นิทานอีสป

1

2 ค ำน ำ หนงัสือนิทานอีสปเล่มน้ีจดัทา ข้ึนเพื่อเป็ นส่วนหน่ึงของวิชาภาษาไทยเพื่อใหไ้ ดศ้ึกษาหา ความรู้ในเรื่อง นิทาน และไดข ้ อ ้ คิดความรู้ เพื่อเป็ นประโยชน ์ กบัการเรียน ผจู้ ดัทา หวงัวา่หนงัสือเล่มน้ีจะเป็ นประโยชน ์ กบัผอู้่าน หรือนกัเรียน นกัศึกษา ที่กา ลงัหา ขอ ้ มูลเกี่ยวกบันิทานอีสปอยู่หากมีขอ ้ แนะนา หรือขอ ้ ผิดพลาดประการใด ผจู้ ดัทา ขอนอ ้ มรับไวแ ้ ละ ขออภยัมา ณ ที่น้ีดว ้ ย ผู้จัดท า นาย ตรัสวิน โตนิติ ก

3 สำรบัญ เรื่อง หน้า ค าน า ก สารบัญ ข สารบัญรูป ค นิทานอีสป เรื่อง ลูกแกะกับจระเข้ 1 นิทานอีสป เรื่อง หมาป่ ากับแกะ 2 นิทานอีสป เรื่อง พังพอนกับชาวบ้าน 3 นิทานอีสป เรื่องแม่ไก่กบัลูกไก่4 นิทานอีสป เรื่อง สุนัขกับกระต่ายป่ า 5 นิทานอีสป เรื่อง สิงโตกับปลาโลมา 6 นิทานอีสป เรื่อง ปลามีไข่กับคนหาปลา 7 นิทานอีสป เรื่อง แมงป่ องกับเต่าทอง 8 นิทานอีสป เรื่อง ปลาน้า เคม็กบั ปลาน้า จืด 9 นิทานอีสป เรื่องควายหนุ่มกบัควายแก่10 นิทานอีสป เรื่อง หมอกบก ามะลอ 11 นิทานอีสป เรื่องแม่สุนขัจิ้งจอกกบัแม่สิงโต 12 นิทานอีสป เรื่อง ตกั๊แตนกบันกเคา้แมว 13 นิทานอีสป เรื่อง สุนขัจิ้งจอกกบัเม่น 14 นิทานอีสป เรื่อง สุนขัจิ้งจอกกบัพวงองุ่น 15 นิทานอีสป เรื่อง งูกับปู 15 บรรณานุกรม 17 ข

4 สำรบัญร ู ป เรื่อง หน้า รูปที่1ลูกแกะกบัจระเข ้ 1 รูปที่2 หมาป่ากบัแกะ 2 รูปที่3 พงัพอนกบัชาวบา ้ น 3 รูปที่4แม่ไก่กบัลูกไก่4 รูปที่5 สุนขักบักระต่ายป่า 5 รูปที่6 สิงโตกบั ปลาโลมา 6 รูปที่7 ปลามีไข่กบัคนหาปลา 7 รูปที่8แมงป่องกบัเต่าทอง 8 รูปที่9 ปลาน้า เคม ็ กบั ปลาน้า จืด 9 รูปที่10ควายหนุ่มกบัควายแก่10 รูปที่11 หมอกบกา มะลอ 11 รูปที่12แม่สุนขัจิ้งจอกกบัแม่สิงโต 12 รูปที่ 13 ตกั๊แตนกบันกเคา ้ แมว 13 รูปที่14 สุนขัจิ้งจอกกบัเม่น 14 รูปที่15 สุนขัจิ้งจอกกบัพวงองุ่น 15 รูปที่16 งูกบั ปู16 ค

1 นิทำนอส ีป เร ื่องลูกแกะกบัจระเข ้ รูปที่ 1 ลูกแกะกับจระเข้ ลูกแกะหลงทางตวัหน่ึงเดินร ้ องเรียกหาแม่มาเรื่อย ๆ จนเดินมาถึงลา ธาร มนัรู้สึกกระหายน้า มากจึงรีบวิ่งไปที่ลา ธารทนัทีขณะที่มนัลดัเลาะตามโขดหินไปน้นัสายตามนัก ็ เหลือบไปเห ็ นจระเข ้ ตวัใหญ่นอนอยรู่ ิมน้า ลูกแกะสะดุง ้ ดว ้ ยความตกใจรีบวิ่งข้ึนฝั่งทนัทีจระเขเ ้ ห ็ นเช่นน้นัจึงเอ่ยถามวา่ "จะรีบไปไหนล่ะเจา ้ แกะน ้ อย ไม่ลงมาดื่มน้า ให ้ ชื่นใจก่อนเหรอ" "ไม่ดีกว่า ถา ้ ขา ้ ลงไปคงจะตอ ้ ง กลายเป็ นอาหารของเจา ้ แทนน่ะสิ"ลูกแกะตอบก่อนจะเดินจากไป :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: คนฉลาดยอ่มคิดไตร่ตรองก่อนลงมือทา 1

2 นิทำนอีสป เรื่อง หมำป่ ำกับแกะ รูปที่ 2 หมาป่ ากับแกะ วนัหน่ึงหมาป่าเกเรตวัหน่ึงไปหาเรื่องสัตวต ์ วัอื่น ๆ และถูกกดัมาจนไดร ้ับบาดเจ ็ บสาหสัจึงหนี เข ้ ามานอนซมอยู่ในป่าเป็ นเวลานานหลายวัน มันไม่สามารถขยับตัวไปไหนได ้ มันท้ังหิว และกระหายน้า มาก จนกระทงั่มีแกะตวัหน่ึงเดินผ่านมา หมาป่าจึงพูดว่า "เจา ้ แกะ เจา ้ ช่วยเอาน้า มาให ้ ขา ้ กินหน่อยไดไ้ หม ขา ้ หิวเหลือเกิน ถา ้ เจา ้ ช่วยขา ้ ขา ้ จะไดม ้ีแรงออกไปหากินเองได"้ แกะจึง พูดข้ึนวา่"ขา ้ ก ็ สงสารท่านนะแต่ถา ้ ขา ้ เอาน้า มาใหท ้ ่าน ท่านก ็ จะมีแรงจบัขา ้ กินเป็ นอาหารน่ะสิ" :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: อยา่ ไวใ้ จคนชวั่เพราะจะนา มาซ่ึงความหายนะแก่ตนเอง 2

3 นิทำนอีสป เรื่อง พังพอนกับชำวบ้ำน รูปที่ 3 พังพอนกับชาวบ้าน ณ หมู่บ ้ านแห่งหน่ึง ชาวบ ้ านชอบน าเน้ือพงัพอนมาปรุงเป็ นอาหารอย่างมาก เพราะมนัมี รสชาติอร่อย โดยจะนา ไก่ตายไปแขวนไวเ ้ พื่อล่อใหพ ้ งัพอนออกมา แต่พงัพอนเป็ นสัตวท ์ ี่ฉลาด มนั จึงหาอารหารกินได ้โดยที่ไม่ติดกบัดกัของชาวบา ้ นเลย ชาวบา ้ นจึงโกรธพงัพอนมากถา ้ พบเจอที่ ไหนก ็ จะเขา ้ไปทา ร ้ ายมนัทนัทีวนัหน่ึงมีชาวบ ้ านคนหน่ึงกา ลงัจ ้ องปืนเล ็ งไปที่พงัพอนอยู่น้ัน ปรากฏวา่ ปืนของเขาเกิดสะบดัยงิเขา ้ มาโดนหนา ้ อกเขาตายเสียเอง :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: ใหท ุ้กขแ ์ ก่ท่าน ทุกขน ์ ้นัถึงตวั 3

4 นิทำนอส ีป เร ื่องแม ่ไก ่ กบัลูกไก ่ รูปที่ 4แม่ไก่กบัลูกไก่ วนัหน่ึง แม่ไก่และลูกไก่ออกไปหากินในสนามหญา ้ ลูกไก่เพลิดเพลินอยู่กบัการหาอาหาร จนเดินห่างจากแม่ไปไกล มนัจึงพบกบัเมล ็ ดพืชชนิดหน่ึง ที่มีขนาดใหญ่และแข ็ งมากจนมนัเอง ก ็ กินไม่ได ้ มนัจึงนา เมล ็ ดพืชกลบัมาให ้ แม่แม่ไก่ถาวว่า "ทา ไมเจา ้ ถึงไม่กินเองล่ะ" ลูกไก่ตอบว่า "มนัแข ็ งและใหญ่เกินไปหนูคงกินไม่ได ้ ก ็ เลยเอามาฝากแม ้ จ ๊ ะ" แม่ไก่ได ้ ยินเช่นน้ันก ็ รู้สึกดีใจ ที่ลูกไก่รู้ จกัมีน้า ใจและนึกถึงผอู้ื่นอยเู่สมอ :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: ถา ้ รู้ จกัการแบ่งปันสิ่งของที่เราใชไ้ ม่ได ้ ก ็ อาจมีประโยชน ์ สา หรับผอู้ื่น 4

5 นิทำนอส ีป เร ื่อง สุนัขกบักระต ่ ำยป่ ำ รูปที่ 5 สุนัขกับกระต่ายป่ า สุนขัตวัหน่ึงมกัจะชอบวิ่งเล่นกบักระต่ายป่าเพื่อนของมนั ไปตามไหล่เขาเป็ นระยะทางไกล ๆ เมื่อมนัจบักระต่ายป่าได ้ บางคร้ังมนัก ็ จะกดัเล่น บางคร้ังก ็ เลียอยา่งเอ ็ นดูกระต่ายป่าจึงพูดกบัสุนขั ดว ้ ยความสงสัยว่า "ถา ้ เจา ้ เห ็ นขา ้ เป็ นเพื่อนทา ไมบางคร้ังเจา ้ ถึงกดัขา ้ แรงเหลือเกิน แต่ถา ้ เจา ้ เห ็ นขา ้ เป็ นแค่เหยอื่ทา ไมเจา ้ ถึงไดเ ้ ล่นกบัขา ้ แบบน้ี" :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: เพื่อนอาจเป็ นไดท ้ ้งัมิตรและศตัรูในคนคนเดียวกนั 5

6 นิทำนอีสป เรื่อง สิงโตกับปลำโลมำ รูปที่ 6 สิงโตกับปลาโลมา สิงโตตวัหน่ึงเดินเล่นอยบู่ริเวณชายหาด มนัเห ็ นโลมากา ลงัว่ายน้า อยใู่นทะเลอยา่งเริงร่าจึงคิด อยากเป็ นเพื่อน "เราน่าจะเป็ นเพื่อนที่ดีต่อกนั ไดน ้ ะเพราะขา ้ เป็ นเจา ้ แห่งป่า ส่วนเจา ้ ก ็ เป็ นราชาแห่ง ท ้ องทะเล" โลมาเห ็ นด ้ วยจึงตอบตกลงเป็ นเพื่อนกับสิงโต ต่อมาสิงโตทะเลาะกับฝูงกระทิงป่า จึงไปขอใหโ้ ลมาช่วย โลมาตอบวา่"ขา ้ คงช่วยขา ้ไม่ไดห ้ รอก" สิงโตจึงตา หนิโลมาวา่"เจา ้ เป็ นเพื่อน ประสาอะไรเพื่อเดือดร ้ อนกลบัไม่คิดที่จะช่วย"โลมาจึงตอบว่า "ไม่ใช่เลยเพื่อนรักถา ้ ขา ้ ข้ึนบกได ้ ขา ้ ก ็ คงจะไปช่วยเจา ้ แลว ้ ล่ะ" :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: ก่อนจะขอความช่วยเหลือจากใครควรดูดว ้ ยวา่เขาสามารถทา ไดห ้ รือไม่ 6

7 นิทำนอีสป เรื่อง ปลำมีไข่กับคนหำปลำ รูปที่ 7 ปลามีไข่กับคนหาปลา ชายคนหน่ึงมีอาชีพขายปลา ในแต่ละวนัเขาตอ ้ งหาปลาให ้ไดม ้ าก ๆ เพื่อจะเอาไปขายและน า เงินมาเล้ียงครอบครัว วนัหน่ึงเขาไดป้ ลามีไข่เต ็ มทอ ้ งติดมาตวัเดียว โดยที่ไม่ไดป้ ลาอื่นเลยก่อน ที่เขาจะกลบับา ้ น เจา ้ปลาจึงร ้ องขอชีวิตจากเขา "ไดโ้ปรดไวช ้ีวิตขา ้ เถิด ตอนน้ีขา ้ กา ลงัมีไข่อยู่เต ็ ม ทอ ้ ง ถา ้ ท่านปล่อยขา ้ไป ขา ้ จะไดว ้ างไข่แลว ้ ท่านก ็ จะสามารถมาจบั ปลาไดอ ้ีกมากมายเลยทีเดียว " ชายหาปลาตอบไปวา่"นนั่เป็ นอนาคตที่ยงัมาไม่ถึง แต่ในเวลาน้ีขา ้ จา เป็ นที่จะตอ ้ งจบัเจา ้ เพื่อเล้ียง ดูครอบครัวของขา ้ เสียใจดว ้ ยนะ" พูดจบชายหาปลาก ็ นา ปลากลบัไปใหภ ้ รรยาทา เป็ นอารหารทนัที :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: ของเลก ็ นอ ้ ยในมือตวัเอง มีค่ากวา่ของมากมายที่ไม่ใช่ของตน 7

8 นิทำนอีสป เรื่อง แมงป่ องกับเต่ำทอง รูปที่ 8แมงป่ องกับเต่าทอง แมงป่องและเต่าทองเป็ นเพื่อนกนัท้งัสองจะคอยช่วยเหลือซ่ึงกนัและกนัเสมอ จนกระทงั่วนั หนึ่ง เต่าทองตอ ้ งขา ้ มแม่น้า ที่ไหลเชี่ยวและเต ็ มไปดว ้ ยอนัตราย แมงป่องจึงอาสาให ้ เต่าทองขี่หลงั ของมนัและบอกว่าจะดูแลเป็ นอย่างดีแต่ในขณะที่กา ลงัจะขา ้ มแม่น้ าไปน้ัน แมงป่องกลบั ใช ้ เหล ็ กในที่ปลายหางต่อยเจา ้ เต่าทอง เต่าทองนอนร ้ องครวญครางดว ้ ยความเจ ็ บปวด แลว ้ ถามแมง ป่องว่า "เจา ้ ลืมสัญญาที่เคยให ้ไวก ้ บัขา ้ แลว ้ หรือ" แมงป่องยิ้มอย่างเจา ้ เล่ห ์ และตอบว่า "ก ็ มนัเป็ น สัญชาตญาณของข้านี่นา" :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: อยา่เชื่อถือใครเพียงเพราะคา พูด แต่จงดูพฤติกรรมในอดีตของเขาดว ้ ย 8

9 นิทำนอีสป เรื่อง ปลำน ้ำเค็มกับปลำน ้ำจืด รูปที่ 9 ปลาน้า เคม็กบั ปลาน้า จืด ปลาน้า จืดตวัหน่ึงอยากออกไปสา รวจโลกน้า เค ็ มดูว่าเป็ นอยา่งไร วนัหน่ึงมนัจึงว่ายจากบึงน้า ออกสู่ทะเล ที่นั่นมนั ไดพ ้ บกบัฝูงปลาน้า เค ็ มมากมาย มนัจึงคุยว่า "ขา ้ คือปลาน้า จืด ที่ๆ ขา ้ อยู่น้ัน งดงามมากขา ้ มนั่ใจวา่พวกเจา ้ ตอ ้ งไม่เคยเห ็ นที่ไหนสวยขนาดน้นัมาก่อนแน่ๆ" ปลาน้ าเค ็ มตวัหน่ึงจึงพูดข้ึนมาว่า "หยุดโม ้ เรื่องน่าเบื่อได ้ แล ้ ว หากเจ ้ ามีดีจริงทา ไมเวลาที่ ชาวประมงจับพวกขา ้ กับพวกเจ ้ าไปขาย พวกขา ้ ถึงมีราคาสูงกว่าและเป็ นที่ต ้ องการของคนรวย มากกวา่ส่วนพวกเจา ้ กลบัมีราคาถูกกวา่ล่ะ" :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: ไม่ควรดูถูกผอู้ื่น หากตวัเราไม่ดีจริง 9

10 นิทำนอส ีป เร ื่อง ควำยหน ุ่มกบัควำยแก ่ รูปที่ 10 ควายหนุ่มกบัควายแก่ ควายหนุ่มตวัหน่ึงเห ็ นความแก่อีกตวัทา งานหนักทุกวนั ในขณะที่ตวัมนัสุขสบาย ไม่เคยทา อะไรเลย ก ็ รู้สึกเวทนา มนัจึงบอกความแก่ว่า "ท่านแก่ป่านน้ีแลว ้ ยงัจะทา งานหนักอยู่อีก เดี๋ยวก ็ เหนื่อยตายพอดีทา ไมท่านไม่พกับา ้ งล่ะ" "ดูขา ้สิไม่เห ็ นตอ ้ งทา งาน ก ็ มีอาหารให ้ กิน อยสูุ่ขสบาย" ควายแก่ฟังแลว ้ ก ็ ทา เฉยไม่สนใจ วนัหน่ึงควายหนุ่มที่วนัๆ เอาแต่กินกบันอนก ็ ถูกส่งไปขายที่โรงฆ่าสัตว ์ เพราะเจา ้ ของเห ็ นว่า เล้ียงไปก ็ไม่มีประโยชน ์ อะไร ความแก่จึงสอนควายหนุ่มตวัอื่น ๆ ว่า "ถา ้ พวกเจา ้ไม่อยากมีจุดจบ แบบเจา ้ ควายตวัน้ัน ก ็ จงทา งานกนัต่อไป เพราะการทา งานจะทา ให ้ เจา ้ มีค่า และเจา ้ ก ็ จะไดม ้ีชีวิต ที่ยืนยาว" :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: ผทู้ี่อยอู่ยา่งมีคุณค่ายอ่มดีกวา่ผทู้ี่อยโู่ดยไร ้ประโยชน ์ 10

11 นิทำนอีสป เรื่อง หมอกบก ำมะลอ รูปที่ 11 หมอกบก ามะลอ วนัหน่ึงในฤดูฝน กบตวัหน่ึงกระโดดข้ึนมานงั่บนใบบวัพร ้ อมประกาศใหส้ ัตวท ์ ้งัหลายรู้ วา่"ขา ้ เป็ นหมอที่รอบรู้ ท้งัเรื่องและสามารถรักษาโรคต่าง ๆ ได ้ใครมาให ้ ขา ้ รักษาจะไม่คิดค่าตอบแทน เลย" สัตวต ์ วัอื่น ๆ ไดย ้ินกบพูดเช่นน้ันต่างก ็ พากนัดีใจที่หมอกบจะช่วยรักษาให ้ หายป่ วย สุนัข จิ้งจอกที่เดินผ่านมาไดย ้ินเขา ้ ก ็ พูดจาเหน ็ บแนมเจา ้ กบว่า "ก่อนที่เจา ้ จะรักษาสัตวต ์ วัอื่น ๆ ให ้ หาย ป่วยเจา ้ไปรักษาผิวหนงัอนัอปัลกัษณ ์ ของตวัเองใหห ้ ายก่อนจะดีกวา่ ไหม" :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: ก่อนที่คิดจะช่วยเหลือใครจงช่วยเหลือตวัเองใหด ้ีเสียก่อน 11

12 นิทำนอีสป เรื่องแม ่ สุนัขจิง้จอกกบัแม ่ สิงโต รูปที่ 12 แม่สุนขัจิ้งจอกกบัแม่สิงโต เช ้ าวนัหน่ึงแม่สุนัขจิ้งจอกพาลูก ๆ ออกมาวิ่งเล่นกนั ในป่า แต่บงัเอิญไปเจอแม่สิงโตกบัลูก สิงโตอีก 1 ตัว แม่สุนัขจิ้งจอกจึงถามแม่สิงโตว่า "ทา ไมท่านถึงมีลูกแค่ตวัเดียวเองล่ะ ดูขา ้สิมีลูก ต้งัหลายตวัน่ารัก ๆ ท้งัน้นัเลยถา ้ ท่านมีลูกเท่าขา ้ ท่านคงจะภูมิใจน่าดู" แม่สิงโตไม่สนใจคา พูดของแม่สุนขัจิ้งจอกเลยแมแ ้ ต่นอ ้ ยก่อนจะเดินจากไปมนัหันกลบัมาทิ้ง ทา ้ ยดว ้ ยน้า เสียงเรียบ ๆ ไวว ้่า "ก ็ จริงอยู่ที่ลูกของเจา ้ น่ารักทุกตวัแต่เมื่อพวกเขาโตข้ึนก ็ เป็ นไดแ ้ ค่ สุนขัจิ้งจอก ส่วนลูกของขา ้ ถึงจะมีแค่ตวัเดียวแต่จา ไวว ้่าวนัขา ้ งหนา ้ เขาจะไดเ ้ป็ นเขา ้ แห่งสัตวป์่าท้งั ปวง" :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: ปริมาณไม่สา คญัเท่าคุณภาพ 12

13 นิทำนอีสป เรื่อง ตั๊กแตนกับนกเค้ำแมว รูปที่ 13 ตกั๊แตนกบันกเคา้แมว มีนกเคา ้ แมวตวัหน่ึงออกล่าเหยื่อในตอนกลางคืนและนอนหลบั ในตอนกลางวนับ่ายวนัหน่ึง นกเคา ้ แมวไดย ้ นิตกั๊แตนส่งเสียงร ้ องดงัหนวกหูจนมนัไม่สามารถนอนหลบัได ้ มนัจึงขอใหต ้ กั๊แตน หยุดร ้ องแต่ตกั๊แตนไม่ยอมหยุด กลบัร ้ องดงัข้ึนกว่าเดิม นกเคา ้ แมวหงุดหงิดมาก มนัคิดอยากจะ กา จดัเจา ้ ตกั๊แตน จึงชวนเจา ้ ตกั๊แตนให ้ไปที่รังของมนั โดยบอกว่า "หากเจา ้ไดด ้ื่มน้า ทิพยท ์ ี่เทวดา มอบให ้ ขา ้ เจ ้ าจะมีเสียงที่ไพเราะยิ่งกว่าน้ีอีก" ตกั๊แตนได ้ ยินเช่นน้ันก ็ ตอบตกลง และกระโดด ไปที่รังของนกเคา ้ แมว นกเคา ้ แมวจึงจดัการกินเจา ้ ตกั๊แตนเป็ นอาหารทนัที :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: ความโลภมกันา ความหายนะมาสู่ตน 13

14 นิทำนอีสป เรื่อง สุนัขจิง้จอกกบัเม ่ น รูปที่ 14 สุนขัจิ้งจอกกบัเม่น สุนขัจิ้งจอกตวัหน่ึงกา ลงัวา่ยน้า ขา ้ มลา ธารแต่ตา ้ นแรงกระแสน้า เชี่ยวไม่ไหวจึงเสียหลกัถูกน้า ซดัไปติดอยทู่ ี่ซอกโขดหินกลางลา ธาร สุนขัจิ้งจอกพยายามดิ้นรนจนหมดแรงแต่ก ็ ดิ้นไม่หลุดฝงู เหลือบ จึงพากนับินมาตอมดูดเลือดอยา่งหิวโหย เม่นตวัหน่ึงเดินมาดื่มน้า ที่ลา ธารเห ็ นฝงูเหลือบรุมกดัหมาจิ้งจอกก ็ สงสาร"เจา ้ คงจะเจ ็ บปวด มากขา ้ จะไล่เหลือบพวกน้ีใหน ้ ะ" สุนขัจิ้งจอกรีบหา ้ ม "ไม่ตอ ้ งหรอกเพราะเหลือบฝงูน้ีดูดเลือดขา ้ จนอิ่มแปลแ ้ ลว ้ ล่ะจึงแค่บิน ตอมเฉยๆ ขืนเจา ้ไล่เหลือบฝงูน้ีไป เหลือบฝงูใหม่ก ็ จะแห่มาดูดเลือดขา ้ อีกคราวน้ีขา ้ คงไม่มีทางรอด แน่" :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: การหลีกหนีจากความทุกขต ์ รงหนา ้ อาจไดพ ้ บความทุกขท ์ ี่ใหญ่หลวงกวา่ 14

15 นิทำนอีสป เรื่อง สุนัขจิง้จอกกบัพวงอง ุ่น รูปที่ 15 สุนขัจิ้งจอกกบัพวงองุ่น สุนัขจิ้งจอกผูห ้ ิวโหยตวัหน่ึงเดินผ่านมายงัไร่องุ่น มนัเห ็ นพวงองุ่นสุกฉ่า ห ้ อยอยู่บนกิ่งไมสู้ง มนัจึงพูดว่า "พวงองุ่นพวงน้นัคงจะพอช่วยดบักระหายให ้ ขา ้ไดบ ้ า ้ ง" มนักระโดดข้ึนควา ้ พวงองุ่น แต่ก ็ พลาด มนัจึงหาวิธีอื่น แต่ไม่ว่าจะทา อย่างไร มนัก ็ไม่สามารถควา ้ พวงองุ่นลงมากินได ้สักที ในที่สุดมนัก ็ ลม ้ เลิกความต้งัใจก่อนจะบ่นกบัตวัเองว่า "องุ่นนั่นคงจะเปร้ียวมากไม่เห ็ นจะน่ากิน สักนิด"แลว ้ มนัก ็ เดินจากไป :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: คนที่ทา สิ่งใดไม่สา เร ็ จ มกัหาเรื่องตา หนิวา่สิ่งน้นัดอ ้ ยค่า 15

16 นิทำนอส ีป เร ื่อง งูกับปู รูปที่ 16 งูกับปู ณ ทุ่งหญา ้ แห่งหน่ึง งูกบั ปูเป็ นเพื่อนรักกนัท้งัสองจะไปไหนมาไหนดว ้ ยกนัเสมอ ปูมีนิสัย ชอบเดินไปดา ้ นขา ้ ง ส่วนงูชอบเล้ือยคดเค้ียวไปมาวนัหน่ึง ปูเห ็ นงูเล้ือยคดเด้ียวไปมาดูน่าร าคาญ ปู จึงบอกให ้ งูเดินเหมือนมนัแต่งูไม่ยอมทา ตาม ปูโมโหมากเมื่องูเผลอมนัจึงใชก ้ า ้ มของมนัหนีบที่คอ งูจนตาย เมื่อเห ็ นร่างของงูยึดตรงแข ็ งทื่อราวกบัท่อนไม ้ เจา ้ปูก ็ พูดว่า "ถา ้ เจา ้ เล้ือยตรง ๆ อยา่งน้ีเสีย แต่แรกเจา ้ ก ็ คงไม่ตอ ้ งโดนลงโทษแบบน้ีหรอก" :: นิทานเรื่องน้ีสอนใหร ู้้ วา่:: ก่อนจะสอนใครควรทา ตวัเป็ นแบบอยา่งที่ดีใหไ้ ดเ ้สียก่อน 16

17 บรรณำน ุ กรม อีสป.//นิทานอีสป./สืบค้น 31 มกราคม 2567,//จาก/https://shorturl.asia/D6O2v 17