นิพนธ์ ณัชชี่ ณัชชา เพชรกอ ผืนพงไพรเเข็งเเกร่งยืนคู่ฟ้า เคียงข้างอยู่ผืนธาราเเลผืนฝน เเลอบอุ่นรายล้อมด้วยผู้คน คลายกังวลเมื่อมาพักผ่อนใจ
นิพนธ์
คำ นำ หนังสือเล่มนี้เป็นการรวบรวมงานบทประพันธ์ต่างๆตลอดระยะเวลาในการเรียน รายวิชากวีนิพนธ์ไทย ชั้นปีที่ ๑ (ทศศ. ๖๖) งานบทประพันธ์บทกลอนต่างๆในเล่มนี้ได้เเต่งผ่านประสบการณ์จากการเรียนรู้ ได้ความรู้จากการเรียนวิชากวีนิพนธ์ ความคิด จินตนาการ เล่าเรื่องราวต่างๆออกมาเป็นบทประพันธ์ประเภทต่างๆ อาทิเช่น โคลง ฉัรท์ กาพย์ กลอน ร่าย เพลงตันหยงเเละเพลงพี่สอนน้อง เป็นต้น หนังสือเล่มนี้จะไม่สามารถเกิดขึ้นได้ถ้าไม่มีผู้มีความสามารถด้านวิชากวีนิพนธ์ไทยดร.รุ่งรัตย์ ทอง สกุล เเละ อ.สุริยา ทองคำ ซึ่งaอาจารย์ผู้ัสอนรายวิชานี้ที่คอยให้คำ ปรึกษาเเละความรู้ในการเเต่งบท ประพันธ์ประเภทต่างๆ ซึ่งถือเป็นพระคุณอย่าสูง ณัชชี่ ๒ มีนามคม ๒๕๖๗
ณัชชา ๑ เพื่อนกัน ๒ ดอกบัว ๓ กุหลาบ ๔ เพลงตันหยงดอกกุหลาบ ๕ เเก้วน้ำ ๖ ๔ สหาย ๗ ท่องเที่ยวราชภัฏ ๘ นิราศบางวาด ๙ อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๒ วสันตดิลกฉันท์ ๑๓ สารบัญ
สารบัญ ร่ายโบราณ ๑๔ ร่ายยาว ๑๕ โรคร้าย ๑๖ เพลงลืมฮูดอักษรสามหมู่ ๑๗ ราชภัฏเเฟร์ ๑๙ บทครูในดวงใจ ๒o กว่าจะมาเป็นเล่มนจี้ เรียบเรียง
ณัชชา รักความสวยความงามเป็นที่หนึ่ง มักจะเป็นที่พึ่งของทุกคน เเต่มิลืมที่จะพึ่งตัวตน บางครั้งจนปวดหัวกับตัวเอง รู้หรือไม่ชื่อฉันนั้นสั้นนัก อยากรู้จักฉันจะบอกในตอนนี้ เมื่อเจอหน้าจงจำ ไว้ให้ดี เรียกฉันทีว่าณัชชาเพชรกอ ณัชชี่ ๓๑ มกราคม ๒๕๖๗
ณัชชี่ ๓๑ มกราคม ๒๕๖๗ เพื่อนกัน เพิ่อนเอ๋ยเราเพื่อนกัน ดาวเคียงจันทร์ฉันเคียงเธอ เล่นกันอย่าให้เผลอ เดี๋ยวจะเจอหมากัดเอา ขับรถกลางเเดดจ้า เเล้วก็พาไปถิ่นเรา นั่งพักให้บรรเทา ความเหนื่อยเบาไปกันต่อ
ณัชชี่ ๓๑ มกราคม ๒๕๖๗ ดอกบัว พูดถึงดอกบัวใต้ตม พ้นน้ำ ไม่จม สวยงามสง่าบานออก ล้วนเเล้วมักมีหลายดอก เเต่ต้องช้ำ ชอก เพราะดอกบัวบานอ่อนไหว
ณัชชี่ ๓๑ มกราคม ๒๕๖๗ กุหลาบ ดอกไม้นี้สีเเดง งดงามที่เเสง สีสันสดใส กลิ่นหอมเย้ายวน หอมหวนกันไป ร่วมกันใส่ใจ เพาะปลูกดูเเล ตัวเเทนความรัก อยากให้รู้จัก เหี่ยวเฉาดูเเก่ ในวันสำ คัญ ซื้อกันมากเเล ของขวัญให้เเม่ ไว้ดูต่างหน้า
ณัชชี่ ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗ เพลงตันหยงดอกกุหลาบ ตันหยง ตันหยง หยงไหร่เล่าน้องหยงดอกกุหลาบ รับรองว่าน้องหรอยหว่าลาบ เเล้วพี่ได้หลาบเเหละชายเอย ทำ ความรู้จัก อยากเข้าไปทักกับพี่จังเลย เเล้วพี่ได้หลาบเเหละชายเอย มาเป็นลูกเขยของเเม่น้องที
ณัชชี่ ๒๒ มกราคม ๒๕๖๗ เเก้วน้ำ เเก้วน้ำ เเก้วใบเดียว เติมน้ำ เต็มเเก้ว ปริ่มจนล้น เติมเพิ่มไม่ได้เเล้ว
ณัชชี่ ๒๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗ ๔ สหาย พลอย ณัชชา เอเชีย ชาลิป สี่สหาย เราเพื่อนกัน
คณะฉ่ำ ชา ๒๒ มกราคม ๒๕๖๗ ท่องเที่ยวงานราชภัฏ ราชภัฏเเฟร์สินค้าเเน่นเน้นคุณภาพ คนต่างหาบสินค้ามาเพื่อขาย รวมของดีจากทุกเเคว้นอันมากมาย ความหลากหลายรวมอยู่ในตัวงาน ขอเชิญชวนทุกท่านให้มาล่อง เดินมาส่องสีสันร่วมประสาน มาชื่นชมสินค้าให้สำ ราญ ทั้งอาหารสินค้าจบที่เดียว
นิราศบางวาด เสร็จจากเรียนวิชาอาจารย์รัตน์ ท่านมอบหมายงานมามิมีขัด ปฏิบัติตามคำ สั่งอย่างตั้งใจ พร้อมเพื่อนเกลอเธอฉันทั้งเจ็ดคน จักรยานยนต์เราพร้อมจะไปไหน เข้าณัชชารีบตอบอย่างว่องไว เชียร์ว่าไปบางวาดเริ่มนิราศเลย ผ่านกันเกราพลอยเขลาอ่านกันเกรา ส่วนฮาน่าเสียงท้องร้องใส่เฉย แต่ไม่ใช่กลิ่นที่เธอคุ้นเคย เฟิร์นเฉลยนี่กลิ่นหมูรู้ไว้ด้วย ผ่านชิลวาเดินหาแต่ของกิน มีบ้าบิ่น ไก่ย่าง น้ำ เฉาก๋วย ชาลิปลั่นสั่งไอติมมาหนึ่งถ้วย แสงแขสวยทั่วท้องนภาลัย เบนซ์ขับผ่านไฟแดงแยกโลตัส หิวโดนัท ยาคูล แลสายไหม เลือกไม่ได้ว่าจะกินอะไร เลยมุ่งหน้าขับไปในกะทู้ เกือบจะเย็นจะต้องรีบให้ไว ขับรถไปกว่าจะถึงร้อนหน้าดู เพลานี้กี่องศามิอาจรู้ เลยต้องชูมือมาบังหน้าไว้ ขับไปเจอทางแคบแทบจะร้อง คิดถึงน้องที่จากมาแสนไกล วันวานนั้นน้องยังจำ ได้ไหม เราเคยไปเที่ยวกันผ่านทางนี้ ชาลิปขับมิรอกันเลยหนา เราทั้งห้าจำ ต้องเปิดแผนที่ ตามไม่ทันเขาไปไกลกันสุดลี้ ติดไฟแดงเกือบปีนานหนักหนา
หันไปเห็นต่างชาติทำ ผิดกฎ เขาขับรถเหมือนจะเที่ยวเสร็จกันมา ณ สี่แยกสวนน้ำ อันดามันดา สนทนากับเพื่อนที่รู้ใจ ขับผ่านปั๊มน้ำ มันปตท. เห็นเพื่อนจอดรถรออยู่ไม่ไกล แต่ตอนนี้ปวดท้องจนไม่ไหว เข้าปั๊มไปทำ ธุระก่อนทันที ถึงทางแยกเลี้ยวซ้ายเข้าทางเขื่อน เห็นป้ายเลือนห้ามนำ สัตว์มาที่นี่ ระหว่างทางเจอแต่พนาลี สายวารีตกกระทบสู่พื้นดิน สุริยาลาลับจากท้องฟ้า หมู่ปักษาบินมาเกาะโขดหิน พากันออกหาอาหารให้ลูกกิน จวนจะสิ้นแสงจ้าบุหงาเฉา ผ่านทุ้งฟ้าพันธุ์ไม้สองข้างทาง นึกถึงแม่เอวบางนวลลออ คิ้วดกดำ งดงามเสียจริงหนอ ต้องมารอตัวพี่ที่จากไกล ผู้คนมากมายจากหลายที่ หน้าตาดีพูดจาน่าหลงใหล สะเดาเทียมสูงตระหน่าแผ่ก้านใบ ดวงหทัยของพี่นึกถึงดวงคลาญ ตะแบกนาดอกชมพูดูน่ามอง คอยสอดส่องเฟื่องฟ้าที่เป็นยาม ใจพี่นี้บ่เคยสุขสำ ราญ ใยสังขาลเรียมข้าทาโศกศัลย์ ผ่านมาเจอแคนาหญ้าล้อมรอบ น้องจักชอบทิวทัศน์จรัสสรรค์ ผืนน้ำ ปริ่มริมหินกลิ่นชีวัน หากเรานั้นเดินเคียงกันเป็นสุขใจ หันกลับมองทิวทัศน์แดนคีรี แสนเปรมปรีดิ์หมดทุกข์ฤทัยใส สวยเหลือเกินธารคงคาชลาลัย เราจึงได้พลังบวกกลับคืนตน ผืนพงไพรแข็งแกร่งยืนคู่ฟ้า เคียงข้างอยู่ผืนธาราแลผืนฝน แลอบอุ่นรายล้อมด้วยผู้คน คลายกังวลเมื่อมาพักผ่อนใจ หากมีน้องนั่งเคียงอยู่ควบคู่ พี่คงดูทุกสิ่งพิศมัย แต่ยามนี้ตัวพี่เปล่าหัวใจ เพราะเหตุใดเจ้าจากไปไม่เอ่ยกัน
ก่อนจากกลับพี่อยากเล่าที่นึกคิด พี่นั้นทำ สิ่งใดผิดแม่จอมขวัญ เหตุฉไหนทิ้งพี่ไปแม่แจ่มจันทร์ ให้อาสัญโสกาอยู่คู่เดียว หากตัวน้องกลับมาดีใจยิ่ง โถ่แม่หญิงพี่คงจักไม่เปล่าเปลี่ยว พี่จะรักมั่นแต่เจ้าเพียงผู้เดียว ไม่เฉลียวหางตาไปมองใคร หลายเพลาที่อยู่ ณ ตรงนี้ ไม้หลากสีสวยสดงดงามยิ่ง บรรยากาศน่าจดจำ ซะเสียจริง เจอบางสิ่งที่ดูน่าสนใจ สีแด๊งแดงนั่นคือดอกอะไรหนา เหมือนชบามองเห็นดูสดใส มีดอกออกทั้งต้นและทั้งใบ เปรียบเสมือนใจพี่ที่ดูเต็มดวง มีแมวน้อยเร่ร่อนเดินมาหา ดูแววตาโหยหาน่าเป็นห่วง คล้ายพี่ตัวที่คอยแม่พุ่มพวง สุดจะหวงในยามที่ห่างกัน แสงเริ่มมืดใกล้เวลาแล้วสิหนา แม่วัลภาถึงเวลาต้องกลับกัน ผ่านไปไวเร็วยิ่งกว่าความฝัน ตัวของฉันและผองเพื่อนต้องขอลา ต่างพากันแยกย้ายกันกลับบ้าน สุขสำ ราญกันจริงวันนี้หนา ฉันและเพื่อนต้องจำ จากบ้านมา เมื่อถึงคราค่อยพบสบกันใหม่ ถึงตอนนี้เพื่อนเราเป็นไงบ้าง ฉันเคว้งคว้างโดดเดี่ยวน่าเปลี่ยวใจ นึกถึงเพื่อนร่วมทางตอนฟ้าใส จะเจอไหมเพื่อนฉันระหว่างทาง เจอคาเฟ่ตอนกลางคืนจึงอยากทัก บอกเพื่อนรักร้านนี้ชื่อคำ นาง มาครั้งหน้าจำ ซอยกันไว้บ้าง อยู่ไม่ห่างกับสี่แยกกระทู้ ใกล้จะถึงน้องแล้วเปล่าเปลี่ยวนัก เห็นประจักษ์ทุกแยกคอยเฝ้าดู ว่าจะเจอบ้างไหมหนอเพื่อนหนู สิ้นแววอยู่ถึงห้องนอนพักเอย คณะรวมมิตร ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗
อินทรวิเชียรฉันท์ ความรัก ฤ ยาพิษ มนจิตจะมัวหมอง หัวใจบ่ขอครอง มิฉะนั้นจะถูกลวง ความรักก็ขื่นขม จะระทมอุทัยปวง เมื่อรักสิหมดห่วง ยุติรักจำ จากลา ณัชชี่ ๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗
วสันตดิลกฉันท์ รักใคร่ประจักษ์ ณ มุติห้วง รตะทรวงสิสุขล้น เมื่อไป่กมลอุรก็ทน พิสมัยจะล่วงลา ชอบพอสมานรุจนพลัน ฤดินั้นก็ถามหา ซื่อตรงบ่อัปยศนา กะสินิจนิรันดร ณัชชี่ ๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗
ณัชชี่ ๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗ ร่ายโบราณ กุหลาบเเทนความรัก ทุกคนมักให้กัน ฉันนี้ก็ไม่พ้น สุขล้นเมื่อมอบให้ ดอกไม้นี้สีเเดง เเจกเเจงเพื่อความรัก พี่เอย
ณัชชี่ ๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗ ร่ายยาว พื่อนพ้องน้องพี่ของเรานั้น จะเจอกันได้ยากนัก งั้นควรทักมาพบสบหน้าพลัน ความรักไม่เเปรผันเเม้ห่างหาย เเสนเสียดายวันเวลาที่ผ่านมา บางวันฟ้าเปลี่ยนไปเหมือนใจคน มอบให้จนมากล้นเรียกความรัก คงยากนักที่จะมองข้ามไป มองให้เห็นถึงคุณค่าของกันเเละกัน ที่เคยผูกพัรมาเเสนนาน ต่างทำ งานมาพบเวลาว่าง ถึงเหินห่างอยากให้นึกถึงไว้ ไม่ลืมความทรงจำ ครั้งเก่านี้ ทุกครั้งที่เธอลืมฉันเศร้าใจ อยากพูดไปโปรดอย่าลืมกันเลย เจ้าเฮย
ณัชชี่ ๒๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗ โรคร้าย โควิดทำ ทุกข์ท้น ลำ บาก คนย่อมต้องพลัดพราก จากบ้าน บางคนต่างอยู่ยาก สวมเเมส ระบาดให้เกียจคร้าน ไม่สู้ท้อเเท้
เพลงลืมฮูดอักษรสามหมู่ โอโฮ๊ะโอ อักษรสูงกลางต่ำ โอโอ๊ะโอ อักษรสูงกลางต่ำ เชิญน้องท่องจำ ให้ขึ้นใจ โอโอ๊ะโอละนา อักษรสูงมีสิบเอ็ดตัว อักษรกลางนั้นมีเก้าตัว อักษรต่ำ มียี่สิบ ยี่ ยี่ ยี่ ยี่ ยี่สิบสี่ มาเริ่มที่อักษรสูง มาเริ่มที่อักษรสูง มา มา มา มา มาเริ่มกันเลย ผีเศรษฐีฝากถุงข้าวสาร ผีเศรษฐีฝากถุงข้าวสาร ผีเศรษฐีฝากถุงข้าวสาร ถุงข้าวสารให้ฉัน โอโอ๊ะโอ อักษรสูงกลางต่ำ โอโอ๊ะโอ อักษรสูงกลางต่ำ เชิญน้องท่องจำ ให้ขึ้นใจ โอโอ๊ะโอละนา มาต่อที่อักษรกลาง มาต่อที่อักษรกลาง มา มา มา มา มาต่อกันเลย ไก่อ่ะจิกเด็กตาย ไก่อ่ะจิกเด็กตาย ไก่นั้นอ่ะเด็กตายท เด็กตาย บนปากโอ่ง
อโอ๊ะโอ อักษรสูงกลางต่ำ โอโอ๊ะโอ อักษรสูงกลางต่ำ เชิญน้องท่องจำ ให้ขึ้นใจ โอโอ๊ะโอละนา สุดท้ายนั้นอักษรต่ำ สุดท้ายนั้นอักษรต่ำ สุดท้ายนั้นอักษรต่ำ น้องน้องจงจำ ว่ามันมากมี มีทั้งต่ำ คู่ ต่ำ เดี่ยว มีทั้งต่ำ คู่ มากมายเลยเชียวคงจำ ไม่ไหว ใหเจำ ว่ามีนเหลือจาก ให้จำ ว่ามันเหลือจาก ให้จำ ว่ามันเหลือจาก อักษรสูงเเละอักษรกลาง คณะเเอทไฟท์ ๒๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗
ราชภัฏเเฟร์ ราชภัฏเเฟร์จัดขึ้นรอบนี้ ต่างมากมีของให้เราเลือกสรร ของกินของใช้ต่างครบครัน ให้พากันมาเลือกใช้ดูก่อน นิยมนำ ไม้ไผ่มาถักสาน ทำ กันนานไม่ค่อยไม่หลับนอน เเต่เหลือเชื่อราคาไม่ต้องผ่อน จะหนาวร้อนก็ซื้อได้ไม่เคยหวั่น ณัชชี่ ๖ มีนาคม ๒๕๖๗
บทครูในดวงใจ เสียงลือเสียงเล่าอ้าง อันใด พี่เอย เสียงย่อมยอยศใคร ทั่วหล้า สองเขือพี่หลับใหล ลื่มตื่น ฤาพี่ สองพี่คิดเองอ้า อย่าได้ถามเผือ ลิลิตพระลอ : ไม่ปรากฏผู้เเต่ง
บทครูในดวงใจ จึ่งตรัสว่าโอ้โอ๋เวลาปานฉะนี้เอ่ยจะมิดึกดื่น จวนจะสิ้นคืนค่อนรุ่งไปเสียเเล้วหรือกระไรไม่รู้เลย พระพายรำ เพยพัดมารี่เรื่อยอยู่เฉื่อยฉิว อกเเม่นี้ให้อ่อนหิวสุดละห้อย ทิ้งดาวเดือนก็เคลื่อนคล้อยลงลับไม้ สุดที่เเม่จะติดตามเจ้าไปในยามนี้ มหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรี : เจ้าพระยาพระคลัง (หน)
บทครูในดวงใจ เเมวเอ๋ยเเมวเหมียว รูปร่างประเปรียวเป็นหนักหนา ร้องเรียกเหมียวเหมียวเดี๋ยวก็มา เคล้าเเข้งเคล้าขาน่าเอ็นดู รู้จักเอารักเข้าต่อตั้ง ค่ำ ค่ำ ซ้ำ นั่งระวังหนู ควรนับว่ามันกตัญญู พอดูอย่างไว้ใส่ใจเอย นายทัด เปรียญ
บทครูในดวงใจ ปางเสด็จประเวศด้าว ชลาลัย ทรงรัตนพิมานชัย กิ่งเเก้ว พรั่งพร้อมพวกพลไกร เเหนเเห่ เรือกระบวนต้นเเพร้ว เพริศพริ้งพรายทอง กาพย์เห่เรือ เห่ชมเรือกระบวน : เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร
บทครูในดวงใจ ใครเล่าจะสามารถ มนอาจระรานหาญ หักล้าง บ เเหลกลาญ ก็เพราะพร้อมเพราะเพรียงกัน ป่วยกล่าวอะไรฝูง นรสูงประเสิรฐครัน ฤาสรรพสัตว์อัน เฉพาะมีชีวีครอง สามัคคีเภทคำ ฉันท์ : นายชิต บูรทัต
กว่าจะเป็นเล่มนี้
เรียบเรียง คณะรวมมิตร ๑. อภิเชษฐ์ ดังนิโรจน์ ๒. เอเชีย กล้าศึก ๓. ณัชชา เพชรกอ ๔. ฮานาดียะห์ ยะยือริ ๕. วนัสยา วงษ์นา ๖. พิมพ์นิภา หิ้นมี ๗. ธันยพร ตุลยสุข
เรียบเรียง คณะเเอทไฟท์ ๑. อภิเชษฐ์ ดังนิโรจน์ ๒. เอเชีย กล้าศึก ๓. ณัชชา เพชรกอ ๔. วนัสยา วงษ์นา ๕. ธันยพร ตุลยสุข