มีดพร้านาป้อ OTOP

สินค้า OTOP ในเมืองตรัง

มีดพร้านาป้อ

จัดทำโดย

เด็กชายสรุจ กฤตปุญญพัฒน์

เด็กหญิงกชบัว สุจริตธุระการ

เด็กหญิงกมลลักษณ์ สังการ

เด็กหญิงปภิณญา แซ่ตั้น

เด็กหญิงศิริลักษณ์ ควนวิลัย

ที่ปรึกษา

คุณครู จิราวรรณ รักษา

สารบัญ ก

เรื่อง หน้า
สารบัญ ก
ที่มา ๑
วัตถุประสงค์ ๓
วิธีการผลิต ๔
เอกสารประกอบ ๕

๑

มีดพร้านาป้อ
NAPO'S MACHETE

ที่มา??

คำว่า “นาป้อ” ซึ่งเป็นชื่อเรียกชุมชนนั้น เล่ากันมาว่าแต่เดิมบริเวณ
ทุ่งนาทางทิศเหนือซึ่งเป็นอาณาเขตของหมู่ที่ 1, 3 ม7 ม8และ 9 เป็นทุ่ง
ป่าละเมาะมีต้นกะพ้ออยู่เป็นส่วนใหญ่ เมื่อชาวบ้านบุกเบิกทำเป็นที่นาจึง
เรียกว่า นากะพ้อ ต่อมาเพี้ยนเป็น นาพ้อ และนาป้อ ในที่สุด ปัจจุบัน
บริเวณที่ทำนาดังกล่าวไม่มีการทำนาแล้ว ซึ่งเปลี่ยนแปลงไปตามยุค สมัย
ที่นาบางส่วนถูกขายให้นายทุนปลูกปาล์มน้ำมัน บางส่วนปลูกยางพารา
บางส่วนใช้เป็นโรงตีมีด (เช่นของนใาจยประเวช ชิตจันทร์ เป็นต้น) ทุ่งนา
ดังกล่าวเมื่ทางรัฐบาลได้ตัดถนนเลี่ยงเมืองตรังทำให้เป็นส่วนหนึ่งบริเวณ
วงแหวนรอบในองค์การบริหารส่วนตำบลควนปริง

บ้านนาป้อเป็นหมู่บ้านที่มีชื่อเสียงมาช้านานแล้วในการผลิตมีดพร้า
หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า ตีมีดพร้า มีดพร้าเป็นมีดที่ใช้ในการเกษตร และ
ชีวิตประจำวันของเกษตรกร จากคำบอกเล่าของชาวบ้านที่นี่บอกว่า การตี
มีดพร้ามีมาตั้งแต่ตั้งชุมชนบ้านนาป้อก็นับร้อยปีแล้ว คนที่เป็นต้นตำรับ
คือนายเด่น ชิตจันทร์ หรือ บังเด่น ที่คนนาป้อและคนทั่วๆ ไปรู้จักเป็น
อย่างดี ครั้งที่บังเด่น ตีมีดพร้า ก็ถ่ายทอดวิชาให้กับลูกๆ หลานๆ และ
คนในชุมชนให้ได้มีอาชีพติดตัว

๒

นายคมสัน ชิตจันทร์ อายุ 39 ปี เป็นบุตรชายของบังเด่น ผู้
บุกเบิกตีมีดพร้ารายแรกบอกกับ นสพ.บ้านเมืองว่า เกิดมาก็เห็น ปะ
(พ่อ) ตีมีดพร้าขายให้กับชาวบ้าน ซึมซับอาชีพตีมีดพร้ามาตั้งแต่เด็ก
จึงมีความรักในอาชีพนี้มาตลอด ก่อนหน้านี้ตีมีดพร้าร่วมกับพี่ชายคือ
ประเวท แต่มาระยะหลังก็แยกมาทำเป็นอาชีพส่วนตัว ประมาณ 5 ปี
แล้ว ปัญหาอุปสรรคของการผลิตมีดพร้าคือ ขาดแรงงานมีฝีมือ เพราะ
อาชีพตีมีดเป็นงานที่เหนื่อย ต้องใช้แรงงาน ใจไม่รักทำไม่ได้ คนที่รัก
ในอาชีพนี้มีน้อย

๓

วัตถุประสงค์

ประโยชน์หลัก ๆ ของการทำมีดพร้านาป้อมีดังนี้คือ

1.เพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการทำงานต่างๆของชุมชน เช่น ทำไร่ทำนา
2.เพื่อใช้ในการตัด สับ ฟัน เหลากิ่งไม้ หวดหญ้า ตัดเถาวัลย์ ถาง
ป่า และเป็นอาวุธ
3.เพื่อเป็นอาชีพเสริม นอกจากทำรายได้ให้แล้ว ยังสามารถรักษา
วัฒนธรรมที่สืบทอดมาตั้งแต่บรรพบุรุษเอาไว้ ชาวนาป้อยังได้ผลิต
จอบ เสียม ขวาน มีดกรีดยาง เพื่อใช้ในการเกษตรกรรมต่าง ๆ

การผลิตมีดพร้านาป้อที่ถือเป็นการอนุรักษ์และสืบทอดวัฒนธรรม
ของชุมชน เพราะมีดทุกเล่มจากนาป้อ ล้วนแล้วแต่เป็นฝีมือของคน
ท้องถิ่น

๔

วิธีการผลิต

1. ขั้นตอนการตัดเหล็ก เพื่อให้ได้แผ่นเหล็กตามขนาดที่ต้องการ
2. ขั้นการขึ้นรูปหรือการแปรรูป เพื่อตกแต่งโครงร่างให้เป็นรูป
โค้งตามลักษณะของมีดพร้า
3. ขั้นตอนการแต่งรูป ทำให้ได้มีดพร้าที่มีรูปร่าง รูปทรงที่เป็น
เอกลักษณ์และสวยงาม
4.ขั้นตอนการตีตรา เป็นการประทับตราหรือยี่ห้อลงบนมีดพร้า
5. ขั้นการแต่งผลิตภัณฑ์ เป็นขั้นสำคัญ คือทำให้มีดพร้ามีความ
คมและเรียบสวยงาม
6. ขั้นตอนการชุบ เป็นขั้นตอนที่ทำให้มีดมีความคม ความแกร่ง
และความทนทาน

๕

เอกสารประกอบ

วิสาหกิจชุมชนมีดพร้านาป้อ. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก.
https://www.technologychaoban.com.

(วันที่สืบค้นข้อมูล : ๑๘ ธันวาคม ๒๕๖๕)

ฐานข้อมูลภาคใต้ สำนักทรัพยากรการเรียนรู้คุณหญิงหลงฯมอ. [ออนไลน์].
เข้าถึงได้ จาก.
https://clib.psu.ac.th/southerninfo/content/5/716aa547.

(วันที่สืบค้นข้อมูล : ๑๘ ธันวาคม ๒๕๖๕)

ประวัติมีดพร้านายป้อตรัง. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก.
https://sites.google.com/site/midphranaportrang/prawati

(วันที่สืบค้นข้อมูล : ๑๘ ธันวาคม ๒๕๖๕)