สุดทางของเพื่อน

สุดทางของเพื่อน

"ฮัลโหล" (ครับว่าไง) "พี่ไอซ์อยู่ไหนเหรอ" (พี่อยู่มหาวิทยาลัยครับหวานมีอะไรหรือเปล่า) (ฮัลโหลหวานได้ยินพี่ไหมครับ) "ได้ยิน" (หนูโทรมามีอะไรหรือเปล่า) "แค่โทรมาถามว่าพี่ไอซ์อยู่ไหน" (พี่อยู่มหาวิทยาลัยครับยังไม่เลิกเรียนเลย) "อยู่มหาวิทยาลัยเหรอ" (ครับ) "หันมาข้างหลังหน่อยสิ" "อยู่มหาวิทยาลัยเหรอ"

(หวาน) "ถ้าพี่ไอซ์อยู่มหาวิทยาลัยแล้วไอ้เหี้ยที่ยืนโอบ เอวอยู่ตรงหน้าหวานมันคือใคร" "หวานพี่อธิบายได้" คนตรงหน้ารีบลด โทรศัพท์มือถือลงพร้อมปล่อยมือจาก เอวของผู้ หญิงอีกคนก่อนจะเดินเข้ามาหาฉันที่ยืนกอดมอง มันทั้งคู่อยู่ 'นอกใจหวานมากี่ครั้งแล้ว" "คุยกันดี ๆ หวาน" "เพราะหวานไม่ให้เอาเหรอถึงต้องมาเอาอีนี่ แทน" "อย่าเสียงดังสิคนมองแล้ว" "แบบนี้ทําเป็นอายแต่ตอนลากกันเข้าม่านรูด ทั้งชุดนักศึกษาไม่รู้จักอาย ผู้ชาย ก็ชาติชั่วส่วนผู้ หญิงก็ร่านชอบของของคนอื่น มันคันจนต้องลักกิน ขโมยกิน เลยเหรอ" "อีนี่มึงอยากโดนตบมากเหรอมึงถึงมาด่ากู" อีตัวเมียที่โดนฉันหันไปด่ารีบตะโกนโวยวายใส่ แต่คนอย่างอีหวานถ้ามันกลัว มันไม่กล้ามายืนเท้า เอวด่าพวกมันต่อหน้าคนอื่นอยู่ตอนนี้หรอก

"แน่จริงมึงก็เข้ามาสิคะกูก็ไม่ได้กลัวสักเท่าไหร่ หรอก มีอตีนกูก็มีเหมือนกัน เดี๋ยวกูจะตบให้ถึงหาย คันเลย" "ใจเย็น ๆ หวาน" "คนเหี้ยอย่างพี่มีสิทธิ์อะไรมาบอกให้หวาน ใจเย็น" "หวานไม่ถ่ายคลิปประจานให้อายก็ดีแค่ไหน "เพราะเราเป็นแบบนี้ไงพี่ถึงนอกใจเรามามีคนอื่น" "อ๋อ! โยนให้เป็นความผิดของหวานว่างั้น" ฉันเท้าเอวถามไอ้ผู้ชายหน้าตัวเมียที่เป็นฝ่าย นอกใจไปมีคนอื่นแล้วโยนความผิด ให้ฉันหน้าด้าน ๆ "ถ้ารู้ว่าจะสันดานหมาขนาดนี้คงไม่ยุ่งด้วยแต่แรก" "มันจะมากไปหรือเปล่าหวาน" เสียงดุดัน ของคนตรงหน้าปรามขึ้นแต่มเหรอคน อย่างอีหวาน จะกลัว

"น้อยไปด้วยซ้ำ ถ้าเทียบกับที่พี่ทำ กับหวาน" "กลับไปตั้งสติให้ใจเย็นก่อนเดี๋ยวค่อยคุยกัน" "ไม่มีอะไรต้องคุยแล้ว" "หวาน" "พี่กับหวานจบกันตรงนี้แล้วอยากจะไปเอากับหมาตัวไหนก็เชิญ แต่ใส่ถุงยางหน่อยก็ดีนะเพราะสําส่อนขนาดนี้หวานเป็นห่วงเดี่ยวถ้าติดโรคขึ้น มามันจะลำ บาก" "ก็เพราะเธอไม่ฟังฟัอะไรเลยเอาแต่ความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ เอาแต่ใจอยู่แบบนี้พี่ถึงได้รําคาญเธอไง" "ราคาญแล้วทําไมไม่บอกเลิก" "...." ไอ้ตัวผู้เงียบคล้ายกับว่าเถียงไม่ออก "อ๋อ! ที่ไม่บอกเลิกเพราะยังไม่ได้เอากูล่ะสิ" "อย่ามาพูดจาไม่น่ารักกับพี่" "กูกับมึงจบกันตรงนี้ถึงจะไปตายที่ไหนก็ไป แล้วอย่าโผล่หน้ามาให้กูเห็นเป็น เสนียดตาอีกไอ้ชาติหมา"

พูดจบฉันก็ชูนิ้วกลางใส่มันทั้งสองคนก่อนจะเดินออกมาจากม่านรูดท่ามกลาง สายตาหลายคู่ที่่จ้องมองมา โคตรเหี้ย...เหี้ยทั้งชายทั้งหญิง ถ้าอยากเอากันมาก ทำ ไมไม่บอกเลิกอีหวานคนนี้ก่อนวะจะนอกใจไปแอบเอากัน ลับหลังกูทำ ไม เวลาต่อมา (กูเห็นที่มึงลงสตอรี่ไอจีแล้ว) แอิ่ม (เลิกกันแล้วเหรอ) "เออ" (เล่ามา) "น้องรหัสกูโทรมาบอกว่าเห็นมันพาผู้หญิงเข้า ม่านรูดกูเลยรีบขับรถตามไปแล้ว ก็เจอจริง ๆ อย่าง ที่น้องบอก" (โคตรเหี้ยเลย) "อืมเหี้ยจริงไม่เถียง"

(แล้วถึงเป็นป็ ไงบ้าง) "แผลสดว่ะยังเจ็บอยู่" (ให้กูไปหาไหม) "ไม่เป็นป็ ไร" (กูอยากไปหากูกลัวมีงคิดสั้น) "บ้า" (กูไปหาถึงที่หอนะเคไหม) "กูไม่ได้อยู่หอ" (อ้าว...แล้วตอนนี้มึงอยู่ไหนคะอีหวาน) "กูอยู่บางแสน" (เอ้า! ไปทําเหี้ยไรบางแสน) "อกหักก็ต้องมาทะเลดิวะใคร ๆ ก็ทำ กัน" ฉันบอกเพื่อนสนิทอย่างอีแชมเปญก่อนจะยก กระป๋องเบียร์ขึ้นกระดกดื่มอีก ครั้งพลางทอดสายตามองไปที่ทะเลตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่หลาก หลาย

ทั้งโกรธทั้งเสียใจแล้วก็โคตรเจ็บใจเลยที่โดน แฟนที่คบกันมาได้เกือบครึ่งปีนอก ใจไปเอากับอีผู้ หญิงคนอื่นเพียงเพราะว่าฉันไม่ยอมให้มันเอาสักที (แทนที่มึงจะมารับกูไปด้วย) "เออกูไม่เป็นป็ ไร" (แล้วจะนอนค้างที่นั่นไหม) "น่าจะกลับตอนเช้า" (กูเป็นป็ห่วงมึงวะให้กูขับรถตามไปดีกว่า) "กูโอเค" (เดี๋ยวกูโทรหาพวกนั้นแป๊บ) "ไม่ต้องมาอีแชมเปญ" (เอาน่ายังไงซะพรุ่งนี้ก็ไม่มีเรียนอยู่ดีก็ถือ โอกาสไปเที่ยวทะเลกับเพื่อนเลยให้มัน จบ ๆ อีก อย่างกูไม่อยากให้มีงอยู่คนเดียวด้วยกูกลัวมึงคิดทำ ไรบ้า ๆ ขึ้นมา) ๆ "กูไม่ฆ่าตัวตายเพราะผู้ชายคนเดียวหรอก" (อะไรมันก็เกิดขึ้นได้นี่หว่า)

"มึงนี่น้า" (เดี๋ยวกูโทรถามพวกนั้นแป๊บว่ามีใครจะไปบ้าง เดี๋ยวไปหาที่พักกันคืนนี้แม่งเลย) "ไปรบกวนพวกมัน" (เออถ้ามันบอกไม่ไปกูไม่รบเร้าหรอก) "เฮ้อ! กูนี่ลำ าบากเพื่อนฝูงจริง ๆ เลย" (อย่าคิดมาก) "เออ" (กูวางสายก่อนนะจะโทรถามพวกมัน) "อืม" บทสนทนาระหว่างฉันกับอีแชมเปญเพื่อนรัก จบลงเพียงเท่านั้นก่อนที่ฉันจะเปิด เบียร์อีกกระป๋อง แล้วนั่งดื่มคนเดียวเงียบ ๆ บนชายหาดบางแสน เวลาต่อมา "หลังนี้เลยค่ะว่างอยู่หนึ่งหลังพอดี" "ขอบคุณค่ะเดี๋ยวเพื่อนฉันจะมาอีกสี่คนนะคะ ถ้ามีคนมาถามหาหวานให้เข้ามาได้ เลย"

"ได้ค่ะคุณหวาน" พนักงานของพูลวิลลาส่วนตัวหลังหนึ่งในบาง แสนยิ้มรับก่อนที่เธอจะเดินหาย ออกไป หลังจากที่ก่อนหน้านี้อีแชมเปญมันโทรมาบอก ว่ามันกับเพื่อนอีกสามคนกำ ลัง จะมาแล้วให้ฉันหา ที่พักรอฉันก็ลองเสิร์จหาดูเลยเจอพูลวิลลาว่างอยู่ หลังหนึ่ง และขอพร้อมเข้าพักทันที เฮ้อ! อกหัก ทีก็ต้องลำ บากเพื่อนฝูงให้พวกมันขับรถ จาก กรุงเทพฯ มาหา บางแสนเพราะไอ้เหี้ยนั่นคนเดียว ทําให้คนอื่นเขาวุ่นวาย กันไปหมด นี่ถ้ามันไม่นอกใจฉันฉันก็ไม่ลำ บากเพื่อนหรอก ลอบถอนหายใจหนัก ๆ อีกครั้งก่อนจะเอาของ ๆ ไปเก็บพร้อมเปลี่ยนจากชุดที่ ใส่อยู่เป็นป็ชุดว่ายน้ำ ทูพีชสีแดงที่ปิดนมได้แค่ครึ่งเต้านั้นก็เดินออก มาว่ายน้ำ ใน สระส่วนตัวให้ผ่อนคลายเผื่อจะดับ ความคิดฟุ้งฟุ้ซ่านที่อยู่ในหัวได้ นอนลอยตัวอยู่ในสระว่ายน้ำ สักพักก็ได้ยิน เสียงคนคุยกันสงสัยพวกเพื่อนฉัน มันจะมาถึงกัน แล้ว "อีหวานเพื่อนรัก" นั่นไงเสียง แชมเปญดังแปดหลอดมาเลย

"มึงอยู่ไหนของมิงเนียเพื่อนมาหาแล้ว" "กูอยู่นี่อีแชมเปญ" สิ้นเสียงของฉันพวกมันทั้ง สี่คนก็หันขวับมองมาที่สระว่าย นํ้าพร้อมกับเดินตรง มาหา "มันชั้าใจขนาดนั้นเลยหรือไงวะหวาน" ไอ้ เจย์เพื่อนผู้ชายในกลุ่มเดินเข้ามาชะโงก หน้าถาม ตามด้วยไอ้นอร์ทเพื่อนผู้ชายอีกคนที่พูดขึ้น ต่อ "ทูพีชสีแดงเด็ดว่ะหุ่นมึงโคตรน่าจับทำ เมีย เลย" ฉันส่ายหน้าให้พวกมันนิดหน่อยก่อนจะขึ้นจาก สระว่ายน้ำ แล้วเดินเข้าไปหาเพื่อน ทั้งสี่คน "ใส่ชุดคลุมก่อนไหมอีหวานไอ้ห่านอร์ทมัน มองนมมึงจนตาลอยไปแล้วนั่น" "น้ำ หน้าอย่างมันก็ได้แค่มอง" "ปากดี อย่าให้กูได้จับทําเมียนะมึง" ไอ้นอร์ทกัดฟันฟับอกส่วนฉันก็เบะปากใส่มัน ก่อนจะหันไป มองอีกคนที่มองฉันอยู่ด้วยแววตาเรียบนิ่ง

"ไม่คิดว่ามึงจะมาด้วยนะเจ้านาย" คนโดนทักไม่ตอบแต่ไล่สายตามองฉันตั้งแต่ หัวจรดเท้าก่อนจะเบือนหน้าหนี แต่แล้วใครจะแคร์ "เข้าบ้านไปแดกเหล้ากันเหอะกูขนมาเยอะมาก" อีแชมเปญเสนอความคิด "เออ ๆ ไปเหอะวะร่างกายกูต้องการ แอลกอฮอล์" "กูไปด้วย" ไอ้เจย์กับไอ้นอร์ทว่าก่อนจะเดินตามหลังอี แชมเปญเข้าไปทําให้ตอนนี้เหลือ เพียงฉันกับไอ้เจ้า นายที่ยืนอยู่ริมสระว่ายน้ำ กันสองคน ให้ตายสิ! ฉัน น่ะโคตร เกลียดท่าทางหยิ่งจองหองของไอ้บ้านี่เลย ไม่รู้มาเป็นเพื่อนกันได้ไง "ไม่เข้าบ้านไปดื่มกับพวกมันเหรอ" ในที่สุดฉันก็เป็นป็ ฝ่ายทักมันก่อนทําให้มันปราย ตามองนิดหน่อยแล้วถอนหายใจ ใส่

กูแค่ใส่ชุดว่ายน้าเนาะไม่ได้แก้ผ้าไม่ต้องทํา เป็นไม่อยากมองขนาดนั้นก็ได้ไหม" ฉันเบะปากใส่มันอย่างนึกหมั่นไส้แต่ได้คนพูด น้อยก็ไม่ตอบอะไรเอาแต่มอง หน้าฉันนิ่ง ปาก" "อืนเงียบเหมือนกลัวดอกพิกุลจะร่วงออกจาก "เงียบให้ได้ตลอดนะมึง" ฉันกระตุกยิ้มก่อนจะ มองเข้าไปในบ้านผ่านประตู กระจกใส่จึงเห็นว่าพวก เพื่อนสามคนนั้นกําลังตั้งวงเพื่อกินเหล้ากันอยู่ และพอเห็นว่าพวกมันไม่ได้สนใจมองออกมา นอกฉันก็เอื้อมมือไปด้านหลัง แล้วกระตุกปมชุด ว่ายน้ำ ของตัวเองให้หลุดออกทันที "อยากตายเหรอ" คนตรงหน้ารีบเอาตัวเองมายืนบังตัวฉันแล้ว กัดฟันฟับอกส่วนฉันที่เห็นท่าทาง ของมันก็ยิ้มพอใจ "ยอมพูดได้แล้วเหรอ" "ผูกกลับคืนซะหวาน"

"ถ้ากลัวไอ้เจย์กับไอ้นอร์ทเห็นมึงก็ผูกให้กู" ฉันท้าทายออกไปและมันก็รับคำ ท้าโดยการ เอื้อมมือมาผูกปมชุดว่ายน้ำ กลับ คืนให้ฉัน "ใส่ชุดคลุมซะแล้วค่อยเข้าไป "ถ้าอยากให้ใส่ก็ไปหยิบมาให้กูสิ" "หวาน" เจ้านายกัดฟันฟัเรียกชื่อฉันอีกครั้ง แต่ฉันก็เอาแต่ยืนเลิกคิ้วท้าทายจนสุดท้ายมัน ก็ยอมเดินไปหยิบชุดคลุมมายื่นให้ "ใส่" "ใส่ให้กูสิ" พอบอกไปแบบนั้นมันก็ขมวดคิ้วมองอย่างไม่ พอใจ แต่สุดท้ายมันก็ยอมใส่ชุดคลุมให้ฉันอยู่ดี:) "สุดท้ายแล้วเพื่อนก็ยังคือเพื่อนเสมอ" จบ

สมาชิก นายฉัตรมงคล อนันตปรีชา เลขที่ ๕ นายศักดิ์สิริ พุทธเสน เลขที่ ๖ นายชวินทร์วุฒิ วะสิโน เลขที่ ๑๐ นายชนะพล กิตติเวช เลขที่ ๑๕ ชั้นม.๖/๓