สื่อประกอบการสอน_เรื่อง_การเขียนบันทึกประจำวัน-10312218 (1)

1. บอกความหมายของการเขียนบนั ทกึ ประจาวนั ได้
2. บอกหลักการเขยี นบนั ทกึ ประจาวนั ได้
๓. เขยี นบันทกึ ประจาวนั ได้
๔. มมี ารยาทในการเขยี น

การเขียนบันทึกประจาวัน เป็นการเขียน
เล่าเร่ืองราวหรือเหตุการณ์ต่าง ๆ ท่ีเกิด
ขึ้นกับตนเอง ในแต่ละวัน ซ่ึงอาจจะเป็น
เรอื่ งใดเรือ่ งหนงึ่ ทป่ี ระทบั ใจ

แลว้ นามาเขียนบันทกึ เพื่อเตือนความจา
หรอื เกบ็ ไว้เป็นความทรงจา หรือบรรยาย
ความรู้สกึ หรอื ความคิดเห็นต่อสงิ่ ทไ่ี ดพ้ บ

๑. เขยี นวัน เดือน ปี ทเี่ ขียนบนั ทกึ ไวส้ ว่ นบน
ขวาของกระดาษ
๒. บันทึกดว้ ยภาษาของตนเอง โดยใช้ถอ้ ยคา
และประโยคทีอ่ า่ นงา่ ยกระชบั รัดกมุ

๓. เขียนโดยใช้สรรพนามบุรุษ
ท่ีหน่ึง การเขียนบันทึกเป็นการเล่าเร่ือง
จากมุมมองของตัวเอง โดยการเขียน
คาว่า“ฉนั ” “ตวั ฉนั ” “ของฉนั ”

4. บันทกึ แต่สงิ่ ทเ่ี ปน็ ความจริง ไมบ่ ิดเบือน
ความจริง ได้แก่ เหตุการณ์ท่ีประทับใจ น่าสนใจ
ที่เกี่ยวข้องกบั ตนเอง ไม่ควรบันทึกกจิ กรรมประจา
วันทซ่ี ้าซาก เช่น ตืน่ นอน อาบน้า แปรงฟนั
กิจวัตรเหลา่ น้ี ไม่น่าสนใจ เว้นแตจ่ ะมเี หตุการณ์
พเิ ศษเกิดขึ้น ในขณะทากิจกรรมเหล่านน้ั

5. บนั ทึกตามลาดับเหตุการณ์
6. บันทกึ เฉพาะสาระ หรือสงิ่ ท่สี าคัญว่า
“ใคร ทาอะไร ท่ไี หน เม่อื ไร อยา่ งไร”
โดยเขียนบรรยายความรสู้ กึ ของตนเอง
และแสดงความคดิ เหน็ ตอ่ เหตกุ ารณ์น้ัน ๆ

7. เขยี นบันทึกใหย้ าวพอดี ถ้าระบวุ ่าตอ้ งเขียน
ยาวก่บี รรทดั กเ็ ขยี นให้ไดต้ ามนั้น
8. สรปุ จบบันทึกแตล่ ะวันหรอื แต่ละเรื่อง ด้วยการ
ทิง้ ทา้ ยความคดิ จะเปน็ การเขยี นทีด่ ี ตัวอย่างเชน่

“สิง่ ทีฉ่ ันได้เรยี นรจู้ ากวันน้ีก็คือ.......”
“ฉนั อยากจะใช้เวลาคดิ เรือ่ ง.......ใหม้ ากขนึ้ ”

๑. เขียนวันเดือนปี .
ท่ีเขียนบนั ทึกไวส้ ว่ นบน
ขวาของกระดาษ

๒. บนั ทึกดว้ ยภาษาของตนเอง
โดยใช้ถอ้ ยคาและประโยค
ท่ีอ่านง่ายกระชบั รดั กมุ

๓. เขยี นโดยใชส้ รรพนามบรุ ษุ ทห่ี นึ่ง
แทนตวั ผู้พูด เช่น

ฉัน ดฉิ ัน ผม กระผม

๔. บนั ทึกแตส่ ่ิงท่ีเป็นความจริง
ไม่บิดเบอื นความจริง

๕. บนั ทึกตามลาดบั เหตุการณ์

๖. บนั ทกึ เฉพาะสาระ หรือสิ่งทส่ี าคญั
โดยเขยี นบรรยายความรสู้ ึกของตนเอง
และแสดงความคิดเหน็ ต่อเหตุการณ์นั้น ๆ

๗. เขียนบนั ทึกให้ยาวพอดี
ถ้าระบวุ ่าต้องเขยี นยาวกี่บรรทดั

ก็เขียนใหไ้ ด้ตามนน้ั

๘. สรุปจบบนั ทึกแต่ละวนั
หรอื แต่ละเรอื่ งด้วยการทิ้งทา้ ย
ความคิด จะเปน็ การเขยี นทีด่ ี



๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๓
สวัสดีเชา้ วนั องั คาร ฉันรู้สึกสดชน่ื เพราะท้องฟา้ สดใส แดดออกตอน
ชว่ งสายทาใหฉ้ นั รสู้ กึ ร้อน ๆ วันนฉ้ี ันไปโรงเรยี นทง้ั ๆ ที่รสู้ กึ ข้เี กยี จบา้ ง แต่ก็
ยังมคี วามรับผิดชอบในการเรียน ตอนเลิกเรยี นแมข่ องฉันซือ้ น้าแขง็ ไสมาให้
ฉันกนิ ฉนั รสู้ กึ เยน็ สดชื่น กนิ อม่ิ ก็เปลี่ยนเสอ้ื ผา้ แล้วไปเลน่ บาสเกตบอลกบั
เพ่ือน ๆ ฉันเล่นกบั เพ่ือน ๑ ชั่วโมง ก็กลับบา้ นมาอาบน้า กนิ ข้าว ทาการบ้าน
แล้วเข้านอน
วนั นฉ้ี นั ไดร้ ้วู า่ ไปโรงเรียนทาให้ฉันได้พบเพ่ือนและได้เรยี น เรื่อง การ
คดั แยกขยะ เปน็ เรื่องท่ีดมี าก



๒๓ พฤศจกิ ายน ๒๕๖๓
๐๖.๕๔ น. ฉันไปโรงเรยี นแต่เชา้ เพ่ือไปรดน้าผกั บุ้งทแี่ ปลงผัก หลงั อาคารเรียน
ฉนั ยนื มองผักบุ้งท่แี ตกยอดอวบงาม แลว้ รูส้ ึกภมู ิใจมากทฉี่ ันสามารถปลกู ผกั
ใหง้ อกงามไดด้ ้วยมือของฉันเอง
๐๙.๐๐ น. เรยี นวิชาภาษาไทยกบั คณุ ครมู ณี ครสู อนเรื่องสานวน คณุ ครูมณี
ใหน้ ักเรียนจบั คยู่ กตัวอย่างสานวนมา ๑ สานวน ฉนั จับคกู่ บั แกว้ และยกตัวอยา่ ง
สานวนว่า "เป็นฟนื เป็นไฟ" ซึง่ หมายถงึ อาการโกรธอย่างรุนแรง เพือ่ น ๆ
ก็หัวเราะและล้อฉันวา่ ฉนั คงโกรธเป็นฟนื เปน็ ไฟ ถ้าหากใครไปทาให้แปลง
ผกั บุง้ เสยี หาย ฉันยม้ิ รบั และหวั เราะ

สง่ิ ท่ีฉนั ได้เรยี นร้ใู นวนั นีค้ ือ ความภูมิใจในการปลกู ผัก