กิจกรรมส่งเสริมการอ่านภาษาลาว

กจิ หกอ้ รงรสมมสุดง่ ปเสระรชมิ ากชานรออาเา่ ภนออภอูซนาไงลน์

สาระนา่ รู้ ลาวประเทศเพอื่ นบ้านของไทย

ร้จู ักภาษาลาว(แบบขาๆ) ชดุ ที่ 1

•ไทย : ห้องคลอด - ลาว : ห้องประสูติ
•ไทย : นางผดุง ครรภ์ - ลาว : นางประสูติ
•ไทย : หอ้ งไอซยี ู - ลาว : ห้องมรสมุ
•ไทย : ปม๊ั ปเ์ ชล - ลาว : ปัม๊ ป์หอย
•ไทย : ไฟ แดง - ลาว : ไฟอานาจ
•ไทย : ไฟเขียว - ลาว : ไฟอิสระ
•ไทย : ถ่ายเอกสาร / ถา่ ยสาเนา - ลาว : อดั เอกสาร
•ไทย : ร้านถ่ายรูป - ลาว : ร้านแหกตา (- -“”)
•ไทย : ผ้าเยน็ - ลาว : ผา้ อนามยั * เห อๆๆ
•ไทย : Johny Walker - ลาว : บกั จอน ย่าง * เฮ้ย วนั นไี้ ปดม่ื บกั จอนย่างกนั เวย้ ….*
•ไทย : ผู้ชายมหี นวด - ลาว : ผชู้ ายปากหมอย
•ไทย : ผ้าอนามัย - ลาว : ผ้ายันต์กันโลหติ หรอื ผ้าดดู โลหติ
•ไทย : ถงุ ยางอนามัย - ลาว : ถุงปลดิ ชวี ติ
•ไทย : Superman - ลาว : บักอึดถลาลม
•ไทย : Face Off - ลาว : หน้าขอ้ ยอยูป่ ๊นู หน้าเป้นิ อยู่นี่
•ไทย : Speed - ลาว : เบรกบ่อยู่
•ไทย : สองสงิ หช์ งิ บัลลังก์ - ลาว : สองสงิ หช์ ิงตั่งนั่ง
•ไทย : รกั จริงๆ ใหด้ ิน้ ตาย - ลาว : ฮกั คักคัก ชกั แงกแงก
•ไทย : โลก ท้งั ใบใหน้ ายคนเดียว - ลาว : โลกโมด้ ม้วยให้โต๋ผู้ เดียว
•ไทย : หนนู อ้ ย พเนจร - ลาว : บักหานอ้ ย ตหุ ร่ดั ตเุ หร่

•กหจิ อ้กรงสรมมสดุ ง่ปเรสะรชามิ ชกนาอราอเภ่านออภอูซนางไลน์

สาระนา่ รู้ ลาวประเทศเพอ่ื นบา้ นของไทย

รู้จกั ภาษาลาว(แบบขาๆ) ชุดท่ี 2

ภาษาลาว เบือ้ งตน้ คาพดู พื้นฐานคาสรรพนาม คาเรยี ก

ภาษาลาว = ภาษาไทย

ขอ้ ย = ฉัน เฮา = เรา

เจา้ = คุณ มนั = มนั

พวกเจ้า = พวกทา่ น หยงั = อะไร

ทา้ ว = นาย สาว = นางสาว

แม่ = นาง

คาอืน่ ๆ ทใี่ ชท้ วั่ ไปในชวี ติ ประจาวนั

เฮ็ด = ทา ซอย, ซอยเหลอื = ชว่ ย ฮู้ = รู้
เยยี่ มยาม = เยีย่ มเยือน เว่า = พูด บย่ า่ น = ไมก่ ลัว
ไข = เปดิ อดั = ปิด แถ = โกน
ขวัด: แคะ ปด = ถอด ถอก = เท (นา้ )
แว่ = แวะ วันพะหัด = วันพฤหัสบดี ยามเช้า = ตอนเช้า
ยามสวย = ตอนสาย ยามแลง = ตอนเยน็ ม่ือนี่ = วนั น้ี
เซ่าน่ี = เช้านี้ มอ่ื แลง = เยน็ นี้ วนั พุก, มอ่ื อืน = พรงุ่ นี้
วนั ฮือ = มะรืนนี้ มอื่ วานนี่ = เม่อื วานน้ี จก๊ั โมงแล้ว = กโ่ี มงแลว้
แตโ่ ดน = นานมาแลว้ บ่โดน = ไมน่ าน หวา่ งแล้ว = ไมน่ านมานี้
เทือ = ครั้ง มอ่ ๆน้ี = เร็วๆ นี้

•กหจิ อ้กรงสรมมสุด่งปเรสะรชาิมชกนาอราอเภ่านออภอซู นางไลน์

สาระนา่ รู้ ลาวประเทศเพอื่ นบา้ นของไทย

ร้จู กั ภาษาลาว(แบบขาๆ) ชดุ ท่ี 3

หมวดอาหาร ภาษาลาว – ไทย

ข้าวเซ้่า = อาหารเชา้

ข้าวสวย = อาหารกลางวัน

ขา้ วแลง = อาหารเยน็

แต่งกิ่น, ทากับขา้ ว = ทาอาหาร

รา้ นกนิ่ ดื่ม = รา้ นอาหาร

ก่ินเขา่ = กนิ ข้าว

ซนิ้ งวั = เน่ือววั

ซน้ิ หมู = เนอื้ หมู

หมปู นิ้ = หมูหัน ผกั ซู = กะหลา่ ปลี หมากเผ็ด = พริก
หมากฮุง่ = มะละกอ
หมากไม้ = ผลไม้ หมากเขียบ = น้อยหนา่ หมากมว่ ง = มะม่วง
มากเก้ียง (ใหญ่) = ส้มโอ
หมากนัด = สปั รด หมากจอง = ชมพู่ ขา้ วค่วั = ขา้ วผดั
คัว่ หมี่ = หมผ่ี ัด
หมากโม = แตงโม หมากเกี้ยง = ส้ม น้าหวาน = น้าอัดลม

ข้าวเจา้ = ข้าวสวย ขา้ วเปียก = ข้าวตม้

เฝอ = กว๋ ยเต๋ยี ว หมา้ = ไสอ้ ั่ว

ซิ้นจุ่ม = แจ่วฮ้อน น้าบอลิสุด = น้าเปล่า

นา้ ก้อน = นา้ แข็ง ซาเยน็ = น้าแข็งใสช่ า ซาหวานเยน็ = ชาดาเย็น
ข้าวจ่ี = ขนมปงั
กะแลม = ไอศกรมี ขนมคู่ = ปาท่องโก๋ สม้ = เปรย้ี ว
จอก = แก้วน้า
แซบ่ หลาย = อรอ่ ยมาก ฮอ้ น = รอ้ น ถ้วย = ชาม

แกว้ = ขวดนา้ ทอ่ ดูด = หลอดดูด

แกว้ = ขวด ชาม = กะละมงั

เจยี้ อนามยั , ผา้ อนามัย = กระดาษทิชชู่

ไลเ่ งิน = เก็บเงิน (เวลาไปทานอาหาร)

•กหจิ ้อกรงสรมมสดุ ง่ปเรสะรชาิมชกนาอราอเภ่านออภอซู นางไลน์

สาระนา่ รู้ ลาวประเทศเพอื่ นบ้านของไทย

รจู้ ักภาษาลาว(แบบขาๆ) ชุดท่ี 4

เกย่ี วกบั การซอื้ -ขาย ภาษาลาว – ไทย

เทา่ ได๋ = เท่าไหร่ ถกึ = ถกู

แพง = แพง จกั รคดิ ไล่ = เครื่องคดิ เลข

มักหลาย, มกั คกั = ชอบมาก แพงหลาย = แพงมาก

ลดไดบ้ ่ = ลดหน่อยได้ไหม หลดุ ราคา = ลดราคา

คา = ทองคา ทอง = ทองเหลอื ง

คากิโล = ทอง 99 เปอรเ์ ซ็นต์ หลายโพด = มากไป นอ้ ยโพด = นอ้ ยไป

อนั น่ีแมน่ หยงั = นอ่ี ะไร หยัง, แมน่ หยงั = อะไร อนั นัน้ แม่นหยัง = น่ันอะไร

ลดใหญ่ = รถยนต์ ลดจกั = รถมอเตอร์ไซค์ ลดถีบ = รถจกั รยาน

สามล่อ = รถสามลอ้ ลดเม = รถประจาทาง แอ๊ดซงั = เบนซนิ

กาซวน = โซล่า เด่นิ บิน = สนามบนิ ปลิ ็อต = นักบนิ , กปั ตัน

โอแตส, สาวอากาศ = แอร์โฮสเตส เดน่ิ กีฬา = สนามกีฬา ปย้ี น = ต๋ัวเคร่ืองบนิ

บ่อนขายปี้ = ทขี่ ายตั๋ว ข้าวของ = กระเปา๋ , สัมภาระเดนิ ทาง ปี้ = ตว๋ั

คาทกั ทายภาษาลาว

ซาบายดี = สวัสดี ซาบายดีบ่ = สบายดไี หม ขอบใจ = ขอบคุณ

ขอบใจหลายๆ = ขอบคณุ มาก บเ่ ปนหยัง = ไมเ่ ปน็ ไร ขอโทด = ขอโทษ

ขอให้เข้มแข็ง = ขอใหม้ สี ุขภาพดี ขอใหม้ ่ันยนื = ขอใหอ้ ายยุ นื บด่ ี = ไม่ดี

ขอ้ ยฮกั เจ้า = ฉันรักเธอ (คาบอกรกั ภาษาลาว) เจา้ ชู้ = รูปงามมีเสน่ห์ (คาชม)

งาม = สวย นา่ ฮัก = น่ารกั แม่นแล้ว = ใช่ บ่., บแ่ มน่ = ไมใ่ ช่

ขอ่ ยซือ่ = ฉันชื่อ ลาก่อน = ลาก่อน (จากไปไกล) โซกดี = ลากอ่ น (ยงั อย่ใู กล้)

ยินดที ฮ่ี ูจ้ กั = ยินดที ีไ่ ด้รู้จัก เจ้าซอื่ หยงั = คณุ ช่อื อะไร

เจ้ามาแต่ไส = คุณมาจากไหน สบายดบี ่ = คณุ เป็นอย่างไรบ้าง

กิจหกอ้ รงรสมมสดุ ่งปเสระรชมิ ากชานรออาเ่าภนออภอูซนาไงลน์

สาระนา่ รู้ ลาวประเทศเพอ่ื นบา้ นของไทย

รจู้ ักภาษาลาว(แบบขาๆ) ชดุ ท่ี 5

คาทว่ั ไป ภาษาลาว – แปลไทย

ฮ้าย = ดุ มว่ นซนื่ = สนกุ สนาน

ฮบั ตอ้ น = ต้อนรบั ยาม = เยี่ยมเยอื น

เฮด็ เวยี ก = ทางาน ลัก = ขโมย

ฮกั แฮง = รกั มาก นายภาษา = ลา่ ม

ผู้ตา่ งหน้า = ตัวแทน, ผู้แทน หอ้ งการ = สานกั งาน

ไปนอก = ไปหอ้ งนา้ นา้ ของ = แมน่ า้ โขง ขัว = สะพาน, ขวา

อา่ งดาวเทยี ม = จานดาวเทียม ปอ่ งเยย่ี ม = หนา้ ต่าง แวน่ แยง = กระจกสอ่ งหนา้

ตะเวน็ = พระอาทติ ย์ อเี กิ้ง = พระจันทร์ ท่มิ = ท้ิง, ทาใหต้ ก (สิ่งของ.ขยะ)

ขี้เหยื่อ = ขยะ โฮงแฮม = โรงแรม พะยาด = โรคภับไขเ้ จบ็

นายแพด = บุรษุ พยาบาล นางแพด = นางพยาบาล โฮงหมอ = โรงพยาบาล

ท่านหมอ = นายแพทย์.แพทย์หญงิ เกิบ = รองเทา้ โมง = นาฬกิ า

ห้องการปอ้ งกนั ความสงบ = สถานตี ารวจ ทะนาคาน = ธนาคาร จั๋งได๋ = อยา่ งไร

ลองเท้า = ถุงเทา้ ตั่ง = เก้าอี้ สบฝู่ ุ่น = ผงซกั ฟอก ฮ้านจอดยาง = ร้านปะยาง

หลวง = ใหญ่โต แพ้ = ชนะ เสยี ให้ = แพ้ แอบกาย = ออกกาลังกาย

กะปอมหลวง = ไดโนเสาร์ จาปาหลวง (เซยี งเมยี่ ง) = ดอกลน่ั ทม เจ้ามหาชีวติ = ในหลวง

หมนั้ ยืน = ยนื ยาว เฮือนพกั = บ้านพัก, เกสตเ์ ฮาส์ เค่อื ง = สนิ ค้า สนิ คา้ = ขายสนิ คา้

ขายเคอื่ ง = ผา้ แผน่ แพ,ผา้ แพ = เสือ้ ผา้ สาเรจ็ รูป โส้ง = กางเกง ซน่ิ = ผ้านุ่ง

ขายโต, ขายของ = ค้าประเวณี ถงุ ยาง = ถงุ พลาสตกิ เสื้อกันฝนตัวน้อย = ถงุ ยางอนามัย

เซนิ ซาบ = โปรดทราบ ตนื่ ตาม = ตื่นตมู บอ่ นท่องเท่ียว = สถานที่ทอ่ งเทีย่ ว

ย่าง = เดนิ ถา้ ต่ิง.ถ้าหินตงิ่ = ถ้าหนิ งอกหินย้อย วนั สังขานล่อง = วนั สงกรานต์

ใบประหยัด = ระวงั วนั สังขานขึ้น = วันปใี หม่ ใบยง่ั ยืน = ใบประกาศเกียรตคิ ณุ

มอดไฟ = ดับไฟ ไฟอานาจ = ไฟแดง ไฟเกียม = ไฟเหลือง

ไฟเสรี = ไฟเขียว กะเกยี ม = ตระเตรยี ม บค่ ่อยมกั = ไมค่ อ่ ยชอบ

ตา่ หกู ,ตาแผ่น = ทอผ้า ปาฝา = ตะพาบน้า ตาด = นา้ ตก

ท้งั พวง = ทงั้ ระบบ ปูยาง = ราดยาง เสยี = หาย

บอ่ นน่งั = ทนี่ ่ัง ห้ามสูบยา = ห้ามสบู บหุ ร่ี ทงุ่ เพียง = ทีร่ าบ

พูเพยี ง = ที่สงู พูดอย = ภเู ขา

กิจหก้อรงรสมมสุดง่ ปเสระรชมิ ากชานรออาเา่ ภนออภอซูนาไงลน์

สาระนา่ รู้ ลาวประเทศเพอื่ นบา้ นของไทย

รู้จกั ภาษาลาว(แบบขาๆ) ชดุ ที่ 6
ชอื่ หนงั บันเทงิ ตา่ งๆ
ไทย : ไททานคิ - ลาว : ชรู้ ักเรอื ล่ม
ไทย :ศรราม ออก อลั บมั้ อย่างนต้ี ้องตกี น้
- ลาว : ศอ่ น ฮาม ออกแผงอยา่ งน่ีต้องตดี ากกกกก
ไทย : ห้องผา่ ตัด - ลาว : ห้องปาด
ไทย : จรู าสสิคปาร์ค - ลาว : กะปอมพยศ
ไทย : เชอื ด เชือด น่ิม นิม่ - ลาว : ปาด ปาด เนบิ เนิบ
ไทย : หลอด ฟลอู อเรสเซนต์ - ลาว : ข้าวหลามแจ้ง
ไทย : รถไฟ - ลาว : ห้องแถว ไหล
มาดนู กั กฬี ากนั บา้ ง ปลอ่ ย ตวั นกั วง่ิ 100 เมตร
ไทย : เขา้ ท่ี - ลาว : เขา้ ซ่อง
ไทย : ระวงั - ลาว : โก่งดาก
ไทย : ไป - ลาว : แลน่