ม.1-ม.3

D

O

N

G

S

A0

E การประกวด
N
เพลงคณุ ธรรม ระดบั ชัน้ ม.1 – ม.3

T โรงเรยี นบา้ นดงแสนตอ
O (ผดุงราษฎร์วทิ ยาคาร)
r สำนักงำนเขตพื้นทก่ี ำรศึกษำประถมศกึ ษำสกลนคร

เขต 2

ข้อมูลทว่ั ไป ข้อมลู ทวั่ ไป ขอ้ มลู ท่วั ไป

ชื่อโรงเรียน ช่อื นักเรียน
โรงเรยี นบำ้ นดงแสนตอ เดก็ หญิงธันยพร ทรี่ กั
(ผดงุ รำษฎร์วิทยำคำร) เด็กหญงิ เนตรกมล ตน้ เตย
เด็กหญิงอรอมุ ำ ไชยศรี
เขตพ้นื ที่ เด็กหญิงภำวณิ ี ชนิ บุตร
สำนักงำนเขตพ้นื ที่กำรศกึ ษำประถมศึกษำ เดก็ หญิงปำลิตำ เลือ่ มเรอื ง

สกลนคร เขต 2 ครผู ู้ฝกึ สอน
นำยปิยวุฒิ ข่วงทิพย์

นำงสำวจรี นนั ท์ จันทรเสนำ

ผ้อู านวยการ

นำยประวิทย์ เหมะธลุ ิน

เนอื้ ร้อง เน้อื รอ้ ง(ตอ่ ) เนื้อร้อง

อันคณุ พรคะรคสู ุณ่งั ใแหมเ้น่ ขบั ยี คนณเรำียเงกคนิ วกำวม่ำเยรำื่อกงหแำมฉ่ไหนั น จงอย่ำลมื คดิ ทดแทน คุณทำ่ น กอ่ นบนั้ ปลำย
พสบธุ ำอกทใีก่ หวส้้ำง่งไใกหล้ทยนั งั วไมัน่พเทรำ่ ุง่ แนม้ี น่ ้ี แม่ เปรียบดงั เหมือนรม่ ไทร ใบแก่ แผเ่ หนือเศยี ร
มพนั ยรยำะแมำครลกแุณวว้มจมจ่องัแแะทุม้มผเทำ่นน่ขไ้อ้ีฟยีมมงำ้น่ไำแหกใมสหเวหสน้ดหำยี ทนยีนรยทังแูมิง่ไี มงำกน่ไวม่ำ่มี
วยั ผ่ำนพน้ สักวนั คงเปลีย่ น
เม่ือลกู เกดิ มำ แมน่ น้ั ยินดี คอยหมั่นเพยี ร เย่ียมเยียนเมื่อทำ่ นชรำ

เป็นหว่ งก็ไม่รู้ ดแู ลก็ไม่ค้นุ แมค่ งชะแง้ อยำกแล เหน็ หน้ำ
กยอำมดหแนมำ่อวุ่นลจูกนริงอๆนแมมันซ่ จ่อรนงิ อไกหไมว้ แมล้ กู ไม่มำ แมค่ ง เจ็บช้ำฤดี
พร้อมหนยำ้ มกรนั อ้ ทนำผนวิ กอำำยหแำมรใ่ เชค้พยัดมวีแคฝ่ ันไป อยำ่ ทิ้งใหแ้ ม่ไดแ้ ต่หงอยเหงำ

ยไำมม่หเีวิ พคลรำงใกดลแอ่มมใ่ หให้ด่วไมงหม่ ำี มองหำลูกเต้ำสกั คนไมม่ ี
อย่ำคดิ ลมื แมเ่ มือ่ แกช่ รำ
ป้อนน้ำขำ้ วปลำลูกแสนเปรมปรีด์ิ ท่ำนเลี้ยงเรำมำชว่ ยชบุ ชีวี
พระคณุ แมน่ ั้น อนันต์ เหลือท่ี เลือดใน อกนน้ั กลนั่ จนลน้ ปร่ี
น้ำนม แม่น้ี มีค่ำนบั อนนั ต์
ผใู้ ด จะมี เสมอเหมอื นได้ ผูค้ นหม่ืนแสน ท่วั แดนนบั ล้ำน
แมท่ นออ่ นล้ำ เลี้ยงมำจนใหญ่ แต่วำ่ แม่นน้ั เห็นมอี ย่แู ค่คนเดียว
แมย่ อมเหนอื่ ยกำย หำเงินส่งเสียให้ เรียน ผคู้ นหมน่ื แสน ทว่ั แดนนับล้ำน
แตว่ ่ำแม่นน้ั เหน็ มอี ย่แู คค่ นเดียว

ผู้แต่ง ความเป็นมาของเพลง ผ้แู ตง่ /ความเป็นมาของเนื้อเพลง

เพลง : หนงึ่ เดียวคือแม่ “เ พ ล ง ห น ึ ่ ง เ ด ี ย ว ค ื อ แ ม ่ ”
ผปู้ ระพนั ธ์ : ครูดวงใจ สุริยา ผู้ประพันธ์คือ ครูดวงใจ สุริยำ แรกเริ่มใช้
ผ้ขู บั ร้อง : พลอย พรรณนาราย ทำนองเพลงไทยเดิม คือ บุษบำเสี่ยงเทียน
และมอบใหค้ ุณพลอย พรรณนำรำย เป็นผู้
ขับร้อง แรงบันดำลในในกำรแต่งเพลงน้ี
เกิดจำกกำรที่ครูดวงใจ สุริยำ ได้พบเห็น
พ่อแม่ที่เฝ้ำรอคอยใหลูกกลับไปหำอย่ำงมี
ควำมหวัง

คุณธรรมสาคัญจากบทเพลง คาสาคัญ (Key Word)

คุณธรรมที่สอดแทรกอยู่ในเนื้อหำเพลงที่ “กตัญญ”ู
ต้องกำรสื่อถึงผู้ฟัง คือ เพื่อให้ผู้ฟังได้รับรู้และสำนึกใน
พระคุณของแม่ผู้ให้กำเนิด พระคุณแม่จะหำสิ่งใดมำ หมำยถึง บุคคลผู้รู้คุณของคนอื่น กตเวที
เปรียบเทียบได้ แม้แผ่นฟ้ำที่กว้ำงใหญ่ แผ่นดินท่ี หมำยถึง บุคคลที่ตอบแทนผู้มีคุณแก่ตนเอง ดังนั้น
กว้ำงไกล มหำสมุทรที่ไพศำล ก็ยังไม่อำจเทียบได้กับ กตัญญูกตเวที จึงหมำยถึง บุคคลผู้รู้คุณที่คนอื่น
พระคุณของแม่ กระทำแล้วคดิ ตอบแทนคุณดงั พุทธศำสนสภุ ำษิตที่ว่ำ
“นิมิตฺต สำธุ รูปำน กตัญญูกตเวทิตำ ควำมกตัญญู
นอกจำกนี้บทเพลงยังมีเนื้อหำที่แฝงด้วยข้อคิด กตเวที เป็นเคร่อื งหมำยของคนดี”
เพื่อเตือนสติลูกๆทุกคนว่ำ อย่ำรอให้สำยไปที่จะ
ทดแทนคุณของพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด เพรำะในวันที่เรำ การแปลความหมายจากเนื้อเพลง
แข็งแรงขึ้น เป็นวันที่ท่ำนทั้งสองกำลังอ่อนแอลงทุกที
อย่ำลืมแสดงว่ำควำมกตัญญูกตเวทีต่อบิดำมำรดำผู้ให้
กำเนดิ กอ่ นท่ีจะสำยเกินไป