหารที่จะพบไดทั่วไปหรือแทบทุกที่ทั่วประเทศ โดยปกติแลวคนลักแซมเบิรกจะทานหมูรมควันกับมันฝรั่งทอดเบคอน เสริฟคูกับเบียรทองถิ่นและไวนขาว ถาจะสั่งแบบคนทองถิ่นก็อยาลืมสั่งคูพรอมกับมันฝรั่งทอดเบคอน 7. ชีสฮาลูมี(HALLOUMI CHEESE) ประเทศไซปรัส ชีสฮาลูมี เปนอาหารขึ้นชื่อทั่วทั้งแทบตะวันออกกลางและประเทศกรีซ โดยเชื่อกันวาตนกำเนิดของชีส ชนิดนี้มาจากประเทศไซปรัสเมื่อศตวรรษที่ 16 สวนผสมหลักของชีสฮาลูมีคือนมแกะและนมแพะ ทำใหชีส ชนิดนี้มีรสชาติที่เปนเอกลักษณเหมาะแกการนำไปยางกินพรอมดวยเคร่ืองเคียงมากกวาการอบหรือละลายชีส ในชวงฤดูรอน ชาวไซปรัสจะนิยมกินชีสฮาลูมีกับแตงโมเพื่อคลายรอน

8. ขนมอบเพรทเซิล (PRETZELS) ประเทศเยอรมัน ขนมเพรทเซิลถือกำเนิดขึ้นตั้งแตยุคกลางของยุโรป และเปนที่นิยมอยางแพรหลายในประเทศเยอรมัน ทุกวันนี้ถามีโอกาสไดไปเที่ยวที่เยอรมัน ใหลองสังเกตตามรานขนม รานอาหาร หรอืเบียรฮอลลจะพบวาเต็ม ไปดวยขนมเพรทเซิลที่เสริฟพรอมกับทอปปงตาง ๆ ตั้งแตแฮมและชีส ไปจนถึงเมล็ดฟกทอง หลายๆ คน ไป เที่ยวเยอรมันมักคิดถึงไสกรอกและเบียร แตขนมเพรทเซิลก็ถือเปนอีกหนึ่งอาหาร 9. ไจรอส (GYROS) ประเทศกรีซ ไจรอสอาหารประจำชาติเลืองชื่อของชาวกรีซ พบเห็นไดตามรานขางทางทั่วไป ลักษณะของไจรอสจะ คลายๆกับเคบับ แตจะมวนดวยขนมปงเรียบ ไสขางในขนมปง จะมีทั้งหมู ไก เนื้อวัวและเนื้อแพะ พรอมใส เครื่องเคียงอาทิ มะเขือเทศ หัวหอม และที่ขาดไมไดก็คือซอสซัดซีจี (Tzatziki) ซึ่งทำจากโยเกิรตและผักตาง ๆ

10. กูลาช (GOULASH) ของประเทศฮังการี กูลาชเปนซุปสตูวสไตลโฮมเมด แมบานในอดีตนิยมเค่ยีวหมอโต ๆ เพื่อเก็บไวรบั ประทานหลายวัน ซึ่ง เมื่อถึงวันทายๆ เนื้อในซุปแทบจะละลายในปากเลยทีเดียว สวนใหญกูลาซปรุงดวยสัตวอยางเนื้อวัว เนื้อหมู หรือเนื้อแกะ โดยเริ่มจากการหั่นเนื้อเปนลูกเตานำไปคลุกเคลากับเกลือจากนั้นนำไปทอดกับหอมใหญเคี่ยวไฟ ออน ๆ คลุกเคลากับเครื่องเทศและเติมน้ำซุปลงไปเคี่ยวไฟออน จากนั้นปรุงรสเผ็ดดวยปาปริกาทั้งแบบสดและ แบบปนแลวแตสูตรเพิ่มความหอมมันดวยครมีกูลาซรสเขมขนนิยมรับประทานคกูับพาสตา 16. ทารตไขโปรตุเกส (PASTEIS DE NATA) ทารตไขมีตนกำเนิดมาจากประเทศโปรตุเกส ทารตไข หรือที่ชาวโปรตุเกสเรียกวา Pastel de nata ทำมาจากแปงกรุเปนขอบแลวเทไขผสมน้ำตาลหยอดในตัวขนม จากนั้นจึงนำไปอบอีกที ทารตไขมีตนกำเนิดใน ศตวรรษที่ 19 จากโบสถคาทอลิกในเมืองลิสบอน เมื่อเศรษฐกิจไมดี บาทหลวงจึงไดคิดคนเมนูทารตไขขึ้นมา เพื่อขายใหแกชาวเมือง และหารายไดเขาโบสถ 17. กะหล่ำปลีหอ (CABBAGE ROLLS) ประเทศโรมาเนีย กะหล่ำปลีหอเรียกในภาษาโรมาเนียวา “Sarmale” ซึ่งเปนอาหารทองถิ่นประจำชาติของชาว โรมาเนีย ถาไปเที่ยวที่โรมาเนียแลว จะพบเห็นไดทั่วไปตามภัตตาคารและรานขางทาง กะหล่ำปลีหอไสในจะ ประกอบไปดวยชิ้นเนื้อ ขาว เครื่องเทศ และหอดวยใบกะหล่ำปลี นำไปตมในน้ำซอสสูตรพิเศษหลายชั่วโมง เพื่อใหกะหล่ำปลีนุม

18. ปาเอญา (PAELLA) ประเทศสเปน ปาเอญา อาหารประจำชาติของชาวสเปน คือขาวผัดหรือขาวอบสไตลสเปนที่ใชขาวสารดิบ ๆ ปรุง โดยเมล็ดขาวที่ใชในการปรุงจะมีลักษณะเปนเม็ดอวนปอม ๆ คลายกับขาวญี่ปุนอยูสักหนอย นิยมใสเนื้อไกและ ซีฟูดอยางกุง หอย ปลาหมึก โดยเริ่มจากผัดเนื้อสัตวกับเครื่องเทศจากนั้นปรุงขาวกับน้ำซุปตมกระดูกจนไดที่ แลวตกแตงหนาดวยกุงและหอยตัวอวน ๆ นารับประทาน ขาวผัดสเปนจะมีเนื้อสัมผัสกรุบ ๆ ไมเหมือนกับขาว ผัดที่ใชขาวปรุงสุก 19. ซุปบัลกาเรีย (SOUP) ประเทศบัลกาเรีย ซุปเปนอาหารที่พบไดทั่วไปในชีวิตประจำวันของคนบัลกาเรีย แต “ซุป” ของบัลกาเรีย อาจไมเหมือน ที่ไทยเทาไหรนะคะ เพราะเราอาจคนุชินกับซุปน้ำใสที่ผานการเคี่ยวเปนเวลานาน แตที่บัลกาเรีย ซุปจะทำจาก สวนผสมของโยเกิรตเปนหลัก ใสแตงกวา กระเทียม ผักชี และวอลนัท

20. ฟองดตู(FONDUE) ประเทศสวิซเซอรแลนด ถาพูดถึงประเทศสวิซเซอรแลนดแลว ชีสสวิสตองเปนอาหารอยางแรกที่จะนึกถึงแนๆ เพราะที่นี่ มีชีส ใหเลือกรับประทานมากมายหลากหลายชนิด ฟองดูตคอืการตั้งหมอที่มีไฟรอน ๆ แลวนำชีสมาละลายลงไปใน หมอ จากนั้นนำขนมปงและเนื้อสัตวจุมลงไป ซึ่งฟองดูตถือเปนอาหารประจำชาติของชาวสวิสเลยก็วาได ดวย ประวัติศาสตรอ ันยาวนาน ฟองดูตไดกลายมาเปนสัญลักษณความสามัคคีของชาวสวิส อาหารยุโรป หรือ อาหารตะวันตก เปนคำที่ใชอางถึงอาหารในทวีปยุโรปและประเทศตะวันตกอื่นๆรวมทั้ง (ขึ้นกับคำจำกัดความ) รัสเซีย เชนเดียวกับอาหารที่ไมใชอาหารพื้นเมืองในออสเตรเลีย ทวีปอเมริกา แอฟริกาใตและโอเชียเนีย ซึ่งไดรับ อิทธิพลจากยุโรป นิยามนี้ใชโดยชาวเอเชียตะวันออกเพื่อใหตางจากอาหารแบบเอเชีย (นี่เปนแบบเดียวกับที่ ชาวตะวันตกใหนิยามอาหารของประเทศในเอเชียตะวันออกวาเปนอาหารเอเชีย) ในขณะที่ชาวตะวันตก คำนี้ ในบางครั้งจะหมายถึงเฉพาะอาหารบนพื้นแผนดินของทวีปยุโรป และมีความหมายเชนเดียวกับยุโรปภาคพื้น แผนดินโดยเฉพาะในภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ อาหารของประเทศตะวันตกความหลากหลายภายในกลุม แมวาจะมีลักษณะเฉพาะที่ทำใหแตกตาง จากอาหารเอเชียและอื่นๆ เมื่อเปรียบเทียบกับการปรุงอาหารในเอเชีย ตัวอยางเชน เนื้อสัตวมีความโดดเดนจะ เสิรฟในขนาดที่รับประทาน สเตก็และเนื้อแลเปนแผนเปนอาหารที่พบไดทั่วไปในประเทศตะวันตก นิยมใชไวน องุนและซอสเปนเครื่องเคียง ใชผลิตภัณฑจากนมหลายชนิดในกระบวนการปรุงอาหาร ยกเวนในอาหาร nouvelle มีการผลิต ชีส ในหลากหลายรูปแบบและ ผลติภัณฑนมหมัก มีใหเลือกใชไดหลายชนิดเชนกัน ขนม ปงจากแปงสาลีเปนแหลงของแปงที่สำคญัเชนเดียวกับ พาสตา เกี๊ยว และ แพสตรี มันฝรั่งก็เปนแหลงของแปง ที่สำคัญในอาหารยุโรป และแพรหลายในอาณานิคมของยุโรปในทวีปอเมริกา ขาวโพดพบในอาหารยุโรปนอย กวาใน ทวีปอเมริกา แมวาอาหารที่ทำจากขาวโพด (polenta or mămăligă) เปนสวนสำคัญในอาหารอิตาลี และในคาบสมุทรบอลขาน ขนมปงแบน โดยเฉพาะที่มีการแตงหนา เชน พิซซา หรือ tarte flambée และขาว มีรับประทานในยุโรปตะวันออกแตไมใชอาหารหลัก สลัดถือเปนสวนสำคัญของอาหารยุโรป อาหารเย็นแบบยุโรปที่เปนทางการจะแยกเปนจานตางๆ โดยพัฒนามาจากการนำอาหารหลายจานมา วางบนโตะพรอมๆกัน ไปเปนการเสิรฟอาหารตามลำดับ ในแบบที่เครงครัด อาหารที่เย็น รอน เผ็ด และหวาน จะจัดเปนอาหารเรียกน้ำยอยหรือซุป จากนั้นเปนจานหลัก และสุดทายเปนของหวาน อาหารที่ทั้งหวานและ

เผ็ดเปนอาหารที่พบไดทั่วไปในสมัยจักรวรรดิโรมันโบราณ แตไมปกติในปจจุบัน อาหารที่หวานจัดเปนของ หวานเทานั้น การจัดเสิรฟที่ผูรับประทานออกไปตักอาหารอยางเปนอิสระดวยตนเองเรียกวาบุฟเฟต พบได เฉพาะในงานเลี้ยงหรือวันหยุด ขนมปงฝรั่งเศส พาสตาของอติาลี สเต็กยาง มันฝรั่งผัด อาหารยุโรปกลาง อาหารออสเตรีย อาหารเช็ก อาหารเยอรมัน อาหารฮังการี อาหารโปแลนด อาหารลิกเตนสไตน อาหารสโลวัก อาหารสโลวีเนีย อาหารสวิส

อาหารออสเตรีย Wiener Schnitzel อาหารสโลวีเนีย žganci ฟงดูวแบบสวิส อาหารเช็ก Vepřo-knedlo-zelo อาหารเยอรมัน Sauerbratenกับมันฝรั่ง อาหารเยอรมัน Black Forest cake อาหารฮังการีgulyás อาหารโปแลนดpierogi อาหารสโลวาเกีย Skalický trdelník อาหารสโลวาเกีย Bryndzové halušky

อาหารสโลวีเนีย Prekmurska gibanica อาหารยุโรปตะวันออก อาหารอารมีเนีย อาหารอาเซอรไบจาน อาหารเบลารุส อาหารจอรเจีย อาหารรัสเซีย อาหารมอรโดเวีย อาหารตาตาร อาหารยูเครน อาหารตาตารไครเมีย อาหารอารเมเนีย khorovats (shashlik) อาหารอาเซอรไบจาน plov อาหารเบลารุส potato babka อาหารตาตารไครเมีย chiburekki

อาหารจอรเจีย chanakhi อาหารรัสเซีย pirozhki อาหารรัสเซีย Olivier salad อาหารตาตารazu (veal stew) อาหารยูเครน borscht Chicken Kiev อาหารยุโรปเหนือ อาหารบริติช อาหารอังกฤษ อาหารสกอต อาหารเวลส อาหารเดนมารก อาหารเอสโตเนีย อาหารแฟโร อาหารฟนแลนด อาหารกรีนแลนด อาหารไอซแลนด อาหารไอรแลนด อาหารลัตเวีย อาหารลิทัวเนีย อาหารนอรเวย

อาหารสวีเดน อาหารซามี อาหารเดนมารก Stegt flæsk med persillesovs อาหารองักฤษ Sunday roast อาหารเอสโทเนีย kama dessert อาหารนอรเวยfårikål Lapland Sautéed reindeer อาหารฟนแลนดcreamy salmon soup อาหารสกอต haggis, neeps, และ มันฝรั่ง Irish stew Swedish meatballs อาหารลิทัวเนีย cepelinai

เวลชแรรบิต อาหารยุโรปใต บทความหลกั: อาหารเมดิเตอรเรเนียน อาหารแอลเบเนยีอาหารบอสเนียและเฮอรเซโกวีนา อาหารบลัแกเรีย อาหารโครเอเชีย อาหารไซปรัส อาหารกรกีอาหารกรีกมาซิโดเนีย อาหารอติาลีNeapolitan cuisine Sardinian cuisine อาหารซซิิลีTuscan cuisine Venetian cuisine Occitan cuisine อาหารในสาธารณรฐัมาซิโดเนีย อาหารมอลตา อาหารมอลโดวา อาหารมอนเตเนโกร อาหารโปรตุเกส อาหารโรมาเนยี อาหารเซอรเบีย อาหารสโลวีเนีย อาหารสเปน Andalusian cuisine Asturian cuisine Aragonese cuisine Balearic cuisine อาหารบาสก อาหารคานาเรีย Cantabrian cuisine C a s t i l i a n - M a n c h e g o cuisine Castilian-Leonese cuisine Catalan cuisine Extremaduran cuisine อาหารกาลิเซีย อาหารวาเลนเซีย Cuisine of Minorca อาหารตุรกี อาหารไซปรัสเหนือ

อาหารบัลแกเรีย Banitza อาหารบอสเนีย ćevapi สตูหมึกมอลตา อาหารเซอรเบีย Đuveč สลัดกรีก อาหารโปรตุเกส amêijoas à bulhão pato อาหารอิตาลีpolenta with rabbit โยเกิรตบัลแกเรีย (Kiselo mlyako)

อาหารบัลแกเรียและ มอลโดวา sărmăluţe cu mămăligă อาหารโปรตุเกส cozido อาหารวาเลนเซีย paella อาหารอิตาลีspaghetti alle vongole อาหารสเปน tapas พิซซาแบบ Neapolitan อาหารตุรกี baklava

อาหารยุโรปตะวันตก อาหารเบลเยยีม อาหารดตัชอาหารฝร่งัเศส Haute cuisine Cuisine classique Nouvelle cuisine อาหารลกัเซมเบิรก อาหารเบลเยียม carbonnade flamande อาหารเบลเยียม moules frites อาหารฝรั่งเศส magret อาหาร ดัตชBoerenkoolstamppot with rookworst

อาหารฝรั่งเศส fondue savoyarde อาหารฝรั่งเศส quiche lorraine อาหารลกัเซมเบิรก Quetschentaart อาหารเอเชีย อาหารเอเชีย รวมถึงหลายอาหารสำคัญในภูมิภาค เอเชียกลาง, เอเชียตะวันออก, เอเชียเหนือ, เอเชียใต, เอเชียตะวันออกเฉียงใตและเอเชียตะวันตก อาหารเปนรูปแบบลักษณะของการปรุงอาหารการ ปฏิบัติและประเพณีมักจะเกี่ยวของกับเฉพาะวัฒนธรรม เอเชียที่ใหญที่สุดและมีประชากรมากที่สุดของทวีป เปนบานที่หลายวัฒนธรรมหลายแหงซึ่งมีลักษณะอาหารของตัวเอง ที่ตั้งของเอเชีย สวนผสมที่พบไดทั่วไปในหลายวัฒนธรรมในภูมิภาคตะวันออกและตะวันออกเฉียงใตของทวีป ไดแก ขาวขิงกระเทียมงาพริกหัวหอมแหงถั่วเหลืองและเตาหู การผัดการนึ่งและการทอดเปนวิธีการปรุงอาหารทั่วไป แมวาขาวจะเปนอาหารทั่วไปในเอเชีย แตก็เปนที่นิยมในภูมิภาคตางๆ ขาวบาสมาติกเปนที่นิยมในอนุทวีป อินเดีย, ขาวหอมมะลิมักจะพบไดทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใตในขณะที่ขาวเมล็ดยาวเปนที่นิยมในประเทศจีน และสั้นขาวในประเทศญี่ปุนและเกาหลี แกงกะหรี่เปนอาหารทั่วไปในเอเชียใตเอเชียตะวันออกเฉียงใตและเอเชียตะวันออก อาหารประเภท แกงมีตนกำเนิดในชมพูทวีปโดยปจจุบันอินเดยีตอนเหนือบังกลาเทศและปากีสถานใชโยเกิรตเปนหลักในขณะที่อาหารประเภทแกงกะหรี่ในอินเดียตอนใตในปจจุบันศรีลังกาและเอเชียตะวันออกเฉียงใตมักใชกะทิเปน รากฐาน

อาหารเอเชียกลาง สวนใหญประเทศในเอเชียกลางมีอาหารคลายๆ กันเชนเดียวกับเพื่อนบานของพวกเขาเอาคุณลักษณะ ตางๆของอาหารใกลเคียงตะวันตกและเอเชียตะวันออกโดยเฉพาะอยางยิ่งประเทศมองโกเลียจานที่เรียกวา "plov" หรือ "Osh" ตัวอยางเชนเปนรูปแบบที่แพรหลายของ pilaf แตหลายประเทศเดียวกันใชเนื้อมาและเนื้อ แกะเปนเนื้อสัตวทีพ่บมากที่สุดคลายกับเนื้อวัวนี้จะเนื่องจากอาหารมองโกเลียในคาซัคสถานและคีรกีซสถาน อาหารไดพัฒนาขึ้นเพื่อตอบสนองความตองการของวิถีชีวิตเรรอน คูมิสเปนเครื่องดื่มที่แพรหลายในหมูชาวเตอรกโดยเฉพาะในเอเชียกลาง เอเชียกลางยังตั้งขอสังเกตในการเปนบานเกิดของโยเกิรต เชนเดียวกับคูมิสเปนที่แพรหลายในหมูชน ชาติเตอรก สถานที่ตั้งของเอเชียกลาง อาหารเอเชียตะวันออก อาหารเอเชียตะวันออกรวมถึงจีน, ญี่ปุน, เกาหลี, มองโกเลีย, สิงคโปร, ไตหวันและทิเบตอาหาร เม่ือ พิจารณาวานี่เปนภูมิภาคที่มีประชากรมากที่สุดของโลกจึงมีอาหารประจำภูมิภาคมากมาย (โดยเฉพาะใน ประเทศจีน) ตัวอยางของอาหารหลักไดแกขาว, กวยเตี๋ยว, ถั่วเขียว, ถั่วเหลือง, อาหารทะเล (ญี่ปุนมีสูงสุด บริโภคตอหัวของอาหารทะเล), เนื้อแกะ (มองโกเลีย) bok Choy (ผักกาดขาว) และชา อาหารในภูมิภาคนี้ คลายกับอาหารเอเชียตะวันออกเฉียงใตเน่ืองจากการผสมผสานทางวัฒนธรรมและชาติพันธุ สถานที่ตั้งของเอเชียตะวันออก

อาหารเอเชียเหนือ อาหารเอเชียเหนือมักมีความหมายเหมือนกันกับอาหารรัสเซียเนื่องจากเอเชียเหนือทั้งหมดเปนสวน หนึ่งของสหพันธรัฐรัสเซีย อยางไรก็ตามบางวัฒนธรรมหรือพื้นที่ของไซบีเรียมอีาหารในเชิงลึกเชนYakuts (หรือ ซาฮา) และอาหาร Yamal Buryatsยังมีอาหารของตัวเองแมวามันจะคลายกับของชาวมองโกเลียที่เกี่ยวของ มากก็ตาม Pelmeniเดิมเปนอาหาร Permic หรือ Ugric ไดเขาสูอาหารรัสเซียเปนอาหารที่รูจักกันดี แตก็ยังถือ ไดวาเปนสวนหนึ่งของอาหาร Yamal สำหรับแหลงกำเนิด บางคนคิดวาพวกเขาจะเปนรุนที่เรียบงายของชาว จีนเกี๊ยว ในไซบีเรีย pelmeni ถูกแชแข็งกลางแจงเพื่อรักษาเนื้อไวขางในตลอดฤดหูนาวอันยาวนาน ใน Yamal มักจะมีการอบแหงและการถนอมอาหารประเภทอื่นๆ สวนประกอบสำคัญในอาหารไซบเีรียทางตอนเหนือสวน ใหญ ไดแก ปลาและคาวเบอรรี่บางครั้งเรียกวา lingonberries ในยุโรปและอเมริกาเหนอื Yakuts เชนเดียวกับ คนที่พูดภาษาเตอรกอื่นๆ โดยทั่วไปแลวจะชอบ kumis เปนเครื่องดื่มทั่วไป สถานที่ตั้งของทางตอนเหนอืของเอเชีย อาหารเอเชียใต อาหารเอเชียตะวันออกเฉียงใตรวมถงึอาหารจากชมพูทวีป อาหารในพื้นที่ของโลกนี้ไดรับการปรุงแตง ดวยประเภทตางๆของพริกพริกไทยดำ, กานพลู, และสมุนไพรอื่นๆ ที่แข็งแกรงและเครื่องเทศและมักจะมีรส เนยและเนย ขมิ้นและยี่หรามักใชในการทำแกง เนื้อสัตวทั่วไป ไดแก เนื้อแกะ, แพะ, ปลา และไก เนื้อจะนอยกวากันในตะวันตกอาหารเพราะวัวมี สถานที่พิเศษในศาสนาฮินดู ขอหามเกี่ยวกับเนื้อวัวขยายไปถึงเนื้อวัวและจามรีในระดับหนึ่ง หมูถือเปนอาหาร ตองหามของชาวมุสลิมทุกคนและชาวฮินดูบางคนหลีกเลี่ยง

สถานที่ตั้งของเอเชียใต อาหารเอเชียตะวันออกเฉียงใต อาหารเอเชียตะวันออกเฉียงใตรวมถึงเนนอาหารที่เตรียมไวเบาๆ ดวยสวนประกอบที่มีกลิ่นหอมท่ีแข็งแกรงที่มีรสชาติเชนสมและสมุนไพรเชนมะนาว, ผักชี / ผักชีและใบโหระพา สวนผสมในภูมิภาคที่มีความ คลายคลึงกับคนในอาหารเอเชียตะวันออกโดยใชน้ำปลาซอสและรวมของสวนผสมเชนขา, มะขามและตะไคร วิธีการปรุงอาหารยังรวมถึงความสมดุลของการผดัการตมและการนึ่ง ที่ตั้งของเอเชียตะวันออกเฉียงใต อาหารเอเชียตะวันตก อาหารเอเชียตะวันตกอยางมีนัยสำคัญคาบเกี่ยวกับอาหารตะวันออกกลางและรวมของภาคใตคอเคซัส อาหารเอเชียตะวันตกเปนอาหารของประเทศและชนชาติตางๆในเอเชียตะวันตก อาหารของภูมิภาคนี้มีความ หลากหลายในขณะที่มีระดับความเปนเนื้อเดียวกัน บางสวนผสมท่ใีชกันทั่วไป ไดแกมะกอกและน้ำมันมะกอก, Pitas, น้ำผึ้ง, งาเมล็ดวัน, ซแูมค, ถั่วชิกพ, สะระแหนและผักชีฝรั่ง อาหารยอดนิยมบางรายการ ไดแก ี คิบเบห และชวารมา ธัญพืชเปนพื้นฐานของอาหารเอเชียตะวันตกทั้งในอดีตและในปจจุบัน ขาวสาลีและขาวเปนแหลง อาหารหลักที่สำคญัและเปนที่ตองการ ขาวบารเลยยงัใชกันอยางแพรหลายในภูมิภาคนี้และขาวโพดเลี้ยงสัตวก็

กลายเปนเรื่องธรรมดาในบางพื้นที่เชนกัน ขนมปงเปนวัตถุดิบหลักสากลรับประทานในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง โดยทุกชั้นเรียนและทุกกลุมในทกุมื้อ สถานที่ตั้งของเอเชียตะวันตก เนยและเนยใส (หรือที่เรียกวา Semna) เปนสื่อที่นิยมใชในการปรุงอาหาร น้ำมันมะกอกเปนที่ แพรหลายในพื้นท่ชีายฝงทะเลเมดิเตอรเรเนียน คริสเตียนใชในชวงเขาพรรษาเมื่องดเวนเนื้อสัตวและผลิตภัณฑจากนมและชาวยิวใชแทนไขมันสัตวเชนเนยเพื่อหลีกเลี่ยงการผสมเน้อืสัตวและผลิตภัณฑจากนม เน้อืแกะและเนื้อแกะเปนเนื้อสัตวยอดนิยมของเอเชียตะวันตก เนื้อหมูเปนสิ่งตองหามทั้งในศาสนาอิสลามและศาสนายิวและไมคอยมีใครรับประทานในภูมิภาคนี้ โดดเดนในหมูเตรียมเนื้อยางเนื้อสัตวหรือเคบับ สตูวเนื้อและผักเสิรฟพรอมขาวบุลกูรหรือขนมปงเปนการ เตรียมเนื้อสัตวอีกรูปแบบหนึ่งในภูมิภาคนี้ ผักและถั่วเปนวัตถุดิบหลักของผูคนสวนใหญในเอเชียตะวันตก มีทั้งตมตุนยางยัดไสและปรุงดวย เน้อืสัตวและขาว ในบรรดาผักใบเขียวมีการใชกะหล่ำปลผีักโขมและชารดหลายชนดิผักที่มีรากและหัว เชนหัว หอมและกระเทียมเชนเดียวกับแครอท หัวผักกาดและหัวบีทกเ็ปนเรื่องปกติไมแพกัน อาหารเอเชียเหนือ อาหารรัสเซีย ( Russian Far East ) อาหารเอเชียตะวันออก อาหารจีน อาหารไตหวัน อาหารญี่ปุน อาหารเกาหลเีหนือ อาหารเกาหลใีตอาหารสงิคโปรอาหารมองโกเลีย อาหารเอเชียใต อาหารอนิเดีย อาหารปากีสถาน อาหารบังคลาเทศ

อาหารเนปาล อาหารเอเชียตะวันออกเฉียงใต อาหารไทย อาหารมาเลเซีย อาหารสิงคโปร อาหารฟลิปปนส อาหารเวียดนาม อาหารชาวอินโดนีเซีย อาหารกัมพูชา อาหารเอเชียตะวันตก อาหารอาหรับ อาหารยิว อาหารเมโสโปเตเมีย อาหารอิหราน อาหารตุรกี

เอกสารอางอิง กระมล ทองธรรมชาติ. 2560. หนาที่พลเมือง วัฒนธรรมและการดำเนินชีวิตในสังคม , พิมพครั้งที่7. บริษัท อักษรเจริญทัศน อจท. จำกัด. กรุงเทพมหานคร. 12 ตุลาคม 2566. พิมลพรรณ ประเสริฐวงษ และเรพเพอร. 2560. เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ม.5. พิมพครั้งที่ 4. บริษัท อักษรเจริญทัศน อจท.จำกัด. กรุงเทพมหานคร. 12 ตุลาคม 2566.