LN 1

“ออกสั พวกเธอกบั ผูส้ ืบสวนของจกั รวรรดิมาทาํ อะไรท่ีน้ี ฉนั บอกแลว้ ไงวา่ จะไมย่ งุ่ กบั การเมืองอีก”

“เรามาสืบเรื่องให้แน่ใจ ว่าเดก็ คนน้ี”ออกสั ตา้ ช้ีนิ้วมาทางเด็กหญงิ ตวั น้อยที่จบั มอื ของมารีเอต็ ผเู้ ป็นแม่เอาไวแ้ น่น เขาจอ้ งมองไปในดวงตาไร้ชีวิตที่
เดาความนึกคิดไมอ่ อก

“วา่ เดก็ คนน้ีน่ะ เป็นโฮมนุ ครุสจริงหรือเปล่า พระจกั รพรรดิและพระจกั รพรรดินีตอ้ งการเดก็ คนน้ี”

ไมม่ ีส่ิงใด นอกเหนือจากคาํ พดู ของออกสั คาํ พดู ท่ีทาํ ให้จิตใจของผูเ้ ป็นแมอ่ ยา่ งมารีเอต็ สนั่ สะทา้ นอยา่ งมากที่สุด และเช่นกบั ลกู สาวของเธอกเ็ ช่นกนั
วาเนสซ่าน่ิงชะงกั เหมือนตุก๊ ตาไขลานที่หมดเวลาทาํ งาน ดวงตาสีแดงไร้ชีวิตท่ีคาดเดาไมไ่ ดน้ ้นั สะทอ้ นสิ่งใดอ่นื ไม่ไดน้ อกจากความสบั สนในดวงตา
ท่ีว่างเปลา่

วาเนสซ่ารู้สึกปวดทอ้ งข้ึนอยา่ งหาสาเหตุไมไ่ ด้ เพยี งคาํ พดู คาํ เดียวที่เต็มที่ในหลากหลายความหมายท่ีปนมว่ั กนั จนไมอ่ าจจะเขา้ ใจมนั ได้ ตนเองเป็น
เพียงส่ิงท่ีถกู สร้างข้ึนมาง้นั หรือ ตนเองเป็นเพียงหมากไวใ้ ชส้ ังเวยหรือ ตนเองเป็นเพียงตุ๊กตาจริงๆหรือ วาเนสซ่าชะงกั คา้ งจนกระท้งั คาํ พูดตอ่ ไปของ
ออกสั

“ท้งั น้ีท้งั น้นั มนั ก็ยงั หายากอยดู่ ีท่ีโฮมุนครุสจะมคี วามพเิ ศษเป็นทิเรซีอสั ถา้ เป็นร่างกายเทียมที่เนน้ ผลิตจาํ นวนมาก ก็ไม่เห็นมคี วามจาํ เป็นที่ตอ้ งผลติ
ออกมาให้มนั เหมอื นมนุษยจ์ ริงๆเลย นา่ ประหลาดใจจริงๆ”ออกสั เอย่ ข้นึ ดว้ ยน้าํ เสียงยากจะเขา้ ใจ มนั เรียบเฉยแตแ่ ฝงไวด้ ว้ ยความร่าเริง ออกสั จอ้ งมารี
เอต็ ราวกบั ตอ้ งการคาํ ตอบ

“จาํ ไมไ่ ดห้ รอครับ สิ่งที่เรียกวา่ โฮมนุ ครุสเน้ือแทม้ นั เป็นยงั ไง หากเราไมต่ รวจสอบ ต่อใหเ้ ป็นโฮมุนครุสช้นั สูง ก็ยากจะรับมอื นะครับ”ออกสั กล่าว
เสริมเขา้ ไปอีกเพ่ือย้าํ ความตอ้ งการของเขา วาเนสซ่าเร่ิมรู้สึกประหลาดๆข้ึนมาอย่างบอกไม่ได้ ตนเป็นโฮโมนครุสเป็นส่ิงมีชีวติ ท่ีไม่ไดก้ าํ เนิดตาม
ธรรมชาติ แตก่ าํ เนิดจากการแปรธาติ หากเป็นเช่นน้นั แลว้ ตอนเกิดความรู้สึกอุ่นเหมือนอยใู่ นมดลูกน้นั คืออะไร

“ไม่ เธอไม่ใช่ ฉนั จาํ ไดว้ ่าฉนั คลอดเธอออกมาเองกบั มือ อยา่ มาพดู ใหม้ นั ยากเลยออกสั ท้งั โฮมุนครุส หรืออะไรพวกน้นั ลกู สาวฉนั ไมใ่ ช่”มารีเอต็
กลา่ วตอบอย่างใจเยน็ ใช่แลว้ หากพจิ รณาอยา่ งใจเยน็ และไต่รตรองให้ดีท้งั หมดน้ีไมใ่ ช่เร่ืองยากอะไรท่ีจะทาํ ความเขา้ ใจว่าส่ิงท่ีออกสั พูดมาน้นั มนั
เหลวไหลสิ้นดี

“ผมวา่ พ่ีอาจจะยงั ไม่รู้ แต่โฮมุนครุสไม่จาํ เป็นตอ้ งโตในหมอ้ เล้ยี งอยา่ งเดียวซะหน่อย โฮมุนครุสช้นั สูงสามารถเติบโตในมดลูกและสามารถถกู ถา่ ย
ถอดสารอาหารและพลงั เวทจากผูใ้ ห้อมุ้ ทอ้ งได้ ผมไมแ่ น่ใจวา่ เดก็ คนน้นั จะเป็นในแบบท่ีผมว่ามาหรือเปล่า แต่ตราบใดที่สายเลอื ดของพ่ียงั คงเป็น
หน่ึงในราชสกลุ ของจกั รวรรดิ เรากม็ ิอาจจะให้เดก็ คนน้นั ท่ีเป็นโฮมุนครุสอยู่ต่อไปโดยไมผ่ า่ นการสืบสวนของจกั รวรรดิหรอก”ออกสั กลา่ วหนกั แน่น
พร้อมเดินตรงมายงั วาเนสซ่าที่ยงั คงกม้ หนา้ มองฟ้ืนอย่างต่ืนตระหนก

“หยดุ ก่อน!! สืบสวนท่ีว่าน้นั คอื สืบสวนแบบไหน”มารีเอต็ ยงั คงไม่เขา้ ใจขอบเขตของคาํ ว่าสืบสวน ออกสั ยมิ้ เหยเกก่อนจะหวั เราะเบาๆ

“ก็ ไมถ่ งึ ชีวิตแค่คาถาตรวจสอบร่างกายกบั คาถาเขม็ หมุดเพ่อื ทดสอบประสาทสมั ผสั หากเป็นโฮมุนครุสหลงั ถกู ตรวจสอบร่างกาย ร่างกายจะทาํ การ
ปิ ดก้นั ตนเองและตดั ความเจ็บปวดออกจากระบบประสาททนั ที ถา้ เด็กคนน้ีไม่เจบ็ ปวดอะไร กแ็ สดงว่าเธอไมใ่ ช่ กแ็ คน่ ้นั ”วาเนสซ่าหนา้ ซีด คาถาเขม็
หมดุ แคช่ ่ือกด็ ไู ม่น่าวางใจแลว้ รอยยิม้ เหยเกน้นั ย่งิ ตอกย้าํ ความน่าสะพรึงที่อาจจะเกิดหลงั จากน้ี วาเนสซ่าเผลอกลนื น้าํ ลายและถอยหลงั หน่ึงกา้ วโดย
ไมร่ ู้ตวั

“เกรงวา่ ถา้ เธอทาํ แบบน้นั กค็ งจะตอ้ งมวี างมวยหน่อยแลว้ ละ่ ”มารีเอต็ ชกั ไมก้ ายสิทธ์ิของเธออกมา ไมโ้ อ๊คท่ีถูกตดั และแกะสลกั อยา่ งปราณีตและ
สวยงาม ขนาดของมนั พอดีมือยาวเท่ากบั มดี ทาํ ครัวแคน่ ้นั เอง ปลายไมช้ ้ีตรงไปยงั ร่างของหวั หนา้ คณะสืบสวนในชุดสีดาํ ขณะท่ีอาวธุ และไมก้ ายสิทธ์ิ
ชนิดตา่ งๆนบั สิบจากเหลา่ คณะสืบสวนช้ีใส่หลงั ของทา่ นแม่

“จะดีหรอครับ ทีน้ียงั มีไอต้ วั เม่อื คืนที่หนีไปไดป้ ้วนเป้ี ยนอยนู่ ะครับ ตอ่ ใหพ้ ่จี ะเกง่ ขนาดไหน แต่การรับมอื ไอ้น้นั พร้อมกบั คณะสืบสวนเป็นสิบๆ ผม
คดิ ว่าก็คงไม่ไหวหรอกม้งั ครับ”ใช่ว่าออกสั ไมเ่ กรงกลวั ต่อมารีเอ็ตเขาสติดีพอท่ีจะไม่กลา้ หนั หลงั ให้เธอขณะที่เธอชูไมก้ ายสิทธ์ิใส่ มารีเอต็ จอ้ งมอง
นอ้ งชายดว้ ยใบหนา้ บิดเบ้ียว ดวงตาสีสวยกาํ ลงั เกร็งไปหมด ท้งั ร่างกายและพลงั เวที่มารีเอต็ ปลอ่ ยออกมา ทกุ อย่างมนั กาํ ลงั ตึงเครียดเขา้ ไปใหญ่

“พีค่ รับ ผมจะไม่พดู ซ้าํ รอบที่สอง ปล่อยให้พวกผมทาํ งานเถอะ แลว้ ทกุ อยา่ งมนั จะจบ อยากใหม้ นั เหมือนที่เอเดนบรู คม์ ากขนาดน้นั เลยรึไง”คาํ พดู
เสียง กลน่ิ ทกุ อยา่ งลอยกลบั มาหามารีเอต็ ทุกอยา่ ง ราวกบั ว่าเรื่องเมื่อสิบปี ก่อนน้นั พ่งึ เกิดเม่อื วาน ค่าํ คืนแห่งความวิปริตน้นั เกิดข้นึ เพียงเพราะการขดั
การทาํ งานของเหลา่ เจา้ หนา้ ท่ีสืบสวน มารีเอต็ ค่อยๆหยอ่ นมอื ลง ดวงตาเบิกกวา้ งพร้อมจอ้ งมองไปยงั ใบหนา้ ของวาเนสซ่าราวกบั เจอผี ใบหนา้ สวย
บิดเบ้ียว มารีเอต็ หายใจแรง แมจั ะเหลือสติใหร้ ู้สึกตวั แตก่ ็นอ้ ยนิดเธอคอ่ ยๆกมุ อกตวั เองก่อนจะหอบออกมาราวกบั ไปวิ่งรอบเมืองมา

“ทา่ นแม่?”วาเนสซ่าเห็นทา่ ทีของแม่ตนก็หลุดคาํ พูดออกมาดว้ ยเสียงที่ส่ันเทา ขณะที่คาํ ร่ายคาถากาํ ลงั จะหลุดออกจากปากของออกสั ไมก้ ายสิทธ์ิสี
ดาํ เมี่ยมของเขากห็ ลุดออกจากมือและกระเดน็ ตกไปท่ีฟ้ืนอยา่ งรุนแรง

“ดิซาแมร์-วางอาวุธ”คาถาท่ีถกู ร่ายน้นั ดงั กอ้ งมาจากดา้ นหนา้ ของมารีเอต็ ที่ไม่ก่ีวกิ อ่ นมนั ยงั ไม่มใี ครอยทู่ ้งั น้นั จนกระท้งั แผน่ หลงั สูงใหญ่ของชาย
คนหน่ึงปรากฏข้นึ กลางอากาศอย่างรวดเร็วเหมือนโผล่ ออกมาจากอากาศธาตุ ธีโอดอร์ มาร์แชลป์ ลดอาวธุ ในมือของออกสั อย่างรวดเร็วดว้ ยคฑาคม
ของเขา ปลายดาบช้ีไปตรงหนา้ ออกสั ดวงตาคมสีเลือดจอ้ งมองประหน่ึงจอ้ งกินเลือดกินเน้ือ

“ธีโอดอร์”ออกสั กล่าวเบาๆ น้าํ เสียงน้นั เต็มเป่ี ยมดว้ ยความคิดถึง แต่น้นั กส็ ่วนหน่ึงเขาค่อยๆหนั หนา้ เผชิญกบั ธีโอดอร์อยา่ งไมเ่ กรงกลวั แมอ้ าวธุ
ป้องกนั ตวั พ่ึงจะกระเด็นหลุดมอื ไป ใบหนา้ คมมเี ลหเ์ หลย่ี มกาํ ลงั เผชิญกบั ความดุร้ายท่ีมาจากสัญชาติญาณความเป็นพ่อและสามี

“เม่ือก้ีจะทาํ อะไร ออกสั นายจะทาํ อะไร”ธีโอดอร์ท่ีพ่งึ มาถามอยา่ งเดือดดาล พร้อมกระชบั คฑาคมให้มน่ั ข้ึนไปอีก ฝ่ายออกสั เมือ่ โดนถามเช่นน้นั เขา
ก็ยมิ้ สแยะตอบกลบั

“ฉนั ตา่ งหากท่ีตอ้ งถามนาย นายทาํ อะไรกบั เด็กคนน้ี นายทาํ อะไรกบั ลูกนาย”ธีโอดอร์เมอ่ื ไดย้ ินก็กล่าวต่อดว้ ยความเกร้ียวโกรษ

“ไม่ใช่เรื่องของนายออกสั ”

“จะไมใ่ ช่ไดย้ งั ไง ตอนที่พส่ี าวฉนั ทอ้ งเด็กคนน้นั ฉนั ยงั ท้ึงเลยนะ ท่ีพลงั เวทของเดก็ ในทอ้ งพ่มี นั มากขนาดน้นั พระจกั รพรรดิก็อ้ึงใครจะไปคดิ วา่
เจา้ ชายแห่งเวทมนตว์ ทิ ยาจะกลา้ ทาํ อะไรตอ้ งห้ามแบบน้นั ”ท้งั สองคนกล่าวออกมา ออกสั กล่าวออกมาผา่ นคาํ พูดท่ีเต็มดว้ ยความยยี วนกวนประสาท
โดยไม่เกรงกลวั ต่อปลายคมของดาบที่พร้อมเรืองแสงปลอ่ ยคาถาฆ่าเขาเลยแต่นอ้ ย ฝ่ายธีโอดอร์กไ็ ดแ้ ตโ่ กรษเลือดข้ึนหนา้

“แถมอกี อยา่ ง ธีโอดอร์ ตอนน้ีนายจะสูฉ้ นั ไหวหรอ พ่ึงจะกา้ วพริบตามาหนิ จากปรีเซียมนั คงไม่ใช่ระยะทางส้ันๆแน่ๆ พลงั เวทก็ค-”ไมท่ นั ขาดคาํ
ฟ้ื นดินดา้ นหนา้ ออกสั ก็กระจุยออกกลายเป็นเศษดินในพริบตา สายตาดุร้ายของธีโอดอร์ทาํ เอาออกสั อดตื่นเตน้ ไม่ได้

“โอ้ แบบน้นั หรอ”ออกสั ถอนหายใจ ภารกิจของคณะสืบสวนน้นั แน่ชดั เป้าหมายของพวกเขาแน่วแน่ น้นั คอื การตรวจสอบวาเนสซ่า แอก็ เนส
มาร์แชลให้เรียบร้อย ภารกิจน้นั ชดั เจนและกระจ่าง ต่อให้ตอ้ งใชก้ าํ ลงั พวกเขากจ็ ะทาํ ภารกิจให้สาํ เร็จใหไ้ ด้

ธีโอดอร์กาํ คฑาแน่นขณะที่อีกฝ่ายก็จอ้ งมองอย่างใจเยน็ ก่อนจะคอ่ ยๆดึงดาบออกจากฝัก แน่นอนธีโอดอร์ไมป่ ล่อยใหโ้ อกาศน้นั เลือนหายแน่นอน
เขาพุง่ ตรงหมายจะฟันแขนของออกสั ใหข้ าดสิ้นไป แตท่ วา่ กอ่ นที่ท้งั สองจะไดเ้ ร่ิมทาํ อะไร

เสียงแหลมสูงคลา้ ยเสียงกรีดร้องของสัตวป์ ่ าที่กรีดร้องอยา่ งทรมาณมากๆก็ดงั ข้ึน วาเนสซ่าท่ียืนอยไู่ มห่ ่างมารีเอต็ ผเู้ ป็นแม่ตกตะลึงและสะพรึงกลวั
ต่อเสียงแหลมปริศนา พริบตาที่แสงอาทิตยท์ ี่สาดเขา้ หาเธอหายไปและเงาขนาดใหญ่ของสิ่งที่ไมน่ ่าจะเรียกวา่ มนุษยไ์ ดแ้ ลว้ ปรากฏข้ึนดา้ นหลงั

“มารี!!”เสียงหวานดงั ทกั ทาย ณ สถาบนั การศึกษาเวทมนตเ์ อเดนบูรค์ อาคารหลงั โตออกแบบมาเพือใชเ้ ป็นท่ีอยทู่ ่ีเรียนที่อาศยั ของเหล่านกั เวทวยั
แรกเร่ิม เดก็ สาวผมสีบลอนดซ์ ีดจอ้ งมองบุคลตรงหนา้ ดว้ ยใบหนา้ เออื มระอา เด็กสาววยั เดียวกนั ผมสีขาวซีด ดวงตาสีแดงก่าํ ช่างดูน่ากลวั และกน็ ่า
เกรงขามในเวลาเดียวกนั เดก็ สาวคนน้นั ยมิ้ พร้อมโบกมือเรียกอยา่ งสนิทสนม

ใบหนา้ ของเธอเป้ื อนดว้ ยของเหลวสีแดงสด และเบ้ืองหนา้ อีกที มนั คือซากของฝูงคิเมร่าท่ีนอนส้ินชีพดว้ ยสภาพท่ีน่าสยดสยอง บางตวั ตวั ขาดคร่ึง
ออกมา บางตวั หวั หลดุ กระจายกลายเป็นกอ้ นเน้ือ บางตวั โดนระเบิดจากภายในจนยบั เยนิ มารีเอต็ เห็นสภาพหอ้ งฝึกซอ้ มแลว้ ก็สลบั มองร่างของเด็ก
สาวอยา่ งเหนื่อยหน่าย

มนั เป็นแบบน้ีทุกวนั เดก็ สาวผมู้ กั จะเอาจริงกบั การฝึกฝนเสมอจนสร้างความหวาดกลวั โดยไมร่ ู้ตวั ให้กบั เหล่าเพอ่ื นร่วมช้นั

“น้ี วนั น้ีกเ็ ลน่ อะไรแรงอีกแลว้ หรอ”มารีเอต็ กลา่ ว เดก็ สาวผมสีขาวทาํ เพียงส่ายหนา้ เบาๆก่อนจะพดู กลบั อยา่ งภาคภูมิ

“เขาเรียกวา่ ต้งั ใจฝึกซอ้ มต่างหาก”

“ไมไ่ กล้ เคียงเลยเฟ้ย!!”มารีเอต็ อดตบมขุ ไมไ่ ด้ เด็กสาวหวั เราะเบาๆออกมา มารีเอต็ มองไปยงั กองซากศพ ยงั ไงน้นั กย็ งั ห่างไกลกบั คาํ วา่ ฝึกซอ้ มอยดู่ ี
เรียกสังหารหมู่เพื่อความสนุกยงั จะเขา้ ไกล้ ความจริงตรงหนา้ ไดม้ ากกว่าน้ีซะอีก

“โอ๊ะ ธีโอดอร์หนิ ว่างายยย”เดก็ สาวผมขาวผงะตวั เลก็ นอ้ ยเม่อื เห็นเด็กหนุ่มเดินผา่ น เด็กหนุ่มท่ีผมสีบลอนดอ์ อ่ นและดวงตาสีเดียวกนั ในมือเขาเตม็
ดว้ ยตาํ ราเรียนและคฑาคมท่ีประดบั อยู่ที่เอว เดก็ หนุ่มที่ถกู เรียกชื่อหนั หนา้ มาพร้อมโบกมอื ทกั ทาย ธีโอดอร์ มาร์แชลในตอนน้นั ยงั เป็นเพียงนกั เรียน
นอก เป็นท้งั เพ่ือนร่วมช้นั ท่ีให้คาํ ปรึกษาท่ีดีสาํ หรับการเรียนและการร่ายคาถา

“พ่งึ ไปหอ้ งสมุดมาหรอ”

“อา่ ก็ไดห้ นงั สือมาอา่ นส่วนหน่ึง เรื่องทาํ รายงานกย็ งั เป็นเรื่องยงุ่ ยากน่ะ”มารีเอต็ ไดฟ้ ังคาํ ตอบก็พยกั หนา้ เดก็ สาวผมสีขาวเปิ ดหวั ขอ้ สนทนากบั ธี
โอดอร์อยา่ งไหลลื่นและเป็นธรรมชาติ ผิดกบั เธอหน่อยๆ

ไม่นานนกั ก็ไดเ้ ห็นพวกเขาสองคนอยูด่ ว้ ยกนั บอ่ ยข้ึน น่าประหลาดใจพวกเขาจะทิง้ เราไปเลยก็ไดแ้ ทๆ้ ทาํ ไม ถึงยงั เขา้ มาคยุ อยกู่ บั เราอยเู่ ป็นประจาํ ท้งั
เธอ ท้งั ธีโอดอร์ตา่ งเป็นอจั ฉริยะทางเวทมนตท์ ่ีเก่งกาจ ทรงพลงั และสงา่ งาม เมื่อท้งั คู่อยขู่ า้ งกนั แลว้ ท่ามกลางสนามรบท่ีเตม็ ดว้ ยซากศพของเหลา่ สตั ว์
อสูร พวกเขาสองคนช่างสง่างามเม่ือยืนอยตู่ รงน้นั โดยที่เรา ไม่แมแ้ ตจ่ ะกา้ วไปถึงตรงน้นั

ธีโอดอร์ มาร์แชล เขา้ ร่วมสนามรบต้งั แต่อายยุ งั 16ปี สร้างช่ือเสียงใหท้ ้งั สถาบนั และประเทศ ทกุ คร้ังที่เขามุง่ หนา้ ไปยงั สนามรบ กาํ ลงั ทหารที่จะตอ้ ง
เสียไปจะลดลงคร่ึงหน่ึงหรือไม่ก็ไม่มีเลย เขาเป็นคนเก่ง มากความสามารถเหล่าทหารทุกช้นั ต้งั ทหารใหมย่ นั อาวุโสท้งั ในจกั รวรรดิและในประเทศ
บา้ นเกิดของเขาคดิ แบบน้นั

แตส่ ิ่งที่เขาทาํ และไดร้ ับความยอมรับจากเหล่านกั เรียนท้งั หลาย มนั คอื ความอ่อนโยน เขาช่วยเดก็ ปี หน่ึงมากมายไวน้ บั ไม่ถว้ นตอนที่พวกเขาหลงทาง
ในโรงเรียน เวลาเห็นเหล่ารุ่นนอ้ งฝึกซอ้ มก็ช่วยอยา่ งไมล่ งั เลและพร้อมจะเสริมเทคนิคตา่ งๆใหอ้ ยา่ งไมถ่ อื ตวั อะไร ใช่ เขาช่างเป็นเหมอื นแสงจากพระ
อาทิตยอ์ ุ่นๆท่ีพร้อมจะสาดแสงใหก้ บั เหลา่ ตน้ กลา้ ที่กาํ ลงั โต

ทกุ คนในสถาบนั การศึกษากค็ ดิ แบบน้นั ทกุ คร้ังที่ท้งั ค่กู ลบั จากสงครามขยายดินแดนในทวีปมดื ท้งั คจู่ ะเป็นเหมือนแสงสวา่ งท่ีส่องประกายจา้ ในร้ัว
โรงเรียนเสมอ แตก่ ็ใช่ย่งิ สวา่ งเงาย่งิ ชดั ข่าวลอื แยๆ่ ที่ถกู สร้างข้ึนกบั สงครามชิงอาํ นาจในราชวงคก์ าํ ลงั ทาํ ลายชีวติ ของเราไปเร่ือยๆ ท้งั ที่กไ็ มไ่ ด้
แสวงหาอาํ นาจใดๆแลว้ แทๆ้ ทาํ ไมกนั ละ่

“น้นั มนั ตวั บา้ อะไร”ธีโอดอร์กลา่ วอย่างตกใจ ดวงตาของเขาเบิกโฟลง สติที่ไมไ่ ดต้ ้งั เตรียมใหพ้ ร้อมแตแ่ รกกาํ ลงั สน่ั ไหวดว้ ยความกลวั ลกึ ๆ สิ่ง
ตรงหนา้ ช่างลาํ บากเหลือเกินหากจะเรียกวา่ มนุษย์ ร่างของชายตวั ผอมสูงเหมือนอดอาหารมาหลายวนั สวมเส้ือสีฟ้าประดบั อนิ ธนูและคาดดว้ ยผา้ สี
ขาว เคร่ืองแบบทหารของลา เลอบลอ็ งกบั ร่างทีสวมท่ีเหมือนจะแห้งไปแลว้ ดวงตาท่ีเหลือแคเ่ ป้าตา ปากฉีกขาดและมอื ท่ีอย่ไู ม่ครบ

แตท่ ว่าส่ิงที่น่าสะพรึงหาใช่สภาพน่าสยดสยองน้นั แต่เป็นสิ่งที่มนั กาํ ลงั ทาํ ตา่ งหาก แขนขา้ งหน่ึงของมนั ยงั คงมเี ลอื ดสีแดงสดและหวั ของนายทหาร
ลา เลอบลอ็ งคนหน่ึงที่เผชิญหนา้ กบั มนั เม่อื คืนอยเู่ ลย เมือ่ มนั เห็นคนกลุ่มใหม่มนั ก็โยนหวั น้นั ลงฟ้ืน หวั มนุษยเ์ ดง้ ไปบนฟ้ืนดินในทางท่ีเปี ยก
แฉะ มนั กา้ วข้นึ จากทุ่งหญา้ สูงขา้ งหลงั วาเนสซ่าและกาํ ลงั จะเอ้ือมมือของมนั ท่ีมกี รงเลบ็ ยาวดูน่าสยดสยองตรงหาวาเนสซ่า เด็กหญิงหาไดม้ ีอาการ
ตกใจกลวั เธอกม้ ตวั หลบมอื ที่ควา้ นมาอยา่ งง่ายดาย แมก้ ระโปรงยาวจะฉีกขาดไปเธอกไ็ มไ่ ดส้ นอะไรมากเทา่ ไหร่ เธอทาํ แค่ว่งิ กลบั มาหาออกสั และธี
โอดอร์ที่ลดความสนใจท่ีจะสู้กนั เองไปแลว้

“ทกุ นาย เตรียมลอ้ มเขา้ โจมตี ไอต้ วั เม่ือคนื มนั ยงั ไม่ตายจริงดว้ ย”ออกสั กลา่ วกบั เหล่าผสู้ ืบสวน เหล่านายทหารในชุดคลมุ สีดาํ รับคาํ ส่งั พร้อมยกอาวุธ
ประจาํ กายตนเองเขา้ พร้อมปะทะทนั ที

“น้นั โฮมุนครุสใช่ไหม เหมือนจะโดนกลนื กินไปเยอะเลย นานแลว้ ใช่ไหม”ธีโอดอร์กล่าววิเคราห์อยา่ งชาํ นาญ

“เดาไดเ้ ยีย่ มสมเป็นอจั ฉริยะ น้นั โฮมุนครุส น่าจะหลุดการควบคมุ มานานแลว้ ซ่อนตวั อยใู่ นป่ าโดยไมอ่ อกมาระรานชาวบา้ น หมอน้ีน่าจะเป็นโฮมนุ ค
รุสที่หลุดการควบคมุ และคลงั่ หลุดออกไปตอนสงครามขยายดินแดนในทวปี มดื คร้ังล่าสุด”

“น้นั กส็ ิบปี เลยนะ”ธีโอดอร์คอ่ ยๆยกคฑาคมข้ึนเตรียมอกี คร้ังเพอื่ ดเู ชิง

“ใช่ เพราะง้นั ตอ่ ใหห้ น่วยของพ่กี บั หน่วยสืบสวนก็ยงั เอาลงยาก”ออกสั กล่าวเช่นกนั เขาหยิบอะไรซกั อยา่ งในฝักออก ตอนแรกวาเนสซ่าคิดว่ามนั เป็น
ดาบโคง้ แบบเยอรมนั หรือKriegmesser แต่เหมอื นมนั จะเป็นอะไรท่ีน่าตะลึงกว่าน้นั

แท่งเหลก็ ยาวที่เดาไมอ่ อกวา่ เป็นดาบหรือหอกกนั แน่ถกู ชกั ออกมาพร้อมกบั ควงไปมาเลก็ นอ้ ย ออกสั ควงมนั อยา่ งชาํ นาญพร้อม

“อควาเรีย เอก็ เซอมนิ อล-คมดาบวารี”ยงั ไม่ทนั ท่ีบทสนทนาของท้งั สองจะจบลง น้าํ จากหนองน้าํ ที่เปี ยกเฉะอยไู่ ม่ห่างน้นั กล็ อยตวั ข้ึน สะบดั ไปมา
ราวกบั เป็นใบมีดท่ีหมุนอยตู่ ลอดเวลา มนั พุ่งตรงไปเฉือนกรงเลบ็ ยาวของเจา้ ตวั ประหลาด ท้งั ธีโอดอร์และออกสั ผวิ ปากอยา่ งประหลาดใจ เพราะคน
ใชค้ ือเดก็ นอ้ ยคนหน่ึง

วาเนสซ่าควา้ ไมก้ ายสิทธ์ิของออกสั ข้นึ มาต้งั แต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ การใชค้ ร้ังแรกก็ทาํ ไดน้ ่าประทบั ใจจนธีโอดอร์อดยิม้ ไมไ่ ด้ เขายกคฑาข้ึนพร้อมตะโกน
บอกลกู สาวตน

“อยแู่ นวหลงั คอยช่วยแมเ่ ขานะ ฝากดว้ ยละ่ ”ธีโอดอร์กระโจนเขา้ หาเจา้ ตวั ประหลาดน้นั พร้อมดาบท่ีร่ายคาถาเสริมคม

“ขา่ วใหญ่ๆ เจา้ หญิงมารีเอต็ อยเู่ บ้ืองหลงั การโจมตีขวบนรถเดก็ ปี หน่ึง”บนกระดานไมท้ ี่มปี ระจาํ ทุกหอ้ ง ข่าวน้นั ดงั สนน่ั ออกมาจากกระดาษ มารีเอต็
ไมอ่ ยากจะเช่ือว่าญาติของตนจะกลา้ ใชแ้ มก้ ระท้งั วธิ ีน้ี ขณะท่ีทุกสายตาในห้องกาํ ลงั จบั จอ้ งไปยงั ร่างของเด็กสาวที่เผลอยืนข้นึ ดว้ ยสภาพเลือดข้ึน
หนา้

“ไมจ่ ริงใช่ไหมมารี”เด็กสาวผมสีขาวกล่าวถาม มารีเอต็ พยกั หนา้ กอ่ นจะหนั กลบั ไป

“มนั จะเป็นจริงไดไ้ ง ในเม่ือวนั ที่ขบวนรถของปี หน่ึงโดนโจมตี ฉนั กอ็ ยทู่ ีน้นั ดว้ ย”

“ใช่ไหมล่ะ ถา้ มารีทาํ อะไรแบบน้นั ฉันคง อยไู่ มส่ ุขแน่ๆ”เดก็ สาวผมขาวเอย่ ข้ึนดว้ ยเสียงสั่นเทา เธอเขา้ หามารีเอต็ พร้อมอา้ แขนกวา้ งสุดแขน มารีเอต็
รับออ้ มกอดของเดก็ สาวอยา่ งไม่รู้จะทาํ ยงั ไงต่อดี

“เหมือนสงครามชิงอาํ นาจภายในจะรุนแรงข้นึ แลว้ นะ”ธีโอดอร์เดินผ่านพุม่ ไมม้ า เขาพูดข้นึ อยา่ งจริงจงั ขณะที่เด็กหนุ่มอกี คนที่เดินตามหลงั เขามา
พยกั หนา้ ข้นึ เห็นดว้ ยในความคดิ น้นั

“ถา้ ไม่ทาํ อะไรเธอตายแน่ เห็นทีเราตอ้ งรีบวางแผนแลว้ ล่ะ”เดก็ หนุ่มท่ีเดินมาร่วมกบั ธีโอดอร์กลา่ วเสนอ ธีโอดอร์พยกั หนา้ เห็นดว้ ย ทา่ มกลางเสียงป่ า
อนั เงียบสงดั เสียงลมอ่อนๆพดั ผา่ นใบไมท้ ี่เสียดกนั ไปมายามราตรี

“แลว้ อีวาน ธีโอดอร์ พวกนายจะทาํ ยงั ไงล่ะ พวกน้นั ตามฆ่าฉนั ไมป่ ลอ่ ยแน่”

“พวกเขาตามฆา่ เธอเพราะวา่ เธอมีสิทธ์ิในการครองบลั ลงั คใ์ ช่ไหมละ่ เพียงแต่ว่าเธออยากจะไดม้ นั ละ่ บลั ลงั คน์ ่ะ”เดก็ หนุ่มอีกคนกล่าวย้าํ อีกคร้ัง สี
หนา้ ปลาตายของเขาดยู งั ไงก็ยงั ไงก็ยงั ยากที่จะเดาว่าเขาคดิ อะไรอยู่

“ไม่หรอก ฉนั ไมพ่ ร้อมสาํ หรับอะไรหนกั หนาสาหตั แบบน้นั หรอก ฉนั แค่อยากจะใชช้ ีวติ กแ็ คน่ ้นั ”

“ได้ ถา้ เธอตอ้ งการแบบน้นั ฉนั จะจดั การให”้ ธีโอดอร์กล่าวข้ึน น้าํ เสียงหนกั แน่นและเจตนาที่เผยปรากฏออกบนใบหนา้ ดวงตาสีแดงก่าํ ของเขากาํ ลงั
จอ้ งมองตรงไปขา้ งหนา้ อย่างมน่ั ใจในส่ิงท่ีเขากาํ ลงั จะทาํ

“มารี ฉนั ขอฝากเธอไวห้ น่อยนะ”ธีโอดอร์กลา่ ว กอ่ นเขาจะออกไปจดั การทกุ สิ่งท่ีใหเ้ รียบร้อย พวกผสู้ อบสวนมากนั เต็มไปหมด ท้งั รอบขา้ งเนินแห่ง
น้ีหรือว่าจะเป็นขา้ หนา้ กระท่อมน้ีกต็ าม เดก็ สาวผมสีขาวอ่อนแรงลงอยา่ งมากเมื่อเธอตอ้ งคาํ สาบน้นั

“น้ีมนั ”มารีเอต็ ไมอ่ ยากเชื่อสายตาตนเอง มนั ไขกระจา่ งแลว้ ทาํ ไมเดก็ สาวถงึ มากดว้ ยพลงั เวทขนาดน้นั หรือวา่ เพราะอะไรทาํ ไมเด็กสาวถงึ มีร่างกาย
ท่ีพเิ ศษหนกั มารีเอต็ อดอทุ านออกมาอยา่ งต่ืนตะลงึ ไมไ่ ด้ เธอเผยถอยออกมากา้ วหน่ึงทนั ที ท้งั ที่เป็นแบบน้นั เดก็ สาวกลบั เลือกที่จะหวั เราะออกมา

“ธีโอดอร์ตอนเขารู้ก็ทาํ แบบน้นั เหมือนกนั แหละ ไม่เป็นไรหรอก”

“น่ะ น้ีมนั หมายความว่ายงั ไง”

“กห็ มายความตรงตวั ตามที่เธอเห็นเลยน้นั แหละ”กอ้ นเน้ือประหลาดงอกออกมากจากอวยั วะสืบพนั ทธุ์ ดวงตาสีแดงก่าํ เร่ิมจะออ่ นแรงไปทุกที แขน
ขาท้งั สองเริ่มฟองไปดว้ ยพลงั เวทท่ีมากข้นึ จนเร่ิมเหมอื นจะระเบิด มารีเอต็ ยกไมก้ ายสิทธ์ิข้ึนเตรียมข้ึนคาถารักษาแถบจะทนั ที

“น่าเสียดาย ท้งั ๆที่ฉนั มีเด็กในทอ้ งแลว้ แทๆ้ ”เดก็ สาวกล่าวออกมาแบบน้นั ไมน่ ะ ไม่นะ อยา่ บอกแบบน้นั นะ มารีเอต็ สะบดั ไมก้ ายสิทธ์ิอยา่ งรวดเร็ว
ดวงตาของเด็กสาวกาํ ลงั จอ้ งมาตรงน้ี ปากกย็ งั หวั เราะเบาๆไมห่ ยดุ

“ปลอ่ ยฉนั ไวก้ ็ได้ มนั ถึงเวลาหมดอายขุ องฉนั แลว้ ละ่ ”เดก็ สาวกลา่ วเช่นน้นั

“ไม่…ไม.่ .ไม.่ เธอตอ้ งไม่ตาย ฉะ ฉนั ขอใหพ้ วกเธอมีความสุขกนั แลว้ แทๆ้ ทาํ ไมล่ะ ทาํ ไมล่ะ ทาํ ไมล่ะ!!!”คาถารักษาเพอ่ื ยอื้ ชีวิตไม่สําเร็จผล ร่างกาย
ท่ีกาํ ลงั จะถูกกลนื กินโดยบางอยา่ ง ไกล้ จะสาํ เร็จสิ้น มารีเอต็ กลา่ วแบบน้นั ออกมาท้งั น้าํ ตาเสียงสะอ้ืนดงั ไปทวั่ บริเวณขณะท่ีในใจกร็ ู้ดี ว่ามนั เปลา่
ประโยชน์ ไมก้ ายสิทธ์ิค่อยๆลดลงพร้อมกบั ใบหนา้ เป้ื อนน้าํ ตาท่ีคอ่ ยๆกม้ ลงฟังเสียงของความปราถนา

“ฆา่ ฉนั ที”สิ้นคาํ น้นั ร่างกายด้งั เดิมที่เธอรู้จกั กไ็ ม่มอี กี ต่อไป มีเพียงร่างไร้วิญญาณท่ีเต็มดว้ ยพลงั เวทท่ียงั ตกคา้ ง จนออกกลายเป็นสิ่งแสนอปั ลกั ษณ์
ท่ีเธอไม่อาจจะเรียกว่าเธอคนน้นั คนเดิมไดอ้ ีกแลว้

ไมก้ ายสิทธ์ิถูกชกั พร้อมสู้พร้อมกบั คาํ ขอสุดทา้ ยท่ีดงั ในหวั อีกคร้ัง

มารีเอต็ ก็เลือกที่จะไม่จาํ อะไรอกี แลว้

วาเนสซ่ากระโจนหลบระยางท่ีปรากฏข้นึ กลางหลงั ของเจา้ ตวั ประหลาด ไมม่ ีใครคาดหมายไว้ หนวดและรยางคน์ บั 10ปรากฏข้ึนกลางหลงั ของไอต้ วั
ประหลาดเวรน้ี มนั สะบดั หนวดคมของมนั ฟาดตดั ตน้ หญา้ สูงลงมาเป็นแถบๆทนั ที การรับมอื กบั ตวั ประหลาดไร้สมองท่ีกระทาํ ส่ิงตา่ งๆอยา่ งไร้แบบ
แผนมนั ยากกวา่ การรับมือจอมกลยทุ ธน์ กั วาเนสซ่าเขา้ ใจจดุ น้ีดี ขณะท่ีคอยร่ายคาถาโจมตีใส่อยใู่ นดา้ นนอกของวงการตอ่ สู้

“อัลควาดุต-สองด้ายวารี”วาเนสซ่ากระโจนหลบหนวดที่พุ่งเขา้ หาตนอยา่ งรวดเร็ว มือก็สะบดั ไมก้ ายสิทธ์ิโดยใชต้ วั ตน้ เวทเป็นน้าํ ที่ไหลนองท่ีฟ้ืน ซ่ึง
กม็ าจากเวทสรรสร้างของเธอเอง น้าํ ถูกพลงั เวทอมุ้ ลอยข้นึ ก่อนจะคอ่ ยๆถกั ถอมนั ออกมาใหเ้ ป็นเส้นดา้ ยสองเส้น สองเสน้ น้นั สะบดั ตามแรงเหว่ียงไม้
ของวาเนสซ่า มนั มดั หนวดท้งั สองขา้ งท่ีพงุ่ ตรงหมายจะคร่าชีวติ เธอไว้

เมื่อดา้ ยของเธอสามารถจบั มนั ได้ เธอกระชากหนวดท้งั สองเสน้ น้นั ลงมา แมม้ นั จะพยายามดิ้นให้หลุดเต็มแรงก็ตาม แรงสะบดั หนวดไม่ไดเ้ ป็นสิ่ง
ลาํ บากในการจดั การสาํ หรับเธอมาก คาถาคมดาบวารีถูกร่ายข้ึนอกี คร้ังจากเส้นดา้ ยเสน้ หน่ึงที่ถกู ปลดออก ก่อนนที่มนั จะตดั หนวดสองเสน้ แรกไปได้
วาเนสซ่ากระโดดหลบออกจากบริเวณทนั ที เธอถอยลงไปยงั ร่างของมารีเอต็ ที่ยงั แน่นิ่งไม่ไดส้ ติอะไร

“ท่านแม!่ ! ขอร้องเถอะคะ ก่อนใครจะตายไปมากกว่าน้ี”วาเนสซ่าจอ้ งมองออกสั และพ่อของตนท่ีอยไู่ ม่ห่างน้นั ออกสั กระโดดไปมาบนฟ้ืนดิน ในมือ
ถือสิ่งท่ีน่าจะเป็นหอกขนาดใหญ่ เขาหลบการโจมตีและยงิ เวทสวนจากปลายดาบไดอ้ ยา่ งชาํ นาญ กลบั กนั น้นั ผเู้ ป็นพอ่ ของสาวนอ้ ยกเ็ ขา้ ประชิดและ
ตดั แขนของเจา้ ตวั ประหลาดไดอ้ ยา่ งไมย่ ากเยน็ นกั

ที่บอกแบบน้นั ก็เพราะ ร่างของผูส้ อบสวนคนหน่ึงกระเดน็ ข้ึนไปบนฟ้า แต่น้นั ไม่ใช่ท้งั ร่าง ท่อนบนของเขาขาดกระเด็นออกไปขณะที่เลือดสีแดงสด
ทะลกั ออกมาจากทอ่ นลา่ ง วาเนสซ่าจอ้ งมองอย่างตกใจ แต่เธอกย็ งั คมุ สติตนเองอยู่ เช่นกนั กบั เหลา่ ผสู้ ืบสวนที่แมพ้ วกเขาจะต่ืนตะลงึ ท่ีเสียเพอื่ นร่วม
รบไปแต่ก็ยงั เขา้ โจมตีต่อไป

“ริค!!”
“โธ่เวย้ ฆ่ามนั เลย”
“อย่าใหม้ นั รอดออกไป”

คมหอกยาวแทงทะลรุ ่างของโฮมุนครุส ดาบยาวและลูกปื นของเหล่าผสู้ ืบสวนกล็ ว้ นทาํ งานเป็นระบบ ร่างของโฮมุนครุสระบมไปหมด การ
ประสานงานการโจมตีอยา่ งเป็นระบบกาํ ลงั ทาํ ให้วาเนสซ่าอ้ึงกบั ประสิทธิภาพในการต่อสู้เช่นน้ี ขณะท่ีเธอกาํ ลงั ใชเ้ วทของเธอในการไลก่ าํ จดั หนวด
ไปทีละ่ เส้น และธีโอดอร์กาํ ลงั จะมุง่ ตรงไปตดั คอของโฮมุนครุสตวั น้นั

เสียงคาํ รามกรีดร้องแหลมสูงของเจา้ ตวั ประหลาดก็ดงั ข้ึนอีกคร้ังพร้อมท่ีมนั สะบดั ตวั กระชากตนเองออกจากหอกและดาบ กม้ ตวั หลบคมดาบของธี
โอดอร์ท่ีกาํ ลงั จะตดั หวั ของมนั และพรุ่งตรงมาที่วาเนสซ่า

เธอเบิกตาโฟลงกอ่ นจะค่อยๆกระโจนหนีอยา่ งสุดกาํ ลงั น่าประหลาด มนั น่าจะโจมตีไมเ่ ลอื กหนา้ ไม่ใช่หรอ ทาํ ไมมนั โจมตีเราคนเดียว วาเนสซ่าคิด
ในใจขณะที่ๆกลงิ้ หลบวาเนสซ่ากระเสือกกระสนเอาตวั รอด เธอกล้งิ หลบการโจมตีจากกรงเลบ็ แหลมคมและรยางคท์ ี่เหมอื นใบมดี คร้ังแลว้ คร้ังเล่า

ดว้ ยความโชคดีท่ีตนเป็นแค่เดก็ นอ้ ยและตวั ยงั เลก็ อยทู่ าํ ใหว้ าเนสซ่าสามารถกล้งิ หลบไดอ้ ยา่ งทุลกั ทุเล การโจมตีแบบไม่พกั หายใจแถบไมเ่ ปิ ดโอกาส
ให้เธอไดโ้ จมตีสวนกลบั ขณะเดียวกนั เจา้ โฮมุนครุสกว็ ่ิงเขา้ ใส่อยา่ งรวดเร็ว คมของหนวดเฉือนใบหนา้ เธอไปหน่อยๆ รอยแผลเลก็ ๆบนใบหนา้ เป้ื อน
โคลนมากพอแลว้ ท่ีจะสกดั การกลง้ิ หลบคร้ังต่อไป

วาเนสซ่าโดนหนวดสกดั ขาร่างเลก็ ลม้ กระแทกฟ้ืนใบหนา้ สีขาวเผือกกระแทกกบั ฟ้ืนหญา้ เด็กนอ้ ยใบหนา้ ซีดขาวดว้ ยความหวาดกลวั ดวงตาส่นั ระ
ลิก ตวั สั่นเทาดว้ ยความหวาดกลวั ตอ่ ความตายตรงหนา้ ความเจบ็ ปวดและเลอื ดท่ีไหลออกจากขาของวาเนสซ่าทาํ ใหเ้ ธอฉุดคิดไปเองวา่ ตนขาขาดแลว้
ยง่ิ ตอกย้าํ ความหวาดกลวั เขา้ ไปใหญ่

ราวกบั ว่ามนั เหมอื นเลง็ มาที่วาเนสซ่าแมจ้ ะมีผสู้ ืบสวนนบั หา้ คนที่โจมตีใส่ไม่หยดุ มนั ก็ไมไ่ ดห้ นั ไปสนใจเหล่าผสู้ ืบสวนแต่นอ้ ย กลบั กันแมจ้ ะโดน
ทา่ นพอ่ เฉือนแขนและขาไปมนั กย็ งั เลอื กจะยนื อยแู่ มว้ ่าอีกนิดเดียวหัวของมนั กาํ ลงั จะหลุดออกจากบ่า

หนวดน้นั ก็ยงั พุง่ ตรงมายงั หวั ของวาเนสซ่าแบบที่เธอไมค่ าดคิด

พริบตาที่หนวดท้งั หมดของมนั หลดุ ขาดกระจายท้งั หมด

“วมิ ปรัพชาค์ บรัพเฟ่ น-ขาดสะบ้นั ชั่วพริบตา”การผสมคาถากระทนั หนั พร้อมกบั ไมก้ ายสิทธ์ิของผเู้ ป็นแมอ่ ย่างมารีเอ็ตที่หนั เขา้ หาร่างของโฮมนุ ค
รุส มารีเอต็ สะบดั ไมอ้ ยา่ งรวดเร็วพร้อมร่ายคาถาต่อไป

“ฮุตส์”คาถาหยดุ นิ่งเป็นอยา่ งต่อไปร่างของโฮมนุ ครุสหยดุ น่ิงกอ่ นท่ีธีโอดอร์จะฟาดดาบลงไปท่ีคอของมนั และตดั ขาดมนั ในพริบตา พริบตาท่ีแสน
ยาวนานในสายตาของวาเนสซ่าตวั นอ้ ย อีกเพียงแคก่ า้ วเดียวเธอกาํ ลงั จะโดนส่งกลบั โลกหนา้ ไปแลว้ แต

ขณะท่ีคิดว่าหวั ตนเองกาํ ลงั จะกลายเป็นรู วาเนสซ่าเกือบหยดุ หายใจไปขณะหน่ึงในตอนที่แสงสีขาวตวดั ผา่ นใบหนา้ และเสน้ ผม หนวดของมนั หลน่
ล่วงลงฟ้ื นพร้อมกบั เสน้ ผมสีขาวที่หล่นลงฟ้ืนเลก็ นอ้ ย ร่างของมารีเอต็ ค่อยๆยืนข้นึ อยา่ งเหน่ือยหน่าย เธอเอามือกุมหวั เลก็ อยา่ งเจบ็ ปวดกอ่ นจะค่อยๆ
หนั มองลกู สาวของเธอ

เธอวิ่งตรงเขา้ หาร่างของลกู สาวตวั นอ้ ยของเธอทนั ที เด็กนอ้ ยรับออ้ มกอดของแมต่ นอยา่ งงงๆนิดหน่อย ผูเ้ ป็นเป็นพอ่ ยิม้ เบาๆกบั ส่ิงที่เกิดข้นึ ตรงหนา้
ขณะเดียวกนั ก็หนั ไปจอ้ งหนา้ เหลา่ ผสู้ ืบสวนอย่างไม่เป็นมติ ร ปลายคทาคมของเขากาํ ลงั แทงอยบู่ นร่างของโฮมนุ ครุส

เขาพยายามจะจบั ใจความสีหนา้ ของออกสั แมจ้ ะเดาไมอ่ อก แตเ่ ขากไ็ ม่อยากจะเดามาก การเดาความคิดของพวกหน่วยสืบสวนเป็นเร่ืองยากมาตลอด
คร้ังน้ีก็เหมอื นกนั เมือ่ มนั่ ใจว่าพน้ ระยะอนั ตรายท่ีครอบครัวของเขาจะโดนลูกหลงเขาก็คอ่ ยๆร่ายเวทใส่คมดาบ

“อิกนสิ -เปลวเพลิง”โฮมนุ ครุสถูกเผาทิ้ง ออกสั จอ้ งธีโอดอร์ดว้ ยความสนอกสนใจ

“น้ีพวกคุณคดิ บา้ อะไรถึงเชิญกนั ไปคยุ ในที่แบบน้นั กนั แน่!!”ธีโอดอร์ตวาดลน่ั ใส่ออกสั เขาหวั เสียเป็นอยา่ งมาก แมจ้ ะอยตู่ ่อหนา้ ลูก เขากเ็ ลอื กจะ
ตวาดใส่บุคลตรงหนา้ ออกสั ตา้ ฟรานซิส วีเดน้ เบิร์ก

ผสู้ ืบสวนหนุ่มพูดข้ึนตอบโตท้ นั ที

“เราตอ้ งการยืนยนั ในเร่ืองของความเป็นโฮมนุ ครุสของลกู สาวคณุ น่ะ ท่านดยคุ ทา่ นไมเ่ ขา้ ใจหรอว่า การทีมีผสู้ ืบราชบลั ลงั คม์ นั ลาํ บากใจแค่ไหน มนั
ยากลาํ บากแคไ่ หนในการตดั สินใจใดๆของพระจกั รพรรดิ ทา่ นไม่เขา้ ใจหรอ”

“เรากท็ าํ สญั ญาเสน้ ดา้ ยไปแลว้ ไม่ใช่หรอ ในเรื่องของการสืบราชสมบตั ิน่ะ”ธีโอดอร์กลา่ ว เขาไม่พอใจแตไ่ หนแต่ไรแลว้ ท่ีหน่วยสืบสวนของประเทศ
เพื่อนบา้ นกลา้ ถงึ ข้นั กะจะทรมาณลกู สาวของเขาในดินแดนของเขา เพียงแตส่ ายตาสงดั นิ่งของอีกฝ่ ายน้นั ก็เป็นคาํ ตอบของหลายๆอยา่ ง

“พอเถอะ ธีโอดอร์ เลกิ เลน่ ละครปาหี่น้ีไดแ้ ลว้ ”

“หมายความวา่ ยงั ไงของแก ออกสั ”

“ไม่รู้ง้นั สินะ”ออกสั ทาํ หนา้ เหยเกประหลาดเมอ่ื คาํ พูดน้นั ออกจากปากของธีโอดอร์

“ได้ ง้นั กูจะบอกมึงเด้ียวน้ีแหละวา่ มงึ ทาํ อะไรกบั พีส่ าวก!ู !”ออกสั พูดกระแทกเสียงพร้อมลุกข้ึน เขาเกร้ียวโกรษท้งั ในฐานะของผูส้ ืบสวนที่เสีย
สมาชิกหน่วยไปคนหน่ึงและอีกในฐานะหน่ึงในฐานะของนอ้ งชายตา่ งแมข่ องมารีเอต็

“ง้นั ทาํ อะไรละ่ วะ กบ็ อกมาสิ”เป็นตอนที่ออกสั ใจเยน็ ลงไดก้ ่อนจะค่อยๆลดใบหนา้ บูดเบ้ียวของตนลง เขานงั่ ลงก่อนจะค่อยๆถอนหายใจออกมาอย่าง
เหนื่อยใจ

“นายทาํ โฮมนุ ครุสช้นั สูงจากเด็กในทอ้ งของโมนิกา้ ใช่ไหม กอ่ นหนา้ ที่เธอตะตายน่ะ”

“ใช่ เดก็ คนน้ีเป็นลกู ของฉนั กบั โมนิกา้ ท่ีมารีเอต็ นาํ มาจากโมนิกา้ เอง ทาํ ไม”วาเนสซ่าช็อคเลก็ นอ้ ยเมื่อไดย้ นิ ช่ือจากบคุ ลที่ไม่รู้จกั แต่บทสนทนาที่
เริ่มตน้ ไปแลว้ กย็ งั เดินหนา้ ไปต่อโดยเมนิ เฉยตอ่ เด็กนอ้ ยท่ีเต็มดว้ ยความสงสัยและคาํ ถาม

“รู้ใช่ไหมมนั เป็นเรื่องรับไม่ไดท้ ่ีราชวงคต์ อ้ งมาเป็นพาชนะใหก้ าํ เนิด”

“แต่มนั ก็ออกมาดีหนิ วาเนสซ่าพ่อขอโทษท่ีตอ้ งพดู แบบน้ียกโทษให้พอ่ ดว้ ย วาเนสซ่าเป็นสิ่งที่สมบูรณแ์ บบ เป็น อกึ ”ธีโอดอร์กลนื น้าํ ลายลงคอ
เลก็ นอ้ ยกอ่ นจะพดู ออกไป

“เป็นกึงโฮมุนครุสที่สมบูรณ์แบบ น่าเหลือเช่ือท่ีตวั ออ่ นคร่ึงหน่ึงของโมนิกา้ ยงั ไมต่ ายไป เพื่อจะย้ือชีวติ ทารกท่ียงั อยไู่ ดด้ ว้ ยเวทมนต์ เราไมม่ ที างเลือก
อ่นื นอกจากเหนือจากกการทาํ แบบน้ีแลว้ และเรื่องน้ีไดร้ ับการยินยอมจากมารีเอต็ แลว้ ออกสั นายคิดว่าฉนั จะใชพ้ ่สี าวนายเป็นแค่ตวั ทดลองใชแ้ ลว้ ทิง้
หรือไง”ธีโอดอร์กล่าวออกมา ทา่ มกลางวาเนสซ่าและออกสั ท่ีตกตะลงึ ในส่ิงที่พ่งึ ไดย้ ินออกมาจากปากผูเ้ ป็นพอ่ และพส่ี ะใภ้

ผูส้ ืบสวนกลบั ไปพร้อมขอ้ มลู พวกเขาสญั ญาว่าจะไมม่ ายุ่งเร่ืองของฝั่งฝากตระกูลมาร์แชลอีก ซ่ึงวาเนสซ่าคิดว่ามนั ไมน่ ่าจะเป็นแบบน้นั หรอกนะ
ยงั ไงซะตราบใดที่ยงั มกี ารชิงบลั ลงั คภ์ ายในชีวิตของเรากจ็ ะโดนเพ่งเลง็ อยู่ หรือวา่ ในตอนท่ีเกิดการปฏิวตั ิข้นึ จริงๆเราควรจะหนีไปดอยส์ เบิร์กนะ แต่
ถา้ ทาํ แบบน้นั แม่มยิ่งครบสูตรคนโดนประหารหวั ไม่ใช่หรอ หนีไปประเทศที่ตนมีตาํ แหน่งแบบน้นั

วาเนสซ่าถอนหายใจอยา่ งเหนื่อยหน่าย นา้ ออกสั เดินทางกลบั ไปเขาไม่ไดย้ ิม้ หรือบอกลาหรอก เขาน่าจะเกลยี ดข้ีหนา้ เราไปแลว้ ละ่ ม้งั เห็นหนา้ กนั
คร้ังหนา้ น่าจะมองหน้ากนั ไม่ติดแลว้ ละ่ นา้ ประสาอะไรคิดจะร่ายคาํ สาบทรมาณใส่หลานตวั เอง

บนระเบียงบา้ น วาเนสซ่าจอ้ งมองเกวยี นของคณะสืบสวนท่ีโบกธงสีดาํ และไมก้ างเขนค่อยๆหายไปจากเป้าสายตา ตรงเขา้ ไปในเมืองใหญ่ที่เตม็ ดว้ ย
ควนั จากป่ องไฟ ธีโอดอร์ผเู้ ป็นพอ่ เห็นก็เดินตรงหาลูกสาวตนทนั ที

“ไมเ่ ป็นไรแลว้ ใช่ไหม”

“คะ่ ร่ายคาถาฟ้ื นฟูเองแลว้ คะ่ ”วาเนสซ่าตอบกลบั ขณะท่ีผูเ้ ป็นพอ่ ก็ค่อยๆพิงตวั เหนือระเบียงหินอ่อนเหมอื นกนั

“นา้ ลูก กแ็ คห่ ่วงแมข่ องลกู มากไปก็แคน่ ้นั เอง ไมต่ อ้ งกงั วล”

“โกหกคะ่ ยงั ไงก็ปัญหาภายในราชวงคอ์ ยแู่ ลว้ ”ธีโอดอร์ผโู้ ดนผเู้ ป็นลกู ตอกกลบั กเ็ หง่ือตกเบาๆ

“พอ่ รู้ว่าลูกฉลาด แตก่ ไ็ มค่ ิดว่าจะเขา้ ข้นั น้ีเลยนะเน้ีย ท่ีคยุ กนั เม่ือก้ีเขา้ ใจไหม”

“เชา้ ใจค่ะ หนูรู้ว่าโฮมนุ ครุสคอื อะไร รู้วา่ ธรรมเนียมสืบราชสมบตั ิของดอยส์เบิร์กเป็นเช่นใด แตห่ นูไมร่ ู้อยา่ งเดียว”

“แม่ เป็นแม่ของหนูจริงๆหรือเปล่าคะ หรือหนูเป็นแค่ของเหลือจากความรักของท่านพ่อกบั โมนิกา้ ”ปากเผลอพดู ส่ิงท่ีออกจากความรู้สึกตนเองไป
เสียแลว้ จะเอามือมาป้องปากตนเองกไ็ มท่ นั แตผ่ เู้ ป็นพอ่ กลบั ยิม้ ออกมากบั คาํ พูดน้นั

“ไม่หรอก ก็โมนิกา้ เขา อยากจะใหแ้ ม่ของลูกไดล้ กู ไปน่ะ น้นั แหละความตอ้ งการสุดทา้ ยของเธอ”ส้ินคาํ น้นั ท่านพ่อก็ยิม้ ออกมาราวกบั นึกถึงใครซกั
คน วาเนสซ่าไดเ้ ห็นรอยยมิ้ น้นั กค็ ิดกบั ตนเองในใจ

คนๆน้ีน่าอจิ ฉา ท้งั ที่ชีวิตเจอมรสุมความรักไปขนาดน้นั แลว้ แทๆ้
“วา่ แต่ ไปตม้ ขา้ วตม้ ไปให้แม่กินกนั ดไี หม”
“คะ่ ”วาเนสซ่าตอบกลบั อยา่ งร่าเริง สองพ่อลกู คอ่ ยๆเดินกลบั หลงั เขา้ ไปในครวั
ในท่ีสุดกไ็ ดร้ ับครอบครัวที่แสนสมบูรณ์แบบมาแลว้ เราจะพยายามสุดแรงเพื่อไม่ใหค้ วามฝันน้ีหลุดลอยออกไป วาเนสซ่าตวั นอ้ ยถอื ขา้ วตม้ บาร์เลย์
บนถาดพร้อมผเู้ ป็นพ่อที่ถือสลดั ผกั จานใหญ่
“แมค่ ะ/มารี ขอเขา้ ไปนะ”ไมม่ ีเสียงตอบกลบั มา
แตเ่ มอ่ื มนั เป็นความฝัน
สุดทา้ ยก็ตอ้ งต่ืน
เมื่อประตูไดแ้ งม้ ออก วาเนสซ่าเบิกตาโฟลงพร้อมที่ถาดขา้ วตม้ ตกลงสู่ฟ้ืน

“รายงานตามตรงไหมครับ คุณออกสั ”ผูส้ ืบสวนคนหน่ึงกล่าวกบั ออกสั เขากาํ ลงั นึกถงึ บทสนทนากบั พส่ี ะใภข้ องเขา เขากาํ ลงั สงสัย ว่าเขาคนน้นั รัก
พสี่ าวของเขาจริงๆหรือเปล่า แต่ตอนน้ีไดค้ าํ ตอบแลว้ เขาไม่ไดม้ องพี่สาวของเขาเป็นเพียงตวั แทนของผหู้ ญงิ คนน้นั แตเ่ ป็นสิ่งที่ผหู้ ญิงคนน้นั มอบให้
เขายงั รู้สึกผิดกบั การจากไปของผูห้ ญิงคนน้นั กลบั กนั กย็ งั รักตอ่ พี่สาวของเขา

“รายงานไปว่าเป็นคร่ึงโฮมนุ ครุสล่ะกนั ”

“ไอช้ ่ือประหลาดๆน้นั มนั อะไรกนั น่ะครับ”

“เอาน่าเขยี นๆไปเถอะ”ออกสั ยิม้ ออกมาเบาๆ คร้ังหนา้ เขาน่าจะมาที่น้ีใหม่ในฐานะของนา้ ของเดก็ คนน้นั และมาขอโทษใหม้ นั จริงๆจงั ๆไปเลยดีกว่า
นะ

ออกสั ยมิ้ เบาๆ ก่อนท่ีเสียงระเบิดปริศนาจะกระตุน้ ประสาทหูของเขา และคณะผสู้ ืบสวน

“น้นั อะไรน่ะ”

“พลงั เวท ระเบิดพลงั เวท”

“มหาศาลขนาดน้ี”ความสับสนและความวนุ่ วายทาํ ลายความสงบเมอ่ื ครู่ใหพ้ งั ลงในทนั ที ควนั ไฟและแสงสีแดงเลอื ดปริศนาระเบิดจา้ ออกมาไม่ห่าง
จากพวกเขา

“เหย้ มนั มาจาก”ผสู้ ืบสวนคนหน่ึงกลนื น้าํ ลายลงคอเอือกกอ่ นจะกลา่ วออกมาอยา่ งตื่นตะลงึ

“คฤหาสนม์ าร์แชล”

วาเนสซ่าแถบไมอ่ ยากจะเช่ือสายตาตนเอง เหมอื นวา่ ร่างกายของเธอก็ไมอ่ ยากจะเชื่อภาพที่ปรากฏตรงหนา้ เหมือนกนั ความสบั สนกลืนกินร่างกาย
ของสาวนอ้ ยเช่นกนั กบั ผเู้ ป็นพอ่ ที่จอ้ งมองอยา่ งตื่นตะลึง คลา้ ยวา่ ร่างกายของท้งั คนู่ ้นั โดนแช่แขง็ ไม่ใหข้ ยบั ไปไหน แค่แรงจะตะโกนบอกถึงความ
ผิดปกติน้ีกย็ งั แถบจะทาํ ไม่ไดด้ ว้ ยซ้าํ

ดวงตาของวาเนสซ่าจบั จอ้ งไปตรงหน้า ดวงตาสีแดงของพ่อและลกู เบกิ กวา้ ง พร้อมเสียงที่คา้ งอยใู่ นลาํ คอ สิ่งที่เกิดข้ึนตรงหนา้ น้นั

คอื ร่างของมารีเอต็ ท่ีกาํ ลงั ชกั ไปมาบนเตียง เสน้ เลือดปดู ข้นึ ท้งั ร่างดวงตากลอกสะบดั ไปมาปากอา้ กวา้ งคลา้ ยกาํ ลงั กรีดร้องทรมาณแต่ไม่มีเสียงหลุด
ลอดออกมาจากลาํ คอท่ีถกู เกาไปมาดว้ ยแขนท้งั สองขา้ ง แขนท้งั สองขา้ งคลา้ ยควบคุมไมไ่ ดแ้ ลว้ กาํ ลงั เกาไปมารอบบริเวณ ผวิ หนงั ถลอกและเตม็ ไป
ดว้ ยรอยแผลจากเลบ็ คมกริบน้นั เช่นกนั กบั เลอื ดสีแดงที่ไหลซิบๆออกมาจากปลายเลบ็

วาเนสซ่าเตรียมกระโจนตรงไปหาร่างของมารีเอต็ ดว้ ยความหวาดผวามากท่ีสุด ธีโอดอร์ก็เช่นกนั ในที่สุดเขาก็สามารถปล่อยเสียงๆหน่ึงออกจาก
ลาํ คอได้

“มารี!!”เขาวิ่งตรงเขา้ ไป ความชวั่ วูปทาํ ใหข้ าท้งั สองขา้ งของธีโอดอร์ว่ิงตรงไปยงั เตียงนอนของภรรยาของเขา ดวงตาแสดงอาการต่ืนตูมมากที่สุด
เท่าที่สามคี นหน่ึงจะแสดงอาการออกมาได้ เขากระวนกระวายทาํ อะไรไม่ถูกนอกจากจอ้ งมองภาพของภรรยาที่กาํ ลงั ชกั อยา่ งบา้ คลง่ั

“เฟลอร์เรสตัวร์”วาเนสซ่าหยบิ ไมก้ ายสิทธ์ิของแมต่ นข้ึนโบกสะบดั ร่ายคาถารักษาอยา่ งรวดเร็ว ไร้การแสดงผลใดๆ เวทรักษาไม่แสดงผล สาวนอ้ ย
เผลอถอยหลงั ไปหน่ึงกา้ วทนั ที ธีโอดอร์คุมสติตนเองไดห้ น่อยหน่ึงเมอื่ เห็นลูกสาวตนร่ายเวทรักษา เขาใชม้ อื ท้งั สองขา้ งจบั ร่างของมารีเอต็ ไวม้ น่ั ก่อน
จะค่อยๆจอ้ งมอง

และเพียงครู่เดียว ธีโอดอร์แผดเสียงตะโกนลน่ั พร้อมกระชากร่างของลูกสาวให้วิ่งตามเขาทนั ที เขารู้ ประสบการณใ์ นสนามรบและสนามการเมืองมา
ตลอด20ปี ทาํ ใหเ้ ขารู้ว่าสิ่งท่ีกาํ ลงั เกิดข้นึ กบั ภรรยาของเขาน้นั เป็นอะไรที่เลวร้ายท่ีสุดท่ีเขาเคยคิดเอาไว้

“ทา่ นพ่อ ทาํ ไม”

“หนี ตอนน้ีวงิ่ ใหเ้ ตม็ แรงเลย ลงไปช้นั ล่างซะ”สิ้นคาํ พดู น้นั ธีโอดอร์ก็หนั หลงั ชูคฑาคมท่ีเอวข้นึ มาพร้อมช้ีตรงไปขา้ งหนา้ มารีเอต็

“คุชโตดิเล-จงค้มุ ครอง”ผนงั พลงั เวทที่มองไมเ่ ห็นดว้ ยตาเปลา่ ถกู สร้างข้ึนทนั ท่ีเมือ่ ธีโอดอร์ปิ ดประตู เขาเหลอื บมองวาเนสซ่าท่ีวิ่งลงไปแลว้ พร้อม
กลืนน้าํ ลายเฮือกใหญ่ เขาน่าจะเหลือเวลาอธิบายลกู สาวของเขาอกี หน่อย แตเ่ หมือน มนั จะไมเ่ หลอื เวลาแลว้

เมื่อหอ้ งนอนของภรรยาเขาระเบิดออกเต็มแรงในระดบั ท่ีน่าจะสามารถเป่ าคฤหาสนห์ ลงั น้ีใหก้ ระจยุ ไปไดเ้ ลย ธีโอดอร์มองปลายผมตนเองสะบดั ตาม
แรงลม เขาไมไ่ ดร้ ับอนั ตราย ช้นั ที่ระเบิดมแี ค่ช้นั สอง ถา้ วาเนสซ่าลงไปแลว้ เขาจะมเี วลามากข้นึ ในการรับมือกบั ความน่าสยดสยองที่กาํ ลงั จะเกิดข้ึน

เมอื่ ไอความร้อนและควนั จากแรงระเบิดจางลง ธีโอดอร์ยกเลิกคาถาป้องกนั ลงดว้ ยการสะบดั คฑาคมของเขา ธีโอดอร์จอ้ งไปเบ้ืองหนา้ ร่างของมารี
เอต็ ใหญโ่ ตข้นึ จนตอนน้ียากจะเรียกวา่ มนุษยล์ กั ษณะการกลายร่างมรี ูปแบบคลา้ ยกบั พวกโฮมุนครุส แต่รุนแรงกว่า กอ้ นเน้ือฟองเต่งข้ึนตามตวั จนดนู ่า
สยดสยองและในกอ้ นเน้ือที่ขยายกม็ เี ส้นประสาท ดวงตา แขนขาเลก็ ๆติด เสน้ ผมสีขาวและดวงตาแดงก่าํ ที่คุน้ เคยน้นั คลา้ ยกบั วา่ อะไรซกั อย่างน้นั มนั
กาํ ลงั กลืนกินมารีเอต็ ธีโอดอร์รู้ว่าเวลาช่วยเหลือยงั คงมี และเขาคิดว่าเขาทาํ มนั ได้ ไม่รอชา้ กบั ความคิด ดยคุ หนุ่มยกคฑาคมข้นึ เตรียมต้งั ท่าในทนั ที

ดวงตาจบั จอ้ งเขา้ ลกึ ในเป้าตาของอีกฝ่ายท่ีคอ่ ยๆแหง้ เหือด ธีโอดอร์มองเขา้ ไปเขาพบกบั อดีต ยิ่งห่างนานยิ่งคดิ ถึง เขาถอนหายใจออกมาอยา่ งเหนื่อย
หน่ายพร้อมยิม้ เบาๆท่ีมุมปากราวกบั ว่าความทรงจาํ ท้งั หมดน้นั กาํ ลงั ย้าํ เตือนเขา

“10ปี แลว้ สินะ โมนิกา้ ”

“ฮุตส์!”วาเนสซ่าร่ายคาถาหยดุ น่ิงใส่เศษกอ้ นหินขนาดใหญ่ที่กาํ ลงั จะหล่นลงมาจากช้นั บน หินกอ้ นน้นั หยดุ กลางอากาศช่วยชีวิตแม่บา้ นคนหน่ึง
เอาไว้ ก่อนจะว่งิ ตรงเขา้ ไปประคองร่างของแมบ่ า้ นคนน้นั เอาไว้ ใบหนา้ เป้ื อนดินและฝ่นุ ของสาวนอ้ ยเต็มดว้ ยความสบั สนในสิ่งที่เกิดข้ึน

“คุณหนูคะ ทิง้ ฉนั ไวก้ ็ได้ ตรงน้ีมนั อนั ตรายไป”ไม่ทนั การเสียงสีกนั ของกาํ แพงอฐิ ท่ีเริ่มไม่มนั่ คงก็ดงั เสียดหูอกี คร้ัง วาเนสซ่าสะบดั ไมก้ ายสิทธ์ิอย่าง
รวดเร็ว การร่ายเวทโดยไม่พ่ึงคาํ ร่ายค่อนขา้ งกินพลงั เวทกลบั กนั การร่ายเวทโดยเปลง่ คาํ ร่ายจะประหยดั และสามารถยดื ความสามารถในการต่อสู้
ออกมาใหไ้ ดน้ านกว่า หากคาํ นึงถึงการใชง้ านการร่ายเวทดว้ ยคาํ ร่ายจะมีประสิทธิภาพมากกว่า แตค่ ร้ังน้ีวาเนสซ่าเลือกอยา่ งแรกเพราะความรวดเร็ว

หินหลายกอ้ นหยดุ คา้ งกลางอากาศเหล่ากาํ แพงท่ีกาํ ลงั จะถลม่ ก็พลนั หยดุ นิ่งในทนั ใดราวกบั ถกู หยดุ เวลา วาเนสซ่าคอ่ ยๆประคองร่างของแมบ่ า้ นที่ตวั
สูงกว่าตนหลายเท่าออกจากซากปรักหกั พงั อย่างทลุ กั ทลุ วาเนสซ่าจอ้ งมองภาพดา้ นบน ราวเวลาถูกชะลอลง เสียงคมดาบและกรงเลบ็ ปะทะกนั ดงั
สนน่ั ประกายไฟและเปลวเพลิงจากคาถาส่งแสงและสีจนลายตา

วาเนสซ่าว่งิ ส่งร่างของสาวใชไ้ ปรวมกบั เหล่าผูท้ ี่ถกู ช่วยเหลือออกมาแลว้ แมค้ วามไม่เขา้ จะเต็มอกแต่หนา้ ท่ีของตนในฐานะของบุตรสาวน้นั มากอ่ น
เธอสาํ รวจจาํ นวนของสาวใชท้ นั ที

“มเิ ชล จาํ นวนคนใชใ้ นบา้ นคอื 42คน รวมคนสวนเป็น56คนสินะ ครบแลว้ ใช่ไหม”หวั หนา้ พ่อบา้ นเป็นชายวยั กลางคนใบหนา้ เกล้ยี งเกลา ผมสีน้าํ
ตาลส้ันตดั เป็นระเบียบสวมชุดเครื่องแบบเป็นระเบียบ เขาพยกั หนา้ ตอบรับคาํ ถามของวาเนสซ่า

“ถา้ ครบแลว้ อยนู่ ่ิงๆไวก้ ่อนนะคะ หนูไม่รู้ว่าการปะทะจะแรงข้ึนไหม”ใจเยน็ ไว้ ใจเยน็ ไว้ วาเนสซ่า เธอพร่ําบอกตนเองในใจให้ใจเยน็ ลงการจะร่าย
เวทเลยี นแบบจากคร้ังแรกท่ีเห็นในทนั ทีเลยก็คงจะยาก แตใ่ ช่ว่ายากแลว้ จะทาํ ไม่ได้

“คชุ โตดิเล”คร้ังแรกไมไ่ ดผ้ ล

“คชุ โตดิเล”คร้ังที่สองกย็ งั เช่นเดิม วาเนสซ่าจิ๊ปากออกมาอยา่ งไม่สบอารมณ์ การร่ายคาถาเลยี นแบบไมใ่ ช่ของท่ีจะทาํ ในทีเดียวไดแ้ บบทีคิดไว้ เปลว
ไฟรุงไห้มจากดา้ นใน กาํ ลงั เผาคฤหานส์ส่วนบนอยู่ วาเนสซ่าไดแ้ ต่กาํ หมดั แน่น การปะทะกาํ ลงั รุนแรงข้นึ แบบท่ีไมน่ ่าเชื่อ วาเนสซ่าจอ้ งมองไปยงั
เหล่าแมบ่ า้ นพ่อบา้ นท่ีท้งั หมดลว้ นไมม่ เี วทมนต์

“อยนู่ ิ่งๆไวก้ ่อนนะคะ หรือหนีไปรอดา้ นนอกก่อนไดเ้ ลย ระหว่างน้ีหนูจะร่ายคาถาป้องกนั ให้นะคะ”พริบตาท่ีคาถาป้องกนั อยา่ งง่ายน้นั คลุมตวั ของ
เหล่าคณะพ่อบา้ นแมบ่ า้ นทนั ที

“ไปรอขา้ งนอกทีเถอะคะ่ การปะทะดว้ ยเวทมนตม์ นั กาํ ลงั จะแรงข้นึ ตอ่ จากน้ีแลว้ ”

“ไมไ่ ดน้ ะคะคุณหนู เราสญั ญาต่อคณุ ชายกบั คณุ นายแลว้ ”ขณะที่เปลวเพลงิ กาํ ลงั ลามจากดา้ นในตรงเขา้ มาหากลุ่มคนใช้ วาเนสซ่าตะบดั ฟาดไม้
กายสิทธ์ิเตม็ แรงพร้อมร่ายคาถาโดยไม่เปลง่ เสียง หยดน้าํ ถูกสร้างในหน่ึงวกิ อ่ นที่มนั จะพุ่งตรงไปเป็นกาํ แพงน้าํ ขนาดใหญป่ ้องบริเวณเอาไว้

“ทา่ นพ่อกบั ท่านแมก่ ็ไม่อยากใหพ้ วกท่านตายเหมือนกนั น้นั แหละ ออกไปก่อนเลย”วาเนสซ่าย้าํ คาํ เดิมของตนเอง ณ สถานทีน้ีไม่มีใครมองวาเนสซ่า
เป็นแคเ่ ด็ก พวกเขามองวาเนสซ่าเหมือนที่พวกเขามองธีโอดอร์หรือมารีเอต็ เธอคอื ผคู้ ่คู วรกบั คนที่จะเหมาะกบั ตาํ แหน่งผปู้ กครองคนตอ่ ไปจริงๆ แม้
จะยงั อายนุ ้อยแตก่ ลบั สามารถควบคมุ สถาณก์ ารณไ์ ดอ้ ย่างอยหู่ มดั ท้งั ยงั สร้างสภาวะผนู้ าํ ให้ตนเองได้ ไมน่ ่าเชื่อว่าเด็กคนน้ีพ่งึ จะอายเุ พยี ง10ขวบ

“ไปซะ พวกหน่วยสืบสวนดอยส์เบิร์กไม่น่าจะไปไกลจากตรงน้ี พวกเขาน่าจะไดย้ นิ เสียงระเบิดแลว้ เขา้ ไปรอการคุม้ ครองจากพวกเขาซะ ส่วนฉนั
จะอยตู่ รงน้ีเอง”วาเนสซ่าแสดงเจตจาํ นงของตนเองชดั เจนว่าจะอยตู่ ่อ ดว้ ยการสะบดั ไมก้ ลางอากาศอีกคร้ัง กาํ แพงน้าํ บางส่วนท่ียงั ไมร่ ะเหยกลายเป็น
ไอน้าํ ลอยตวั ข้นึ กลบั กลายเป็นแท่งคลา้ ยหอก ปลายคมของมนั และลาํ หอกเป็นน้าํ ท้งั หมด หอกน้าํ ขนาดเท่าหอกจริงประมาณ4เลม่ ลอยข้ึนเหนือหวั
วาเนสซ่า

ธีโอดอร์กลงิ้ กลบั หลงั อยา่ งรวดเร็วพร้อมใชส้ ันเทา้ เหยียบผนงั และถบี ตวั เองตรงไปขา้ งหนา้ ปลายดาบสะบ้นั ฟาดใส่กอ้ นเน้ือที่งอกออกมาให้ขาดออก
อยา่ งชาํ นาญและรวดเร็ว ยงั ไม่ทนั ที่บาดแผลจะไดฟ้ ้ืนตวั ธีโอดอร์กห็ มนุ ตวั กลางอากาศและวนกลบั มาฟาดที่เดิมอกี คร้ัง

เปลวไฟไหลออกจากปากของมนั ธีโอดอร์กระชากตวั หลบกลางอากาศกอ่ นจะกลงิ้ หลบลูกไฟอีกสามลูกท่ีตรงมาทางเขา หน่ึงลกู หลบได้ อีกสองลูก
เขาตวดั ดาบปัดมนั ให้หายไป ก่อนที่จะกระโจนเขา้ รุกตอ่ โดยไม่สนว่าตรงหน้าน้นั จะเตรียมเวทบทต่อไปทนั หรือเปลา่

เขาสะบดั ตวั อย่างชาํ นาญ มอื หน่ึงขา้ งดนั ฟ้ืนและตีลงั กาหลบการโจมตีจากแขนขนาดใหญ่ วงแขนน้นั อา้ กวา้ งและฟาดเตม็ แรงใส่จุดที่ธีโอดอร์เคยอยู่
เสียงสนนั่ หวน่ั ไหวดงั ไปทว่ั บริเวณ ธีโอดอร์ประหลาดใจอยา่ งมากท่ีมนั ไมถ่ ลม่

“วาเนสซ่าสินะ เหอะ สุดยอดจริงๆ”ธีโอดอร์กล่าวชมลูกสาวเบาๆพร้อมสะบดั คฑาคมที่เป้ื อนดว้ ยเลือด ก่อนจะต้งั ท่าอกี คร้ังและกระโจนเขา้ หาร่าง
ของภรรยาทนั ที

คมดาบสะบ้นั ตดั ชิ้นส่วนตา่ งๆท่ีงอกออกมาไดอ้ ยา่ งชาํ นาญราวกบั เป็นการหน่ั ผกั เขาเคลื่อนไหวอย่างปราดเปรียวและรวดเร็วเหมอื นกบั ท่าทางอนั
สง่างามเวลาที่เหลา่ นกั เตน้ บลั เลห์ไดโ้ ลดแล่นบนเวที ธีโอดอร์กระชากดาบของเขาออกจากชิ้นส่วนท่ีเสียบติดมาก่อนจะเผาทิง้ อยา่ งรวดเร็ว

ในสถาณ์การณแ์ บบน้ีเขาไมส่ นเรื่องการยนื ในสนามรบนาน เขาตอ้ งการแขง่ กบั เวลา เวลาท่ีอาจจะทาํ ใหแ้ ผนการของเขาพงั ได้ ณ ปลายคฑาคมร่างอนั
ดูไม่ไดข้ องภรรยากาํ ลงั ทาํ ให้เขาปวดใจอยา่ งถงึ ที่สุด การกดั กิน

น้นั ส่ิงท่ีเกิดข้ึนกบั โมนิกา้ และกาํ ลงั เกิดข้นึ กบั ภรรยาของเขา การกดั กินของพลงั เวทมนั เป็นเช่นน้ีและมนั เป็นปกตใิ นหมู่สงั คมของนกั เวทจนมตี าํ รา
หลายเล่มเขียนวิธีการรับมือเอาไวแ้ ลว้

แมม้ นั จะเชื่อไมไ่ ดแ้ ละไมส่ าํ เร็จผลหลายคร้ังกต็ าม

การถูกกลืนกินคอื การที่สภาพพลงั เวทในตวั ของคนๆน้นั เส่ือมถอยจนถงึ ระดบั สูงสุดไม่ก็สภาพจิตใจเสื่อมถอยจนถึงระดบั ต่าํ สุด อาจจะเป็นอยา่ งใด
อยา่ งหน่ึงไมก่ ็ท้งั สองอย่าง ธีโอดอร์ไม่อยากจะฟันธงว่าสิ่งที่เกิดข้ึนกบั ภรรยาของเขาน้นั เป็นอย่างหลงั

สาเหตุที่มนั เป็นแบบน้ีไปไดใ้ นแง่ดีที่สุดเขาอาจจะคิดว่าเป็นเพราะเธอรับตวั อ่อนในมดลูกของโมนิกา้ มาทาํ ให้ผลของการกดั กินในตวั โมนิกา้ ติดมากบั
เดก็ คนน้นั ดว้ ย น้นั ทาํ ให้การกดั กินไมเ่ กิดกบั เด็กแตเ่ กิดกบั มารดาแทน ธีโอดอร์วเิ คราห์ขณะที่ใชด้ าบป้องการโจมตึท่ีมาจากแขนใหญ่ยกั ษน์ ้นั

ธีโอดอร์ป้องมนั ไดอ้ ยหู่ มดั กอ่ นจะสะบดั ตดั แขนใหญ่น้นั ไดอ้ ยา่ งง่ายดายราวหน่ั เนย ก่อนจากน้นั เขาจะจอ้ งมองไปยงั ร่างที่บูดเบ้ียว ตอนน้ีไม่อาจจะ
เรียกไดว้ า่ สถาณ์การณ์เขา้ ทาง ธีโอดอร์ไดแ้ ต่คิดวา่ ตอ้ งลงมอื ให้ไวกว่าน้ีและไมม่ ีเวลามาสนใจเร่ืองเลก็ ๆนอ้ ยๆกว่าน้ีแลว้ แม้ ภรรยาของเขาอาจจะ
เจ็บปวดก็ตาม แตเ่ พอื่ ช่วยแลว้ ตอ่ ให้มนั เป็นแบบน้นั ก็ยงั ตอ้ งทาํ

เขาสูดหายใจเขา้ เตม็ ปอดพร้อมชูปลายคทาตรงไปขา้ งหนา้ เหมือนเป็นการทา้ ทาย และเม่อื ร่างอปั ลกั ษณ์ที่เละดว้ ยกอ้ นเน้ือที่แยกออกมาจนไม่เหลอื
สภาพหญิงสาวแสนสวยดงั่ เดิมว่ิงตรงเขา้ มาธีโอดอร์ก็หุบทุกอารมณ์ของตนลงทนั ที

“ทารเดห์ เดซิเน่ ซีเล่-จงช้า จงหยุด จงสงดั ”ส้ินคาํ ร่ายคาถาระดบั สูงของธีโอดอร์ร่างสูงน่ากลวั น้นั ก็หยดุ ชะงกั ลงกบั ที่ ไม่ใช่ มนั ชา้ ลง ชา้ จนถึงแถบ
จะไม่ขยบั ชา้ จนแถบนึกว่าหยดุ เวลาเอาไว้ ธีโอดอร์พุ่งตรงไปหาร่างของภรรยาพร้อมใชค้ ฑาคมตดั ช้ินเน้ือออกอยา่ งรวดเร็ว

เพือ่ ตดั ชิ้นส่วนท่ีกาํ ลงั กลนื กินภรรยาของเขา และควา้ นตวั เธอเอาไวใ้ หไ้ ด้

หญิงสาวนอนไม่ไดส้ ติอย่ภู ายในกอ้ นเน้ือ เธอช่างดูทรุดโทรม ใบหนา้ ซีดเผือกราวกบั ตน้ ไมท้ ่ีกาํ ลงั จะตาย ดวงตาท้งั สองขา้ งหลบั สนิท แขนขาเต็ม
ดว้ ยรอยแผลจากดาบของเขา ขาของเธอหายไปหน่ึงขา้ งเหลอื แต่กระดกู สีขาวและเลือดสีแดงไหลซิบ ธีโอดอร์กระชากร่างของเธอออกจากกอ้ นเน้ือ
และโอบกอดเอาไวใ้ นออ้ มแขน เขายมิ้ เบาๆพร้อมปัดผมภรรยาของเขาดว้ ยสีหนา้ ท่ีเตม็ ไปดว้ ยความรักไคร่

“มารี ไมเ่ ป็นไร ไมเ่ ป็นไร ไมเ่ ป็นไรแลว้ ”ธีโอดอร์ควา้ ร่างของภรรยาเขา้ มากอดเอาไวใ้ นออ้ มกอด ใบหนา้ ของเขา ว่างเปล่า เขารู้สึกเช่นน้ีมาแตไ่ หน
แตไ่ รแลว้ เพยี งแตค่ ร้ังน้ี อีกคร้ังท่ีชีวิตของเขาถกู รบกวน แมจ้ ะเตรียมใจไวบ้ า้ งแต่กไ็ ม่คิดวา่ มนั จะมาในช่วงเวลาท่ีเขากาํ ลงั มีความสุขมากที่สุดแบบน้ี

ชีวิตใหม่ไร้คาวเลอื ดจากสงคราม ที่กาํ ลงั จะเริ่มตน้ ดว้ ยลกู สาวแสนน่ารักคนหน่ึงตอ้ งจบลงที่การห่าํ หนั่ กนั กบั สิ่งท่ีควรจะจบลงเมอ่ื สิบปี ท่ีแลว้

ธีโอดอร์ไมร่ ู้จะกล่าวเช่นใดดีกบั มารีนอกจากคาํ ว่าขอโทษเขากล่าวเช่นน้นั ซ้าํ ๆดว้ ยเสียงสะอ้ืน เสียงของเทา้ เลก็ ๆกาํ ลงั ตรงข้ึนมา ธีโอดอร์รู้ว่าเป็นลกู
สาวตนแน่นอน เขากาํ ลงั จะยนื ข้ึนพร้อมพยายามซ่อนร่างอนั ดูไม่ไดข้ องแม่ของเด็กคนน้ีกอ่ นเพ่ือไม่ให้เธอช็อคมากไป

เพียงแต่ว่า ตอนน้นั ที่หางตาของเขาเหลอื บไปเป็นบางอยา่ ง ธีโอดอร์ไมค่ าดฟันเขาเบิกตาตะลงึ ทนั ที เหมอื นทอ้ งไส้ของเขากาํ ลงั ป่ันป่ วนที่สุดเขาส่าย
หนา้ ไปมาอยา่ งไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเองแต่นอ้ ย ฝีเทา้ ไกล้ เขา้ มาแลว้ เขาจอ้ งมองรอยยมิ้ น้นั ดว้ ยความตะลึงงนั กอ่ นท่ีจะอา้ แขนสุดแรงพร้อม
ตะโกนสุดเสียงกอ่ นหนา้ ที่เขาควรจะชกั คฑาคมออกมาเพื่อทาํ การป้องกนั ตวั เสียอีก

“ไม่ วาเนสซ่า อยา่ !!”กระสุนขนาดเลก็ เทา่ เขม็ ท่ีสมควรเรียกวา่ ลกู ดอกมากกวา่ พุ่งเสียบคอของมารีเอต็ และเขา และพริบตาตอ่ จากน้นั

ร่างของมารีเอต็ ก็กรีดร้องออกมา ดวงตาเบิกโฟลงอยา่ งทรมาณ เสียงกรีดร้องน้นั ดงั กลบเสียงตะโกนของธีโอดอร์ไปจนหมดสิ้นธีโอดอร์ส่ายหนา้ ไป
มาพร้อมจอ้ งไปในทิศทางเดียวกบั เม่อื ก้ีอยา่ งโกรษแคน้

ธีโอดอร์ลุกข้นึ อยา่ งทลุ กั ทเุ ล เขาจอ้ งมองภรรยาของเขาอย่างตะลึงงึนงนั เสียงกรีดร้องที่ไม่แมแ้ ต่จะกรีดร้องออกมาสะทอ้ นไปมาในลาํ คอขงเขา
ตอนน้ีสิ่งที่เขากลวั ที่สุดก็ไดเ้ กิดข้นึ แลว้ การถูกกลนื กินโดยสมบูรณแ์ บบ ไม่อาจจะกลบั คืนสู่ตวั ตนเดิมแลว้ การกลนื กินแบบน้นั ตอ้ งใชร้ ะยะเวลาที่
ยาวนาน แตม่ นั กส็ ามารถถกู เร่งไดอ้ ยา่ งง่ายดายโดยอาศยั เพียงยาไมก่ ็คาํ สาบเลก็ นอ้ ยเท่าน้นั และกระสุนขนาดเลก็ น้นั กน็ ่าจะเป็นแบบน้นั

เสียงกดั ฟันกรอดดงั ข้นึ จากเขา ก่อนจะหยบิ คฑาเตรียมเขา้ ปะทะตอ่ แตค่ วามเจ็บปวดท่ีจุดท่ีถูกยงิ ก็ทาํ ใหร้ ่างของธีโอดอร์ชะงกั คา้ งทนั ที สกดั พลงั
เวท!! ธีโอดอร์คดิ ในใจอยา่ งตะลึง แมจ้ ะไมอ่ ยากเชื่อสายตาตนเอง แตส่ ่ิงท่ีทาํ ไดม้ ากที่สุดก็มแี ตเ่ พยี งหยดุ มารีเอต็ ใหไ้ ด้ ไมก่ ็ ฆ่าเธอใหไ้ ด้

ไมน่ านนกั ร่างของมารีเอต็ กย็ นื ตรงพร้อมจอ้ งตรงมาทางธีโอดอร์ดว้ ยแววตาไร้ชีวา ดวงตาคู่น้นั ไมใ่ ช่ดวงตาของส่ิงมีชีวติ ตาขาวกลายเป็นสีดาํ และ
ดวงตาที่ดุร้ายคลา้ ยสัตวป์ ่ าที่หิวโหยกาํ ลงั จอ้ งมาทางเขาอยา่ งไร้อารมณ์ ธีโอดอร์รู้ดีการกลืนกินโดยสมบูรณ์จะส่งผลยงั ไงบา้ ง

การลบเลือนตวั ตนที่เคยมีมากอ่ นหนา้ ของคนๆน้นั ไปเลย และทาํ ให้กลายเป็นแค่เคร่ืองจกั รสงั หารไม่เลอื กหนา้ ที่พร้อมจะฆ่าท้งั มิตรและศตั รู ธีโอดอร์
คิดว่าน้นั จะเป็นส่ิงที่เลวร้ายท่ีสุดที่จะเกิดข้ึนหากโดนพลงั เวทกลืนกิน แตเ่ มือ่ มาเจอกบั ตวั แลว้ มนั ยิ่งกว่าคาํ ว่าเลวร้ายเสียอีก

ตามความเชื่อของกลุม่ ชนชาติทางตะวนั ออก เช่ือว่าเหลา่ ผทู้ รมาณจากการถกู กลืนกินน้นั มีทางออกเดียวคือการสังหาร นบั ต้งั แต่ท่ีไดย้ นิ ไมร่ ู้ดว้ ย
ทศั นะคติของชนชาติตะวนั ตกแบบเขาหรือเปล่าเขาคิดว่าการฆา่ ไปแบบน้นั โดยไร้การศกึ ษาวิจยั กอ่ นมนั น่าเสียดาย

แต่เมือ่ มนั เกิดข้ึนตรงหนา้ เขา เขาอยากจะตบหนา้ ตวั เองซกั ฉาดใหญ่ เพราะเขาไมไ่ ดต้ ระหนกั ถงึ สิ่งหน่ึง ผทู้ ่ีถูกกลืนกินลว้ นมีคนรักและครอบครัว ผทู้ ี่
ถูกกลืนกินน้นั มีความปราถนาและความตอ้ งการ และผูท้ ่ีถูกกลืนกินน้นั ธีโอดอร์เลกิ คดิ อะไรเร่ือยเปื่ อยขณะที่มารีเอต็ กาํ ลงั ช้ีไมก้ ายสิทธ์ิเตรียมร่าย
คาถามาทางเขา

ณ ปลายคมคฑา สิ่งท่ีเลวร้ายที่สุดเท่าที่เขาจะคิดฝันกาํ ลงั เกิดข้นึ ตรงหนา้ เขา ธีโอดอร์ช้ีคมของคฑาคมออกทา้ ทายแมร้ ่างกายตนจะเจียนตายแลว้ ก็ตาม
รอยยิม้ ผดุ ออกจากใบหนา้ หาใช่เพราะความบรรเทิงไม่

น้นั คือรอยยิม้ ท่ีกาํ ลงั สมเพชและดา่ ถอตนเองอยู่ ชารล์ ธีโอดอร์ มาร์แชล กา้ วเขา้ สู่การปะทะที่เลวร้ายที่สุดในชีวติ ของเขา

และผูท้ ี่ถกู กลนื กินน้นั กล็ ว้ นตอ้ งการที่ตายเป็นของตนเอง