บันทึก 6 ตุลา

บันทึก ๖ ตุลา
เหยื่อความรุนแรง

เหตุการณ์ 6 ตุลาฯ วันที่ 6 ตุลาคม 2519 นั้นเป็นวันที่ถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ว่า
เกิดขึ้นได้อย่างไร? ได้เกิดกรณีนองเลือดครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ไทย เมื่อเจ้า
หน้าที่รัฐบาลและกลุ่มฝ่ายขวาหลายกลุ่มร่วมมือกันก่อการสังหาร
หมู่นักศึกษาประชาชน ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ใจกลาง
พระนคร จนทำให้มีผู้เสียชีวิตฝ่ายประชาชนอย่างน้อย 41 คน และ
บาดเจ็บ 145 คน การก่อการสังหารครั้งนี้ได้กลายเป็นข่าวแพร่ไป
ทั่วโลก แต่ที่น่าประหลาดใจที่สุดก็คือ การก่อกรณีนองเลือดครั้งนี้
ไม่มีการจับกุมฆาตกรผู้ก่อการสังหารเลยแม้แต่คนเดียว ในทาง
ตรงข้ามนักศึกษาประชาชนที่เหลือรอดจากการถูกสังหารจำนวน
3,094 คน กลับถูกจับกุมทั้งหมดภายในวันนั้นเอง และถึงแม้ว่าใน
ระยะต่อมา ผู้ถูกจับกุมจะได้รับการประกันตัวออกมาเป็นส่วนใหญ่
แต่สุดท้ายก็ยังมีเหลืออีก 27 คน ถูกอายัดตัวเพื่อดำเนินคดี เป็น
ชาย 23 คน และหญิง 4 คน จนท้ายที่สุด จะเหลือ 19 คน ซึ่งตก
เป็นจำเลย ถูกคุมขังและดำเนินคดีอยู่เกือบ 2 ปีจึงจะได้รับการ
ปล่อยตัว ส่วนผู้ก่อการสังหารซึ่งควรจะเป็นจำเลยตัวจริงนั้นไม่มี
รัฐบาลหรือผู้กุมอำนาจครั้งไหนกล่าวถึงอีกเลย แม้กระทั่ง พลเอก
เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ นายกรัฐมนตรีสมัยที่ปล่อยผู้ต้องหา 6 ตุ
ลาฯ ทั้ง 19 คนนี้ก็ได้กล่าวว่า แล้วก็ให้แล้วกันไป ลืมมันเสียเถิดนะ
เหมือนกับว่าจะให้ลืมกรณีฆาตกรรมดังกล่าวเสีย มิให้กล่าวถึง
คนร้ายในกรณีนี้อีก

วิชิตชัย อมรกุล นายวิชิตชัย อมรกุล ถูกฆาตกรรมอย่างทารุณโหดร้าย


ที่สุด เขาถูกแขวนคอที่ใต้ต้นมะขามที่สนามหลวง ถูกคนไทย
วิชิต พิชิตแม้ ความตาย
ด้วยกันรุมประชาทัณฑ์ ทั้งเตะ ทั้งถีบ กระทั่งเอาเก้าอี้ฟาด
ชัย แห่งตุลาหมาย ชาตินี้
ร่างอันไร้วิญญาณของเขา โดยมีคนยืนมุงดูอย่างไม่รู้สึกรู้
อมร ไม่วางวาย เป็นอื่น
สมกระทั่งพึงพอใจ ราวกับเห็นการกระทำรุนแรงต่อมนุษย์
กุล กอปรกุลเช่นนี้ ชัดไว้อยุติธรรม
ด้วยกันเช่นนี้เป็นเรื่องปกติวิสัย


ด.ช.วิชิตชัย อมรกุล หรือ เปี๊ ยก กำเนิดและใช้ชีวิตวัย
เยาว์ที่จังหวัดอุบลฯ ในครอบครัวที่ค่อนข้างมีฐานะดี คุณ
พ่อเป็นเจ้าของกิจการโรงแรม เขาจบการศึกษาชั้นประถม
จากโรงเรียนอัสสัมชัญ จากนั้นจึงเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียน
เซนต์จอห์น ในระดับชั้นมัธยมปลาย เปี๊ ยกได้เข้ามาศึกษาต่อ
ที่โรงเรียนที่มีชื่อเสียงระดับประเทศอันเป็นความใฝ่ฝันของ
เด็กหลายคน…… เตรียมอุดมศึกษา ที่นี่เขาเล่นกีฬารักบี้
ด้วย การเล่นกีฬาได้เริ่มฝึกฝนให้เขาเข้มแข็ง อดทนและ
กล้าเสียสละ

ในปี 2518 วิชิตชัยผ่านการคัดเลือกเข้าศึกษาต่อที่คณะ
รัฐศาสตร์ สาขาการปกครอง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เปี๊ ยกไม่ใช่คนผิดอะไร เขาเป็นนิสิตนักศึกษาคนหนึ่งที่
มองเห็นความอยุติธรรมที่เกิดขึ้นแล้วทนไม่ได้ เปี๊ ยกจึงโดด
เข้าร่วมเพื่อให้ได้มาซึ่งความถูกต้องและเป็นธรรมในวันที่ 6
ตุลา แล้วเขาก็เป็นคนหนึ่งในบรรดาเพื่อนผู้เสียสละของเรา
ที่ได้ตกเป็น “เหยื่ออธรรม” อันโหดร้ายป่าเถื่อน….เป็นเหยื่อ
ของการฆ่าหมู่อย่างทารุณใจกลางเมืองหลวงของบ้านเรา
ประเทศไทย ซึ่งเรียกตัวเองว่าเมืองพุ ทธ…..

จารุพงษ์ ทองสินธุ์ ในเช้าวันที่ 6 ตุลาคม 2519 ขณะที่นักศึกษากำลังถูก


ล้อมปราบและสังหารด้วยอาวุธสงครามอย่างโหดร้ายทารุณ

จารุ จารึกไว้ วีรกรรม ที่ตึกกิจกรรมนักศึกษาหลายคนยังไม่ได้หลบหนี จารุพงษ์

พงษ์ พ่างพงษ์พีรธรรม เที่ยงแท้ เป็นคนคอยวิ่งขึ้นลงไล่ให้เพื่อนๆรีบหนีไปให้หมด ระหว่างที่

ทอง เทียบธาตุทองคำ บริสุทธิ์ เพื่อนๆ ทะยอยลงจากตึก จารุพงษ์จะเป็นคนที่คอยยืนคุ้ม

สินธุ์ กระแสเชียวแม้ หนึ่งน้ำใจหาญ กันให้และหลังจากที่แน่ใจว่าไม่มีใครหลงเหลืออยู่แล้ว เขาจึง

วิ่ ง ไ ป ท า ง ตึ ก ค ณ ะ นิ ติ ศ า ส ต ร์ เ พื่ อ ที่ จ ะ ไ ป ลำ เ ลี ย ง ผู้ บ า ด เ จ็ บ ที่

จมอยู่ในกองเลือดออกมา แต่หลังจากไล่เพื่อนๆ ออกจาก

ตึกกิจกรรมในช่วงเช้าวันที่ 6 ตุลาคม 2519 เพื่อนๆ ของ

เขาก็ไม่มีใครพบเห็นจารุพงษ์อีกเลย
จารุพงษ์ ทองสินธุ์ ชื่อเล่น เกี๊ยะ เป็นนักศึกษา

ธรรมศาสตร์ ที่ถูกยิงเสียชีวิตใน เหตุการณ์สังหารหมู่ 6
ตุลาฯ โศกนาฏกรรมครั้งนั้น ได้กลายเป็นตัวแทนของ
ความโหดร้ายในเหตุการณ์ 6 ตุลา

ในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2519 จารุพงษ์บอกแม่ลิ้ม
ทองสินธุ์ว่าเขาจะสอบในวันที่ 6 ตุลาคม และจะกลับบ้านใน
วันที่ 11 ตุลาคม

เช้าวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 จารุพงษ์เป็นคนคอยไล่
ให้เพื่อนๆรีบหนีไปให้หมด เป็นคนที่คอยยืนคุ้มกันให้ และ
หลังจากที่แน่ใจว่าไม่มีใครเหลืออยู่แล้วเขาวิ่งไปทางตึกคณะ
นิติศาสตร์เพื่อที่จะไปลำเลียงผู้บาดเจ็บออกมา สุดท้ายเขา
ถูกยิงเข้าที่ปอดข้างซ้าย หนึ่งสัปดาห์ต่อมาเพื่อนๆเห็นภาพ
เขาในหนังสือพิมพ์เสียชีวิตบนสนามฟุ ตบอล

มนัส เศียรสิงห์ เขาเสียชีวิตจากการถูกยิงบริเวณหน้าหอประชุมใหญ่


มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในเช้าวันที่ 6 ตุลาคม 2519
ม โนมอบแด่ด้าวชาวดิน
อย่างไรก็ตาม เมื่อครอบครัวของมนัสไม่ทราบว่าเขาเสีย
นัส เยี่ยมเอี่ยมโสภิณจิตเจ้า
ชีวิต จึงไม่มีญาติไปรับศพ ร่างของมนัสถูกระบุไว้ใน
เศียร ศาสตร์และวาดศิล-ปยุทธ์
เอกสารชันสูตรพลิกศพว่าเขาเป็น “ชายไทยไม่ทราบชื่อ”
มนัส เศียรสิงห์ เป็นนักศึกษาวิทยาลัยเพาะช่าง การ

เปลี่ยนแปลงทางการเมืองในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516
เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่ได้ส่งผลให้ชายหนุ่มจากรั้วเพาะช่าง
เ ข้ า ร่ ว ม ก า ร ต่ อ สู้ เ พื่ อ ค ว า ม เ ป็ น ธ ร ร ม แ ล ะ สั ง ค ม ที่ ดี ก ว่ า กั บ
ขบวนการนักศึกษาและประชาชนหลัง 14 ตุลา

มนัสได้ใช้ความถนัดทางศิลปะสนับสนุนการเคลื่อนไหว
ของขบวนการนักศึกษาประชาชนหลัง 14 ตุลา และเป็นหนึ่ง
ในสมาชิกของกลุ่ม “แนวร่วมศิลปินแห่งประเทศไทย”
นอกจากกิจกรรมด้านศิลปะแล้ว มนัสได้อาสาเข้าไปแบกรับ
หน้าที่ “หน่วยรักษาความปลอดภัย” ให้กับการชุมนุมของ
เพื่อนนักศึกษา และนี่เป็นสาเหตุที่ทำให้เขาเสียชีวิต

ผลงานของมนัส เศียรสิงห์




สิงห์ ผงาดฉกาจกร้าวกลับเย้ยทมิฬมาร

อนุวัตร อ่างแก้ว อนุวัตรเสียชีวิตจากการถูกยิงขณะพยายามกระแทกดัน
ประตูของคณะบัญชีฯ เพื่อให้เพื่อนๆ ได้เข้าไปหลบภัยจาก

กระสุนปืนที่เจ้าหน้าที่ยิงกระหน่ำมาจากฝั่ งพิพิธภัณฑ์สถาน
แห่งชาติ ตามเอกสารชันสูตรพลิกศพ เขาเสียชีวิตจาก
อนุ ทินชีวิตนี้ เหน็บหนาว บาดแผลกระสุนปืนบริเวณช่องท้อง

วัตร กิจเพื่อชนชาว ประเทศนี้ อนุวัตร อ่างแก้ว หรือ แจ็ค อายุ 22 ปี เรียนอยู่ชั้นปีที่
3 คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นเด็ก
อ่าง ทองผ่องเพ็ญพราว เผื่อแผ่ กิจกรรมอยู่ชุมนุมวรรณศิลป์

แก้ว แห่งแก้วเก้าชี้ เช่นน้ำใจเธอ ในคืนวันที่ 5 ตุลาคม 2519 ทั้งอนุวัตรและอธึกกิตอยู่
ภายในธรรมศาสตร์ ช่วงเวลาที่เจ้าหน้าที่รัฐเริ่มระดมยิงเข้า
มาในธรรมศาสตร์ ทั้งคนอยู่บริเวณหน้าตึกคณะบัญชี

“มันยิงกราดเข้ามาจากด้านพิพิธภัณฑ์ ตรงมาที่หน้า
ตึกบัญชี กระสุนมาเต็มไปหมดเลย” อธึกกิตกล่าว
“ เ ร า พ ย า ย า ม ทุ บ ป ร ะ ตู ตึ ก บั ญ ชี เ ข้ า ไ ป เ พื่ อ ใ ห้ ค น เ ข้ า ไ ป ห ล บ
ไม่งั้นก็อาจจะโดนยิงกันเยอะกว่านี้ เพราะว่ามหาลัยปิดตึก
หมด แจ็คก็เป็นคนหนึ่งที่พังประตู เขาเป็นคนตัวใหญ่ ค่อน
ข้างแข็งแรง พังครั้งแรกนี่กระแทกประตูไม่สำเร็จ ครั้งที่
สองเขาก็พังได้ แต่เขาถูกยิงพอดี กระสุนเข้าที่ด้านขวา
เขาร้องได้คำเดียวว่าถูกยิง”

“เขาไม่ได้เสียชีวิตทันที แต่ก็ไม่สามารถช่วยได้ เพื่อน
ตรงนั้นพาเขาไปส่งหน่วยแพทย์มหิดล แต่อาการหนักมาก
แล้วไม่มีรถพยาบาลเลย ถูกปิดล้อมอยู่ เขาก็เสียชีวิต”

วิมลวรรณ รุ่งทองใบสุรีย์ วันที่ 6 ตุลาคม 2519 วิมลวรรณถูกยิงในแม่น้ำ


เจ้าพระยาขณะพยายามว่ายน้ำออกจากธรรมศาสตร์
วิมลวรรณ ผ่องพ้นภพภัย สิ้นเฮย
วิมลวรรณ หรือใหญ่ หรือ วิ ตามชื่อที่เพื่อน ๆ เรียก
คือช่วยพี่น้องไทยไป่เว้น ขณะเสียชีวิตเธอเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 3 คณะพยาบาล
ศาสตร์ โรงเรียนพยาบาลรามาธิบดี เป็นลูกสาวคนโตของ
ดวงจิตพ่อ-แม่ไกลบ่กลับ มานา ครอบครัวใหญ่ อายุ 20 ปี

ใจสลายชีพแค้นฤาได้ใครแทน ในวาระสุดท้ายของชีวิต คุณวิมลวรรณ ได้ปฏิบัติหน้าที่
ในหน่วยพยาบาลเพื่อมวลชน ดูแลประชาชนที่เข้าร่วมชุมนุม

ในธรรมศาสตร์ ช่วงนาทีวิกฤตที่ ตชด. เข้ากวาดล้าง
ประชาชนในธรรมศาสตร์ คุณวิมลวรรณและผู้เข้าร่วมชุมนุม
ส่วนหนึ่งวิ่งหนีลงเรือเพื่อข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา แต่เนื่องจาก
มีประชาชนแออัดอยู่จำนวนมาก และตัวเองว่ายน้ำเป็น คุณ
วิมลวรรณจึงสละที่ในเรือ ลงว่ายน้ำเจ้าพระยา และถูกยิง
เสียชีวิตกลางแม่น้ำเจ้าพระยา จากกระสุนปืนที่ ตชด. ยิง
กราดออกไปในแม่น้ำเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2519
แด่ วิมลวรรณ
เช้าวันหนึ่งชุลมุลวุ่นวายอยู่
ไ ด้ มี ผู้ เ สี ย ส ล ะ ต น เ พื่ อ ค น อื่ น
ลงจากเรือว่ายน้ำไปแล้วไม่คืน
กระสุนปืนที่กราดมาฆาตกรรม
ในท่ามกลางกระแสธารเจ้าพระยา
เธอสละชีวาต้องอาสัญ
เ พื่ อ ป ก ป้ อ ง ค ว า ม ถู ก ต้ อ ง ที่ ช อ บ ธ ร ร ม
ซึ่งประชาถูกล่วงล้ำและย่ำยี

ผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์

๖ ตุลาคม ๒๕๑๙

ผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ เช้
าวันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙

จากการติดตามสืบเสาะหาหลักฐานล่าสุด(ตุลาคม 2544)
พบแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้ ซึ่งรวบรวมรายชื่อผู้เสียชีวิตใน
เหตุการณ์เช้าวันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ ไว้อย่างครบถ้วน
พร้อมรูปถ่ายและรายละเอียดสาเหตุการเสียชีวิต โดยมีการ
แยกกลุ่มผู้เสียชีวิตออกเป็น ๒ ฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายนักศึกษาและ
ประชาชนที่เป็นผู้ต้องหา และฝ่ายเจ้าพนักงาน

ฝ่ายนักศึกษาและประชาชน เสียชีวิตจำนวน ๔๑ ราย
ในจำนวนนี้
– เป็นศพถูกเผา ระบุรายละเอียดแยกชายหญิงไม่ได้ จำนวน
๔ ราย
– เป็นศพชายไทยไม่ทราบชื่อ จำนวน ๖ ราย
– ผูกคอตายที่สถานีตำรวจนครบาลบางเขน เมื่อวันที่ ๒๒
มกราคม ๒๕๒๐ (ขณะเป็นผู้ต้องหา) จำนวน ๑ ราย
ชื่อ นายวันชาติ ศรีจันทร์สุข
คงเหลือศพที่ระบุชื่อได้ และมอบให้ญาติไปจัดการตาม
ประเพณีแล้ว จำนวน ๓๐ ราย (ชาย ๒๖ ราย หญิง ๔ ราย)

ผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์

๖ ตุลาคม ๒๕๑๙

ชื่อ-นามสกุล สาเหตุการเส
ียชีวิต

๑. นายพงษ์พันธ์ เพรามธุรส ถูกระเบิด
๒. นายวิชิตชัย อมรกุล ถูกของแข็งมีคมและถูกรัดคอ
๓. นายอับดุลรอเฮง สาตา ถูกกระสุนปืน
๔. นายมนู วิทยาภรณ์ ถูกกระสุนปืน
๕. นายสุรสิทธิ์ สุภาภา ถูกกระสุนปืน
๖. นายสัมพันธ์ เจริญสุข ถูกกระสุนปืน
๗. นายสุวิทย์ ทองประหลาด ถูกกระสุนปืน
๘. นายบุนนาค สมัครสมาน ถูกกระสุนปืน
๙. นายอภิสิทธิ์ ไทยนิยม ถูกกระสุนปืน
๑๐. นายอนุวัตร อ่างแก้ว ถูกระเบิด
๑๑. นายวีระพล โอภาสพิไล ถูกกระสุนปืน
๑๒. นายสุพจน์ พันธุ์กาฬสินธุ์ ถูกกระสุนปืน
๑๓. นางสาวภรณี จุลละครินทร์ ถูกกระสุนปืน
๑๔. นายยุทธนา บูรศิริรักษ์ ถูกกระสุนปืน
๑๕. นายภูมิศักดิ์ ศิระศุภฤกษ์ชัย ถูกกระสุนปืน
๑๖. นางสาววัชรี เพชรสุ่น ถูกกระสุนปืน
๑๗. นายดนัยศักดิ์ เอี่ยมคง ถูกกระสุนปืน
๑๘. นายไพบูลย์ เลาหจีรพันธ์ ถูกกระสุนปืน

ผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์

๖ ตุลาคม ๒๕๑๙

๑๙. นายชัยพร อมรโรจนาวงศ์
ถูกกระสุนปืน

๒๐. นายอัจฉริยะ ศรีสวาท ถูกกระสุนปืน
๒๑. นายสงวนพันธุ์ ซุ่นเซ้ง จมน้ำ
๒๒. นางสาววิมลวรรณ รุ่งทองใบสุรีย์ ถูกกระสุนปืน
๒๓. นายสมชาย ปิยะสกุลศักดิ์ ถูกกระสุนปืน
๒๔. นายวิสุทธิ์ พงษ์พานิช ถูกกระสุนปืน
๒๕. นายสุพล พาน หรือ บุญทะพาน ถูกกระสุนปืน
๒๖. นายศิริพงษ์ มัณตะเสถียร ถูกกระสุนปืน
๒๗. นายวสันต์ บุญรักษ์ ถูกกระสุนปืน
๒๘. นายเนาวรัตน์ ศิริรังษี ถูกกระสุนปืน
๒๙. นายปรีชา แซ่เซีย ถูกของแข็ง อาวุธหลายชนิด
และถูกรัดคอ
๓๐. นางสาวอรุณี ขำบุญเกิด ถูกกระสุนปืน

จัดทำโดย กลุ่มเสียสละ ชิ้นงาน E-Book เล่มนี้เป็น
ส่วนหนึ่งของรายวิชาหน้าที่
1.นางสาวสุพิชา แก้วประทุม เลขที่ 14 พลเมือง กลุ่มเสียสละ จัดทำ
2.นางสาวพชรดา ผาจำปา เลขที่ 16 ขึ้ น เ พื่ อ ใ ห้ ค น รุ่ น ห ลั ง ไ ด้ รำ ลึ ก ถึ ง
3.นางสาวธารินี แสงส่อง เลขที่ 17 บุ ค ค ล ที่ ไ ด้ มี ก า ร เ สี ย ส ล ะ เ พื่ อ
เรียกร้องประชาธิปไตยจาก
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/9 เหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2514


บางรูปภาพที่นำมาประกอบอาจ
จะมีความไม่เหมาะสมจึงขออภัย
เสนอ มา ณ ที่นี้ แต่ทางผู้จัดทำอยาก
ให้ ผู้ที่เข้ามาศึกษาได้เห็นถึง
คุณครูชาญชัย มุ่งลา ความรุนแรงที่ทางรัฐและ
ครูประจำวิชาหน้าที่พลเมือง ประชาชนฝั่ งขวาได้กระทำต่อผู้
วายชนที่เสียสละอย่างแท้จริง