The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.
Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search
Published by araya_oildy, 2023-04-04 00:25:09

แผนปฏิบัติการ ด้านการพัฒนาอุตสาหกรรม กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง2


แผนปฏิบตการ ด้านการพัฒนาอุตสาหกรรม

กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒

ประจ าปีงบประมาณ พ.ศ. 2566


ค านา



ตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี (ฉบับที่ ๒)

พ.ศ. ๒๕๖๒ วันที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๖๒ โดยให้หน่วยงานของรัฐจัดท าแผนปฏิบัติราชการของส่วนราชการ

ให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติ แผนการปฏิรูปประเทศ และแผนพฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
เพอให้การด าเนินงานขององค์กรบรรลุตามเป้าหมาย และการบริหารงบประมาณเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
ื่
รวมทั้งมีการติดตามประเมิน และรายงานผลการปฏิบัติราชการได้อย่างถูกต้องรวดเร็ว

ส านักงานอตสาหกรรมจังหวัดอบลราชธานี ได้จัดท าแผนพฒนาด้านอตสาหกรรมกลุ่มจังหวัด




ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 2 ซึ่งประกอบด้วยจังหวัดอบลราชธานี ศรีสะเกษ ยโสธร และอานาจเจริญ


ประจ าปีงบประมาณ พ.ศ. 2566 โดยแผนพฒนาเล่มนี้ได้ข้อมูลจากการประชุมระดมความคิดเห็นร่วมกับ


ส านักงานอตสาหกรรมจังหวัด ในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 2 และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

ซึ่งสอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติ ๒๐ ปี แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ ร่างแผนพฒนาเศรษฐกิจและสังคม
แห่งชาติ ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๕๖๖ - ๒๕๗๐) แผนการปฏิรูปประเทศ นโยบายระดับกระทรวง แผนพัฒนากลุ่ม

จังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 2 และแผนปฏิบัติการด้านต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการพฒนา
ื่
ภาคอตสาหกรรม เพอให้การบริหารงานด้านการพฒนาอตสาหกรรมของกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ



ตอนล่าง 2 เกิดผลสัมฤทธิ์และมีประสิทธิภาพ



ส านักงานอตสาหกรรมจังหวัดอบลราชธานี หวังเป็นอย่างยิ่งว่าแผนพฒนาด้านอตสาหกรรม

กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 2 ประจ าปีงบประมาณ พ.ศ. 2566 ของส านักงานอุตสาหกรรม
จังหวัด ในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 2 จะเป็นประโยชน์ และสามารถใช้
เป็นกรอบแนวทางในการด าเนินงาน ด้านการพฒนาอตสาหกรรมของกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ


ตอนล่าง 2 ต่อไป และขอขอบคุณทุกหน่วยงานที่ให้ความร่วมมือในการประชุม และสนับสนุน ข้อมูลมา ณ
โอกาสนี้ ส านักงานอุตสาหกรรมจังหวัดอุบลราชธานี


ส านักงานอุตสาหกรรมจังหวัดอุบลราชธานี



สารบญ


หน้า
ค าน า
สารบัญ

ส่วนที่ 1 บทสรุปผู้บริหาร ๑
ส่วนที่ 2 ความสอดคล้องกับแผน 3 ระดับ ตามนัยของมติคณะรัฐมนตรี 2
เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2560
ส่วนที่ 3 สาระส าคัญของแผนปฏิบัติการ ด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัด 11

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 2 ประจ าปีงบประมาณ พ.ศ. 2566

3.1 การประเมินสถานการณ ปัญหา และความจ าเป็นของแผนปฏิบัติการ 11
ด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 2
ระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566 – 2570)

3.1.1 ข้อมูลสภาพทั่วไปของจังหวัด 11
3.1.2 การวิเคราะห์สภาวการณ์และศกยภาพ 15

3.1.3 ข้อมูลการวิเคราะห์สภาวะแวดล้อม และศักยภาพในการพัฒนาอุตสาหกรรม 16

3.2 สาระส าคัญของแผนปฏิบัติการ ด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัด 17
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 2 ประจ าปีงบประมาณ พ.ศ. 2566
3.2.1 วิสัยทัศน์ 17
3.2.2 พันธกิจ 17
3.2.3 แนวทางการพัฒนา เป้าประสงค์ ตัวชี้วัด และค่าเป้าหมาย กลยุทธ์ โครงการ 18

ส่วนที่ 4 ภาคผนวก
4.1 โครงการแบบย่อ 23
4.2 ความเชื่อมโยงแผนปฏิบัติราชการ อก. แผนปฏิบัติราชการ สปอ. 28

และแผนปฏิบัติการ ด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัด
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 2 ประจ าปีงบประมาณ พ.ศ. 2566




แผนปฏิบตการ ด้านการพัฒนาอุตสาหกรรม
กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒

ประจ าปีงบประมาณ พ.ศ. 2566



ส่วนที่ ๑ บทสรุปผู้บริหาร


กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ ประกอบด้วย ๔ จังหวัด ได้แก่ จังหวัดอบลราชธานี

ื้


ศรีสะเกษ ยโสธร และอานาจเจริญ โดยมีที่ตั้งอยู่บริเวณตะวันออกสุดของภาคอสาน มีพนที่รวมกันประมาณ

๒๐ ล้านไร่ คิดเป็นร้อยละ ๑๙ ของพนที่ภาคอสาน มีประชากรรวมทั้งสิ้นมากกว่า ๔ ล้านคน โดยมีพนที่
ื้
ื้

ติดกับประเทศเพอนบ้าน ๒ ประเทศ ได้แก่ สปป.ลาว และ ราชอาณาจักรกัมพชา โดยเป็นพรมแดนยาวทั้งสิ้น
ื่
กว่า ๘๐ ๐ กิโลเมตร ทั้งพรมแดนทางบก และทางน้ า (แม่น้ าโขง) มีด่านพรมแดนถาวร ๓ แห่ง
และจุดผ่อนปรนเพื่อการค้า จ านวน ๖ จุด มูลค่าการค้ารวมมากกว่า ๒๐,๐๐๐ ล้านบาทต่อปี
มูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัด (GPP) จังหวัดอบลราชธานี ในปี พ.ศ.๒๕๖๐ มีมูลค่ามากกว่า

๒๔๓,๐๐๐ ล้านบาท สินค้าเกษตรที่ส าคัญได้แก่ ข้าวหอมมะลิ, มันส าปะหลัง, ยางพารา พชผักและผลไม้ เช่น

พริก กระเทียม และทุเรียน เป็นต้น โรงงานอุตสาหกรรมส่วนใหญ่ในกลุ่มจังหวัด เป็นโรงงานที่เกี่ยวข้องกับการ
แปรรูปผลผลิตทางการเกษตร ได้แก่ โรงสีข้าว, โรงงานแปรรูปมันส าปะหลัง, โรงงานแป้ง, โรงงานผลิตเส้น
ก๋วยเตี๋ยว, โรงงานผลิตเอทานอลจากพืช เป็นต้น

กลุ่มจังหวัดฯ เป็นที่ตั้งของหน่วยงานพฒนาผู้ประกอบการหลายหน่วยงาน เช่น ศูนย์ส่งเสริม



อตสาหกรรม ภาคที่ ๗ กรมส่งเสริมอตสาหกรรม และยังหน่วยงานวิชาการหลายแห่ง ที่ส าคัญได้แก่

มหาวิทยาลัยอบลราชธานี ซึ่งมีอทยานวิทยาศาสตร์ ให้ค าปรึกษาด้านนวัตกรรม, โรงงานต้นแบบ

ื้
(Pilot Plant) และพนที่ท างานแบบ Co-Working Space ซึ่งจะช่วยเหลือผู้ประกอบการในการยกระดับ


การพฒนาได้อย่างมีประสิทธิภาพ ในปี พ.ศ. ๒๕๖6 กลุ่มจังหวัดฯ จึงได้จัดท าแผนปฏิบัติการด้านการพฒนา
อุตสาหกรรมของกลุ่มจังหวัดฯ ดังนี้
วิสัยทัศน์ “ยกระดับคุณภาพ และเพิ่มมูลค่าสินค้าอุตสาหกรรมเกษตรแปรรูป สร้างคุณค่าแก่

ชุมชน และรักษ์สิ่งแวดล้อม”
แนวทางการพัฒนา ๓ ด้าน ดังนี้

ิ่

แนวทางการพฒนาด้านที่ ๑ ส่งเสริม สนับสนุนการสร้างมาตรฐานการผลิตที่เป็นการเพมมูลค่าและเป็นมิตร
กับสิ่งแวดล้อม
ิ่
แนวทางการพฒนาด้านที่ ๒ ยกระดับผู้ประกอบการและชุมชนให้มีขีดความสามารถ และเพมมูลค่า

ด้านการท่องเที่ยว ให้รองรับการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัล และยุควิถีใหม่
(New Normal)

แนวทางการพฒนาด้านที่ ๓ พฒนากลไก เครือข่าย ความร่วมมือผู้ประกอบการอตสาหกรรม ชุมชน



หน่วยงานราชการ เพื่อส่งเสริมและพัฒนาการประกอบอุตสาหกรรมอย่างยั่งยืน










แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๑
ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566



ส่วนที่ ๒ ความสอดคล้องกับแผน ๓ ระดบ ตามนัยยะของมติคณะรัฐมนตรี

เมื่อวันที่ ๔ ธนวาคม ๒๕๖๐
๒.๑ ยุทธศาสตร์ชาติ (แผนระดับที่ ๑)

๑) ยุทธศาสตร์ชาติ ด้านการสร้างความสามารถในการแข่งขัน
(๑) เป้าหมาย : เพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ

(๒) ประเด็นยุทธศาสตร์ ๑ การเกษตรสร้างมูลค่า
ประเด็นยุทธศาสตร์ ๒ อุตสาหกรรมและบริการแห่งอนาคต
ประเด็นยุทธศาสตร์ ๓ พัฒนาเศรษฐกิจบนพื้นฐานผู้ประกอบการยุคใหม่

(๓) การบรรลุเป้าหมายตามยุทธศาสตร์ชาติ
เพมรายได้ให้กับผู้ประกอบการ ผู้ผลิตสินค้า โดยใช้นวัตกรรมและเทคโนโลยี
ิ่
ิ่
ื่
เพอสร้างมูลค่าเพมให้กับสินค้า และลดต้นทุนที่เกิดจากกระบวนการผลิต และการจัดการ ทั้งนี้จะด าเนินการ
ื้
บนพนฐานแนวคิดเศรษฐกิจดิจิทัล รวมถึงสร้างภูมิทัศน์ทางเศรษฐกิจเชิงนวัตกรรม (Creative Economy
Landscape) เพื่อสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันของผู้ประกอบการในจังหวัด

๒) ยุทธศาสตร์ชาติ ด้านการสร้างการเติบโตบนคุณภาพชีวิตที่เป็นมิตรต่อ
สิ่งแวดล้อม
(๑) เป้าหมาย การเติบโตที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
(๒) ประเด็นยุทธศาสตร์ ๑ สร้างการเติบโตอย่างยั่งยืนบนสังคมเศรษฐกิจสีเขียว
ประเด็นยุทธศาสตร์ ๒ พฒนาพนที่เมือง ชนบท เกษตรกรรม และอตสาหกรรม

ื้

เชิงนิเวศ มุ่งเน้นความเป็นเมืองที่เติบโต
(๓) การบรรลุเป้าหมายตามยุทธศาสตร์ชาติ
ก าหนดมาตรการ และรูปแบบการประกอบกิจการอุตสาหกรรม ไม่ให้มีผลกระทบ

กับสิ่งแวดล้อม ส่งเสริมให้ผู้ประกอบการน าเทคโนโลยีการผลิตและการจัดการที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม รวมถง

สร้างการมีส่วนร่วมภาคประชาชนในการตรวจสอบ และให้ข้อเสนอแนะในการพฒนาพนที่ เป็นภาคีเครือข่าย
ื้

ร่วมกันกับ ภาคราชการ และสถานประกอบการ เพอให้เกิดการเติบโตของชุมชนเมืองและพนที่สีเขียว
ื้
ื่
อย่างยั่งยืน
๒.๒ แผนระดับที่ ๒ (เฉพาะที่เกี่ยวข้อง)


๒.๒.๑ แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ
ประเด็น อุตสาหกรรมและบริการแห่งอนาคต

๑) เป้าหมายระดับประเด็นของแผนแม่บทฯ
• เป้าหมายที่ ๑ การขยายตัวของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ
สาขาอุตสาหกรรมและบริการ

• เป้าหมายที่ ๒ ผลิตภาพการผลิตของภาคอุตสาหกรรมและภาคบริการเพิ่มขึ้น
• การบรรลุเป้าหมายตามแผนแม่บทฯ

ิ่
ิ่
สร้างมูลค่าเพมโดยใช้นวัตกรรม และเพมประสิทธิภาพในกระบวนการ
ผลิตและการบริการจัดการ เพอลดต้นทุนและสร้างความได้เปรียบในการแข่งขัน ส่งผลให้รายได้รวมของสาขา
ื่
อตสาหกรรมเพอสูงขึ้น รวมถึงมีการขยายตัวของอตสาหกรรมที่มีศักยภาพในอนาคต (New S-Curve) ได้แก่

ื่

อุตสาหกรรมชีวภาพ และอุตสาหกรรมและบริการดิจิทัล

แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๒


ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


๒) แผนย่อยของแผนแม่บทฯ
อุตสาหกรรมชีวภาพ

• แนวทางการพัฒนา


ส่งเสริมการพฒนาอตสาหกรรมชีวภาพ และสร้างสภาพแวดล้อม
ื้
ที่เหมาะสม มุ่งเน้นการใช้วัตถุดิบภายในพนที่ ได้แก่ ข้าวหอมมะลิ มันส าปะหลัง และออย รวมถึงเศษวัสดุ

ื่
ทางการเกษตรต่างๆ สร้างความร่วมมือกับหน่วยงานทางด้านวิชาการ และภาคธุรกิจการค้า เพอขยายโอกาส
ไปสู่ตลาดสินค้านวัตกรรม และกลุ่มลูกค้าที่มีก าลังการซื้อสูง
• เป้าหมายของแผนย่อย

ิ่
การเพมขึ้นของจ านวนผลิตภัณฑ์ที่ใช้เทคโนโลยีชีวภาพในการพฒนา
ผลิตภัณฑ์ และการใช้เทคโนโลยีชีวภาพในการบริหารจัดการกระบวนการผลิต และควบคุมคุณภาพสิ่งแวดล้อม
จากการประกอบการ

• การบรรลุเป้าหมายตามแผนย่อยของแผนแม่บทฯ

ผู้ประกอบการอตสาหกรรม วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม
และวิสาหกิจชุมชนมีความเข้าใจเทคโนโลยีชีวภาพมากขึ้น และสามารถน ามาใช้ในกระบวนการผลิต ก่อให้เกิด

เป็นผลิตภัณฑ์ หรือนวัตกรรมการผลิตใหม่ รวมถึงการใช้เทคโนโลยีชีวภาพในการควบคุมคุณภาพของเสีย
จากกระบวนการผลิตให้เป็นไปตามมาตรฐาน

๒) แผนย่อยของแผนแม่บทฯ
การเกษตรอัตลักษณ์พื้นถิ่น

• แนวทางการพัฒนา

ื้
ส่งเสริมและพฒนาผลิตภัณฑ์เกษตรอตลักษณ์พนถิ่น ด้วยการประยุกต์

ใช้ภูมิปัญญา นวัตกรรมและเทคโนโลยีการพฒนากระบวนการผลิตและบรรจุภัณฑ์ เพอให้สินค้าอตลักษณ์

ื่


ื้
พนถิ่นออกสู่ตลาดสม่ าเสมอรวมถึงสินค้าเกษตรนอกฤดูกาล ตลอดจนส่งเสริมการพฒนาคุณภาพมาตรฐาน
ที่ตอบสนองต่อความต้องการของผู้บริโภคที่หลากหลาย

ส่งเสริมการพฒนาและยกระดับความสามารถของเกษตรกรและชุมชน
ในการพฒนาสินค้า เกษตรอตลักษณ์พนถิ่นเพอสร้างรายได้ให้กับเกษตรกร และผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชน
ื่
ื้


ท้องถิ่นอย่างยั่งยืน
สร้างอตลักษณ์หรือน าเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับแหล่งก าเนิดให้กับสินค้า

รวมทั้งการสร้างความแตกต่าง และโดดเด่นของสินค้าในแต่ละท้องถิ่น และสร้างตราสินค้าของเกษตรอัตลักษณ์
ื้
พนถิ่น ตลอดจนใช้ประโยชน์จากเอกลักษณ์แต่ละพนที่ในการเชื่อมโยงไปสู่ภาคการผลิตอน เช่น การท่องเที่ยว
ื่
ื้
ื้
และบริการ และส่งเสริมการบริโภคสินค้า เกษตรอตลักษณ์พนถิ่นในระดับประเทศ และเพอการส่งออก

ื่
ไปยังตลาดโลก
• เป้าหมายของแผนย่อย
สินค้าเกษตรอัตลักษณ์พื้นถิ่นมีมูลค่าเพิ่มขึ้น











แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๓


ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


๒) แผนย่อยของแผนแม่บทฯ
เกษตรปลอดภัย

• แนวทางการพัฒนา
ส่งเสริมและสนับสนุนเกษตรกร ชุมชน ท้องถิ่น รวมถึงสถานประกอบการ
ื้
ให้สามารถผลิตสินค้าเกษตรและอาหารที่มีคุณภาพมาตรฐาน ทั้งมาตรฐานที่เป็นขั้นพนฐานตามหลักการปฏิบัติ
ที่ดีทางการเกษตร และพัฒนาต่อยอดไปจนถึงมาตรฐานขั้นสูง เช่น มาตรฐานอินทรีย์ เป็นต้น ตลอดจนส่งเสริม
การวิจัยพฒนาสินค้า พร้อมทั้งดูแลการผลิตอาหาร ภายใต้มาตรฐานความปลอดภัย และการคุ้มครองผู้บริโภค

และการค้าระดับสากล

• เป้าหมายของแผนย่อย
สินค้าเกษตรเกษตรปลอดภัยมีมูลค่าเพิ่มขึ้น
เกษตรแปรรูป

• แนวทางการพัฒนา
ส่งเสริมการพฒนาและใช้วัตถุดิบและผลิตผลทางการเกษตร ที่เชื่อมโยง

ไปสู่กระบวนการแปรรูปในอุตสาหกรรมต่อเนื่องที่เกี่ยวข้อง เพื่อใช้เป็นวัตถุดิบในการแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่

ที่มีมูลค่าสูง โดยการน าเทคโนโลยีและนวัตกรรมมาประยุกต์ใช้ในกระบวนการผลิตตลอดห่วงโซ่อปทาน

ให้แก่เกษตรกรและสถาบันเกษตรการ เพื่อเพิ่มมูลค่าสินค้าเกษตร
ส่งเสริมการแปรรูปโดยประยุกต์ใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรม รวมถึง
องค์ความรู้และภูมิปัญญาที่ทันสมัย มีประสิทธิภาพในการแปรรูป สร้างความแตกต่าง และเพมมูลค่า
ิ่
ในผลิตภัณฑ์และสินค้าเกษตร รวมทั้งการผลักดันเทคโนโลยีและนวัตกรรมการแปรรูปสินค้าเกษตรขั้นสูง
ที่มีคุณค่าเฉพาะ และผลิตภัณฑ์คุณภาพสูงที่สอดคล้องกับความต้องการของตลาดไปสู่การผลิตเชิงพาณิชย์
สนับสนุนการใช้นาโนเทคโนโลยี และนวัตกรรมสมัยใหม่
มาใช้ในกระบวนการผลิต, กระบวนการเก็บเกี่ยวและแปรรูป อาทิเช่น บรรจุภัณฑ์อัจฉริยะ การควบคุมคุณภาพ

และความปลอดภัย การติดตามผลิตภัณฑ์ในระหว่างการขนส่ง และการยืดอายุของอาหารและสินค้าเกษตร
ื่
ในบรรจุภัณฑ์ เพอเพมมูลค่าให้กับสินค้า การส่งเสริมการสร้างตราสินค้า และขยายช่องทางการตลาดด้วย
ิ่
ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ รวมทั้งให้ความส าคัญกับการสร้างเครื่องหมายทางการค้า และการปกป้อง
ทรัพย์สินทางปัญญา

• เป้าหมายของแผนย่อย

สินค้าเกษตรแปรรูปและผลิตภัณฑมีมูลค่าเพิ่มขึ้น
ประเด็น การท่องเที่ยว
๑) เป้าหมายระดับประเด็นของแผนแม่บทฯ

• เป้าหมายที่ ๑ รายได้จากการท่องเที่ยวของเมืองรองเพิ่มขึ้น

• การบรรลุเป้าหมายตามแผนแม่บทฯ
อัตราส่วนรายได้จากการท่องเที่ยวของเมืองหลัก และเมืองรอง มีสัดส่วน
๘๐ : ๒๐











แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๔


ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


๒) แผนย่อยของแผนแม่บทฯ
การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์และวัฒนธรรม

• แนวทางการพัฒนา

ส่งเสริมการพฒนา และใช้วัตถุดิบและผลิตผลทางการเกษตร ที่เชื่อมโยง
ไปสู่กระบวนการแปรรูปในอุตสาหกรรมต่อเนื่องที่เกี่ยวข้อง เพื่อใช้เป็นวัตถุดิบในการแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่

ที่มีมูลค่าสูง โดยการน าเทคโนโลยีและนวัตกรรมมาประยุกต์ใช้ในกระบวนการผลิตตลอดห่วงโซ่อปทาน

ให้แก่เกษตรกร และสถาบันเกษตรการ เพื่อเพิ่มมูลค่าสินค้าเกษตร
ส่งเสริมการแปรรูป โดยประยุกต์ใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรม รวมถึง

ิ่
องค์ความรู้และภูมิปัญญาที่ทันสมัย มีประสิทธิภาพในการแปรรูป สร้างความแตกต่าง และเพมมูลค่า
ในผลิตภัณฑ์และสินค้าเกษตร รวมทั้งการผลักดันเทคโนโลยีและนวัตกรรมการแปรรูปสินค้าเกษตรขั้นสูง
ที่มีคุณค่าเฉพาะ และผลิตภัณฑ์คุณภาพสูงที่สอดคล้องกับความต้องการของตลาดไปสู่การผลิตเชิงพาณิชย์
สนับสนุนการใช้นาโนเทคโนโลยี และนวัตกรรมสมัยใหม่มาใช้
ในกระบวนการผลิต, กระบวนการเก็บเกี่ยวและแปรรูป อาทิเช่น บรรจุภัณฑ์อจฉริยะ การควบคุมคุณภาพ

และความปลอดภัย การติดตามผลิตภัณฑ์ในระหว่างการขนส่ง และการยืดอายุของอาหารและสินค้าเกษตร
ื่
ิ่
ในบรรจุภัณฑ์ เพอเพมมูลค่าให้กับสินค้า การส่งเสริมการสร้างตราสินค้า และขยายช่องทางการตลาดด้วย
ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ รวมทั้งให้ความส าคัญกับการสร้างเครื่องหมายทางการค้า และการปกป้อง
ทรัพย์สินทางปัญญา
• เป้าหมายของแผนย่อย
สินค้าเกษตรแปรรูปและผลิตภัณฑ์มีมูลค่าเพิ่มขึ้น

๒) แผนย่อยของแผนแม่บทฯ
การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ ความงาม และแพทยแผนไทย

• แนวทางการพัฒนา


พฒนายกระดับคุณภาพผลิตภัณฑ์ด้านแพทย์แผนไทยให้มีมาตรฐาน
ระดับสากล และสอดคล้องกับความต้องการของตลาด เพื่อสร้างมูลค่าเพมให้แก่ผลิตภัณฑ์ โดยการวิจัยพฒนา

ิ่
นวัตกรรมต่อยอดให้เกิดสินค้าใหม่ และการแปรรูปผลิตภัณฑ์ พร้อมสร้างความเชื่อมั่นของผู้บริโภคต่อ
ผลิตภัณฑ์การแพทย์แผนไทย

• เป้าหมายของแผนย่อย
- รายได้จากการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ ความงาม และแพทย์แผนไทยเพมขึ้น
ิ่
- สถานประกอบการด้านการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพและบริการทาง
การแพทย์ได้รับมาตรฐานเพิ่มขึ้น





















แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๕


ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


๒.๒.๒ แผนการปฏิรูปประเทศ ด้านเศรษฐกิจ

๑) เรื่อง/ประเด็นการปฏิรูป


หัวข้อที่ ๑ ด้านการเพิ่มขดความสามารถในการแข่งขัน
หัวข้อย่อย ๑.๑ ผลิตภาพ (Productivity)

- อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและบริการ
- อุตสาหกรรมการเกษตร
- อุตสาหกรรมอาหาร
- อุตสาหกรรมเศรษฐกิจชีวภาพ

- อุตสาหกรรมยานยนต์ไฟฟ้า
- อุตสาหกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้าอัจฉริยะ
- อุตสาหกรรมเศรษฐกิจดิจิทัล

- อุตสาหกรรมการศึกษา
- อุตสาหกรรมสาธารณสุข
- การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ - อาชีวศึกษา (สนับสนุน)

- การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ - อุดมศกษา (สนับสนุน)
ิ่
- การเพมประสิทธิภาพทางเทคโนโลยี - โครงสร้างพนฐานทางด้านเทคโนโลยี
ื้
สารสนเทศ (สนับสนุน)
- การเพิ่มประสิทธิภาพทางเทคโนโลยี - Big Data (สนับสนุน)
- การเพมระดับการแข่งขันทางธุรกิจ - หน่วยงานดูแลด้านกฎหมาย
ิ่
ด้านการแข่งขันทางการค้าและตลาดเสรี (สนับสนุน)
- คณะท างานด้านการประชาสัมพันธ์ (สนับสนุน)
ิ่
- การเพมระดับการแข่งขันทางธุรกิจ – วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม
(สนับสนุน)
- การเพิ่มระดับการแข่งขันทางธุรกิจ – ความยากง่ายในการท าธุรกิจ (สนับสนุน)


หัวข้อย่อย ๑.๒ การรวมกลุ่มในภูมิภาค
- Regional Integration Committee คณะอนุกรรมการขับเคลื่อน
การรวมกลุ่มในภูมิภาค
- Cluster and Hubs พัฒนาอุตสาหกรรมเป้าหมาย
- พัฒนาเมืองหลัก เมืองศูนย์กลางของภูมิภาค

-Regional Headquarters /ศูนย์วิจัยและพฒนา/Trading Center /

Treasury Center
- Borderless Trade ขจัดอุปสรรคทางการค้า

- ส่งเสริมให้ผู้ประกอบการไทยลงทุนในต่างประเทศ

หัวข้อย่อย ๑.๓ ระบบนิเวศด้านวิจัยพฒนาและนวัตกรรม (R&D
Innovation Ecosystem)
- จัดตั้งศูนย์กลางการวิจัยและพัฒนา
- การตั้งศูนย์กลางเพื่อส่งเสริมธุรกิจสตาร์ทอัพ และสเกลอัพ




แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๖


ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


หัวข้อที่ ๒ ด้านการปฏิรูปด้านความเท่าเทียมและการเติบโตอย่างมีส่วนร่วม
หัวข้อย่อย ๒.๑ การยกระดับรายได้และคุณภาพชีวิตในระดับบุคคล

- การสร้างและใช้ Big Data ภาคเกษตร
- การจัดตั้ง Centre of Excellence ส าหรับภาคเกษตร
- การสร้างแรงงานคุณภาพ (Super Worker) และเชื่อมโยงแรงงานสู่ตลาด
อย่างครบวงจร

หัวข้อย่อย ๒.๒ การเสริมสร้างพลังอ านาจชุมชน
- การพัฒนาธุรกิจชุมชน
- การสร้างความมีส่วนร่วมจากภาคเอกชนในการลดความเหลื่อมล้ า

หัวข้อที่ ๓ ด้านการปฏิรูปสถาบันทางเศรษฐกิจ
หัวข้อย่อย ๓.๓ การปฏิรูปสถาบันด้านการส่งเสริมผลิตภาพ การมาตรฐาน

และนวัตกรรม
ื่
หัวข้อย่อย ๓.๔ การปฏิรูปสถาบันทางเศรษฐกิจเพอบริหารการส่งเสริม
วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดเล็ก (SMEs)

หัวข้อย่อย ๓.๕ การปฏิรูปหน่วยงาน ขับเคลื่อน ติดตาม และประเมินผลการ
พัฒนาเศรษฐกิจ

หัวข้อที่ ๔ ด้านการปฏิรูปประเทศด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

ประเด็นปฏิรูปเรื่อง ทรัพยากรทางบก
หัวข้อย่อยที่ ๓ ทรัพยากรแร่
- เร่งรัดจัดท าพื้นที่ศักยภาพแร่ และเขตแหล่งแร่เพื่อการท าเหมือง
- พฒนาเครื่องมือก ากับดูแลการบริหารจัดการเหมืองแร่ให้เป็นมิตร

ต่อสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ
ื่
- สร้างกลไกเพอเสริมศักยภาพของท้องถิ่นและชุมชน ในการติดตาม
ตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อมจากการท าเหมืองแร่

หัวข้อย่อยที่ ๒ การบริหารเชิงพื้นที่
- การบริหารจัดการร่วมกัน
- การถ่ายโอนภารกิจและความรับผิดชอบ

ประเด็นปฏิรูปเรื่อง ทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง

- การบริหารจัดการขยะในทะเลและชายฝั่ง
- การบริหารจัดการมลพิษในทะเลและชายฝั่ง





















แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๗
ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


ิ่
ประเด็นปฏิรูปเรื่อง สงแวดล้อม
- ประเด็นปฏิรูปที่ ๑ เสริมสร้างระบบบริหารจัดการมลพิษที่แหล่งก าเนิด
ให้มีประสิทธิภาพ

หัวข้อย่อยที่ ๑.๔ ขยายบทบาทหน้าที่และความรับผิดชอบของภาคเอกชน
ในการจัดการขยะอันตรายชุมชนตั้งแต่ต้นทาง
หัวข้อย่อยที่ ๑.๕ บังคับใช้มาตรฐานจัดการน้ าเสียอย่างเคร่งครัด

ตั้งแต่การขออนุมัติการก่อสร้าง
หัวข้อย่อยที่ ๑.๗ กระตุ้นการบริโภคสินค้าที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
เพื่อจูงใจให้โรงงานจัดการมลพิษที่ต้นทาง : มลพิษจากโรงงานอุตสาหกรรม
ิ่
หัวข้อย่อยที่ ๑.๘ ปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อตสาหกรรม โดยเพม

ข้อก าหนดด้านการผลิตที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
หัวข้อย่อยที่ ๑.๙ ลด/เลิกการใช้สารเคมีเพอการเกษตรที่ส่งผลกระทบ
ื่
ต่อสุขภาพประชาชนและคุณภาพสิ่งแวดล้อม
หัวข้อย่อยที่ ๑.๑๐ ขยายบทบาทหน้าที่และความรับผิดชอบของ

ภาคเอกชนในการจัดการการใช้สารเคมีเพื่อการเกษตรตั้งแต่ต้นทางถึงปลายทาง
- ประเด็นปฏิรูปที่ ๒ ปรับปรุงระบบและกลไกการเฝ้าระวง ควบคุม

ติดตาม และตรวจสอบมลพิษ
หัวข้อย่อยที่ ๒.๓ การจัดท าท าเนียบการปล่อยและเคลื่อนย้ายมลพษ

และเปิดเผยข้อมูลต่อสาธารณะอย่างโปร่งใส

หัวข้อย่อยที่ ๒.๔ ปรับปรุงระบบติดตามและตรวจสอบมลพษที่เกิด

จากสถานประกอบการ (โรงงาน/ฟาร์ม) : มลพิษจากการใช้สารเคมีในภาคอุตสาหกรรมและเกษตรกรรม

หัวข้อย่อยที่ ๒.๕ ก ากับควบคุมการใช้ดุลพนิจของเจ้าหน้าที่ในการบังคับ
ใช้บทลงโทษกับสถานประกอบการที่กระท าผิดกฎหมายและปรับปรุงบทลงโทษให้มีความรุนแรงมากขึ้น :

มลพิษจากการใช้สารเคมีในภาคอุตสาหกรรม และเกษตรกรรม

หัวข้อย่อยที่ ๒.๖ พฒนาระบบและกลไกการมีส่วนร่วมของภาคประชาชน
ในการควบคุม เฝ้าระวังติดตาม และตรวจสอบการปล่อยมลพิษและการจัดการของเสียจากการผลิต

หัวข้อที่ ๕ ด้านการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ

ประเด็นปฏิรูปที่ ๑ ด้านการป้องกันและเฝ้าระวัง

ประเด็นปฏิรูปที่ ๒ ด้านการป้องปราม

ประเด็นปฏิรูปที่ ๓ ด้านการบริหารจัดการ

๒) ขั้นตอนการด าเนินงาน
ื่
- ถ่ายทอดความรู้ เทคโนโลยี จากภาควิชาการสู่การปฏิบัติ เพอให้
ผู้ประกอบการมีแนวคิดในการพัฒนาสินค้า กระบวนการผลิตให้เกิดมูลค่าเพิ่ม
- ส่งเสริมให้เกิดการลงทุนในอุตสาหกรรมแห่งอนาคต (New S-Curve)

ิ่
- เพมกระบวนการวิจัยและพฒนาผลิตภัณฑ์ ให้เกิดสังคมผู้ประกอบการ
ที่ใช้เทคโนโลยีในการพัฒนา มากกว่าการแข่งขันด้านราคา


แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๘



ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


๓) กิจกรรม
- จัดการสัมมนา นิทรรศการ การบรรยายให้ความรู้เกี่ยวกับการพฒนา

ผลิตภัณฑ์ และเทคโนโลยีการผลิต
- จัดตั้งเครือข่ายผู้ประกอบการ ร่วมกับหน่วยงานเครือข่าย เช่น ธนาคาร
หน่วยงานส่งเสริมผู้ประกอบการ ทั้งภาครัฐและเอกชน
ื่
- ให้การสนับสนุนผู้ประกอบการที่ใช้นวัตกรรมเพอการพฒนา โดยให้

ได้รับการสนับสนุนเงินทุน และสิทธิประโยชน์ต่างๆ
๔) เป้าหมายกิจกรรม
- มีการเพมขึ้นของจ านวนผลิตภัณฑ์ที่สร้างสรรค์ด้วยเทคโนโลยี
ิ่
และนวัตกรรม (Creative & Innovation Product)

- มีการสังคมผู้ประกอบการที่มุ่งเน้นการวิจัยและพฒนา และแสวงหาโอกาส
ทางการค้าในรูปแบบการค้าดิจิทัล

๒.๒.๓ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ ๑๓
ื่
๑) เป้าหมายหลักเพอพลิกโฉมประเทศไปสู่ “เศรษฐกิจสร้างคุณค่า สังคม
เดินหน้าอย่างยั่งยืน” หรือ Hi-Value and Sustainable Thailand
องค์ประกอบที่ ๑ การปรับโครงสร้างภาคการผลิตและบริการสู่เศรษฐกิจ
ฐานนวัตกรรม
หมุดหมายที่ ๑ เกษตรและเกษตรแปรรูปมูลค่าสูง

หมุดหมายที่ ๗ SMEs ที่เข้มแข็ง แข่งขันได้













































แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๙



ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


๒.๓ แผนระดับที่ ๓ ที่เกี่ยวข้อง

• แผนปฏิบัติราชการระยะ ๕ ปี (พ.ศ. ๒๕๖๖ - ๒๕๗๐) ของกระทรวงอุตสาหกรรม
• แผนปฏิบัติราชการระยะ ๕ ปี (พ.ศ. ๒๕๖๖ - ๒๕๗๐) ของส านักงานปลัด

กระทรวงอุตสาหกรรม
• แผนปฏิบัติการด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมไทย ๔.๐ ระยะ ๒๐ ปี (พ.ศ. ๒๕๖๒ - ๒๕๘๐)
โดยกระทรวงอุตสาหกรรม
• แผนปฏิบัติการด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมแปรรูปอาหาร ระยะที่ ๑ (พ.ศ. ๒๕๖๒ - ๒๕๗๐)

โดยส านักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม


• มาตรการพฒนาอตสาหกรรมชีวภาพของไทย ปี พ.ศ. ๒ ๕ ๖ ๑ - ๒๕๗๐
โดยส านักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม
• ยุทธศาสตร์การบริหารจัดการแร่ ๒๐ ปี (พ.ศ. ๒๕๖๐ - ๒๕๗๙) และ (ร่าง) แผน

แม่บทการบริหารจัดการแร่ ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๖๕ - ๒๕๖๙ โดยคณะกรรมการนโยบายบริหารจัดการ
แร่แห่งชาติ (คนร.)
• แผนปฏิบัติการลดก๊าซเรือนกระจกของประเทศปี พ.ศ. ๒ ๕ ๖ ๔ - ๒๕๗๓
สาขากระบวนการอุตสาหกรรมและการใช้ผลิตภัณฑ์รวมถึงน้ าเสียอตสาหกรรม โดย กรมโรงงานอุตสาหกรรม

• มาตรการสนับสนุนการผลิตรถยนต์ที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานไฟฟาในประเทศไทย

โดยส านักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม
• มาตรการพฒนาอตสาหกรรมหุ่นยนต์และระบบอตโนมัติ โดยส านักงานเศรษฐกิจ



อุตสาหกรรม
• แผนพัฒนากลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ พ.ศ. ๒๕๖๕
• แผนปฏิบัติการด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมจังหวัดอบลราชธานี พ.ศ. ๒๕๖๖ - ๒๕๖๗

• แผนปฏิบัติการด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมจังหวัดศรีสะเกษ พ.ศ.๒๕๖๖ - ๒๕๗๐
• แผนปฏิบัติการด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมจังหวัดยโสธร พ.ศ.๒๕๖๖ - ๒๕๗๐

• แผนปฏิบัติการด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมจังหวัดอานาจเจริญ พ.ศ.๒๕๖๖ - ๒๕๗๐





































แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๑๐
ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566



ส่วนที่ ๓ สาระส าคัญของแผนปฏิบัติการ ด้านการพัฒนาอุตสาหกรรม กลุ่มจงหวัด
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ ประจ าปีงบประมาณ พ.ศ.๒๕๖6


เพอให้การด าเนินการพฒนาด้านอตสาหกรรม ของกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ื่


ตอนล่าง ๒ เป็นไปอย่างเหมาะสม สอดคล้องกับสภาวการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป รวมถึงตรงกับศักยภาพ
ของพนที่ สภาพแวดล้อมในการประกอบการ ทั้งนี้รวมถึงสมรรถนะของผู้ประกอบการ ทั้งที่เป็นโรงงาน
ื้
ขนาดใหญ่ วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม รวมถึงวิสาหกิจชุมชน

เมื่อมีแผนปฏิบัติการด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมที่ชัดเจนแล้ว ก็จะสามารถน าไปปฏิบัติให้เหมาะสม
กับระยะเวลาตามแผนปฏิบัติการในแต่ละปี และสามารถน าไปปรับใช้กับแผนยุทธศาสตร์/แผนงานอนๆ
ื่
ื่
ที่เกี่ยวข้อง เช่น แผนปฏิบัติราชการจังหวัด, แผนยุทธศาสตร์/แผนปฏิบัติงานของหน่วยงาน/องค์กรอน


ื่
ที่เกี่ยวข้องกับการพฒนาอตสาหกรรม และเพอให้เกิดประโยชน์ในการจัดสรรทรัพยากร นอกเหนือจาก
งบประมาณ แล้วยังรวมถึงการจัดสรรบุคลากรเพื่อด าเนินการให้เป็นไปตามกรอบระยะเวลาที่ก าหนด
๓.๑ การประเมนสถานการณ์ ปัญหา และความจ าเป็นของแผนปฏิบัติการ




ด้านการพัฒนาอตสาหกรรม กลุ่มจังหวดภาคตะวนออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ ประจ าปีงบประมาณ
พ.ศ. 2566
๓.๑.๑ ข้อมูลสภาพทั่วไปของกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒



• ข้อมลพื้นฐานทางกายภาพ
๑) ที่ตั้งและอาณาเขต
ื้
พนที่กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ ตั้งอยู่ในตอนล่าง
ของภูมิภาค ประกอบด้วย ๔ จังหวัด ได้แก่ จังหวัดอบลราชธานี จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดยโสธร และจังหวัด

อานาจเจริญ มีพนที่รวมกันประมาณ ๓๑,๙๐๗ ตารางกิโลเมตร หรือ ๑๙,๙๔๒,๓๓๖ ไร่ คิดเป็นร้อย ๑๘.๘๙

ื้
ของพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และร้อยละ ๖.๒ ของพื้นที่ประเทศไทย มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศเพอน
ื่
บ้านระยะทางรวม ๖๐๑ กิโลเมตร ดังนี้
จังหวัดอุบลราชธานี มีอาณาเขตติดต่อกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ระยะทาง ๓๖๑ กิโลเมตร
มีอาณาเขตติดต่อกับราชอาณาจักรกัมพูชาระยะทาง ๖๗ กิโลเมตร
จังหวัดศรีสะเกษ มีอาณาเขตติดต่อกับราชอาณาจักรกัมพูชา ระยะทาง ๑๓๕ กิโลเมตร
จังหวัดอ านาจเจริญ มีอาณาเขตติดต่อกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ระยะทาง ๓๘ กิโลเมตร

อาณาเขต
ทิศเหนือ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดมุกดาหาร
ทิศตะวันออก มีอาณาเขตติดต่อกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
ทิศตะวันตก มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดร้อยเอ็ดและสุรินทร์

ทิศใต้ มีอาณาเขตติดต่อกับราชอาณาจักรกัมพูชา











แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๑๑
ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


2) ขนาดพื้นที่
กลุ่มจังหวัดฯ มีระยะห่างจากกรุงเทพมหานคร โดยทางรถยนต์ ๕๙๒ กิโลเมตร

และทางรถไฟ ๕๗๕ กิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ของกลุ่มจังหวัด ๓๑,๙๐๗ ตารางกิโลเมตร โดยจังหวัดอุบลราชธานี
มีพนที่มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ ๔๗.๓๔ รองลงมา คือ ศรีสะเกษ ร้อยละ ๒๗.๗๐ ยโสธร ร้อยละ ๑๓.๐๔
ื้
และอ านาจเจริญ ร้อยละ ๙.๙๑ ตามล าดับ โดยมีรายละเอยดดังนี้

พื้นที่
จังหวด คิดเป็นรอยละ


ตารางกิโลเมตร ไร่
อบลราชธานี ๑๕,๗๔๔.๘๔๐ ๙,๘๔๐,๕๒๖ ๔๗.๓๔


ศรีสะเกษ ๘,๘๓๙.๙๗๖ ๕,๕๒๔,๙๘๕ ๒๗.๗๐

ยโสธร ๔,๑๖๑.๖๔๔ ๒,๖๐๑,๐๔๐ ๑๓.๐๔


อ านาจเจริญ ๓,๑๖๑.๒๔๘ ๑,๙๗๕,๗๔๘ ๙.๙๑

รวมทั้งสิ้น ๓๑,๙๐๗.๗๒๘ ๑๙,๙๔๒,๓๓๖ ๑๐๐.๐๐


ระยะทางระหว่างจังหวัดภายในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ตอนล่าง ๒ กับจังหวัดอุบลราชธานี โดยจังหวัดที่ห่างจากศูนย์ปฏิบัติการกลุ่มจังหวัดมากที่สุด คือ ยโสธร
๙๘ กิโลเมตร อ านาจเจริญ ๗๕ กิโลเมตร และศรีสะเกษ ใกล้ที่สุด ๖๑

ตาราง ระยะทางระหว่างจังหวัดภายในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ กับศูนย์ปฏิบัติการ
กลุ่มจังหวัดอบลราชธานี (โดยรถยนต์)


ระยะทางห่างจากจังหวดอบลราชธานี



จังหวด-จังหวด

(กิโลเมตร)
ศรีสะเกษ ๖๑
ยโสธร ๙๘


อ านาจเจริญ ๗๕


นอกจากนี้การเดินทางระหว่างจังหวัดศรีสะเกษ ไปยังจังหวัด
อุบลราชธานี ยังสามารถเดินทางด้วยรถไฟ โดยเริ่มจากสถานีห้วยทับทัน อ.ห้วยทับทัน จ.ศรีสะเกษ

ถึงยังสถานีอบลราชธานี อ.วารินช าราบ จ.อบลราชธานี รวมระยะทางประมาณ ๑๐๐ กิโลเมตร



การเดินทางเชื่อมต่อระหว่างกลุ่มจังหวัดไปยังภูมิภาคอ่นของประเทศ
และเชื่อมโยงประเทศเพ่อนบ้าน สามารถเดินทางโดยเส้นทางรถยนต์หลายเส้นทาง ได้แก่ทางหลวงแผ่นดิน

หมายเลข ๔ เชื่อมต่อไปยังจังหวัดนครราชสีมา, ทางหลวงแผ่นหมายเลข ๒ ๓ เชื่อมต่อไปยัง

จังหวัดขอนแก่น และภาคอีสานตอนบน, ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ ซึ่งเป็นเส้นทางเลียบล าน้ าโขง
ไปยังภาคอีสานตอนบน และเป็นเส้นทางท่องเที่ยวด้วย, เชื่อมต่อกับเส้นทาง R2 (East-West Economic

Corridor) ที่จังหวัดมุกดาหาร เดินทางต่อไปยัง สปป.ลาว และ เวียดนาม
แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๑๒



ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


การเดินทางโดยรถไฟ จากสถานีอบลราชธานี สามารถเชื่อมต่อไปยัง

ื่

สถานีนครราชสีมา เพอเดินทางไปยังภาคอสานตอนบนได้
การเดินทางโดยเครื่องบิน ที่จังหวัดอุบลราชธานีมีสนามบินนานานชาติ
โดยมีเที่ยวบินมากกว่า ๒๐ เที่ยวบิน เดินทางจากจังหวัดอุบลราชธานีไปยัง ท่าอากาศยานดอนเมือง

และท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ นอกจากนี้ยังมีเที่ยวบินข้ามภาค เดินทางจากท่าอากาศยาน

จังหวัดอบลราชธานี ไปยังท่าอากาศยานเชียงใหม่ และท่าอากาศยานอดรธานี อกด้วย


3) การปกครอง/ประชากร
กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ ได้รับการจัดตั้งเป็น

ื้
หน่วยงานรัฐระดับพนที่ ตามมติคณะรัฐมนตรี วันที่ ๑๕ มกราคม ๒๕๕๑ มีอ านาจในการขอรับงบประมาณ

และบริหารงบประมาณภายในพ้นที่กลุ่มจังหวัด ประกอบด้วย ๔ จังหวัด มีจ านวนอาเภอรวมกันทั้งสิ้น ๖๓


อาเภอ (จังหวัดอุบลราชธานี มีจ านวนอาเภอมากที่สุด ๒๕ อาเภอ) จ านวนประชากรรวมกัน มากกว่า ๔


ล้านคน โดยเป็นประชากรจังหวัดอบลราชธานีมากที่สุด จ านวนกว่า ๒ ล้านคน

4) การใช้ที่ดิน


จากการส ารวจข้อมูลสภาพพ้นที่และการใช้ประโยชน์ที่ดิน พบว่า พ้นที่
ของกลุ่มจังหวัดมีขนาดพ้นที่เกษตรกรรม ๑๔,๔๐๓,๔๗๑ ไร่ คิดเป็น ร้อยละ ๗๒.๒๓ ขนาดพ้นที่ป่าไม ้



๒,๗๙๑,๐๔๙ ไร่ คิดเป็น ร้อยละ ๑๔.๐๐ ขนาดพ้นที่ชุมชนและสิ่งปลูกสร้าง ๑,๐๘๑,๒๑๘ ไร่ คิดเป็น
ื้
ร้อยละ ๕.๔๒ ขนาดพนที่เบ็ดเตล็ด ๙๘๒,๓๙๙ ไร่ คิดเป็น ร้อยละ ๔.๙๓ และขนาดพนที่น้ า ๖๘๔,๑๙๗ ไร่
ื้
คิดเป็น ร้อยละ ๓.๔๓ ตามล าดับ ดังตารางต่อไปนี้

ตาราง ขนาดและร้อยละการใช้ที่ดินตามประเภทการใช้งานของกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒

พืนทีชุมชนและสิงปลูกสร้าง พืนทีเกษตรกรรม พืนทีป่าไม้ พืนทีน้า ้ พืนทีเบ็ดเตล็ด












กลุมจังหวัด/ จังหวัด
ขนาด ร้อยละ ขนาด ร้อยละ ขนาด ร้อยละ ขนาด ร้อยละ ขนาด ร้อยละ

อุบลราชธานี 526,902 5.40 6,509,773 66.12 1,760,484 17.89 388,540 3.95 654,832 6.68














ศรีสะเกษ 312,338 5.70 4,280,994 77.48 631,987 11.44 166,610 3.02 133,055 2.40

ยโสธร 143,498 5.50 2,060,386 79.20 194,518 7.48 77,771 3.00 124,867 4.80







อ านาจเจริญ 98,481 4.99 1,552,318 78.56 204,060 10.33 51,276 2.60 69,645 3.52














รวมกลุมจังหวัด 1,081,219 5.42 14,403,471 72.23 2,791,049 14.00 684,197 3.43 982,399 4.93


ทีมา : http://www1.ldd.go.th/web_OLP/report_research_NE.html สืบค้นข้อมูลเมือ 18 สิงหาคม 2564









แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๑๓



ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


5) ข้อมลด้านเศรษฐกิจ

มูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัด (GPP) รวมกันของกลุ่มจังหวัด
ในปี พ.ศ. ๒๕๖๒ เท่ากับ ๒๔๓,๐๖๓ ล้านบาท โดยจังหวัดอุบลราชธานีมีสัดส่วนมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ


๕๐ แต่ทั้งนี้หากพจารณารายได้ต่อหัวประชากร (GPP Per Capita) จังหวัดศรีสะเกษ เป็นจังหวัดที่มีรายได้
มากที่สุด โดยมีรายได้ ๗๓,๙๕๘ บาท/คน/ปี




มลค่าผลิตภัณฑมวลรวมจังหวด



จังหวด (GPP) รายได้ต่อหัวประชากร
(บาท/คน/ปี)
(ล้านบาท)

อบลราชธานี ๑๒๖,๐๘๘ ๗๒,๖๐๗
ศรีสะเกษ ๗๒,๗๕๒ ๗๕,๑๘๒

ยโสธร ๒๘,๗๔๗ ๖๒,๖๒๓


อ านาจเจริญ ๒๐,๒๖๗ ๗๑,๘๑๕

รวมกลุ่มจังหวด ๒๔๗,๘๕๔ ๗๐,๕๕๖

สัดส่วนรายได้ของประชากรส่วนใหญ่มาจากภาคการเกษตรมากที่สุด โดยทั้ง ๔ จังหวัด



มีผลผลิตหลักได้แก่ ข้าวหอมมะลิ, มันส าปะหลัง, ปาล์มน้ ามัน, ออยโรงงาน, พชสวน เช่น พริก
พืชสมุนไพร และผลไม้ เป็นต้น
การประกอบการอตสาหกรรม



จ านวนโรงงาน จ านวนเงินลงทุน จ านวนคนงาน
จังหวด (คน)

(โรง) (ล้านบาท)

อบลราชธานี ๖๖๗ ๓๓,๔๕๖.๐๕ ๑๔,๗๓๑

ศรีสะเกษ ๔๐๒ ๑๔,๘๘๘.๐๒ ๕,๑๖๘


ยโสธร ๒๐๘ ๓๓,๔๕๙.๐๕ ๑๔,๗๓๑

อ านาจเจริญ ๑๔๔ ๑๐,๗๑๔.๙๗ ๑,๖๒๗

รวมกลุ่มจังหวด ๑,๔๒๑ ๖๓,๙๕๑.๒๐ ๒๕,๒๘๑


ภาพรวมการประกอบการอุตสาหกรรมของกลุ่มจังหวัด ส่วนมากเป็นการผลิต
หรือแปรรูปผลผลิตทางการเกษตร เช่น โรงสีข้าว, โรงงานท ามันเส้น แป้งมันส าปะหลัง เส้นก๋วยเตี๋ยว

ื้
และผลิตภัณฑ์อาหารและเครื่องดื่ม เนื่องจากมีแหล่งวัตถุดิบในพนที่








แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๑๔


ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


๓.๑.๒ การวิเคราะห์สภาวการณ์และศักยภาพ

ื้
- มีพนที่เพาะปลูกมาก และผลผลิตทางการเกษตรโดยเฉพาะข้าวหอมมะลิ
มันส าปะหลัง และทุเรียน มีคุณภาพดี มีความต้องการสูง แนวโน้มพนที่ปลูกจะเพมขึ้น แต่การบริหารจัดการ
ิ่
ื้
และการควบคุมคุณภาพยังไม่ดี ส่งผลให้คุณภาพโดยรวมลดลง และราคาขายลดลง
- พนที่ชลประทานมีไม่เพยงพอ และการบริหารจัดการน้ าไม่มีประสิทธิภาพ
ื้

เกษตรกรประสบปัญหาภัยแล้ง หรือน้ าท่วมเป็นประจ า
- มี ๓ จังหวัดที่มีพรมแดนติดกับประเทศเพอนบ้าน (มีจังหวัดยโสธรเพียงจังหวัดเดียว
ื่
ื้
ื่
ที่ไม่มีพนที่เชื่อมต่อกับประเทศเพอนบ้าน) โดยมีพรมแดนติด ๒ ประเทศ ได้แก่ ส.ป.ป.ลาว และราชอาณาจักร
กัมพูชา โดยมีด่านพรมแดนถาวรจ านวน ๓ แห่ง (อุบลราชธานี ๒ แห่ง และศรีสะเกษ ๑ แห่ง) และจุดผ่อนปรน
เพื่อการค้าขาย ๖ แห่ง มูลค่าการค้าขายระหว่างกันมากกว่า ๒๐,๐๐๐ ล้านบาท
- ขาดความเชื่อมโยงระหว่างเกษตรกรผู้ปลูก แหล่งรับซื้อสินค้าเกษตร

สถานประกอบการแปรรูปสินค้า และแหล่งจ าหน่ายสินค้า ท าให้ต้นทุนการผลิต รวมถึงต้นทุนขายสูง สินค้าเกษตร
บางชนิดราคาตกต่ า

- แหล่งท่องเที่ยวขาดความพร้อม และไม่มีการพฒนาเพอรองรับนักท่องเที่ยว
ื่

รวมถึงการประชาสัมพนธ์ และการจัดกิจกรรมท่องเที่ยวไม่ตรงกลุ่มเป้าหมาย และไม่มีการเชื่อมโยงกับภาคธุรกิจ

เช่น ร้านอาหาร โรงแรมที่พัก
- ไม่มีฐานข้อมูลที่เป็นปัจจุบันในการบริหารจัดการภาครัฐ ท าให้การด าเนินงาน

โครงการ/กิจกรรมของแต่ละหน่วยงานไม่มีการบูรณาการกัน














































แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๑๕

ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


๓.๑.๓ ข้อมูลการวิเคราะห์สภาวะแวดล้อม และศักยภาพในการพัฒนาอุตสาหกรรม


(๑) การวิเคราะห์ปัจจัยภายในองค์กร (Internal Factors) ของกลุ่มจังหวัดฯ
- เป็นแหล่งผลิตสินค้าเกษตร ที่มีคุณภาพดี ได้แก่ ข้าวหอมมะลิ,

มันส าปะหลัง และยางพารา รวมถึงไม้ผล และพชผัก ซึ่งสามารถน าไปแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่าสูงได้

- เป็นเส้นทางขนส่งและจุดเชื่อมต่อที่ต่อส าคัญไปสู่ภาคกลาง และภาคอสาน

ตอนบน และยังสามารถเชื่อมต่อไปสู่จีนตอนใต้ ท่าเรือดานัง ประเทศเวียดนาม และท่าเรือสีหนุวิลล์
ประเทศกัมพูชาได้อย่างสะดวกผ่านเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจ

- มีโครงสร้างพนฐานในการพฒนา ทั้งด้านการคมนาคมโดยมีระบบขนส่ง
ื้

ทั้งทางถนน รถไฟ และเครื่องบิน สามารถเลือกใช้บริการให้เหมาะสมกับประเภทสินค้าได้อย่างสะดวก


- มีโรงงานผลิตกระแสไฟฟาและมีสายส่งไฟฟาแรงสูง เพยงพอกับการขยาย

พื้นที่อุตสาหกรรม และพื้นที่อยู่อาศัยได้อีกเป็นปริมาณมาก

ื้
- มีมหาวิทยาลัยในพนที่หลายแห่ง ที่ส าคัญคือมหาวิทยาลัยอบลราชธานี
ที่มีการจัดตั้งอทยานวิทยศาสตร์ และโรงงานต้นแบบ (Pilot Plant) สามารถให้บริการด้านวิชาการ งานวิจัย

และพัฒนา
- มีปริมาณแรงงานเป็นจ านวนมาก และแรงงานบางส่วนท างานอยู่บริเวณ

ื้
ื้
ื่
แหล่งอตสาหกรรมของประเทศ อีกทั้งยังมีพนที่ติดกับประเทศเพอนบ้าน ซึ่งเอออานวยในการตั้งโรงงาน

ที่ต้องการใช้แรงงานเป็นจ านวนมาก เช่น การตัดเย็บเสื้อผ้า นอกจากนี้ยังมีสถาบันการศึกษาระดับอาชีวศึกษา
ขนาดใหญ่, สถาบันพฒนาฝีมือแรงงาน และศูนย์ฝึกอาชีพ ซึ่งจะช่วยพฒนาความพร้อมและความสามารถ


แรงงาน ให้เหมาะสมกับการประกอบการอุตสาหกรรมทุกประเภท

- นิคมอตสาหกรรมจังหวัดอบลราชธานี จะเริ่มด าเนินการได้ประมาณปี

ี่
๒๕๖๖ ซึ่งจะเป็นแหล่งการจ้างงาน และแหล่งรายได้ ให้กับประชาชนในพื้นทเป็นจ านวนมาก
(๒) การวิเคราะห์ปัจจัยภายนอก (External Factors) การเมือง เศรษฐกิจ สังคม
และวัฒนธรรม เทคโนโลยีและนวัตกรรม สิ่งแวดล้อม และผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
ื้

- การพฒนาโครงสร้างพนฐานด้านการคมนาคมของประเทศ มีการก่อสร้าง
เส้นทางมายังภาคอสานหลายเส้นทาง เช่น ทางยกระดับเชื่อมโยงสู่ภาคอสานบริเวณจังหวัดนครราชสีมา,


การปรับปรุงเส้นทางสาย ๒๔ เชื่อมโยงภาคอีสานตอนล่าง, การสร้างรถไฟรางคู่เพื่อขนส่งสินค้า
- การเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี ท าให้รูปแบบการซื้อขายสินค้าออนไลน์
ิ่
เป็นที่นิยม มีมูลค่าการซื้อขายสินค้าเพมขน และต้นทุนที่ต่ าลง เปิดโอกาสให้ผู้ขายรายใหม่ สามารถเข้าสู่ตลาด
ึ้
ได้ง่ายขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน ก็ท าให้ผู้ขายที่ปรับตัวได้ช้า ได้รับผลกระทบ
- ความนิยมสินค้าสุขภาพ ท าให้มีความต้องสินค้า โดยเฉพาะกลุ่มอาหาร

ื้
และสุขภาพ และกลุ่มจังหวัดฯ มีความสามารถในการผลิตสินค้าเกษตรปลอดภัย และมีพนที่เพาะปลูก
เป็นจ านวนมาก









แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๑๖


ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


(๓) TOWS Matrix
- SO ใช้จุดแข็งที่มสร้างโอกาสให้เกิดขึ้นจริง (MAX Strategies)


- ส่งเสริมการพฒนาผลิตภัณฑ์จากผลผลิตทางการเกษตร โดยใช้นวัตกรรม
สร้างเป็นผลิตภัณฑ์ที่ตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค มุ่งเน้นผลิตภัณฑ์ปลอดสารพิษ และผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ

- เพ่มศักยภาพผู้ประกอบการสินค้าผลิตภัณฑ์ชุมชน รองรับการขาย
ผ่านระบบออนไลน์
- ST ใช้จุดแข็งที่มีลดความเสี่ยงจากผลกระทบภายนอก (Defense)

- ให้ค าแนะน าผู้ประกอบการโรงงานอุตสาหกรรม ในการปรับเปลี่ยน

กระบวนการผลิต เป็นระบบอัตโนมัติเพ่อลดกระบวนการท างานที่ซ้ าซ้อน และตรวจสอบผลกระทบ
สิ่งแวดล้อม

- WO มีโอกาสจากภายนอกต้องปรับปรุงจุดอ่อน (Renovate)
- ใช้เทคโนโลยีการสื่อสารในการสร้างศักยภาพผู้ประกอบการ ค้นหา

ื่
เครือข่ายหน่วยงานความร่วมมือ พนธมิตร ภาคธุรกิจและวิชาการ เพอเสริมสร้างองค์ความรู้ และส่งเสริม
การตลาด

- WT จุดอ่อนที่มีอยู่และอุปสรรคที่เกิดขึ้นต้องปรับปรุงขนานใหญ่ (Repair)
ื้
- ส่งเสริมความร่วมมือระหว่างผู้ประกอบการ และภาคประชาชนในพนที่ตั้ง
โรงงาน เพื่อสร้างความเข้าใจอันดีระหว่างกัน รวมถึงช่วยเหลือป้องกันปัญหาสิ่งแวดล้อมที่อาจจะเกิดขึ้น




๓.๒ สาระส าคัญของแผนปฏิบัติการด้านการพัฒนาอตสาหกรรม กลุ่มจังหวด
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ ระยะ ๕ ปี (พ.ศ.๒๕๖๖-๒๕๗๐)

๓.๒.๑ วิสัยทัศน์
“ยกระดับคุณภาพ และมูลค่าเพิ่มมูลค่าสินค้าอุตสาหกรรมเกษตรแปรรูป
สร้างคุณค่าแก่ชุมชน และรักษ์สิ่งแวดล้อม”

๓.๒.๒ พันธกิจ
๑) พัฒนาคุณภาพและยกระดับมูลค่าสินค้าอุตสาหกรรมเกษตรแปรรูป

๒) ถ่ายทอดเทคโนโลยีและนวัตกรรมการผลิต การเพมประสิทธิภาพ
ิ่
การประกอบกิจการทั้งโรงงาน และวิสาหกิจรายย่อย เพื่อลดต้นทุนการผลิต สามารถแข่งขันได้ในระดับประเทศ
และภูมิภาค ASEAN
๓) ยกระดับผู้ประกอบการและชุมชนให้มีขีดความสามารถเพมขึ้น รองรับการ
ิ่
เปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัล และยุควิถีใหม่ (New Normal) โดยเฉพาะด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์ และการตลาด
๔) สร้าง และพัฒนากลไก เครือข่าย ความร่วมมือ ภาคเอกชน ชุมชน เพื่อส่งเสริม
และพัฒนาการประกอบอุตสาหกรรมอย่างยั่งยืน














แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๑๗
ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


๓.๒.๓ แนวทางการพัฒนา เป้าประสงค์ ตัวชี้วัด และค่าเป้าหมาย กลยุทธ์ โครงการ

๑) แนวทางการพัฒนาด้านที่ ๑ ส่งเสริมสนับสนุนการสร้างมาตรฐานการผลิต
ที่เป็นการเพิ่มมูลค่าและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

เป้าประสงค์

๑) เพิ่มมูลค่าสินค้าสินค้าเกษตรแปรรูปโดยพัฒนาผลิตภัณฑ์และบรรจุภัณฑ ์
ิ่
๒) สร้างมูลค่าเพมให้กับผลิตผลทางการเกษตร มาตรฐานผลิตภัณฑ์
การตลาด Online และ Offline รวมทั้งการบริหารการจัดการองค์กรสู่ความยั่งยืน

• ตัวชี้วัด ค่าเป้าหมาย

• ผลิตภัณฑ์การเกษตรได้รับการพัฒนาด้านผลิตภัณฑ์ บรรจุภัณฑ์ ไม่น้อย
กว่า 20 ผลิตภัณฑ ์

หน่วย : ล้านบาท
ปีงบประมาณ
กลยุทธ์ โครงการ
๒๕๖๖ ๒๕๖๗ ๒๕๖๘ ๒๕๖๙ ๒๕๗๐
กลยุทธ์ที่ ๑ โครงการที่ของบประมาณ
ส ารวจข้อมูลวัตถุดิบ และ กลุ่มจังหวัด
กลุ่มผู้ประกอบการ และ • โครงการค่าใช้จ่ายแปรรูป - 2.00 - - -

ก าหนดทิศทางการพัฒนา สินค้าเกษตรอุตสาหกรรม
ผลิตภัณฑ์จากวัตถุดิบต้นน้ า 1 จังหวัด 1 ชุมชน(One
หรือศักยภาพผู้ประกอบการ Provine One Agro-
ในพื้นที่ Industrial Community :

OPOAI-C)”
โครงการที่ สอจ. ขอรับการ

สนับสนุนงบประมาณ
กระทรวง

- ไม่มี –


โครงการอื่นๆ

- ไม่มี –

















แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๑๘


ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


ปีงบประมาณ
กลยุทธ์ โครงการ
๒๕๖๖ ๒๕๖๗ ๒๕๖๘ ๒๕๖๙ ๒๕๗๐

กลยุทธ์ที่ ๒ โครงการที่ สอจ. ขอ

จัดท าแผนการพัฒนาเฉพาะ งบประมาณจังหวัด
ผลิตภัณฑ์ โดยใช้กระบวนการ • โครงการประชุมเชิง - ๐.๔๐๐ - - -
สร้างคุณค่า (LEAN Thinking) ปฏิบัติการเพื่อจัดท าแผน
เพื่อให้ผู้ผลิตได้น าไปปรับใช้ การพัฒนาเฉพาะผลิตภัณฑ์

กับผลิตภัณฑ์ของตนเองได้ แปรรูปการเกษตร
อย่างมีประสิทธิภาพ

โครงการที่ สอจ. ขอรับการ
สนับสนุนงบประมาณ
กระทรวง กรม
- ไม่มี –


โครงการอื่นๆ

- ไม่มี –





๒) แนวทางการพัฒนาด้านที่ ๒ ยกระดับผู้ประกอบการและชุมชนให้มขีด


ความสามารถ และเพิ่มมลค่าด้านการท่องเที่ยว ให้รองรับการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัล และยุควถีใหม ่
(New Normal)
• เป้าประสงค์
๑) เพิ่มขีดความสามารถให้ผู้ประกอบการและชุมชน เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลง

ในยุคดิจิทัล และยุควิถีใหม่ (New Normal)

๒) พฒนาอตสาหกรรมระดับชุมชนเชื่อมโยงการท่องเที่ยว และเสริมสร้าง

ศักยภาพในด้านการบริหารจัดการและการเข้าถึงช่องทางการตลาดสมัยใหม่

ิ่
๓) สร้างมูลค่าเพมให้ผลิตภัณฑ์และบริการชุมชนโดยใช้อตลักษณ์ของชุมชน
ใช้ความคิดสร้างสรรค์และเทคโนโลยี
• ตัวชวัด ค่าเป้าหมาย
ี้
๑) ผู้ประกอบการมีความรู้ความสามารถในการพฒนาผลิตภัณฑ์ และจัดท า

แผนการตลาดของกิจการได้ จ านวน ๘๐ ราย/ปี
๒) ร้อยละที่เพิ่มขึ้นของรายได้ทางการท่องเที่ยว ร้อยละ 2
๓) จ านวนผลิตภัณฑ์ชุมชนได้รับการพัฒนาไม่น้อยกว่า 40 ผลิตภัณฑ ์









แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๑๙

ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


• กลยุทธ์ / โครงการ


หน่วย : ล้านบาท
ปีงบประมาณ
กลยุทธ์ โครงการ
๒๕๖๖ ๒๕๖๗ ๒๕๖๘ ๒๕๖๙ ๒๕๗๐
กลยุทธ์ที่ ๑ โครงการที่ สอจ. ของบประมาณ

ส่งเสริมให้ผู้ประกอบการ จังหวัด/กลุ่มจังหวัด
มีความรู้ความสามารถใน • โครงการฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการ - ๒.๐๐ ๒.๐๐ ๒.๐๐ ๒.๐๐

การพัฒนาผลิตภัณฑ์ เสริมสร้างศักยภาพการผู้ประกอบด้าน
การพัฒนาผลิตภัณฑ์

• โครงการเพิ่มขีดความสามารถ 2.00 2.00 2.00 2.00 2.00
ผู้ประกอบการตามกรอบแนวคิด BCG

Model
• โครงการพื้นฟูอุตสาหกรรมการ 10.00 10.00 10.00 10.00 10.00

ท่องเที่ยวชุมชนพัฒนาศักยภาพหมู่บ้าน
อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ (Creative

Industry Village) ตามแนวคิด BCG

โครงการที่ สอจ. ขอรับการสนับสนุน

งบประมาณกระทรวง กรม
- ไม่มี –


โครงการอื่นๆ
- ไม่มี –

กลยุทธ์ที่ ๒ โครงการที่ สอจ. ของบประมาณ
พัฒนาองค์ความรู้ด้าน จังหวัด
การตลาด ให้กับ • โครงการฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการ - ๑.๒๐ ๑.๒๐ ๑.๒๐ ๑.๒๐

ผู้ประกอบการ เสริมสร้างความรู้ด้านการตลาด


โครงการที่ สอจ. ขอรับการสนับสนุน

งบประมาณกระทรวง กรม

- ไม่มี –


โครงการอื่นๆ


- ไม่มี –




แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๒๐



ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566



๒) แนวทางการพัฒนาด้านที่ 3 พัฒนากลไก เครือข่าย ความร่วมมอผู้ประกอบการ
อุตสาหกรรม ชุมชน หน่วยงานราชการ เพื่อส่งเสริมและพัฒนาการประกอบอุตสาหกรรมอย่างยั่งยืน

เป้าประสงค์

1) บรูณาการการด าเนินการร่วมกับภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง เพอเพมความสามารถใน
ื่
ิ่
การประกอบกิจการอย่างยั่งยืน
• ตัวชวัด ค่าเป้าหมาย
ี้
1) จ านวนสถานประกอบการที่ด าเนินการตามหลักธรรมาภิบาลสิ่งแวดล้อม
เพิ่มขึ้น


2) จ านวนสมาชิกเครือข่ายอตสาหกรรมรักษ์สิ่งแวดล้อมเพิ่มขึ้น


• กลยุทธ์ / โครงการ

หน่วย : ล้านบาท

ปีงบประมาณ
กลยุทธ์ โครงการ
๒๕๖๖ ๒๕๖๗ ๒๕๖๘ ๒๕๖๙ ๒๕๗๐
กลยุทธ์ที่ ๑ โครงการที่ สอจ. ขอ - - - - -
พัฒนาเครือข่ายเฝ้าระวัง งบประมาณจังหวัด

และจัดการผลกระทบ • ไม่ม ี

สิ่งแวดล้อม โดยการมีส่วน
ร่วมของท้องถิ่น และชุมชน โครงการที่ สอจ. ขอรับ
การสนับสนุน

งบประมาณกระทรวง
กรม

- ค่าใช้จ่ายในการบริหาร 0.20 - - - -
จัดการลุ่มน าและวาง

ระบบธรรมาภิบาล

สิ่งแวดล้อม
- โครงการสร้างและ 0.08 - - - -

พัฒนาเครือข่าย
อุตสาหกรรมรักษ ์

สิ่งแวดล้อม


โครงการอื่นๆ

- ไม่มี -





แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๒๑



ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


กลยุทธ์ที่ 2 โครงการที่ สอจ. ขอ
ส่งเสริมภาคอุตสาหกรรม งบประมาณจังหวัด
ให้พัฒนากระบวนการผลิต • โครงการส่งเสริม - 0.64 - - -

ที่เป็นมิตรกับสังคม และ เศรษฐกิจชีวภาพ สู่การ

สิ่งแวดล้อม พัฒนาเป็นเมือง
อุตสาหกรรมเชิงนิเวศ
อย่างยั่งยืน

โครงการที่ สอจ. ขอรับ

การสนับสนุน

งบประมาณกระทรวง
กรม

- โครงการส่งเสริมและ 0.03 - - - -

พัฒนาสถาน
ประกอบการสู่

อุตสาหกรรมสีเขียวใน
ส่วนภูมิภาค

โครงการอื่นๆ

- ไม่มี -


























แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๒๒


ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


ส่วนที่ ๔ ภาคผนวก
๔.๑ โครงการแบบย่อ (๑ ชุด : ๑ โครงการ)


๑. ชื่อโครงการ โครงการเพิ่มขีดความสามารถผู้ประกอบการตามกรอบแนวคิด BCG

Model

๒. ความส าคัญของโครงการ ยุทธศาสตร์ชาติด้านการสร้างความเติบโตบนคุณภาพชีวิตที่เป็นมิตร

หลักการและเหตุผล กับสิ่งแวดล้อม มีเป้าหมายการพฒนาที่ส าคัญ เพอน าไปสู่การบรรลุ
ื่

เป้าหมายการพฒนาที่ยั่งยืนในทุกมิติ ทั้งมิติต้านสังคม เศรษฐกิจ
สิ่งแวดล้อม ธรรมาภิบาล และการให้ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องได้เข้ามา
มีส่วนร่วมในแบบทางตรงให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ โดยเป็น
การด าเนินการบนพนฐานการเติบโตร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็น
ื้
ทางเศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม และคุณภาพชีวิต โดยให้ความส าคัญ
กับการสร้างสมดุลทั้ง ๓ ด้าน ประกอบกับยุทธศาสตร์ชาติ ด้าน

การสร้างความสามารถทางการแข่งขัน ประกอบกับแผนแม่บท
ภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ ประเด็น (๑๘) การเติบโตอย่างยั่งยืน ก าหนด
เป้าหมาย ให้ความส าคัญกับ การเดิบโตอย่างยั่งยืนบนคุณภาพชีวิต

ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ให้ความส าคัญกับการมีส่วนร่วมของ
ประชาชน และทุกภาคส่วนในสังคม ยึดถือและปฏิบัติตามหลัก


ื่
ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพยง เพอการพฒนาอย่างสมดุล

มีเสถียรภาพ และยั่งยืน อกทั้งแผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ
ประเด็น (-๖) ผู้ประกอบการและวิสาหกิจ ขนาดกลางและขนาด

ย่อมยุคใหม่ จ าเป็นต้องสร้างและพฒนาผู้ประกอบการไทย
ให้เป็น "ผู้ประกอบการยุคใหม่" ที่ก้าวทันและใช้ประโยชน์
จากเทคโนโลยีและนวัตกรรมในการขับเคลื่อนธุรกิจ โดยเฉพาะ

วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมเนื่องจากการประกอบธุรกิจของ
ผู้ประกอบการ มีบทบาทส าคัญต่อการกระตุ้นให้เศรษฐกิจ
เจริญเติบโต และความเข้มแข็งของผู้ประกอบการ จะช่วยให้ประเทศ


อกทั้งรัฐบาลได้มีนโยบาย BCG Model ซึ่งเป็นการพฒนาเศรษฐกิจ

แบบองค์รวม ที่จะพฒนาเศรษฐกิจ ๓ มิติไปพร้อมกัน ได้แก่
เศรษฐกิจชีวภาพ (Bio Economy) ระบบเศรษฐกิจชีวภาพ มุ่งเน้น
ื่
การใช้ทรัพยากรชีวภาพเพอสร้างมูลค่าเพม โดยเน้นการพฒนา

ิ่
เป็นผลิตภัณฑ์มูลค่าสูง เชื่อมโยงกับเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular
Economy) ค านึงถึงการน าวัสดุต่าง ๆ กลับมาใช้ประโยชน์

ให้มากที่สุด เศรษฐกิจสีเขียว (Green Economy) ซึ่งเป็นการพฒนา
เศรษฐกิจควบคู่ไปกับการพฒนาสังคม และการรักษาสิ่งแวดล้อมได้

อย่างสมดุลให้เกิดความมั่นคงและยั่งยืนไปพร้อมกัน และเพอให้
ื่
ผู้รับบริการมีผลิตภาพเพมมากขึ้น (ลดต้นทุน/ลดของเสีย/เพม
ิ่
ิ่
ยอดขายหรือรายได้) ด้วยเหตุผลดังกล่าวข้างต้น ส านักงาน
อตสาหกรรมจังหวัดอบลราชธานี ในฐานะหน่วยงานที่มีภารกิจ


แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๒๓



ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566




ในการพฒนาภาคอตสาหกรรมตลอดจนผู้ประกอบการ
ื่
เพอให้สามารถขับเคลื่อนเศรษฐกิจตามนโยบายของรัฐบาล
ได้เล็งเห็นความส าคัญและโอกาสในการพฒนาผู้ประกอบการ


ื้
ในพนที่ จึงมีความประสงค์ด าเนินโครงการส่งเสริมและพฒนา

อตสาหกรรมที่ยั่งยืนตามแนวคิด BCG เพอเปิดโอกาสให้
ื่
ผู้ประกอบการ พัฒนาสถานประกอบการ และพัฒนาผลิตภัณฑ์ และ
สินค้า ให้มีประสิทธิภาพ ลดต้นทุนการผลิต สร้างมูลค่าเพมให้กับ
ิ่
ผลิตภัณฑ์ และเติบโตได้อย่างยั่งยืน ภายใต้กรอบแนวคิด BCG
ซึ่งสอดคล้องกับวัตถุประสงค์การด าเนินงานของกระทรวง

อตสาหกรรม ในการยกระดับและพฒนาผู้ประกอบการให้มี


ประสิทธิภาพต่อไป

๓. วัตถุประสงค์ของโครงการ พฒนาสถานประกอบการ และผู้ประกอบการให้มีประสิทธิภาพ
ิ่
ลดต้นทุนการผลิต สร้างมูลค่าเพมให้กับผลิตภัณฑ์ และเติบโตได้
อย่างยั่งยืน ภายใต้กรอบแนวคิด BCG

๔. ผลผลิต และผลลัพธ์ของโครงการ 1. ผู้ประกอบการได้รับการพฒนา เพอเพมประสิทธิภาพ หรือเพม
ิ่
ื่
ิ่

มูลค่าผลิตภัณฑ์ตามกรอบแนวคิด BCG จ านวน ๑๐ กิจการ
๒. กิจกรรมรอง (ไม่นับผลผลิต)

๕. ตัวชี้วัดความส าเร็จของโครงการ ร้อยละ ๗ ๐ ของผู้เข้าร่วมโครงการมีผลิตภาพเพิ่มขึ้นเฉลี่ย
ิ่
ไม่น้อยกว่าร้อยละ ๑๐ (ลดต้นทุน/ลดของเสีย/เพมยอดขายหรือ
รายได้)

๖. ความเชื่อมโยงกับแผนพัฒนา แผนพฒนากลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ :

จังหวัด/กลุ่มจังหวัด ประเด็นยุทธศาสตร์ที่ 2 เสริมสร้างขีดความสามารถด้านการค้า
การลงทุน


๗. ระยะเวลา ๑ ปี (กันยายน ๒๕๖6 – ตุลาคม ๒๕๖7)

๘. กิจกรรมที่ส าคัญ กิจกรรมหลัก : เพมขีดความสามารถผู้ประกอบการตามกรอบ
ิ่
แนวคิด BCG

กิจกรรมหลักที่ 1 ให้ค าปรึกษาแนะน าเชิงลึกด้านการส่งเสริมและ

พฒนาตามแนวทางเศรษฐกิจชีวภาพ เศรษฐกิจหมุนเวียน และ
เศรษฐกิจสีเขียว (BCG Mode) BCG จ านวน ๑0 กิจการ

๙. งบประมาณ 2,๐๐๐,000 บาท

10. พื้นที่เป้าหมาย จังหวัดอุบลราชธานี ศรีสะเกษ อ านาจเจริญ และยโสธร

๑1. ผู้รับผิดชอบ ส านักงานอุตสาหกรรมจังหวัดอุบลราชธานี




๔.2 โครงการแบบย่อ (๑ ชุด : ๑ โครงการ)




แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๒๔
ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


หัวข้อ รายละเอียด

๑. ชื่อโครงการส าคัญ โครงการพื้นฟูอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวชุมชนพัฒนาศักยภาพหมู่บ้าน
อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ (Creative Industry Village) ตามแนวคิด BCG
2. ชื่อแผนงาน การขยายฐานการตลาดและเพิ่มมูลค่าด้านการท่องเที่ยวและกีฬาเชิง
คุณภาพ


3. แนวทางการพัฒนา พัฒนาการประชาสัมพันธ์และการตลาดเชิงรุกให้เข้าถงกลุ่ม
นักท่องเที่ยวและนักกฬากีฬาที่มีคุณภาพ

4. หลักการและเหตุผล ตั้งแต่ต้นปี 2563 ประเทศไทยประสบกับวิกฤติการระบาดของ

COVID-19 รัฐบาลประกาศปิดประเทศ (Lockdown) ห้ามการเดินทาง
ท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศภายหลังเกิดการระบาด ส่งผลให้จ านวน

นักท่องเที่ยวต่างชาติที่เดินทางมาประเทศไทยลดลงจาก 40 ล้านคน จาก

ในปี 2562 เป็น 6.7 ล้านคน ในปี 2563 ซึ่งคิดซึ่งเป็นการลดลงกว่าร้อย
ละ 83 ซึ่งนับเป็นวิกฤติที่รุนแรงมากที่สุดในรอบ 100 ปีท าให้เศรษฐกิจ
ไทย หดตัวรุนแรงที่สุดในรอบ 23 ปีนับตั้งแต่วิกฤติเศรษฐกิจปี 2540

ภาคอตสาหกรรมการท่องเที่ยวและธุรกิจเกี่ยวเนื่องกับการท่องเที่ยวเป็น

หนึ่งในปัจจัยส าคัญต่อการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศ
(Economic growth) โดยมีสัดส่วนถึง ร้อยละ 20 – 22 ต่อ GDP ได้รับ
ผลกระทบโดยตรง

สถานการณ์การระบาดของ COVID-19 เริ่มคลี่คลาย

นักท่องเที่ยวจะปรับเปลี่ยน พฤติกรรมการท่องเที่ยวภายใต้ความปกติ
ใหม่ (New Normal) โดยจะเพมความใส่ใจในเรื่องสุขภาพอนามัย
ิ่
ความสะอาด ความปลอดภัย ระยะห่างทางสังคม ดิจิทัล ความเชื่อถือ

ได้และความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม

นอกจากการสร้างความเชื่อมั่นด้านความปลอดภัยและ
สาธารณสุข ภาครัฐควรมุ่งเน้นการช่วยเหลือและการเตรียมความพร้อม
ในการเตรียมตัวเปิดรับนักท่องเที่ยวต่างชาติที่มี ศักยภาพสูง การ

บริหารจัดการการท่องเที่ยวในภาพรวม การแก้ไขปัญหาภาคการ

ท่องเที่ยวอย่างบูรณาการ และเป็นระบบ เสริมสร้างศักยภาพของ
ผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยว และธุรกิจ เกี่ยวเนื่อง

กระทรวงอตสาหกรรม ได้ด าเนินการพฒนาหมู่บ้าน


อตสาหกรรมสร้างสรรค์ (Creative Industry Village : CIV) โดยใช้

แนวคิดในการพฒนาหมู่บ้าน CIV ประกอบด้วย 3 เสาหลัก ในการพฒนา

ได้แก ่
C : Consensus ฉันทามติยอมรับซึ่งกัน และกันมีส่วนร่วมเข้าใจกัน

I : Identity อัตลักษณ์สินค้าและบริการชุมชนมีอัตลักษณ์ชุมชน
ิ่
ิ่
V : Valuation สร้างมูลค่าเพมสร้างรายได้เพมให้กับชุมชน
ิ่
โดยที่ผ่านมาเน้นการสร้างมูลค่าเพมให้ผลิตภัณฑ์และบริการ
แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๒๕



ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566



ชุมชนโดยใช้อตลักษณ์ของชุมชนใช้ความคิดสร้างสรรค์และเทคโนโลยี
เพื่อเพิ่มศักยภาพให้กับชุมชน พัฒนาอุตสาหกรรมระดับชุมชนเชื่อมโยง
การท่องเที่ยว และเสริมสร้างศักยภาพในด้านการบริหารจัดการและ
การเข้าถึงช่องทางการตลาดสมัยใหม่ ส่งผลให้ชุมชนมีส่วนร่วมเป็นผู้
ผลักดันและยกระดับหมู่บ้านอตสาหกรรมสร้างสรรค์ด้วยตนเอง

สามารถสร้างรายได้และระบบเศรษฐกิจระดับชุมชน Local Economy

ให้กับชุมชนอย่างยั่งยืนในระยะยาวต่อไปซึ่งได้ด าเนินการพฒนาไปแล้ว

จ านวน 250 หมู่บ้าน ซึ่งจากการติดตามผลการส่งเสริมที่ผ่านมาส่งเสริมไป
แล้วกว่า 230 ชุมชน สามารถสร้างรายได้ในปี 2563 จากการจ าหน่าย


ผลิตภัณฑที่เป็นของฝาก ของที่ละลึก 187.7 ล้านบาท รายได้จากการ
บริการชุมชน 92 ล้านบาท รวมรายได้ทั้งหมดกว่า 280.1 ล้านบาท
ื่

เพอขับเคลื่อนการท่องเที่ยวดังกล่าว ส านักงานอตสาหกรรม
จังหวัดกลุ่มภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 2 จึงได้ก าหนดโครงการ

พนฟอตสาหกรรมการท่องเที่ยวชุมชนพฒนาศักยภาพหมู่บ้าน
ื้



อตสาหกรรมสร้างสรรค์ (Creative Industry Village) ตามแนวคิด
BCG เพอกระตุ้นการท่องเที่ยวชุมชนในการท่องเที่ยววิถีใหม่ ฟนฟ ู
ื่
ื้
เศรษฐกิจของชุมชนจากบริการการท่องเที่ยวเชิงคุณภาพ เกิดการสร้าง
งานสร้างอาชีพในชุมชน สร้างรายได้ในชุมชนอย่างยั่งยืน
5. วัตถุประสงค์ของโครงการ 5.1 เพื่อฟื้นฟูอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวชุมชนพื้นที่หมู่บ้าน
อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ตอนล่าง 2
5.2 เพื่อพัฒนาสินค้าของฝากของที่ระลึกหมู่บ้านอุตสาหกรรม

สร้างสรรค์ในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 2
5.3 เพื่อสร้างรายได้จากการท่องเที่ยวในพื้นที่
6. ตัวชี้วัดและค่าเป้าหมาย ร้อยละที่เพิ่มขึ้นของรายได้ทางการท่องเที่ยว ร้อยละ 2


7. พื้นที่เป้าหมาย หมู่บ้านอุตสาหกรรมสร้างสรรค์จ านวน 14 หมู่บ้าน ตามรายชื่อที่แนบ
ในพื้นที่กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 2
8. กิจกรรมหลัก

ี่
8.1 กิจกรรมหลักท 1 8.1 สัมมนาจัดท าแนวทางและแผนปฏิบัติการฟื้นฟูการท่องเที่ยว

งบประมาณ ชุมชนอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ (CIV) และศกษาดูงานหมู่บ้าน
ผู้รับผิดชอบ อุตสาหกรรมต้นแบบ งบประมาณ 400,000 บาท

หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ส านักงานอุตสาหกรรมจังหวัดกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ตอนล่าง 2

ี่
8.2 กิจกรรมหลักท 2 8.2 พัฒนาผลิตภัณฑ์และการบริการจากแนวคิด BCG เพื่อเป็นของฝากของ
งบประมาณ ที่ระลึกของหมู่บ้านอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ (CIV) หรือพัฒนาเมนูพื้นถิ่นใน
ผู้รับผิดชอบ การให้บริการการท่องเที่ยวชุมชน งบประมาณ 6,000,000 บาท


แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๒๖



ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ส านักงานอุตสาหกรรมจังหวัดกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ตอนล่าง 2
ี่
8.3 กิจกรรมหลักท 3 8.3 กิจกรรมบูธแสดงการท่องเที่ยวชุมชนหมู่บ้านอุตสาหกรรม
งบประมาณ สร้างสรรค์ (CIV) ที่ผ่านการพฒนาในงานประเพณีส าคัญ เช่น งาน

ผู้รับผิดชอบ ประเพณีแห่เทียนพรรษาอุบลราชธานี หรืองานกาชาดของจังหวัดใน

หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง พื้นที่ งบประมาณ 2,800,000 บาท
ส านักงานอุตสาหกรรมจังหวัดกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ตอนล่าง 2
8.4 กิจกรรมหลักท 4 8.4 สร้างการรับรู้และกระตุ้นตลาดการทองเที่ยวชุมชนหมู่บ้าน

ี่
งบประมาณ อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ (CIV) ผ่านสื่อออนไลน์
ผู้รับผิดชอบ งบประมาณ 600,000 บาท
หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ส านักงานอุตสาหกรรมจังหวัดกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ตอนล่าง 2

ี่
8.5 กิจกรรมหลักท 5 8.5 สนับสนุนและบริหารโครงการ
งบประมาณ งบประมาณ 200,000 บาท
ผู้รับผิดชอบ ส านักงานอุตสาหกรรมจังหวัดกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ตอนล่าง 2
9. หน่วยงานด าเนินการ ส านักงานอุตสาหกรรมจังหวัดอุบลราชธานี
ส านักงานอุตสาหกรรมจังหวัดยโสธร
ส านักงานอุตสาหกรรมจังหวัดศรีสะเกษ

ส านักงานอุตสาหกรรมจังหวัดอ านาจเจริญ
10. ระยะเวลาในการด าเนิน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2567
โครงการ (1 ตุลาคม 2566 – 30 กันยายน 2567)

11. งบประมาณ 10,000,000 บาท (สิบล้านบาทถ้วน)
12. ผลผลิต (Output) 1. จ านวนผลิตภัณฑ์ชุมชนของฝากของที่ระลึกหรือเมนูอาหารพื้นถิ่นที่
ได้รับการพัฒนาไม่น้อยกว่า 50 ผลิตภัณฑ ์
2. จ านวนผู้ผลิต ผู้ประกอบการได้รับการพัฒนาทักษะการผลิต และ

มาตรฐานจ านวน 200 คน
3. การจัดกิจกรรมกระตุ้นการท่องเที่ยวชุมชน จ านวน 4 ครั้ง
๑3. ผลลัพธ์จากการด าเนิน 1. สร้างรายได้ให้แก่ประชาชนและชุมชนในหมู่บ้านอุตสาหกรรม

โครงการ (Outcome) สร้างสรรค์ที่ผ่านการพัฒนาเพิ่มขึ้น
2. เกิดกิจกรรมส่งเสริมการท่องเที่ยวที่สามารถกระตุ้นและดึง
นักท่องเที่ยวให้เดินทางมาหมู่บ้านอุตสาหกรรมสร้างสรรค์และพื้นที่

กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉยงเหนือตอนล่าง 2 ได้มากยิ่งขึ้น













แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๒๗
ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


๔.๒ ความเชื่อมโยงแผนปฏิบัติราชการ อก. แผนปฏิบัติราชการ สปอ. และแผนปฏิบัติการ



ด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวดภาคตะวนออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ ประจ าปีงบประมาณ พ.ศ. 2566

แผนปฏิบัติการ
แผนปฏิบัติราชการ ระยะ ด้านการพัฒนา
แผนปฏิบัติราชการ ระยะ ๕ ปี แผนพัฒนาจังหวัด อุตสาหกรรม กลุ่มจังหวัด
๕ ปี (พ.ศ. ๒๕๖๖ - (พ.ศ. ๒๕๖๖ - ๒๕๗๐) ของ อุบลราชธาน ี ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
๒๕๗๐) ของ อก. ปี ๒๕๖๖-๒๕๗๐
สปอ. ตอนล่าง ๒ ประจ าป ี
งบประมาณ พ.ศ. 2566
เมืองน่าอยู่ทันสมัย
เกษตรปลอดภัยมูลค่าสูง ยกระดับคุณภาพ และ
มูลค่าเพิ่มมูลค่าสินค้า
วิสัยทัศน์ ปฏิรูปอุตสาหกรรมไทย บูรณาการและขับเคลื่อน เศรษฐกิจชีวภาพ อุตสาหกรรมเกษตรแปรรูป
สู่อุตสาหกรรมยุคใหม่
การพัฒนาอุตสาหกรรม
ศูนย์กลางการค้า
ให้เติบโตอย่างยั่งยืน ให้เติบโตอย่างยั่งยืน การลงทุน เมืองท่องเที่ยว สร้างคุณค่าแก่ชุมชน และ
แห่งความสุขหลายมิติ รักษ์สิ่งแวดล้อม
สู่สากล แนวทางการพัฒนาด้านที่ ๑

ประเด็นการพัฒนา ด้านที่ ๑ และภาคอุตสาหกรรม การผลักดันนโยบาย ที่เป็นการเพิ่มมูลค่าและเป็น
การยกระดับขีด
ส่งเสริมสนับสนุนการสร้าง
ความสามารถ
และแผน
มาตรฐานการผลิต
ของผู้ประกอบการ
ให้เกิดผลสัมฤทธ
ิ์
มิตรกับสิ่งแวดล้อม

แนวทางการพัฒนาด้านที่ 2
ยกระดับผู้ประกอบการและ
ประเด็นการพัฒนา ด้านที่ ๒ การพัฒนาปัจจัยสนับสนุน การพัฒนาศักยภาพของ ประเด็นการพัฒนาที่ ๒ ชุมชนให้มีขีดความสามารถ
และเพิ่มมูลค่าด้านการ
ธุรกิจอุตสาหกรรม
ให้เอื้อต่อการเติบโตของ
ท่องเที่ยว ให้รองรับการ
การส่งเสริมการค้า
อุตสาหกรรมยุคใหม่
ในส่วนภูมิภาค
เปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัล
และการลงทุน
และยุควิถีใหม่ (New
Normal)
แนวทางการพัฒนาด้านที่ 3
ประเด็นการพัฒนา ด้านที่ ๓ อุตสาหกรรมอย่างยั่งยืน อุตสาหกรรมอย่างยั่งยืน ความร่วมมือผู้ประกอบการ
พัฒนากลไก เครือข่าย
การส่งเสริมและพัฒนา
การเพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจ
อุตสาหกรรม ชุมชน
หน่วยงานราชการ เพื่อ
ด้วย BCG Model
ด้วย BCG Model
ส่งเสริมและพัฒนาการ
ประกอบอุตสาหกรรมอย่าง
ยั่งยืน

ประเด็นการพัฒนา ด้านที่ ๔ ดิจิทัลเพื่อให้บริการอย่างมี เพื่อยกระดับการให้บริการ - -
การพัฒนาองค์กรสู่องค์กร การพัฒนาสมรรถนะองค์กร



ประสิทธภาพ
ให้มีประสิทธิภาพ


แผนปฏบัตการด้านการพฒนาอุตสาหกรรมกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ๒ หน้าที่ ๒๘



ประจ าปีงบประมาร พ.ศ. 2566


Click to View FlipBook Version