นางในวรรณคดีไทย

นางในวรรณคดีไทย ภ า ษ าไ ท ย น่ ารู้ คู่ “ ”

วรรณคดี หมายถึง วรรณกรรมหรืองานเขียนที่ยกย่องกันว่าดีมีสาระ และมี คุณค่าทางวรรณศิลป์ การใช้คำ ว่าวรรณคดีเพื่อประเมินค่าของวรรณกรรมเกิดขึ้นใน - พระราชกฤษฎีกาตั้งวรรณคดีสโมสรในสมัยรัชกาลที่ 6 ทั้งนี้ วรรณคดีส่วนใหญ่ มักให้ความสำ คัญที่ตัวละคร รวมถึงการดำ เนินเรื่อง และสิ่งที่ได้รับความสนใจเป็นอย่างมากไม่แพ้เนื้อหา คือ นางในวรรณคดี ที่แต่ละเรื่องที่มี อุปนิสัยแตกต่างกัน ซึ่งนางในวรรณคดีเหล่านี้บ้างก็พบกับโชคชะตาที่ยากลำ บาก หรือ อุปสรรคต่าง ๆ กระทั่งนำ ไปสู่บทสรุปที่แตกต่างกันไป ทั้งนี้ก็เพื่อให้ผู้อ่านได้นำ ไปเป็น แบบอย่างในการดำ เนินชีวิต เนื่องจากวรรณคดีมีมากมายหลายเรื่อง ดังนั้นเพื่อให้ผู้อ่านได้รู้จักนาง ในวรรณคดีมากขึ้น ผู้จัดทำ จึงนำ เรื่องราวของนางในวรรณคดีจากเรื่องต่าง ๆ มาจัดทำ ไว้ ในเอกสารประกอบการสอนฉบับนี้... นายพงศ์ธร ทรัพย์ประเสริฐ ผู้จัดทำ คำ อธิบาย

นางรจนา

นางพิมพิลาไลย

นางมโนราห์

นางศกุลตลา

นางลำ หับ

พระเพื่อน - พระแพง

นางสุพรรณมัจฉา

นางบุษบา

นางมัทนา

นางมณีเมขลา

พงศ์ธร รหัสนักศึกษา 644101066 หมู่เรียน 64/23 ทรัพย์ประเสริฐ