คํา ยื ม
ภาษา
เขมร
BY ครตู ัก
ไทยกับเขมรมคี วามสมั พนั ธก์ ันมานบั พนั ป
การเปนประเทศเพอื นบา้ นทําใหภ้ าษาเขมร
เขา้ มามอี ิทธพิ ลในประเทศไทย
นอกจากนยี งั มกี ารอพยพของชาวมอญ
และชาวจามเขา้ มาในประเทศไทย
ปจจุบนั ภาษาเขมรอยูค่ ่กู ับวถิ ีชวี ติ คนไทยผา่ นทางวรรณคดี
และคําราชาศัพท์เปนสว่ นมาก
สาํ หรบั การนาํ คําภาษาเขมรมาใชใ้ นชวี ติ ประจาํ วนั
มที ังการยมื มาใชโ้ ดยตรงและยมื คําทีแผลงแล้วมาใช้
ภ า ษ า เ ข ม ร เ ป น ภ า ษ า คํา โ ด ด
จั ด อ ยู่ ใ น ต ร ะ กู ล ม อ ญ - เ ข ม ร
คํา ดั ง เ ดิ ม ส่ ว น ใ ห ญ่
เ ป น คํา พ ย า ง ค์ เ ดี ย ว แ ล ะ เ ป น คํา โ ด ด
ถื อ เ อ า ก า ร เ รีย ง คํา เ ข้ า ป ร ะ โ ย ค
เ ป น สาํ คั ญ เ ช่ น เ ดี ย ว กั บ ภ า ษ า ไ ท ย
แ ต่ มี ลั ก ษ ณ ะ บ า ง อ ย่ า ง ต่ า ง ไ ป จ า ก
ภาษาไทย
ภคําายษืมาเขมร สาเหตุ
ของการรบั มาใช้
1. ไทยกับเขมรมกี าร 2. ประชาชนไทยและเขมร
ติดต่อ และรบั ถ่ายทอด ต่างมคี วามนยิ มนบั ถือ
วฒั นธรรมและ ภาษาของกันและกัน
อารยธรรมกันมาชา้
นาน
3. ไทยรบั เอาคําราชาศัพท์ 4. ภาษาเขมรมจี าํ นวน
จากเขมรเนอื งจากรบั หนว่ ยเสยี งใกล้เคียง
รูปแบบการปกครองมา กับภาษาไทย และมี
ใช้ เสยี งคล้ายคลึงกันอยู่
มาก
5. นกั ปราชญร์ าชบณั ฑิตผรู้ ู้ 6. ภิกษุ สามเณรทางพุทธ-
ภาษาเขมร น าเอาภาษา ศาสนา โดยมากเล่าเรยี น
เขมรมาใชส้ อดแทรกในคํา เขยี นอ่านอักษรขอมโบราณ
จารกึ และในคําประพนั ธบ์ ท และมกั ถือวา่ เปนอักษร
รอ้ ยแก้ว รอ้ ยกรอง สาํ คัญและศักดิสทิ ธใิ ชใ้ น
อันเกียวกับศาสนาและ ทางศาสนา ไสยศาสตร์ และ
พธิ กี รรม คาถาอาคม
ลั ก ษ ณ ะ คํา ภ า ษ า เ ข ม ร
คําเขมร มกั ขนึ ต้นดว้ ยคําวา่ บงั บาํ บนั บรร
1 เชน่ บงั คม บงั อาจ บาํ เพญ็ บาํ เหนจ็ บาํ นาญ บาํ บดั บนั ทึก บนั ดาล
บนั ได บรรพชา บรรทม
2 คําเขมร นยิ มสระ อํา ( ํา )
เชน่ กําหนด คํารบ ชาํ รดุ ดาํ เนนิ ตํารา สาํ ราญ อํานวย
คําเขมรบางคําไมป่ รากฎสระ อํา ( าํ ) แต่สามารถแผลง อํา ได้ เชน่
เกิด แผลงเปน กําเนดิ
เดนิ แผลงเปน ดาํ เนนิ
ทาย แผลงเปน ทํานาย
จง แผลงเปน จาํ นง
จอง แผลงเปน จาํ นอง
เสยี ง แผลงเปน สาํ เนยี ง
พกั แผลงเปน พาํ นกั
อวย แผลงเปน อํานวย
แขง็ แผลงเปน คําแหง, กําแหง
ครบ แผลงเปน คํารบ
ตรวจ แผลงเปน ตํารวจ
ตรสั แผลงเปน ดาํ รสั
ปรงุ แผลงเปน บาํ รงุ
เปรอ แผลงเปน บาํ เรอ
** คําก่อนแผลง หรอื หลังแผลงสระอํา ( าํ ) นบั วา่ เปนคําเขมรทังคู่
เชน่ คําวา่ “เกิด” และ “กําเนดิ ”ต่างก็เปนคําเขมร
3 คําเขมรมกั สะกดดว้ ยพยญั ชนะ จ ญ ร ล ส
เชน่ อาจ เสดจ็ เสรจ็ เจรญิ สราญ เผอิญ ควร บงั อร บนั ดาล
กํานลั ตรสั
ลั ก ษ ณ ะ คํา ภ า ษ า เ ข ม ร
4 4. คําเขมรมกั ใชอ้ ักษรนาํ (ยกเวน้ ห นาํ และ อ นาํ )
เชน่ โฉนด เขมา่ จมูก ถวาย ขนนุ ฉลู ฉงน ถนน สนกุ เสวย
ขนง เขนย
5 คําเขมรมกั ใชค้ ําควบกลํา
เชน่ กระบอื โปรด ตรสั เพลิง เขลา ไพร
ส รุ ปค1าํ .เ2มข.3ักมน.4ขริมย.นึ้มมักมตลี สสักนกั ะรใษดกะชณดวออยดกั ําะคษวส(ํายราํ ําวพนค)า ํยาัญหัญบ(รย5งั อืชกปบนแเรําวะผะน บลจกงันหาญอรบนํารรําร(ลแําสล) ะเขอา นไปําไ) ด