The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.

ใครขโมยข้าวต้นของฉันไป

Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search

ใครขโมยข้าวต้นของฉันไป

ใครขโมยข้าวต้นของฉันไป

ใครขโมยข้าวต้นของฉันไป

หนงั สือเล่มน้ีอาจจะเป็ นประโยชน์ท่ีเตือนใจหลายคน เมื่อเกิดความเปลี่ยนแปลงข้ึนใจ
ชีวติ อยา่ งฉบั พลนั และต้งั รับไมท่ นั ไมร่ ู้วา่ จะจดั การกบั สิ่งท่ีเกิดข้ึนอยา่ งไร

เจา้ ของ ขา้ วตน้ (ช่ือเรียกขา้ วสารเต็มเมล็ด) นาย ก และ นาย ข ในหนงั สือเล่มน้ี ตอ้ ง
ตกใจเมื่อข้าวต้น 100% ท่ีส่ งขายตลาดข้าวสารท้ังตลาดข้าวสารตลาดพ้ืนที่
ภายในประเทศและข้าวสารต้น 100% ท่ีส่งขายส่งออกไปยงั ตลาดต่างประเทศ ที่ทาํ
การคา้ เล้ียงธุรกิจโรงสีขา้ วมายาวนานกวา่ 20 ปี ทาํ กาํ ไรให้สมควรเรียกวา่ ไม่นอ้ ยหาก
นาํ ไปเปรียบเทียบกบั ธุรกิจสาขาอ่ืนๆ ธุรกิจการสีขา้ วน้นั เป็ นธุรกิจหลกั ในภาคเกษตร
ของประเทศไทยเราซ่ึงเพาะปลูกขา้ วเป็ นหลกั และส่งออกทาํ รายไดเ้ ขา้ ประเทศที่น่าพึง
พอใจเป็ นธุรกิจภาคการเกษตรทาํ ใหอ้ ุตสาหกรรมอื่นๆ ไดข้ บั เคลื่อนต่อไปไดเ้ ป็ นท่ีน่า
พอใจ โดยเฉพาะไทยเราเป็ นผูส้ ่งออกอนั ดบั หน่ึงของตลาดขา้ วสารโลกมากกวา่ 30 ปี
แต่มาวนั น้ีขา้ วตน้ ท่ีสตอ็ กในโกดงั ไม่มี ออเดอร์มาจากลูกคา้ แมแ้ ต่บิลเดียว หลงั จากที่มี
เหตุการณ์ต่างๆเกิดข้ึนเมื่อตน้ ปี คาํ ส่ังซ้ือลดลงอยา่ งต่อเน่ืองมาหลายเดือนแลว้ แต่มาถึง
วนั น้ีไม่มีการซ้ือเกิดข้ึนเลย แลว้ ลูกคา้ ท่ีไดท้ าํ ธุรกิจอยไู่ ดอ้ นั ตรธานไปไหน ใครแยง่ ไป
ลูกคา้ หยุดซ้ือจริงหรือๆว่าเขาไดไ้ ป ซ้ือขา้ วตน้ ท่ีอ่ืนที่คุณภาพดีกวา่ ราคาถูกกว่า เขา
ตอ้ งการคาํ ตอบ เพราะเขาตอ้ งการตลาดขา้ วตน้ 100% ของเขาและเพื่อนๆคืนกลบั มา
อะไรจะเกิดข้ึนกบั เขาท้งั สอง

เรามาจาํ ลองภาพการเปล่ียนแปลงที่อาจเกิดข้ึนกบั ชีวติ ของคนเราไดต้ ลอดเวลา
ใหม้ าอยู่ ยงุ้ ขา้ วสารท่ีมีขา้ วตน้ (ช่ือเรียกขา้ วสารเตม็ เมล็ด) รายเรียงเป็ นกองสูงเป็ นสต็อก
รอการส่งมอบตลาดในและต่างประเทศ เตม็ โกดงั สลบั เปล่ียนเขา้ ออกสม่าํ เสมอมีท้งั เขา้
และออกอยเู่ ป็นเวลานาน ธุรกิจกด็ าํ เนินต่อไปบางคร้ังกท็ าํ กาํ ไรมากหรือนอ้ ยตาม หง่ั เชง้

(สภาวะกลไกของตลาด)แตม่ าวนั น้ีโกดงั วา่ งเปล่าไม่มีขา้ สารไม่มีความเคล่ือนไหว ไม่มี
เขา้ และออกทุกอยา่ งหยดุ โกดงั วา่ งเปล่าแลว้ ใคร?มาเอาขา้ วตน้ ของฉนั ไป

เร่ืองเล่าส้ันๆอ่านง่ายแต่มีความหมายลึกซ้ึง กระทบใจทุกคนที่ยอ่ มตอ้ งเคยเจอ
กบั สภาวะการเปลี่ยนแปลงอยา่ งไม่คาดคิด หลายคนนึกไม่ออกวา่ จะจดั การอยา่ งไร บาง
คนทอ้ แท้ บางคนโทษส่ิงรอบตวั และคิดวา่ “ใครมาขโมยขา้ วตน้ ของฉนั ไป”

จากแนวคิดง่ายๆอาจทาํ ใหผ้ อู้ ่านหลายคนไดต้ ระหนกั ถึงวิธีการรับมือ ไม่วา่ จะ
เป็ นคนท่ีผ่านภาวะคับขันน้ันมาแล้ว หรื อบางคนอาจจะยังอยู่ในช่วงของการ
เปล่ียนแปลง รวมท้งั ทุกคนที่ตา่ งก็มีโอกาสจะพานพบกบั ความไม่แน่นอนเหล่าน้ี.-

ทุกคนจะไม่เสียหลกั ไม่ยึดติด ไม่ชกั ชา้ และไม่เสียโอกาส ถึงจะลม้ ก็สามารถ
ลุกได้รวดเร็ว หากคุณคิดว่าข้าวต้นของคุณยงั อยู่ดี ค้าขายราบร่ืนไม่มีโอกาสท่ีจะ
เปล่ียนแปลงไปในทางใดทางหน่ึง คุณแน่ใจอย่างน้ันก็ขอแสดงความยินดีดว้ ยที่คุณมี
ความสามารถและอยเู่ หนือความเปลี่ยนแปลง แตเ่ ม่ือใดที่คุณคิดวา่ เร่ิมมีสญั ญาณของการ
เปล่ี ยนแป ลงเริ่ ม ระ แวง ว่า ข้า วต้นของคุ ณกําลัง ถูก ขโมย ไปทุ กๆ คนยอม รั บ ว่า กา ร
เปล่ียนแปลงเป็ นส่วนหน่ึงในหน้าที่การทาํ งานแต่คนส่วนน้อยเท่าน้ันที่คาดคิดและ
ยอมรับวา่ ความเปลี่ยนแปลงเป็นส่ิงที่เกิดไดจ้ ริงในชีวติ

“ใครมาขโมยขา้ วตน้ ของฉนั ไป” เปรียบเสมือนแผนท่ีธรรมดาๆท่ีเขา้ ใจง่าย เรา
ทุกคนสามารถนาํ ไปใชใ้ นยามตอ้ งการเผชิญหนา้ กบั ภาวะท่ีมีการเปลี่ยนแปลง คนทวั่ ไป
ท้งั ธุรกิจการสีขา้ วและธุรกิจอื่นๆ นาํ เรื่องไปปรับเขา้ กบั ความเปล่ียนแปลงในชีวิตการ
ทาํ งาน ในองคก์ รไมว่ า่ เล็กหรือใหญ่ เพ่อื ช่วยใหพ้ วกเขาเขา้ ใจการเปลี่ยนแปลงซ่ึงเกิดข้ึน
ซ้าํ แลว้ ซ้าํ อีก เร่ิมจากการเปล่ียนแปลงทีมงานพฒั นาการตลาดแบบใหม่ มนั ช่วยใหเ้ ห็น
ความเปล่ียนแปลงที่ผ่านแวบ๊ เขา้ มาโดยที่ยงั ไม่รู้ว่ามนั คืออะไร? พวกเราทุกคนพากนั
ตื่นตวั เพ่ือจะพบ “ขา้ วต้นของเราถูกขโมยไปแลว้ ” เมื่อคุณอ่านหนังสือเล่มน้ีซ่ึงเป็ น

ขมุ ทรัพยส์ าํ คญั สาํ หรับหมู่คณะ ที่จะนาํ บทเรียนน้ีมาประยุกตใ์ ชใ้ นการสังเกตเห็นความ
เปลี่ยนแปลง ท่ีมนั ค่อยๆเกิดข้ึนตลอดเวลาแต่เราไม่ได้ให้ความสนใจกบั มนั ดงั น้ัน
จาํ เป็นตอ้ งมีการเปล่ียนแปลงและมีการปรับตวั อยา่ งรวมเร็ว ใหท้ นั กบั ความเปลี่ยนแปลง

น้นั ในโลกความเป็ นจริงเราอาจคิดไปวา่ การเปลี่ยนแปลงท่ีเกิดข้ึนน้นั เป็ นเพียงแค่ ขา้ ว
ต้นของเราได้ถูกเคลื่อนยา้ ยไปเท่าน้ัน แต่ถ้าเราไม่สามารถรับมือกบั ส่ิงที่เกิดข้ึนได้
ทนั เวลามนั อาจจะหายไปจริงๆกไ็ ด้

การวางแผนทด่ี ีเลศิ

มกั ไมเ่ ป็นไปตามที่วางไว้

ความเรียบง่าย และความซบั ซอ้ น มีอยใู่ นทุกชีวติ

ตวั ละครที่มีอยู่ 4 ตวั ไดถ้ ูกกาํ หนดใหเ้ ป็นตวั แทนของความเรียบง่าย และความซบั ซอ้ นที่
อยใู่ นตวั เราโดยไมค่ าํ นึงถึง อายุ เพศ เช้ือชาติ หรือ สัญชาติ

นายเอม็ ผมู้ ีความรู้สึกที่รวมเร็วต่อการเปล่ียนแปลง (เจา้ หนูตวั เล็กที่อาศยั กิน
ขา้ วตน้ ในโกดงั ขา้ ว)

นายแอล ผมู้ ีความรีบร้อนทาํ อะไรล่วงหนา้ (เจา้ หนูตวั เล็กที่อาศยั กินขา้ วตน้ ใน
โกดงั ขา้ ว)

นายสนิท ผทู้ ี่ ปฏิเสธ และต่อตา้ นความเปลี่ยนแปลง กลวั วา่ เหตุการณ์จะเลวร้าย
ลง (มนุษยท์ ี่มีขนาดเล็กเท่ากบั หนูที่อาศยั กินขา้ วตน้ ในโกดงั ขา้ ว)

นายสนม ผูท้ ่ี เรียนรู้การปรับตวั และทันเวลา เมื่อเห็นว่าการเปลี่ยนแปลงจะ
นาํ ไปสู่สิ่งที่ดีกวา่ (มนุษยท์ ี่มีขนาดเล็กเทา่ กบั หนู ท่ีอาศยั กินขา้ วตน้ ในโกดงั ขา้ ว)

ไม่วา่ เราจะเลือกใชค้ วามเรียบง่ายหรือความซบั ซอ้ น เราทุกคนต่างมีส่วนท่ีเหมือนกนั คือ
ความจาํ เป็ นท่ีตอ้ งหาทางของเราเองในโกดงั ขา้ ว เมื่อเกิดความเปล่ียนแปลง และตอ้ งทาํ
ใหส้ าํ เร็จ

ใครขโมยข้าวต้นของฉันไป

เป็นเร่ืองของการเปล่ียนแปลงท่ีเกิดข้ึน ในโกดงั ขา้ วสาร มีตวั ละครท่ีน่าชวนหวั อยู่ ส่ี ตวั
กาํ ลงั คน้ หา “ข้าวต้น” ซ่ึงเปรียบไดก้ บั ทุกสิ่งท่ีเราทุกคนตอ้ งการในชีวิต ไม่วา่ จะเป็ นผล
กาํ ไรจากการขาย การงาน ความสมั พนั ธ์ เงินทอง การวางแผนการตลาด การขายขา้ วสาร
ในประเทศ ต่างประเทศ ขา้ วท่อน ขา้ วปลาย รํา แมก้ ระทงั่ แกลบซ่ึงเป็ นตวั แปรท่ีสาํ คญั
ในผลกาํ ไรจากการสีข้าว ธุรกิจอ่ืนๆ คนเราทุกคนต่างคิดกันไปว่า “ข้าวต้น” เป็ น
อะไรบา้ งแลว้ แตๆ่ ละคนจะสมมุติข้ึนมาแต่เราทุกคนก็เสาะแสวงหา “ขา้ วตน้ ” เชื่อวา่ มนั
จะทาํ ใหเ้ ราประสบความสาํ เร็จ และมีความสุข เมื่อเราไดม้ าเรามกั จะยดึ ติดคิดวา่ มนั เป็ น
ของเราตอ้ งการให้มนั อยกู่ บั เราตลอดไป แต่พอเราสูญเสียมนั ไป หรือถูกคนอื่นแยง่ เรา
ไป มนั หายไปเราจะรู้สึกปวดร้าวและเสียดายอยากไดม้ นั กลบั มา

โกดงั ในเรื่องน้ีเป็นตวั แทนของสถานที่ที่ใชเ้ วลาคน้ หาสิ่งท่ีคุณตอ้ งการ “โกดงั ”
อาจจะเป็ นองคก์ รท่ีคุณทาํ งานอยู่ หรือเป็ นตลาดส่งออกขา้ วสารท้งั ในและต่างประเทศ
ของคุณก็ได้ อาจจะเป็ นเส้นทางที่คุณใช้เดินทางขนสินคา้ หรือขนส่งสินคา้ ท่ีอยใู่ นชีวิต
ส่วนหน่ึงของคุณ

ขอยกตวั อย่างชีวิตจริงสักเรื่องหน่ึง เจ้าของโรงสีข้าวมีชื่อเสียงแห่งหน่ึงใน
จงั หวดั นครสวรรค์ เป็นโรงสีท่ีสีขา้ วมีคุณภาพดี คุณภาพของขา้ วสารในอาํ เภอน้นั ดีมาก
เขาเป็ นคนบุกเบิกการขายขา้ วบรรจุถุงขนาด 5-15 และ 25 กิโลกรัม มีแบรนด์ เป็ นจา้ ว
แรก ธุรกิจของตระกูลรุ่งเรืองมากหลายปี ต่อมาก็มีการแบ่งหุ้นและก็แยกหุ้นเพ่ือความ
เติบโตขององคก์ ร เขาคิดไม่ตกวา่ จะทาํ อยา่ งไร(ใครขโมยขา้ วตน้ ของฉนั ไป)สุดทา้ ยเขา
กบั ญาติผูใ้ หญ่ตดั สินใจออกมาต้งั โรงสีโรงใหม่เพื่อเริ่มตน้ สร้างแบรนด์อีกคร้ัง วนั น้นั
เขามีความคิดวา่ ขา้ วตน้ (คือความสําเร็จ)ที่เขาสร้างมามีคนมาแยง่ ไป ดงั น้นั เขาจึงรู้สึก
ประหลาดใจและเสียใจ รู้สึกเครียดและโกรธคิดวา่ ตวั เองโชคร้าย แต่เมื่อเขาเริ่มมาสร้าง

โรงสี ใหม่ เร่ิ มต้นสร้างแบรนด์อีกคร้ัง ด้วยความอุตสาหะและไม่ยอมแพ้ ใช้
ความสามารถที่ได้เรียนรู้และสั่งสมมาบุกเบิกธุรกิจด้วยความซ่ือตรง น้าํ ใจมาก่อน
คุณภาพที่หน่ึง ไมน่ านนกั ผลสาํ เร็จกเ็ ป็นของเขาปัจจุบนั เป็ นโรงสีช้นั นาํ มีกาํ ลงั ผลิตมาก
ขายข้าวบรรจุถุงตลาดภายในประเทศเป็ น แบรนด์นํา อีกท้งั ทาํ การส่งออกข้าวต้น
คุณภาพเยย่ี มไปขายในตลาดต่างประเทศ และยงั มีโรงสีขา้ วของพี่นอ้ งเพื่อนร่วมธุรกิจท่ี
เป็นพนั ธมิตรอีกหลายโรงสี เขาบอกวา่ ถา้ ไม่มีวนั น้นั กค็ งไม่มีวนั น้ี

น่ีเป็ นเพียงเร่ืองราวของชีวิตจริงเร่ืองหน่ึง ยงั มีอีกหลายเร่ืองท่ีผมเคยได้ยิน
เกี่ยวกบั ผลกระทบของเร่ืองทาํ นองน้ีตอ่ ผคู้ นท้งั หลาย ท้งั ในดา้ นชีวติ การทาํ งานและชีวิต
รัก ก็เพราะทุกคนลว้ นมีความปรารถนาเหมือนกนั วา่ นอกจากจะอยู่รอดในอนาคตแลว้
ยงั ตอ้ งมีความสามารถในการแข่งขนั อีกด้วย การคา้ ขาย การผลิต ตอ้ งการปรับปรุง
เปล่ียนแปลงอยตู่ ลอดเวลา “ขา้ วตน้ ” ของทุกคนจึงถูกยา้ ย (ขโมย) อยเู่ สมอ อนั ท่ีจริง คุณ
ก็ทราบดีวา่ การมีชีวิตอยใู่ นกระแสน้าํ ท่ีเช่ียวกราก ยอ่ มมีการเปลี่ยนแปลงอยตู่ ลอดเวลา
ท้งั ในการงาน ธุรกิจ การตลาดโดยเฉพาะการขายขา้ ว การสีขา้ วให้ดีข้ึนคุณภาพขา้ วตน้ ท่ี
ดีกวา่ เดิม สวยกวา่ เดิม ตน้ ทุนการสีขา้ วที่ประหยดั กวา่ เดิม คู่แข่งเกิดข้ึนทุกเวลาเขาพร้อม
เสมอท่ี “จะขโมยขา้ วตน้ ” ของคุณไป แยง่ ตลาดและแยง่ ลูกคา้ ของคุณไปทุกเวลา เวน้ แต่
วา่ คุณจะเขา้ ใจถึงการเปล่ียนแปลงที่เกิดข้ึนเพราะมนั เป็ นวิถีของโลกที่มีแต่การแข่งขนั
เพื่อครอบครอง ขา้ วตน้ คุณจะเขา้ ใจในธรรมชาติของตลาดของอุตสาหกรรมการสีขา้ ว
เพราะทุกวนั มีคนเก่งคนกลา้ เกิดข้ึนทุกวนั พร้อมเสมอท่ีจะครอบครอง “ขา้ วตน้ ”

บทท่ี 1 งานสังสรรค์เพอื่ นร่วมธุรกจิ (โรงสีข้าว)

เยน็ วนั หน่ึงที่งานเล้ียงของชมรมโรงสีขา้ วของจงั หวดั เพื่อนร่วมชมรมหลายท่านไดม้ าทาน
เล้ียงม้ือค่าํ หลงั จากประชุมเสร็จสมาชิกชมรมหลายท่านหลงั จากทานอาหารเรียบร้อยแลว้ กเ็ ปิ ด
วงสนทนาหลงั จากหยอกลอ้ กนั ครู่ใหญ่ก็มาพูดกนั ถึงเรื่องตลาดขา้ วสารภายในประเทศและ
การส่งออกไปต่างประเทศ

หน่ึงในวงสนทนาไดก้ ล่าวข้ึนเป็นประเดน็ วา่ ที่โรงสีผมถกู คนขโมยขา้ วตน้ ไปหมดโกดงั แลว้ ?
ผมไม่มีขา้ วสารขายแลว้ และผมก็ไม่ไดซ้ ้ือขา้ วเปลือกอีกดว้ ยโรงสีผมตอ้ งหยุดกิจการสีขา้ ว
เพราะผมไม่มีลูกคา้ ที่จะซ้ือขา้ วสารของผม ทาํ ไมตลาดขา้ วสารจึงถูกใครมาขโมยไปแลว้
เพ่ือนๆทุกท่านเป็ นอย่างผมหรือป่ าว?กลายเป็ นว่าชีวิตของผมคนเดียวท่ีเจอกบั ปัญหาน้ีใช่
หรือไม่ แลว้ เพื่อนๆอีกหลายคนยงั ขายขา้ วไดด้ ีอยู่หรือ ทาํ ไมชีวิตของฉันจึงตอ้ งมาพบกบั
เหตุการณ์ที่เลวร้ายเช่นน้ีเพียงลาํ พงั ธุรกิจและชีวิตของฉันไม่ไดเ้ ป็ นไปอย่างท่ีหวงั ไว้ ผม
ยอมรับวา่ ตอ้ งมีการเปล่ียนแปลงแต่ผมก็พยายามแลว้ ผมทาํ ธุรกิจแบบเดิมๆที่เคยทาํ มาผมเป็น
ส่วนหน่ึงของชุมชนแต่วนั น้ีทุกคนทิ้งผมไปหมดเลย ผมยอมรับวา่ ตอ้ งเปล่ียนแปลงแต่จะทาํ
ไดอ้ ย่างไรผมไม่มีความรู้ ผมไม่ตอ้ งการลงทุน ผมไม่รู้วิธีการและระเบียบในการส่งออกไป
ต่างประเทศ ผมก็ส่งใหห้ ย่งเป็นผจู้ ดั การเรื่องการขายใหก้ บั โกดงั ที่นาํ ไปปรับปรุงและพฒั นา
คุณภาพเพื่อการส่งออกนนั่ ไมใ่ ช่หนา้ ท่ีของผม ผมไม่มีความชาํ นาญ ทุกคนเคยพยายามจดั การ
กบั การเปลี่ยนแปลงอนั ไม่คาดคิด ที่เกิดข้ึนอย่างรวมเร็วในวงการขา้ วสารเม่ือไม่ก่ีปี ท่ีผา่ นมา
ส่วนใหญ่ยอมรับว่าไม่รู้จะจดั การกบั การเปล่ียนแปลงใหด้ ีไดอ้ ย่างไร เพื่อนคนหน่ึงกล่าวว่า
“ผมเคยกลวั ความเปลี่ยนแปลงมากเลยนะ” เมื่อเกิดความเปลี่ยนแปลงคร้ังใหญ่ในโรงสีขา้ ว
ของผม ผมกไ็ ม่รู้เหมือนกนั วา่ จะทาํ อยา่ งไร เราไมไ่ ดป้ รับเปล่ียนแกไ้ ขอะไรเลยเพราะเราคิดว่า
เราก็ทาํ ดีอย่แู ลว้ คร้ังน้นั ทาํ ใหผ้ มเกือบเสียธุรกิจการสีขา้ วไปเหมือนกนั จนกระทง่ั ผมไดฟ้ ัง
เรื่อง “ใครขโมยขา้ วตน้ ของฉนั ไป” เร่ืองส้ันๆตลกๆเร่ืองหน่ึงที่ทาํ ใหท้ ุกอยา่ งเปลี่ยนไปอย่าง
สิ้นเชิงในเรื่องมีอะไรแฝงอยู่ จึงสามารถเปลี่ยนแปลงผมไดร้ วมเร็วขนาดน้นั เร่ืองมนั ส้ันๆเอา
ละผมจะเล่าใหฟ้ ัง.-

“ใครขโมยข้าวต้นของฉันไป”

คร้ังหน่ึงนานมาแล้ว ในโกดงั ขา้ วสารของโรงสีขา้ วแห่งหน่ึง มีสี่ชีวิตเล็กๆอาศยั อยู่ ใน
โกดงั สต็อกขา้ วสารที่มีคุณภาพดีและเป็ นขา้ ว 100% (ขา้ วตน้ ) เป็ นโกดงั ขนาดใหญ่ท่ีมี
ช่องทางเดินและซอกหลืบมากมาย ท้งั สี่ชีวติ วงิ่ เล่นไปมาในช่องทางตา่ งๆชื่อวา่ เอม็ และ
แอล อีกสองเป็ นมนุษยต์ วั เล็กๆเท่ากบั หนู สองตวั แรก ชื่อสนิท และ สนม (ท้งั หมดน้ี
เป็ นนานสมมุติ)เนื่องจากท้งั ส่ีตวั เล็กมาก เราจึงสังเกตไดย้ ากกวา่ ท้งั สี่น้นั กาํ ลงั ทาํ อะไร
อยู่ แต่เม่ือเราเขา้ ไปดูใกลๆ้ ทุกวนั คุณจะพบสิ่งที่น่าท่ึงอย่างยง่ิ ทุกวนั เจา้ หนูและมนุษย์
จิ๋วต่างก็ใช้เวลาอยู่ในโกดงั ขา้ วสาร เที่ยวมองหาเศษขา้ วตน้ ที่ตกหล่นอยู่ตามพ้ืนโกดงั
และกองขา้ วตน้ ท่ีรั่วออกมาจากกระสอบขา้ วเพ่ือกินเป็นอาหารท่ีชื่นชอบ

เจา้ หนู เอ็ม และ แอล มนั มีสมองธรรมดาๆแบบสัตวจ์ าํ พวกที่ใชฟ้ ันแทะแต่มี
สญั ชาติญาณดี มนั ก็เสาะหาเศษขา้ วตน้ ของโปรดท่ีตกหล่นกองอยทู่ ี่พ้ืนโกดงั เพื่อกินเป็ น
อาหารทุกวนั

ส่วนมนุษยจ์ ๋ิวคือ สนิท กบั สนม ท้งั สองใช้สมองท่ีเต็มไปดว้ ยความคิดความ
เชื่อ อนั หลากหลายคน้ หาขา้ วตน้ ที่เป็ นขา้ วตน้ หอมมะลิอย่างดี ซ่ึงท้งั สองเช่ือว่าเม่ือได้
กินแลว้ จะมีรสชาติดีกวา่ ขา้ วธรรมดาทว่ั ไป ซ่ึงต่างจาก หนูสองตวั แรกซ่ึงขอให้เป็ นขา้ ว
ตน้ หรือขา้ วทอ่ น จะสายพนั ธ์อะไรกไ็ มเ่ ป็นไร

แมว้ า่ หนู่กบั มนุษยจ์ ๋ิวจะต่างกนั แต่ก็มีบา้ งอยา่ งที่เหมือนกนั นนั่ คือ ทุกเชา้ ท้งั ส่ี
จะแต่งตวั ชุดวิ่ง ใส่รองเทา้ สําหรับว่ิงออกจากมุมที่ซ่อนเพื่อวิ่งแข่งกนั เขา้ ไปในกอง
ขา้ วสารท่ีเรียงไวอ้ ย่างมีระเบียบในโกดงั เพื่อไปคน้ หาขา้ วตน้ ท่ีตวั เองโปรดปราน ใน
โกดงั ขา้ วสารขนาดใหญ่มีทางเดิน ทางแยกมากมาย ซอก ทางเล้ียว มุมอบั มากมาย ถา้ ไม่
ระวงั กม็ ีสิทธ์ิหลงทางเอาง่ายๆ บางมุมก็มีขา้ วตน้ รสอร่อย บางคร้ังขา้ วที่หล่นกองกบั พ้ืน
ก็มีมากมาย อยา่ งไรก็ตามถา้ หากวนั ไหนเขาโชคดีหาทางไปพบกองขา้ วตน้ ขนาดใหญ่

เขาก็จะมีความสุขกบั การกินอาหารน้นั ทาํ ใหช้ ีวติ สุขสบายมากข้ึน การคน้ หาขา้ วตน้ ของ
หนูสองตวั น้ันไม่มีอะไรซับซ้อน เขาท้งั สองวิ่งไปตามทางเดินท่ีเขาเวน้ ไวเ้ พ่ือเรียง
กระสอบขา้ วสาร วง่ิ ไปมา ลองผิดลองถูกพอไม่พบอะไรหรือทางตนั เจอมุมอบั เขาก็จะ
หนั หลงั กลบั แลว้ วง่ิ ตอ่ ไปอีกทางหน่ึง เจา้ หนูท้งั สองตวั เจา้ เอ็มและแอลจะใชจ้ มูกดมไป
ตามพ้ืนบางคร้ังไมร่ ะวงั จมูกชนกบั ผนงั โกดงั บ่อยๆ

ส่วนมนุษยจ์ ๋ิวท้งั สองจะใชว้ ธิ ีการต่างออกไปคือใชค้ วามสามารถในการผลิต และเรียนรู้
จากประสบการณ์ในอดีตแมว้ า่ บางคร้ังความคิดก็ดี แตบ่ างคร้ังก็เกิดการสับสนจากความ
เหน็ดเหน่ือยจากาการทาํ งานเหมือนกนั

ในที่สุดท้งั หนูและคนก็พบสิ่งท่ีติดตามคน้ หาดว้ ยวิธีการของเขาเอง พวกเขาพบ
ขา้ วตน้ คุณภาพที่เหมาะกบั ตนเองท่ีกองขา้ วท่ีรั่วออกมาจากกระสอบขา้ วและท่ีหกกอง
เร่ียราดกบั พ้ืนโกดงั

ทุกๆเช้าท้งั หนูและมนุษยต์ วั จิ๋วจะแต่งตวั ดว้ ยชุดว่ิง มุ่งหน้าไปยงั จุดท่ีเขาพบ
กองข้าวท่ีรั่วจากกระสอบและท่ีหกกองกับพ้ืน ปฏิบัติการเช่นน้ีก็กลายเป็ น
ชีวติ ประจาํ วนั ไปแลว้ ทุกวนั กิจกรรมแบบน้ีจะเกิดข้ึนเม่ือมาถึงจุดหมายก็จะถอดรองเทา้
วง่ิ ออกแลว้ ก็เพลิดเพลินกบั ขา้ วตน้ ดนั เลิศรส

ในตอนแรกสนิท กบั สนมก็วิ่งแข่งกนั ไปยงั กองขา้ วตน้ เพ่ือลิ้มรสขา้ วตน้ อนั
โอชะทุกเช้าเหมือนกนั แต่หลงั จากน้นั ไม่นาน กิจกรรมของสองมนุษยจ์ ิ๋วก็เปล่ียนไป
สนิท และ สนม เร่ิมตื่นสาย กวา่ เดิมเล็กนอ้ ย แต่งตวั ชา้ อีกหน่อย แลว้ ออกเดินไปยงั กอง
ขา้ วเป้ าหมาย ก็เพราะวา่ ตอนน้ีเขารู้แลว้ วา่ กองขา้ วน้นั อยทู่ ่ีไหน จะเดินทางไปจุดน้นั ได้
อยา่ งไร แต่เขาไม่รู้เลยวา่ ขา้ วตน้ น้ีมาจากไหน มาไดอ้ ยา่ งไร ใครทาํ มนั หกกองไวต้ รงน้ี
มนั ร่ัวมาจากไหน แต่เขาทึกทกั วา่ มนั ตอ้ งอยตู่ รงน้ี ทุกเชา้ เม่ือท้งั สองมาถึงจุดที่มีขา้ วตน้
กองอยู่ ท้งั คู่ก็ปักหลักทาํ ตวั ตามสบายประหน่ึงว่าอยู่บ้านตวั เอง แขวนชุดว่ิงไวแ้ ล้ว

เปล่ียนรองเทา้ ทาํ ตวั ตามสบายเพราะว่าตอนน้ีเขาไดพ้ บขา้ วตน้ ท่ีเขาตอ้ งการแลว้ “สุด
ยอดเลย” สนิท กวา่ ท่ีมีมีขา้ วตน้ คุณภาพดีพอใหเ้ ราไดก้ ินไปตลอดกาล ไม่ตอ้ งห่วงมนั มี
มากจนเรากินอยา่ งไรก็ไมห่ มด เรามีความมน่ั คงในชีวติ และเรามีความสุขมาก

ต่อมาไม่นาน สนิทและสนม ก็ถือว่าขา้ วตน้ ท่ีเขาพบน้นั เป็ นของเขา ท่ีน่ีมีขา้ ว
ตน้ มากเสียจน เขายา้ ยท่ีพกั มาอยใู่ กลๆ้ เพื่อใหท้ ่ีน่ีมีบรรยากาศเป็ นบา้ นของตนเองมาก
ข้ึน เขาจึงเขียนคาํ คมติดท่ีข้างผนังโกดังโดยเขียนว่า “มีข้าวต้น ชีวิตก็มีความสุข”
บางคร้ังเขาท้งั สองก็พาเพื่อนๆมาดูกองขา้ วตน้ ขนาดใหญ่ พลางช้ีชวนให้เพ่ือนๆดูดว้ ย
ความภาคภูมิใจแลว้ พูดวา่ “ขา้ วตน้ นี่น่ากินนะอร่อยมาก” แลว้ เขาก็แบ่งให้เพื่อนกินบา้ ง
แตบ่ างคร้ังก็ไม่แบ่ง เราสองคนคู่ควรกบั ขา้ วตน้ ท้งั หมดน้ี สนิท กล่าว แน่นอน “พวกเรา
ตอ้ งทาํ งานหนกั อยู่นานกว่าที่จะพบมนั ” พลางหยิบขา้ วตน้ ท่ีใหม่สดเขา้ ปาก จากน้นั ก็
ม่อยหลบั ไปซ่ึงเป็ นเช่นน้ีประจาํ ตกค่าํ มนุษยต์ วั จิ๋วก็เดินกลบั ที่พกั พร้อมกบั ขา้ วตน้ เต็ม
พุง เมื่อรุ่งเช้ามาถึงเขาท้งั สองก็จะกลบั มากินขา้ วตน้ อีกดว้ ยความมนั่ ใจพฤติกรรมน้ี
ดาํ เนินไปพกั หน่ึง ต่อมาไม่นาน ความเชื่อมนั่ ของมนุษยจ์ ๋ิวท้งั สองก็เพิ่มพูนข้ึนจนเป็ น
ความยโส เวลาผ่านไปเขาท้งั สองก็รู้สึกสุขสบายจนไม่ไดส้ ังเกตวา่ กาํ ลงั เกิดอะไรข้ึน
ขณะเดียวกนั เจา้ หนูฉลาดท้งั สองตวั ก็ยงั มีกิจกรรมประจาํ วนั เหมือนเดิม ทุกเชา้ จะมาก
ดมกลิ่นข้าวต้นที่มีอยู่และว่ิงวนไปมารอบๆกองข้าวต้นน้ัน ตรวจดูว่ามีอะไร
เปล่ียนแปลงไปหรือวา่ ขา้ วตน้ มีจาํ นวนลดลงเท่าไหร่แลว้ จากน้นั ก็นงั่ ลงกินขา้ วตน้ น้นั
อยา่ งมีความสุข

เช้าวนั หน่ึงพอท้งั สองว่ิงมาถึงตาํ แหน่งที่มาทุกวนั ก็พบว่ากองขา้ วตน้ ขนาด
ใหญ่น้นั หายไป มนั วง่ิ วนอยหู่ ลายรอบก็พบวา่ มนั หายไปจริงเพราะไม่มีเศษขา้ วตน้ ที่เคย
กินหลงเหลืออยเู่ ลย จริงๆแลว้ มนั ท้งั สองตวั เคยสังเกตแลว้ วา่ จาํ นวนขา้ วตน้ ลดลงเร่ือยๆ
ทุกวนั มนั ไดเ้ ตรียมตวั เตรียมใจไวแ้ ลว้ วา่ วนั น้ีจะตอ้ งมาถึง วนั ท่ีไม่มีขา้ วตน้ ใหก้ ินอยา่ ง
ท่ีผา่ นมา และรู้โดยสญั ชาติญาณวา่ จะตอ้ งทาํ อยา่ งไรต่อไป พวกมนั สองตวั ปลดรองเทา้

วิ่งท่ีคล้องคอไวอ้ อกมาสวมแล้วผูกเชือกรองเท้า มนั ท้งั สองไม่ได้คิดวิเคราะห์อย่าง
ละเอียด ไม่ถูกถ่วงดว้ ยความเชื่อท่ีซับซ้อนและเหตุผลต่างๆท่ีอาจจะนาํ มาอา้ งอย่างที่
ใครๆเขาทาํ กนั สําหรับพวกหนูแลว้ ท้งั ปัญหาและคาํ ตอบเป็ นสิ่งง่ายๆสถานการณ์ได้
เปลี่ยนไป ดงั น้นั เจาหนูท้งั สองจึงตดั สินใจเปล่ียนแปลงดว้ ย เจา้ หนูท้งั สองเชิดจมูกข้ึน
ดมกลิ่นหอมของขา้ วตน้ พยกั หนา้ ใหเ้ พ่ือนแลว้ ออกวิง่ นาํ หนา้ เขา้ ไปในกองกระสอบท่ีมี
ขา้ วสารเรียงเป็ นแถวอยา่ งเป็ นระเบียบ ตรอก ซอกซอยมากมายในโกดงั ขนาดใหญ่เจา้
หนูท้งั สองวิ่งวนไปมาอยา่ งรวดเร็ว เพ่ือจะคน้ หากองขา้ วตน้ กองใหม่ ท่ีอาจจะมีขา้ วตน้
ตกหล่น หรือรั่วจากกระสอบขา้ วสารท่ีกองอยอู่ ยา่ งมากมายในโกดงั น้นั

วนั เดียวกนั ในเวลาต่อมา มนุษยต์ วั จ๋ิว สนิท และสนม ก็เดินมาถึงตาํ แหน่งกอง
ขา้ วตน้ ท่ีเขาท้งั สองไม่เคยไดใ้ หค้ วามสนใจกบั การเปลี่ยนแปลงเล็กๆนอ้ ยๆท่ีเกิดข้ึนทุก
วนั ๆ เขาคิดเสมอว่าตรงน้นั ตาํ แหน่งน้ีจะตอ้ งมี “ขา้ วตน้ ” กองอยู่ให้พวกเขาไดบ้ ริโภค
ทุกวนั และตลอดไป พวกเขาไม่เคยเตรียมพร้อมท่ีจะพบกบั สิ่งเหล่าน้ี อะไรกนั ไม่มีขา้ ว
ตน้ หรือ สนิทร้องแลว้ ตะโกนต่ออีกวา่ “ไม่มีขา้ วตน้ หรือ ไม่มีขา้ วตน้ หรือ” ทาํ อยา่ งกบั
วา่ ถา้ เขาตะโกนดงั พอก็จะมีคนเอาขา้ วตน้ มากองให้

ใครมาเอาขา้ วตน้ ของฉนั ไป ใครมาขโมยขา้ วตน้ ของฉนั ไป เขาตะโกนเสียงกอ้ ง
ไปท้งั โกดงั ขนาดใหญ่หลงั น้นั ในท่ีสุดเขาก็ยกมือเทา้ สะเอวหนา้ แดงก่าํ ตะโกนสุดเสียง
วา่ “ไม่ยุติธรรมเลย” สําหรับสนมน้นั เพียงแต่ส่ายศรีษะอยา่ งไม่เช่ือสายตาตนเอง เขา
มน่ั ใจวา่ จะไดพ้ บ ขา้ วตน้ ในสถานท่ีน้ี เพราะเขาคุน้ กบั มนั มานานแลว้ เขายนื นิ่ง ตวั แข็ง
ดว้ ยความตกใจ เขายงั ไม่พร้อมกบั สิ่งที่เกิดข้ึนน้ี สนิท ตะโกนออกมาอีก แต่ สนม ไม่
อยากไดย้ ิน เขาไม่อยากจดั การกบั สิ่งท่ีเขาเผชิญหน้าอยเู่ ขาไม่อยากจะรับรู้อะไรท้งั สิ้น
พฤติกรรมของเขาท้งั สองไม่สร้างสรรค์แต่เป็ นส่ิงที่สามารถเขา้ ใจได้ การคน้ หา “ขา้ ว
ตน้ ”ไม่ใช่เรื่องง่าย และขา้ วตน้ น้นั มีความหมายต่อชีวิตของเขามากกว่าการมีกินอ่ิมไป
วนั ๆเทา่ น้นั

การที่มนุษยจ์ ิ๋วคน้ หา “ขา้ วตน้ ” ในความคิดของเขา เพื่อนาํ ไปสู่สิ่งที่เขาคิดว่าจาํ เป็ น
สําหรับความสําเร็จ เขาต่างมีความคิดของตนเองว่า “ขา้ วตน้ ” ในความคิดของเขา คือ
ความสําเร็จ ความร่ํารวย ความมีหน้ามีตาในสังคม ความอยู่ดีกินดีมีช่ือเสียงแล้วแต่
ความคิดของแตล่ ะคน

สาํ หรับ สนิท แลว้ ขา้ วตน้ หมายถึง อาชีพท่ีดี มีความมนั่ คงในชีวติ มีครอบครัวที่
น่ารัก มีบา้ นท่ีใหญโ่ ตและสะดวกสบาย

สําหรับ สนม น้นั ขา้ วตน้ คือการไดเ้ ป็ นผูย้ ิ่งใหญ่ สูงส่ง ควบคุมผูอ้ ื่นและเป็ น
เจา้ ของกิจการขนาดใหญ่และมีบา้ นท่ีหรูหรา ชีวติ ท่ีมนั่ คง ครอบครัวท่ีอบอุ่น

ด้วย “ขา้ วต้น” มีความสําคญั ต่อพวกเขา อย่างมาก ท้งั สอบจึงใช้เวลานาน
พยายามตดั สินใจว่าจะทาํ อย่างไร เท่าท่ีคิดไดใ้ นช้ันแรกน้ี คือ “สํารวจพ้ืนที่ในโกดัง
ท้งั หมดวา่ ขา้ วตน้ หมดไปแลว้ จริงๆ”

ในขณะเดียวกนั น้นั เอ็ม และ แอล สองหนูน้นั ปล่อยวางและจากไปหาแหล่ง
ใหม่อยา่ งรวดเร็วแต่ สนิท และสนมยงั คงตวั สินใจไม่ไดว้ า่ จะทาํ อยา่ งไร พวกเขาไดแ้ ต่
บน่ พร่ําเพอ้ ถึงความ ไมย่ ตุ ิธรรม ท้งั หลายที่เกิดข้ึน สินท รู้สึกเศร้าใจและวิตกวา่ อะไรจะ
เกิดข้ึนถา้ พรุ่งน้ีไม่มี ขา้ วตน้ เขาวางแผนอนาคตไวก้ บั ขา้ วตน้ กองน้ีเท่าน้นั เขาทาํ ใจ
ไม่ได้ เขาคิดวา่ ส่ิงน้ีเกิดข้ึนไดอ้ ยา่ งไร ไมม่ ีใครเตือนเขามาก่อน ไม่ถูกตอ้ งเอาเสียเลย ไม่
น่าจะเป็นแบบน้ี โลกน้ีไมย่ ตุ ิธรรม เขาไม่ไดท้ าํ อะไรผดิ

มนุษยจ์ ิ๋วท้งั สองเดินทางกลบั บา้ นดว้ ยความหิวโหยและทอ้ แท้ แต่ก่อนที่จะกลบั
ออกไป สนิทไดเ้ ขียนบนฝาผนงั วา่ ยิ่ง “ข้าวต้น “ มีความสาคัญมากเพียงใด ก็ย่ิงต้องยึด
ไว้มากเพียงน้ัน” รุ่งเชา้ ต่อมา เขาท้งั สองออกจากที่พกั เดินกลบั มาท่ีกองขา้ วตน้ ในโกดงั
ท่ีเดิมอีกคร้ัง ด้วยความหวงั ว่าอาจจะพบ ข้าวต้นยงั หลงเหลืออยู่บ้าง แต่ทุกอย่าง
เหมือนเดิม ไม่มี ขา้ วตน้ ตรงจุดน้นั อีกแลว้ เพราะขา้ วตน้ กองมหึมาไดถ้ ูกเจา้ ของโกดงั นาํ

ออกขายจนหมดและเก็บกวาดพ้ืนโกดงั สะอาด สถานการณ์เปลี่ยนไป ไม่มีขา้ วตน้ อีก
แลว้ ท้งั สองยนื นิ่งเหมือนรูปป้ัน สนม หลบั ตาป๋ี เอามืออุดหู เพราะเขาตอ้ งการปิ ดก้นั ทุก
สิ่งทุกอยา่ งไวภ้ ายนอกไม่อยากรับรู้วา่ ขา้ วตน้ ท่ีมีอยไู่ ดล้ ดจาํ นวนลงทีละนอ้ ย และหมด
ไปในที่สุด เขาเช่ือวา่ อีกไม่นานกจ็ ะมีคนเอาขา้ วสารมาใส่โกดงั น้ีอีกและจะมี ขา้ วตน้ ให้
เขากินอยา่ งมีความสุขอีกคร้ัง เขาเชื่ออยา่ งน้นั จริงๆ

ส่วน สนม วิเคราะห์สถานการณ์คร้ังแลว้ คร้ังเล่า ในท่ีสุดสมองอนั ซับซ้อนที่
บรรจุความเช่ือขนาดใหญ่ก็เขามาควบคุมความคิดของเขา ทาํ ไมเจา้ ของโกดงั จึงทาํ กบั
เขาได้ เขาอยากรู้ “จริงๆแลว้ มนั เกิดอะไรข้ึน” เม่ือเขาเปิ ดตาข้ึน เหลียวมองไปรอบๆตวั
พลางกล่าววา่ “เอ๊ะ เจา้ หนูเจา้ เล่ห์ สองตวั น้นั หายไปไหน พวกมนั รู้อะไรท่ีเราไม่รู้หรือ
เปล่าเขาถาม? สนิท หวั เราะเยย้ หยนั “พวกมนั จะรู้อะไร”

สนิท พูดต่อว่า พวกมนั ก็แค่หนูธรรมดาๆ มนั ก็แค่ตอบสนองต่อส่ิงท่ีเกิดข้ึน
เท่าน้นั ส่วนเราท้งั สองเป็ นมนุษย์ เรามีความพิเศษเราน่าจะคิดหาทางได้และเราควร
ไดร้ ับส่ิงที่ดีกวา่ น้ี มนั ไม่ควรเกิดข้ึนกบั เราเลยนะ ถึงจะเกิดอยา่ งนอ้ ยเราก็น่าจะไดร้ ับ
ผลประโยชน์บา้ ง เขาไม่อยากจดั การกบั มนั พฤติกรรมของเขาท้งั สองไม่เก๋ไก๋และไม่
สร้างสรรคเ์ ลย แต่มนั ก็เป็นเช่นน้นั เองเราพอเขา้ ใจได้ การคน้ หากองขา้ วตน้ ในพ้ืนโกดงั
ขนาดใหญ่ที่มีการจดั ระเบียบเรียบร้อยน้ันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ขา้ วตน้ ก็มีความหมายต่อ
มนุษยต์ วั เล็กมากกวา่ แค่อาหารที่กินไปวนั ๆเท่าน้นั การที่ท้งั สองจาํ เป็ นตอ้ งคนหาขา้ ว
ตน้ ต่อไป เพื่อการ ดาํ รง ชีวิตนั่นเป็ นวิถีทางของพวกเขาพวกเขาต่างมีความคิดของ
ตนเองว่าข้าวต้นมีความสําคญั อย่างไร สําหรับบางคน “การพบขา้ วตน้ ” คือการได้
ครอบครองอาหาร แต่กบั บางคนคือการมีความมนั่ คงทางอาหาร แต่สําหรับ สนิท แลว้
ขา้ วตน้ หมายถึงความรู้สึกท่ีมีความมนั่ คงทางอาหารและความปลอดภยั การมีครอบครัว
ที่น่ารัก อบอุ่นแสนสบาย โดยที่ขา้ วตน้ มีความสําคญั ต่อพวกเขาอยา่ งมาก จึงทาํ ให้ท้งั
สองใชเ้ วลานานมากท่ีจะตดั สินใจว่าจะทาํ อยา่ งไรดี แต่ท่ีแน่ๆคือ “ตน้ ขา้ ว”ที่เราไดก้ ิน

ทุกวนั มนั หมดไปแลว้ จริงๆหรือ ในขณะท่ี หนูสองตวั เอ็ม และ แอล ปล่อยวางและวิ่ง
จากไปอย่างรวมเร็ว แต่มนุษย์จิ๋วท้งั สองยงั ไม่ได้ตดั สินใจ เขาได้แต่พร่ําบ่นถึงความ
ยุติธรรมและโชคร้ายท่ีเกิดข้ึน สนิท เริ่มรู้สึกเศร้าสลดและวิตกว่าอะไรจะเกิดข้ึนถ้า
พรุ่งน้ีไม่มีขา้ วตน้ ชีวิตเขาวางไวก้ บั ข้าวตน้ น้ีเท่าน้ัน เขาทาํ ใจไม่ได้ สิ่งน้ีเกิดข้ึนได้
อยา่ งไร ไมม่ ีใครเตือนเขามาก่อนไม่ถูกตอ้ งเลย มนั ไมค่ วรเป็นอยา่ งน้ี

เราน่าจะเลิกวเิ คราะห์สถานการณ์ใหม้ นั มากมาย สู้เราออกไปคน้ หา ขา้ วตน้ กนั
ใหม่ บางทีจะไดพ้ บเร็วข้ึน “ไมไ่ ปหรอก” สนม แยง้ ฉนั จะคน้ หาความจริงวา่ อะไรทาํ ให้
มนั เกิดข้ึน มนั ไม่ยุติธรรมเลย ขณะท่ีมนุษยท์ ้งั สองยงั ไม่ไดต้ ดั สินใจ หนู เอม็ และ แอล
ท้งั สองตวั มนั เดินทางล่วงหนา้ ไปไกลแลว้ พวกมนั เดินทางลึกเขา้ ไปในช่วงต่อของโกดงั
ขา้ วหลงั ใหม่ ท่ียงั มีขา้ วกองอยู่เต็มโกดงั มนั พยายามคน้ หากองขา้ วท่ีตกหล่น หรือร่ัว
ออกจากกระสอบขา้ วท่ีชาํ รุด พวกมนั ยงั ไมพ่ บอะไร จนกระทง่ั มนั ท้งั สองเดินทางเขา้ ไป
ถึงทา้ ยโกดงั ท่ีลบั สายตา ช่วงแรกกย็ งั ไม่เห็นอะไร แต่เมื่อมนั เขา้ ไปใกลท้ า้ ยโกดงั โชคก็
เขา้ ขา้ งพวกเขาพบกองขา้ วตน้ ที่ถูกกวาดมารวมไวด้ า้ นทา้ ยโกดงั มนั เป็ นกองข้าวตน้
ขนาดใหญก่ วา่ ที่ผา่ นมามนั แทบไม่เชื่อสายตาของมนั เองวา่ มนั มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคย
พบมา

ในขณะเดียวกนั สนิท และ สนม ยงั คงอยใู่ นโกดงั เดิมเพอื่ ประเมินสถานการณ์ที่
เกิดข้ึน ท้งั สองเดือนร้อน หิวโหยจากการท่ีไม่มีขา้ วตน้ ให้บริโภคพวกเขาท้งั เครียดและ
โกรธแคน้ พลางโทษกนั ไปมาวา่ มนั เกิดข้ึนอยา่ งไรเขาท้งั สองคิดถึงเพื่อนหนูวา่ มนั ไดพ้ บ
ขา้ วตน้ กองใหม่หรือยงั เขาคิดวา่ มนั ท้งั สองคงกาํ ลงั ลาํ บากวิ่งวนอยใู่ นโกดงั ลูกใหม่ซ่ึง
มกั จะพบกบั ความวา่ งเปล่าและความไม่แน่นอนแต่เขาก็รู้วา่ มนั คงเป็ นอยา่ งน้นั ไม่นาน
บางคร้ังเขาก็คิดวา่ หนูท้งั สอบตวั น้นั คงจะพบกบั ขา้ วตน้ กองใหม่แลว้ กาํ ลงั มีความสุข
กบั การกิน อยา่ งเพลิดเพลิน เขาคิดวา่ ถา้ เป็ นตวั เขาไดอ้ อกไปผจญภยั ในโกดงั หลงั ใหม่ที่

อย่ดู า้ นหลงั และเท่ียวคน้ หา กองขา้ วตน้ ใหม่ๆสดๆเขาคงจะมีความสุขกบั รสชาติของ
ขา้ วตน้ ใหมๆ่ ไดท้ นั ที

เขาจินตนาการเห็นตวั เขาเองกาํ ลงั กินขา้ วตน้ อยอู่ ยา่ งมีความสุขกบั ขา้ วตน้ กอง
ใหม่ “ไปกนั เถอะเราไปหาขา้ วตน้ กนั ในโกดงั ขา้ งหลงั ลูกน้นั ” เขาร้องข้ึนเสียงดงั แต่
สนิท ตอบอยา่ งฉบั พลนั วา่ “ฉนั ไมไ่ ปหรอก” ขา้ งนอกอนั ตราย ฉนั กลวั เพราะฉนั คิดวา่
ท่ีนี่สบายดีฉนั คุน้ เคยดี ฉนั จะอยทู่ ่ีนี่เพ่ือวนั หน่ึง จะมีคนนาํ ขา้ วตน้ มาให้ ฉนั แก่ เกินไป
ที่จะทาํ อยา่ งน้นั ฉนั คิดวา่ ในโกดงั ที่คุณพูดอาจจะไม่มีขา้ วตน้ เลยก็ได้ ฉนั ไม่อยากหลง
ทางหรือทาํ อะไรโง่ๆอีกแลว้ พอไดย้ ินเช่นน้นั สนม ก็เกิดอาการกลวั ว่าจะลม้ เหลวอีก
คร้ัง ความหวงั ที่จะพบ ขา้ วตน้ กองใหม่ ก็เลือนหายไป ทุกๆวนั มนุษยท์ ้งั สองยงั ทาํ ตวั
เหมือนเคย คือเชา้ ไปท่ีกองขา้ วตน้ ท่ีเดิม ไม่พบขา้ วตน้ ไม่เห็นวา่ มีขา้ วตน้ เพิ่มมาหรือมี
ใครนาํ ขา้ วตน้ มาเทกองไวใ้ ห้ แลว้ เขาก็กลบั บา้ นดว้ ยความวิตกและหงุดหงิด เขานอน
หลบั ยากข้ึน กงั วลมากข้ึน ออ่ นเปล้ียเพลียแรงลงทุกวนั หงุดหงิด ฉุนเฉียว บา้ นพกั เขาไม่
อบอุน่ เหมือนเคย เขานอนไมห่ ลบั และมกั ฝันร้ายวา่ เขาหา “กองขา้ วตน้ ” ไม่พอกบั ความ
ตอ้ งการบา้ ง พวกเขาไม่อบอุ่นเหมือนเคย เขานอนไม่หลบั ฝันเสมอวา่ เขาหา ขา้ วตน้ ไม่
พบ

ถึงกระน้นั เขาท้งั สองก็ยงั กลบั ไป กองขา้ วตน้ ที่เดิมเพ่ือเฝ้ าคอยเหมือนอยา่ งทุก
วนั สนม กล่าวว่า “รู้ไหม ถ้าเราทํางานหนักข้ึนอีกหน่อย ก็จะเห็นว่าไม่มีอะไร
เปล่ียนแปลงไปมากเท่าไหร่ ขา้ วตน้ อาจจะอยู่ใกลๆ้ แค่เอ้ือมน้ีเองหรืออาจจะซ่อนอยู่
ดา้ นหลงั โกดงั น้ีก็ได”้ วนั ต่อมาท้งั สองช่วยกนั คน้ หาดว้ ยการเดินไปรอบๆผนงั แต่ก็ไม่
พบขา้ วตน้ แม่แต่นอ้ ย ท้งั สองรู้สึกผดิ หวงั แต่ก็มีความหวงั วา่ จะหาขา้ วตน้ พบจนได้ เขา
เร่ิมออกว่ิง และเดินต้งั แต่เช้าจนค่าํ โกดงั น้นั ขนาดใหญ่มากเขาทาํ งานหนกั ข้ึนคน้ หา
บริเวณกวา้ งข้ึน แต่ก็ไม่พบ เขาเร่ิมเขา้ ใจความแตกต่างระหว่างการกระทาํ และผลผลิต

“บางที”สนิท พูดข้ึน “เราควรนงั่ รอตรงน้ีแหละ ดูซิวา่ จะมีอะไรเกิดข้ึน ไม่ชา้ จะตอ้ งมี
คนเอาขา้ วสารมากองในโกดงั น้ีและขา้ วตน้ ก็จะกลบั มา เราไม่ตอ้ งทาํ อะไร?”

สนม ก็อยากจะเชื่ออย่างน้นั ดงั น้นั ทุกวนั เขาจะกลบั บา้ นพกั ผ่อนแลว้ กลบั มา
ใหมท่ ี่เดิมเพื่อรอขา้ วตน้ ท่ีจะกลบั มา เขาไม่มน่ั ใจแลว้ ขา้ วตน้ กไ็ ม่คืนกลบั มาอีกเลย เวลา
ผา่ นไป มนุษยจ์ ิ๋วท้งั สองก็เร่ิมอ่อนแรงเพราะความหิว ความเครียด สนม เริ่ม เหน่ือย
หน่าย กบั การรอคอยใหส้ ถานการณ์ดีข้ึน เขาเร่ิมรู้วา่ ถา้ ยงิ่ อยใู่ นสถานที่น้ีนานเท่าใด เขา
ท้งั สองก็จะยง่ิ จมปลกั มากข้ึนเท่าน้นั “เขากาํ ลงั จะแยแ่ ลว้ เขาอาจตายไดถ้ า้ ไม่มีอาหาร”

วนั ต่อมา สนมเร่ิมหัวเราะตวั เอง สนิท สนิท คุณดูฉันซิ มวั แต่คิดแบบเดิม ทาํ
แบบเดิมซ้าํ แลว้ ซ้าํ เล่า แลว้ มานง่ั สงสัยวา่ ทาํ ไมไม่มีอะไรเกิดข้ึนไม่มีอะไรดีข้ึนเลย มนั
น่าขนั มากนะ

สนม ไมช่ อบความคิดท่ีจะกลบั ไปคน้ หาในโกดงั ลูกเดิมอีกเลย เพราะเขารู้วา่ มนั
คงไม่มี ขา้ วตน้ อีกอยา่ งแน่นอนเพราะโกดงั น้นั วา่ งเปล่า ความกลวั ทาํ ใหเ้ ขาไม่กลวั คิดท่ี
จะออกไปจากที่เดิม เขาถาม สนิท “วา่ เราเก็บชุดวิง่ กบั รองเทา้ ไวท้ ่ีไหนนะ” พวกเขาใช้
เวลานานกวา่ จะหาพบ เพราะเขาไดท้ ิ้งมนั ไวใ้ นหอ้ งเก็บของหลงั จากท่ีพบ ขา้ วตน้ คร้ัง
น้นั เพราะคิดวา่ คงไม่ตอ้ งใชม้ นั อีกแลว้ สนิท เห็นเพอ่ื นใส่ชุดวง่ิ ตวั เก่าที่คบั และชาํ รุด จึง
พดู วา่ “คุณคงไมเ่ ขา้ ไปในโกดงั หลงั เก่าอีกนะ ทาํ ไมไม่อยรู่ อกบั ฉนั ที่น่ีจนกวา่ จะมีคนนาํ
ขา้ วสารมาเกบ็ ไวใ้ นโกดงั น้ีอีกล่ะ”

ก็เพราะคุณไมเ่ ขา้ ใจ สนม ตอบ “ฉนั เองก็เคยไม่ยอมรับเหมือนกนั แต่ตอนน้ีฉนั
คิดวา่ คงอีกนานกวา่ ที่พวกเขาจะนาํ ขา้ วสารมาใส่ในโกดงั น้ีอีกคร้ัง” เพราะที่ผา่ นมา และ
ผา่ นไป แลว้ มนั เป็ นอดีตไปแลว้ จริงๆถึงเวลาท่ีเราจะตอ้ งออกไปหากองขา้ วตน้ ในโกดงั
ใหมไ่ ดแ้ ลว้

สนิท แยง้ วา่ ถา้ เกิดไม่มีกองขา้ วสารและขา้ วตน้ ในโกดงั อ่ืน หรืออาจจะมีแต่ถา้
เราหาไม่เจอแลว้ จะทาํ อยา่ งไร ฉนั ก็ไม่รู้เหมือนกนั สนม ตอบ “ถึงอยา่ งไรฉนั คิดว่าถึง
เวลาที่ตอ้ งคน้ หาและออกวิ่งและเดินสาํ รวจไปในสถานท่ีต่างๆแลว้ สิ่งดีๆก็จะตามมา “
บางที สนิท กล่าว “อะไรๆก็เปลี่ยนแปลงไปไม่มีวนั เหมือนเดิมอีก”ดูเหมือนคร้ังน้ีก็
เช่นกนั ชีวติ กเ็ ป็นแบบน้ีแหล่ะ “ตอ้ งดาํ เนินตอ่ ไปเราเองก็เช่นกนั สนม มองดูเพ่ือนท่ีซูบ
ผอม เขาพยายามพดู ให้ สนิท เขา้ ใจแต่ สนิท กลวั และโกรธจนไม่ยอมฟังคาํ แนะนาํ จาก
เพื่อน

สนมเตรียมตวั ออกวงิ่ เพื่อไปจากที่เดิม เขารู้สึกวา่ มีชีวติ ชีวามากข้ึน ในที่สุดเขาก็
ชนะใจตนเองได้ เขาหวั เราะกบั โชคชะตา ที่สามารถปล่อยวางและดาํ เนินชีวิตต่อไป เขา
ประกาศว่า ถึงเวลาแล้วที่เราตอ้ งไปหา ขา้ วตน้ เอาขา้ งหน้า แต่ สนิท หัวเราะไม่ออก
สนม หยบิ กอ้ นหินเลก็ ๆมากอ้ นหน่ึงแลว้ เขียนขอ้ ความบนผนงั โกดงั วา่

“ ถ้าคุณไม่ยอมเปลย่ี นแปลง คุณอาจสูญพนั ธ์ุได้ “

จากน้ันเขาก็เขา้ ไปในโกดงั ลูกเดิมเขาคิดว่า เขาตกมาอยู่ภาวะไม่มีขา้ วตน้ ได้
อยา่ งไร?

เขาเช่ือมมาตลอดว่า อาจจะไม่มีข้าวต้นในโกดังหลังใหม่น้ีก็ได้ไม่มี
หลกั ประกนั เขากาํ ลงั อยู่ในความกลวั ๆวา่ จะไม่มีอาหารเขาจะตอ้ งตาย สนม ยิม้ เขารู้ว่า
สนิท เพ่ือนของเขา กาํ ลงั สงสัยวา่ “ใครมาขโมยขา้ วตน้ ไปจากเขา”และทาํ ไมฉนั จึงไม่ลุก
ข้ึนแลว้ ออกไปตามขา้ วตน้ ให้เร็วกวา่ น้ี ความเคยชิน ความสบาย ทาํ ใหเ้ สียเวลาไปมาก
ความรู้สึกเดิมๆท่ีคุ้นเคย ทาํ ให้ไม่อยากจากมาท้ังๆที่รู้ว่าขา้ วตน้ ที่มีอยู่น้ันกาํ ลังลด
ปริมาณลงทุกวนั แต่เขาก็ไม่สงสัย เขามนั่ ใจวา่ จะมีคนนาํ ขา้ วตน้ มาใส่ในโกดงั เช่นท่ีเคย
ผา่ นมา เขาใชอ้ ิฐเขียนท่ีผนงั อีกคร้ังวา่

“คุณจะทาอะไร ถ้าคุณไม่กลวั ”

เขารู้ดีว่าบางคร้ังความกลวั ก็ดีเหมือนกนั เพราะเม่ือเกิดความกลวั และไม่ทาํ
อะไร ส่ิงต่างๆจะเลวร้ายลง ดงั น้นั ความกลวั จะผลกั ดนั ใหค้ ุณลงมือทาํ เขามองเขา้ ไปใน
โกดงั หลงั ใหมท่ ่ีอยใู่ กลก้ บั หลงั แรก แลว้ ออกแรงวิง่ เขา้ ไปในโกดงั อยา่ งรวดเร็ว เขารู้สึก
อ่อนแรงเม่ือว่ิงไปไดส้ ักพกั เขาไม่ไดล้ ิ้มรสขา้ วตน้ นานเกินไปเป็ นเหตุให้เขาอ่อนแรง
และลาํ บากมากเพราะโกดงั น้นั คอ่ นขา้ งใหญม่ ากเขาตดั สินใจวา่ ถา้ มีโอกาสอีกคร้ังเขาจะ
รีบออกคน้ หาทนั ทีที่รู้วา่ ขา้ วตน้ กาํ ลงั มีกลิ่นและลดจาํ นวนลงอยา่ งต่อเนื่องเขาจะไม่รีรอ
ที่จะเปล่ียนแปลงและคน้ หา ขา้ วตน้ กองใหมอ่ ยา่ งรวดเร็ว

แต่ถึงอย่างไร “มาช้าไปหน่อยก็ยงั ดีกว่าท่ีจะไม่ทาํ อะไรเลย” เม่ือเขามุ่งไป
ขา้ งหนา้ อยา่ งรวดเร็ว แต่เขากลบั หลงทาง เหมือนกบั วา่ เดินหน้าแต่กลบั เดินออกขา้ งๆ
และบางคร้ังก็ถอยหลงั มนั เป็ นเร่ืองทา้ ทาย แต่ตอ้ งยอมรับวา่ การมาคน้ หาในโกดงั หลงั
ใหม่น้ีไม่ใช่ส่ิงที่เลวร้ายอย่างที่คาดคิดไวแ้ ต่แรก เมื่อเวลาผ่านไปเขาเร่ิมสงสัยวา่ จะได้
พบขา้ วตน้ ท่ีคุณภาพดี รสชาติอร่อยและมีมากกวา่ ท่ีผา่ นมาเขาหวั เราะในความเป็ นจริง
เขาไม่ไดก้ ินขา้ วตน้ มาหลายวนั แลว้ เขากาํ ลงั หิว และเร่ิมทอ้ แท้ หมดกาํ ลงั ใจ เขาเตือน
ตวั เองวา่ ขณะที่น่ีแมจ้ ะไมส่ ะดวกนกั แต่เขาคิดวา่ ยงั ดีกวา่ ท่ีจะนง่ั นิ่งอยทู่ ี่บา้ นพกั ท่ีไม่มี
ขา้ วตน้ เหลืออยเู่ ลย ในขณะน้ีเขาเป็ นฝ่ ายรุกเขาตอ้ งวิง่ ไปคน้ หาเพ่ือท่ีจะไดม้ าดีกวา่ ท่ีจะ
นง่ั รอซ่ึงไม่มีความแน่นอน ความคิดไม่เคยปราณีใคร เขาคิดถึงเจา้ หนู สองตวั เอม็ และ
แอล ถา้ ท้งั สองทาํ ไดก้ ็ตอ้ งทาํ ไดเ้ ช่นกนั เม่ือมีเวลาคิดเขามาตรองดูวา่ จริงๆแลว้ ขา้ วตน้ ที่
โกดงั เดิมน้นั มนั ไมไ่ ดห้ ายไปในชว่ั ขา้ มคืน แต่มนั ค่อยๆลดลงเพราะเราท้งั ส่ีกินทุกวนั ๆ
เม่ือจาํ นวนลดลงขา้ วตน้ เริ่มเก่า มีกลิ่นและรสชาติก็แยล่ งเรื่อยๆถา้ เขาสังเกตจริงๆเขาก็
จะรู้วา่ อะไรกาํ ลงั จะเกิดข้ึน แตเ่ ขาไม่ทาํ เพราะเขาคิดวา่ มนั ตอ้ งมีคนนาํ มาเติมใหท้ ุกคร้ัง
ที่จาํ นวนนอ้ ยลง ตอนน้ี สนิท เขา้ ใจถึงความเปลี่ยนแปลงท่ีเกิดข้ึน เขาจะไม่ประหลาดใจ
เลย ถา้ เขาเฝ้ าสังเกตซ่ึงเจา้ หนูสองตวั อาจจะรู้เร่ืองน้ีก่อนเราก็เป็ นไปได้ เขาหยุดพกั แลว้
เขียนหนงั สือบนฝาผนงั วา่ ดมกลิ่นขา้ วตน้ บ่อยๆทา่ นก็จะรู้วา่ ขา้ วตน้ น้นั เริ่มเก่าหรือยงั

“ ดมกลน่ิ ข้าวต้น บ่อยๆนะจะได้รู้ว่ามันเก่า (เส่ือมคุณภาพ)หรือยงั ? ”

หลงั จากการเดินทางและคน้ หาขา้ วตน้ ดูเหมือนวา่ เวลาจะผา่ นไปเร็วมาก สนม
เริ่มอ่อนแรง เขารู้ตวั วา่ “ความผิดหวงั เกิดข้ึนกบั ฉนั บ่อยเกินไปแลว้ เขารู้สึกอยากยอม
แพ้ กาํ ลงั หมดแรง เขาเริ่มรู้สึกว่ากาํ ลงั หลงทางเพราะวา่ เขาว่ิงวนไปวนมาที่เดิมหลาย
รอบแล้ว เขาอาจจะตายเพราะความหิว เพราะเขาไม่มีขา้ วตน้ ตกถึงทอ้ งเลย เขาคิดว่า
น่าจะกลบั ไปท่ีเดิมอยา่ งนอ้ ยเขายงั มี สนิท เป็นเพอื่ นอีกคน เขาถามตนเองอีกคร้ังวา่ “ฉนั
จะทาํ อะไรไดถ้ า้ ฉนั ไมก่ ลวั ”

เขากลวั บ่อยคร้ังมากข้ึน เขากลวั ที่จะตอ้ งเดินไปตามลาํ พงั ร่างกายเขาอ่อนแอ
เขากําลังล้าหลังความกลัวได้ฉุดร้ังเขาไว้ สนม สงสัยว่าเพื่อนของเขาได้ลงมือทํา
อะไรบา้ งหรือยงั หรือวา่ เขาคงยงั อยใู่ นความฝัน “เด๋ียวก็มีใครสักคนนาข้าวต้น กลบั คืน
มาให้เราอกี เราไม่ต้องดิน้ รน เรารออยู่ตรงนีแ้ หละ”แลว้ สนม ก็เคล่ือนตวั ต่อไปเขาเดิน
ช้าลงแต่เขาก็มีความรู้สึกดีๆทุกคร้ังที่มีความเปล่ียนไปในตาํ แหน่งใหม่ๆเขาเขียน
ขอ้ ความเพื่อเตือนตนเองและเป็ นเครื่องหมายให้เพื่อ สนิท ที่อาจตามมาจะไดไ้ ม่หลง
ทาง!

“ การเปลย่ี นทศิ ทางใหม่ ช่วยให้คุณได้พบกบั ข้าวต้นใหม่ๆ “

สนมมองไปตามทางมืดๆรู้สึกไดถ้ ึงความกลวั ของเขา มีอะไรรออยขู่ า้ งหนา้ หรือ
เปล่า หรือวา่ งเปล่า หรืออาจมีอนั ตรายซ่อนอยู่ เขาเร่ิมจินตนาการถึงส่ิงที่น่ากลวั ท่ีอาจ
เกิดข้ึน เขากาํ ลงั หลอกหลอนตวั เองใหก้ ลวั แทบตาย

แลว้ เขากห็ วั เราะข้ึนเขารู้วา่ ความกลวั จะทาํ ใหท้ ุกสิ่งเลวร้ายยงิ่ ข้ึน เขาเดินต่อไป
พยายามข่มความกลวั เขาคิดวา่ ถา้ เขาลดความกลวั ลงไดแ้ ละเดินไปตามเส้นทางใหม่ๆ
สนมประหลาดใจอย่างมากและเร่ิมสนุกมากข้ึนเม่ือเขาไม่กลวั ไม่ว่าจะเกิดอะไรข้ึน
ความรู้สึกดีๆและกาํ ลงั กลบั มา เขามองไม่เห็นขา้ วตน้ แมส้ ักนิดเดียวแต่เขาก็ไม่กลวั เขา
รู้สึกสบายและผอ่ นคลายมากข้ึนเขาหยดุ เดินแลว้ เขียนที่ผนงั วา่

“ เมอ่ื เราไม่กลวั เม่ือใดเมื่อน้ันเรากเ็ ป็ นอสิ ระ “

มีลมเยน็ ๆพดั มาทาํ ใหเ้ ขาสดชื่นข้ึน สูดอากาศหายใจลึกๆเขารู้สึกสบายและผอ่ น
คลายมากข้ึนเม่ือจิตใจเขาหลุดพน้ จากความกลวั เขาสร้างฝันวา่ เขานงั่ อยบู่ นกองขา้ วตน้
ขนาดใหญ่ มีจาํ นวนมากมายเตม็ โกดงั เขามีความสุขกบั การที่ไดก้ ินขา้ วตน้ อนั โอชะ ยิ่ง
ภาพชดั มากข้ึน เขากย็ งิ่ รู้สึกวา่ มนั เป็นจริงท่ีเขาคน้ พบ

ขา้ วตน้ กองขนาดใหญ่ แลว้ เขากเ็ ขียนวา่ “จงจินตนาการวา่ ไดเ้ พลิดเพลินกบั ขา้ ว
ตน้ ท่ีมีกลิ่นหอม แมว้ ่ายงั หาไม่พบแต่ฉนั จะพยายามหาให้พบ” เขาต่ืนเตน้ มากเมื่อพบ
กองขา้ วเก่าท่ีมีเศษขา้ วตน้ ตกอยเู่ ป็ นเศษขา้ วตน้ เก่าหลายชนิดขา้ ว เขากินจนอ่ิม และเก็บ
ใส่กระเป๋ าส่วนหน่ึงเพื่อไปฝากเพ่ือน สนิท เขามีกาํ ลงั วงั ชาข้ึนอีกคร้ัง เขาเดินเขา้ ไปใน
กองขา้ วท่ีเห็นอยู่ขา้ งๆเขาผิดหวงั เพราะไม่มีเศษขา้ วตน้ หลงเหลืออยเู่ ลย คงมีใครมาพบ
ก่อนแลว้ กินจนหมดเหลือเพียงเศษเล็กนอ้ ยทิ้งไว้ เขาคิดไดท้ นั ทีวา่ ถา้ เขามาที่นี่เร็วกวา่
น้ีเขาคงพบขา้ วตน้ ใหม่ๆกองโตจาํ นวนมากรอเขาอยู่

เขาตดั สินใจกลบั ไปดู สนิท ว่าพร้อมที่จะมาคน้ หาขา้ วตน้ ร่วมกบั เขาหรือยงั
ขณะเดินทางยอ้ นกลบั น้นั เขาก็หยดุ แลว้ เขียนบนฝาผนงั วา่ “ทงิ้ ข้าวต้นเก่าไปเร็วเท่าใด ก็
จะได้พบข้าวต้นใหม่เร็วขนึ้ เท่าน้ัน “

เขากลบั ไปพบสนิท แลว้ ส่งเศษขา้ วตน้ ที่เขาเก็บมาฝากส่งใหเ้ พ่ือนรัก แต่ สนิท
ไม่ยอมรับน้าํ ใจเพื่อน เพราะฉันไม่ชอบเนื่องจากมนั ไม่ใช่พนั ธุ์ขา้ วที่เขาคุน้ เคย “ฉัน
ตอ้ งการขา้ วตน้ ของฉนั คืนมา ฉนั ไม่ยอมเปล่ียนแปลงอะไรจนกวา่ ฉนั จะไดข้ า้ วตน้ ท่ีฉนั
ตอ้ งการกลบั คืนมา “

สนมส่วยหวั ดว้ ยความผดิ หวงั และค่อยๆเดินจากไป เขาเดินและวงิ่ กลบั ไปยงั จุด
ที่ไกลท่ีสุดที่เขาเคยไปในโกดงั หลงั ใหม่ เขายงั คิดถึงเพ่อื น แมแ้ ตก่ ่อนที่เขาจะพบขา้ วตน้
ท่ีมีจาํ นวนมากมาย เขาก็รู้วา่ ความสุขไม่ไดม้ ีแค่การมีขา้ วตน้ เท่าน้นั เขามีความสุขที่ได้
ทาํ สิ่งที่เขาคน้ หาและความสุขที่ไดท้ าํ น่ิงที่ชอบโดยปราศจากความกลวั เมื่อมีความรู้สึก
ที่ดีแลว้ สนม ก็ไม่รู้สึกอ่อนแอ ทอ้ แทเ้ หมือนที่เคยเป็ นเมื่ออยใู่ นโกดงั หลงั เก่าและไม่มี
ขา้ วตน้ แต่วนั น้ีเขาไม่มีความกลวั ความกงั วลมาเป็ นเคร่ืองกีดขวางเขาอีกต่อไป และ
รับรู้ว่าการเดินทางไปในทิศทางใหม่ๆ เพ่ือคน้ หาสิ่งใหม่ๆน้นั เป็ นการเพ่ิมพลงั และ
ประสบการณ์ใหมๆ่ ใหก้ บั ตนเอง

ถึงเวลาน้ีเขารู้สึกวา่ เขาไดพ้ บส่ิงที่เขาคน้ หาแลว้ เพราะวา่ การที่จะไดพ้ บขา้ วตน้
น้ันเป็ นเพียงแค่เรื่องของเวลาเท่าน้ัน วนั ไหน เวลาไหนเพราะเขาต้องพบมนั อย่าง
แน่นอน เขายมิ้ กบั ตวั เอง แลว้ เขียนวา่ “การที่เราออกไปเสาะหาในสถานที่แห่งใหม่แมย้ งั
ไม่พบก็ยงั ไม่ปลอดภยั กว่าทนรออย่โู ดยไม่มีขา้ วตน้ ในท่ีเดิม” เพื่อเตือนใจเพื่อนที่อาจ
ตามมาแลว้ อ่านบทความน้ี

สนม คิดเหมือนเคยวา่ “สิ่งท่กี ลวั น้ันอาจไม่เลวร้ายเท่ากับความคิดนึกกังวลไป
เมอ่ื ความกลวั สร้างสมไว้ในจิตใจน้ันเลวร้ายกว่าสถานการณ์ทเ่ี ป็ นจริงเสียอกี ”

เขาเคยกงั วลมากกวา่ จะไม่มีวนั ท่ีจะพบ ขา้ วตน้ กองใหม่ ไม่ตอ้ งการท่ีจะเร่ิมตน้
ออกคน้ หาดว้ ยซ้าํ เขาหมดกาํ ลงั ใจและคิดวา่ เขาตอ้ งอดตายและหิวตายอยใู่ นโกดงั หลงั
เดิมน้นั อยา่ งแน่นอน

แต่เมื่อเขาเร่ิมออกคน้ หา เขาได้พบ ขา้ วต้นท้งั ใหม่และเก่าตามทางเดินเป็ น
ระยะๆเพียงพอท่ีจะเป็ นเสบียงให้เขาแสวงหาต่อไป ขณะท่ีเขามุ่งหวงั ว่าจะไดพ้ บกอง
ขา้ วตน้ จาํ นวนมากอีกคร้ัง เพียงมองไปขา้ งหนา้ เขามีกาํ ลงั ใจและคิดวา่ เขามาถูกทางแลว้
เขาตื่นเตน้ มาก มาถึงจุดน้ีความคิดเขาไดเ้ ปลี่ยนไปแลว้ แต่เดิมเคยคิดวา่ ขา้ วตน้ จะไม่มี
วนั หมด ไมม่ ีใครสามารถเคลื่อนยา้ ยขา้ วตน้ ออกไปได้ การเปลี่ยนแปลงจะตอ้ งไม่เกิดข้ึน
ทุกอยา่ งตอ้ งคงเดิม เขาตระหนกั แลว้ วา่ “การเปลี่ยนแปลงน้นั เป็ นเรื่องธรรมดาท่ีจะตอ้ ง
เกิดข้ึน ไมว่ า่ เราจะหวงั หรือคาดหวงั ไวก้ ็ตาม ความเปลี่ยนแปลงจะทาํ ใหป้ ระหลาดใจได้
เม่ือเราไม่เคยคิดมาก่อน “

เขาหยดุ การวงิ่ แลว้ เขียนที่ผนงั วา่ “ความเช่ือเก่าๆจะไม่สามารถนาไปพบข้าวต้น
ใหม่”

สนม ยงั ไมพ่ บกองขา้ วตน้ ท่ีเขากาํ ลงั คน้ หา แต่ในขณะท่ีเขาว่งิ ไปมาอยใู่ นโกดงั
หลงั ใหญ่น้นั เขาคิดถึงสิ่งที่เขาไดเ้ รียนรู้ท่ีผา่ นมา ตอนน้ี สนม ไดส้ ํานึกความเชื่อใหม่ๆ
ของเขาได้กระตุน้ ให้เกิดพฤติกรรมใหม่ๆ เขามีพฤติกรรมท่ีแตกต่างไปจากเมื่อคร้ัง
ก่อนท่ีเขานอนเฝ้ าโกดงั หลงั เดิมเม่ือ ท้งั ท่ีขา้ วตน้ หมดไปแลว้ เขารู้แลว้ วา่

“เมอ่ื คุณเปลยี่ นแปลงสิ่งทค่ี ุณเช่ือ คุณจะเปลย่ี นแปลงสิ่งทคี่ ุณทาด้วย”

คุณจะเชื่อวา่ “การเปลย่ี นแปลงอาจทาอนั ตรายและต่อต้านการเปล่ยี นแปลงน้ัน
กไ็ ด้ หรือจะเชื่อว่าการค้นพบข้าวต้นกองใหม่จะเป็ นผลดีต่อคุณและอ้าแขนยอมรับการ
เปลยี่ นแปลงน้ันกไ็ ด้” อยทู่ ี่คุณจะเลือกเชื่ออะไร?

เขาเขียนบนฝาผนงั วา่ “เม่ือคุณคิดว่าคุณจะมีความสุขมากเมื่อคุณพบข้าวต้น
กองใหม่ๆ คุณกจ็ ะเปลย่ี นเส้นทางใหม่”

ถึงเวลาน้ี สนม ยอมรับวา่ ถา้ เขาเปลี่ยนแปลงเร็วกวา่ น้ี ออกจากความคิดเดิมเร็ว
กวา่ น้ีเขาอาจจะพบขา้ วตน้ กองใหม่ๆเร็วกวา่ น้ีแทนที่จะมวั เสียเวลากบั การปฏิเสธเรื่อง
การเปล่ียนแปลง เขารวบรวมกาํ ลงั ใจและเดินหนา้ คน้ หาต่อไปเขาพบขา้ วตน้ ที่จาํ นวน
ไม่มากกองอยรู่ ะหวา่ งทางที่โน่นนิดที่น่ีหน่อย เขาคิดวา่ เขามาถูกทางแลว้ ความเขม้ แข็ง
และความเชื่อมนั่ เร่ิมกลบั มา เขาคิดถึงเพื่อนท่ียงั นอนรอการกลบั มาของขา้ วตน้ อยโู่ กดงั
หลงั เดิมเขาดีใจที่ไดเ้ ขียนขอ้ ความไวบ้ นผนงั หลายๆแห่ง มนั่ ใจวา่ ขอ้ ความเหล่าน้นั จะ
ช่วยให้ สนิท แกะรอยตามมาถึงโกดังใหม่ได้หากว่าเขาตัดสิ นใจยอมรับความ
เปลี่ยนแปลงแลว้ ออกจากโกดงั หลงั น้นั แลว้ สนมก็เขียนสิ่งที่เขาไดไ้ ตร่ตรองมาแลว้ ลง
บนฝาผนงั วา่

“ถ้ าสั งเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงเล็กๆน้ อยๆเสี ยแต่ เน่ินๆจะช่ วยให้ คุณปรั บตัวรั บการ
เปลยี่ นแปลงคร้ังใหญ่ทจี่ ะเกดิ ขึน้ ได้”

ณ เวลาน้ี สนมปล่อยอดีตใหผ้ า่ นไปแลว้ กาํ ลงั เขา้ สู่อนาคต เขาเดินคน้ หาต่อไป
ในโกดงั หลงั ใหม่ดว้ ยความรวดเร็วและเขม้ แขง็ ไม่ชา้ ไม่นานความฝันของเขาก็เกิดข้ึน
เดิมท่ีเขาคิดว่าตอ้ งคน้ หาอีกนานเพราะวา่ ขนาดของโกดงั น้นั ใหญ่มากและเต็มไปดว้ ย
อนั ตรายจากสตั วน์ อ้ ยใหญ่ท้งั มีพิษและไม่มีพิษ แต่โชคเป็ นของเขาการเดินทางไดจ้ บลง
ในเวลาอนั ส้ัน สนม เขาพบกองขา้ วตน้ ที่เขาคน้ หาแล้วที่โกดงั ขนาดใหญ่หลงั น้ี เขา
ตะลึงกบั ส่ิงที่เห็น กองขา้ วตน้ ขนาดใหญส่ ูงกวา่ 2 เมตรอยเู่ ต็มไปหมดจาํ นวนมาก น่ีเป็ น
กองขา้ วท่ีเขาเองไม่เคยพบในชีวติ และขนาดท่ีเห็นน้ีคิดวา่ อีกหลายปี ก็กินไม่หมด และ
ยงั มีขา้ วชนิดอื่นๆอีกหลายกองเขาเองก็เรียกชื่อไม่ถูกเหมือนกนั เพราะไม่เคยพบมาก่อน

เขาสงสยั วา่ น่ีเป็นความจริงใช่ไหมหรือภาพหลอนในความฝัน จนกระทงั่ เขาได้
พบเพอ่ื นเก่าคือ เจา้ หนูจ๋ิว 2 ตวั ช่ือเอม็ และ แอล เอม็ พยกั หนา้ ทกั ทาย ส่วน แอล น้นั โบก
อุง้ เทา้ หน้าทกั เขาสังเกตเห็นพุงของเจา้ หนูท้งั สองป่ องน้อยๆแสดงวา่ เขาไดม้ าพบและ
อยทู่ ี่นี่มาระยะเวลานานพอสมควรทีเดียว

สนม รีบกล่าวทกั ทายตอบแลว้ หยิบ ขา้ วตน้ ชนิดเมล็ดยาวพนั ธุ์หอมมะลิของ
โปรดข้ึนมาชิม เขาถอดรองเท้าออกผูกเชือกรองเทา้ ติดกนั แล้วคล้องคอเอาไวเ้ ผื่อว่า
ตอ้ งการใชอ้ ีก เขากระโจนเขา้ ไปในกองขา้ วตน้ อยา่ งดีใจและมีความสุขเขากินจนอิ่มแลว้
หยบิ ขา้ วตน้ ข้ึนมาท้งั สองมือแลว้ ชูข้ึนเปล่งเสียงตะโกนเสียงดงั วา่

“ ไชโยๆ !! ขอให้การเปลยี่ นแปลงจงเจริญ ”

ขณะท่ี สนมกาํ ลงั เพลิดเพลินกบั ขา้ วตน้ กองใหม่น้นั เขาไตร่ตรองถึงสิ่งที่เขาได้
เรียนรู้ไปดว้ ย เขาตระหนกั วา่ เมื่อยามท่ีเรากลวั การเปล่ียนแปลง ยามน้นั เขาไดย้ ึดติดกบั
ภาพลวงตา วา่ ขา้ วตน้ ยงั มีอยู่จริงเพียงแต่มนั อาจจะหายไปชวั่ คราวหรือมีใครมาขโมย
ขา้ วตน้ ของฉนั ไปเขาจะตอ้ งนาํ มนั กลบั มาคืน แต่ในความเป็นจริงน้นั ตรงน้นั ไม่มีขา้ วตน้
แลว้ ทุกส่ิงทุกอยา่ งเปลี่ยนแปลงไปไม่มีใครมาขโมยขา้ วตน้ กองน้นั แต่มนั ค่อยๆหมดไป
มนั เปล่ียนแปลงตลอดเวลาเราไม่ไดส้ งั เกตความเป็นไปเท่าน้นั เอง.!

อะไรหนอที่ทาํ ให้เขาตอ้ งเปล่ียนแปลง ความกลวั ใช่ไหม! กลัวอดตาย กลัว
ความหิว ก็ใช่ ถูกตอ้ งแลว้ เขาก็หัวเราะเสียงดงั เขาตระหนกั วา่ เขาเริ่มเปลี่ยนแปลงเมื่อ
รู้จกั หวั เราะเยาะตนเองในส่ิงท่ีเคยทาํ ผิดพลาดมา วิธีที่จะเปลี่ยนแปลงไดเ้ ร็วท่ีสุดคือการ
หวั เราะเยาะตนเองในความโง่เง่าเต่าตุ่นไม่ไดเ้ ร่ืองของตนเองท่ียึดติดกบั ความสุขสบาย
ในอดีต ถา้ คุณปล่อยวางไดค้ ุณจะไปต่อไดอ้ ยา่ งรวมเร็วเขาไดเ้ รียนรู้ส่ิงที่เป็ นประโยชน์
จากเพ่ือนหนูจิ๋วท้งั สองตวั เอ็ม และ แอล เกี่ยวกบั การดาํ เนินชีวิต ท้งั สองใชช้ ีวิตอย่าง
เรียบง่ายไม่วเิ คราะห์หรือทาํ อะไรใหย้ งุ่ ยากเกินเหตุ เม่ือสถานการณ์เปลี่ยนแปลงไป ขา้ ว

ตน้ ถูกยา้ ยท่ี หรือหมดไปมนั ก็เปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์ทนั ทีมนั ออกเดินทางโดย
ไม่หนั กลบั มาอาลยั อาวรณ์กบั ความสุขที่ผา่ นมามนั ท้งั สองมุ่งขา้ งหนา้ ทนั ทีโดยไม่รีรอ

เมื่อเขายอ้ นรําลึกถึงความผิดพลาดท่ีเคยทาํ มาในอดีตและนํามาใช้ในการ
วางแผนสาํ หรับอนาคต เขารู้วา่ เราสามารถเรียนรู้วธิ ีจดั การกบั การเปล่ียนแปลงไดเ้ ช่น.

1. ต้องรู้ถึงความจําเป็ นที่จะทาํ ส่ิงต่างๆให้เรียบง่าย ยืดหยุ่น พร้อมที่จะ
เปลี่ยนแปลงไดต้ ลอดเวลา

2. ไม่จาํ เป็ นตอ้ งทาํ ส่ิงต่างๆให้ยุง่ ยากเกินไปหรือทาํ ให้ตวั คุณเองสับสนดว้ ย
ความเชื่อท่ีน่ากลวั

3. ควรสังเกตการเปลี่ยนแปลงเล็กๆน้อยๆท่ีเร่ิ มเกิดข้ึนเพ่ือว่าคุณจะได้
เตรียมพร้อมไดด้ ีเม่ือการเปลี่ยนแปลงคร้ังใหญ่มาถึง

4. เขารู้แลว้ วา่ จาํ เป็ นตอ้ งปรับตวั ให้เร็วข้ึน ถา้ ไม่ปรับตวั ให้ทนั เวลา ก็อาจจะ
ไม่มีโอกาสปรับตวั ไดเ้ ลย

5. เขายอมรับวา่ อุปสรรคท่ียงิ่ ใหญ่ท่ีสุดของการเปลี่ยนแปลงอยทู่ ี่ตวั เอง และไม่มี
อะไรดีข้ึนเลยจนกระทงั่ ตวั เราเองเปลี่ยนแปลงไดแ้ ลว้

บางส่ิงที่สําคญั ท่ีสุดก็คือ การตระหนกั วา่ มีขา้ วตน้ ใหม่ๆกองอยทู่ ว่ั ไปเสมอ ไม่
วา่ เวลาน้นั คุณจะรู้หรือไม่กต็ ามคุณจะไดก้ ินขา้ วตน้ ใหม่ๆรสชาติดีๆกต็ อ่ เมื่อคุณหายกลวั
และเพลิดเพลิน มีความสุขกบั การผจญภยั ในการเสาะหาขา้ วตน้ กองใหม่ๆเพราะวา่ ความ
กลวั น้นั ส่วนมากไร้เหตุผลและเป็ นขอ้ อา้ งไม่ใหเ้ กิดการเปล่ียนแปลงเม่ือถึงคราวคบั ขนั
คนส่วนใหญ่ไม่ชอบการเปล่ียนแปลง เมื่อเวลาต่อมาจึงรู้วา่ การเปลี่ยนแปลงน้นั คือ พร
ซ่อนรูป เม่ือพรบนั ดาลให้เขาพบกบั ขา้ วตน้ ๆกองโต และยงั ไดค้ น้ พบความสามารถท่ี
ซ่อนอยู่ในตวั เองอีกด้วย ระหว่างท่ี สนม ทบทวนถึงส่ิงท่ีเขาได้เรียนรู้มา เขาก็คิดถึง
สนิท เพอื่ นรัก เขาสงสัยวา่ ป่ านน้ี สนิท ไดอ้ ่านคติพจนท์ ี่เขาไดเ้ ขียนไวบ้ นฝาผนงั ตามจุด

ต่างๆท่ีเขาผ่านมาเป็ นการทิ้งร่องรอยบอกทางให้เขาติดตามมาจะไดไ้ ม่หลงทาง ต้งั แต่
เริ่มออกเดินทางกระทง่ั ถึงจุดหมาย บา้ งหรือไม่?

สนม คิดว่าจะกลบั ไปท่ีโกดงั หลงั เดิมท่ีเคยอยูก่ ินมาระยะหน่ึง เพ่ือไปพบกบั
สนิท เพื่อบอกกบั เขา ท้งั น้ีไม่แน่ใจวา่ จะพบ สนิท หรือไม่ ถา้ โชคดีไดพ้ บ อาจจะช่วยช้ี
ทางที่เขาเดินและว่ิงมาถึงจุดหมายน้ี เมื่อคิดดูอีกที เขาก็ได้พยายามหลายคร้ังบอกกบั
สนิท เร่ืองการยอมรับการเปลี่ยนแปลงแลว้ แต่เขาก็ไม่สนใจ

สนม รวบรวมประสบการณ์ ขอ้ มูลการเดินทาง การขจดั ความกลวั แลว้ นาํ มา
เขียน ขอ้ สรุปเกี่ยวกบั ส่ิงที่เขาเรียนรู้มาไวบ้ นฝาผนงั ดา้ นท่ีใหญ่สุดของโกดงั หลงั ใหญ่
หลงั น้ี วาดเป็ นรูปเมล็ดขา้ วตน้ ขนาดใหญ่ลอ้ มเป็ นกรอบขอ้ ความท้งั หมด เขายิม้ นอ้ ยๆ
กบั ตวั เองกบั ส่ิงที่เขาเรียนรู้ !!

การเปลี่ยนแปลงเกิดข้ึนเสมอ (มีคูแ่ ขง่ จอ้ งมาขโมยขา้ วตน้ ไปเรื่อยๆ)

เตรียมตวั เรื่องการเปล่ียนแปลงไวล้ ่วงหน้า (เตรียมตวั ไวก้ ่อนท่ีขา้ วตน้ จะถูก
คู่แขง่ ขโมยเอาไป)

ตรวจตราการเปลี่ยนแปลง (ตรวจสอบคุณภาพขา้ วตน้ บ่อยๆ ว่าเสื่อมคุณภาพ
หรือยงั )

ปรับตวั เขา้ กบั ความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว (ตดั สินใจทิ้งขา้ วตน้ กองเก่าที่
เส่ือมคุณภาพแลว้ ออกคน้ หากองขา้ วตน้ ใหมๆ่ ทนั ที)

เปล่ียนแปลง (ขจดั ความกลวั และออกคน้ หาและคน้ หาแลว้ คุณจะพบกองขา้ ว
ตน้ ใหมๆ่ )

สนุกกบั การเปล่ียนแปลง (สนุกกบั การผจญภยั และการคน้ หา ผลของมนั จะทาํ
ใหค้ ุณมีความสุข)

เตรียมพร้อมกบั การเปลี่ยนแปลงอยา่ งรวดเร็วท่ีจะเกิดข้ึนตามมาอีกอยา่ งรวดเร็ว
(เพราะคู่แข่งขอ้ มูลใหม่ๆเกิดข้ึนอยา่ งรวดเร็วการเปล่ียนแปลงในอนาคตจะเกิดข้ึนอยา่ ง
รวดเร็วและรุนแรงมากข้ึน)

สนม รู้ดีวา่ เขาไดก้ า้ วมาไกลพอสมควรต้งั แต่ท่ีเขาอยกู่ บั สนิท ที่กองขา้ วตน้ ใน
โกดงั หลงั เดิม เขาประมาทเกินไปเพลิดเพลินกบั กองขา้ วตน้ ขนาดใหญ่โดยไม่คิดจะ
คน้ หากองขา้ วตน้ ใหม่ๆไวส้ าํ รอง

วนั น้ีเขาจะไม่ยอมให้มนั เกิดข้ึนอีกอยา่ งแน่นอน ทุกวนั เขาจะตอ้ งเดินและว่ิง
ดว้ ยรองเทา้ คู่โปรดเพือ่ ตรวจสอบกองขา้ วตน้ วา่ มีใครแอบขโมยไปหรือเปล่า และคุณภา
ขา้ วตน้ เริ่มเสื่อมหรือยงั เขาทาํ ทุกอยา่ งเพอื่ เตรียมตวั เตรียมพร้อมมีกาํ ลงั ใจรวบรวมความ
กลา้ ท่ีจะเปล่ียนแปลง อย่างรวดเร็วและมีสติหากว่าความเปล่ียนแปลงท่ีอาจจะเกิดข้ึน
อยา่ งฉบั พลนั แทนท่ีจะเพลิดเพลินกบั ขา้ วตน้ กองโตท่ีเขาคน้ พบ.

เสียงมีคนเดินมา....คงมีแขกมาเยย่ี ม เขาภาวนาใหเ้ ป็ นเสียงเทา้ ของเพ่ือนรักท่ีช่ือ
สนิท เพราะเขาสวดมนตข์ อพรให้ไดพ้ บเพื่อนรักสักคร้ัง เขามีเร่ืองจะบอกมากมาย เขา
เดินออกจากขา้ งกองขา้ ว ดว้ ยความหวงั วา่ จะไดพ้ บ...เพอ่ื น สนิท คนน้นั ...

เปล่ียนแปลงไปกบั ขา้ วตน้ และสนุกกบั การเปล่ียนแปลง

วสิ ูตร จิตสุทธิภากร 5/12/2559

ข้อคิดจากใครขโมยข้าวต้นของฉันไป

หลงั จากอาหารเยน็ กลุ่มเพ่ือนๆก็จบั กลุ่มพดู หยอกลอ้ กนั เล่นเกี่ยวกบั การคน้ หา
ของตวั ละครใน

“ ใครขโมยข้าวต้นของฉันไป “ หลายคนบอกว่าเรื่องน้ีให้ข้อคิดและเป็ น
ประโยชนม์ าก ซ่ึงในยคุ น้ีคือยุคของการเปลี่ยนแปลงอยา่ งรวดเร็วและรุนแรงอีกดว้ ย คาํ
ว่า”ขา้ วตน้ ”ในนิทานน้ีคือความสําเร็จสามารถใชแ้ ทนศพั ทเ์ ฉพาะของผลงาน ผลการ
กระทาํ คุณภาพสินคา้ และความสาํ เร็จตามเป้ าหมายอ่ืนๆอีกดว้ ยท้งั สองคุยกนั

สมศรี (ช่ือสมมุติ) ถามเพ่ืออย่างอารมณ์ดีว่า คุณคือใคร ในนิทานเร่ืองน้ี เอ็ม-
แอล หนูสองตวั หรือเป็ น สนิท กบั สนม มนุษยร์ ่างจ๋ิว 2 คนน้นั สมชาย ตอบวา่ ฉนั ก็คิด
เร่ืองน้ีต้งั แต่ตอนบ่ายเหมือนกนั ยงั จาํ ไดเ้ มื่อหลายปี ท่ีผา่ นมาก่อนท่ีจะมาทาํ ธุรกิจเคร่ือง
กีฬา ตอนน้นั ผมประสบปัญหาอยา่ งมากเก่ียวกบั การเปล่ียนแปลง

เพราะฉนั ไม่ไดต้ รวจตราสภาพการณ์และเฝ้ ามองการเปลี่ยนแปลงของธุรกิจเลย
และไม่ยอมรับไม่อยากเห็นความเปล่ียนแปลงอีกดว้ ย คุณทาํ ให้ผมคิดถึงเพื่อนคนหน่ึง

สมศกั ด์ิ (ช่ือสมมุติ) แผนกของเขากาํ ลงั จะถูกยบุ เขาไม่อยากใหเ้ ป็นอยา่ งน้นั ผจู้ ดั การได้
ยา้ ยเขาไปหลายตาํ แหน่งเพ่ือให้เขามีโอกาสที่จะตอ้ งปรับตวั เพื่อจะไดท้ าํ งานร่วมกนั
ต่อไป แต่เขาคิดว่าเขาไม่จาํ เป็ นท่ีจะตอ้ งเปลี่ยนแปลงมีเขาคนเดียวที่ประหลาดใจเม่ือ
แผนกถูกยุบ ตอนน้ีเขารู้สึกลาํ บากมากที่ตอ้ งปรับตวั ใหเ้ ขา้ กบั การเปล่ียนแปลงที่เขาคิด
วา่ ไม่ควรท่ีจะเกิดข้ึน

สมศรี กล่าว “ฉันก็เหมือนกนั ไม่คิดวา่ ความเปล่ียนแปลงจะเกิดข้ึนกบั ฉนั ดว้ ย
แตม่ ีคนขโมยขา้ วตน้ ของฉนั มากกวา่ หน่ึงคร้ังเชียวนะ

เพื่อนๆหลายคนหัวเราะ ยกเวน้ สมบัติ(นามสมมุติ) นั่นแหละอาจจะเป็ น
ประเด็นสาํ คญั และการเปล่ียนแปลงเกิดข้ึนกบั ทุกคน เขาเสริมวา่ ครอบครัวของฉนั น่าจะ
ไดย้ ินเร่ือง ขา้ วตน้ ก่อนหน้าน้ี โชคไม่ดี เราไม่ต้องการเห็นความเปลี่ยนแปลงท่ีเกิด
ข้ึนกบั ธุรกิจของเรา แตถ่ ึงเวลาน้ีอะไรๆกส็ ายเกินไปแลว้ เราจาํ เป็นปิ ดสาขาหลายแหล่ง

คุณคิดวา่ จะเกิดอะไรข้ึนในองคก์ รของคุณ เม่ือผบู้ ริหารระดบั สูงประกาศวา่ จะมี
การเปล่ียนแปลง คนส่วนใหญม่ กั จะบอกวา่ การเปลี่ยนแปลงเป็ นความคิดท่ีดีหรือเลวกนั
ล่ะ ก็เลวนะซิ เพราะว่าเราทุกคนต้องการให้ทุกอย่างคงอยู่ตามเดิมและคิดว่าการ
เปล่ียนแปลงเป็ นส่ิงเลวร้ายสําหรับเขา เมื่อมีใครสักคนบอกวา่ เป็ นส่ิงเลวร้ายคนอื่นๆก็
จะวา่ เลวตามไปดว้ ยท้งั ๆที่พวกเขาอาจจะไมร่ ู้สึกเช่นน้นั จริงๆหรอก แต่เขาทาํ ตวั ให้แลดู
ดีมีสมองใสมันเป็ นแรงกดดันประเภทหน่ึงจากกลุ่มเพ่ือนร่วมงานที่ต่อต้านความ
เปล่ียนแปลงขององคก์ รน้นั ๆ

ในครอบครัวต่างๆก็เช่นกนั เร่ืองแบบเดียวกนั น้ีเกิดข้ึนระหว่างพ่อ แม่กบั ลูกๆ
แลว้ คุณล่ะ “เห็นว่าอะไรบา้ งท่ีเปล่ียนแปลง หลงั จากท่ีไดร้ ับฟังเร่ือง ใครขโมยขา้ วตน้
ของฉนั ไป”

สมบัติ ตอบเรียบๆว่า “ ทุกคนพากันเปล่ียนแปลงเพราะไม่มีใครต้องการ
สามารถอยู่อย่างเดิมๆได้ เขาไม่อยากเป็ นเหมอื นกบั สนิท ในเรื่องนี้ “

สมศรี กล่าวในตอนทา้ ยว่า เม่ือเราเห็นว่านิทานเรื่องน้ีมีประโยชน์ เราน่าจะ
นาํ ไปเล่าใหเ้ พอ่ื นร่วมธุรกิจของเราและเพ่อื นๆของเราแมก้ ระทง่ั คนในครอบครัวของเรา
และคนใกลช้ ิดท่ีเราทาํ ธุรกิจดว้ ยเพราะว่าองค์กรเหล่าน้นั และเพ่ือนเราทุกคนน้นั ต่างก็
ตอ้ งจดั การกบั การเปล่ียนแปลงเหมือนกนั เพราะเราอาจจะเป็ น ขา้ วตน้ กองใหม่ของเขา
ก็ได้ เราจะเป็นหุน้ ส่วนหรือผรู้ ่วมธุรกิจท่ีดีกวา่ เดิมมีการเปล่ียนแปลงท่ีดีข้ึนและประสบ
ความสาํ เร็จร่วมกนั มนั ทาํ ใหเ้ กิดธุรกิจใหมๆ่ ตามมาอยา่ งมากมาย

เธอ ยกมือข้ึนมองนาฬิกาแลว้ กล่าววา่ “ถึงเวลาแลว้ นะ ท่ีฉนั ตอ้ งออกจากโกดงั
หลงั เดิมแลว้ ซิ และใส่รองเทา้ ออกวง่ิ สาํ รวจหาโกดงั ใหมๆ่ เสียที”

เพื่อนๆหัวเราะเริ่มกล่าวคาํ อาํ ลา หลายคนยงั มีคาํ ถามในใจอีกแต่ก็จาํ ตอ้ งแยก
ยา้ ยทุกคนกล่าวขอบคุณ สมบตั ิ อีกคร้ัง ที่เล่านิทานเรื่องน้ีทาํ ให้เขาไดค้ ิดและพร้อมท่ีจะ
เปล่ียนแปลง

เขาตอบว่า ผมดีใจมากที่เพื่อนๆทุกคนเห็นว่าเรื่องที่เล่ามีประโยชน์หวงั ว่า
เพือ่ นๆทุกคนจะนาํ ไปเล่าใหค้ นอื่นๆฟังตอ่ ไปในไมช่ า้

จากนิทานเรื่อง “ใครขโมยขา้ วตน้ ของฉนั ไป”ไดช้ ้ีให้เห็นว่าการเปล่ียนแปลง
น้นั เกิดข้ึนทุกเวลาเรามาวิเคราะห์เร่ืองท่ีเกิดข้ึนตลอดเวลาในธุรกิจโรงสีขา้ ว (การแปร
สภาพขา้ ว)

คาํ ศพั ท์เฉพาะของคาํ ว่า “ข้าวตน้ ” น้นั ไม่ไดห้ มายถึง ขา้ วสารที่สีไดข้ า้ วเต็ม
เมล็ด แต่ยงั หมายถึง ผลิตภณั ฑ์ข้าวทุกขนาดที่ผลิตออกมา และส่วนประกอบของ
ขา้ วสารทุกรายการ เช่น ราํ ปลายขา้ ว แกลบ รําหยาบ ขา้ วกอ้ ง ละอองขา้ ว “ขโมย” ศพั ท์

เฉพาะ คือ ความหมาย ความเปล่ียนแปลง ความเสื่อมสภาพของผลิตภณั ฑ์ ค่าใช้จ่าย
สิ้นเปลืองที่มากกว่าปกติ การเสียเวลา เสียโอกาสเหล่าน้ีถือความเสียหายที่เรียกว่าถูก
ขโมย ในความเป็นจริงของธุรกิจโรงสีขา้ วน้นั ไมใ่ ช่มีแต่การแปรสภาพขา้ วเท่าน้นั โรงสี
ขา้ วมีธุรกรรมที่สาํ คญั มากอยู่ หลายแผนกที่ทาํ งานสอดรับและต่อเนื่องกนั อยา่ งมีระบบ
และทุกระบบมี การเสียหาย การร่ัวไหล (ขโมย) เกิดข้ึนตลอดเวลา

เริ่มที่ การซ้ือขา้ วเปลือก ตอ้ งเริ่มต้งั แต่ ศึกษาการเพาะปลูกขา้ ววา่ ปี น้ี ดินดี น้าํ ดี
ไม่มีปัญหาเร่ืองกระทบแลว้ แมลงการเก็บเก่ียวไดผ้ ลดีแค่ไหน ควรเร่ิมเปิ ดรับซ้ือเวลา
ไหนจึงจะเหมาะสม ราคาแนวโนม้ เป็ นอยา่ งไร สูงเกินไปหรือวา่ ราคาต่าํ ควรจะซ้ือแนว
ไหน คือซ้ือบุกหรือซ้ือตามตลาด หรือยงั ไม่ตดั สินใจ แลว้ ผลผลิตออกมามากหรือเปล่า
ถา้ น้อยจะใช้กลยุทธ์ิแบบไหน ถา้ ขา้ วเปลือกมีมากจะใชแ้ ผนไหน โกดงั ไซโล มีแล้ว
หรือยงั ความจุเท่าไหร่ พอเก็บหรือว่าไม่พอ ที่สําคญั มองตลาดต่างประเทศหรือเปล่า
สุดทา้ ยคลาํ กระเป๋ าว่ามีหน้าตกั อยูเ่ ท่าไหร่ พอบุกไดจ้ าํ นวนแค่ไหน เราพูดเฉพาะเร่ือง
การซ้ือท้ังที่จริงๆยงั ไม่ได้ซ้ือเพียงแต่แสดงให้เห็นถึงรายละเอียดท่ีจะต้องนํามา
ประกอบการตดั สินใจ เพราะการขายขา้ วสารแต่ละตลาดน้นั ท้งั คุณภาพและพนั ธ์ขา้ วก็
ไมเ่ หมือนกนั เปอร์เซ็นตข์ องขา้ วแต่ละชนิดก็ตา่ งกนั

ในอดีตท่ีผา่ นมายคุ ตน้ รัชกาลที่ ๙ โรงสีขา้ วน้นั จะถูกสร้างข้ึนตามภูมิศาสตร์ท่ีมี
การเพาะปลูกข้าวมากๆเช่นข้าวคุณภาพดีหลายสายพนั ธุ์บริเวณจังหวดั ภาคเหนือ
ตอนล่าง ขา้ วเหนียว ขา้ วหอมมะลิบางส่วนท่ีภาคเหนือ และขา้ วหอมมะลิคุณภาพดีที่
ภาคอีสาน โดยยดึ การขนส่งทางแม่น้าํ ลาํ คลองเป็ นหลกั แต่ในปัจจุบนั การคมนาคมทาง
ถนนสะดวกมาก การสร้างโรงสีจึงตอ้ งสร้างโดยคาํ นึงถึงการคมนาคมเป็ นหลกั ใหญ่
เพราะขา้ วเปลือกสามารถขนส่งไปไดท้ ุกแห่งเพียงชวั่ ขา้ มคืน หากวา่ เราไดม้ ีโอกาสนง่ั
เรือท่องเที่ยวทางน้าํ เราจะเห็นโรงสีขา้ วขนาดใหญ่ (ในอดีต) และขนาดกลางต้งั อยู่ริม
แม่น้าํ สายหลกั จะเห็นภาพในอดีตท่ีมีคนงานโรงสีแต่ละโรงสีตอ้ งหาบขา้ วเปลือกข้ึน

จากทอ้ งเรือเดินข้ึนตล่ิงบนไมก้ ระดานที่พาดต่อๆกนั เม่ือเดินก็มีการอ่อนยวบและดีดข้ึน
ตามจงั หวะการเดินของคนหาบขา้ วต่อแถวกนั มีสะพานไมส้ องสายคือข้ึนและลงมีเร่ือง
เล่าเกี่ยวกบั คนหาบขา้ ว หนุ่มสาว พ่อ แม่ ลูกสาว ลูกสะใภ้ ลูกเขย เกิดข้ึนมากมาย “ใน
หนงั สือเรื่องอยกู่ บั ก๋งก็เคยเขียนถึง” ลงมาใกลป้ ากน้าํ ทางออกทะเล จะเห็นภาพน้ีอย่าง
มากและเห็นการทาํ งานของคนหาบขา้ ว ท่ีเป็นจกั รสาํ คญั ในอดีต การหาบขา้ วข้ึนจากเรือ
ขา้ วเปลือกข้ึนโรงสีเพื่อนําไปทาํ การแปรรูป อีกสายหน่ึงกาํ ลงั หาบขา้ วสารท่ีบรรจุ
กระสอบเรียบร้อยลงเรืออีกลาํ เพื่อส่งเขา้ บางกอก (กรุงเทพฯ) โกดงั ขา้ วสารจงั หวดั ใกล้
ทะเลรอบๆกรุงเทพฯก็มีการส่ังซ้ือข้าวสารต่างภาคกลางและภาคอีสาน เพ่ือนาํ ไป
ปรับปรุงคุณภาพให้ได้เปอร์เซ็นต์ข้าวสารและบรรจุลงถุงตามคาํ สั่งของผู้ซ้ือจาก
ตา่ งประเทศ

“เราเรียกวา่ โกดงั ผสู้ ่งออก”การใช้แรงงานในทอ้ งถ่ิน การสีขา้ วท่ีมีควนั โขมง
ปลายปล่องโรงสีเราเรียกว่า “โรงสีไฟ”เพราะใช้แกลบไปเป็ นเช้ือเพลิงต้มน้ําให้
กลายเป็ นไอน้าํ แล้วใช้แรงดนั ของไอน้าํ ขบั เคลื่อนเคร่ืองตน้ กาํ ลงั เรียกว่าเครื่องสติม
(เครื่องจกั รไอน้าํ ) โรงสีขา้ วในอดีตจึงตอ้ งใชพ้ ้ืนที่กวา้ งมากเรียกวา่ ใชท้ ่ีดินหลายสิบไร่
ริมแมน่ ้าํ เพราะตอ้ งพ่ึงการลาํ เลียงขา้ วสารเขา้ กรุงเทพฯทางน้าํ ปัจจุบนั โรงสีหลายตระกูล
เป็นเศรษฐีมากจากท่ีดินริมแม่น้าํ เจา้ พระยาท่ีแพงกวา่ ทองคาํ ขา้ วสารไทยโดยเฉพาะขา้ ว
หอมมะลิน้นั เป็ นแชมป์ ในดา้ นคุณภาพการบริโภคและรสชาติมานานกวา่ 30 ปี ก็มาจาก
ผลงานของเกษตรกรชาวนาที่เพาะปลูกในแถบตะวนั ออกเฉียงเหนือท่ีมีดินดี เพาะปลูก
ไดเ้ พียงปี ละคร้ัง เวลาผา่ นไปกิจการโรงสีขา้ วก็เจริญรุ่งเรืองตามลาํ ดบั จากเคร่ืองจกั รไอ
น้าํ ก็มาถึงเคร่ืองยนต์ใชน้ ้าํ มนั กา้ วหนา้ มาถึงใชไ้ ฟฟ้ า เมื่อโรงสีขา้ วนิยมใชไ้ ฟฟ้ าสีขา้ ว
มากข้ึน แกลบก็เหลือ สมยั น้นั แกลบตอ้ งทิ้ง มีการจา้ งเพื่อขนแกลบออกจากโรงสี คิดดู
วา่ แกลบหน่ึงตนั ขา้ วเปลือกจะมีแกลบถึง 230 กิโลกรรม ปัญหาเรื่องแกลบจึงเป็ นเร่ือง
ใหญใ่ นยคุ ต่อมา จากแกลบฟรี ก็ขยบั มาเป็ นตนั ละ 300 บาท ข้ึนมาเรื่อยๆแลว้ แต่สภาวะ

ของความตอ้ งการ เม่ือมีโรงงานผลิตกระแสไฟฟ้ าใช้ชีวะมวล ซ่ึงรวมท้งั แกลบจึมีราคา
เพมิ่ ข้ึนมาถึงตนั ละ 1,000.-บาท ปัจจุบนั อาจมากกวา่ เม่ือมาถึงยคุ มีรถเกี่ยวมาช่วยชาวนา
เก่ียวขา้ วขอ้ จาํ กดั ของรถเก่ียวคือ ตอ้ งเกบ็ เกี่ยวในขณะที่ขา้ วเปลือกกาํ ลงั พลบั พลึง (กาํ ลงั
สุกแต่ยงั ไมแ่ หง้ ) เพื่อป้ องกนั ขา้ วเปลือกหลุดร่วงจากวงในขณะที่ใชเ้ ครื่องเก่ียว ปัญหาที่
เกิดตามมาคือขา้ วเปลือกมีความช้ืนสูง เมื่อเก็บเกี่ยวแลว้ เกษตรกรชาวนาจะนาํ มาขายให้
โรงสีขา้ วในวนั น้นั ๆเพราะในยุคปัจจุบนั ไม่มีการตากหรือผ่ึงขา้ วเปลือกให้แห้งเหมือน
ในอดีต เพราะการเก็บเก่ียวด้วยรถทาํ ให้ขา้ วท่ีมาถึงโรงสีน้นั มีความช้ือสูงหากไม่เขา้
เครื่องอบในวนั น้นั ๆขา้ วเปลือกจะเส่ือมคุณภาพได้ เพราะน้าํ ที่อยใู่ นขา้ วเปลือกจะเกิด
ความร้อนและขา้ วเปลือกจะเส่ือมสภาพเมด็ ขา้ วสารจะเป็นสีเหลืองในเวลาอนั ส้ัน

คราวน้ีกเ็ ดือดร้อนถึงโรงสีขา้ วขนาดกลางและใหญ่ตอ้ งลงทุนสร้างเครื่องอบลด
ความช้ืนกนั ทุกโรงสีเพราะหากวา่ ไม่มีเคร่ืองอบลดความช้ืนขนาดใหญ่แลว้ ก็ไม่สามารถ
ซ้ือขา้ วเปลือกไดเ้ พราะหากขา้ วเปลือกมีมากแลว้ อบไม่ทนั ขา้ วก็จะเสื่อมคุณภาพ แกลบ
คือเช้ือเพลิงท่ีนาํ มาใชอ้ บขา้ วเปลือกจึงถูกใช้ไปส่วนหน่ึง เม่ือแกลบนอ้ ยลงราคาก็ขยบั
สูงข้ึนเพราะขาดแคลน เมื่อโรงสีขา้ วก้าวเขา้ สู่ยุคพฒั นาด้วยการติดต้งั เครื่องสีข้าวที่
ทนั สมยั ขบั ดว้ ยมอเตอร์ไฟฟ้ า เคร่ืองสีขา้ วรุ่นใหม่ๆและมีช่ือเสียงจากตา่ งประเทศเร่ิมเขา้
มาติดต้งั อย่างหนาตา อุตสาหกรรมผลิตเคร่ืองสีขา้ วก็มีการพฒั นาตามอย่างต่อเน่ือง
เคร่ืองจกั รรุ่นใหม่ๆใชม้ อเตอร์ไฟฟ้ า มีกาํ ลงั ผลิตสูง รวดเร็วและลดภาระเรื่องแรงงาน
เป็นยคุ ทองของโรงสีขา้ วและเกษตรกรชาวนา การส่งออกขา้ วสารของไทยเป็ นท่ีหน่ึงใน
โลกท้งั ปริมาณการส่งออกและในดา้ นคุณภาพ

เขียนถึงประวตั ิของการเปลี่ยนแปลงในยคุ ที่ผา่ นมาน้นั ท่ีผา่ นมาใชเ้ วลายาวนาน
ในการเปล่ียนแปลงแต่ละยุค แต่ละสมยั มาถึงยุคปัจจุบนั การเปล่ียนแปลงน้นั รวดเร็ว
มาก เพราะการส่ือสาร ไดเ้ ปล่ียนรูปแบบอยา่ งเรียกวา่ พลิกหนา้ มือกนั ทีเดียว ในขณะท่ี
การส่งออกแจง้ ราคารับซ้ือ ทุกคนก็ไดท้ ราบในทนั ที การข้ึนลงของขา้ วสาร ขา้ วเปลือก

น้นั ทาํ ให้การคา้ ขายในตลาดขา้ วเปลือกและขา้ วสารรู้ทนั กนั หมด ขา้ วเปลือกในแหล่ง
เดียวกนั เม่ือสีขา้ วออกมาแลว้ ต่างกนั เพราะเทคโนโลยีในการสีน้นั ต่างกนั โรงสีใดที่มี
ความรู้ความสามารถและมีเครื่องจกั รท่ีดี การบริหารที่ดี และการใช้แรงงานท่ีมีความ
รับผิดชอบก็สามารถลดตน้ ทุนในการแปรสภาพไดด้ ีกวา่ โรงสีไหนที่ไม่ยอมปรับปรุง
เปล่ียนแปลงก็ตอ้ งถอยออกไปไม่สามารถแข่งขนั ได้ การเปลี่ยนแปลงน้นั เริ่มตน้ ท่ีการ
สังเกตภาวะตลาดที่เร่ิมเปลี่ยนไป และเปลี่ยนอยา่ งรวดเร็ว ทาํ ไมเราขายขา้ วตม้ ไม่ไดใ้ น
ขณะท่ีขา้ งบา้ นเขาขายไดส้ ม่าํ เสมอ เมื่อขา้ งบา้ นเปลี่ยนเคร่ืองจกั ร เรายงั เฉยเพราะคิดว่า
ไม่น่าลงทุน เม่ือขา้ งบา้ นบอกวา่ ตอ้ งศึกษาเร่ืองการส่งออกเราก็บอกว่าเพอ้ ฝัน เมื่อเขา
ส่งออกเราก็บอกว่าตอ้ งขาดทุนแน่ๆ เมื่อเขาขยายการส่งออกขยายโรงสี เราก็บอกว่า
ลงทุนไม่คุม้ พออีกไม่ก่ีวนั เราตอ้ งหยุดสีเพราะตามเขาไม่ทนั แลว้ ในยคุ ท่ีมีการแข่งขนั
อยา่ งเขม้ ขน้ น้ีผทู้ ่ียอมรับการเปล่ียนแปลงและปรับตวั ให้ทนั ต่อคลื่นของธุรกิจเท่าน้นั จึง
จะอยรู่ อดได้

นิทานเรื่องใครขโมยขา้ วตน้ ของฉนั ไป น้ีไดย้ กเป็ นตวั อย่างของความคิดของ
หนู 2 ตวั และมนุษยจ์ ิ๋ว 2 คนที่มีความคิดต่างกนั มองการเปลี่ยนแปลงในความคิดที่
ต่างกนั หนู 2 ตวั น้นั ดว้ ยความรวดเร็ววงิ่ ออกไปหาแหล่งใหม่ๆอาชีพใหม่ๆและกลา้ ท่ีจะ
เส่ียงไปในที่ๆไม่คุน้ เคยโดยมีความหวงั วา่ มนั ตอ้ งประสบความสาํ เร็จแมว้ า่ มนั ยงั ไม่รู้วา่
อะไรจะเกิดข้ึนแตม่ นุษย์ 2 คน ความคิดไม่เหมือนกนั คนหน่ึงคิดวา่ มนั เป็ นปรากฏการณ์
เท่าน้นั เด๋ียวมนั ก็จะดีข้ึนและเหมือนเดิมโดยไม่ไดเ้ รียนรู้วา่ การเปลี่ยนแปลงน้นั เกิดข้ึน
ตลอดเวลาแต่ตนเองประมาทไม่ไดส้ ังเกตวา่ ขา้ วตน้ นนั่ เก่าลง และมีปริมาณลดลงอยา่ ง
ต่อเนื่อง ส่วนอีกคนน้นั ยอมรับวา่ มีสิ่งหน่ึงที่เปล่ียนไปและเปล่ียนตลอดเวลาเขาจึงออก
คน้ หาแหล่งใหม่ๆเพ่ือสํารองไวใ้ นอนาคต เขาชวนเพื่อนแต่เพ่ือนบอกว่าไม่เพราะว่า
เดี๋ยวมนั ก็กลบั มาเป็ นเช่นเดิม เพราะที่ผา่ นมาในอดีตก็ไปอยา่ งน้ีเด๋ียวก็มีเด๋ียวก็หมดไป
ไม่ตอ้ งกงั วล ตวั เขาไม่ยอมท่ีจะออกจากจุดที่มน่ั เพราะเขาคิดว่าจุดท่ีเขาอยู่เป็ นจุดท่ี

ปลอดภยั ได้มน่ั คงเหมือนที่ผ่านมาในวนั น้ีธุรกิจการสีข้าวจะตอ้ งก้าวไปขา้ งหน้าไป
ขา้ งหนา้ อยา่ งรวดเร็ว ตอ้ งกลา้ และไม่กลา้ ท่ีจะเปล่ียนแปลงและกลา้ ที่ลองยน่ื มือออกไป
แลว้ หาพนั ธมิตรในธุรกิจ มีคาํ พดู ที่ใหก้ าํ ลงั ใจจากหลายทา่ นบอกวา่

“ หากว่าคุณไม่กล้าทจี่ ะเปลย่ี น วนั หนึ่งจะมคี นมาเปลย่ี นจุด “

ลองมองรอบตวั ซิครับ การเปลี่ยนแปลงในธุรกิจการสีขา้ วน้นั เกิดข้ึนตลอดเวลา
การซ้ือขา้ วเปลือก การชงั่ การเก็บตวั อยา่ ง การเก็บรักษาขา้ วเปลือกระบบการสีขา้ วใน
ร้านสี ระบบอตั โนมตั ิ การจา้ งแรงงาน การเก็บรักษาขา้ วสาร การขายการบรรจุ การใน
ตลาดตา่ งประเทศ ในตลาดผบู้ ริโภคภายใน การขนส่ง ระบบ โลจิสติกส์ ระบบการชาํ ระ
เงิน รวมท้งั ระบบมาตรฐานสากลหลายหน่วยงานไดม้ ีบทบาทในการทาํ ธุรกิจของคุณ
ท้ังสิ้น ขอเป็ นกาํ ลังใจที่จะก้าวต่อไปและประสบความสําเร็จในการเปลี่ยนแปลง
ปรับปรุงธุรกิจของท่านใหป้ ระสบความสาํ เร็จ

“ใครขโมยขา้ วตน้ ของฉนั ไป” ในธุรกิจโรงสีขา้ วน้นั มีหลายจุดท่ีตอ้ งหมน่ั ตรวจ
ตราในทุกข้นั ตอนของการผลิตวา่ จะมี (ความเสียหาย) ใครมาขโมยขา้ วตน้ ของฉนั ไป ใน
ธุรกิจโรงสีขา้ วน้นั เป็ นธุรกิจท่ีมีลกั ษณะเฉพาะ เน่ืองจากเป็ นการแปรสภาพขา้ วต้งั แต่
ตน้ น้าํ กลางน้าํ ถึงปลายน้าํ การบริหารจึงตอ้ งมีความรวดเร็ว ทนั ต่อเหตุการณ์และรอบรู้
ทุกเร่ืองอาทิ.-

การก่อสร้าง ออกแบบร้านสี อาคารคลุม อาคารโกดงั เก็บขา้ วเปลือก อาคารเก็บ
ขา้ วสาร แมแ้ ต่ยุง้ แกลบสํานกั งาน อาคารคลุมเคร่ืองอบลดความช้ืน ลาน ปูนซีเมนต์
ระบบการจราจรภายในโรงสี ระบบการขนส่งขาเขา้ (ขา้ วเปลือก) ขาออก (ขา้ วสาร และ
ผลิตภณั ฑจ์ ากการสีขา้ วทุกรายการ)เร่ืองการเงิน การลงทุน ดอกเบ้ีย ตน้ ทุนขา้ วเปลือก
การจดั เกบ็ สตอ็ กขา้ วเปลือก เพราะเงินที่หมุนเวยี นในธุรกิจโรงสีน้นั เป็ นอุตสาหกรรมท่ี
ใกลช้ ิดกบั เกษตรกรอย่างมากเพราะโรงสีขา้ วน้ันส่วนใหญ่ซ้ือข้าวเปลือกโดยรงจาก

เกษตรกรชาวนา และตอ้ งใชเ้ งินสด การหมุนเวียนเงินของโรงสีขา้ วจึงมีวงจรค่อนขา้ ง
กวา้ ง ตวั อยา่ งเช่น.-

หน่วยท่ี 1 เงินซ้ือข้าวเปลือก เงินค่าข้าวเปลือกท่ีเก็บในโกดังรอให้ข้าวเปลือกมี
ระยะเวลายอ่ มตวั เป็นขา้ วเก่า (6-8 เดือน)

2. เงินคา่ ขา้ วเปลือกที่กาํ ลงั แปรรูปในร้านสี

3. เงินค่าขา้ วสารท่ีรอการจาํ หน่าย และผลิตภณั ฑ์จากการสีขา้ ว เช่น รํา ขา้ ว
ท่อน ขา้ วปลาย แกลบ ราํ หยาบยงั มีอีกรายการท่ีหลายท่านลืมไปคือขา้ วหลงั เครื่องยงิ สี

4.เงินค่าขา้ วสารและผลิตภณั ฑจ์ ากการสีขา้ วท่ีส่งมอบใหล้ ูกคา้ แลว้ แต่ยงั ไม่ถึง
กาํ หนดชาํ ระส่วนหน่ึงยงั เก็บเงินไม่ได้ ส่วนหน่ึงเป็ นหน้ีไม่ก่อเกิดรายไดส้ ่วนค่าใชจ้ ่าย
ในกิจการน้นั ตอ้ งชาํ ระเป็ นเงินสดทุกวนั ทุกรายการ ฉะน้นั การหมน่ั ตรวจสอบสุขภาพ
การเงิน สุขภาพธุรกิจ และการบริหารจึงเป็นเรื่องที่ตอ้ งใหค้ วามสนใจอยา่ งใกลช้ ิด

นิทานเร่ืองใครขโมยขา้ วตน้ ฉนั ไป จึงเป็ นนิทานเรื่องส้ันๆเร่ืองหน่ึงท่ีอ่านแลว้
ท่านอาจนาํ ไปเป็ นนิทานสะกิดใจใหท้ ่านไดค้ ิดถึงจุดรั่วหรือจุดที่น่าจะเป็ นจุดที่อาจจะ
ทาํ รายไดใ้ ห้ท่านท่ีบางคร้ังท่านก็ลืมไปหรือไม่คิดวา่ จะเกิดข้ึนในกิจการโรงสีขา้ ว มีคน
กล่าวไวว้ า่ การข้ึนราคาสินคา้ (ขา้ วสารหรือผลิตภณั ฑจ์ ากการสีขา้ วเพียงเล็กนอ้ ยน้นั ยาก
มากเพราะธุรกิจมีการแข่งขันกันสูงมาก) แต่หากว่าท่านสามารถลดค่าใช้จ่ายใน
ขบวนการทุกข้ันตอนเริ่มต้ังแต่การลงทุนในการก่อสร้าง อาคาร เคร่ืองจักรสีข้าว
เครื่องอบลดความช้ืน ระบบขนส่ง เมื่อเริ่มซ้ือขา้ วเปลือกใหไ้ ดค้ ุณภาพที่ตอ้ งการในราคา
ท่ีเหมาะสม การอบลดความช้ืนท่ีได้คุณภาพ สต็อกขา้ งเปลือกที่มีระบบป้ องกนั การ
เส่ือมสภาพขา้ วเปลือกการเกบ็ รายละเอียดทุกข้นั ตอนในระบบการสีขา้ ว ลดการแตกหกั
ป้ องกนั การเสียหายจากการใชเ้ คร่ืองจกั รเช่น ขา้ วกอ้ งไปแกลบ รําไปอยทู่ ่ีขา้ วปลาย ขา้ ว
ท่อนไปรวมกบั ขา้ วตน้ กระพอ้ กลบั หลงั แกลบไม่สะอาด มีเศษขา้ วเปลือกขา้ วกอ้ งไปอยู่

ดว้ ย ขา้ วหลงั เครื่องยงิ สีมีขา้ วตน้ มากเกินไป ผลรวมของการสีขา้ วไม่ไดอ้ ย่างท่ีคาํ นวณ
ไว้ “มีท่านผรู้ ู้บอกไวว้ า่ หากสีขา้ วไดข้ า้ วตน้ (หาบขา้ ว) มากกวา่ ปกติ ตอ้ งระวงั ไวว้ า่ ขา้ ว
ปลายอาจไปรําผิดปกติ หรือข้าวก้องไปแกลบ ต้องตรวจสอบให้รู้ทนั ที / ประหยดั
พลงั งานอย่างจริงจงั / ขายให้ไดร้ าคาในจงั หวะที่เหมาะสม ท่ีเขียนมาไม่ใช่เร่ืองง่ายๆ
หากวา่ คุณสีขา้ วปี ละ 60,000 เกวยี น สามารถลดค่าใชจ้ ่ายไดเ้ กวียนละเพียง 200 บาท ใน
หน่ึงปี ท่านสีขา้ ว 300 x 200 x 200 วนั = 12,000,000.- (นี่เป็ นตวั เลขตวั อยา่ งให้เห็น
คุณค่าของการป้ องกนั ความเสียหาย (ขโมย) เทา่ น้นั )

สวสั ดีครับ

วสิ ูตร จิตสุทธิภากร 10/1/2560

คาถาชีวติ

การทาํ จิตใจใหเ้ ป็ นสุข คือการพกั ผ่อนท่ีดีท่ีสุข หากเราทาํ จิตใจใหส้ งบสุข คิด
แตใ่ นแง่บวก ทาํ จิตใจให้แจ่มใสอยตู่ ลอดเวลา ถึงแมว้ า่ เราจะอยทู่ ี่ใดก็ยอ่ มมีแต่ความสุข
กายสบายใจ จึงไม่จาํ เป็นตอ้ งไปหาที่พกั ร้อนใหส้ ิ้นเปลืองเงินทองเปล่าๆ

เร่ืองมกั เกิดกบั คนชอบมีเรื่อง บุคคลท่ีมีนิสัยกา้ วร้าว คอยคิดแต่จะมองหาขอ้ เสีย
ของผูอ้ ื่น บุคคลน้นั มกั จะแสดงออกมาทางคาํ พูดกิริยาและท่าทางในลกั ษณะที่ไม่เป็ น
มิตรต่อคนรอบขา้ ง หากแสดงออกมามากเกินไปจนผอู้ ่ืนยอมรับไม่ได้ ยอ่ มมีโอกาสเกิด
ความขดั แยง้ จนนาํ ไปสู่ความเสียหายท่ีจะเกิดข้ึนตามมาอยา่ งคาดไมถ่ ึง

ทุกปัญหาที่เกิดข้ึนในชีวิต ล้วนมาจากการกระทําของตนเองท้ังสิ้น การ
ตดั สินใจท่ีจะกระทาํ ส่ิงใดน้นั ตอ้ งมีความรอบคอบและต้งั อยบู่ นเหตุผล ปัญหาท่ีตามมาก็
จะลดนอ้ ยลง ผลจากการกระทาํ น้นั จะดีจะชว่ั อยทู่ ี่ตวั เราเอง ดงั น้นั หากทาํ อะไรผิดพลาด
ไปแลว้ ก็ควรรับผดิ ชอบดว้ ยตนเอง ไม่ควรไปโทษหรือโยนความผดิ ใหก้ บั ผอู้ ื่น

ไม่ทาํ เกินกาํ ลงั มนุษยท์ ุกคนลว้ นมีความสามารถและหากมีความชอบในสิ่งใด
ส่ิงหน่ึงเป็นพิเศษแลว้ ก็จะสามารถทาํ สิ่งน้นั ไดด้ ีกวา่ ในขณะท่ีหลายๆคน มกั จะพยายาม
กระทาํ ในส่ิงที่เหนือกวา่ คนอ่ืน แต่ในความจริงแลว้ หากเราทาํ ทุกอยา่ งโดยไม่เกินกาํ ลงั
และขีดความสามารถจนเกินไป ความเส่ียงต่อชีวติ และทรัพยส์ ินก็จะไมเ่ กิดข้ึน

น้อยคนมกั ที่จะยอมรับวา่ ตนเองไม่ดี มนุษยส์ ่วนใหญ่มีความเห็นแก่ตวั อยูไ่ ม่
มากก็นอ้ ย การท่ีจะยอมรับว่าตนเองทาํ อะไรผิดพลาดไวใ้ นอดีตน้นั จึงไม่ค่อยมีให้พบ
เห็นบ่อยนกั หลายคนเคยเสียใจในการกระทาํ ของตนเองในอดีต และนนั่ เป็ นเหตุทาํ ให้
นาํ ไปสู่การเปล่ียนแปลงที่สาํ คญั ของครอบครัวจนปัจจุบนั

อดีตมีไวใ้ ห้เรียนรู้ ไม่ใช่มีไวใ้ ห้บ่นด่าหรือเสียใจ ประสบการณ์มากมายที่ผ่าน
มาในอดีตน้นั มีไวใ้ ห้เราไดเ้ รียนรู้ โดยเฉพาะความผิดพลาดหรือความเสียหายที่เคย
เกิดข้ึนให้ถือวา่ เป็ นบทเรียนและขอ้ คิดเตือนใจเรา ถา้ หากเรายงั คงมามวั แต่บ่น ด่า ว่า
กล่าว คิดย้อนกลับไปโกรธแค้นหรื อยงั คงเสียใจอยู่น้ัน คงไม่ได้ช่วยให้อดีตน้ัน
เปลี่ยนแปลงไดเ้ ลย

ถา้ ใจสะอาด ทุกอย่างก็จะสะอาด การกระทาํ ของมนุษย์ลว้ นมาจากพ้ืนฐาน
ทางด้านจิตใจ คนท่ีชอบคิดร้ายจึงมกั จะทาํ แต่ ในส่ิงชวั่ ร้ายคอยสร้างแต่ปัญหาให้กบั
ผอู้ ื่น และสังคม แต่ถา้ เป็ นคนท่ีมีจิตใจสะอาด และคิดแต่ทาํ ดี ทุกอย่างที่เขาพึงกระทาํ
ยอ่ มจะมีแตส่ ิ่งที่ดีงาม การท่ีจะเป็นคนดีจึงตอ้ งเริ่มมาจากจิตใจก่อนเสมอ

ไม่มีอะไรดีไปกว่าการทาํ ดี การกระทาํ แต่ในส่ิงที่ดีงามที่เป็ นประโยชน์ต่อ
ตนเองและผูอ้ ื่น ถือไดว้ า่ เป็ นสร้างความดีที่จะเป็ นภูมิคุม้ กนั ใหเ้ กิดความมน่ั คงยง่ั ยืนท้งั
ตอ่ ชีวติ ของตนเอง ครอบครัว และองคก์ รในระยะยาว

การศึกษาเปลี่ยนชีวิตคน คนที่ไม่มีความรู้หรือไม่ยอมเรียนรู้ยอ่ มไม่สามารถที่
จะทาํ งานประเภทท่ีตอ้ งใชค้ วามสามารถข้นั สูงได้ หากไดรับการศึกษาที่ดีก็จะเป็ นการ
ช่วยเสริมสร้างทกั ษะและความรู้ใหค้ นเราสามารถท่ีจะทาํ งานไดห้ ลากหลายอนั จะนาํ พา
ชีวติ ไปสู่ความสาํ เร็จไดใ้ นอนาคต

ความฟ่ ุมเฟื อยคือตน้ เหตุของปัญหา มีคนจาํ นวนไม่นอ้ ยที่ใช้จ่ายเงินฟ่ ุมเฟื อย
เกินความจาํ เป็ นจนเกิดปัญหาและเป็ นภาระจนตอ้ งไปกูห้ น้ี ยืมสินจากสถาบนั การเงิน
หรือเงินนอกระบบมาใช้ หากหามาใชค้ ืนไม่ได้ ก็จะเกิดปัญหาตามมาอีกสารพดั ดงั น้นั
จึงควรใชจ้ ่ายเงินแตใ่ นสิ่งที่จาํ เป็น

คาถาชีวติ 3 วกิ รม กรมดิษฐ์

เร่ืองของบุญ เรื่องของกรรม น้ันมอี ยู่จริง

คาํ วา่ “ ศีลตอ้ งเสมอ “ จึงจะไดพ้ บน้นั ........เป็นเรื่องจริง

บุญมีแต่กรรมบัง

สาํ หรับคนท่ียงั ไม่ถึงเวลาของเขา ต่อใหเ้ ราเคี่ยวเขญ็ อยา่ งไร

เขากไ็ มม่ ีวนั สนใจ ในความหวงั ดีของเราเพราะเขาถูก “กรรมบงั ”

บุญไม่ถึง

ต่อใหย้ นื่ ความช่วยเหลือไป อยา่ งไรกไ็ ม่ไดผ้ ล เอาหนงั สือดีๆไปวาง เขาก็ไม่อ่านออกเน
ใหไ้ ปเขา้ สมั มนาเขากฟ็ ังไปหลบั ไปแคลว้ คลาดกบั ทางออกของชีวติ อยรู่ ่ําไป

เผชิญกรรม

ทุกคนตอ้ งเจอช่วงหลุมดาํ ของชีวิต ตอ้ งเผชิญกรรม ไขว่ควา้ หาทางออกยงั ไงก็ไม่เจอ
หรือตอ่ ใหม้ ีทางออกคุณกม็ องไม่เห็นเพราะ บุญ ไมถ่ ึง

บุญคุณ

ในวนั ที่ทุกอยา่ งดูสิ้นหวงั อยดู่ ีๆทางรอดก็มาพร้อมกนั หมด เจอหนงั สือดีๆเจอคนดีๆและ
เจอโอกาสดีๆท้งั หมดน้ีเป็นเพราะบุญถึงแลว้ นนั่ เอง

ทาอย่างไรให้ บุญถงึ

แทจ้ ริงแลว้ คาํ วา่ บุญ ตีความวา่ มนั คือพลงั งานทางบวก ถา้ เราทาํ จิตใจเราให้อยู่ใน พลงั
บวก บุญท่ีวา่ กจ็ ะคอ่ ยๆสะสมจน “บุญถึง”

มีทรัพย์พงึ ให้ทาน !!!
มีความรู้พงึ ใหว้ ทิ ยาทาน มีแรงมีกาํ ลงั ก็ช่วยสงั คม ไม่มีแรงกข็ อเพียง “รอยยมิ้ ” ใหก้ ็พอ
ทาไปเถอะ !!!
ส่ังสม “บุญ” ไปเรื่อยๆทาํ โดยไม่หวงั ผลร่วมกิจกรรมการกุศลให้อภยั ให้ยึดติด ท่ีคุณ
บงั เอิญผา่ นมาไดอ้ า่ นบทความน้ีนน่ั เพราะเราศีลเสมอกนั และบทความน้ี ก็มีจุดประสงค์
เดียวคืออยากใหห้ มน่ั สร้างบุญ บุญมีอยจู่ ริงและไม่ตอ้ งรอใชช้ าติหนา้ ผลก็จะออกมาให้
เห็นในชาติน้ีอยา่ มวั อ่าน ....แลว้ ปล่อยผา่ ยแชร์อลั บ้มั น้ีใหค้ นที่มี “ศีลเสมอกนั ”

ธรรมะดีๆจากไลน์ เกบ็ มาฝาก
10/1/560


Click to View FlipBook Version
Previous Book
กฎหมายแรงงานน่ารู้
Next Book
REKOD TUGASAN 4.8.2021