ประวัติและเรื่องราว ความเป็นมาของ ประเทศจีน คิวอาโค้ด
สาธารณรัฐประชาชนจีนตั้งอยู่ทางตะวันออก ของทวีปเอเซีย และฝั่งตะวันตกของมหาสมุทร แปซิฟิค มีพื้นที่พื้นดินประมาณ 9 ล้านแสน ตารางกิโลเมตร ดินแดนทิศเหนือของประเทศ จีนอยู่ที่ศูนย์กลางแม่น้ำ เฮยหลงเจียงทิศตะวัน ออกของจีนอยู่ที่จุดพบกันของแม่น้ำ เฮยหลง เจียงกับแม่น้ำ อูซูหลี่เจียง เส้นชายแดนพื้นดิน ของประเทศจีนมีความยาว 22,800 กิโลเมตร ที่ตั้ง อาณาเขต
ลักษณะภูมิประเทศ โดยทั่วไปลักษณะ ภูมิประเทศจีน มีภูเขามาก ที่ราบน้อย เนื้อที่เขตภูเขา กินพื้นที่ ประมาณ 2 ใน 3 ของพื้นที่ ทั่วประเทศจีน เขตที่ราบมีไม่ ถึง 1 ใน 3 เขตที่อยู่เหนือ ระดับน้ำ ทะเล500 เมตรขึ้น ไปมีประมาณ 3 ใน 4 ของ เนื้อที่ผืนแผ่นดินทั้งหมดของ จีน(ในจำ นวนนั้นเขตที่สูง กว่าระดับน้ำ ทะเล 3,000 เมตรขึ้นไปมีประมาณ 26 เปอร์เซ็นต์) เขตที่อยู่เหนือ ระดับน้ำ ทะเล น้อยกว่า 500 เมตรคิดเป็น ประมาณ 1 ใน 4
ปีพปี .ศ.2556 ประเทศจีนจี ได้ก้ด้าก้วเข้าข้สู่ยุคยุแห่ง ห่ การปฏิรูฏิปเชิงชิลึกลึภาพรวมคือคื ไม่ว่ ม่ าจะเป็น ป็ นโยบายการปรับเปลี่ย ลี่ นโครงสร้าง การส่ง เสริมเศรษฐกิจกิ ให้เห้ติบติ โตอย่า ย่ งมั่นมั่คงและการ ส่งเสริมการพัฒพันาทางสังคมที่ปที่ ระสบ ความสำ เร็จในระดับดัต้นต้อย่า ย่ งไรก็ต ก็ าม ปัญปัหาที่เ ที่ กิดกิขึ้นขึ้ต่า ต่ ง ๆ ยังยัคงมีอมียู่ ไม่ว่ ม่ า ปัญปัหารายได้ต่ำด้ต่ำ ราคาสินค้าค้สูง ปัญปัหาการ จ้าจ้งงานเป็น ป็ ต้นต้ ปี พ.ศ. 2557 เป็น ป็ ปีแปีห่ง ห่ การปฏิรูฏิปรูนี้ ยังยั คงดำ เนินนินโยบายด้วด้ยการควบคุมคุของ รัฐรัเชิงชิมหาภาคทั้งทั้ระดับดักำ ลังลัการผลิตลิ ระดับดัการเข้าข้ถึงถึกลุ่มลุ่เป้าป้หมายและทิศทิทาง ของการพัฒพันาเพื่อพื่ ให้กห้ารพัฒพันาของ สังคมจีนจียังยัอยู่ภยู่ ายใต้กต้ารควบคุมคุของ ภาครัฐรัเพื่อพื่ ให้ปห้ระชาชนมีชีมีวิชีตวิความเป็น ป็ อยู่ที่ยู่ ดี ที่ ยิ่ดีงยิ่ขึ้นขึ้ซึ่งซึ่มีคมีวามสำ คัญคัอย่า ย่ งมาก ต่อ ต่ การพัฒพันาสังคมจีนจี พัฒพั นาการด้า ด้ นสังสั คม
ลักษณะภูมิอากาศ ดินแดนของประเทศจีน จี ส่วนมาก อยู่ที่เ ที่ ขตอบอุ่นเหนือ โดยมีภู มี ภู มิ อากาศไม่ร้อนไม่หนาว มีสี่ มี สี่ ฤ สี่ ดู อย่างชัด ชั เจนเหมาะกับ กั ความเป็นอยู่ ของมนุษย์
ประชากร ประเทศจีน จี มีปมี ระชากรมาก ที่สุ ที่ สุ ดเป็น ป็ อันดับ ดั สองของโลก รองจากประเทศอินอิเดีย ดี โดยมี ประชากรทั้ง ทั้ หมด 1,425.7 พัน พั ล้านคน
ประชาชนจีนส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ นิกาย มหายานและวัชรยาน โดยนับถือปนไปกับลัทธิขงจื้อ และลัทธิเต๋า กว่า 300 ล้านคน นอกนั้นนับถือนิกาย เถรวาท มีนับถือศาสนาอิสลามกว่า 11 ล้านคน และ นับถือศาสนาคริสต์อีก 5.2 ล้านคน ความเป็นของศาสนา
ศาสนาพุทธได้เข้ามาในประเทศจีน ดังที่ปรากฏในหลักฐาน เมื่อประมาณ พ.ศ. 608 ในรัชสมัยจักรพรรดิฮั่นหมิง พระองค์ได้จัดส่งคณะทูต 18 คน ไปสืบพระพุทธศาสนาใน ประเทศอินเดีย คณะทูตชุดนี้ได้เดินทางกลับประเทศจีน พร้อมด้วยพระภิกษุ 2 รูป คือ พระกาศยปมาตังคะและ พระธรรมรัตนะ รวมทั้งคัมภีร์ของพระพุทธศาสนาอีกส่วน หนึ่งด้วย เมื่อพระเถระ 2 รูป พร้อมด้วยคณะทูตมาถึงลั่ว หยาง จักรพรรดิฮั่นหมิงได้ทรงสั่งให้สร้างวัดเพื่อเป็นที่อยู่ ของพระทั้ง 2 รูป นั้นซึ่งมีชื่อว่า วัดแป๊ะเบ๊ยี่ แปลเป็นไทย ว่า วัดม้าขาว เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ม้าตัวที่บรรทุกพระ คัมภีร์ทางพระพุทธศาสนากับพระเถระทั้งสอง หลังจากนั้น พระกาศปมาตังตะกับพระธรรมรัตนะได้แปลคัมภีร์ พระพุทธศาสนาเป็นภาษาจีนเล่มแรกรื่อง
1.ด.ญ.กวินนาฎ รักษาเสรี ม.2/2 เลขที่2 2.ด.ญ.ชลธร บำ รุงศรี ม.2/2 เลขที่8 3.ด.ญ.ชัญญานุช บุบผัน ม.2/2 เลขที่9 3.ด.ญ.นพขวัญ สุขเกษม ม.2/2 เลขที่21 4.ด.ช.พบธรรม จิตรบรรจง ม.2/2 เลขที่29 5.ด.ญ.ยดา พลาพล ม.2/2 เลขที่34 รายชื่อสมาชิก