รามเกียรติ์ ตอน จองถนน
คำ นำ นิทานจากวรรณคดี เรื่อง รามเกียรติ์ ได้ถูกัดขึ้นในรูปแบบ E-BOOK ซึ่งเป็นสื่อที่เข้าถึง ง่ายและสะดวกสบายในการใช้ โดยเนื้อหาจะเกี่ยวกับวรรณคดี ไทยเรื่อง รามเกียรติ์ หนังสือ อิเล็กทรอนิกส์ E-BOOK นี้จะ ช่วยให้ผู้อ่านได้รับความรู้ ต่างๆที่ได้จากวรรณคดี เรื่อง รามเกียรติ์ ได้อย่างครบถ้วน และมีประสิทธิภาพ ก
สารบัญ เรื่อง หน้า คำ นำ ตัวละคร ประวัติความเป็นมา เนื้อเรื่องย่อ บรรณานุกรม ผู้ตรวจสอบ ก 1-2 3 4-11 ข้อคิด 12 13
ตัวละคร พระราม หนุนุ นุ ม นุ มาน ชามพูพู พู ว พู วราช สุสุ สุ ค สุ ครีรี รี พ รี พ 1
ตัวละคร นินินิลนิพัพั พั ท พั ท พระลัลั ลั ก ลั กษมณ์ณ์ ณ์ณ์ ทศกักั กั ณ กั ณฐ์ฐ์ ฐ์ฐ์ สุสุ สุ พ สุ พรรณมัมั มั จ มั จฉา 2
ประวัติความเป็นมา รามเกียรติ์ เป็นวรรณคดีสำ คัญเรื่องหนึ่งของไทย โดยมีต้นเค้าจากวรรณคดีอินเดีย คือ มหากาพย์รา มายณะที่ฤๅษีวาลมีกิ ชาวอินเดีย แต่งขึ้นเป็นภาษา สันสกฤต เมื่อประมาณ 2,400 ปีเศษ เชื่อว่าน่าจะ เป็นที่รู้จักในหมู่ชาวไทยมาตั้งแต่สมัยโบราณ จาก อิทธิพลของลัทธิพราหมณ์ฮินดู สำ หรับเรื่องรามเกียรติ์ของไทยนั้นมีมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ใน สมัยกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ได้ทรงพระราชนิพนธ์ สำ หรับให้ละครหลวงเล่น ปัจจุบันมีอยู่ไม่ครบ ต่อมาในสมัย รัตนโกสินทร์รัชกาลที่ 1 ได้ทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นเพื่อรวบรวม เรื่องรามเกียรติ์ ซึ่งมีมาแต่เดิมให้ครบถ้วน สมบูรณ์ตั้งแต่ต้นจน จบ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยได้ทรงพระ ราชนิพนธ์บทละครเรื่องรามเกียรติ์ เพื่อให้ละครหลวงเล่นโดยได้ ทรงเลือกมาเป็นตอนๆ ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้า เจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์บทละครเรื่องรามเกียรติ์ โดยใช้ ฉบับของอินเดีย (รามายณะ) มาพระราชนิพนธ์ ใช้ชื่อว่า "บ่อ เกิดรามเกียรติ์" 3
เนื้อเรื่องย่อ พระรามได้ปรึกษากับพวกเสนาวานรทั้ง หลายว่า เราจะยกทัพข้ามมหาสมุทรไปนคร ลงกาซึ่งเป็นเกาะอย่างไรดี เหล่าเสนาลิงทั้ง หลายก็ได้สำ แดงฤทธิ์ต่างตนต่างขออาสา บ้างก็ว่าจะโน้มเขาพระสุเมรุลงมาเป็นเส้น ทาง บ้างก็ว่าจะวิดวักตักน้ำ ในมหาสมุทรให้ แห้งเป็นถนนไปเมืองลงกา ฯ แต่วานรชื่อ ชามพูวราชได้กราบทูลพระรามว่าการ กระทำ เหล่านั้น ไม่มีเกียรติ จึงทูลเสนอว่าให้ เหล่าวานรนั้นนำ เอาก้อนหินทั้งน้อยใหญ่ ถมลงไปในทะเลเพื่อเป็นถนนเส้นทางไปยัง เมืองลงกาเพื่อจะได้เป็นเกียรติไปชั่วกัลปา พระรามก็เห็นชอบเป็นอย่างยิ่งจึงมีบัญชา ให้สุครีพคุมเหล่าวานรทั้งสองนครไปถม สมุทรไท จองถนนข้ามไปเมืองลงกา 4
เนื้อเรื่องย่อ เมื่อถึงริมฝั่งมหาสมุทร สุครีพจึงสั่งให้นิลพัท คุมวานรจากนครชมพุ และ หนุมานคุมวานร จากนครขีดขิน ให้ผลัดกันรับส่งหินศิลาแล้ว ทิ้งถมลงสมุทรไท ฝ่ายนิลพัทมาถึงเนินเขา หิมพานต์ คิดแค้นหนุมานในเรื่องที่ีหนุมานเคย ทำ เรื่องหยาบหยาม จึงคิดที่จะลองกำ ลังว่า ใครมีกำ ลังที่เหนือกว่า จึงใช้สองเท้าคีบเขาหิม วันต์ และใช้สองมือถือภูเขาใหญ่ แล้วเหาะกลับ มา ครั้นถึงจึงเรียกหนุมานมารับก้อนหินไปทิ้ง ในทะเล หนุมานเห็นนิลพัทขนก้อนหินขนาด มหึมามาทั้งสองมือสองเท้า จึงบอกให้นิลพัท ทิ้งลงมาทีละก้อน แต่นิลพัทไม่ฟังจึงทิ้งลงมา ที่เดียวหวังจะให้ถูกตัวหนุมาน แต่หนุมานนั้น สามารถรับไว้ได้ทั้งสี่ก้อนแล้วทิ้งลงไปในทะเล ได้สำ เร็จ 5
เนื้อเรื่องย่อ ครั้นแล้วหนุมานคิดเอาคืนนิลพัท จึงได้ไปที่เขาอารัญ และหักยอดเขามาด้วยว่องไว จากนั้นจึงสำ แดงฤทธิ์ใช้ เส้นขนผูกก้อนหินไว้ทั้งตัวแล้วเหาะกลับมา ครั้นถึงจึง เรียกนิลพิทให้รับก้อนหินที่เราขนมา นิลพัทเห็นหนุมาน ขนหินมามากจึงร้องบอกให้หนุมานทิ้งลงมาทีละสี่ก้อน จะได้รับได้ทัน แต่หนุมานไม่ฟังแล้วทิ้งหินลงมาดั่งสายฝน นิลพัทวิ่งรับก้อนหินด้วยความว่องไว้แต่ก็ไม่ทันจึงใช้เท้า ช่วยรับ บัดนั้นหนุมานเห็นนิลพัทรับก้อนหินด้วเท้าก็โกรธ แล้วด่าทอนิลพัทเป็นอันมาก นิลพัทจึงโกรธเป็นอันมาก ทั้งสองลิงจึงทะเลาะและเข้าลงไม้ลงมือสู้กัน เมื่อนั้นสุครีพผู้เป็นนายกองใหญ่ได้เข้ามาห้ามปรามแต่ทั้งสองก็ไม่ หยุดจะห้ามเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง ด้วยกำ ลังของวานรทั้งสองจึงทำ ให้เกิด เสียงดังไปถึงพลับพลาที่ประทับของพระรามจึงเกิดสงสัยว่า วานรที่ไปจองถนนนั้นเกิดรบกับพวกของยักษ์หรือเปล่าจึงตรัสใช้ ให้พระลักษณ์ไปดูเหตุการณ์ เมื่อทั้งสามวานรได้เห็นพระลักษณ์ก็ ตกใจเป็นอย่างมาก จึงนั่งลงแล้วถวามบังคม สุครีพจึงทูลพระ ลักษณ์ว่าข้าได้ให้วานรทั้งสองนั้นนำ ศิลาไปจองถนนข้ามสมุทรแต่ วานรทั้งสองต่างอวดกำ ลังของตยจึงได้ทำ เลาะวิวาทกันจึงทำ ให้ เคืองเบื่องพระบาทา พระลักษณ์ได้ฟังแล้วก็ได้พาวานรทั้งสามนั้น เข้าเผ้าพระรามแล้วตรัสเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้พระรามฟัง พระรามได้ฟังก็โกรธเป็นอย่างมาก จึงตรัสปรึกาากับพระยาสุ ครัพว่าหายเป็นอย่างนี้อาจเสียราชการได้จะลงโทษสองลิงนี้ อย่างไรดี 6
เนื้อเรื่องย่อ รามเกียรติ์ เป็นวรรณคดีสำ คัญเรื่องหนึ่งของไทย โดยมีต้นเค้าจากวรรณคดีอินเดีย คือ มหากาพย์รา มายณะที่ฤๅษีวาลมีกิ ชาวอินเดีย แต่งขึ้นเป็นภาษา สันสกฤต เมื่อประมาณ 2,400 ปีเศษ เชื่อว่าน่าจะ เป็นที่รู้จักในหมู่ชาวไทยมาตั้งแต่สมัยโบราณ จาก อิทธิพลของลัทธิพราหมณ์ฮินดู สำ หรับเรื่องรามเกียรติ์ของไทยนั้นมีมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ใน สมัยกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ได้ทรงพระราชนิพนธ์ สำ หรับให้ละครหลวงเล่น ปัจจุบันมีอยู่ไม่ครบ ต่อมาในสมัย รัตนโกสินทร์รัชกาลที่ 1 ได้ทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นเพื่อรวบรวม เรื่องรามเกียรติ์ ซึ่งมีมาแต่เดิมให้ครบถ้วน สมบูรณ์ตั้งแต่ต้นจน จบ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยได้ทรงพระ ราชนิพนธ์บทละครเรื่องรามเกียรติ์ เพื่อให้ละครหลวงเล่นโดยได้ ทรงเลือกมาเป็นตอนๆ ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้า เจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์บทละครเรื่องรามเกียรติ์ โดยใช้ ฉบับของอินเดีย (รามายณะ) มาพระราชนิพนธ์ ใช้ชื่อว่า "บ่อ เกิดรามเกียรติ์" 7
เนื้อเรื่องย่อ สุครีพจึงทูลต่อพระรามว่าลิงทั้งสองนี้ก็เหมือน กับช้างที่กำ ลังตกมันไม่ควรอยู่ที่เดียวกันจึงทูลให้ ให้นิลพัทกลับไปคุมเมืองขีดขินแล้วให้เอาตัว หนุมานไว้ใช้งาน พระรามก็เห็นด้วยแล้วมีพระราช บัญชา ให้นิลพัทกลับไปยังเมืองขีดขินแล้วคอยส่ง เสบียงอาหารมาเลี้ยงกองทัพ แล้วสั่งหนุมานให้ รีบไปจองถนนในเจ็ดวัน หากช้ากว่านั้นจะประหาญ ฝ่ายกองเฝ้าระวังเมืองยักษ์เห็นเหล่าวานรน้อยให้นำ หินมาทิ้งลงสมุทรไท เกิดเป็นถนนรำ ไร จึงรีบไปเข้าเฝ้า เจ้านครลงกา เมื่อนั้นทศกัณฐ์ได้ฟังสารัญยักษ์แจ้ง เหตุการณ์ก็เกิดความแค้นว่าเหตุไฉนพวกมนุษย์ และลิง ป่าจึงมาถมสมุทร จึงดำ ริจะทำ ลายถนนนั้นด้วยให้ฝูง ปลาที่อยู่ในมหาสมุทรไปคาบขนศิลาออกอย่าให้เกิด เป็นถนนได้สำ เร็จ 8
เนื้อเรื่องย่อ จึงตรัสเรียกสุวรรณมัจฉาผู้เป็นลูกมาให้เข้าเฝ้า เมื่อ นางสุวรรณมัจฉามาเข้าเฝ้าแล้วก็ตรัสสั่งให้นำ เหล่า ฝูงปลาทั้งน้อยใหญ่ไปคาบขนก้อนหินออกมาอย่าให้ เกิดเป็นถนนข้ามมากรุงลงกาได้ นางสุวรรณมัจฉา รับคำ สั่งจากพระยาทศกัณฐ์แล้วออกมาสั่งบริวาร ปลาทั้งหลายให้ไปคาบขนศิลาใต้น้ำ ไปทิ้งในอ่าวอัน ห่างไกล ฝ่ายวานรก็ทิ้งหินลงมาฝ่ายปลาก็คาบออก สุครีพจึงเกิดความสงสัยว่าเหตุใดถมหินลงไปเท่า ไหร่ๆก็ไม่โผล่พ้นน้ำ มาสักที จึงเรียกหนุมานมาปรึกษา หนุมานจึงดำ ลงไปในมหาสมุทร แล้วเห็นหมู่ปลา กำ ลังคาบขนศิลาออกก็โกรธเป็นอย่างยิ่งจึงชัก ตรีเพชรออกมาฆ่าปลาตายไปเป็นจำ นวนมากแลเห็น นางสุวรรณมัจฉาก็โกรธเป็นอย่างมากจึงไล่จับนาม สุวรรณมัจฉา 9
เนื้อเรื่องย่อ นางสุวรรณมัจฉาจึงเล่าความจริงให้หนุมานฟังแล้ว อ้อนวอนขอชีวิต หนุมานได้ฟังคำ พูดอันอ่อนหวาน ของนางสุวรรณมัจฉาจึงใจอ่อน หนุมานจึงเกิด อารมณ์พิสมัยแล้วโอ่โลมนามสุวรรณมัจฉาแล้วได้ นางสุวรรณมัจฉาเป็นเมีย แล้วจึงได้ขอให้นาง สุวรรณมัจฉาใช้ฝูงปลาคาบขนศิลามาช่วยถม มหาสมุทรให้เป็นภนนข้ามไปนครลงกา นางสุวรรณ มัจฉาก็ยินดีช่วยหนุมานถมมหาสมุทรไปกรุงลงกา แล้วจากนั้น ก็ได้จองถนนจนเสร็จทันเวลาที่พระราม กำ หนด แล้วจากนั้นนางสุวรรณมัจฉาก้ได้สำ รอก มัจฉานุออกมา จบตอนจองถนน 10
เนื้อเรื่องย่อ นางสุวรรณมัจฉาจึงเล่าความจริงให้หนุมานฟังแล้ว อ้อนวอนขอชีวิต หนุมานได้ฟังคำ พูดอันอ่อนหวาน ของนางสุวรรณมัจฉาจึงใจอ่อน หนุมานจึงเกิด อารมณ์พิสมัยแล้วโอ่โลมนามสุวรรณมัจฉาแล้วได้ นางสุวรรณมัจฉาเป็นเมีย แล้วจึงได้ขอให้นาง สุวรรณมัจฉาใช้ฝูงปลาคาบขนศิลามาช่วยถม มหาสมุทรให้เป็นภนนข้ามไปนครลงกา นางสุวรรณ มัจฉาก็ยินดีช่วยหนุมานถมมหาสมุทรไปกรุงลงกา แล้วจากนั้น ก็ได้จองถนนจนเสร็จทันเวลาที่พระราม กำ หนด แล้วจากนั้นนางสุวรรณมัจฉาก้ได้สำ รอก มัจฉานุออกมา จบตอนจองถนน 11
ข้อคิดจากเรื่อง อย่าให้อารมณ์มาอยู่ เหนือเหตุผล 12
บรรณานุกรม ธวัชชัย ดุสิตกุล. (2547) สืบค้น 4 กุมภาพันธ์ 2567, จาก https://so08.tcithaijo.org/index.php/jhusocbru/article/view/1664 เธียรดนัย วิเทศพงษ์ (2540) สืบค้น 4 กุมภาพันธ์ 2567, จาก http://thiandanai.blogspot.com/2018/01/ blog-post.html?m=1 13 ฮิมวัง (2566) สืบค้น 4 กุมภาพันธ์ 2567, จาก https://www.silpamag.com/culture/article_52517
ผู้ตรวจสอบ นางสาว วรินธร จุงาม เลขที่ 26 ม.6/8 14
Thank you