เศรษฐีกับยาจก

นางสาววิลันดา โพธิ์แก้ว 64020039 นิสิตคณะมนุษ นุ ยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ สาขาวิชาภาษาไทย 1..2..3... เศรษฐี กับ กั ยาจก นิทาน

คำ นำ หนังสืออิเล็กทรอนิกส์เล่มนี้ เป็นส่วนหนึ่งของรายวิชา นิทานพื้นบ้านไทย เพื่อศึกษาหาความรู้เกี่ยวกับนิทานพื้นบ้านของไทย โดยได้ศึกษาจากหนังสือ สื่อสิ่งพิมพ์ต่างๆ และเว็บไซต์บน อินเตอร์เน็ต น็ โดยหนังสืออิเล็กทรอนิกส์เล่มนี้ จะนำ เสนอนิทานพื้น บ้านภาคเหนือเรื่อง เศรษฐีกับยาจก เพื่อเสนอแก่ผู้ที่สนใจ ณ ต่อไป โดยผู้จัดทำ หวังว่า หนังสือเล่มนี้เป็นประโยชน์ต่ น์ ต่ อผู้ที่สนใจไม่ มากหรือน้อ น้ ย ผู้จัดทำ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายสองคนเป็นเพื่อนกัน ชายคนแรกมีชีวิตอยู่เพียงลำ พังไม่มีครอบครัวหรือญาติพี่น้อ น้ ง แต่เขามีทรัพย์สมบัติ มีฐานะร่ำ รวย… แต่ชายคนที่สอง มีครอบครัวแต่ฐานะยากจน

“ถึงเจ้าจะมีภรรยามีลูกแล้ว แต่ข้าก็ไม่เคยนึกอิจฉาเจ้าเลยเพราะว่าเจ้า ยากจน ข้าแม้จะอยู่เพียงลำ พังแต่ฐานะร่ำ รวยกว่าเจ้า”

อยู่มาวันหนึ่งชายคนแรกบอกกับชายคนที่สองว่า “ถึงเจ้าจะมีภรรยามีลูกแล้ว แต่ข้าก็ไม่เคยนึกอิจฉาเจ้าเลยเพราะว่าเจ้ายากจน ข้าแม้จะอยู่เพียงลำ พังแต่ฐานะร่ำ รวยกว่าเจ้า”

ชายคนที่สองกลับบอกว่า “แม้เจ้าจะมีฐานะร่ำ รวย มีทรัพย์สินเงินทองมาก แต่ข้าก็ไม่นึกอิจฉาเจ้าเหมือนกัน เพราะข้ามีภรรยา มีลูก ข้ามีข้าวกิน มีลูกหลาน คอยปรนนิบัติดูแลข้าอย่างใกล้ชิด… แต่เจ้าต้องอยู่โดดเดี่ยวและทำ งานเอง ทุกอย่าง ไม่มีคนช่วย”

“แม้เจ้าจะมีฐานะร่ำ รวย มีทรัพย์สินเงินทองมาก แต่ข้าก็ไม่นึกอิจฉาเจ้าเหมือนกัน เพราะข้ามีภรรยา มีลูก ข้ามีข้าวกิน มีลูกหลานคอยปรนนิบัติดูแลข้า อย่างใกล้ชิด… แต่เจ้าต้องอยู่โดดเดี่ยวและทำ งาน เองทุกอย่าง ไม่มีคนช่วย”

“แต่บ้านข้ามีทุกอย่างที่บ้านเจ้าไม่มี”

ชายคนแรกก็บอกอีกว่า “แต่บ้านข้ามีทุกอย่างที่บ้านเจ้าไม่มี”

ดังนั้นเมื่อต่างคนต่างก็เห็นว่าตัวเองมีชีวิตที่สุขสบายกว่า ชายคนที่สองจึงออกความเห็นว่าให้เปลี่ยนกันไปกินข้าว บ้านละมื้อ โดยไปกินข้าวที่บ้านของคนแรกก่อน

พอไปถึงบ้านของชายคนแรกพบว่าภายในบ้านมีทรัพย์สมบัติทุกอย่างครบถ้วน แต่เขาไม่มีคนช่วยงานบ้านเลย ต้องทำ งานบ้านทำ อาหารเองทุกอย่าง เขาจึงต้องเหนื่อยเพียงคนเดียว

ต่อมาวันรุ่งขึ้นก็เปลี่ยนไปกิน ข้าวที่บ้านของชายคนที่สองต่อ ชายคนแรกจึงพบ ว่าชายคนที่สองแทบจะไม่ได้ทำ อะไรเลย เขาเพียงแต่นั่งอยู่เฉยๆพูดคุยกับเขา บ้าง พูดกับลูกหลานบ้างอย่างมีความสุข ลูกๆของเขาเป็นคนจัดการทุกอย่าง กวาดบ้าน เลี้ยงสัตว์ ทำ อาหาร

พอถึงเวลากินข้าว ลูกๆก็เข้ามาบอกชายคนที่สองและภรรยาไปกินข้าว พอกินได้สักช่วงชายคนที่สองก็บ่นว่าหนาว อยากไปกินข้าวข้างนอก

ลูกๆจึงยกสำ รับกับข้าวไปไว้หน้า น้ บ้าน และพ่อแม่ไปด้วย ต่างคนต่างช่วยกัน โดยไม่เกี่ยงกันแต่พอกินได้สักพักก็บ่นว่าร้อน อีกลูกๆก็ช่วยกันเคลื่อนย้าย เข้าไปในบ้านอีก

หลังจากกินข้าวเสร็จชายคนที่สองจึงถามชายคนแรกว่า”เจ้ารู้หรือยังว่าใคร สุขสบายที่สุด เพราะข้าไม่ต้องทำ อะไรเลย…มีคนช่วยเหลือข้าทุกอย่างไม่ว่า ข้าจะเคลื่อนไหวไปทางใดข้าเปรียบเสมือน… กษัตริย์ที่มีบริวารให้รับใช้มากมาย … ในขณะที่เจ้ามีเงินทองแต่ไม่มีความสุขเลย เพราะเจ้าต้องเหนื่อยไม่มีบริวารให้รับใช้ เหมือนข้า ข้าจึงไม่อิจฉาเจ้าเลย”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การอยู่เพียงลำ พังไม่มีครอบครัวหรือญาติพี่น้อ น้ ง … ทำ ให้ลำ บาก เหนื่อยต้องทำ เอง ถ้าไม่ทำ ก็ไม่มีกิน แต่ถ้ามีครอบครัวดี…ก็เหมือนกษัตริย์ มีลูกหลาน คอยดูแลอย่างใกล้ชิดแทบไม่ต้องทำ อะไรเลย

ผู้จัดทำ นางสาววิลันดา โพธิ์แก้ว รหัสนิสิต 64020039 เลขที่ 4