58 ฟิเลโมน

จดหมายจากเปาโล
ผเู้ ป็นอคั รสาวก

ถึงฟี เลโมน

ทาํ ความเขา้ ใจพระคมั ภีร์
(อธิบายขอ้ พระคมั ภีร์แบบแบพ๊ ติสอิสระ)

โดย ดร. เดวิด เอช. ซอเรนสนั

นอร์ธสตาร์ มินิสตรีส์
(พนั ธกิจของคริสตจกั รแบพ๊ ติสนอร์ธสตาร์)

1820 ถ. เวสต์ มอร์แกน
ดิวลธั , มินเนโซตา้ 55811

218-726-0209

ปรับปรุงครังทีสอง
สงวนลิขสิทธิ 2007
นอร์ธสตาร์ มินิสตรีส์
1820 ถ. เวสต์ มอร์แกน
ดิวลธั , มินเนโซตา้ 55811

มิชชนั นารีชาวอเมริกนั ควรติดต่อ ดร. เดวดิ ซอเรนสนั
เพือขออนุญาตก่อนใชเ้ นือหาอธิบายขอ้ พระคมั ภีร์นี

[email protected]

จดหมายจากเปาโล

ผเู้ ป็นอคั รสาวก

ถึงฟี เลโมน

บทนําและภาพรวมของฟี เลโมน: จดหมายฝากของเปาโลถึงฟี เลโมนมีความโดดเด่นใน
สารบบของพระคัมภีร์ใหม่ เป็นจดหมายฝากฉบบั ทีสันทีสุดของเปาโลและถกู เขียนถึงคนๆหนึง
คือ ฟี เลโมน และมีเนือหาเกียวกับการคืนดีกนั ของคนสองคน

เห็นได้ชัดว่าฟี เลโมนเป็นสมาชิกคนหนึงในคริสตจักรทีเมืองโคโลสี และเขามีทาสคน
หนึงชือว่าโอเนสิมสั พอเหตกุ ารณ์ต่างๆผ่านไป โอเนสิมสั ได้ปล้นเขาและหนีไป ซึงการกระทาํ
ทังสินนีเป็นเรืองผิดกฎหมาย โอเนสิมสั หนีไปถึงกรุงโรมและปะปนเข้ากบั ฝงู ชนในเมืองใหญ่
นนั

ขณะเดียวกนั เปาโลกไ็ ด้มาถึงกรุงโรมและถกู ควบคุมตวั ไว้เพือรอคอยการแก้คดีครังแรก
ดงั นนั จดหมายฝากฉบบั นีน่าจะถกู เขียนขึนประมาณปี ค.ศ.64 มนั น่าจะถกู เขียนขึนและส่งไป
พร้อมกบั จดหมายฝากถึงคริสตจักรทีเมืองเอเฟซัสและทีเมืองโคโลสี ตามทีพระเจ้าได้ทรงจัด
เตรียมเหตุการณ์ต่างๆให้เกิดขึนตามพระประสงค์ของพระองค์ เปาโลได้มารู้จักกบั โอเนสิมสั
และได้นาํ วิญญาณเขามาถึงพระคริสต์ จากนันท่านกไ็ ด้รับทราบว่าเขาหนีมาจากฟี เลโมน ท่าน
จึงใช้ให้โอเนสิมสั กลบั ไปหาฟี เลโมนพร้อมกับจดหมายฝากฉบับนี เห็นได้ชัดว่าทังเปาโลและ
โอเนสิมสั ตังใจทีจะแก้ไขความบาดหมาง เปาโลถึงขนาดเสนอทีจะจ่ายหนีทีโอเนสิมสั ก่อให้แก่
ฟี เลโมนเลยด้วยซาํ

ความจริงทียิงใหญ่กว่าของจดหมายฝากฉบับนีกค็ ือเรืองการแก้ไขความบาดหมาง มนั
เกียวข้องกบั หัวใจของการเป็นพีน้องคริสเตียน, มารยาท, ความกรุณา และจรรยาบรรณ เปาโล
จึงทักทายฟี เลโมนในข้อ 1-3 ท่านยกย่องอุปนิสัยของฟี เลโมนในข้อ 4-7 จากนนั ท่านกข็ อร้อง
แทนโอเนสิมสั โดยอธิบายว่าเขาได้รับเชือพระคริสต์แล้วในข้อ 8-21 เปาโลปิ ดท้ายจดหมายฝาก
ฉบบั นีด้วยการฝากความคิดถึงมาจากสหายของทังสองฝ่ าย

*****

ฟม 1:1 จดหมายฝากฉบบั นีขึนตน้ ดว้ ยการทีเปาโลกล่าวถึงความเป็นผแู้ ต่ง
จดหมายฝากฉบบั นีของท่านและผรู้ ับจดหมายฝากฉบบั นี เปาโล ผู้ถูกจองจําเพอื พระเยซูคริสต์
กบั ทโิ มธนี ้องชายของเรา ถงึ ฟี เลโมน เพอื นร่วมงานทรี ักของเรา นอกจากการทีท่านกล่าวสอง
ครังในจดหมายฝากฉบบั นีวา่ ตวั ท่านเองเป็นผถู้ ูกจองจาํ เพอื พระเยซูคริสต์ (ดูขอ้ 9) เปาโลกเ็ รียก
ตวั เองแบบนีอีกในเอเฟซสั 3:1 และอีกครังใน 2 ทิโมธี 1:8 ทิโมธีอยกู่ บั เปาโลดว้ ย เห็นไดช้ ดั วา่
ในไม่ชา้ ทิโมธีจะเดินทางไปยงั เมืองเอเฟซสั เพราะหลงั จากนีไม่นานท่านจะเขียนจดหมายฝาก
ฉบบั แรกถึงทิโมธีโดยส่งไปทีเมืองนนั จดหมายฝากฉบบั นีถกู เขียนถึง “ฟี เลโมน เพอื นร่วมงาน
ทีรักของเรา” เห็นไดช้ ดั วา่ ฟี เลโมนเป็นผทู้ ีเปาโลกบั ทิโมธีรู้จกั และรักยงิ เขายงั ถูกบรรยายวา่ เป็น
เพือนร่ วมงานในงานรับใชด้ ว้ ย นีสือวา่ เขาอาจมีส่วนในงานรับใช้

ฟม 1:2 จดหมายฝากขนาดสนั ฉบบั นียงั ถกู เขียนถงึ นางอปั เฟี ยผู้เป็ นทรี ัก และ
อารคปิ ปัสผู้เป็ นเพอื นทหารด้วยกนั กบั เรา และถงึ คริสตจักรทอี ยู่ในบ้านของท่าน เพราะวา่ ชือ
อัปเฟี ยเป็นชือของผหู้ ญิง มีผเู้ ชือวา่ นางอาจเป็นภรรยาของอารคิปปัส เงือนงาํ ทีเชือมโยงฟี เลโม
นกบั เมืองโคโลสีคือการเอ่ยถึงอารคปิ ปัสทงั ตรงนี (ขอ้ 2) และในโคโลสี 4:17 มีผเู้ ชือวา่ เขาเป็น
ศษิ ยาภิบาลของคริสตจกั รทีนนั เพราะมีการเอ่ยถงึ การประชุมคริสตจกั รในบา้ นของเขา การ
ประชุมตามบา้ นแบบนนั เป็นเรืองปกติในสมยั คริสตจกั รยคุ ตน้ ๆ อาคารทีถูกถวายใหเ้ ป็นทีประ
ชุมของคริสตจกั รแบบในสมยั นีไม่เป็นทีรู้จกั ในช่วงศตวรรษแรก นียงั สือดว้ ยวา่ คริสตจกั รทีนนั
ไม่ไดม้ คี นเยอะ

ในทีนีเปาโลเรียกอารคิปปัสวา่ เป็นเพือนทหาร เห็นไดช้ ดั วา่ เขามีส่วนในการสู้รบในงาน
รับใช้ ทีน่าสนใจยงิ ไปกวา่ นนั กค็ ือวา่ เปาโลไดเ้ ตือนสติเขาใหท้ าํ งานรับใชข้ องเขาใหส้ าํ เร็จใน
โคโลสี 4:17 ขอ้ นนั สือวา่ เขาอาจเริมทอ้ ใจในการรับใชแ้ ละอาจถึงกบั เลิกรับใชไ้ ปแลว้ กไ็ ด้

อยา่ งไรกต็ ามไม่มีการสือถึงเรืองนนั ตรงนี เราไม่ทราบชดั เจนวา่ จดหมายฝากฉบบั นีถูกส่งไป
พรอ้ มกบั จดหมายฝากถึงคริสตจกั รทีเมืองโคโลสีหรือไม่ ถึงแมว้ า่ จดหมายฝากทงั สองฉบบั เป็น
จดหมายฝากทีเขียนจากคุกและถกู เขียนขึนในขณะทีเปาโลถูกจาํ คุกครังแรกกต็ าม

ฟม 1:3 อยา่ งทีพบเห็นเป็นปกติในจดหมายฝากส่วนใหญ่ของเปาโล ท่านเขียนวา่
ขอพระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบดิ าของเรา และจากพระเยซูคริสต์เจ้า จงดํารงอยู่กบั
ท่านทงั หลายเถิด อคั รสาวกเปาโลทลู ขอพระคุณและสันติสุขของพระเจา้ ใหแ้ ก่ผอู้ ่านของท่าน
ถึงแมว้ า่ เราจะเห็นทงั สองสิงบ่อยๆในจดหมายฝากเกือบทุกฉบบั ของท่าน แต่พระพรแห่ง
พระคุณและสันติสุขของพระเจา้ กไ็ ม่ควรเป็นสิงทีเรามองขา้ ม

ฟม 1:4 เปาโลจึงเขา้ สู่ใจความสาํ คญั ของจดหมายฝากฉบบั นีเลย ข้าพเจ้า
ขอบพระคุณพระเจ้าของข้าพเจ้า โดยได้เอ่ยถงึ ท่านเสมอเมอื ข้าพเจ้าอธิษฐาน อคั รสาวกเปาโล
เริมตน้ โดยกล่าวถึงอุปนิสัยส่วนตวั ของฟี เลโมนและยกยอ่ งเขาในเรืองนี เห็นไดช้ ดั วา่ เปาโลเป็น
นกั รบในการอธิษฐาน ท่านอธิษฐานเผอื ฟี เลโมนเป็นประจาํ เมอื เราดูจากการเอ่ยถึงชีวติ ในการ
อธิษฐานของท่านและความเห็นแบบเดียวกนั ในจดหมายฝากฉบบั อืนๆของท่าน เรากเ็ ห็นไดช้ ดั
วา่ เปาโลมีรายการอธิษฐานทียาวจริงๆ เราไม่ทราบวา่ รายการอธิษฐานของท่านเป็นแบบเขียนขึน
หรือจาํ เอา อยา่ งไรกต็ ามเห็นไดช้ ดั วา่ ท่านอธิษฐานเผอื พนี อ้ งทงั หลายและคริสตจกั รต่างๆทวั
จกั รวรรดิโรมนั เป็นประจาํ

ฟม 1:5-6 เปาโลกล่าวถึงความเห็นของท่านทีมีต่อฟี เลโมนต่อไปวา่ เพราะข้าพเจ้า
ได้ยนิ ถงึ ความรักและความเชือของท่านทมี ตี ่อพระเยซูเจ้าและต่อบรรดาวสิ ุทธชิ น เห็นไดช้ ดั วา่
ฟี เลโมนเป็นคนทีรกั องคพ์ ระผเู้ ป็นเจา้ โดยทีเขาไดว้ างใจในพระองคแ์ ลว้ เขายงั เผอื แผค่ วามรัก
นนั ไปยงั ประชากรคนอืนๆของพระเจา้ อีกดว้ ย กล่าวสนั ๆกค็ อื เขาเป็นคนทีดาํ เนินตามแบบของ
พระเจา้ อยา่ งไม่ตอ้ งสงสยั

นอกจากนีเปาโลยงั กล่าวต่อไปวา่ 6 เพอื การเป็ นพยานถึงความเชือของท่านจะได้เกดิ ผล
โดยการรู้ถงึ สิงดีทกุ อย่าง ซึงมอี ยู่ในท่านโดยทางพระเยซูคริสต์

เราอาจถอดความประโยคนีไดอ้ ยา่ งถูกตอ้ งวา่ 'เพอื ทีการมีสามคั คีธรรมของความเชือของ
ท่านจะเกิดผลโดยการยอมรับสิงทีดีทุกอยา่ งในท่านทงั หลายซึงอยใู่ นพระเยซูคริสต'์ เปาโลกาํ ลงั
ปูพืนสาํ หรับประเดน็ หลกั จริงๆของจดหมายฝากฉบบั นี นนั คอื การทีฟี เลโมนจะยกโทษใหแ้ ก่โอ

เนสิมสั เปาโลบอกเป็นนยั ถึงเรืองนนั โดยสือวา่ ฟี เลโมนจะยอมรับพระพรทุกอยา่ งในพระคริสต์
ในการยกโทษให้ ดงั นนั อคั รสาวกเปาโลจึงพดู ถงึ หลกั การเรืองการทาํ งานของความเชือ

ฟม 1:7 ท่านยงั พดู ถึงหลกั การทีเกียวขอ้ งกนั คือ เรืองการทาํ งานของความรักดว้ ย
น้องเอ๋ย ความรักของท่านทาํ ให้เรามคี วามยนิ ดแี ละความชูใจเป็ นอย่างยงิ เพราะจติ ใจของพวกวิ
สุทธชิ นแช่มชืนขนึ เพราะท่าน เปาโลชมพนี อ้ งท่านนีต่อไปสาํ หรับความรักทีเขามตี ่อพีนอ้ งคน
อืนๆ คาํ ทีแปลวา่ ความชูใจ (พาราคเลซิส) มีความหมายดว้ ยวา่ 'กาํ ลงั ใจ' คาํ วา่ 'จิตใจ' มาจาก
ภาษากรีกทีแปลวา่ 'ลาํ ไส'้ คนสมยั โบราณเชือวา่ อารมณ์อนั อ่อนโยนมีทีมาจากลาํ ไส้ แต่คนใน
โลกตะวนั ตกปัจจุบนั เชือวา่ อารมณ์ต่างๆลว้ นออกมาจากจิตใจ ดงั นนั ความหมายกค็ ือวา่ เปาโล
ไดร้ ับกาํ ลงั ใจเพราะจิตใจของพนี อ้ งคนอนื ๆไดร้ ับความแช่มชืนเพราะฟี เลโมน เขาเป็นพนี อ้ ง
คริสเตียนทีเปี ยมดว้ ยความกรุณาและคอยช่วยเหลือคนอืน

ฟม 1:8-9 หลงั จากไดเ้ กรินนาํ ดว้ ยคาํ พดู อ่อนหวานไปแลว้ คราวนีเปาโลพุ่งตรงเขา้
สู่หวั ใจหลกั ของปัญหาเลย เหตุฉะนัน แม้ว่าโดยพระคริสต์ ข้าพเจ้ามใี จกล้าพอทจี ะสังให้ท่านทาํ
สิงทคี วรกระทาํ ได้ 9 แต่เพราะเห็นแก่ความรัก ข้าพเจ้าขออ้อนวอนท่านดีกว่า คอื อ้อนวอนอย่าง
เปาโล ผู้ชราแล้ว และบดั นีเป็ นผู้ถูกจาํ จองอยู่ เพราะเห็นแก่พระเยซูคริสต์ เปาโลกาํ ลงั พดู ถึงเรือง
ทีละเอียดอ่อน ท่านกาํ ลงั พยายามทีจะทาํ ใหฟ้ ี เลโมนยอมรับและยกโทษใหแ้ ก่โอเนสิมสั เปาโล
จะใชส้ ิทธิอาํ นาจในการเป็นอคั รสาวกและสังใหฟ้ ี เลโมนยกโทษใหแ้ ก่โอเนสิมสั กไ็ ด้ มฉิ ะนนั
ฟี เลโมนกจ็ ะตงั ขอ้ หาโอเนสิมสั ดว้ ยเรืองขโมยทรัพยส์ ินและหนีไปในฐานะทาสคนหนึง นนั ก็
จะนาํ มาซึงผลทีตามมาแบบร้ายแรงทีเดียวภายใตก้ ฎหมายของชาวโรมนั อยา่ งไรกต็ ามเปาโล
วงิ วอนใหเ้ ขาจดั การเรืองนีดว้ ยความรัก

ฟม 1:10 อคั รสาวกเปาโลจึงหยอดคาํ ขอของท่านเขา้ ไป ข้าพเจ้าขออ้อนวอนท่าน
ด้วยเรืองโอเนสิมสั ลูกของข้าพเจ้าซึงข้าพเจ้าได้ให้กาํ เนดิ เมอื ข้าพเจ้าถูกจําจองอยู่ ถึงแมว้ า่ โอเน
สิมสั ไม่ใช่บุตรของเปาโลตามสายเลือดจริงๆ แต่เขากไ็ ดก้ ลายเป็นบุตรของท่านในฝ่ ายวญิ ญาณ
แลว้ ผา่ นทางเหตุการณ์แวดลอ้ มต่างๆซึงไม่เป็นทีทราบชดั เปาโลไดม้ ารู้จกั กบั โอเนสิมสั ทีกรุง
โรมและไดน้ าํ เขามาถึงพระคริสต์ แมใ้ นยามทีเป็นนกั โทษทีถกู จบั กมุ อยทู่ ีกรุงโรม เปาโลกย็ งั
เป็นนกั นาํ วญิ ญาณอยดู่ ี คาํ ทีแปลวา่ ขออ้อนวอน (พาราคาเละโอ) ในบริบทนีมีความหมายวา่
'กาํ ชบั ' หรืออาจถึงขนั 'ขอร้อง' เลยดว้ ยซาํ เปาโลจึงขอใหเ้ พอื นคนนีพิจารณาถึงสิงทีท่านกาํ ลงั
จะกล่าวต่อไปนี

ฟม 1:11 ขณะกาํ ลงั จะพดู ถึงคาํ ขอของท่าน เปาโลกย็ อมรับวา่ โอเนสิมสั เมอื ก่อน
นันเขาไม่เป็ นประโยชน์แก่ท่าน แต่เดยี วนีเขาเป็ นประโยชน์ทงั แก่ท่านและแก่ข้าพเจ้า เปาโลยอม
รับจริงๆวา่ โอเนสิมสั เคยไม่เป็ นประโยชน์แก่ฟี เลโมน คาํ ทีแปลเช่นนนั (อาคเรสตอส) มคี วาม
หมายดว้ ยวา่ 'ไรป้ ระโยชน์' ในฐานะเป็นทาสคนหนึง เห็นไดช้ ดั วา่ เขาไดป้ ลน้ ฟี เลโมนและหลบ
หนีไป อยา่ งไรกต็ าม ในขณะเดียวกนั เขากก็ ลายเป็นคนทีเป็นประโยชน์ (คือ มีประโยชน)์ แลว้
ทงั แก่ฟี เลโมนและเปาโล นีสือวา่ หลงั จากไดต้ อ้ นรับพระคริสตแ์ ลว้ โอเนสิมสั ไดป้ รนนิบตั ิ
เปาโลอยทู่ ีกรุงโรม

ฟม 1:12 เปาโลเขา้ เรืองเลย ข้าพเจ้าจงึ ส่งเขาผู้เป็ นดวงจติ ของข้าพเจ้าทเี ดยี วกลบั
ไปหาท่านอกี เหตุฉะนันท่านจงรับเขาไว้ เปาโลจึงส่งเขากลบั ไปยงั เมืองโคโลสีเพือกลบั ไปหา
ฟี เลโมน (อาจพร้อมกบั เอปาฟรัสดว้ ย) เปาโลจึงขอใหฟ้ ี เลโมนรับเขากลบั ไป เหมือนกบั ทีระบุ
ไวใ้ นขอ้ 7 คนสมยั โบราณเชือวา่ อารมณ์ทีอ่อนโยนมีทีมาจากลาํ ไส้ หากเปรียบกบั สาํ นวนของ
โลกตะวนั ตกแลว้ มนั กค็ ือ อารมณ์ทีออกมาจากใจ นนั เอง เปาโลจึงขอใหฟ้ ี เลโมนรับโอเนสิมสั
ไวเ้ หมือนจากใจของเปาโล ฟี เลโมนอาจใหท้ หารมาจบั กุมโอเนสิมสั และใหเ้ ขาเจอกบั ผลลพั ธท์ ี
รุนแรงกไ็ ด้ แต่เปาโลขอใหฟ้ ี เลโมนรับเขาไวจ้ ากหวั ใจของเปาโล

ฟม 1:13-14 อคั รสาวกเปาโลกล่าวต่อไปวา่ ข้าพเจ้าใคร่จะให้เขาอยู่กบั ข้าพเจ้า

เพอื เขาจะได้ปรนนิบัตขิ ้าพเจ้าแทนท่าน ในระหว่างทขี ้าพเจ้าถูกจาํ จองเพราะข่าวประเสริฐนัน

เปาโลอยากใหโ้ อเนสิมสั อยตู่ ่อกบั ท่านในกรุงโรมเพอื คอยช่วยเหลือท่านอยา่ งทีฟี เลโมนกค็ งจะ

ทาํ ท่านพดู ถงึ การทีท่าน “ถูกจาํ จองเพราะข่าวประเสริฐนนั ” อีกครัง นนั คือ การทีท่านติดคุกอยู่

ทีกรุงโรมนนั เอง

อยา่ งไรกต็ าม ตรงนีเราไดเ้ ห็นถึงมารยาทและจรรยาบรรณแบบคริสเตียนของเปาโล 14
แต่ว่าข้าพเจ้าจะไม่ปฏบิ ตั ิสิงใดลงไปนอกจากท่านจะเหน็ ชอบด้วย เพอื ว่าคุณความดีทที ่าน
กระทาํ นันจะไม่เป็ นการฝื นใจ แต่จะเป็ นความประสงค์ของท่านเอง ตามกฎหมายและ
ธรรมเนียมในสมยั นนั โอเนสิมสั ยงั มีหนา้ ทีรับใชฟ้ ี เลโมนอยไู่ ม่ใช่แค่ในทางกฎหมายเท่านนั แต่
ในทางจรรยาบรรณดว้ ย เปาโลจึงจะไม่ 'วา่ จา้ ง' เขาขณะทีเขายงั เป็นทาสของฟี เลโมนอยู่ เปาโล
จะไม่เห็นแก่ประโยชนส์ ่วนตวั ในเรืองนีโดยกกั ตวั โอเนสิมสั ไว้ ในการทาํ เช่นนนั เปาโลคงทาํ
ใหฟ้ ี เลโมนตกอยใู่ นภาวะกระอกั กระอ่วนใจทีตอ้ งยอมรับหลงั จากสิงทีโอเนสิมสั ไดก้ ระทาํ ลง

ไป เราจึงเห็นไดช้ ดั ถึงมารยาทและจรรยาบรรณของเปาโลในเรืองนี ท่านไม่ยอมกระทาํ การใดๆ
โดยปราศจากการรับรูแ้ ละความเห็นชอบของฟี เลโมนเดด็ ขาด

ฟม 1:15 เปาโลพดู ถึงเรืองนีแบบถนอมนาํ ใจต่อไป อาจจะเป็ นเพราะเหตุนีทที าํ ให้
เขาต้องจากท่านไปชัวระยะเวลาหนึง เพอื ท่านจะได้เขากลบั คนื มาตลอดไป เปาโลกล่าววา่ โอเน
สิมสั ไดจ้ ากฟี เลโมนไปเพียงชวั คราวเพอื ทีฟี เลโมนจะไดร้ ับเขาไวก้ ลบั คืนมาตลอดไป นีสือถึง
การทรงจดั เตรียมของพระเจา้ ในการทีโอเนสิมสั ไดจ้ ากไปนนั เขากไ็ ดร้ บั ความรอดเพือกลบั คืน
มาตลอดไป

ฟม 1:16 การทีเขากลบั มานนั เดียวนีมิใช่ในฐานะทาสอกี ต่อไป แต่ดียงิ กว่าทาส คอื
เป็ นพนี ้องทรี ัก เขาเป็ นทรี ักมากของข้าพเจ้า แต่คงจะเป็ นทรี ักของท่านมากยงิ กว่านันอกี ทงั ใน
เนือหนังและในองค์พระผู้เป็ นเจ้า แมว้ า่ โอเนสิมสั ไดห้ ลบหนีไปในฐานะทาส แต่เดียวนีเขากลบั
มาไม่ใช่ในฐานะนนั เท่านนั แต่ในฐานะพนี อ้ งในพระคริสตด์ ว้ ย ความสมั พนั ธข์ องเขากบั ฟี เล
โมนจึงไม่ใช่แบบชวั คราวในฐานะทาส (“ในเนือหนงั ”) เท่านนั แต่เดียวนีในฝ่ ายวญิ ญาณใน
ฐานะพนี อ้ งในพระคริสตด์ ว้ ย

ฟม 1:17-18 เปาโลจึงขอร้องฟี เลโมน เหตุฉะนันถ้าท่านถือว่าข้าพเจ้าเป็ น

เพอื นร่วมงานของท่าน กจ็ งรับเขาไว้เหมอื นรับตวั ข้าพเจ้าเอง คาํ ทีแปลวา่ เพอื นร่วมงาน (คออิ

โนนอส) มีความหมายดว้ ยวา่ 'เพอื นร่วมเดินทาง', 'เพอื นร่วมงาน' หรือแมแ้ ต่ 'มิตรสหาย' วลีแรก

เป็นคาํ ถามแบบเงือนไขทีเป็นจริงซึงคาํ ตอบกถ็ ูกบ่งบอกอยแู่ ลว้ ความหมายจึงเป็นดงั นี 'หาก

ท่านถือวา่ ขา้ พเจา้ เป็นเพอื นคนหนึง ซึงขา้ พเจา้ กร็ ู้วา่ ท่านถืออยา่ งนนั จริงๆ “จงรับเขาไวเ้ หมือน

รับตวั ขา้ พเจา้ เอง” จงรับเขาไวเ้ หมือนกบั ทีท่านจะรับตวั ขา้ พเจา้ ไว้

นอกจากนีเปาโลกล่าวต่อไปอีกวา่ 18 ถ้าเขาได้กระทาํ ผดิ ต่อท่านประการใด หรือเป็ นหนี
อะไรท่าน ท่านจงคดิ เอาจากข้าพเจ้าเถดิ ความหมายกค็ ือวา่ หากโอเนสิมสั เคยฉอ้ โกงอะไรฟี เล
โมนในอดีต เปาโลกก็ ล่าววา่ “จงคดิ เอาจากขา้ พเจา้ เถิด” ท่านจะยอมชดใชใ้ ห้ นีสือวา่ โอเนสิมสั
ไดป้ ลน้ ฟี เลโมนก่อนทีจะหลบหนีไป

ถึงแมว้ า่ เปาโลในช่วงปี แรกๆของการรับใชต้ อ้ งพึงพาคริสตจกั รต่างๆหรือทาํ งานนอก
เวลาเพือหาเลียงตวั เอง แต่เห็นไดช้ ดั วา่ ในช่วงปี หลงั ๆมนั ไดเ้ ปลียนแปลงไปแลว้ อาจเป็นไปได้
วา่ หลงั จากการเสียชีวติ ของ (อาจเป็นบิดาทีราํ รวยหรือญาติคนอืน) เปาโลกไ็ ม่ตอ้ งพึงพาใครใน

เรืองเงินแลว้ ท่านจึงไม่เพยี งสามารถเลียงชีพตวั เองในการรับใชไ้ ดเ้ ท่านนั แต่ยงั สามารถมีเงิน
เพอื ชดใชเ้ งินทีถูกขโมยมาหรือความเสียหายทีก่อโดยโอเนสิมสั ไดด้ ว้ ย

เราไม่ทราบชดั เจนถึงความสมั พนั ธ์ระหวา่ งเปาโลกบั ฟี เลโมน แต่จดหมายฝากทงั ฉบบั นี
กส็ ือวา่ เขาทงั สองรู้จกั กนั และมีความเคารพนบั ถือต่อกนั และกนั ขอ้ ต่อไปกส็ ือดว้ ยวา่ เปาโลมี
ส่วนเกียวขอ้ งกบั การทีฟี เลโมนไดร้ ับความรอด หากเป็นเช่นนนั จริงๆ มนั กไ็ ม่น่าจะเกียวขอ้ งกบั
เมืองโคโลสีเพราะไม่มีบนั ทึกวา่ เปาโลเคยเดินทางไปทีนนั เลย เรืองนีถูกสือชดั เจนในพระธรรม
โคโลสี

ฟม 1:19 หลงั จากไดม้ าถึงเนือหาส่วนสาํ คญั ทีสุดส่วนแรกของจดหมายฝากฉบบั นี
แลว้ คราวนีเปาโลเริมเขา้ สู่บทสรุปของมนั ข้าพเจ้า เปาโล ได้เขยี นไว้ด้วยมอื ของข้าพเจ้าเองว่า
ข้าพเจ้าจะใช้ให้ ท่านรับรองดว้ ยคาํ พดู ของท่านทีเป็นลายลกั ษณ์อกั ษรเลย ขอ้ เทจ็ จริงทีวา่ เปาโล
ไม่เพียงเตม็ ใจชดใชห้ นีกอ้ นใหญ่นีเท่านนั แต่ยงั สามารถชดใชห้ นีนีไดด้ ว้ ยทาํ ใหเ้ ราเห็นอีกเรือง
มีผเู้ ชือวา่ ในช่วงบนั ปลายชีวติ เปาโลไดร้ ับมรดกกอ้ นโตจากการเสียชีวติ ของบิดาของท่าน ท่าน
จึงไม่ตอ้ งพึงพาเงินจากใคร ไม่มีบนั ทึกในพระคมั ภีร์เกียวกบั เรืองนี อยา่ งไรกต็ ามตอนนีดู
เหมอื นว่าเปาโลสามารถและเตม็ ใจทีจะชดใชห้ นีทีโอเนสิมสั ติดคา้ งต่อฟี เลโมน นอกจากนีใน
จดหมายฝากถึงคริสตจกั รชาวเมืองฟี ลิปปี ซึงเขียนขนึ ในเวลาเดียวกนั ท่านกก็ ล่าววา่ ท่านมี
สิงของบริบรู ณ์ ดู ฟี ลิปปี 4:18 ถึงแมว้ า่ สิงของบริบรู ณ์ดงั กล่าวส่วนหนึงเป็นเพราะความเอือเฟื อ
ของคริสตจกั รทีเมืองฟี ลิปปี แต่ดูเหมือนมนั จะสือมากกวา่ นนั ไม่วา่ จะในกรณีใดเปาโลก็
สามารถและเตม็ ใจชดใชใ้ หแ้ ก่ฟี เลโมน

จากนนั ท่านกอ็ อกความเห็นทีน่าสนใจ ข้าพเจ้าจะไม่อ้างถงึ เรืองทีท่านเป็ นหนีข้าพเจ้า
และแม้แต่ตัวของท่านเองด้วย มีผสู้ นั นิษฐานวา่ เปาโลไดน้ าํ ฟี เลโมนมาถึงพระคริสตห์ ากไม่ใช่
โดยตรงกโ็ ดยออ้ ม ฟี เลโมนจึงติดคา้ งเปาโลเยอะเช่นกนั

ฟม 1:20-21 เปาโลจึงกาํ ชบั ฟี เลโมนวา่ แท้จริง น้องเอ๋ย จงให้ข้าพเจ้ามคี วาม

ยนิ ดใี นองค์พระผู้เป็ นเจ้าเพราะท่านเถดิ จงให้ข้าพเจ้าชืนใจในองค์พระผู้เป็ นเจ้า พอรู้วา่ ฟี เลโมน

จะทาํ ทุกสิงทีเปาโลขอ ท่านกอ็ ยากร่วมยนิ ดีกบั เขาในองคพ์ ระผเู้ ป็นเจา้ ดงั นนั ท่านจึงขอใหฟ้ ี เล

โมนทาํ ใหท้ ่านชืนใจโดยยอมรับโอเนสิมสั ตามทีท่านขอ (ภาษาองั กฤษใชค้ าํ วา่ bowels ‘ลาํ ไส้’

เพอื หมายถึง ‘ใจ’ เหมือนเดิม)

เปาโลหนุนใจฟี เลโมนต่อไปอีกวา่ 21 ข้าพเจ้ามนั ใจท่านจะเชือฟัง จงึ ได้เขยี นมาถงึ ท่าน
เพราะรู้อยู่ว่าท่านจะกระทาํ ยงิ กว่าทขี ้าพเจ้าขอเสียอกี เปาโลคะยนั คะยอฟี เลโมนใหย้ อมรับโอเน
สิมสั ต่อไป ท่านเชือวา่ ฟี เลโมนจะเชือฟัง นอกจากนีท่านยงั มนั ใจดว้ ยวา่ ฟี เลโมนจะทาํ มากยงิ
กวา่ ทีท่านขอเขา นีสือวา่ ฟี เลโมนจะปลดปล่อยโอเนสิมสั จากการเป็นทาสและใหอ้ ิสรภาพแก่เขา

ฟม 1:22 หลงั จากกล่าวเช่นนนั แลว้ คราวนีอคั รสาวกเปาโลกเ็ ริมตน้ บทสรุปของ
จดหมายฝากขนาดสนั ฉบบั นี เห็นไดช้ ดั วา่ เปาโลคาดหวงั วา่ จะไดร้ บั การปล่อยตวั จากการถูก
กกั ขงั ในกรุงโรม ท่านจึงสังฟี เลโมนวา่ อกี ประการหนึง ขอท่านได้จัดเตรียมทพี กั ไว้สําหรับ
ข้าพเจ้าด้วย เพราะข้าพเจ้าหวงั ว่าจะมาหาท่านอกี ตามคาํ อธิษฐานของท่าน ท่านไม่เพียงคาดหวงั
วา่ จะไดร้ ับการปล่อยตวั เท่านนั แต่ท่านวางแผนวา่ จะเดินทางไปทีเมืองโคโลสีดว้ ย ท่านขอให้
ฟี เลโมนจดั เตรียมทีพกั ใหแ้ ก่ท่าน อยา่ งไรกต็ ามเปาโลกล่าวชดั เจนวา่ กุญแจทีนาํ ไปสู่การปลด
ปล่อยตวั ท่านกค็ ือโดยคาํ อธิษฐานของผคู้ นทีดาํ เนินตามทางของพระเจา้ อยา่ งฟี เลโมน คาํ
อธิษฐานทาํ ใหพ้ ระเจา้ ทรงเปลียนแปลงหลายสิง ขอ้ เทจ็ จริงทีวา่ ท่านวางแผนทีจะเดินทางไป
เยยี มเขายงิ ทาํ ใหฟ้ ี เลโมนตอ้ งปฏิบตั ิอยา่ งเมตตาต่อโอเนสิมสั มนั ยงั แสดงใหเ้ ห็นถึงความเคารพ
นบั ถืออยา่ งสูงทีเปาโลมีต่อทาสทีกลบั ใจเชือคนนีดว้ ย

มีหลกั ฐานทีบ่งชีวา่ เปาโลไดร้ ับการปล่อยตวั จริงๆหลงั จากนนั ไม่นาน เราไม่ทราบวา่
ท่านไดเ้ ดินทางไปถึงเมืองโคโลสีหรือไม่ หลายคนเชือวา่ ท่านไดไ้ ปยงั เมืองเอเฟซสั จริงๆเพือไป
เยยี มทิโมธีและสุดทา้ ยกถ็ กู จบั กมุ อีกทีทีนนั ท่านอาจไดไ้ ปเยอื นเมืองโคโลสีจริงๆกไ็ ดเ้ พราะวา่
ทงั สองเมืองอยไู่ ม่ห่างกนั นกั

ฟม 1:23-24 ในคาํ ปิ ดทา้ ยจดหมายฝากฉบบั นี เปาโลฝากความคิดถึงจากคน

อืนๆทีอยกู่ บั ท่านทีกรุงโรมมาดว้ ย เอปาฟรัส ผู้ซึงถูกจาํ จองอยู่ด้วยกนั กบั ข้าพเจ้าเพอื พระเยซู

คริสต์ ได้ฝากความคดิ ถงึ มายงั ท่าน 24 มาระโก อาริสทารคสั เดมาส และลูกา ผู้เป็ นเพอื นร่วม

งานกบั ข้าพเจ้า กฝ็ ากความคดิ ถงึ มายงั ท่านด้วย นีสือวา่ เอปาฟรัสกถ็ ูกจองจาํ กบั เปาโลดว้ ย อีก

ทรรศนะหนึงกเ็ ชือวา่ เปาโลเขียนเป็นเชิงอุปมาเท่านนั โดยทีเอปาฟรัสร่วมการถูกจองจาํ กบั

เปาโลโดยการเป็นเพอื นของท่านและไม่ละอายในโซ่ตรวนของท่าน

มาระโก (ยอห์นมาระโก) กย็ งั อยกู่ บั เปาโลดว้ ย เขากลบั มามีสามคั คธี รรมกบั เปาโลดงั
เดิมจากทีเมือก่อนความสมั พนั ธข์ องทงั คู่เคยตอ้ งบาดหมางกนั อาริสทารคัสเป็นพนี อ้ งจากเมือง

เธสะโลนิกาผไู้ ดเ้ ดินทางร่วมกบั เปาโลไปยงั กรุงโรม ดู กิจการ 27:2 ถึงแมว้ า่ ต่อไปในภายหลงั เด
มาสจะทิงเปาโลไป (2 ทิโมธี 4:10) แต่ตอนนนั เขายงั จงรักภกั ดีและสตั ยซ์ ืออยู่ ลกู ากเ็ ป็นผทู้ อี ยู่
กบั เปาโลตลอดการถกู จองจาํ ครังแรกของท่านทีกรุงโรม เปาโลกล่าววา่ คนเหล่านีเป็นเพือนร่วม
งานของท่านในองคพ์ ระผเู้ ป็นเจา้

ฟม 1:25 ท่านจึงปิ ดทา้ ยจดหมายฝากสนั ๆฉบบั นีดว้ ยคาํ อวยพรทีเป็นธรรมเนียม
ปฏิบตั ิของท่าน ขอพระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็ นเจ้าของเรา จงดํารงอยู่กบั จิต
วญิ ญาณของท่านเถดิ เอเมน เหมือนทีเปาโลทาํ เป็นประจาํ ท่านทูลขอพระคุณของพระเจา้ ใหแ้ ก่
ผอู้ ่านของท่าน ซึงในกรณีนีคือ ฟี เลโมน อารคิปปัส และนางอปั เฟี ย จดหมายฝากฉบบั นีปิ ดทา้ ย
ดว้ ยคาํ เอเมน ทีใชเ้ ป็นประจาํ ขอใหเ้ ป็นเช่นนนั ! [เขยี นจากกรุงโรมถงึ ฟี เลโมน และส่งโดยโอเน
สิมสั ผู้เป็ นทาสรับใช้]