กล่องข้าวน้อยฆ่าแม่

กลอ่ งขา้ วนอ้ ยฆ่าแม่

คร้ังหน่ึงนานมาแลว้ ในฤดูฝน มีการเตรียมปักดากลา้ ขา้ ว ทุกครอบครัวจะออกไปไถนาเตรียมการเพาะปลูกมี
ครอบครัวของชายหนุ่มคนหน่ึงกาพร้าพอ่ กจ็ ะออกไปปฏิบตั ิภารกิจเช่นเดียวกนั

A long time ago, in the rainy season There is a preparation of black seedling Every family would go out to plow and
prepare for planting, and there was a family of an orphaned young man, and his father would also go on a mission.

วนั หน่ึงเขาไถนาอยนู่ านจนสายตะวนั ข้ึนสูงแลว้ เขารู้สึกเหนด็ เหน่ือยออ่ นเพลียมากกวา่ ปกติและหิวขา้ ว
มากกวา่ ทุกวนั

One day he plowed for a long time until the sunrise was high. He was
more tired, tired than usual, and more hungry than every day.

ปกติแลว้ แม่ผชู้ ราจะมาส่งขา้ วใหท้ ุกวนั แต่วนั น้ีกลบั มาชา้ ผิดปกติเขาจึงหยดุ ไถนา เขา้ มาพกั ผอ่ นอยใู่ ตต้ น้ ไมป้ ลอ่ ยเจา้
ทุยไปกินหญา้

Usually the old mother comes to deliver rice every day. But today he came
back unusually late, so he stopped plowing. Came to rest under the tree and let
Chao Tui eat the grass

สายตาเหมือนมองไปทางบา้ นรอคอยแม่ที่จะมาส่งขา้ วดว้ ยความรู้สึกกระวนกระวายใจ ยง่ิ สายตะวนั ข้ึนสูงแดดยงิ่
ร้อนความหิวกระหายยง่ิ ทวคี ูณข้ึน

His eyes looked like looking toward the house, waiting for her to come and deliver the rice with anxious feeling.

The higher the dawn, the hotter the sun, and the thirst multiply.

ทนั ใดน้นั เขามองเห็นแม่เดินเลียบมาตามคนั นา พร้อมกบั ก่องขา้ วนอ้ ยๆ เขารู้สึกไม่พอใจท่ีแม่เอาก่องขา้ วนอ้ ยน้นั มาชา้
มาก ดว้ ยความหิวกระหายจนตาลายอารมณ์โกรธ

Suddenly, he saw a mother walking along the khanna. Along with a small
portion of rice He was upset that the mother brought that little rice bowl very
late. With hunger and thirst until the eyes of anger

อยน้นั คงกินไม่อิ่มเป็นแน่ จึงเอย่ ตอ่ วา่ แม่ของตนวา่ “อีแก่มึงไปทาอะไรอยถู่ ึงมาส่งขา้ วใหก้ กู ินชา้ นกั ก่องขา้ วกเ็ อามา
แตก่ ่องนอ้ ยๆ กจู ะกินอิ่มหรือ”ผเู้ ป็นแม่เอย่ ปากตอบลกู วา่ “ถึงก่องขา้ วจะนอ้ ยแต่กน็ อ้ ยตอ้ นแตน้ แน่นในดอกลกู เอ๋ย ลองกิน
เบ่ิงก่อน”

At least that would definitely not be satisfied. Therefore continued to say
that his mother "Old lady, what are you doing? Kong rice brought it but a little
Kong. Will I be full? "
The mother replied to the child that "Even though the rice bowl is small but little,
it is firmly in the flower of my son Try eating straight first. "

ความหิว ความเหนด็ เหน่ือย ความโมโหหูอ้ือตาลาย ไม่ยอมฟังเสียงใดๆเกิดบนั ดาลโทสะอยา่ งแรง จึงควา้ ไดไ้ มเ้ ขา้ ตีแม่
ท่ีแก่ชราลม้ ลงแลว้ เดินไปกินขา้ วจนอิ่ม

Hunger and fatigue Anger, tinnitus, dizziness Refused to listen to any sound,
causing anger So grabbed a stick, hit the fallen old mother and went to eat until
she was full.

แลว้ แต่ขา้ วยงั ไม่หมดก่อง จึงรู้สึกผิดชอบชวั่ ดีรีบไปดูอาการของแม่ และเขา้ มาสวมกอดแม่ชายหนุ่มร้องไหโ้ ฮ สานึกผดิ
ที่ฆ่าแม่ของตนดว้ ยอารมณ์เพยี งชวั่ วบู

But the rice is not yet exhausted Therefore felt conscience and hurried to see the mother's condition And came to

embrace his mother, the young man wept Repent of killing his mother with only a flash of emotion

เม่ือชายหนุ่มปลงศพแม่แลว้ ขอร้องชกั ชวนญาติมิตรชาวบา้ น ช่วยกนั ป้ันอิฐก่อเป็นธาตุเจดียบ์ รรจุอฐั ิแม่ไวจ้ ึงใหช้ ่ือวา่ “ธาตุก่อง
ขา้ วนอ้ ยฆ่าแม่” จนตราบทุกวนั น้ี
When the young man asserted his mother and asked to persuade the villagers Help each other build bricks to form Chedi

elements containing the ashes of the mother so called “That Kong Kao Noi Kills Mother” until today

นิทานเร่ืองนีส้ อนให้รู้ว่า

เราเป็ นลูกควรจะมคี วามกตญั ญูกตเวทตี ่อพ่อแม่ ไม่ควรทาอะไร
วู่วามเอาแต่ใจตนเอง ไม่เช่นน้ันจะได้รับความเดือดร้อน เหมือน

นิทานเร่ืองนี้

คาศพั ท์

กตญั ญู grateful นาขา้ ว Rice fields
กาพร้า orphaned หนองน้า Swamp
โมโหหิว Angry hungry ชาวนา farmer
ก่องขา้ ว Puffed rice ชาวบา้ น Villager
กา้ วร้าว aggressive สานึกผดิ Repent
เหน็ดเหนื่อย Be exhausted. ทดแทนบุญคุณ Substitute for merit
ตาลาย dizzy โกรธ angry
หูอ้ือ Ringing in the ears ไถ่นา Ransom
เจดีย์ pagoda