หัวใจชายหนุ่มม

สรุปใจความสาคญั ของเรอื่ ง

“ หวั ใจชายหนุ่ม ”

ทีม่ าของเรอ่ื งหวั ใจชายหนมุ่ ผเู้ เตง่ หวั ใจชายหน่มุ

เปน็ บทพระราชนิพนธ์ใน พระบาทสมเดจ็ พระมงกฎุ เกล้าเจา้ อยหู่ วั
(รัชกาลที่ 6) โดยทรงใชพ้ ระนามแฝงว่า “รามจิตต”ิ

เน้อื เร่อื งของหัวใจชายหนมุ่ สะทอ้ นใหเ้ ห็นแนวพระราชดารใิ นการปรบั
รับเอาอารยธรรมตะวนั ตกเขา้ มาผสมผสานกลมกลนื กับวัฒนธรรมไทย
ในยุคสมยั ของพระองค์ ทรงสรา้ งตวั ละครเอกข้นึ โดยสมมติใหม้ ีตวั ตน
จริง คอื “ประพันธ์ ประยูรสริ ิ” เป็นผถู้ า่ ยทอดความนกึ คิดและสภาพ
ของสงั คมของไทยผ่านมมุ มองของ “ชายหนมุ่ ” (นกั เรียนนอก) ใน
รปู แบบจดหมายทส่ี ง่ ถงึ เพื่อนชอื่ “ประเสรฐิ สวุ ฒั น”์ โดยทรงพระราช
นพิ นธช์ ้ีแจงไว้ในคานานวนยิ ายเรื่องนี้

ประวตั ผิ ู้เเตง่ ลักษณะคาประพนั ธ์

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หวั เป็นพระมหากษตั รยิ ร์ ชั กาล 1) หวั จดหมาย ต้งั แตฉ่ บับที่ 1 วันท่ี 23 กนั ยายน พ.ศ. 256-
ที่ ๖ แห่งพระบรมราชวงศจ์ กั รี ตลอดระยะเวลา ๑๕ ปีที่ทรง จนถงึ ฉบบั สดุ ทา้ ย วันท่ี 30 มนี าคม พ.ศ.256- จะเหน็ วา่ มีการเว้น
ครองราชย์ (พ.ศ. ๒๔๕๓-๒๔๖๘) ทรงประกอบพระราชกรณียกจิ เลขท้ายปี พ.ศ. ไว้
เป็นอเนกประการ ทรงพระปรชี าสามารถทัง้ ดา้ นการทหาร การปกครอง 2) คาขน้ึ ตน้ จดหมาย ท้งั 18 ฉบับ ใช้คาขึ้นตน้ เหมือนกนั หมด คือ
การตา่ งประเทศ และโดยเฉาะดา้ นอกั ษรศาสตร์ พระองคท์ รงพระราช “ถึงพอ่ ประเสริฐเพ่ือนรัก”
นิพนธง์ านประพนั ธ์หลายประเภททรงใชพ้ ระราชนพิ นธเ์ ปน็ สอ่ื แสดงแนว 3) คาลงท้าย จะใชค้ าว่า “จากเพอ่ื น.....” “แตเ่ พื่อน.....” แล้วตาม
พระราชดารใิ นเรอ่ื งต่างๆ ด้วยความรสู้ ึกของนายประพันธ์ เช่น “แต่เพือ่ นผู้ใจคอออกจะยุง่
เหยิง” (ฉบับท่ี 10) มเี พยี ง 9 ฉบบั เท่าน้นั ท่ีไม่มคี าลงทา้ ย
4) การลงชือ่ ตั้งแต่ฉบบั ท่ี 14 เป็นตน้ ไป ใชบ้ รรดาศักดทิ์ ่ีได้รบั
พระราชทาน คอื “บรบิ าลบรมศกั ด”ิ์ โดยตลอด แตฉ่ บบั ท่ี 1-13 ใช้
ชื่อ “ประพันธ์”
5) ความสนั้ ยาวของจดหมาย มเี พียงฉบบั ที่ 14 เท่านัน้ ท่ีมขี นาดส้นั
ท่ีสุด เพราะเป็นเพียงจดหมายทแี่ จง้ ไปยังเพือ่ นวา่ ตนได้รับ
พระราชทานบรรดาศกั ด์ิ

จุดประสงคใ์ นการแตง่ จดหมายฉบบั ท่ี ๑

๑. เพอื่ สะทอ้ นให้ผูอ้ า่ นเหน็ ภาพ วนั ท่ี 23 กนั ยายน พศ.246- (เรอื "โอยามะมาร"ุ เดนิ
สงั คมไทยในขณะนน้ั ในทะเลเเดง)นายประพนั ธ์ ประยูรสิริไดส้ ง่ จดหมายถงึ
นายประเสริฐสุวัฒน์ซึง่ เปน็ เพ่ือนรกั กนั กลา่ วถงึ การ
๒. เพอ่ื สะท้อนมมุ มองความรสู้ ึกนึกคิด เดินทางกลบั จากลอนดอนของประพันธ์ มายงั ประเทศ
ของคนร่นุ ใหม่ (นกั เรียนนอก) ทมี่ ตี อ่ ไทย เเละยังบรรยายถึงความเสยี ใจตอ้ งกลับไปเเถมยงั ดู
วัฒนธรรมและสงั คมไทยในด้านต่าง ๆ ถกู บ้านเกดิ เมืองนอนของตนเอง รวมถงึ ไดเ้ ลา่ ถงึ
เหตกุ ารณท์ เ่ี กดิ ขน้ึ ระหว่างการเดินทางภายในเรอื คือได้
พบกบั ผูห้ ญิงคนหน่ึงทีต่ นเองสนใจ แตต่ อ้ งผดิ หวงั
เนอ่ื งจากนางมเี เฟนมารอรบั ท่ที ่าอยู่แล้ว

จดหมายฉบบั ที่ ๔ จดหมายฉบับท่ี ๕

วันท่ี 1 ธันวาคม พ.ศ.246- (ถนนหัวลาโพง) 15 ธนั วาคม พ.ศ.246- (ถนนหวั ลาโพง)
กลา่ วถึงการกลบั มาถงึ ประเทศไทยและการเขา้ รับราชการซ่งึ ใช้ กลา่ วถงึ การไดเ้ ขา้ รบั ราชการของนายประพนั ธ์ วา่ ได้
เสน้ แตไ่ ม่สาเร็จผล นอกจากน้คี ุณพ่อของนายประพันธ์ไดห้ า เข้ารับราชการในกรมพานชิ และสถิติพยากรณ์ และได้
ภรรยาไว้ให้นายประพนั ธแ์ ล้วหล่อนมีชอื่ วา่ "กิมเน้ย" เป็นลกู เจอกับแมก่ มิ เน้ยซง่ึ หน้าตาของหลอ่ นเหมือนนางซนุ ฮู
สาวของนายอากรเพ้ง ซ่ึงพอ่ ของนายประพนั ธ์รบั รองวา่ เป็นคน หยนิ แตก่ ็ยงั ไมเ่ ปน็ ทถ่ี ูกใจของนายประพนั ธ์
ดี สมควรแก่นายประพนั ธด์ ้วยประการทงั้ ปวง แตด่ ว้ ยนาย นอกจากน้ัน นายประพนั ธไ์ ดเ้ ลา่ ถึงผหู้ ญิงท่เี จอในโรง
ประพันธ์เปน็ นกั เรียนนอกจึง ไมย่ อมรบั เร่อื งการคลุมถุงชนจงึ พฒั นากรหลอ่ น ชอ่ื นางสาว อุไร พรรณโสภณ เปน็ ลูก
ไดข้ อดูตวั แมก่ ิมเนย้ ก่อน นอกจากนนั้ ในจดหมายได้เล่าถึงการ สาวของพระพพิ ิฐพัฒนากร
พบปะกับผหู้ ญิงคนหนึ่งทีต่ นถกู ใจท่ีโรงพฒั นากรดว้ ย

จดหมายฉบับท่ี ๖ จดหมายฉบบั ท่ี ๙

วันท่ี 11 มกราคม พ.ศ.246- (ถนนหวั ลาโพง) วันท่ี 21 พฤษภาคม พ.ศ.246- (หัวหนิ )
กล่าวถงึ การได้นัดกบั แม่อไุ ร ไปเทีย่ วในระหวา่ ง กลา่ วถึงการแต่งงานกบั แม่อไุ รโดยรีบรัด จากการนัดพบ
งานฤดหู นาวทุกวันทกุ คนื และไดบ้ รรยายถงึ เจอกนั บอ่ ยคร้งั จนทาใหแ้ ม่อไุ รตัง้ ครรภ์ขึน้ มา ซง่ึ การเเตง่
รปู ร่างลักษณะแมอ่ ุไรว่าเป็นคนสวยนา่ รัก และ งานในครั้งนพ้ี อ่ ของประพันท์ไมไ่ ด้เห็นด้วยตง้ั เเตเ่ เรก เเต่ก็
กล่าวว่า แม่อุไร งามทส่ี ุดในกรุงสยาม ลักษณะ หา้ มไม่ได้เเล้ว เพราะเเม่อุไรไดต้ งั้ ครรภ์ไปเเลว้ หลังจาก
เหมอื นฝรง่ั มากกว่าคนไทย มีการศึกษาดโี ดย แต่งงาน ท้ังคูก่ ็ได้ไปฮันนีมูนท่ีหวั หินดว้ ยกัน
สิง่ ทน่ี ายประพนั ธ์ชอบมากท่สี ดุ คือการเตน้ รา
ซ่ึงแม่อไุ รก็เตน้ ราเป็นอีกด้วย

จดหมายฉบบั ท่ี ๑๑ จดหมายฉบบั ที่ ๑๒

วันที่ 21 มถิ นุ ายน พ.ศ.246- (บา้ นเลขท่ี 00 ถนนส่ีพระยา) วนั ที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ.246- (บา้ นเลขท่ี 00 ถนนสี่พระยา)
-ประพันธก์ ลบั กรงุ เทพได้ 3 อาทิตย์มาอย่ทู ่บี ้านใหม่ บ้าน -แม่อไุ รได้แทง้ ลกู และส้นิ รักประพันธ์แลว้ แต่ประพนั ธ์กย็ ังทนอยกู่ ับแม่อุไร
ใหม่ทีเ่ ขาคดิ วา่ ไม่มีความสุขเลย ประพันธ์ไดเ้ ลา่ ให้ประเสริฐ แม่อไุ รชอบไปเท่ยี ว พอประพนั ธ์ถามว่าไปไหน แม่อุไรก็โกรธ นานเข้าห้างร้าน
ฟังถงึ ตอนท่อี ยเู่ พชรบุรีว่าตนไดท้ ะเลาะกับเเม่อุไร เลยกลบั ต่างๆกส็ ง่ ใบทวงเงนิ มาทีป่ ระพนั ธ์ ประพันธ์จึงเตือนแม่อุไร แต่แมอ่ ุไรก็วา่ ดา่
กรุงเทพ มีปากเสยี งกันตลอดขากลบั เมอ่ื มาถึงทบ่ี า้ นใหม่ ก็ ประพันธ์ ประพนั ธจ์ ึงตอ้ งไปขอเงินพ่อเพือ่ ใช้หนี้ ตอ่ มาพ่อของประพนั ธ์จึงลง
มีเรือ่ งใหท้ ะเลาะกนั อกี แม่อุไร ไม่อยากจัดบ้านขนของ แจง้ ความในหนงั สือพิมพ์ เรือ่ งจะไม่ชดใชห้ น้ีให้แมอ่ ุไร เม่ือแมอ่ ไุ รเห็นแจง้
เพราะถอื วา่ เปน็ ลกู ผู้ดี เเละไมว่ ่าประพนั ธจ์ ะทาอะไร แมอ่ ุไรก็ ความ จงึ ลงย้อนกลับบ้าง แลว้ แมอ่ ไุ รกก็ ลบั ไปอยู่บ้านพอ่ ของเธอ คณุ หลวง
มองวา่ ผิดเสมอ เทพปญั หามาหาประพนั ธ์คุยเรือ่ งต่างๆกนั รวมถึงเรื่องแม่อุไรที่เที่ยวอยกู่ บั พระ
ยาตระเวนนครด้วยความเปน็ หว่ งแม่อไุ รจึงสง่ จดหมายไปกล่าวเตอื นแตถ่ ูกฉกี
ต่อมาหลวงเทพกม็ าหาประพนั ธ์ เพ่อื บอกว่าแม่อุไรไปคา้ งบา้ นพระยาตระเวน
นครแล้วและหลวงเทพกร็ บั ธรุ ะเร่อื งขอหย่าตอนนี้ประพันธจ์ ึงกลบั มาโสดอกี
คร้ัง

จดหมายฉบบั ท่ี ๑๓ จดหมายฉบบั ท่ี ๑๕

วันท่ี 22 ธนั วาคม พ.ศ.246- (บ้านเลขท่ี 00 ถนนส่พี ระยา) วันท่ี 23 มกราคม พ.ศ.246-(ท่พี ักกรมเสือป่ามา้ หลวง ร.อ.
-นายประพันธ์เลา่ ว่าตนนน้ั มีความสขุ มากข้นึ เมอื่ เป็นโสด ท่หี ยา่ กับนางอไุ ร พระราชวงั สนามจนั ทร)์ -นายประพันธไ์ ด้เลา่ ถึงงานเฉลิมพระ
ทาให้ถกู บางคนนนิ ทาตโิ ทษ แต่เขาถือว่าการแต่งงานเป็นเร่อื งส่วนตวั ส่วน ชนมพรรษาของปีนีว้ ่าค่อนขา้ งสนกุ พระยาตระเวนก็เห็นดว้ ย
นางอุไรก็อย่กู บั พระยาตระเวนทมี่ นี างบาเรอถงึ ๗ นาง และพวกเธอก็ชอบ เนอื่ งจากยงั เป็นชายโสดเพราะยงั ไมไ่ ดเ้ ปน็ สามภี รรยากนั โดยทาง
แผลงฤทธ์ใิ นระหว่างท่ีพระยาตระเวนไม่อยบู่ า้ น นางอไุ รทนไมไ่ หวจึงหนีไป ราชการ และในชว่ งนน้ั พระยาตระเวนก็ไดค้ วงกับผู้หญิงคนหนึ่งบอ่ ยๆ
อยูบ่ ้านพ่อ พระยาตระเวนกต็ ามไปงอ้ และให้นางอไุ รอยู่บา้ นอีกหลงั นงึ ท่ี เธอช่อื นางสรอ้ ย แต่นางอไุ รก็ทาอะไรไมไ่ ดม้ าก เพราะถ้าเลิกกับพระ
ถนนราชประสงค์ และประพนั ธ์ไดเ้ ล่าอกี วา่ ตนไดเ้ ลื่อนตัวแหนง่ มาเปน็ ยาตระเวนจะไดร้ ับความลาบากและต้องกลบั ไปง้อพ่อ ซงึ่ เธอได้อวดดี
ผู้ชว่ ยเจา้ กรมโรงเรียนในพระบรมราชูปถัมภ์ สว่ นทางเสือปา่ เขาไดเ้ ขา้ ไป ไว้แลว้ วา่ ไมจ่ าเปน็ ต้องพึง่ พ่ออกี ต่อไป จึงยอมที่จะอยนู่ ิ่งเฉย
ประจาอยู่ในกรมม้าหลวงตามทีส่ มปรารถนาและไดเ้ ลือ่ นยศเปน็ นายหมเู่ อก นอกจากนี้ ยังได้พูดถงึ สภาพสงั คมฝร่ังวา่ พวกฝร่ังเห็นว่าการมีภรรยา
หลายคนไมท่ าใหไ้ ด้รบั ความเส่อื มเสยี เพราะเป็นเรือ่ งส่วนตัวในบ้าน

จดหมายฉบบั ท่ี ๑๗ จดหมายฉบบั ที่ ๑๘

วนั ที่ 3 มนี าคม พ.ศ.246- (บา้ นเลขที่ 00 ถนนสี่พระยา) วันท่ี 13 เมษายน พ.ศ.246-(บ้านเลขที่ 00 ถนนส่พี ระยา)

-นายประพนั ธ์ได้เล่าวา่ ตนนั้นได้เล่อื นยศเปน็ นายหมใู่ หญแ่ ลว้ และเมอ่ื กลบั บา้ น -นายประพันธไ์ ดเ้ ลา่ ว่า นางอไุ รไดต้ กลงแต่งงานกบั หลวงพิเศษ
ได้ไมก่ ีว่ นั นางอไุ รก็ไดม้ าหาท่ีบา้ น และขอให้นายประพนั ธ์ช่วยดแู ลตนอีกครัง้ ผลพานิชทเี่ ป็นพ่อคา้ แล้ว ประพนั ธ์จึงคลายกังวล และนาย
ด้วยเหตวุ ่า พระยาตระเวนต้องการบา้ นที่ถนนราชประสงค์ใหน้ างสรอ้ ย เมยี รกั ประพันธ์เองกไ็ ดร้ ักกับผ้หู ญงิ คนหนงึ่ เธอชื่อนางสาวศรีสมาน
ของเขาอยู่ เขาจงึ ขอใหน้ างอุไรยา้ ยไปอยู่ท่อี ื่น เงินก็ไม่มีใช้สอย จะกลับไปอาศยั เปน็ ลูกสาวเจ้าพระยาพสิ ิฐเสวก ทั้งสองฝ่ายคุยจนเปน็ ท่ตี อ้ งใจ
พ่อกก็ ลวั จะเสียหน้า เพราะเคยพูดอวดอ้างไว้ นายประพันธ์แนะนาให้นางอุไร
กลบั ไปง้อพ่อของเธอ นางจึงไปงอ้ และกลบั ไปอยู่กบั พ่อของตน กนั แล้ว และนายประพนั ธ์กไ็ ด้ลงท้ายไวว้ ่า จะใหน้ ายประเสริฐ
มาเป็นเพื่อนเจ้าบา่ ว

คาศัพทส์ าคัญที่ปรากฏ ขอ้ คิดของจดหมาย

31921817165114แต4..0321....... ม..่...ขกนเขไเคครทพอีหอดุรหานอสลรี่ยวมยงึรุทมอึงัวม้ินมุมดง:ู่่บทนู่ิศอปพถวิ้::า:เ้า่าอบตงุงั:ดูตกถคงซเกกชครัวสุง้อส่ากนาา้านรเ:แดียะป็ย:ยบสง่ึรลชอหงรัง็นกเค:าค้า่ลเปูามด:พ้อมอาส:นกดอืดกีนบะญัเรมท:าตหกปวคอหยแรัยมี่ัวมคมน็่าะามกงัแชลีคไ่คูดทรีสดต้วจามเะูปวรจว่่ีจีกสว่งรค่มาอร:นดงะบวรียมรา่งีเากรยา่ยลา้งหดงนนาดไล์นดอหยญว้ชยิมท:ีเ่ามังนยยกมม่ิงผ่ีวปต้า่ยีตใาหีเใู้รตนาลมรนหระมากใยเญือพนงอโามฤดจ่ดสงร:ีคตงแัดยมแวาติสไกยัมมามนดากมจ้รข่รองอ่าคะใงัดยนวหไดิ้ิวข่ากมม้โแงนืดบัม่หีบนยเีสนบกัททิ่งา้ฝบวใที่บรดวด่ีเ่าั่งชากอวยยี่สเ่าววางกน้วคบัไจรมชาบร่กนถูจ้ กชว้กัาานครวสมุ้นจมีเเีนพคบศยรู หณสรัม์ ือพรันักธก์ นั มากอ่ นฉรฉขฉฉฉฉสฉเคฉฉฉฉกว่าวาบบบบบบบบบบบา่มดยาบบัับับัับับับัับบบัับคมกกแรันสตา11411151691า่ รไา่ไ852317ครดมกมคไไครู้จมมล้กคคส่ากไกวาวึ ักมรคค่่รรงราวนาาารถททแมรค่รรมรววเ้จูรแแขทลแรร่จี้าคีวาาักตดทตตยอะ่จีรระวควคเถงู่ใ่งงจี่ด่งราะขวคงาตงคักหมบอว้ะา้ราางรนวนเายยหซดในตนอแรงเวจกกู่าื่อาขอาคโัวเาลกกาบักสดเเตงอน่ภนปรสับันคดิัตทยง่อไาหนิรงผอนจหดยาไยบยียวช้ชูมยใทนา้จ์สนุคนบ่าหีวาก่ศาุ่่ม่เีึุจงอครติตผ้กขยงคตึกส้ากรลวัแใอู้า้าทว้อิตษงานคอไรวทืน่ี่มางวใามักทวื่นหจ้แมนยีหทนร่คเาแนลรรกอรลมที่สิงวลา้ิงักะามาายัยา่จีรยใะไไรยรจนปุตใะคมอ่มปับจเารศลธิมว่คมใ่รงากครึกชอ่รไะวียาชรกอรยมษเ่กรนมกพักาดเ่ยาอแททนาเรรษกถูั่งบลชี่ผรชาื้อาายูกนัอะ่นะูใ้ใอปปนืบใไหหาเปบลหรงมแช้าญช้รพะนิ่อน้ร่ลนีพะีวเฝ่ทยอักาพพะเิตกานกอตคอณันคกิดงกนััววบั ธู่ฝีขเาวแปไเ์มอังม่าขคมาอืในงสา่เง่สหงพไ้ีไลบา้แนทมยีงมาตอย่ชองยา่กนเอยรมปไ็วบถ่าาดลา่ งใกกหใ้อืชงาชเวัก่าก้ชร้โยนในิวีบชดอติไรเ้าปกาสยณน้

วิจารณ์ตวั ละคร

นายประพันธ์ พระพินิฐ
นยิ มวัฒนธรรมตะวนั ตก ดูถูกวฒั นธรรมไทย วา่ คนไทยไม่ทันสมัย ผูห้ ญงิ ไทยชอบเก็บตัว ซึ่งทจ่ี ริง ถงึ จะไมไ่ ด้รปู งามแต่เป็นพอ่ คา้ ทีม่ ัง่ มี แต่มีความจริงใจ จงึ นบั ว่า
แลว้ เป็นธรรมเนียมทีด่ ีของไทย ทกี่ ุลสตรที ี่ดีงามมักจะเก็บตัวอยู่แตใ่ นบา้ น เพ่อื ฝกึ การบ้านการเรอื น เป็นบญุ ของแม่อุไรทีไ่ ด้พบคนที่ดี
เมอื่ พบอไุ รสาวไทยผู้ทันสมัยมแี นวคดิ และมีค่านยิ มแบบ ตะวันตกเต็มท่ีประพนั ธ์จงึ ดจู ะมีความสุขมาก แมก่ มิ เน้ย
ขึน้ ใกลช้ ิดกันอยา่ งเปิดเผยจนอไุ รทอ้ งและแต่งงานกนั แตก่ ็พึ่งคิดได้วา่ ไมใ่ ชผ่ ู้หญิงท่ีจะอยูค่ รองเรือน เปน็ ชาวจีน ถกู คลุมถงุ ชนให้แตง่ กบั นายประพนั ธ์ หน้าเหมือนซนุ
ด้วย จึงไดแ้ ต่งงานใหมก่ ับศรีสมานซง่ึ มีทัง้ ความเป็นตะวันตกและความเป็นไทยในตัว ฮูหยิน ชอบแตง่ ตวั อลังการใสเ่ ครือ่ งประดับเยอะๆ
แมอ่ ไุ ร ประเสริฐ
บคุ ลิกดเู ปน็ คนมนั่ ใจในตัวเอง กลา้ คิดกลา้ พูดแบบคนตะวนั ตก แตห่ ากกาลเวลาเปลย่ี นแปลงไปทาให้ เพ่ือนของนายประพนั ธ์ที่ยงั ศกึ ษาอยู่ทีอ่ งั กฤษ
เหน็ ว่าคนเราสามารถเปลี่ยนพฤติกรรมกนั ไดต้ ลอดเวลาตราบใดที่ยังไมห่ มดลมหายใจ กิริยาดหู ยาบ
กระด้าง ดแู คลน เหน็ ผิดเป็นชอบ และแสดงใหเ้ หน็ ถงึ กิริยามารยาททีไ่ ม่ใช่แบบแผนท่ีสุภาพเรยี บร้อย
ของคนไทย อกี สง่ิ หนึ่งคอื การท่ีไมร่ ูจ้ กั รักนวลสงวนตัว ยอมทอดกายใหช้ ายถงึ สองคน คอื นาย
ประพนั ธ์ ทาใหท้ ้องก่อนแตง่ และพระยาตระเวนนคร ทมี่ นี างบาเรออยูแ่ ลว้ ถงึ ๗ คน ทาให้ผิดหวงั ใน
ความรักซ้าแลว้ ซ้าเล่า
พระยาตระเวนนคร
เปน็ คนเจา้ ชู้ประเภท เสอื ผ้หู ญิง ทั้งยงั มีปัญญาที่เฉลยี วฉลาด จากการท่ี ยังไม่ยอมตกลงเปน็ ผัวเมยี
โดยราชการกบั แมอ่ ุไร ทาใหไ้ ม่ตอ้ งคอยพาแม่อไุ รไปออกงานสังคมมากนกั จึงมโี อกาสทจ่ี ะพบปะกบั
หญงิ ใหม่ๆ ไดต้ ลอดเวลา

คาทบั ศพั ทท์ ป่ี รากฏ บรรดาศกั ดิ์ขนุ นางไทยในอดีต

- เรส็ ตอรงั ค์ (Restaurant) หมายถงึ ร้านอาหาร ข้าราชการระดับ 1 เทยี บ “นาย”
- ศิวิไลซ์ (Civilize) หมายถงึ ความเจรญิ ขา้ ราชการระดบั 2 เทียบ “พนั ” หรือ “หมน่ื ”
- อันศวิ ไิ ลซ์ (Uncivilize) หมายถึง ไม่มความเจริญ ขา้ ราชการระดบั 3,4 เทยี บ “ขนุ ” (เพราะระดับ 3 ถือเป็น
- แบซะเลอร์ (Bachelor) หมายถงึ ชายโสด ข้าราชการสัญญาบัตร)
- ฟรี (Free) หมายถึง เปน็ อสิ ระจากการควบคุม ขา้ ราชการระดับ 5,6 เทียบ “หลวง”
- แฟเช่น (Fashion) หมายถงึ สมยั นยิ มหรือความนยิ มของคนส่วนใหญ่ทีเ่ กิดขึ้นใน ขา้ ราชการระดับ 7,8 เทียบ “พระ”
ช่วงเวลานงึ ขา้ ราชการระดับ 9,10 เทยี บ “พระยา” (โดยระดับ 10 อาจ
- โฮเตล็ (Hotel) หมายถึง โรงแรม เทยี บพระยานาหม่ืน คอื ศักดนิ า 10,000 ไร่ ส่วนระดบั 9 เทยี บ
- ปอปลู ่าร์ (Popular) หมายถึง เป็นที่นิยม พระยาศักดินาตา่ ลงมาคอื 5,000 ไร)่
- สปั เป้อร์ (Supper) หมายถึง อาหารมื้อเย็น ข้าราชการระดบั 11 เทียบ “เจ้าพระยา”
- เอดเู คชั่น (Education) หมายถงึ การศึกษา
- โช (Show) หมายถงึ แสดง
- ฮันนีมนู (Honeymoon) หมายถงึ ช่วงเวลาแห่งการเดนิ ทางไปพักผอ่ นตามลาพงั
ของคแู่ ต่งงานใหม่
- อนิ เตอเรส็ ต์ (Interest) หมายถึง ความสนใจ
- ออ๊ กฟอรด์ (Oxford) หมายถึง รองเทา้ หนังแบบมเี ชือกผูกดว้ ยหนา้ ,เมอื งอ็อกฟอรด์
- เลก็ เชอร์ (Lecture) หมายถึง บรรยาย

ขอ้ คดิ ที่ไดจ้ ากเร่ือง คุณคา่ ดา้ นวรรณศลิ ป์
มกี ารเริ่มตน้ เร่ืองไดอ้ ยา่ งหลงใหลและนา่ ตดิ ตาม อีกทง้ั การดาเนินเรื่องกช็ วนให้
1. พฤติกรรมของนายประพันธ์เปน็ พฤติกรรมที่เลียนแบบพฤติกรรมของปถุ ุชนท่มี ีทงั้ ข้อดีและข้อเสีย ตดิ ตามไปจนจบเร่ือง สานวนภาษาในการเขยี นจดหมายและการเลือกใช้คาทบั
ท้ังความถกู ตอ้ งและผดิ พลาด เปรียบเสมือนกับมนุษย์ทส่ี ามารถผิดพลาดไดต้ ลอดเวลา แตอ่ ยา่ ลมื ศัพท์ภาษาอังกฤษ รวมทง้ั คาแสลงมากมายสอดคล้องกับลักษณะของประพนั ธผ์ ยู้ ัง
นาความผดิ พลาดนัน้ มาใชใ้ นการแก้ไขตนเอง และปรบั ทศั นคติทผ่ี ิดอย่ใู ห้ดีขน้ึ จนสามารถอยู่ อยใู่ นวยั หนมุ่ และเพ่งิ กลับมาจากตา่ งประเทศใหมๆ่
รว่ มกับผู้อ่ืนในสังคมได้อยา่ งมีความสขุ ต่อไป คณุ คา่ ดา้ นเน้อื หา
2. อยา่ หลงวฒั นธรรมตะวันตกจนลืมจติ สานึกแหง่ ความเป็นไทย ควรเกบ็ สิ่งที่ดีมาปฏิบัติ แลว้ เกบ็ มีการสรา้ งตวั ละครไดอ้ ย่างสมจริง แสดงใหเ้ หน็ ถงึ พฤตกิ รรมของปถุ ชุ นท่ีมที ัง้ สงิ่ ท่ี
ส่ิงท่ไี ม่ดีไวเ้ ป็นอุทาหรณ์ ขณะเดยี วกนั ก็อยา่ ดถู ูกบ้านเกดิ เมืองนอนว่าหัวโบราณ เกา่ คร่าครึ เพราะ ถกู ต้องและผิดพลาด และมที ั้งความสมควรและไมส่ มควร โดยมลี กั ษณะท่ีสมจริง
วัฒนธรรมท่ีดงี ามของไทยนแี้ ลจึงสามารถจรรโลงประเทศใหอ้ ยูไ่ ดม้ าสบื ทุกวันน้ี สมเหตสุ มผล โดยประพันธถ์ ือเป็นคนทม่ี แี นวคดิ สมยั ใหมซ่ ึ่งบางครัง้ ตรงกนั ขา้ มกับ
3. การแตง่ งานของหนุม่ สาวทมี่ าจากการชอบพอกนั แค่เพียงเปลอื กนอก ขาดการร้จู ักและเขา้ ใจ ความเปน็ ไทยท่ีเหมาะสม แต่ยังสามารถกลบั ตวั กลับใจมาเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม
กนั อย่างแท้จรงิ ยอ่ มไม่ย่ังยืนและอับปางลงอย่างงา่ ยดาย เช่นกรณีของประพนั ธ์ และแม่อไุ รที่รกั เรว็ ได้ จึงมีความสมบูรณท์ ง้ั ตวั ละคร และเนอื้ หาของตัวละครดว้ ย
ใจเรว็ ทาให้ความรักนัน้ จบลงในเวลาอันสนั้ คณุ ค่าดา้ นสังคม
4. การใชเ้ สรีภาพในทางทผี่ ดิ โดยปลอ่ ยเนือ้ ปล่อยตวั จนกระทัง่ พลาดพลัง้ ชงิ สกุ ก่อนห่ามจะต้อง บทกวยี อ่ มสะท้อนสภาพสงั คมของกวตี ามมมุ มองของกวี ซ่ึงสามารถเข้าถึง
ประสบชะตากรรมอันเลวร้าย ดงั แม่อไุ รท่ปี ล่อยตวั ได้เสยี กับประพันธท์ าใหไ้ มเ่ ป็นท่ีพอใจของผูใ้ หญ่ สงั คมไทยในสมยั รัชกาลท่ี ๖ ซึ่งแตกต่างกับสังคมยคุ ปัจจุบันอย่างมาก ท้งั ในด้าน
ของท้ังสองฝา่ ย นาไปสู่การหยา่ รา้ งกนั วันขา้ งหน้า ของการปกครองท่ีกลา่ วไว้ในเร่อื งวา่ “ท่านว่าขายของไดด้ อี ยา่ งไรๆ กจ็ ะเป็นอะไร
5. คนเราควรดาเนนิ ชีวิตในทางยตุ ธิ รรม ดงั เช่นประพนั ธ์ เขาไมช่ อบการใชเ้ ส้นสาย แตไ่ ม่สามารถ ไมไ่ ด้ นอกจากขุนนางกรมทา่ ซ้าย ทัง้ กว่าจะได้เปน็ หลวงก็อกี หลาย แลว้ อาจจะ
หางานได้ดว้ ยตนเอง จงึ ต้องยอมรับงานที่ผู้ใหญ่ฝากฝงั ให้ แตก่ ็ได้ใช้ความสามารถของตนเองทาให้ เปน็ หลวงต้งั แต่อายุ ๓๐ เม่อื อายุ ๔๕ จงึ ไดเ้ ป็นพระ แล้วกย็ งั เปน็ พระจนทุกวันนี้
มคี วามกา้ วหนา้ ในราชการ ได้รบั พระราชทานบรรดาศกั ด์เิ ป็นหลวงบริบาลบรมศักดใ์ิ นท่ีสดุ และไมแ่ ลเห็นทางท่ีจะเป็นพระยาดว้ ย” แสดงใหเ้ หน็ วา่ บ้านเมืองในอดีตกับปัจจุบัน
ประโยชน์ มีการเปลีย่ นแปลงไปมาก

บรรณานกุ รม

ขอ้ คดิ และประโยชน์. สืบคน้ เม่อื 9 กรกฎาคม 2565. จาก http://thn21921-
001.blogspot.com/p/blog-page_1490.html
ประวัตคิ วามเป็นมาและจดุ ประสงค์ของการแต่งเร่อื งหัวใจชายหน่มุ . สืบค้นเม่อื 9 กรกฎาคม 2565. จาก
https://sites.google.com/site/akanimart123/wrrnkhdi-laea-wrrnkrrm-2/10-prawati-
khwam-pen-ma-laea-cud-prasngkh-khxng-kar-taeng-reuxng-hawci-chay-hnum
บรรดาศกั ดิ์ขุนนางไทย โบราณ-ปจั จบุ ัน. สบื คน้ เมอื่ 10 กรกฎาคม 2565. จาก
https://lifestyle.campus-star.com/knowledge/106367.html
สรปุ ใจความสาคญั ของจดหมาย. สบื ค้นเม่อื 11 กรกฎาคม 2565. จาก
https://online.pubhtml5.com/xvvo/kovp/#p=14
คาศพั ทน์ า่ สนใจ. สืบคน้ เม่ือ 10 กรกฎาคม 2565. จาก http://thn21679-
01.blogspot.com/p/blog-page_2581.html?m=1

ผลงานนี้เปน็ สว่ นหนงึ่ ของการเรียนรูร้ ายวชิ า ท๓๑๑๐๑ ภาษาไทย ๑
เสนอ

ครสู ุชาติ พิบูลยว์ รศักด์ิ
จัดทาโดย

นาย นันทภพ บญุ พันธ์ เลขท่ี ๑
นาย ภทั รพล คงกะทรัพย์ เลขท่ี ๓
นางสาว กนกภรณ์ รักษาพล เลขท่ี ๓๓
นางสาว แทนขวญั การชดั เลขที่ ๓๕
นางสาว ภราวณัฐ จนั ทรี เลขที่ ๓๖
นางสาว ณฏั ฐณชิ า เนติวญิ ญู เลขท่ี ๓๘
นางสาว นนั ทยิ า สว่างศรี เลขท่ี ๓๙
นางสาว อกั ษราภัค เกิดเเย้ม เลขท่ี ๔๑
นางสาว บษุ บนั เฉลิมพกั ตร์ เลขท่ี ๔๕

ช้นั มัธยมศกึ ษาปที ี่ ๔/๔