ก า ร ผ จ ญ ภั ย
ข อ ง เ ด วิ ด แ ล ะ เ ด ซี่
โดย...จัสจัง
ห นั ง สื อ เ ล่ ม นี้
เ ป็ น ข อ ง :
เดวิดมีน้องสาวชื่อว่า "เดซี่" วันนี้เป็นวันหยุด
พวกเขาวางแผนไว้ว่าจะไปผจญภัยในป่าใหญ่ พวก
เขาทั้งสองจึงรีบจัดของจำเป็นใส่ในกระเป๋าเป้ มีทั้ง
อาหารแห้ง ซีเรียล นมและน้ำผลไม้ เพราะพวกเขาจะ
ไปเดินป่าเป็นเวลาหลายวัน
เดวิดและเดซี่เดินไปเจอป้ายไม้มีลักษณะเก่าแก่
มีแมงมุมเกาะเต็มไปหมด พวกเขาเลยตัดสินใจเดิน
ตามที่ป้ายบอก
ระหว่างทางก็เห็นสัตว์ป่าหลาก
หลายชนิด ไม่ว่าจะเป็น นกพิราบ หมี
โคอาล่า นกยูง นกกระจอกเทศ
เดวิดและเดซี่เดินไปที่สะพาน
เห็นลำธารข้างหน้า ด้วยความดีใจ
ทั้งสองจึงรีบวิ่งไปโดยไม่ระมัดระวัง
ทำให้พวกเขาลื่นตกลงไปในลำธาร
ทันใดนั้น เดวิดและเดซี่ก็พบกับจระเข้ตัวใหญ่
พวกเขาตกใจมาก ทำให้เดวิดตะโกนเสียงดังออกมา
เดวิดและเดซี่ถูกน้ำพัดพาเข้าไปในถ้ำลึกลับที่เต็มไป
ด้วยเวทมนต์ เดซี่หยิบเข็มกลัดประกายสีทองประกาย
แวววาวโดยไม่รู้ว่ามันคือไม้กายสิทธิ์ ทันใดนั้นก็มีเสียงพูด
ออกมาจากไม้กายสิทธิ์นั้น "สวัสดี! ข้าชื่อออสติน
ข้าคือผู้ดูแลไม้กายสิทธิ์นี้
พวกเจ้าสามารถขอพรได้
สามข้อ"
พวกเขาเจอกับไดโนเสาร์ตัวใหญ่ มีเสียงคำรามที่น่ากลัว
และไดโนเสาร์พยายามจะเข้ามาทำร้ายพวกเขา จากนั้นก็มี
เสียงออกมาจากไม้กายสิทธิ์และพูดว่า "เด็กน้อย ตอนนี้ฉัน
คิดว่าถึงเวลาแล้วที่พวกเจ้าจะต้องขอพรจากข้า"
จากนั้นเดวิดก็กล่าวว่า "ไดโนเสาร์จงหายไป" และ
ไดโนเสาร์ก็หายไปจริงๆ พวกเขาประหลาดใจมากกับสิ่งที่
เกิดขึ้นตอนนี้และคิดว่ามันเป็นสิ่งที่วิเศษมาก
ทันใดนั้นท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนสี ในขณะนั้นเองก็มีพายุพัด
เข้ามาใกล้พวกเขามากขึ้น เดวิดและเดซี่เห็นว่าท่าทางไม่
ค่อยดีจึงตัดสินใจขอพรข้อที่สอง
"ฉันขอให้พายุหายไป" และแล้วพายุก็หายไป ท้องฟ้า
กลับมาสดใสอีกครั้ง พวกเขาประหลาดใจและดีใจที่สามารถ
ทำให้ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติได้
พรข้อสุดท้ายพวกเขาตัด
สินใจช่วยเหลือเหล่าสัตว์ต่างๆ
"ออสติน ฉันอยากจะขอพร
ข้อสุดท้ายให้สัตว์เหล่านี้
หายจากอาการบาดเจ็บ"
จากนั้นเหล่าสัตว์ก็หายจากอาการบาดเจ็บ
สัตว์เหล่านั้นพูดกับเดวิด
และเดซี่ว่า "ข้าจะไม่ลืมบุญคุณ
ที่เจ้าช่วยเหลือพวกข้า ถ้ามี
โอกาสพวกข้าจะตอบแทนเจ้า"
เมื่อพวกเขาใช้คำอธิษฐานครบทั้ง 3 ข้อแล้ว
ถึงเวลาบอกลาออสติน
เดวิดพูดว่า"ขอบคุณมาก
ที่ช่วยพวกเรา ถ้าไม่มีเจ้า
พวกเราคงไม่รอด"
ออสตินยิ้มและโบกมือลาพวกเขา
จากนั้นออสตินกับไม้กายสิทธิ์ก็หายไป
ในพริบตา
เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเขาเริ่มเดินทางกลับบ้าน แต่ระหว่าง
ทางกลับบ้าน พวกเขาพบกับสิงโตตัวใหญ่คำรามอย่างน่ากลัว
ด้วยฟันที่แหลมคมและกรงเล็บที่ยาว มันพร้อมที่จะทำร้าย
พวกเขา
พวกเขาได้ยินเสียงฝีเท้าของสัตว์ป่าวิ่งมา
จากทางด้านหลังของพวกเขา พวกเขาเห็นสัตว์ป่า
หลายตัวที่พวกเขาเคยช่วยเอาไว้ แม้ว่าพวกมันจะ
ไม่แข็งแรงเท่ากับสิงโต แต่พวกมันก็กล้าหาญ
สิงโตตัวใหญ่ตกใจและรีบวิ่งเข้าไปในป่าลึก
สัตว์ป่าพูดว่า"ไม่เป็นไร ครั้งสุดท้าย ทั้งสองพูดว่า"ขอบคุณมากที่ช่วย
เจ้าและน้องสาวของเจ้าเคยช่วยชีวิต พวกเรา ถ้าไม่มีพวกเจ้า เดซี่คง
พวกข้า พวกข้ามาที่นี่เพื่อตอบแทน ได้เป็นอาหารของสิงโตแน่ๆ"
ที่พวกเจ้าได้ช่วยไว้"
จากนั้นเดวิดและเดซี่ถึงบ้านอย่างปลอดภัย
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
การมีน้ำใจช่วยเหลือผู้อื่นย่อมได้รับความดีตอบแทน
ประวัติ
ชื่อ: นางสาวจัสมีน อาแว
ชื่อเล่น: มิ้น
นักศึกษาสาขาวิชาการจัดการสารสนเทศ
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี
เสนอ
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ฐะปะนีย์ เทพญา