100 portip “แต่ดูเธอเหมือนจะไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเลย 555” “สงสัยจะจริง. ดูหน้าเธอสิ. คงมีดีแค่เป็นลูกเศรษฐีนั่น แหละ. คนมีเงินนี่ดีนะ สามารถเสกได้ทุกอย่าง” เสียงซุบซิบแว่วมาเข้าหูหญิงสาวอย่างไม่ตั้งใจ หลังทั้งคู่ เดินผ่านกลุ่มคนตรงหน้าไป งานเลี้ยงด าเนินไปอย่างราบรื่นจนกระทั่งชายหนุ่มคนหนึ่ง หยิบไมล์เดินขึ้นไปบนเวที ผมขอพื้นที่ตรงนี้หน่อยนะครับ. ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณ ทุกท่านที่มาร่วมงานในครั้งนี้ ทุกคนเงียบเสียงลงพร้อม สายตาหลายคู่มองมาทางเขาเป็นจุดเดียว วันนี้ผมมีเซอร์ไพรคนคนหนึ่ง นี่คือคู่หมั้นของผมผู้หญิงที่ ผมจะแต่งงานด้วย.ในเร็วๆ นี่ครับหวังว่าทุกคนจะมาร่วม อวยพรในงานของเราด้วยนะครับ พลันชายตาชายหนุ่มก็
101 portip มองมาด้วยแววตาหวานซึ้งมองลงมายังใบหน้าหญิงร่าง เล็กคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างล่างเวทีพร้อมไฟที่ส่องประกาย มายังตัวเธอให้ดูเด่นท่ามกลางผู้คนที่มากมาย. หญิงสาว รู้สึกตกใจเป็นอย่างมากไม่คิดจริงๆ ว่า ภาคภูมิจะกล้า ออกมาประกาสกลางที่สาธารณะขนาดนี้ สักพัก เสียงหญิงสาวคนหนึ่งก็แทรกขึ้นด้วยเสียงอันดัง “!!ไม่ได้. ฉันเป็ นเมียของเขา. ตอนนีก้ ็ กา ลังท้องลกู ของเขาด้วย” ริมฝีปากอวบอิ่มแต่งแต้มด้วยสีแดงสดพูด ด้วยน ้าเสียงกระแทกใส่พร้อมหันหน้ามองมาทางลดา . พร้อมกันกับเสียงซุบซิบต่างๆ ดังขึ้นสายตาหลายคู่จับ จ้องมองมาทางลดาหญิงสาวรู้สึกอับอายมาก ชายหนุ่มรีบก้าวขาเรียวลงจากเวทีอย่างรีบเร่ง “เดี๋ยวก่อนลดา ฟังพี่ก่อน” หญิงสาวที่ประกาสป่ าวๆ เมื่อ กี้รีบมาดักแขนชายหนุ่มไว้
102 portip “อย่าไปคะภูมิ” พร้อมเกาะแขนภาคภูมิไว้แน่นพร้อมกับ ใบหน้าเย้ยหยันใส่หญิงสาวตรงหน้าเธอ ลดารู้สึกอายสายตาคนอื่นมากไม่รู้จะต้องท าหน้ายังไงขา เรียวจึงรีบวิ่งหายออกมาจากฝูงคนในงานเลี้ยงทันที ทว่าเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ภายใต้สายตาของชายคนหนึ่ง ทั้งแต่แรกแล้ว เขารีบวางเครื่องดื่มในมือลงอย่างรวดเร็ว พร้อมก้าวเท้าเรียวยาววิ่งตามเธอออกมา
103 portip บทที่15 ดูดำวกันครั้งแรก ชุดเดรสสีครีมออ่น ผมสีน ้าตาลปลิวไสวไปตาม แรงลมเบาๆขาเรียวยืนอยู่จุดที่สูงที่สุดของตึก ด้านล่าง ประดับประดาแต่งแต้มด้วยไฟ สุกสว่างไปทั่วพื้นที่ สามารถเห็นทิวทัศน์ของตัวเมืองได้ ทั่วทุกองศา สอง แขน เรียวจับที่ราวกั้นที่ท าด้วยวัสดุแข็งแรงพลันคิดถึงเรื่อง ต่างๆที่เกิดขึ้นเมื่อสักพัก ความอัดอั้นภายในใจก่อเป็นน ้า ใสที่เอ่อขึ้นมาท่วมดวงตาทั้ง สอง ข้างท าให้หญิงสาว มองเห็นภาพ ด้านล่างด้วยสายตาพร่ามัว ท าไมเธอถึงต้องเจอกับเหตุการณ์ในวันนี้ด้วย? เธอเลือกได้ไหมจะมีใครเข้าใจเธอบ้างไหม?? เธอไม่อยาก ให้ใครมาชี้นิ้วด่าเธอว่าไปแย่งของของใครเธอเคยพูดเรื่อง นี้กับเค้าหลายๆครั้งแล้วแต่เหมือนทุกครั้งจะยังเป็น เช่นเดิม
104 portip “พี่รู้. ลดา. ” “ บางครั้งเรื่องงานของพี่ก็ต้องติดต่อพวกเธอมันไม่มีอะไร หรอก” “พี่คิดว่าลดาโง่หรอคะ. “ “คนอื่นนินทาลับหลังลดาว่ายังไงพี่เคยรู้บ้างไหม” “. มันหลายครั้งแล้วนะคะ พี่จะต้องให้ลดาทนไปอีกกี่ครั้ง พี่ตอบสิ” หญิงสาวกะแทกเสียงใส่ชายหนุ่มตรงหน้าพร้อม น ้าตาที่เอ่อขึ้นมาปริมดวงตา “ ผู้หญิงเหล่านั้นพี่แค่เล่นๆเฉยๆไม่ได้จริงจังเลยนะพี่แค่ เหงาลดาไม่ค่อยมีเวลาให้พี่ พี่เป็นผู้ชายเหมือนกันนะ บางครั้ง พี่ก็แค่ทนไม่ไหว “ หญิงสาวเม้มปากแน่น เบือนหน้าหนีสายตาไปทางอื่น ขี้ เกียจจะเถียงกับเค้าเขาก็ยังหาเหตุผลข้างๆคูๆมาแก้ตัวทุก
105 portip ครั้งนั่นแหละ ความเจ็บปวดภายในใจที่แน่นขนัด ส่งให้ ดวงตาเอ่อด้วยน ้าใสขึ้นมา “เอางี้….พี่สัญญาต่อไปพี่จะมีแค่ลดาคนเดียว” ชายหนุ่มยกนิ้วมือขึ้นมาชู 3 นิ้ว” ด้วยเกียรติของลูกผู้ชายพี่จะเลิกยุ่งกับผู้หญิงพวกนั้น อย่างเด็ดขาดถ้าพี่ผิดสัญญาขอให้พี่ไม่ตายดีขอให้ฟ้าดิน ลงโทษ โอเคมั้ยครับ ” ลดาได้ฟังถึงกับรีบยกมือเล็กขึ้นมาอุดปากของชายหนุ่ม ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว “พี่ อย่าพูดเล่นสิ” ภาคภูมิรีบจับมือเธอมากุมไว้ ด้วย ความนุ่มนวลพร้อมยิ้มให้หญิงสาวตรงหน้า ค าพูดพวกนี้ยังคงลอยอยู่ในหัวของเธอทว่าความกลุ้มใจ เหล่านี้เธอจะจัดการกับมันได้ยังไงดี ค าพูด ของชายที่ขึ้น ชื่อว่าเป็นคู่หมั้นของเธอมีประโยคไหนที่เธอ เชื่อได้บ้าง
106 portip แก้มระรื่นอ่อนอ่อนที่ตอนนี้เปรอะเปื้อนด้วยคราบน ้าตาที่ หยดลงมา สักพักก็มีเสียงฝีเท้าคู่ หนึ่ง มาหยุดข้างๆ “ ไม่เป็นไรนะ ลดา” ชายหนุ่มยื่นมืออันอบอุ่นไปตบที่บ่า ของหญิงสาวเบาๆ พร้อมยื่นผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กให้ ลดาหันหน้ามามองทางเจ้าของเสียง “พี่ภาคิน “ ใบหน้าสวยรีบยกมือขึ้นมาปาดน ้าตาที่ใบหน้า พร้อมกับหยิบผ้าผืนเล็กที่ชายหนุ่มให้พร้อมขอบคุณเค้า ในใจ “มาได้ยังไงคะ” ริมฝีปากชมพูอ่อน ชายตามองชายหนุ่ม พร้อมพูดด้วยเสียงนุ่มนวล “ พี่มาท างานพิเศษ “ หญิงสาวเพิ่งจะสังเกตเห็นวันนี้ ภาคินแต่งชุดบริกรของทางโรงแรมหุ่นสูงโป่ รงตัดกับชุด สูทสีเข้มท าให้เขาดูดีขึ้นมากทีเดียว
107 portip “มีอะไรไม่สบายใจบอกพี่ได้นะ. พี่พร้อมรับฟัง “ภาคินมอง หญิงสาวตรงหน้าด้วยแววตาห่วงใยเธออย่างที่สุดเขารู้สึก สงสารเธอมากๆเขาคงท าได้แค่ยืนเป็นเพื่อนกับหญิงสาว เท่านั้น “คิดเสียว่าพี่เป็นอากาศก็ได้. หรือเป็น…ก็ได้นะชายหนุ่ม ยังคงพูดต่อ” “เป็นอะไรหรอคะ…??.”ลดาหันมายิ้มเบาๆให้ภาคินพร้อม เอ่ยถาม “ ไม่รู้สิแล้วแต่ลดามั้ง “น ้าเสียงของเธอเริ่มกลับมาเป็น ปกติ “ ลดาเห็นดาวดวงนั้นไหม??” พลางชี้นิ้วมือขึ้นบนฟ้าให้ เธอมองดู หญิงสาวแหงนหน้ามองตามภาคิน
108 portip วันนี้ท้องฟ้าประดับด้วยดาวระยิบระยับหลายดวง พากัน ส่องแสงเป็นประกายอย่างสวยงาม “ ลดาอยากได้ดาวบ้างไหม??” ภาคินเอ่ยถาม หญิงสาวที่ อยู่ด้านข้างเขา “ พี่ สามารถ หยิบดาวมาให้ลดาได้นะ ^_^” ลดามีสีหน้าตื่นเต้นและดีใจจึงชี้ไปที่ดาวฤกษ์พร้อมกับ บอกว่า ตนชอบดาวดวงนี้มาก จากนั้นภาคินก็ค่อยๆเอื้อม มือไปหยิบดาวฤกษ์ที่อยู่บนท้องฟ้ามาให้ “ แบมือสิลดา” ชายหนุ่มบอกเธอด้วยน ้าเสียงนุ่มนวลแล้ว เก็บเอาดาววางลงมือของลดา อย่างนุ่มนวล หญิงสาวค่อยๆก ามือเหมือนเก็บเอาไว้ ภาคินแสดงสีหน้ายิ้มออ่นหวานให้เธอ ด้วยความดีใจสุดๆก่อนที่ภาคินจะเอ่ยออกมาว่า
109 portip “ ดวงดาวนี้เปรียบเหมือนหัวใจของพี่ที่มอบให้เธอตั้งแต่ วันแรกที่พี่เจอเธอแล้ว” ลดายิ้มตอบ “ขอบคุณพี่ภาคินมากๆนะคะแต่ลดามีคู่หมั้นแล้ว นะคะ ” ภาคินมีสีหน้าเศร้าลงเล็กน้อย “ไม่เป็นไรแค่เห็นเธอยิ้มออกมาได้พี่ก็ดีใจแล้ว มีเรื่อง อะไรไม่สบายใจลดาเล่าให้พี่ฟังได้เสมอพี่จะรอ ลดาอยู่ ตรงนี้นะ “ ลดาเริ่มรู้สึกดีขึ้นมากแล้วแหละ ”ทั้งคู่จึงนั่งหลังพิงกัน มองดูดวงดาวด้วยกันอย่างมีความสุขหญิงสาวก็รู้สึกไม่ ต่างกับเลยชายหนุ่มเลย พักเดียวเวลาผ่านไปรวดเร็ว มาก “ดึกมากแล้วเดี๋ยวพี่ไปส่งเธอเอง” ลดาตอบรับพร้อมกับเดินตามหลังชายหนุ่มออกมา
110 portip บทที่16 เหตเ ุ กิดท ี่สวน. หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้นภาคภูมิก็แวะเวียน มา หาลดาอยู่เสมอ แต่เหมือน ทั้งคู่จะไม่ค่อยราบรื่นเหมือนเดิม บ้านของลดา หญิงสาวนั่งทอดสายตา มองสวนดอกไม้หน้าบ้านของตน ที่มีหลากหลายสายพันธุ์ผีเสื้อหลายตัวก าลังบินวนเวียน แวะชิมน ้าหวานจากดอกไม้ “ลดา “เสียงทุ้มเรียกหญิงสาว ร่างบางถึงกับสะดุ้ง “พี่ภูมิ มาเมื่อไหร่หรอคะ” “พี่เพิ่งมา” “แล้ววันนี้ลดาไม่มีเรียนหรอครับ” ชายหนุ่มเอ่ย ถาม พยายามชวนหญิงสาวคุย
111 portip “ไม่ค่ะ พี่ภูมิมีธุระอะไรรึเปล่าคะ” หญิงสาวตอบด้วยน ้าเสียง ที่เรียบเฉยแววตา มองด้วย ความเฉยเมย “ลดา พี่ไม่มีธุระจะมาหาแฟนพี่ไม่ได้หรือครับ” แววตา อ้อนหญิงตรงหน้า “ลดายังเป็นแฟนพี่ด้วยหรือคะ” หญิงสาวพูดด้วยใบหน้าที่ เหมือนน ้าเสียงออกจะน้อยใจ (……………………………) “พี่ขอโทษนะ ครับเรื่องวันนั้น” “ลดาลืมแล้วค่ะ อย่าพูดถึงเลย” หญิงสาวเมินหน้าไปทางอื่น ทั้งคู่ เงียบได้ยินแต่เสียง ลม หายใจทั้งคู่ที่พ่นออกมา (……………)
112 portip “พี่ภูมิคะ ลดาว่าเราถอนหมั้นกันเถอะค่ะ” หญิงสาวพูดเสร็จ ก็ขยับตัวลุกขึ้นจะเดินเข้าไปในตัวบ้าน ภาคภูมิคว้าแขนหญิงสาวไว้ “ไม่นะ. ลดาที่ผ่านมาพี่ขอโทษนะ” ชายหนุ่มอ้อนวอน หญิงสาวตรงหน้าไม่รู้จะหาค าไหนมาพูดให้เธอเข้าใจเขารู้ ที่ผ่านมาเขาท าผิดต่อเธอมาก. เห็นเธอไม่ว่าอะไรชาย หนุ่มเลยไม่ค่อยเก็บมาใส่ใจ “พี่รู้. พี่ผิดให้โอกาสพี่อีกครั้งได้ไหม” ใบหน้าหล่อเหลาแสดงสีหน้าส านึกผิด กร๊ิงกร๊งิ หญิงสาวรีบกดรับโทรศัพท์ สักพัก ปากอวบอิ่มก็เอ่ย กับชายที่จับแขนเธอตรงหน้า
113 portip “ปล่อยลดาเถอะค่ะ พี่ภูมิลดามีนัด” พูดจบหญิงสาวก็ปัด มือ หนาใหญ่ออกจากแขนแล้วเดินจากไป ภาคภูมิได้แต่ มองตามหลังหญิงสาว ที่หน้าบ้านของหญิงสาวมีรถเก๋งสีด าคันหรูจอดอยู่หน้า บ้านในรถมีสายตาเฉียบคมคู่ หนึ่ง ที่มองผ่านแว่นด า ลอด ประตูรั้ว มายังคนทั้งคู่ใบหน้า เรียวสวยขบกรามแน่นจน เป็นสันพร้อมกับจิกมือของตัวเองจนเป็นรอยอย่างไม่ตั้งใจ เหมยหลิน อดีตดาราสาวฮ่องกงที่ตกอับจากการมีข่าวที่ ฉาวโฉ่ กับพระเอกในจอแก้วตอนหลังจับพลัดจับพลู มา ท าธุรกิจ เพชรพลอยท าให้เธอได้รู้จักกับ ภาคภูมินักธุรกิจ หนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรง ทั้งคู่แอบมีสัมพันธ์ลับๆ กันแต่ต่างคน ต่างพอใจในสัมพันธ์ครั้งนี้ ทว่าช่วงหลังเหมือนหญิงสาว จะเปลี่ยนไป เริ่มจะติดภาคภูมิไม่ยอมปล่อยให้เป็นอิสระ เหมือนเดิม แววตา เรียวคมมองดูคนทั้งสอง พร้อมกับพรึมพัมเบาๆ
114 portip หลินไม่ยอมปล่อยคุณไปง่ายๆ แน่… ******************* หญิงสาวไปมหาลัยตามปกติวันนี้ค่อนข้างจะเลิกเรียนเร็ว เป็นพิเศษลดาจึงตามน ้าฝนไปนั่งเล่นที่ท างานด้วย หญิง สาวได้พบกับภาคินที่ร้านพอดีทั้งคู่จึงได้คุยกัน ภาคินรู้สึก ดีใจเป็นอย่างมากที่ได้เจอกับลดา ในขณะที่ชายหนุ่มหยิบ ออเดอร์มาให้ลดาเขาพูดด้วยน ้าเสียงนุ่มนวลพร้อมกับ ใบหน้าที่ยิ้มแย้ม “นี่ครับ ลดา สั่งได้เต็มที่เลยนะวันนี้พี่เลี้ยงเอง” “ขอบคุณพี่คินคะ แต่ลดาไม่ค่อยหิวเดี๋ยวสั่งน ้าดีกว่าค่ะ”
115 portip หญิงสาวพูดพร้อมกับยิ้ม ให้ชายหนุ่มตรงหน้า ลดายิ้มตอบให้เขาพร้อมมือเรียวเล็กหยิบผ้าเช็ดหน้าผืน เล็กออกมาจากกระเป๋ าส่งคืนให้กับชายหนุ่ม “ขอบคุณนะคะ” ภาคินยื่นมือไปรับ จากเธอ น ้าฝนแอบมองคนทั้ง สอง แล้วรู้สึกเศร้านิดๆ ดูวันนี้ชายหนุ่มยิ้มแย้มร่าเริงกว่าทุกๆ วัน น ้าฝนเก็บค าพูด บางอย่างไว้ภายในใจเธออยากจะเผยความในใจให้เขารู้ แต่ทุกการกระท าเหมือนเขามีก าแพงบางๆ กั้นไว้ ท าให้ หญิงสาวก้าวเข้าไปไม่ถึงในใจของชายหนุ่มถึงแม้จะ ท างานที่เดียวกันสนิทกัน แต่แววตาที่เขามองเธอไม่ได้ พิเศษกว่าคนอื่นๆ เลยแม้แต่น้อย เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเริ่มรู้สึกกับเค้าตั้งแต่ตอนไหน จนมา วันนี้ทุกอย่างมันเริ่มชัดเจนขึ้นแล้ว เห็นเพื่อนที่ตนรักมี ความสุขหญิงสาวได้แต่ยินดีด้วย ดูจากท่าทางแววตาที่
116 portip ภาคินคุยกันกับลดาหญิงสาวก็พอจะรับรู้ได้ถึงความรู้สึกที่ ทั้ง สอง มีต่อกัน หลังหลังมา ลดาเริ่มแวะเวียนมาเล่นที่ร้านบ่อยๆ น ้าฝน เลยตัดใจ. ไม่เอ่ยปากพูดเรื่องความในใจที่เขามีต่อภาคิน บ่ายคล้อยเย็นวันหนึ่ง ที่สวนสาธารณะ แถวนอกชาน เมือง ชายหนุ่มร่างสูงนั่งมองทะเลสาบเบื้องหน้า เหมือน ก าลังรอใครบางคน สักพักหญิงสาวในชุดด าใส่หมวก ปิดบังใบหน้ามิดชิด ก็วิ่ง มาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา ใบหน้าหล่อเหลาถึงกับเบิกตา โพลงขึ้นมา ด้วยสีหน้างงๆ ทันทีที่สาวน้อย ถอดหมวกออก เขาถึงกับอุทานออกมา เบาๆ
117 portip “ลดา!!!ท าไมแต่งตัวแบบนี้?? นึกว่าโจรปล้นหัวใจ555” ชายหนุ่มแอบแหย่เธอเบาๆ พร้อมยิ้มให้ “ลดากลัวบอดิการ์ดมาด้วยเลย บอกแม่ว่ามาออกก าลัง กายค่ะ. พี่อย่าแซวสิ” หญิงสาวพูดด้วยน ้าเสียงเหนื่อยหอบพลางยิ้มเล็กน้อย พร้อมกับนั่งลงม้านั่งตัวเล็กที่มีบริการไว้ส าหรับคนที่มา เดินเล่นสวนข้างชายหนุ่ม “รอนานไหมค่ะพี่คิน” มือเรียวยาวรีบหยิบขวดน ้า เย็นส่งให้หญิงสาว “พี่มาสักพักหนึ่ง แล้วครับ” ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาว ตรงหน้า ด้วยแววตา อ่อนหวาน เขาจึงหยิบผ้าเช็ดหน้า ขึ้นมาซับเหงื่อตรงหน้าผากให้หญิงสาวด้วยความทะนุ ถนอม ลดารู้สึก ใจเต้นตึกตักขึ้นมา อย่างช่วยไม่ได้พร้อม
118 portip กับใบหน้าที่ ร้อนผ่าวสายตาที่เขามองมา ที่เธอเหมือนดั่ง พระอาทิตย์ดวงโต ที่พร้อมจะแผดเผา ทุกอย่างตรงหน้าหญิงสาวรีบยกมือ เรียวขึ้นมา จับ “เดี๋ยวลดาท าเองค่ะพี่คิน” พร้อมกับยิ้มให้ ทั้งคู่คุยเล่นกันสักพัก โดยไม่ทันสังเกตุห่างไป ประมาณ 200เมตรมีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองมาทางเขาสองคน ตะวันใกล้ลับขอบฟ้า ท้องฟ้าเริ่มถูกปกคลุมด้วย สีด า ขึ้นมาหน่อยๆ แต่ยังคงแผ่แสงสีส้มขึ้นมาให้เห็น บรรยากาศท้องฟ้ายามเย็น ฝูงนกหลากหลายสายพันธ์พา กันบินกลับรัง “ค ่าแล้วลดาว่าเรากลับกันเถอะพี่คิน”
119 portip ชายหนุ่มพยักหน้ารับ ขณะที่ คนทั้งคู่ก าลังเดินออกมา จากสวนสาธารณะอยู่ดีๆ ก็มี ชายชุดด า3 คนปรากฏตัว ขึ้น ภาคินเห็นดังนั้นจึงรีบ มายืนอยู่หน้าลดาพร้อมกับตะเบง เสียงไปที่ชายพวกนั้น. “พวกแกเป็นใคร มาขวางพวกฉันไว้ท าไม??” “ไม่ใช่เรื่องของแกอย่ามายุ่งดีกว่า” ชายอีกคนหนึ่งตะโกน ขึ้นมา ช่วงนั้นเป็นเวลาพลบค ่าแล้วจึงไม่ค่อยมีคนเดินมาทางที่ เค้าเดินเท่าไหร่ ขณะที่ชายร่างสูงอีกคนก าลังจะตรงมา ทางลดาภาคิน ก็ ยกแขนขัดขืนและต่อสู้กับชายคนนั้น เขาโดน ผู้ชายอีก สอง คนที่มาด้วยกันจับแขนไว้ท าให้ ภาคินไม่สามารถ จะขยับได้ จึงโดนชายอีกคน ใช้หมัดที่ แข็งแรงอัดเข้าที่ใต้ชายโครง 2-3ครั้ง จน คล้ายสลบไป
120 portip หญิงสาวตกใจมาก ได้แต่ หวีดร้องขอความช่วยเหลือแต่ เหมือนจะไม่เป็นผลเลย “ช่วยด้วย. ช่วยด้วยค่ะ” เหมือนจะไม่มีใครได้ยินเสียงเธอเลย สักพักหนึ่ง ชายสอง คนก็มา จับที่แขนเรียวบางของเธอ. .หญิงสาวหรือจะสู้แรง ชายร่างสูงใหญ่ล ่าพวกนั้นได้เธอพยายามสะบัดจากการ จับกุมแล้วแต่เหมือนจะไม่เป็นผลสักพักมือหนาใหญ่ใช้ผ้า ปิดเข้าที่ปากของหญิงสาวท าให้เธอสลบ ไปในทันที ขณะที่คนทั้ง 3 พยายาม ยกร่างของหญิงสาว จะเอาไป ขึ้นรถ ที่จอดอยู่ริม ถนนห่างจากตรงนั้นไปประมาณ 200 เมตร อีกคน หนึ่งก็พูดขึ้นว่า “พี่แล้วอีกคนหนึ่ง ท ายังไงอ่ะมันเห็นหน้าพวกเราแล้วนะ” “ไม่รู้สิวะ” ชายคนหนึ่ง ครุ่นคิดครุ่นึงแล้วบอกว่า
121 portip “ก็จับมันไปด้วยเลยแล้วกัน อยากเสนอหน้าไม่เข้าเรื่องดี นัก” สักพัก หนึ่งทันทีที่น าร่างของหญิงสาวที่อ่อนไร้ เรี่ยวแรงไปไว้ที่รถ ชายสองคนก็กลับมาเอา ร่างของภาคิน ไปด้วย. สักพักรถตู้สีด าก็วิ่งหายไปในความมืด
122 portip ติดตามตอนต่อไปได้ในเล่ม 2 นะคะ จะอัพ ตอนลงให้เรื่อยๆจนจบคะ จะติดเหหรียญ เป็น บางตอน สนใจกดติดตาม คอมเมนต์มา พูดคุยกับไรท์ได้นะค่ะ E-Book เล่ม2 เพิ่มตอนพิเศษด้วยนะคะ จัดท าเสร็จแล้วจะแจ้งให้ทราบคะ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามคะ
123 portip