แผนพัฒนาสถิติระดับจังหวัด พ.ศ.2566-2570

แผนพฒั นาสถติ ริ ะดับจงั หวดั

(พ.ศ. 2566 - 2570)

ภเู ก็ต

“Good statistics for decision makers”

คณะกรรมการสถติ ิระดับจังหวดั ภูเกต็



คำนำ

การพัฒนาประเทศ ทั้งในระดับประเทศ ระดับภารกิจ และระดับพื้นที่ต่างให้ความสำคัญกับการใช้
“สถิติที่มีคุณภาพ” ที่เสมือนเป็นวัตถุดิบหรือต้นน้ำที่เป็นข้อเท็จจริงและองค์ความรู้ของห่วงโซ่คุณภาพ
(Supply Chain) เพื่อใช้ในการกำหนดนโยบาย เป้าหมายการพัฒนา แผนการดำเนินงาน แผนงบประมาณ
และแผนจัดสรรทรัพยากร และติดตามประเมินผลความก้าวหน้าในการดำเนินการพัฒนาในมิติต่าง ๆ ในทุกระดับ
เพื่อให้รัฐสามารถกำหนดทิศทาง นโยบาย และตัดสินใจเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนในประเทศ
ตรงตามความต้องการโดยใช้ข้อมูลสถิติท่ีเป็นหลักฐานหรือข้อมูลทางวิทยาศาสตร์มาเป็นตัวนำในการตัดสินใจ
ดำเนินนโยบายด้านต่าง ๆ แต่ในการดำเนินงานเพ่ือการบูรณาการแผนการทำงานร่วมกันของหน่วยงานระดับ
พื้นที่นั้นพบว่า ข้อมูลเพื่อการตัดสินใจในระดับพื้นที่แตกต่างจากราชการส่วนกลาง โดยข้อมูลสถิติระดับพื้นท่ี
ควรเป็นข้อมูลสถิติที่สะท้อนการดำเนินการของพื้นที่ตามนโยบายของรัฐบาล (Agenda Base) และการ
แก้ไขปัญหาเชิงพื้นที่ (Area Base) ซึ่งมีความจำเป็นต้องเป็นข้อมูลเชิงลึกและเป็นระบบ โดยต้องกำหนด
ประเด็นปัญหา (Paint Point) ที่เป็นนโยบายระดับจังหวัด ที่มีความซับซ้อน และมีความต้องการข้อมูลเพ่ือ
การตดั สินใจเฉพาะ

เพือ่ ใหต้ อบโจทย์การดำเนินนโยบายของรฐั ให้มีข้อมูลสถิตทิ มี่ ีคณุ ภาพ สำนกั งานสถติ ิจงั หวัดในฐานะ
เป็นหน่วยราชการบริหารส่วนภูมิภาค ที่มีหน้าที่บริหารจัดการข้อมูลสถิติและสารสนเทศสถิติที่สำคัญและ
จำเปน็ เพอ่ื สนับสนุนการพฒั นาในระดับพื้นท่ี รวมท้ังยังเป็นเลขานุการคณะกรรมการสถติ ิระดบั จังหวัด ซึ่งเป็น
กลไกในการขับเคลื่อนให้จังหวัดมีข้อมูลสถิติที่มีคุณภาพตรงตามความต้องการของพื้นที่อย่างแท้จริง และ
สามารถบูรณาการข้อมูลสถิติดังกล่าวเพื่อตอบโจทย์การพัฒนาในทุกระดับ รวมทั้งเป็นการดำเนินการตาม
พระราชบัญญัติสถิติ พ.ศ. 2550 มาตรา 6 (1) กำหนดให้สำนักงานสถิติแห่งชาติมีหน้าที่ ในการจัดทำแผน
แม่บทเกี่ยวกับการดำเนินงานทางสถิติของรัฐ เสนอคณะรัฐมนตรีให้ความเห็นชอบ เพื่อให้การดำเนินงานด้าน
สถิติของประเทศมีความเป็นเอกภาพ ข้อมูลสถิติมีมาตรฐาน ลดความซ้ำซ้อนของการจัดทำสถิติ นำไปสู่การ
แลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างหน่วยงานภาครัฐและใช้ข้อมูลสถิติและสารสนเทศร่วมกัน และมาตรา 6 (7)
กำหนดให้สำนักงานสถิติแห่งชาติบูรณาการข้อมูล จากหน่วยงานภาครัฐอื่น ๆ เพื่อจัดทำฐานข้อมูลสถิติและ
สารสนเทศของประเทศ

ดังน้ัน การจดั ทำแผนพัฒนาสถิติระดับจังหวัดภเู ก็ต พ.ศ. 2566 – 2570 ฉบบั นี้ มีวัตถุประสงค์หลัก
เพื่อให้ได้รายการข้อมูลสถิติที่ใช้ในการจัดทำตัวชี้วัดในการตอบโจทย์ประเด็นปัญหา (Pain Point) ในการ
พัฒนาจังหวัด รวมทั้งมีแนวทางในการพัฒนาการจัดเก็บ รวบรวม ข้อมูลสถิติที่สำคัญ จำเป็น สอดคล้องกับ
ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561 – 2580) แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ 23 ด้าน แผนการปฏิรูป
ประเทศ 13 ด้าน เป้าหมายการพัฒนาทีย่ ง่ั ยนื (Sustainable Development Goal: SDGs) (รา่ ง) แผนพัฒนา
เศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 – 2570) แผนพัฒนาต่าง ๆ และแผนพัฒนาจงั หวัด พ.ศ.
2566 – 2570 ซึ่งได้มีการดำเนินการตามมติคณะกรรมการบูรณาการนโยบายภาค (ก.บ.ภ.) ครั้งที่ 2/2564
เม่ือวนั ท่ี 14 กรกฎาคม 2564 โดยแผนพฒั นาสถติ ริ ะดับจงั หวัดภเู ก็ตฉบบั น้ี จะใช้ในการติดตามผลการพัฒนา
สถิติและมีการทบทวนรายการสถิติที่อยู่ในแผนอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้มั่นใจได้ว่าจังหวัดภูเก็ตจะมีข้อมูลสถิติท่ี
ทันสมยั ตามนโยบายการพฒั นาจังหวดั

สารบญั

บทที่ 1 บทนำ
1.1 หลักการและเหตุผล .....................................................................................................................1
1.2 วัตถปุ ระสงค์การจัดทำแผนพัฒนาสถิติระดบั จังหวดั ...................................................................3
1.3 แนวทางการจัดทำแผนพัฒนาสถติ ริ ะดบั จังหวดั ..........................................................................4
1.4 คำอธิบายศัพท์............................................................................................................................5

บทท่ี 2 นโยบายและยุทธศาสตรท์ ่เี กี่ยวข้องกบั การพฒั นาในระดบั จังหวดั .......................................................7
2.1 การศกึ ษานโยบายและยุทธศาสตรท์ เ่ี กย่ี วขอ้ งกับการพฒั นาในระดบั จงั หวัด ...............................8
2.2 การวิเคราะหป์ ระเดน็ การพัฒนาจงั หวัดภายใต้แผนพฒั นาจังหวดั ทีเ่ ปน็ ปัจจบุ ัน ทสี่ อดคลอ้ งกับ
นโยบายและยุทธศาสตรต์ ่าง ๆ ท่ีเกี่ยวข้องกบั การพัฒนาในระดบั จังหวัด.................................... 16
2.3 การวิเคราะหส์ ถานการณ์ แนวโน้ม การพฒั นาในระดับจงั หวัด.................................................. 26

บทที่ 3 รายการข้อมลู สถิติทางการทเ่ี กี่ยวข้องกบั การพฒั นาในระดบั จงั หวดั
3.1 ประเด็นการพฒั นาท่ี 1: การพฒั นาสู่เมอื งเศรษฐกิจทข่ี บั เคลื่อนดว้ ยนวตั กรรม และบริการมูลค่า
สงู ระดับนานาชาติ (Value based economy and high value service) ............................ 36
3.2 ประเด็นการพฒั นาที่ 2 : การพฒั นาเมืองเพอื่ รองรับการเติบโตทที่ ันสมัย และเปน็ มติ รกับ
ส่ิงแวดล้อม.............................................................................................................................. 49
3.3 ประเดน็ การพัฒนาท่ี 3 : การพัฒนาคน ชุมชน สงั คม บริการรัฐ และการจดั การความมนั่ คง ความ
ปลอดภยั และความสงบเรียบร้อย (Human resource, Social development and Security
Management)........................................................................................................................ 60

บทที่ 4 สถานการณ์สถิติทางการ................................................................................................................... 70
บทท่ี 5 ข้อเสนอแนะการพัฒนาการรวบรวมขอ้ มูลและแผนปฏิบัตกิ ารพฒั นาสถิติทางการ ........................... 72
ภาคผนวก

ภาคผนวก ก การวเิ คราะห์ประเด็นการพฒั นาจงั หวัด ภายใต้แผนพฒั นาจังหวดั ท่ีเป็นปัจจบุ ัน
ทีส่ อดคลอ้ งกับนโยบายและยทุ ธศาสตรต์ า่ ง ๆ ทีเ่ ก่ยี วข้องกับการพัฒนาในระดบั จงั หวัด 73

ภาคผนวก ข ตัวชวี้ ัดการพัฒนาจังหวัด………………………………………………………………………………………....76
ภาคผนวก ค คำอธิบายข้อมูล (Matadata)…………………………………………………………………………………...85

สารบญั ภาพ

ภาพ 1 แนวคิดการพัฒนาสถิตทิ างการ 3
ภาพ 2 กรอบแนวคิดการวเิ คราะห์นโยบายและยทุ ธศาสตร์ทเ่ี กีย่ วข้องกบั การพฒั นาในระดบั 7

จงั หวดั 8
ภาพ 3 ยุทธศาสตรช์ าติ 6 ด้านและการแปลงยทุ ธศาสตร์สู่การปฏิบัติ 12
ภาพ 4 17 เปา้ หมายการพัฒนาท่ีย่ังยืน 13
ภาพ 5 การจัดกลมุ่ SDGs ตามปจั จยั ท่ีเชื่อมโยงกนั ใน 5 มติ ิ (5P) 25
ภาพ 6 การเช่อื มโยงยทุ ธศาสตร์ระดับประเทศสู่แผนพฒั นาจังหวดั ภูเกต็ (พ.ศ. 2566 - 2570) 29
ภาพ 7 ดชั นีการพัฒนาภาพรวมของจังหวดั ภูเกต็ เทียบกบั ค่ากลางประเทศ 30
ภาพ 8 ดชั นีด้านการพัฒนาคน (People) ของจังหวดั ภเู ก็ตเทียบกับคา่ กลางประเทศ 31
ภาพ 9 ดชั นกี ารพฒั นาดา้ นเศรษฐกจิ และความมั่งคั่ง (Prosperity) ของจงั หวดั ภเู กต็ เทียบกับค่า
32
กลางประเทศ 33
ภาพ 10 ดชั นีการพฒั นาด้านส่ิงแวดล้อม (Planet) ของจังหวัดภเู ก็ตเทียบกับคา่ กลางประเทศ
ภาพ 11 ดัชนีการพฒั นาดา้ นสนั ตภิ าพและยตุ ิธรรม (Peace) ของจังหวดั ภูเกต็ เทยี บกับคา่ กลาง 34

ประเทศ 38
ภาพ 12 ดัชนกี ารพัฒนาดา้ นความเป็นหนุ้ สว่ นพฒั นา (Partnership) ของจงั หวดั ภูเก็ตเทยี บกับค่า 39
51
กลางประเทศ 52
ภาพ 13 หว่ งโซค่ ุณค่า (Value Chain) “การท่องเทย่ี ว” 61
ภาพ 14 หว่ งโซ่คณุ คา่ (Value Chain) “การท่องเทยี่ ว” จังหวัดภูเก็ต 62
ภาพ 15 หว่ งโซ่คณุ คา่ (Value Chain) ““การเติบโตอยา่ งย่ังยนื ” 74
ภาพ 16 ห่วงโซค่ ณุ คา่ (Value Chain) “การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม”
ภาพ 17 หว่ งโซค่ ุณค่า (Value Chain) “พลังทางสงั คม” 77
ภาพ 18 หว่ งโซค่ ุณค่า (Value Chain) “การพฒั นาคณุ ภาพชวี ติ ของประชาชน” 78
ภาพ ก1 การวเิ คราะห์ประเดน็ การพฒั นาจงั หวดั ภายใต้แผนพัฒนาจังหวดั ทเ่ี ปน็ ปจั จุบนั ท่ี 79
80
สอดคลอ้ งกบั นโยบายและยุทธศาสตร์ตา่ ง ๆ ทเ่ี กี่ยวข้องกบั การพัฒนาในระดับจงั หวัด 81
ภาพ ก2 ดัชนรี วมการพฒั นาจังหวดั 82
ภาพ ก3 ดชั นผี สม มิตกิ ารพัฒนาคน (People) 83
ภาพ ก4 ดชั นผี สม มติ ิเศรษฐกจิ และความมง่ั ค่ัง (Properity)
ภาพ ก5 ดชั นผี สม มติ สิ ิ่งแวดลอ้ ม (Planet)
ภาพ ก6 ดัชนผี สม มติ สิ ันตภิ าพและยตุ ิธรรม (Peace)
ภาพ ก7 ดชั นผี สม มิติความเป็นหนุ้ ส่วนการพฒั นา (Partnership)
ภาพ ก8 ดัชนกี ารพัฒนาระดบั จังหวัดภูเก็ต

สารบญั ตาราง

ตาราง 1 ความสอดคล้องระหว่างประเด็นหมุดหมายตาม (ร่าง) แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม 17
ตาราง 2 แห่งชาติ ฉบบั ท่ี 13 และประเดน็ การพัฒนาจงั หวัดของแผนพฒั นาจงั หวัดฯ 18
ตาราง 3 ตัวชีว้ ัดตาม (ร่าง) แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบบั ท่ี 13 และ 20
ตาราง 4 ความสอดคล้องระหว่างตวั ชว้ี ดั ตามแผนพฒั นาจังหวดั ฯ 20
ตาราง 5 การวเิ คราะห์ประเด็นการพฒั นาจงั หวดั ภายใต้แผนพัฒนาจังหวัดทเ่ี ป็นปจั จุบัน 21
ตาราง 6 ทสี่ อดคล้องกับยุทธศาสตรช์ าติ 21
ตาราง 7 การวิเคราะห์ประเด็นการพฒั นาจงั หวัดภายใตแ้ ผนพัฒนาจังหวัดที่เป็นปัจจุบัน 22
ตาราง 8 ที่สอดคล้องกับแผนแมบ่ ทภายใตย้ ทุ ธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561 – 2580) 23
ตาราง 9 การวเิ คราะหป์ ระเดน็ การพฒั นาจังหวัดภายใต้แผนพัฒนาจังหวัดท่ีเป็นปจั จบุ ัน 23
ทสี่ อดคล้องกับแผนการปฏิรูปประเทศ 13 ดา้ น
ตาราง 10 การวิเคราะหป์ ระเด็นการพัฒนาจังหวัดภายใต้แผนพฒั นาจังหวัดที่เป็นปัจจบุ นั 24
ที่สอดคล้องกับ (ร่าง) แผนพัฒนาเศรษฐกจิ และสังคมแหง่ ชาติ ฉบับที่ 13
ตาราง 11 การวิเคราะหป์ ระเดน็ การพฒั นาจงั หวดั ภายใตแ้ ผนพัฒนาจังหวดั ท่เี ป็นปจั จุบนั 41
ตาราง 12 ทส่ี อดคล้องกับเปา้ หมายการพัฒนาท่ยี ัง่ ยืน (SDGs) 54
ตาราง 13 การวเิ คราะห์ประเดน็ การพัฒนาจังหวัดภายใตแ้ ผนพัฒนาจังหวัดทเ่ี ป็นปัจจุบนั ท่ี 64
สอดคล้องกับ (ร่าง) กรอบแผนพฒั นาภาคใต้ (พ.ศ. 2566 – 2570)
การวเิ คราะห์ประเด็นการพฒั นาจังหวดั ภายใต้แผนพฒั นาจังหวดั ทเ่ี ปน็ ปจั จุบัน ที่
สอดคล้องกับแผนพัฒนากลมุ่ จงั หวัดภาคใต้ฝั่งอันดามัน
(พ.ศ. 2566 – 2570)
การวเิ คราะห์ประเดน็ การพัฒนาจงั หวัด ภายใตแ้ ผนพัฒนาจงั หวดั ท่เี ป็นปัจจบุ นั
ที่สอดคล้องกับนโยบายและยุทธศาสตร์ต่าง ๆ ทเี่ ก่ียวข้องกับแผนพัฒนาจังหวดั ภูเก็ต
(พ.ศ. 2566 – 2570)
ผงั สถติ ทิ างการ “การท่องเทยี่ ว” จงั หวัดภเู กต็
ผังสถติ ิทางการ “การอนรุ กั ษ์ส่งิ แวดล้อม”
ผังสถิตทิ างการ “การพัฒนาคณุ ภาพชีวติ ของประชาชน”

บทท่ี 1

บทนำ

1.1 หลักการและเหตุผล

“สถิติ” เป็นข้อมูลที่เกิดจากการจัดเก็บหรือบันทึกข้อมูลที่อยู่รอบตัวเราให้อยู่ในรูปข้อความหรือ
ตัวเลขและนำมาประมวลผลเพ่ือใช้ในการวัด ประมาณค่า หรือใชส้ ถติ ิเป็นเกณฑ์มาตรฐานสำหรับเปรียบเทียบ
การเปลี่ยนแปลงของอดีตและปัจจุบัน ไปจนถึงใช้คาดการณ์ในอนาคต ทำให้สถิติมีความสำคัญต่อทุกระดับ
การขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศ รัฐบาลจำเป็นต้องมีข้อมูลต่าง ๆ เพื่อใช้ในการกำหนดนโยบาย ยุทธศาสตร์
วางแผน และติดตามความก้าวหน้าการดำเนินงานตามนโยบายต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “องค์ความรู้จาก
สถิติที่เก่ียวกับสถานการณ์ด้านเศรษฐกิจ สังคม และทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของประเทศ
เพ่ือกำหนดนโยบาย ขบั เคลอ่ื น และตดิ ตามประเมนิ ผลการดำเนนิ นโยบายต่าง ๆ”

ด้วยพัฒนาการทางคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วทำให้ระบบการ

จัดเก็บข้อมูลสถิติของประเทศเป็น “ระบบสถิติแบบกระจายงาน” กล่าวคอื หน่วยงานภาครัฐต่างมีระบบจัดเก็บ

ข้อมูลทั้งที่ได้จากการบริหารงาน งานทะเบียน และจากความต้องการเฉพาะของหน่วยงาน เพื่อประมวลเป็น

สถิติและสารสนเทศตามความต้องการของหน่วยงานเป็นหลัก ซึ่งการดำเนินงานดังกล่าวมีข้อดีคือ ทำให้

หน่วยงานมีข้อมูลใช้เพื่อการตัดสินใจตามภารกิจของ

หน่วยงานได้ตรงความต้องการ สะดวก และรวดเร็ว แต่ใน

ขณะเดียวกัน การกำหนดนโยบายหรือทิศทางการพัฒนา PAIN POINT ของผู้ใช้ข้อมลู ภาครัฐ
ประเทศควรพัฒนาบนพื้นฐานที่เห็นภาพองค์รวมของทุก • data silo ตา่ งระบบจดั เกบ็ ตา่ งเจา้ ของ
ส่วนที่เกี่ยวข้อง ไม่อาจพิจารณาแยกส่วนระหว่างด้าน • วธิ ีการและชว่ งเวลาในการจดั เก็บท่ีตา่ งกนั
เศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม จึงจำเป็นต้องมีข้อมูลที่ • คำนิยามต่างกันตามภารกิจ/กฎหมายของ

บูรณาการกันเพื่อสะท้อนให้ผู้กำหนดนโยบายได้เห็น หน่วยงาน
ภาพรวมผ่านเป้าหมาย เป้าประสงค์และตัวชี้วัดอย่าง • นำมาใช้ประโยชนร์ ่วมกนั ยาก
แทจ้ รงิ ด้วยสาเหตดุ ังกลา่ ว จึงทำให้เกดิ ปญั หาเมอื่ ผู้ใช้หรือ • ข้อจำกัดดา้ นบคุ ลากรและงบประมาณ
ผู้บรหิ ารต้องการนำข้อมูลจากต่างหน่วยงานมาใช้ประโยชน์ • มขี ้อมูลซ้ำซอ้ น
ร่วมกันทำได้ยาก เพราะแต่ละหน่วยงานต่างมีวิธีการ • มี Data Gap แต่ไม่มหี น่วยงานรบั ผดิ ชอบ
วตั ถุประสงค์ และการจดั เก็บข้อมลู ทแ่ี ตกต่างกัน • ขอ้ มลู ไมถ่ กู ต้อง
• ข้อมลู ไมเ่ ปน็ ปัจจบุ นั

ดังนั้น การที่สังคมไทยจะมีข้อมูลสถิติเพ่ือ • มขี ้อมูลแตผ่ ู้ใช้ไมส่ ามารถเขา้ ถึงได้
สนับสนุนการวางแผนการพัฒนาประเทศในทิศทางที่ดีข้ึน • ฯลฯ

จำเป็นต้องมีการบริหารจัดการระบบสถิติของประเทศเพอ่ื

แกไ้ ขปญั หาดงั กล่าว โดยสำนกั งานสถิตแิ ห่งชาติได้จดั ทำแผนแมบ่ ทระบบสถิติประเทศไทยข้นึ เปน็ คร้ังแรกในปี

พ.ศ. 2554 และแผนแม่บทระบบสถิติประเทศไทย ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2559 – 2565) เพื่อให้การแปลงแผนแม่บท

ระบบสถิติประเทศไทยไปสู่การปฏิบัติเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ และเกิดผลสัมฤทธิ์อย่างเป็นรูปธรรม

สอดรับกบั รฐั ธรรมนญู แห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560 มาตรา 258 ข(2) “ให้มกี ารบรู ณาการฐานข้อมูลของ

แผนพฒั นาสถติ ริ ะดบั จงั หวดั ภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 1

หน่วยงานของรัฐทุกหน่วยงานเข้าด้วยกัน เพื่อให้เป็นระบบข้อมูลเพื่อการบริหารราชการแผ่นดินและการ
บริการประชาชน” ท้ังในระดบั ภารกิจ (กระทรวง กรม) และระดบั พนื้ ท่ี (จังหวดั )

สำนักงานสถติ ิจังหวดั ในฐานะฝ่ายเลขานุการคณะกรรมการสถิติระดับจังหวัดได้มีการพัฒนาข้อมูลสถิติ
และสารสนเทศระดับพื้นที่ร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในระดับพื้นที่ ผ่านกลไกของคณะกรรมการสถิติระดับ
จังหวัด คณะทำงานสถิติระดับจังหวัด โดยได้มีการจัดทำแผนพัฒนาสถิติระดับจังหวัด ขึ้นเป็นครั้งแรกในปี
พ.ศ. 2557 ผลลัพธ์คือได้ชุดข้อมูลที่ตอบโจทย์ยุทธศาสตร์จังหวัด ผลิตภัณฑ์ที่มีศักยภาพ (Product
Champion) ประเด็นปัญหาสำคัญ (Critical Issue) และแผนพัฒนาสถิติระดับจังหวัด ซึ่งเป็นกรอบแนว
ทางการดำเนินงานเพื่อการพัฒนาการจัดเก็บข้อมูลสถิติที่ส ำคัญและจำเป็นต่อการบริหารงานยุทธศาสตร์
จังหวัด โดยมีแผนพัฒนาจังหวัด และแผนปฏิบัติราชการประจำปี เป็นกลไกในการเชื่อมโยงความต้องการ
ขอ้ มลู กับแนวทางการพฒั นาข้อมูลสถติ ิระดับจงั หวดั เพอื่ ให้ได้สถิติทางการ (Official Statistics) ระดับจังหวัด
คือ รายการขอ้ มลู สถติ ิท่ีสำคัญและจำเป็นทใ่ี ช้สนับสนุนการตดั สินใจ ท่ีไดม้ าจากกระบวนการจดั ทำแผนพัฒนา
จังหวัด และแผนปฏิบัตริ าชการประจำปี ทีน่ ำไปสู่การจดั สรรงบประมาณในแผนงานและโครงการประจำปีของ
จังหวัด ประกอบด้วย ปัจจัยสู่ความสำเร็จ (Critical Success Factor) ตัวชี้วัด (Key Performance
Indicator) และข้อมูลพื้นฐานที่สำคัญ (Baseline Data) รวมทั้งคำอธิบายข้อมูลสถิติทางการ (Official
Statistics Metadata) ซึ่งเป็นการอธิบายข้อมูลที่ส่วนราชการดำเนินการจัดเก็บข้อมูลดังกล่าว โดยการ
ขับเคลื่อนจัดทำแผนพัฒนาสถิติระดับจังหวัด (พ.ศ. 2566 – 2570) ดำเนินการผ่านกลไกคณะกรรมการสถิติ
ระดบั จงั หวัดเพื่อสร้างการมสี ว่ นรว่ ม โดยยึดหลักแนวคิด “Demand-Driven” ท่ีตอ้ งการผลิตสถิติทางการที่มี
คุณภาพบนพ้ืนฐานของความตอ้ งการใชส้ ถติ ิอย่างแท้จริงทสี่ อดคลอ้ งกับนโยบายสำคญั ของประเทศ ไดแ้ ก่

- ยุทธศาสตรช์ าติ 20 ปี (พ.ศ. 2561 – 2580)
- แผนแมบ่ ทภายใตย้ ุทธศาสตร์ชาติ (23 ด้าน)
- แผนการปฏิรูปประเทศ (13 ด้าน)
- (รา่ ง) แผนพฒั นาเศรษฐกจิ และสังคมแหง่ ชาติ ฉบบั ที่ 13 (พ.ศ. 2566 – 2570)
- เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGs) ที่เชื่อมโยงกับ

กรอบการจดั ทำแผนพฒั นาเศรษฐกจิ และสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 – 2570)
- แผนยุทธศาสตร์และแผนพัฒนาระดับต่าง ๆ ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับยุทธศาสตร์การพัฒนา

จังหวดั
- แผนพัฒนาจงั หวดั พ.ศ. 2566 – 25701

เพื่อให้ได้รายการข้อมูลสถิติที่ใช้ในการจัดทำตัวชี้วัดในการติดตามผลการพัฒนา ประเทศในแต่ละ
ระดบั โดยเฉพาะในระดับพน้ื ที่ ซง่ึ ต้องตรวจสอบสถานะรายการข้อมูลสำคญั ทภ่ี าครฐั มีอยู่ (Data Supply) ว่า
มีหน่วยงานเจ้าของข้อมูลหรือไม่ (หากเป็นข้อมูลที่เจ้าของข้อมูลเป็นหน่วยงานส่วนราชการส่วนกลาง
สำนักงานสถิติแห่งชาติจะทำหน้าที่ประสานต่อไป) ถ้ารายการข้อมูลสถิติมีหน่วยงานเจ้าของข้อมูลแล้ว
หน่วยงานเจา้ ของข้อมูลจำเป็นต้องจัดทำคำอธบิ ายข้อมลู หรือเมทาดาตา (Metadata) เพ่ือลงทะเบียนนำเข้าสู่
ระบบบัญชีข้อมูลภาครัฐหรือ GD Catalog เพื่อให้บริการและให้แน่ใจว่ามีข้อมูลสถิติที่สามารถใช้ในการ
ประเมินและติดตามผลตวั ช้ีวดั การพฒั นาประเทศในแตล่ ะระดับได้ ดงั ภาพ 1

1 นโยบาย หลักเกณฑ์ วธิ ีการจัดทำแผนพัฒนาจงั หวดั และแผนพัฒนากลมุ่ จังหวัด พ.ศ. 2566 – 2570 (มตคิ ณะกรรมการบูรณาการนโยบายภาค
(ก.บ.ภ.) ครั้งที่ 2/2564 เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2564) โดยให้จังหวัดและกลุ่มจังหวดั ดำเนินการจัดทำแผนพัฒนาจงั หวัด และแผนพฒั นากลุ่ม
จังหวัด พ.ศ. 2566 – 2570 เพื่อให้แผนทันสถานการณ์ และใช้เป็นกรอบและทิศทางในการจัดทำแผนปฏิบัติราชการประจำปีของจังหวัดและ
กลมุ่ จังหวัด ประจำปงี บประมาณ พ.ศ. 2566 – 2570

แผนพฒั นาสถติ ริ ะดบั จงั หวัดภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 2

ภาพ 1 แนวคิดการพฒั นาสถิติทางการ

แตห่ ากมคี วามจำเป็นต้องมีข้อมูลใดแต่พบว่ายงั ไมม่ หี น่วยงานดำเนนิ การจดั ทำข้อมูล คณะกรรมการ
สถิติระดับจังหวัดจะพิจารณามอบหมายหน่วยงานจัดทำข้อมูลนั้น ซึ่งกระบวนการดังกล่าวจะนำไปสู่การ
พัฒนาการจัดทำข้อมูลสถิติทางการในระดับพื้นที่ให้มีข้อมูลที่เพียงพอและตอบโจทย์ความต้องการใช้งานจริง
ตามความต้องการของผู้ใช้งานได้ รวมทั้งมีข้อมูลสำหรับใช้ในการติดตามและประเมินผลการพัฒนาระดับพื้นที่
อย่างถกู ต้องและมีธรรมาภิบาล ดังนั้นคณะกรรรมการสถติ ิระดับจังหวัดจึงไดจ้ ัดทำแผนพัฒนาสถิตริ ะดับจังหวัด
ภูเก็ตฉบับนี้ขึ้น เพื่อเป็นเครื่องมือสำคัญในการกำหนดกรอบแนวทางการดำเนินงานเพื่อการพัฒนาการจัดทำ
ข้อมลู สถิติท่สี ำคัญและจำเปน็ ตอ่ การบริหารงานของจงั หวัด

1.2 วัตถปุ ระสงค์การจัดทำแผนพฒั นาสถิตริ ะดับจังหวดั

1.2.1 เพื่อศึกษาและวิเคราะห์นโยบายและยุทธศาสตร์ตามยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561 –
2580) แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ (23 ด้าน) แผนการปฏิรูปประเทศ (13 ด้าน) (ร่าง)
แผนพฒั นาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบบั ที่ 13 (พ.ศ. 2566 – 2570) เปา้ หมายการพัฒนา
ที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGs) (ร่าง) กรอบแผนพัฒนาภาค (พ.ศ.
2566 – 2570) และแผนพัฒนากลุ่มจังหวัด (พ.ศ. 2566 – 2570) ทสี่ อดคลอ้ งกบั แผนพัฒนา
จังหวัด (พ.ศ. 2566 – 2570) หรอื นโยบายของผ้บู รหิ ารในจงั หวัด

1.2.2 เพ่ือจดั ทำรายการข้อมลู สถติ ิทางการทเ่ี กี่ยวข้องกับการพัฒนาในระดับจังหวัดท่ีสอดคล้องกับ
แผนยุทธศาสตร์และแผนพัฒนาระดับตา่ ง ๆ พร้อมทั้งกำหนดหน่วยงานท่ีมีหน้าท่ีรับผิดชอบ
ในการจัดทำข้อมูลที่ยังไม่มีหน่วยงานใดดำเนินการ และเชื่อมโยง/บูรณาการข้อมูลในระดับ
พ้ืนที่

แผนพัฒนาสถิตริ ะดบั จงั หวดั ภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 3

1.2.3 เพื่อสร้างวัฒนธรรมการใช้ข้อมูลสถิติ สนับสนุนการตัดสินใจในระดับพื้นที่ ตลอดจนสร้าง
โอกาสการเข้าถงึ ข้อมูลในระดบั พื้นที่ของประชาชน

1.2.4 เพ่ือสร้างเครือข่าย การมสี ่วนร่วมของหน่วยงานในระดับพนื้ ที่ในการผลติ ข้อมูลทางสถิติ และ
การประยุกต์ใช้ขอ้ มลู เพ่อื การตดั สินใจอย่างมปี ระสทิ ธิภาพ

1.2.5 เพือ่ พัฒนาบคุ ลากรด้านสถติ ิของหนว่ ยงานท่ีเกีย่ วข้อง ใหม้ ีความเป็นมืออาชีพด้านข้อมูลสถิติ
และสารสนเทศทส่ี นับสนนุ การพฒั นาในระดับพ้นื ท่ี

1.3 แนวทางการจัดทำแผนพัฒนาสถิติระดับจงั หวดั

1.3.1 ศึกษา ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561 – 2580) แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ (23
ด้าน) แผนการปฏิรูปประเทศ (13 ด้าน) และ (ร่าง) แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
ฉบับท่ี 13 (พ.ศ. 2566 – 2570) เปา้ หมายการพัฒนาท่ยี ่ังยืน (Sustainable Development
Goals: SDGs) (ร่าง) กรอบแผนพัฒนาภาค (พ.ศ. 2566 – 2570) แผนพัฒนากลุ่มจังหวัด
(พ.ศ. 2566 – 2570) แผนพัฒนาจังหวัด (พ.ศ. 2566 – 2570) หรือนโยบายของผู้บริหารใน
จงั หวัด

1.3.2 วเิ คราะห์ความสอดคล้องเช่ือมโยงระหวา่ งประเดน็ การพฒั นาจังหวดั ตัวช้ีวดั การพฒั นาฯ กับ
แผนยุทธศาสตรแ์ ละแผนพัฒนาระดับต่าง ๆ โดยมีการประชุมหารือร่วมกับสำนักงานจงั หวดั
และหนว่ ยงานท่ีเกีย่ วขอ้ ง

1.3.3 วิเคราะห์ห่วงโซ่คณุ คา่ จากแผนแมบ่ ทภายใต้ยทุ ธศาสตรช์ าติ (23 ด้าน) ซง่ึ ใช้เป็นกรอบในการ
จดั ทำห่วงโซค่ ุณค่าทสี่ อดคลอ้ งกบั แผนพฒั นาจังหวัด โดยมีการประชมุ หารือร่วมกับสำนกั งาน
จงั หวัดและหน่วยงานที่เกยี่ วขอ้ ง

1.3.4 ทบทวนรายการสถิติทางการ 21 สาขา2 รายการข้อมูลสถิติทางการในระดับพื้นที่ และสรุป
รวบรวมรายการข้อมูลสถติ ิทางการของแต่ละห่วงโซ่คุณค่าที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาในระดบั
จงั หวดั เพอื่ จดั ทำเป็นร่างผงั สถิตทิ างการ

1.3.5 จดั ทำผังสถิติทางการ ที่แสดงชอื่ ตัวชว้ี ัด รายการสถิติทางการ การจัดจำแนก ระดบั การนำเสนอ
ผล สถานะ และหน่วยงาน ทั้งนี้สถิติทางการในผังสถติ ทิ างการบางรายการอาจจะยังไม่มีการ
ผลิต หรือขาดหน่วยงานที่รับผิดชอบในปัจจุบัน ซึ่งจะต้องได้รับการพิจารณาเป็นส่วนหน่ึง
ของยุทธศาสตร์การพฒั นาในลำดับตอ่ ไป

1.3.6 สรปุ ขอ้ เสนอแนะการพัฒนาการจดั เกบ็ ข้อมูลและเสนอแผนการพัฒนาในอนาคต

2 สถิติทางการ 21 สาขา ประกอบด้วย ด้านสังคม 9 สาขา ไดแ้ ก่ 1) ประชากรศาสตร์ ประชากรและเคหะ 2) แรงงาน 3) การศกึ ษา 4) ศาสนา
ศิลปะ และวัฒนธรรม 5) สุขภาพ 6) สวัสดิการสังคม 7) หญิงและชาย 8) รายได้และรายจ่ายของครัวเรือน 9) ยุติธรรมความมัน่ คงการเมือง
และการปกครอง ดา้ นเศรษฐกิจ 11 สาขา ได้แก่ 10) บัญชปี ระชาชาติ 11) เกษตร และประมง 12) อุตสาหกรรม 13) พลงั งาน 14) การคา้ และ
ราคา 15) ขนส่ง และโลจิสติกส์ 16) เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร 17) การท่องเที่ยวและการกีฬา 18) การเงิน การธนาคาร และ
ประกันภัย 19) การคลัง 20) วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรม ด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม 21) ทรัพยากรธรรมชาติและ
สงิ่ แวดลอ้ ม

แผนพฒั นาสถติ ริ ะดบั จงั หวัดภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 4

1.4 คำอธบิ ายศัพท์

1.4.1 ห่วงโซ่คุณค่าภายใต้แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ (23 ด้าน)3 เป็นองค์ประกอบ (อาจ
รวมถึงกิจกรรมและกระบวนการต่าง ๆ) ที่มีความสอดคล้องและสัมพันธก์ ันเปน็ ระบบภายใต้
แผนแมบ่ ทย่อย ตงั้ แตจ่ ุดเริ่มตน้ ของกระบวนการการดำเนนิ งาน (ต้นทาง) ไปจนกระทงั่ สิ้นสุด
กระบวนการการดำเนินงาน (ปลายทาง) ที่ส่งผลต่อการบรรลุเป้าหมายแผนแม่บทย่อยนั้น ๆ
ได้ตามที่กำหนด โดยทางสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแหง่ ชาตไิ ด้จดั ทำ 140
Final Value Chains เพ่อื ใชป้ ระกอบการจัดทำโครงการสำคัญต่าง ๆ

1.4.2 ห่วงโซ่คุณค่าทั่วไป (Generic Value Chain: GVC)4 เป็นห่วงโซ่คุณค่ารูปแบบกลางที่ได้จาก
การทบทวนประเด็นยุทธศาสตร์การพัฒนาภาพรวมของจังหวัด (กรอบการดำเนินงานปี
2557) สามารถแบ่งแนวทางการพัฒนาเป็น 3 ด้าน คือ เศรษฐกิจ สังคม และทรัพยากร
ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ซึ่งประเด็นในแต่ละด้านจะมีประเด็นย่อยรวม 18 เรื่อง ในแต่ละ
เรื่องจะมีการจัดทำห่วงโซ่คุณค่าแสดงกิจกรรมหลัก (Primary Activities) และกิจกรรม
สนับสนุน (Support Activities) โดยกิจกรรมทุกประเภทมีส่วนในการช่วยเพิ่มคุณค่าให้กับ
สินค้าหรือบรกิ าร หรือลด แก้ไข ป้องกันปัญหาให้กับประเด็นปัญหาสำคัญทีเ่ ลือก โดยแต่ละ
กิจกรรมในแต่ละข้อต่อของห่วงโซ่คุณค่า (Value Chain: VC) จะแสดงให้เห็นถึงคุณค่า หรือ
ประโยชนใ์ ห้กบั การพัฒนาพนื้ ท่ี

1.4.3 หว่ งโซค่ ณุ คา่ ทส่ี อดคล้องกบั แผนพัฒนาจังหวัด เป็นหว่ งโซค่ ณุ ค่าของจังหวัดในแต่ละประเด็น
การพฒั นาภายใต้แผนพฒั นาจังหวัด โดยใชห้ ว่ งโซค่ ุณคา่ ภายใตแ้ ผนแมบ่ ทภายใต้ยุทธศาสตร์
ชาติ (23 ด้าน) 140 Final Value Chains และห่วงโซ่คุณค่าทั่วไป (Generic Value Chain:
GVC) เป็นกรอบในการจัดทำเพื่อให้ได้ห่วงโซ่คุณค่าตามประเด็นการพัฒนาจังหวัด
ที่ประกอบด้วยกิจกรรมหลัก (Primary Activities) และกิจกรรมสนับสนุน (Support
Activities) ที่มีความสอดคล้องและสัมพันธ์กันเป็นระบบ ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของกระบวนการ
การดำเนนิ งาน (ต้นทาง) ไปจนกระทง่ั สนิ้ สุดกระบวนการการดำเนินงาน (ปลายทาง) ท่ีส่งผล
ต่อการบรรลุเป้าหมายประเดน็ การพัฒนาจังหวดั ไดต้ ามท่ีกำหนด

1.4.4 แผนพัฒนาสถิติระดับจังหวัด5 เป็นเครื่องมือสำคัญในการกำหนดกรอบแนวทางการ
ดำเนินงานเพื่อการพัฒนาการจัดเก็บข้อมูลสถิติที่สำคัญและจำเป็นต่อการบริหารงาน
ยุทธศาสตร์จังหวัดในระยะสั้น 1 ปี และระยะกลาง 4 ปี เพื่อให้เชื่อมโยงกับการจัดทำ
แผนพัฒนาจังหวัดและสอดคล้องกับแผนยุทธศาสตร์และแผนพัฒนาระดับต่าง ๆ ซึ่งจะ
กำหนดกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อพัฒนาคุณภาพสถิติทางการว่ามรี ายการใดบ้าง จะพัฒนาอย่างไร
หน่วยงานใดเป็นผูร้ บั ผดิ ชอบ พร้อมทง้ั ระบุระยะเวลาที่ต้องดำเนนิ การดว้ ย

1.4.5 สถิติทางการ (Official Statistics)6 หมายถึง ข้อความหรือตัวเลขที่เป็นตัวแทนแสดงถึง
คณุ ลกั ษณะของสง่ิ ตา่ ง ๆ ในประเทศ ทีป่ ระมวลตามความเปน็ จริงจากข้อมูลท่ีเกบ็ รวบรวมได้

3 ที่มา: การประชุมเชิงปฏิบัติการการจัดทำโครงการสำคัญ ประจำปีงบประมาณ 2565 เอกสารประกอบการบรรยาย: การวิเคราะห์และ
ประมวลผลห่วงโซ่คุณคา่ (Value Chain) ท่สี ่งผลต่อการบรรลเุ ปา้ หมายแผนแม่บทย่อย Workshop2 วนั ท่ี 9 ก.ค. 63

4 ผลจากการจัดทำโครงการพฒั นาขอ้ มูลสถิตแิ ละสารสนเทศระดบั พื้นท่ี 76 จงั หวัด และ 18 กลุ่มจังหวดั พ.ศ. 2557
5 ทม่ี า: ผลจากการจัดทำโครงการพฒั นาขอ้ มลู สถิติและสารสนเทศระดับพ้ืนที่ 76 จังหวัด และ 18 กลุ่มจงั หวดั พ.ศ. 2557
6 ทม่ี า: แผนแม่บทระบบสถติ ิประเทศไทย พ.ศ. 2554 – 2558 หน้า 6

แผนพฒั นาสถติ ริ ะดบั จงั หวัดภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 5

ตามหลักวิชาการทางสถิติและเป็นสถิติที่มีความสำคัญต่อการใช้ในการกำหนดนโยบายเพื่อ
การพฒั นาประเทศ
1.4.6 บัญชีสถิติทางการ เอกสารแสดงบรรดารายการสถิติทางการเพื่อจัดทำแผนกำหนดความ
รบั ผดิ ชอบในการดำเนินงานทางสถิตติ ามแผนแม่บท
1.4.7 คำอธบิ ายขอ้ มูลหรอื เมทาดาตา7 (Metadata) หมายถึง ขอ้ มลู ทีใ่ ชอ้ ธบิ ายข้อมูลหลักหรือกลุ่ม
ที่เกี่ยวข้องทั้งกระบวนการเชิงธุรกิจ (ในที่นี้หมายถึง กระบวนการทำงานตามภารกิจของ
หน่วยงาน) และเชิงเทคโนโลยีสารสนเทศ กฎและข้อจำกัดของข้อมูล และโครงสร้างของ
ข้อมูล เมทาดาตาช่วยให้หน่วยงานสามารถเข้าใจข้อมูล ระบบ และขั้นตอนการทำงานได้ดี
ยิ่งขึ้น โดยการบริหารจัดการเมทาดาตา (Metadata Management) เริ่มตั้งแต่การเก็บ
รวบรวม การจัดกลุ่ม การดูแล และการควบคุมเมทาดาตา ท้งั น้ี ข้อมลู แต่ละชุดควรมีเมทาดาตา
เพื่อให้ผู้ใช้งานทราบเกี่ยวกับชุดข้อมูล เช่น รายละเอียดของชุดข้อมูล สิ่งที่เกี่ยวข้องกับ
ชุดข้อมูล วัตถุประสงค์การนำไปใช้ และฟิลด์ข้อมูล เป็นต้น ซึ่งคำอธิบายชุดข้อมูล
ประกอบด้วยคำอธิบายข้อมลู จำนวน 14 รายการ สำหรับ 1 ชดุ ขอ้ มูล ทีห่ นว่ ยงานต้องจัดทำ
และระบุรายละเอียด ได้แก่ ประเภทข้อมูล ชื่อชุดข้อมูล องค์กร ชื่อผู้ติดต่อ อีเมลผู้ติดต่อ
คำสำคัญ รายละเอียด วัตถุประสงค์ หน่วยความถี่ของการปรบั ปรุงข้อมูล ค่าความถี่ของการ
ปรับปรุงข้อมูล ขอบเขตเชิงภูมิศาสตร์หรือเชิงพื้นที่ แหล่งที่มา รูปแบบการเก็บข้อมูล
หมวดหมู่ข้อมูลตามธรรมาภบิ าลขอ้ มลู ภาครฐั และสญั ญาอนุญาตให้ใช้ข้อมลู
1.4.8 หน่วยงาน8 หมายถึง ส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ องค์การมหาชน องค์กรปกครองส่วนท้องถ่ิน
และหน่วยงานอน่ื ของรฐั
1.4.9 เจ้าของข้อมูล (Data Owners)9 หมายถึง บุคคลที่ทำหน้าที่ตรวจสอบดูแลข้อมูลโดยตรง
สร้างความมั่นใจได้ว่าการบริหารจัดการข้อมูลสอดคล้องกับนโยบาย มาตรฐาน กฎระเบียบ
หรือกฎหมาย เจ้าของข้อมูลทำการทบทวนและอนุมัติการดำเนินการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับ
ข้อมูล เช่น การเปลี่ยนแปลงเมทาดาตาและเกณฑ์การทำดาตาคลีนซิ่ง (Data Cleansing)
นอกจากนี้ยังทำหน้าที่ในการให้สิทธิ์ในการเข้าถึงข้อมูล จัดชั้นความลับของข้อมูล เจ้าของ
ข้อมูลมักจะอยู่ในตำแหน่งบริหาร เช่น ผู้อำนวยการฝ่ายหรือหัวหน้าส่วนงานบุคคลเป็น
เจ้าของข้อมูลบุคล ผู้อำนวยการฝ่ายหรือหัวหน้าส่วนงานการเงินเป็นเจ้าของข้อมูลการเงิน
เป็นต้น

หมายเหตุ : สามารถเพ่มิ เตมิ เน้ือหาที่เกี่ยวขอ้ งได้ (ถ้าม)ี

7 ทมี่ า: (รา่ ง) คำอธิบาย ขอ้ มลู หรือเมทาดา (Metadata) สำหรบั ชุดข้อมูลภาครัฐ
8 ท่ีมา: พระราชบญั ญตั ิสถติ ิ พ.ศ. 2550
9 ท่ีมา: ธรรมาภิบาลขอ้ มลู ภาครัฐ หน้า 36

แผนพัฒนาสถติ ริ ะดบั จังหวัดภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 6

บทที่ 2

นโยบายและยุทธศาสตร์ท่เี กี่ยวข้องกบั การพฒั นาใน
ระดับจังหวัด

การขับเคลื่อนในการจัดทำแผนพัฒนาสถิติระดับจังหวัด (พ.ศ. 2566 – 2570) ได้ศึกษายุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี
(พ.ศ. 2561 – 2580) แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ (23 ด้าน) แผนการปฏิรูปประเทศ (13 ด้าน) (ร่าง)
แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 – 2570) เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน
(Sustainable Development Goals: SDGs) และตัวช้ีวัดสากลอ่ืน ๆ ที่สำคัญ เช่น การจดั อันดับขีดความสามารถ
ในการแข่งขัน (International Institute for Management Development: IMD) ยุทธศาสตร์การพัฒนา
ของแผนแม่บท/แผนพัฒนาต่าง ๆ/แผนปฏิบัติราชการระดับกระทรวง กรมที่เกี่ยวข้อง (ร่าง) กรอบแผนพัฒนาภาค
(พ.ศ. 2566 – 2570) แผนพัฒนากลุ่มจังหวดั (พ.ศ. 2566 – 2570) แผนพัฒนาจังหวัด (พ.ศ. 2566 – 2570)
หรือนโยบายของผู้บริหารในจังหวัด เป็นต้น พร้อมทั้งวิเคราะห์ความสอดคล้องเชื่อมโยงระหว่างประเด็น
การพัฒนาจังหวัด ตัวชี้วัดการพัฒนากับแผนยุทธศาสตร์และแผนพัฒนาระดับต่าง ๆ เพื่อเป็นกรอบแนวคิด
ในการดำเนนิ การในครัง้ น้ี ดงั ภาพ 2

ภาพ 2 กรอบแนวคดิ การวิเคราะหน์ โยบายและยทุ ธศาสตร์ทีเ่ ก่ียวข้องกบั การพฒั นาในระดับจังหวดั

แผนพัฒนาสถิตริ ะดบั จังหวัดภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 7

2.1 การศกึ ษานโยบายและยุทธศาสตรท์ เี่ ก่ียวข้องกับการพฒั นาในระดบั จังหวัด

การจัดทำแผนพัฒนาสถิติระดับจังหวัดภูเก็ต (พ.ศ. 2566 – 2570) ได้มีการศึกษานโยบายและ
ยุทธศาสตร์ที่เกี่ยวขอ้ งเพื่อใหเ้ กิดความเช่ือมโยงระหว่างแผนและข้อมูลสถิติที่ใช้ในกำหนดนโยบาย การจัดทำ
ตัวช้วี ดั เพอื่ ติดตามประเมนิ ผล ดังนี้

2.1.1 ยุทธศาสตรช์ าติ 20 ปี (พ.ศ. 2561 – 2580)10
เครื่องมือสำคัญในการบริหารราชการแผ่นดินและใช้เป็นแนวทางในการสนับสนุนการตัดสินใจ

ของผู้บริหาร รวมถึงการวางกรอบการพัฒนาประเทศให้เป็นไปในแนวทางที่เหมาะสมสอดคล้องกับการ
เปลี่ยนแปลงของประเทศ ทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคม และทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ได้อย่างมี
ประสิทธิภาพ เพื่อให้บรรลุวิสัยทัศน์ “ประเทศไทยมีความมั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน เป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว ด้วย
การพัฒนาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง” หรือตามคติพจน์ “มั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน” ประกอบด้วย 6
ยทุ ธศาสตร์โดยมีการแปลงยุทธศาสตรส์ กู่ ารปฏบิ ัติ ดังภาพ 3 เพ่ือยกระดับศกั ยภาพของประเทศในหลากหลาย
มิติ พฒั นาคนในทุกมิตแิ ละในทกุ ช่วงวยั ให้เปน็ คนดี คนเกง่ และมีคุณภาพ สร้างโอกาสและความเสมอภาคทาง
สงั คม สรา้ งการเตบิ โตบนคุณภาพชีวติ ที่เปน็ มติ รกบั สิ่งแวดล้อม และมภี าครฐั ของประชาชนเพื่อประชาชนและ
ประโยชนส์ ว่ นรวม

ภาพ 3 ยุทธศาสตร์ชาติ 6 ดา้ นและการแปลงยทุ ธศาสตร์สู่การปฏิบัติ, สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกจิ และ
สังคมแห่งชาติ

10 ที่มา: ยทุ ธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561 - 2580), ราชกิจจานเุ บกษา เลม่ ท่ี 135 ตอนท่ี 82 ก

แผนพฒั นาสถติ ริ ะดบั จงั หวัดภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 8

2.1.2 แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ11

แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติเป็นส่วนสำคัญในการถ่ายทอดเป้าหมายและประเด็น
ยุทธศาสตร์ของยุทธศาสตร์ชาติลงสู่แผนระดับต่าง ๆ ต่อไป ซึ่งได้คำนึงถึงประเด็นร่วมหรือประเด็นตัดข้าม
ยุทธศาสตร์และการประสานเชื่อมโยงเป้าหมายของแต่ละแผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติให้มีความ
สอดคล้องไปในทิศทางเดียวกัน โดยแผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติจะประกอบด้วย สถานการณ์และ
แนวโน้มที่เกี่ยวข้องของแผนแม่บท เป้าหมายและตัวชี้วัดในการดำเนินการ ซึ่งแบ่งช่วงเวลาออกเป็น 4 ช่วง
ช่วงละ 5 ปี รวมทั้งกำหนดแนวทางการพัฒนา และแผนงาน/โครงการที่สำคัญของแผนแม่บทภายใ ต้
ยุทธศาสตรช์ าติ เพื่อเปน็ กรอบในการดำเนินการของหนว่ ยงานท่เี กยี่ วข้องให้บรรลเุ ปา้ หมายการพัฒนาประเทศ
ที่กำหนดไว้ในยุทธศาสตร์ว่า “ประเทศชาติมั่นคง ประชาชนมีความสุข เศรษฐกิจพัฒนาอย่างต่อเนื่อง สังคม
เป็นธรรม ฐานทรัพยากรธรรมชาติยั่งยืน” โดยยกระดับศักยภาพของประเทศในหลายมิติ พัฒนาคนในทุกมิติ
และในทกุ ชว่ งวยั ใหเ้ ป็นคนดี เกง่ และมคี ณุ ภาพ สรา้ งโอกาสและความเสมอภาคทางสังคม สร้างการเติบโตบน
คุณภาพชีวิตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม และมีภาครัฐของประชาชนเพื่อประชาชนและประโยชน์ส่วนรวม โดย
แผนแม่บทภายใตย้ ุทธศาสตร์ชาติ มจี ำนวน 23 ฉบบั ได้แก่

1) ความมัน่ คง
2) การตา่ งประเทศ
3) การเกษตร
4) อุตสาหกรรมและบรกิ ารแห่งอนาคต
5) การทอ่ งเท่ียว
6) พน้ื ท่ีและเมืองนา่ อยู่อัจฉรยิ ะ
7) โครงสรา้ งพืน้ ฐาน ระบบโลจิสตกิ ส์ และดจิ ทิ ลั
8) ผู้ประกอบการและวสิ าหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมยุคใหม่
9) เขตเศรษฐกิจพิเศษ
10) การปรับเปลี่ยนค่านิยม และวฒั นธรรม
11) ศักยภาพคนตลอดชว่ งชวี ติ
12) การพฒั นาการเรยี นรู้
13) การเสริมสรา้ งใหค้ นไทยมีสุขภาพวะทด่ี ี
14) ศกั ยภาพการกฬี า
15) พลังทางสังคม
16) เศรษฐกิจฐานราก
17) ความเสมอภาคและหลกั ประกันสงั คม
18) การเติบโตอยา่ งยัง่ ยนื
19) การบริหารจัดการน้ำท้ังระบบ
20) การบรกิ ารประชาชนและประสทิ ธิภาพภาครฐั
21) การตอ่ ต้านการทจุ รติ และประพฤติมชิ อบ
22) กฎหมายและกระบวนการยุตธิ รรม
23) การวจิ ัยและพฒั นานวตั กรรม

11 ทีม่ า: สรปุ สาระสำคญั แผนแมบ่ ทภายใต้ยทุ ธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561 - 2580), สำนักงานสภาพฒั นาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ

แผนพัฒนาสถิตริ ะดบั จังหวัดภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 9

แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติทัง้ 23 ฉบับ เป็นการกำหนดประเด็นในลกั ษณะท่ีมีการบูรณาการ
และเชื่อมโยงระหว่างยุทธศาสตร์ชาติด้านที่เกี่ยวข้อง และประเด็นการพัฒนาจะไม่มีความซ้ำซ้อนกันระหว่าง
แผนแม่บทฯ เพื่อให้ส่วนราชการสามารถนำแผนแม่บทฯ ไปใช้ในทางปฏิบัติได้อย่างมีประสิทธิภาพ และ
ป้องกันการเกิดความสับสน โดยแผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติเป็นแผนระดับที่ 2 ที่มีความสำคัญในการ
เป็นแนวทางการพัฒนาและขับเคล่ือนประเทศเพือ่ ใหบ้ รรลุเปา้ หมายของยทุ ธศาสตร์ และถ่ายทอดไปสู่แนวทาง
ในการปฏบิ ัตใิ นแผนระดับที่ 3 ของหน่วยงาน ตามมติคณะรัฐมนตรเี ม่อื วันท่ี 4 ธนั วาคม 2560

นอกจากนี้ สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติได้จัดทำห่วงโซ่คุณค่าของ
ประเทศไทย12 (Final Value Chian Thailand) ท่สี ง่ ผลให้บรรลุ 140 เปา้ หมายแผนแม่บทย่อย ภายใตแ้ ผนแม่บท
ภายใตย้ ุทธศาสตร์ (ฉบับแก้ไข ปี 2566)

2.1.3 แผนการปฏริ ูปประเทศ (ฉบับปรบั ปรงุ )13

แผนการปฏิรูปประเทศ (ฉบับปรับปรุง) เป็นแผนระดับที่ 2 ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันท่ี
4 ธันวาคม 2560 โดยส่งผลต่อการบรรลุเป้าหมายของยุทธศาสตร์ชาติ และแผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์
ซึ่งทุกหน่วยงานต้องดำเนินการตามกิจกรรมปฏิรูปประเทศที่จะส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงต่อประชาชน
อย่างมีนัยสำคัญ (Big Rock) นำไปสู่การปฏบิ ัติตามหลักความสัมพันธ์เชงิ เหตุและผล (Causal Relationship:
XYZ) เพื่อให้บรรลุผลสัมฤทธิ์ตามเป้าหมายของยุทธศาสตร์ชาติของแต่ละช่วงเวลา 5 ปี โดยแผนการปฏิรูป
ประเทศ ฉบับปรับปรุงจะดำเนินการคู่ขนานไปกับเล่มแผนการปฏิรูปประเทศฉบับเดิมที่ประกาศใช้เมื่อเดือน
เมษายน 2561 ที่เป็นกจิ กรรมในลกั ษณะภารกิจปกตขิ องหนว่ ยงาน ซึ่งแผนการปฏริ ูปประเทศ 13 ด้าน ได้แก่
ด้านการเมือง ด้านการบริหารราชการแผ่นดิน ด้านกฎหมาย ด้านกระบวนการยุติธรรม ด้านเศรษฐกิจ ด้าน
ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ด้านสาธารณสุข ด้านสื่อสารมวลชน เทคโนโลยีสารสนเทศ ด้านสังคม
ด้านพลังงาน ด้านการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ ด้านการศึกษา ด้านวัฒนธรรม
กฬี าแรงงาน และการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์

2.1.4 (ร่าง) แผนพัฒนาเศรษฐกจิ และสงั คมแหง่ ชาติ ฉบบั ท่ี 13 (พ.ศ. 2566 – 2570)14

(รา่ ง) แผนพฒั นาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับท่ี 13 (พ.ศ. 2566 - 2570) เป็นแผนพัฒนาฯ
ฉบับแรกที่เริ่มต้นกระบวนการยกร่างกรอบแผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติและจะมีผลในการใช้เป็นกรอบ
เพ่ือกำหนดแผนแมบ่ ทภายใต้ยทุ ธศาสตร์ชาติ และแผนปฏิบัติการในชว่ ง 5 ปีที่สองของยทุ ธศาสตร์ชาติ 20 ปี
โดยการกำหนดทิศทางการพัฒนาประเทศในระยะของแผนพัฒนาฯ ได้น้อมนำปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง
มาเป็นหลักในการขับเคลื่อนและวางแผนการพัฒนาประเทศ ไปสู่การบรรรลุเป้าหมายในมิติต่าง ๆ ภายใต้
ยุทธศาสตร์ชาติได้อย่างเป็นรูปธรรม ซึ่งการกำหนดทิศทางการพัฒนาประเทศในระยะต่อไปจึงจำเป็นต้องให้
ความสำคัญกับปัจจัยทั้งภายนอกและภายใน ตลอดจนผลจากการเปลี่ยนแปลงของปัจจัยที่จะมีอิทธิพลต่อ
โครงสร้างและองคาพยพของประเทศในทุกมิติ เพื่อนำมาประมวลผลประกอบการกำหนดทิศทางการพัฒนา
ประเทศที่ควรจะมุ่งไปในอนาคต บนหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงที่สอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนาที่
ยั่งยนื ของโลก (SDGs)

12 ทม่ี า: หว่ งโซ่คุณคา่ ของประเทศไทย (Value Chain Thailand) (ฉบับแก้ไขปี 2566) , สำนักงานสภาพฒั นาการเศรษฐกจิ และสงั คมแห่งชาติ
13 ทีม่ า: แผนการปฏริ ูปประเทศ (ฉบบั ปรบั ปรุง) , สำนกั งานสภาพฒั นาการเศรษฐกิจและสงั คมแหง่ ชาติ
14 ทม่ี า: (ร่าง) แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสงั คมแหง่ ชาติ ฉบบั ที่ 13 (พ.ศ. 2566 - 2570) ตลุ าคม 2564

แผนพฒั นาสถิตริ ะดบั จังหวดั ภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 10

(ร่าง) แผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 13 มีจุดมุ่งหมายเพื่อขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศให้สามารถ
บรรลุผลตามเป้าหมายการพัฒนาระยะยาวที่กำหนดไว้ในยุทธศาสตร์ชาติ โดยมุ่งหวังให้แผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 13
(พ.ศ. 2566 - 2570) ทำหน้าที่เป็นกลไกในการชี้ประเด็นที่มีลำดับความสำคัญสูงต่อการพัฒนาประเทศใน
ระยะ 5 ปี และเพื่อผลักดันให้ประเทศสามารถก้าวขา้ มความท้าทายต่าง ๆ เพื่อขบั เคล่ือนสู่ความเจริญเติบโตที่
ทุกภาคส่วนได้รับประโยชน์อย่างเท่าเทียมกัน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อพลิกโฉมประเทศไทยสู่ “สังคมก้าวหน้า
เศรษฐกจิ สรา้ งมูลค่าอย่างยง่ั ยนื ” จึงได้กำหนดเปา้ หมายหลกั 5 ประการ ประกอบด้วย

1) การปรับโครงสรา้ งการผลติ สู่เศรษฐกจิ ฐานนวตั กรรม
2) การพฒั นาคนสำหรับโลกยคุ ใหม่
3) การมงุ่ สู่สงั คมแห่งโอกาสและความเป็นธรรม
4) การเปลยี่ นผา่ นไปสคู่ วามยงั่ ยืน
5) การเสริมสร้างความสามารถของประเทศในการรับมือกับความเสี่ยงและการเปลี่ยนแปลง

ภายใตบ้ รบิ ทโลกใหม่

ดังนั้น (รา่ ง) แผนพฒั นาฯ ฉบับที่ 13 จึงไดก้ ำหนดหมดุ หมายการพฒั นา จำนวน 13 ประการท่ี
มีลักษณะเชิงบูรณาการ ซึ่งสามารถนำไปสู่การพัฒนาทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคม ทรัพยากรธรรมชาติและ
สิ่งแวดล้อมไปพร้อม ๆ กัน ทำให้หมุดหมายแต่ละประการสามารถสนับสนุนเป้าหมายหลักได้มากกว่าหนึ่งขอ้
โดยหมดุ หมายทั้ง 13 ประการ แบง่ ออกไดเ้ ปน็ 4 มิติ ดงั น้ี

1) มติ ิภาคการผลติ และบรกิ ารเป้าหมาย
หมุดหมายท่ี 1 ไทยเป็นประเทศช้นั นำดา้ นสนิ คา้ เกษตรและเกษตรแปรรูปมลู ค่าสูง
หมุดหมายท่ี 2 ไทยเป็นจดุ หมายของการท่องเทีย่ วท่เี น้นคุณภาพและความยั่งยนื
หมุดหมายที่ 3 ไทยเป็นฐานการผลิตยานยนตไ์ ฟฟ้าที่สำคญั ของโลก
หมดุ หมายท่ี 4 ไทยเปน็ ศูนยก์ ลางทางการแพทยแ์ ละสขุ ภาพมลู คา่ สูง
หมดุ หมายที่ 5 ไทยเป็นประตูการค้าการลงทุนและยุทธศาสตร์ทางโลจิสติกส์ที่สำคัญ
ของภูมิภาค
หมดุ หมายท่ี 6 ไทยเป็นศูนย์กลางด้านดิจิทัลและอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์อัจฉริยะ
ของอาเซียน

2) มิตโิ อกาสและความเสมอภาคทางเศรษฐกจิ และสังคม
หมุดหมายท่ี 7 ไทยมีวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่เข้มแข็ง มีศักยภาพสูง และ
สามารถแข่งขนั ได้
หมุดหมายท่ี 8 ไทยมีพื้นที่และเมอื งอจั ฉรยิ ะที่น่าอยู่ ปลอดภัย เติบโตได้อย่างยั่งยนื
หมุดหมายท่ี 9 ไทยมีความยากจนข้ามรุ่นลดลง และคนไทยทุกคนมีความคุ้มครองทาง
สังคมทเี่ พยี งพอ เหมาะสม

3) มติ ิความย่งั ยืนของทรัพยากรธรรมชาตแิ ละส่ิงแวดล้อม
หมดุ หมายที่ 10 ไทยมีเศรษฐกิจหมนุ เวยี นและสงั คมคารบ์ อนต่ำ
หมุดหมายที่ 11 ไทยสามารถลดความเสี่ยงและผลกระทบจากภัยธรรมชาติและการ
เปลย่ี นแปลงสภาพภมู อิ ากาศ

แผนพัฒนาสถติ ริ ะดบั จังหวัดภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 11

4) มิติปจั จยั ผลักดนั การพลกิ โฉมประเทศ
หมดุ หมายท่ี 12 ไทยมีกำลงั คนสมรรถนะสงู มุ่งเรยี นรู้อยา่ งตอ่ เนื่อง ตอบโจทย์การพัฒนา
แหง่ อนาคต
หมุดหมายที่ 13 ไทยมภี าครฐั ที่ทนั สมยั มปี ระสทิ ธภิ าพ และตอบโจทย์ประชาชน

2.1.5 การพัฒนาที่ยง่ั ยืน (Sustainable Development)15
การพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development) คือ แนวทางการพัฒนาที่ตอบสนอง

ความต้องการของคนรุ่นปัจจุบัน โดยไม่ลิดรอนความสามารถในการตอบสนองความต้องการของคนรุ่นหลัง
(Brundtland Report, 1987) โดยการบรรลุการพัฒนาที่ยั่งยืน มีองค์ประกอบสำคัญ 3 ประการ ได้แก่ การ
เติบโตทางเศรษฐกิจ (Economic Growth) ความครอบคลุมทางสังคม (Social Inclusion) และการคุ้มครอง
ส่ิงแวดลอ้ ม (Environmental Protection)

ภาพ 4 17 เป้าหมายการพัฒนาท่ยี ่งั ยืน, สำนกั งานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ

15 ทม่ี า: สำนักงานสภาพฒั นาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, https://sdgs.nesdc.go.th/

แผนพัฒนาสถิตริ ะดบั จังหวดั ภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 12

ในการประชุมสมัชชาสหประชาชาติสมัยสามัญ ครั้งที่ 70 เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2558 ณ
สำนักงานใหญ่สหประชาชาติ ประเทศไทยและประเทศสมาชิกสหประชาชาติรวม 193 ประเทศ ร่วมลงนาม
รบั รองวาระการพฒั นาที่ยั่งยนื ค.ศ. 2030 (2030 Agenda for Sustainable Development) ซึ่งเป็นกรอบการ
พัฒนาของโลกเพื่อร่วมกันบรรลุการพัฒนาทางสังคม เศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยนื โดยไม่ทิ้งใครไว้ข้าง
หลัง ภายในปี ค.ศ. 2030 โดยกำหนดให้มีเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals:
SDGs) เปน็ แนวทางใหแ้ ต่ละประเทศดำเนินการร่วมกัน

เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) 17
เป้าหมาย ประกอบไปด้วย 169 เป้าหมายย่อย (SDG
Targets) ที่มีความเป็นสากล เชื่อมโยงและเกื้อหนุน
กัน และกำหนดให้มี 247 ตัวชี้วัด เพื่อใช้ติดตามและ
ประเมินความก้าวหน้าของการพฒั นา โดยสามารถจัด
กลุ่ม SDGs ตามปัจจัยที่เชื่อมโยงกันใน 5 มิติ (5P)
ได้แก่

ภาพ 5 การจัดกลุม่ SDGs ตามปจั จยั ที่
เช่อื มโยงกนั ใน 5 มิติ (5P)

1) การพัฒนาคน (People) ให้ความสำคัญกับการขจัดปัญหาความยากจนและความหิวโหย
และลดความเหลอื่ มล้ำในสังคม ประกอบดว้ ย
เปา้ หมายที่ 1: ขจัดความยากจน
เปา้ หมายที่ 2: ยุติความหิวโหย บรรลุความมั่นคงทางอาหารและยกระดับโภชนาการ
สำหรบั ทุกคนในทุกวยั
เปา้ หมายที่ 3: สร้างหลักประกันว่าคนมีชีวิตท่ีมีสุขภาพดีและสง่ เสริมสวัสดิภาพสำหรบั
ทกุ คนในทกุ วัย
เป้าหมายที่ 4: สร้างหลักประกันว่าทุกคนมีการศึกษาที่มีคุณภาพอย่างครอบคลุมและ
เทา่ เทียม และสนบั สนนุ โอกาสในการเรียนรตู้ ลอดชีวติ
เปา้ หมายที่ 5: บรรลุความเท่าเทยี มระหว่างเพศ และเสริมสร้างความเข้มแข็งให้แก่สตรี
และเดก็ หญงิ

2) สิ่งแวดล้อม (Planet) ให้ความสำคัญกับการปกป้องและรักษาทรัพยากรธรรมชาติและ
สภาพภมู อิ ากาศเพ่ือพลเมอื งโลกรนุ่ ต่อไป ประกอบดว้ ย
เปา้ หมายที่ 7: สร้างหลักประกันให้ทุกคนสามารถเข้าถึงพลังงานสมัยใหม่ที่ยั่งยืนใน
ราคาท่ียอ่ มเยา
เป้าหมายที่ 8: ส่งเสริมการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ต่อเนื่อง ครอบคลุม และยั่งยืน การ
จา้ งงานเต็มท่ี มีผลิตภาพ และการมีงานทเี่ หมาะสมสำหรับทุกคน
เป้าหมายที่ 9: สรา้ งโครงสรา้ งพ้นื ฐานที่มีความทนทาน ส่งเสรมิ การพัฒนาอตุ สาหกรรม
ทคี่ รอบคลมุ และย่ังยนื และส่งเสริมนวัตกรรม
เปา้ หมายท่ี 10: ลดความไมเ่ สมอภาคภายในประเทศและระหว่างประเทศ
เปา้ หมายที่ 11: ทำให้เมืองและการตั้งถ่ินฐานของมนุษย์มีความครอบคลมุ ปลอดภัย มี
ภมู ติ ้านทานและยั่งยนื

แผนพัฒนาสถติ ริ ะดบั จงั หวัดภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 13

3) เศรษฐกิจและความมั่งคั่ง (Prosperity) ส่งเสริมให้ประชาชนมีความเป็นอยู่ที่ดีและ
สอดคลอ้ งกับธรรมชาติ ประกอบดว้ ย
เปา้ หมายที่ 6: สร้างหลักประกันว่าจะมีการจัดให้มีน้ำและสุขอนามัยสำหรบั ทุกคนและ
มีการบรหิ ารจดั การท่ยี งั่ ยืน
เป้าหมายท่ี 12: สรา้ งหลักประกนั ให้มีรปู แบบการผลิตและการบรโิ ภคท่ียง่ั ยนื
เปา้ หมายที่ 13: เรง่ ต่อสู้กบั การเปลีย่ นแปลงสภาพภูมอิ ากาศและผลกระทบทีเ่ กิดขึ้น
เป้าหมายท่ี 14: อนุรักษ์และใช้ประโยชน์จากมหาสมุทร ทะเล และทรัพยากรทางทะเล
อยา่ งย่งั ยืนเพ่อื การพฒั นาท่ียั่งยืน
เป้าหมายที่ 15: ปกปอ้ ง ฟน้ื ฟู และสนบั สนุนการใช้ระบบนิเวศบนบกอย่างยง่ั ยืน จัดการ
ป่าไม้อย่างยั่งยืนต่อสู้การกลายสภาพเป็นทะเลทราย หยุดการเสื่อม
โทรมของที่ดินและฟื้นสภาพกลับมาใหม่ และหยุดการสูญเสียความ
หลากหลายทางชวี ภาพ

4) สันติภาพและความยุติธรรม (Peace) ยึดหลกั การอยรู่ ว่ มกันอย่างสนั ติ มีสังคมทส่ี งบสุข
และไม่แบง่ แยก ประกอบดว้ ย
เปา้ หมายท่ี 16: ส่งเสริมสังคมที่สงบสุขและครอบคลุมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน ให้ทุกคน
เข้าถึงความยุติธรรมและสร้างสถาบันที่มีประสิทธิผลรับผิดชอบและ
ครอบคลมุ ในทกุ ระดบั

5) ความเป็นหนุ้ สว่ นการพฒั นา (Partnership) ความรว่ มมือของทุกภาคส่วนในการขบั เคล่อื น
วาระการพฒั นาท่ยี ัง่ ยนื ประกอบด้วย
เปา้ หมายที่ 17: เสริมความเข้มแข็งให้แก่กลไกการดำเนินงานและฟื้นฟูสภาพหุ้นส่วน
ความรว่ มมือระดบั โลกสำหรับการพัฒนาทยี่ ัง่ ยืน

2.1.6 (รา่ ง) กรอบแผนพฒั นาภาคใต้ (พ.ศ. 2566 – 2570)16

(ร่าง) กรอบแผนพัฒนาภาคใต้ (พ.ศ. 2566 – 2570) มีเป้าหมายการพัฒนาที่มุ่งพัฒนาแหล่ง
ท่องเที่ยวและบริการที่มีคุณภาพ แหล่งผลิตสินค้าเกษตรปลอดภัยและมูลค่าสูง เชื่อมโยงเศรษฐกิจระหว่าง
ภูมิภาค

เปา้ หมาย
1) อตั ราการเจรญิ เตบิ โตทางเศรษฐกิจของภาคใตข้ ยายตวั เพิม่ ขึ้น
2) สมั ประสิทธค์ิ วามไม่เสมอภาค (Gini Coefficient) ในการกระจายรายไดข้ องภาคใตล้ ดลง

ประเดน็ การพัฒนาเพอ่ื ใหบ้ รรลผุ ลตามทิศทางการพัฒนาภาคใต้ มดี งั น้ี
1) พัฒนาและยกระดับการท่องเที่ยวและบริการ และธุรกิจต่อเนื่องด้านการท่องเที่ยวสู่การ

ท่องเทีย่ วและบรกิ ารท่ีมีมาตรฐานและมมี ลู ค่าสงู
2) พัฒนาและยกระดับอุตสาหกรรมการแปรรูปสินค้าเกษตรด้วยนวัตกรรมเพื่อสร้าง

มลู คา่ เพิ่ม
3) พัฒนาและสง่ เสริมการผลิตและการแปรรปู เพ่ือสร้างมลู คา่ เพ่มิ สนิ คา้ เกษตรหลักของภาค
4) อนรุ ักษ์ ฟืน้ ฟู และบริหารจดั การทรัพยากรธรรมชาตแิ ละส่ิงแวดลอ้ มอย่างเปน็ ระบบ เพ่ือ

เปน็ ฐานการพัฒนาที่ยงั่ ยืน

16 ที่มา: https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=11684&filename=index

แผนพัฒนาสถติ ริ ะดบั จังหวดั ภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 14

5) พฒั นาพน้ื ท่ีเศรษฐกจิ พเิ ศษชายแดนและด่านชายแดนใหเ้ อ้ือตอ่ การค้าการลงทนุ
6) พัฒนาพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจภาคใต้ เพื่อเป็นพื้นที่เศรษฐกิจใหม่และสามารถเชื่อมโยง

การคา้ การลงทุนกับเขตพัฒนาเศรษฐกิจพเิ ศษภาคตะวนั ออก และกลุ่มประเทศ BIMSTEC

2.1.7 แผนพัฒนากลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามัน (กระบี่ ตรัง พังงา ภูเก็ต ระนอง และสตูล)
พ.ศ. 2566 – 257017

กลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามัน ประกอบด้วย จังหวัดกระบี่ ตรัง พังงา ภูเก็ต ระนอง และสตลู
มเี ป้าหมายการพัฒนาของกลุ่มจังหวัดภาคใตฝ้ ่ังอนั ดามัน “ศนู ยก์ ลางการท่องเท่ียวเน้นคุณคา่ และเกษตรแนวใหม่
เพ่ือสังคมแห่งความสขุ และวิถีชีวติ ที่ยงั่ ยืน”

เป้าประสงคร์ วม (Objectives)
1) เพ่อื ให้ผู้ประกอบการ บุคลากรดา้ นการท่องเท่ยี วและธรุ กจิ ท่ีเก่ียวเน่ือง ทไี่ ด้รับผลกระทบ

จากโรคระบาดไวรสั โคโรนา 2019 (COVID-19) สามารถฟื้นตวั กลับมาได้อย่างรวดเรว็
2) เพื่อยกระดับการพึ่งพาตนเองภายในท้องถิ่น เน้นการสร้างเศรษฐกิจรูปแบบใหม่ ๆ ที่

หลากหลาย เช่น การส่งเสริมการท่องเที่ยวเน้นมูลค่าที่มีมาตรฐานและปลอดภัย การใช้
การเกษตรยัง่ ยืนและเกษตรแนวใหม่ อยา่ งครบวงจร เพอื่ เพ่มิ มลู คา่ ในการผลติ ของห่วงโซ่
มลู ค่า (Value chain) ในอตุ สาหกรรมทอ่ งเทีย่ ว
3) เพื่อให้สังคมมีความสุขถ้วนหน้า ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง มีความมั่นคงในทุกมิติ มีความ
ยืดหยุ่นสามารถ นำพาตนเองและครอบครัวให้ก้าวผ่านวิกฤติต่าง ๆ รวมทั้งใช้ประโยชน์
จากการเปลีย่ นแปลงทเี่ กิดข้นึ (Resilience)
4) เพ่มิ ประสทิ ธิภาพในการบรหิ ารภาครฐั ทตี่ อบสนองกบั ความต้องการของประชาชน

ตำแหนง่ การพฒั นา (Strategic Positioning)
1) World Class Wellness Tourism แหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพด้วยทรัพยากรธรรมชาติ

ระดบั โลก
2) Sustainable High-Value Agriculture แหล่งเกษตรกรรมมูลค่าสูงที่ยั่งยืน เพื่อความ

มน่ั คงทางอาหาร ปลอดภยั และยัง่ ยืน
3) Andaman Seafood Paradise แหลง่ อาหารประมงทะเลช้ันนำของประเทศ

ประเด็นการพฒั นากลมุ่ จังหวดั
ประเด็นการพฒั นาท่ี 1 : ฟน้ื ฟูเศรษฐกิจ และเยยี วยาผปู้ ระกอบการ บุคลากรด้านการ

ท่องเที่ยวและ กจิ การตอ่ เน่ืองอ่นื ๆ ทีไ่ ด้รบั ผลกระทบจากโรค
ระบาดไวรสั โคโรนา 2019 (COVID-19)
ประเดน็ การพฒั นาท่ี 2 : สนับสนุนและพัฒนาการท่องเที่ยวเน้นคุณค่าที่เป็นมิตรต่อ
สิง่ แวดล้อม
ประเด็นการพฒั นาที่ 3 : สง่ เสริมการเกษตรยัง่ ยืนและเกษตรสมัยใหม่ใหม้ ีประสทิ ธิภาพ
ประเด็นการพัฒนาที่ 4 : การพัฒนาสงั คมและความม่นั คงในทุกมิติ

17 ทีม่ า: http://www.osmsouth-w.moi.go.th/main/page/28

แผนพัฒนาสถิตริ ะดบั จงั หวัดภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 15

2.1.8 แผนพฒั นาจงั หวัดภูเก็ต พ.ศ. 2566 – 257018
แผนพัฒนาจังหวัดภูเก็ต (พ.ศ. 2566 – 2570) จัดทำขึ้นเพื่อให้จังหวัดภูเก็ตมีทิศทางการ

ดำเนินงานที่ชัดเจน สอดคล้องเชื่อมโยงกับยุทธศาสตร์ชาติ แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ แผนการปฏิรูป
ประเทศ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ นโยบายรัฐบาล แผนรายสาขาต่าง ๆ ข้อสั่งการ
นายกรัฐมนตรี แผนพัฒนาภาค และบริบทที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งใช้เป็นแนวทางในการขับเคลื่อนการดำเนินงาน
และการตดิ ตามประเมินผลได้อย่างมีประสิทธภิ าพและบรรลผุ ลสมั ฤทธ์ิ ซง่ึ ได้มีการกำหนดเปา้ หมายการพัฒนา
พันธกิจ ประเด็นการพัฒนา เป้าประสงค์ ตัวชี้วัดความสำเร็จตามเป้าหมายการพฒั นาและแนวทางการพัฒนา
จงั หวดั

เป้าหมายการพัฒนาจังหวัด : ศูนย์กลางการท่องเที่ยว การศึกษา นวัตกรรมบริการ ในระดับ
มาตรฐานนานาชาติ และการพัฒนาท่ียงั่ ยืน

ประเดน็ การพัฒนาจังหวัดภเู กต็
1) การพัฒนาสเู่ มืองเศรษฐกิจทข่ี บั เคลือ่ นดว้ ยนวัตกรรม และบริการมลู ค่าสูงระดบั นานาชาติ

(Value based economy and high value service)
2) การพฒั นาเมอื งเพือ่ รองรับการเตบิ โตที่ทันสมัย และเปน็ มติ รกับส่งิ แวดล้อม
3) การพฒั นาคน ชุมชน สงั คม บรกิ ารรัฐ และการจัดการความมัน่ คง ความปลอดภัยและ

ความสงบเรียบร้อย (Human resource, Social development and Security
Management)

2.2 การวิเคราะหป์ ระเด็นการพฒั นาจงั หวัดภายใต้แผนพัฒนาจงั หวดั ทเี่ ปน็ ปัจจบุ ัน ท่ี
สอดคล้องกับนโยบายและยทุ ธศาสตรต์ ่าง ๆ ท่เี ก่ียวข้องกับการพัฒนาในระดับจังหวดั

สำนักงานสถิติจังหวัดในฐานะฝ่ายเลขานุการคณะกรรมการสถิติระดับจังหวัดได้ดำเนินการหารือ
ร่วมกับสำนักงานจังหวัดเกี่ยวกับการวิเคราะห์ประเด็นการพัฒนาจังหวัดที่สอดคล้องกับนโยบายและ
ยุทธศาสตร์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาในระดับจังหวัด สามารถสรุปความสอดคล้องเชื่อมโยงระหว่าง
ประเดน็ ยทุ ธศาสตรก์ ารพัฒนา และตวั ชีว้ ัดของจงั หวดั ภูเก็ต กบั ประเด็นหมุดหมายและตัวชวี้ ดั ตาม (รา่ ง) แผน
พฒั นาฯ ฉบบั ท่ี 13 แสดงได้ดังตารางต่อไปน้ี

18 ทีม่ า: https://www.phuket.go.th/webpk/contents.php?str=plan

แผนพัฒนาสถติ ริ ะดบั จังหวดั ภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 16

ตาราง 1 ความสอดคล้องระหวา่ งประเด็นหมดุ หมายตาม (รา่ ง) แผนพฒั นาเศรษฐกิจและสังคมแหง่ ชาติ ฉบับท่ี 13
และประเดน็ การพฒั นาจังหวดั ของแผนพฒั นาจงั หวัดฯ

ประเดน็ หมดุ หมาย (ร่าง) แผนฯ 13 ประเด็นการพฒั นาจังหวัด

1. ไทยเป็นประเทศชั้นนำด้านสินค้าเกษตรและเกษตร 1. การพฒั นาสเู่ มืองเศรษฐกจิ ท่ีขับเคลื่อนด้วย

แปรรปู มลู คา่ สงู นวัตกรรม และบริการมูลค่าสูงระดบั

นานาชาติ (Value based economy and

high value service)

2. ไทยเป็นจุดหมายของการท่องเทีย่ วที่เน้นคุณภาพและ 1. การพฒั นาสู่เมืองเศรษฐกจิ ทขี่ บั เคลื่อนด้วย

ความยง่ั ยืน นวตั กรรม และบรกิ ารมลู ค่าสูงระดับ

นานาชาติ (Value based economy and

high value service)

3. การพัฒนาคน ชุมชน สังคม บรกิ ารรฐั และ

การจดั การความม่ันคง ความปลอดภัยและ

ความสงบเรียบรอ้ ย (Human resource,

Social development and Security

Management)

3. ไทยเป็นฐานการผลติ ยานยนตไ์ ฟฟา้ ทส่ี ำคัญของโลก -

4. ไทยเปน็ ศนู ย์กลางทางการแพทย์และสขุ ภาพมูลค่าสงู 1. การพฒั นาสเู่ มืองเศรษฐกจิ ทข่ี ับเคลื่อนด้วย

นวตั กรรม และบริการมลู คา่ สูงระดับ

นานาชาติ (Value based economy and

high value service)

5. ไทยเป็นประตูการคา้ การลงทนุ และยุทธศาสตรท์ าง 2. การพฒั นาเมืองเพือ่ รองรับการเตบิ โตท่ี

โลจสิ ติกสท์ ีส่ ำคัญของภูมิภาค ทันสมัย และเป็นมิตรกบั ส่งิ แวดลอ้ ม

6. ไทยเปน็ ศูนย์กลางดา้ นดิจทิ ัลและอตุ สาหกรรม 3. การพฒั นาคน ชุมชน สังคม บริการรัฐ และ

อเิ ล็กทรอนิกส์อัจฉรยิ ะของอาเซียน การจัดการความมัน่ คง ความปลอดภัยและ

7. ไทยมีวสิ าหกจิ ขนาดกลางและขนาดย่อมทีเ่ ข้มแข็ง ความสงบเรียบร้อย (Human resource,

มีศกั ยภาพสูง และสามารถแข่งขันได้ Social development and Security

8. ไทยมีพ้นื ทแ่ี ละเมืองอจั ฉรยิ ะท่นี า่ อยู่ ปลอดภยั เตบิ โต Management)

ได้อย่างย่ังยนื

9. ไทยมคี วามยากจนข้ามรุ่นลดลง และคนไทยทุกคนมี

ความคุ้มครองทางสังคมท่ีเพียงพอ เหมาะสม

10. ไทยมเี ศรษฐกิจหมนุ เวยี นและสงั คมคาร์บอนต่ำ

11. ไทยสามารถลดความเส่ยี งและผลกระทบจากภัย

ธรรมชาตแิ ละการเปลยี่ นแปลงสภาพภูมอิ ากาศ

12. ไทยมีกำลังคนสมรรถนะสงู มงุ่ เรียนร้อู ยา่ งต่อเน่ือง

ตอบโจทยก์ ารพัฒนาแหง่ อนาคต

13. ไทยมีภาครัฐท่ีทนั สมยั มีประสิทธภิ าพ และตอบโจทย์

ประชาชน

แผนพฒั นาสถติ ริ ะดบั จงั หวดั ภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 17

ตาราง 2 ตวั ช้วี ัดตาม (ร่าง) แผนพฒั นาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับท่ี 13 และความสอดคลอ้ งระหว่าง
ตวั ชวี้ ัดตามแผนพัฒนาจงั หวดั ฯ

ตวั ช้วี ดั (รา่ ง) แผนพัฒนาฯ ฉบับท่ี 13 ตัวช้วี ดั ของจังหวดั ภเู ก็ต

1.1 รายได้สุทธติ ่อครัวเรือนเกษตรกร ไม่ต่ำกว่า 1. จำนวนรายได้จากการพฒั นาสนิ ค้าเกษตร
537,000 บาทต่อครัวเรอื น เมือ่ ส้ินสุดแผนพฒั นาฯ ทีม่ ศี ักยภาพของจงั หวดั เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหนา้
ฉบบั ท่ี 13 916.68 ลา้ นบาท ปี 2560-2563

1.2 รายได้สทุ ธติ อ่ ครวั เรือนเกษตรกร ไมต่ ่ำกวา่ 2. จำนวนรายได้จากการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ OTOP
537,000 บาทตอ่ ครวั เรอื น เมื่อสน้ิ สุดแผนพัฒนาฯ เพ่ือการท่องเที่ยว เพิ่มขนึ้ จากปกี ่อนหน้า
ฉบับที่ 13
3. มลู คา่ ผลติ ภณั ฑ์มวลรวมจังหวดั ตอ่ ประชากร
1.3 อันดับดชั นขี ีดความสามารถดา้ นการท่องเทยี่ วดีข้ึน (GPP per capita) เพิม่ ขน้ึ จากปีก่อนหน้า
โดยมอี นั ดบั รวมไม่สูงกว่าอนั ดับที่ 25 ดา้ นความ
ปลอดภยั และการรักษาความปลอดภยั ไม่สงู กว่า 4. จำนวนผ้เู ยย่ี มเยอื น ทง้ั ชาวไทยและต่างชาติ
อันดบั ท่ี 50 ด้านความยั่งยืน ด้านส่งิ แวดลอ้ มไม่สูง
กว่าอนั ดบั ท่ี 50 ด้านสขุ ภาพและสุขอนามัยไม่สูง 5. จำนวนรายได้จากการท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นจากปฐี าน
กวา่ อันดบั ที่ 50 และ ดา้ นทรัพยากรทางวฒั นธรรม
และการทอ่ งเทยี่ วเชงิ ธรุ กิจ ไมส่ ูงกว่าอันดับที่ 25 6. จำนวนกิจกรรมเพื่อการพัฒนาการพง่ึ ตนเอง
ทางด้าน พลังงาน
1.4 จำนวนนักทอ่ งเทีย่ วกลุ่มเดนิ ทางซ้ำเพิม่ ขน้ึ เฉลย่ี
รอ้ ยละ 15 ต่อปี 7. จำนวนชายหาดทม่ี กี ารจดั ระเบียบชายหาด
แลว้ ไมถ่ กู บุกรกุ เพิม่
1.5 รายได้จากการท่องเท่ยี วเมืองท่องเทีย่ วรองเฉล่ยี ทุก
เมืองเพิ่มข้ึนรอ้ ยละ 10 ต่อปี (คา่ เฉล่ีย ถว่ งน้ำหนัก 8. ภยั อาชญากรรมต่อชวี ิตและทรพั ย์สิน
ของเมืองรองท้ังหมด) 8.1 กลุ่มคดีความผิดเก่ยี วกับชีวติ ร่างกาย และ
เพศต่อประชากร 100,000 คน
1.6 เมอื งน่าอยู่อยา่ งย่ังยืนมีจำนวนมากขึ้น 8.2 กล่มุ คดีความผิดเก่ียวกับทรัพย์ต่อประชากร
100,000 คน
1.7 เมืองน่าอยู่อยา่ งยงั่ ยืนมีจำนวนมากข้นึ
9. จำนวนรายไดจ้ ากการจัดการศกึ ษา นานาชาติ
1.8 เมืองน่าอยู่อย่างยง่ั ยนื มีจำนวนมากขน้ึ ในระดับอุดมศึกษาของจงั หวดั ภเู กต็ เพิม่ ขึ้น
จากปกี ่อนหนา้
1.9 จำนวนนักศกึ ษาที่เข้าร่วมการจัดการศึกษาเพอื่
พัฒนาบณั ฑติ ฐานสมรรถนะเพ่ิมเป็นร้อยละ 30 10. ความพงึ พอใจในดา้ นความปลอดภัยใน ชวี ิต
ของประชาชน
1.10 การจดั อันดบั ในด้านบุคลากรผ้มู คี วามสามารถ
สถาบนั การศึกษาดา้ นการบริหารธรุ กิจมคี ะแนน
เพมิ่ ขึน้ ร้อยละ 3 ต่อปี

1.11 ความพึงพอใจในคณุ ภาพการให้บริการของภาครัฐ
ไม่นอ้ ยกว่ารอ้ ยละ 90

แผนพฒั นาสถิตริ ะดบั จงั หวดั ภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 18

นอกจากนี้ฝ่ายเลขานุการคณะกรรมการสถิติระดับจงั หวัดได้ประชุมหารือร่วมกับสำนักงานจังหวัดได้
สรุปความสอดคล้องเชื่อมโยงระหว่างประเด็นการพัฒนาจังหวัดภายใต้แผนพัฒนาจังหวัดที่เป็นปัจจุบัน
ท่ีสอดคล้องกบั นโยบายและยทุ ธศาสตรต์ ่าง ๆ ท่เี ก่ียวขอ้ งกับการพฒั นาในระดบั จงั หวัด ดังภาคผนวก ก

แผนพัฒนาสถิตริ ะดบั จงั หวัดภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 19

ตาราง 3 การวิเคราะห์ประเด็นการพฒั นาจังหวัดภายใตแ้ ผนพฒั นาจังหวัดทเี่ ป็นปจั จ
ยุทธศาสตร์/ประเด็นการพัฒนาภายใตย้ ทุ ธศาสตรช์ าติ (พ.ศ. 2561-2580)

ยทุ ธศาสตร์ดา้ นการสรา้ งความสามารถในการแข่งขัน
เปา้ หมาย : ประเทศไทยมขี ีดความสามารถในการแข่งขนั สงู ขน้ึ

ตาราง 4 การวเิ คราะหป์ ระเด็นการพัฒนาจังหวดั ภายใตแ้ ผนพัฒนาจังหวัดท่เี ปน็ ปจั จ
แผนแมบ่ ทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ

ประเดน็ การทอ่ งเทยี่ ว (ประเดน็ หลัก)

ตวั ชว้ี ดั :
อัตราการขยายตวั ของรายไดจ้ ากการท่องเทย่ี วเชิงสร้างสรรคแ์ ละวฒั นธรรม (เฉลย่ี รอ้ ยละ)
จำนวนเมืองและชุมชนทม่ี ีศักยภาพดา้ นการท่องเที่ยวเชงิ สรา้ งสรรคแ์ ละวฒั นธรรม
ตัวชี้วัด :
อนั ดับของไทยในการเปน็ จดุ หมายปลายทางในการจดั การประชุมนานาชาตติ ามดัชนี Internatio
Congress and Convention Association (ICCA)
ตัวชว้ี ัด :
อัตราการขยายตัวของรายไดจ้ ากการท่องเทย่ี วเชิงสขุ ภาพ ความงาม และการแพทย์ (เฉล่ียรอ้ ยล

จบุ ัน ทสี่ อดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561 – 2580)

ยทุ ธศาสตร์ด้านการสรา้ งโอกาส และความเสมอภาคทางสงั คม
เป้าหมาย : 1. สรา้ งความเปน็ ธรรมและลดความเหลอื่ มลำ้

2. เพ่มิ ขดี ความสามารถให้ชมุ ชนท้องถ่นิ

จบุ ัน ที่สอดคล้องกบั แผนแมบ่ ทภายใต้ยทุ ธศาสตรช์ าติ

ประเดน็ พลังทางสงั คม (ประเด็นรอง)
ตวั ชวี้ ัด :
ดัชนีชีว้ ดั ทางสงั คม (เฉล่ยี ร้อยละ)

onal

ละ)

แผนพฒั นาสถิตริ ะดบั จังหวัดภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 20

ตาราง 5 การวิเคราะห์ประเด็นการพฒั นาจงั หวดั ภายใตแ้ ผนพฒั นาจงั หวัดทีเ่ ปน็ ปจั จบุ

แผนการปฏริ ูปประเทศ 13 ดา้ น

ดา้ นเศรษฐกิจ
เปา้ หมาย:
1. ยกระดบั ศักยภาพทางเศรษฐกจิ ของประเทศ
2. กระจายความเจรญิ และความเข้มแข็งของภาคสังคม
3. ปรับบทบาท โครงสรา้ งและกลไกสถาบนั บริหารจดั การเศรษฐกจิ ของประเทศ

ตาราง 6 การวเิ คราะห์ประเด็นการพฒั นาจังหวัดภายใต้แผนพฒั นาจงั หวัดทเ่ี ป็นปจั จบุ

(ร่าง) แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสงั คมแห่งชาติ ฉบับที่ 13

หมดุ หมายท่ี 1 หมุดหมายท่ี 2 หมุดหมายที่ 4
ไทยเปน็ ประเทศชน้ั นำดา้ น ไทยเปน็ จดุ หมายของการ ไทยเป็นศนู ย์กลางทาง
สินคา้ เกษตรและเกษตร แปร ทอ่ งเทย่ี วทีเ่ น้นคณุ ภาพและ การแพทยแ์ ละสุขภาพมลู ค่า
รูปมลู คา่ สูง ความยง่ั ยืน สงู

(ร่าง) แผนพัฒนาเศรษฐกจิ และสงั คมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (ต่อ)

หมดุ หมายท่ี 8 หมดุ หมายท่ี 9 หมดุ หมายที่ 10 ห
ไทยมีเศรษฐกิจหมนุ เวียน
ไทยมีพ้นื ท่ีและเมืองอจั ฉรยิ ะที่ ไทยมีความยากจนข้ามรนุ่ และสังคมคารบ์ อนต่ำ

นา่ อยู่ ปลอดภยั เตบิ โตได้ ลดลง และคนไทยทุกคนมี

อยา่ งย่ังยนื ความค้มุ ครองทางสังคมท่ี

เพียงพอ เหมาะสม

บัน ท่ีสอดคลอ้ งกบั แผนการปฏิรูปประเทศ 13 ดา้ น

ด้านการบรหิ ารราชการแผ่นดนิ
เป้าหมาย:
1. บริการของรฐั มีประสิทธิภาพและมีคณุ ภาพเป็นทีย่ อมรบั ของผู้ใช้บริการ
2. ภาครฐั มีการดำเนินการทม่ี ีประสทิ ธิภาพ ดว้ ยการนำนวตั กรรมเทคโนโลยมี า

ประยุกตใ์ ช้

บัน ทสี่ อดคล้องกับ (รา่ ง) แผนพัฒนาเศรษฐกจิ และสงั คมแห่งชาติ ฉบบั ที่ 13

หมุดหมายท่ี 5 หมุดหมายที่ 6 หมดุ หมายท่ี 7
ไทยเปน็ ประตูการค้าการ ไทยเปน็ ศนู ยก์ ลางดา้ น ไทยมวี ิสาหกิจขนาดกลางและ
ลงทุนและยทุ ธศาสตร์ทาง ดิจิทัลและอตุ สาหกรรม ขนาดยอ่ มที่เข้มแขง็ มี
โลจสิ ติกสท์ ส่ี ำคญั ของ อเิ ล็กทรอนิกส์อัจฉริยะของ ศักยภาพสงู และสามารถ
ภมู ภิ าค อาเซียน แข่งขนั ได้

หมุดหมายที่ 11 หมุดหมายท่ี 12 หมดุ หมายท่ี 13
ไทยสามารถลดความเส่ยี ง
และผลกระทบจากภยั ไทยมีกำลังคนสมรรถนะสงู ไทยมภี าครฐั ทท่ี ันสมยั มี
ธรรมชาติและการ
เปล่ียนแปลงสภาพ มงุ่ เรียนรู้อยา่ งตอ่ เนอ่ื ง ตอบ ประสิทธภิ าพ และตอบโจทย์
ภมู ิอากาศ
โจทยก์ ารพัฒนาแหง่ อนาคต ประชาชน

แผนพฒั นาสถิตริ ะดบั จงั หวดั ภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 21

ตาราง 7 การวเิ คราะหป์ ระเด็นการพฒั นาจังหวดั ภายใตแ้ ผนพัฒนาจังหวดั ทีเ่ ปน็ ปจั จ

เปา้ หมายการพัฒนาที่ย่ังยืน (SDGs)

เป้าหมาย (Goals) 8
ส่งเสริมการเจรญิ เตบิ โตทางเศรษฐกิจทยี่ ัง่ ยนื และท่วั ถึงให้เปน็ ไปอยา่ งย่ังยืน สง่ เสรมิ ศกั ยภาพ
การมีงานทำและการจ้างงานเตม็ ท่ี และงานทม่ี คี ุณคา่ สำหรบั ทุกคน

เป้าประสงค์
(Targets) 8.1
ทำให้การเติบโตทางเศรษฐกจิ ตอ่ หวั ประชากรมคี วามยง่ั ยืนตามบรบิ ทของประเทศ โดยเฉพาะ
อย่างย่ิง ให้ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศของประเทศพัฒนาน้อยท่ีสุด มีการขยายตัว
อยา่ งนอ้ ยรอ้ ยละ 7 ตอ่ ปี

เปา้ ประสงค์
(Targets) 8.3
ส่งเสรมิ นโยบายท่ีมุง่ การพัฒนาทส่ี นับสนุนกิจกรรมทมี่ ีผลิตภาพ การสรา้ งงานทีส่ มควร ความ
เป็นผปู้ ระกอบการ ความสรา้ งสรรคแ์ ละนวตั กรรม และสง่ เสริมการเกดิ และการเตบิ โตของ
วสิ าหกิจรายย่อย ขนาด เล็ก และขนาดกลาง ซึง่ รวมถงึ ผ่านทางการเขา้ ถึงบรกิ ารทางการเงนิ

เปา้ ประสงค์
(Targets) 8.5
บรรลุการจา้ งงานเตม็ ท่แี ละมผี ลิตภาพ และการมีงานทสี่ มควรสำหรบั หญิงและชายทุกคน
รวมถึงเยาวชน และผูม้ ภี าวะทุพพลภาพ และให้มกี ารจ่ายท่ีเท่าเทยี มสำหรบั งานทมี่ ีคุณค่าเทา่
เทียมกันภายในปี 2573

จบุ ัน ท่สี อดคลอ้ งกบั เป้าหมายการพัฒนาทีย่ ั่งยืน (SDGs)

เปา้ หมาย (Goals) 9
พัฒนาโครงสรา้ งพน้ื ฐานท่ีพรอ้ มรบั การเปลี่ยนแปลง ส่งเสรมิ การปรบั ตวั ให้เป็นอุตสาหกรรม
อย่างย่ังยืนและท่ัวถึง และสนบั สนนุ นวัตกรรม
เปา้ ประสงค์
(Targets) 9.1
พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่มคี ุณภาพ เช่อื ถือได้ ยง่ั ยนื และมคี วามต้านทานและยดื หยนุ่ ตอ่ การ
เปลย่ี นแปลง ซ่งึ รวมถงึ โครงสร้างพ้ืนฐาน ภมู ิภาคและที่ขา้ มเขตแดน เพ่ือสนับสนุนการพฒั นา
ทางเศรษฐกิจและความเป็นอย่ทู ด่ี ขี องมนุษย์
เปา้ ประสงค์
(Targets) 9.2
ส่งเสรมิ การพฒั นาอตุ สาหกรรมทีค่ รอบคลมุ และยง่ั ยนื และภายในปี พ.ศ. 2573 ใหเ้ พิ่มส่วน
แบง่ ของภาคอตุ สาหกรรมในการจา้ งงานและผลิตภณั ฑม์ วลรวมของประเทศ โดยใหเ้ ป็นไป
ตามบรบิ ทของประเทศ และใหเ้ พม่ิ สว่ นแบง่ ขึน้ เปน็ 2 เท่า ในประเทศพัฒนานอ้ ยท่สี ดุ

แผนพฒั นาสถติ ริ ะดบั จงั หวดั ภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 22

ตาราง 8 การวิเคราะห์ประเดน็ การพฒั นาจังหวดั ภายใต้แผนพฒั นาจงั หวัดทเ่ี ป็นปัจจ

(รา่ ง) กรอบแผนพัฒนาภาคใต้ (พ.ศ. 2566 – 2570)

1) พัฒนาและยกระดับการ 2) พัฒนาและยกระดบั 3) พัฒนาและสง่ เสร
ทอ่ งเทีย่ วและบรกิ าร และธรุ กจิ อุตสาหกรรมการแปรรปู สนิ คา้ การแปรรปู เพื่อสร้าง
ต่อเน่ืองดา้ นการท่องเทยี่ วสู่การ เกษตรดว้ ยนวตั กรรมเพือ่ สร้าง สนิ ค้าเกษตรหลักขอ
ทอ่ งเทีย่ วและบริการท่มี มี าตรฐาน มูลค่าเพม่ิ
และมมี ลู ค่าสงู

ตาราง 9 การวิเคราะห์ประเด็นการพฒั นาจังหวัดภายใตแ้ ผนพฒั นาจงั หวัดท่ีเปน็ ปัจจ
(พ.ศ. 2566 – 2570)

แผนพัฒนากลมุ่ จงั หวัดภาคใตฝ้ ั่งอนั ดามัน (พ.ศ. 2566 – 2570)

1) ฟื้นฟเู ศรษฐกิจ และเยยี วยาผู้ประกอบการ 2) สนบั สนุนและพฒั นาการทอ่ งเที่ยวเนน้ 3
บคุ ลากรดา้ นการท่องเทีย่ วและ กจิ การ คณุ ค่าท่เี ป็นมติ รตอ่ สิง่ แวดล้อม ส
ตอ่ เนือ่ งอน่ื ๆ ที่ได้รับผลกระทบจากโรค
ระบาดไวรสั โคโรนา 2019 (COVID-19)

จุบัน ท่สี อดคลอ้ งกบั (ร่าง) กรอบแผนพฒั นาภาคใต้ (พ.ศ. 2566 – 2570)

ริมการผลติ และ 4) อนุรักษ์ ฟืน้ ฟู และบริหาร 5) พัฒนาพน้ื ทร่ี ะเบยี งเศรษฐกิจ
งมลู คา่ เพิม่ จดั การทรัพยากรธรรมชาติและ ภาคใต้ เพือ่ เป็นพ้ืนที่เศรษฐกจิ ใหม่
องภาค สงิ่ แวดลอ้ มอยา่ งเปน็ ระบบ เพ่อื และสามารถเช่ือมโยง การคา้ การ
เป็นฐานการพฒั นาที่ยง่ั ยนื ลงทุนกับเขตพฒั นาเศรษฐกจิ
พิเศษภาคตะวันออก และกลมุ่
ประเทศ BIMSTEC

จุบัน ท่ีสอดคลอ้ งกบั แผนพฒั นากล่มุ จังหวัดภาคใตฝ้ ัง่ อนั ดามัน

3) สง่ เสรมิ การเกษตรย่ังยนื และเกษตร 4) การพัฒนาสงั คมและความม่นั คงในทุกมิติ
สมยั ใหมใ่ หม้ ปี ระสทิ ธภิ าพ

แผนพัฒนาสถติ ริ ะดบั จงั หวัดภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 23

ตาราง 10 การวิเคราะหป์ ระเด็นการพฒั นาจังหวดั ภายใต้แผนพฒั นาจังหวดั ทเ่ี ปน็ ปัจ
จงั หวดั ภูเก็ต (พ.ศ. 2566 – 2570)

แผนพฒั นาจงั หวัดภูเก็ต (พ.ศ. 2566 – 2570)

ประเดน็ การพัฒนา ประเดน็ การพฒั นา

1. การพัฒนาสู่เมืองเศรษฐกจิ ที่ขับเคลอ่ื นด้วยนวตั กรรม และ 2. การพัฒนาเมอื งเพื่อรองรบั กา

บรกิ ารมลู ค่าสงู ระดับนานาชาติ (Value based economy มติ รกบั สง่ิ แวดล้อม

and high value service) ตัวชวี้ ดั :

ตวั ชว้ี ัด: 1. จำนวนกจิ กรรมเพอ่ื การพัฒ

1. มูลค่าผลิตภัณฑม์ วลรวมจังหวดั ตอ่ ประชากร (GPP per พลังงาน

capita) เพิม่ ขึ้นจากปีก่อนหน้า 2. จำนวนชายหาดที่มีการจดั ร

2. จำนวนรายได้จากการทอ่ งเทย่ี วเพม่ิ ขึ้นจาก ปฐี าน บุกรกุ เพม่ิ

3. จำนวนรายไดจ้ ากการพฒั นาสนิ คา้ เกษตร

ทมี่ ศี กั ยภาพของจังหวดั เพิ่มขึ้นจากปกี ่อนหน้า 916.68

ล้านบาท ปี 2560-2563

4. จำนวนรายได้จากการจำหน่ายผลิตภณั ฑ์ OTOP เพื่อ

การทอ่ งเที่ยวเพม่ิ ขึ้นจากปกี ่อนหน้า

จจบุ ัน ท่สี อดคล้องกบั นโยบายและยทุ ธศาสตรต์ ่าง ๆ ที่เก่ยี วขอ้ งกับแผนพัฒนา

ารเตบิ โตทท่ี ันสมัย และเป็น ประเดน็ การพัฒนา
3. การพฒั นาคน ชุมชน สงั คม บรกิ ารรัฐ และการจดั การ
ฒนาการพึ่งตนเองทางด้าน ความม่ันคง ความปลอดภยั และความสงบเรยี บร้อย
ระเบยี บชายหาด แล้ว ไม่ถูก (Human resource, Social development and Security
Management)

ตวั ชี้วดั :
1. จำนวนรายไดจ้ ากการจดั การศกึ ษา นานาชาติใน
ระดับอดุ มศึกษาของจังหวดั ภูเกต็ เพิ่มข้ึน จากปกี ่อนหน้า
2. ภัยอาชญากรรมต่อชีวติ และทรพั ยส์ ิน
2.1 กลุ่มคดีความผดิ เก่ยี วกบั ชวี ติ รา่ งการ และเพศ ตอ่

ประชากร 100,000 คน
2.2 กลมุ่ คดคี วามผดิ เก่ยี วกับทรัพยต์ อ่
ประชากร 100,000
3. ความพงึ พอใจในด้านความปลอดภยั ใน ชีวิตของ
ประชาชน

แผนพัฒนาสถติ ริ ะดบั จังหวดั ภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 24

Strategy Road Map ความเชื่อมโยงต
ภาพ 6 การเช่ือมโยงยทุ ธศาสตรร์ ะดบั ประเทศส

ตั้งแตย่ ทุ ธศาสตร์ มาแผนพฒั นาจังหวัด

สแู่ ผนพัฒนาจังหวัดภูเก็ต (พ.ศ. 2566 – 2570)

แผนพัฒนาสถิตริ ะดบั จงั หวดั ภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 25

2.3 การวเิ คราะห์สถานการณ์ แนวโนม้ การพฒั นาในระดับจงั หวัด

การวิเคราะห์สถานการณ์ แนวโน้ม การพัฒนาในระดับจังหวัด โดยศึกษาจากตัวชี้วัดการพัฒนา
ระดับจังหวัดและกลุ่มจังหวัด19 เดือนกรกฎาคม ปี 2564 ของสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคม
แห่งชาติ ที่ดำเนินการตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2558 ที่เห็นชอบให้ส่วนราชการนำตัวชี้วัด
การพฒั นาระดับจังหวัดและกลุ่มจงั หวดั พิจารณาใช้ประโยชน์ในการกำหนดแผนงานโครงการและงบประมาณ
ลงสู่พื้นที่ เพื่อให้เกิดการบูรณาการขับเคลื่อนระหว่างจังหวัด กลุ่มจังหวัด และส่วนราชการ เป็นไปอย่างมี
ประสทิ ธิผล

แนวคิดการจัดทำตัวชี้วัดการพัฒนาระดับจังหวัดและกลุ่มจังหวัด
เป็นการพัฒนาเครื่องมือที่ใช้วัดสถานะการพัฒนาพื้นที่จังหวัดและ
กลุ่มจังหวัดเชิงเปรียบเทียบ โดยมีเงื่อนไขข้อมูลที่นำมาจัดทำ
ตัวชี้วัดจะต้องมีการจัดเก็บครอบคลุมทั้ง 76 จังหวัด และจัดเก็บ
อยา่ งตอ่ เน่อื งทกุ ปหี รือปเี ว้นปี สำหรบั การดำเนินการในปี 2564 ได้
นำเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development
Goals: SDGs มาปรับใช้เป็นกรอบในการปรับปรุงตัวชี้วัดการ
พัฒนาระดับจังหวัด เพื่อให้จังหวัดมีข้อมูลตัวชี้วัดที่สะท้อนระดับ
การพัฒนาในพื้นที่และสอดคล้องกับเป้าหมายการจัดทำตัวชี้วัด
SDGs ในระดับพื้นที่ของประเทศ โดยได้จัดทำข้อมูลเป็นอนุกรม
ตั้งแต่ปี 2558 – 2562 นำเสนอผลการเปรียบเทียบการพัฒนาในระดับภาพรวม ระดับรายตัวชี้วัด และระดับ
จังหวัดและกลุ่มจังหวัด ในรูปแผนที่ กราฟแท่งเปรียบเทียบ 5 ปี และกราฟใยแมงมุม รวมทั้งตารางข้อมูล
เปรยี บเทยี บ 5 ปีในแตล่ ะตวั ช้ีวดั เทียบกับค่ากลางของประเทศ

โดยท่ีจังหวัด กลุ่มจังหวัดสามารถใช้ตัวชี้วัดชุดใหม่น้ี เป็นเครื่องมือในการวิเคราะห์เปรียบเทียบผล
การพัฒนาและแนวโน้มของประเด็นปัญหาในพื้นที่ได้อย่างต่อเนื่อง และนำไปใช้ประกอบการวางและจัดทำ
แผนพฒั นาจงั หวดั และกลุ่มจงั หวดั และกำหนดแผนงานโครงการอย่างสอดคล้อง รวมทงั้ ส่วนราชการสามารถ
นำตัวชี้วัดไปใช้ประโยชน์ในการวิเคราะห์และชี้พื้นที่เป้าหมายการพัฒนาในระดับจังหวัดและกลุ่มจังหวัดใน
สว่ นทเี่ กย่ี วกบั ภารกิจเพ่อื กำหนดโครงการและงบประมาณได้ชัดเจนยง่ิ ข้ึน

มติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 2559 เห็นชอบให้กระทรวงมหาดไทย (มท.) มีกลไกการ
ขับเคลื่อนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนในระดับพื้นที่ และมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2563
รับทราบผลการประชุมคณะกรรมการเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (กพย.) ครั้งที่ 1/2562 เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม
2562 โดยที่ประชุมเห็นชอบหลักการร่างแผนการขับเคลื่อนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน ( SDGs) สำหรับ
ประเทศไทย

ทั้งนี้ ตัวชี้วัดการพัฒนาระดับจังหวัด (Common Indicators) ชุดใหม่ มีการจัดกลุ่มข้อมูลตัวชี้วัด
ตามกรอบเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน 5 มิติ (5P) ได้แก่ มิติการพัฒนาคน (People) มิติเศรษฐกิจและความ
มงั่ ค่งั (Prosperity) มติ สิ ิ่งแวดล้อม (Planet) มิตสิ ันตภิ าพและยุตธิ รรม (Peace) และมติ คิ วามเป็นหุ้นส่วนการ
พัฒนา (Partnership) ประกอบด้วยตัวช้ีวดั ในแต่ละมติ ิดงั นี้

19 ท่ีมา: https://www.nesdc.go.th/ewt_news.php?nid=11594&filename=index

แผนพฒั นาสถิตริ ะดบั จังหวัดภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 26

1) มติ ิการพฒั นาคน (People)
1.1) รอ้ ยละของประชากรท่อี ยใู่ ต้เส้นความยากจน (ร้อยละ)
1.2) ร้อยละของทารกแรกเกดิ ท่ีมีน้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์ (ร้อยละทารกเกิดมีชีพ)
1.3) รอ้ ยละของประชากรที่เจบ็ ปว่ ยทเ่ี ป็นผ้ปู ว่ ยใน (ร้อยละ)
1.4) อัตราสว่ นประชากรต่อแพทย์ (คน/แพทย์)
1.5) อตั ราการเข้าเรียนรวมระดับมธั ยมศึกษาตอนปลายและอาชวี ศึกษา (ร้อยละ)
1.6) จำนวนปีการศกึ ษาเฉลี่ยประชากรไทย อายุ 15-39 ปี (ปี)
1.7) คา่ เฉลีย่ คะแนน O-net มัธยมศึกษาตอนปลาย (คะแนน)

2) มิตเิ ศรษฐกจิ และความมง่ั ค่งั (Prosperity)
2.1) อัตราการเปลี่ยนแปลงของรายได้เฉล่ียของครวั เรือนในจงั หวดั (ร้อยละ)
2.2) อตั ราการเปลีย่ นแปลงของผลิตภัณฑม์ วลรวมจังหวัด (รอ้ ยละ)
2.3) อตั ราการว่างงาน (รอ้ ยละ)
2.4) อัตราส่วนหนีเ้ ฉลยี่ ต่อรายได้เฉลีย่ ของครวั เรือน (เท่า)
2.5) ผลติ ภาพแรงงาน (บาท/คน)
2.6) สดั สว่ นปรมิ าณการใช้ไฟฟา้ ภาคครวั เรือนตอ่ ประชากร (kw-ชัว่ โมง/คน)
2.7) สัดส่วนปริมาณน้ำมันเชื้อเพลิงในภาคอุตสาหกรรมต่อ GPP ภาคอุตสาหกรรม
(ลิตร/ล้านบาท)
2.8) รอ้ ยละผอู้ ยใู่ นระบบประกันสังคมต่อกำลงั แรงงาน (รอ้ ยละ)
2.9) ร้อยละของครวั เรอื นท่มี ีบา้ นและทดี่ นิ เปน็ ของตนเอง (ร้อยละ)
2.10) ร้อยละของหม่บู ้านที่ถนนสายหลกั ใชก้ ารไดต้ ลอดปี (รอ้ ยละ)
2.11) สมั ประสทิ ธ์ิการกระจายรายได้

3) มติ ิสิ่งแวดลอ้ ม (Planet)
3.1) อัตราการเปล่ยี นแปลงของพน้ื ทป่ี า่ ไม้ในจังหวัด (ร้อยละ)
3.2) สัดส่วนปริมาณขยะท่ีกำจัดถกู ตอ้ งตอ่ ปรมิ าณขยะทเี่ กิดข้ึน (ร้อยละ)
3.3) ร้อยละของครัวเรอื นทีเ่ ข้าถงึ นำ้ ประปา (รอ้ ยละ)
3.4) รอ้ ยละของประชากรทป่ี ระสบอุทกภัย (ร้อยละ)
3.5) รอ้ ยละของประชากรทป่ี ระสบภัยแลง้ (รอ้ ยละ)

4) มติ ิสันติภาพและยตุ ธิ รรม (Peace)
4.1) การแจง้ ความคดีชีวติ ร่างกาย เพศ และคดีประทุษรา้ ยต่อทรพั ย์ (ตอ่ แสนคน)
4.2) จำนวนของประชากรในเรือนจำ (ตอ่ แสนคน)
4.3) จำนวนเจา้ หนา้ ทต่ี ำรวจ (ต่อแสนคน)
4.4) อตั ราการฆา่ ตวั ตาย (ต่อแสนคน)
4.5) จำนวนผถู้ ูกกักขงั ที่รอการพิพากษาในสัดสว่ นของประชากรในเรือนจำ (รอ้ ยละ)

5) มติ คิ วามเปน็ หุ้นสว่ นการพฒั นา (Partnership)
5.1) ร้อยละของประชากรทีเ่ ขา้ ถึงอินเตอรเ์ นต็ (รอ้ ยละ)
5.2) ร้อยละของภาษีที่ท้องถิ่นจัดเก็บได้ต่อรายได้รวมที่ไม่รวมเงินอุดหนุนและเงินอุดหนุน
เฉพาะกจิ (รอ้ ยละ)

แผนพัฒนาสถติ ริ ะดบั จงั หวัดภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 27

5.3) ความสามารถในการเบิกจา่ ยงบประมาณของจงั หวัด (รอ้ ยละ)
5.4) สัดส่วนองค์กรชมุ ชนตอ่ ประชากรแสนคน (แหง่ /แสนคน)
ทั้งนี้ จากรายงานตัวชี้วัดการพัฒนาระดับจังหวัดและกลุ่มจังหวัด เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 ของ
สำนักงานสภาพฒั นาการเศรษฐกิจและสงั คมแห่งชาติ สามารถสรุปไดด้ งั น้ี (ภาคผนวก ข)
1. ดัชนรี วมการพัฒนาจังหวัดภูเกต็
ค่าดัชนกี ารพฒั นา20ของจังหวัดมคี ่ามากแสดงวา่ จังหวัดมีการพฒั นาท่ดี ี (ลำดบั ทม่ี าก แสดงวา่ มี
ระดับการพัฒนาที่ดี นั่นคือ ลำดับที่ 1 มีการพัฒนาน้อยที่สุด ลำดับที่ 76 มีการพัฒนามาก
ที่สดุ ) เห็นไดจ้ ากข้อมูลปี 2562 ทใ่ี ช้ในการวเิ คราะห์ พบวา่
1.1 การเปรยี บเทยี บค่าดัชนรี ะหวา่ งจงั หวัด

1.1.1 ดชั นรี วมการพัฒนาจงั หวัดภเู กต็ มีค่าเท่ากับ 62.73 เปน็ ลำดบั ที่ 73 ของประเทศ
ซงึ่ สงู กว่าคา่ กลางของประเทศ21 (ดัชนี = 52.87)

1.1.2 ดัชนีด้านการพัฒนาคน (People) มีค่าเท่ากับ 79.28 เป็นลำดับที่ 74 ของ
ประเทศ ซ่งึ สงู กวา่ ค่ากลางของประเทศ (ดชั นี = 63.20)

1.1.3 ดัชนีด้านเศรษฐกิจและความมั่งคั่ง (Prosperity) มีค่าเท่ากับ 63.19 เป็นลำดบั ท่ี
72 ของประเทศ ซ่งึ สงู กวา่ คา่ กลางของประเทศ (ดัชนี = 50.03)

1.1.4 ดัชนีด้านสิ่งแวดล้อม (Planet) มีค่าเท่ากับ 69.05 เป็นลำดับที่ 71 ของประเทศ
ซง่ึ สงู กว่าค่ากลางของประเทศ (ดัชนี = 50.92)

1.1.5 ดัชนีด้านสนั ตภิ าพและยุติธรรม (Peace) มีค่าเท่ากับ 53.31 เป็นลำดับที่ 4 ของ
ประเทศ ซ่ึงตำ่ กว่าค่ากลางของประเทศ (ดชั นี = 63.45)

1.1.6 ดัชนดี ้านความเป็นหุ้นส่วนพัฒนา (Partnership) มคี ่าเท่ากบั 52.67 เปน็ ลำดับที่
64 ของประเทศ ซ่ึงสงู กว่าคา่ กลางของประเทศ (ดัชนี = 44.68)

1.2 การเปรียบเทียบคา่ ดัชนีระหว่างปี
ดัชนีรวมการพัฒนาจังหวัดภูเก็ตปี 2562 มีค่าสูงกว่าปี 2561 และเมื่อพิจารณาใน

แต่ละมิติการพัฒนา พบว่า ในปี 2562 มิติเศรษฐกิจและความมั่งคั่ง (Prosperity) มิติสิ่งแวดล้อม (Planet)
มิติสันติภาพและยุติธรรม (Peace) และมิติความเป็นหุ้นส่วนพัฒนา (Partnership) มีค่าดัชนีสูงกว่าปี 2561
สว่ นมติ กิ ารพัฒนาคน (People) มคี า่ ดชั นใี นปี 2562 ต่ำกวา่ ปี 2561

20 การคำนวณดชั นกี ารพัฒนาระดับจงั หวดั
- ดัชนยี อ่ ย คำนวณจากคา่ เฉลี่ยเลขคณิต (Arithmetic Mean) จากขอ้ มูลตัวชีว้ ดั ในแต่ละมติ ิ
- ดัชนรี วม คำนวณจากค่าเฉล่ยี แบบเรขาคณิต (Geometric Mean) จากดัชนียอ่ ยทง้ั 5 ด้าน

21 ค่ากลางของประเทศ คำนวณจากคา่ มธั ยฐาน (Median) ของดชั นีผสม (Composite Index) คา่ ดชั นรี วม หรอื ดัชนยี อ่ ยในแตล่ ะมิติ

แผนพัฒนาสถิตริ ะดบั จังหวัดภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 28

ค่าดชั นี ภาพรวม คา่ กลางของประเทศ
65.00
63.51 64.01 62.73
60.00 60.49
60.63

55.00

50.00 50.35 51.91 52.87

51.00 50.86

45.00
2558 2559 2560 2561 2562 ปี

ภาพ 7 ดชั นีการพฒั นาภาพรวมของจงั หวัดภูเกต็ เทียบกับค่ากลางประเทศ

* ท่ีมา : ข้อมูลจากตวั ชวี้ ัดการพัฒนาระดับจังหวดั และกลุ่มจงั หวดั เดือนกรกฎาคม ปี 2564, สำนกั งานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสงั คมแหง่ ชาติ

2. ดัชนดี ้านการพัฒนาคน (People)
คา่ ดัชนีการพัฒนามคี า่ มากแสดงว่าจงั หวดั มกี ารพัฒนาท่ดี ี ตามข้อมลู สถิติในปี 2562 พบวา่
2.1 การเปรียบเทียบค่าดัชนีระหว่างจังหวัด ปี 2562 ดัชนีด้านการพัฒนาคน (People) มีค่า

เท่ากับ 79.28 เป็นลำดับที่ 74 ของประเทศ ซึ่งสูงกว่าค่ากลางของประเทศ (ดัชนี = 63.20) ในขณะที่ ดัชนี
ด้านการพัฒนาคน (People) ปี 2562 (ดัชนี = 79.28) ต่ำกว่าปี 2561 (ดัชนี = 79.33) แต่มีค่าดัชนีของปี
2562 สูงกว่าค่ากลางของประเทศ (ดัชนี = 63.20) ซึ่งในปี 2561 มีค่าดัชนีสูงกว่าค่ากลางของประเทศ (ดัชนี
= 59.89) เชน่ เดยี วกัน

2.2 การเปรียบเทยี บคา่ ดัชนรี ะหวา่ งปี
ดชั นีด้านการพัฒนาคน (People) จงั หวัดภเู กต็ ปี 2562 มีคา่ ตำ่ กว่าปี 2561 เมือ่ พิจารณา

ค่าตัวช้วี ัดการพฒั นา ในปี 2562 เทยี บกับปี 2561 พบว่า ตัวชว้ี ัดทม่ี ีการพฒั นาทดี่ ขี นึ้ ได้แก่
- ตวั ชี้วัด PP_01 ร้อยละของประชากรที่อย่ใู ตเ้ ส้นความยากจน (รอ้ ยละ)
- ตัวชว้ี ัด PP_04 อตั ราสว่ นประชากรตอ่ แพทย์ (คน/แพทย์)
- ตัวชีว่ ดั PP_07 ค่าเฉล่ียคะแนน o-net มธั ยมศึกษาตอนปลาย (คะแนน)

ในขณะเดียวกันตวั ช้ีวดั ท่ตี อ้ งมกี ารพัฒนาให้ดขี ึ้นตอ่ ไป ได้แก่
- ตวั ชว้ี ัด PP_02 รอ้ ยละของทารกแรกเกิดทีม่ นี ้ำหนักต่ำกวา่ เกณฑ์
- ตัวชี้วัด PP_03 ร้อยละของประชากรที่เจบ็ ปว่ ยท่เี ปน็ ผปู้ ่วยใน (ร้อยละ)
- ตวั ช้ีวัด PP_05 อตั ราการเข้าเรยี นรวมระดับมัธยมศึกษาตอนปลายและอาชีวศึกษา (ร้อยละ)
- ตวั ชี้วัด PP_06 จำนวนปีการศกึ ษาเฉล่ียประชากรไทยอายุ 15-59 ปี (ป)ี

แผนพฒั นาสถิตริ ะดบั จงั หวัดภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 29

คา่ ดัชนี 80.47 ด้านการพฒั นาคน คา่ กลางของประเทศ
85.00 79.33 79.28
80.00 59.45 78.78 78.03
75.00 2558
70.00 63.20
65.00 58.86 58.50 59.89
60.00
55.00 2559 2560 2561 2562 ปี
50.00

ภาพ 8 ดัชนีด้านการพฒั นาคน (People) ของจังหวัดภเู กต็ เทยี บกับคา่ กลางประเทศ

* ท่ีมา : ข้อมลู จากตวั ช้ีวัดการพฒั นาระดับจังหวัดและกลุ่มจงั หวดั เดอื นกรกฎาคม ปี 2564 ของสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกจิ และสงั คมแห่งชาติ

นั่นคือ จังหวัดภูเก็ตยังคงต้องการการพัฒนาเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีที่ผ่านมา ทั้งในเรื่องปัญหาสุข
ภาวะทั้งในเด็กแรกเกิดและประชาชนทุกช่วงวัย รวมถึงปัญหาด้านการศึกษาของประชากรในวัยเรียน เพื่อให้
จงั หวดั มกี ารพัฒนาด้านคนให้เป็นไปในทศิ ทางทด่ี ขี น้ึ และยงั่ ยืนต่อไป

3. ด้านเศรษฐกิจและความม่ังคง่ั (Prosperity)
ค่าดชั นกี ารพฒั นามีค่ามากแสดงว่าจงั หวัดมีการพัฒนาท่ีดี ตามข้อมลู สถิติในปี 2562 พบว่า
3.1 การเปรียบเทียบค่าดัชนรี ะหวา่ งจังหวัด ปี 2562 ดา้ นเศรษฐกจิ และความมงั่ คั่ง (Prosperity)

มีค่าเท่ากับ 63.19 เป็นลำดับที่ 72 ของประเทศ ซึ่งสูงกว่าค่ากลางของประเทศ (ดัชนี = 50.03) โดยท่ีมีค่าสูง
กว่าปี 2561 (ดัชนี = 62.18) ซึ่งค่าดัชนีของปี 2562 และปี 2561 มีค่าสูงกว่าค่ากลางของประเทศ (ปี 2562
ดัชนี = 50.03 ปี 2561 ดัชนี = 50.06) นั่นคือ จังหวัดภูเก็ตมีการพัฒนาด้านเศรษฐกิจและความมั่งคั่งไปใน
ทศิ ทางท่ดี ขี นึ้ จากปที ี่ผ่านมา

แผนพฒั นาสถิตริ ะดบั จังหวดั ภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 30

คา่ ดัชนี ด้านเศรษฐกจิ และความม่งั คั่ง
64.00
ค่ากลางของประเทศ
59.00 61.40 62.61 62.18 63.19

58.48

54.00

49.00 49.11 50.06 50.03
48.84
47.99

44.00
2558 2559 2560 2561 2562 ปี

ภาพ 9 ดชั นีการพฒั นาดา้ นเศรษฐกจิ และความมั่งค่ัง (Prosperity) ของจังหวัดภเู กต็ เทียบกบั ค่ากลางประเทศ

* ทีม่ า: ข้อมลู จากตวั ช้วี ัดการพัฒนาระดบั จังหวัดและกลุม่ จังหวดั เดือนกรกฎาคม ปี 2564 ของสำนกั งานสภาพัฒนาการเศรษฐกจิ และสงั คมแหง่ ชาติ

3.2 การเปรียบเทยี บคา่ ดัชนรี ะหวา่ งปี
ดัชนดี า้ นเศรษฐกจิ และความมัง่ คัง่ (Prosperity) จังหวัดภเู ก็ตปี 2562 มีคา่ สูงกว่าปี 2561

เมื่อพิจารณาอัตราการเปลี่ยนแปลงตัวชี้วัด ในปี 2562 เทียบกับปี 2561 พบว่า ตัวชี้วัดที่มีการพัฒนาที่ดีข้ึน
ได้แก่

- ตวั ชว้ี ดั PT_05 ผลิตภาพแรงงาน (บาท/คน)
- ตวั ชี้วดั PT_06 สัดส่วนปรมิ าณการใช้ไฟฟ้าภาคครวั เรือนต่อประชากร (kw-ชั่วโมง/คน)
- ตวั ชว้ี ดั PT_08 ร้อยละผอู้ ยู่ในระบบประกันสงั คมตอ่ กำลงั แรงงาน (ร้อยละ)
- ตวั ชี้วัด PT_09 ร้อยละของครวั เรอื นที่มบี า้ นและทีด่ นิ เปน็ ของตนเอง (รอ้ ยละ)
- ตวั ช้ีวัด PT_10 ร้อยละของหมู่บ้านที่ถนนสายหลกั ใชก้ ารไดต้ ลอดปี (รอ้ ยละ)

ในขณะเดยี วกนั ตัวชี้วัดทตี่ ้องมีการพัฒนาใหด้ ขี น้ึ ต่อไป ได้แก่
- ตัวชว้ี ดั PT_01 อัตราการเปลี่ยนแปลงของรายได้เฉลย่ี ของครัวเรือนในจังหวัด (ร้อยละ)
- ตวั ชว้ี ดั PT_02 อัตราการเปล่ยี นแปลงของผลิตภณั ฑ์มวลรวมจังหวดั (ร้อยละ)
- ตวั ชว้ี ดั PT_03 อัตราการวา่ งงาน (ร้อยละ)
- ตัวชี้วัด PT_04 อตั ราส่วนหน้เี ฉลยี่ ตอ่ รายไดเ้ ฉลี่ยของครวั เรอื น (เท่า)
- ตัวชว้ี ดั PT_07สัดส่วนปริมาณนำ้ มันเชื้อเพลิงในภาคอุตสาหกรรมต่อ GPP

ภาคอุตสาหกรรม (ลิตร/ล้านบาท)
- ตัวช้ีวดั PT_11 สมั ประสทิ ธก์ิ ารกระจายรายได้

นนั่ คือ จงั หวดั ภเู ก็ตมีการพัฒนาด้านเศรษฐกจิ และความม่ังคง่ั ท่ีดขี ้นึ จากปที ผ่ี ่านมา และ
ยังคงต้องการการพฒั นาเพิ่มข้ึนดา้ นการมีงานทำ การเพิ่มรายได้ของครวั เรอื น และการพัฒนาภาคอุตสาหกรรม

แผนพฒั นาสถิตริ ะดบั จงั หวัดภเู ก็ต (พ.ศ. 2566 - 2570)| 31

4. ด้านสงิ่ แวดล้อม (Planet)
คา่ ดัชนกี ารพฒั นามีคา่ มากแสดงจงั หวัดมกี ารพัฒนาที่ดี ตามข้อมูลสถติ ใิ นปี 2562 พบว่า
4.1 การเปรียบเทียบค่าดัชนีระหว่างจังหวัด ปี 2562 ด้านสิ่งแวดล้อม (Planet) มีค่าเท่ากับ

69.05 เป็นลำดับที่ 71 ของประเทศ ซึ่งสูงกว่าค่ากลางของประเทศ (ดัชนี = 50.92) และมีค่าสูงกว่าปี 2561
(ดชั นี = 68.91) ซ่งึ ค่าดชั นขี องปี 2562 และปี 2561 มีค่าสูงกวา่ คา่ กลางของประเทศ (ปี 2562 ดชั นี = 50.03
ปี 2561 ดัชนี = 51.60) นั่นคือ มีการพัฒนาด้านสิ่งแวดล้อม (Planet) สูงกว่าปีที่ผ่านมา และยังพัฒนาไปใน
ทิศทางที่ดีเม่ือเทยี บกับภาพรวมของประเทศ

ค่าดชั นี 67.91 ด้านสง่ิ แวดล้อม ค่ากลางของประเทศ
75.00 68.91 69.05
70.00 49.27 68.61 68.99
65.00 2558
60.00 50.54 51.38 51.60 50.92
55.00 2559 2560 2561 2562 ปี
50.00
45.00
40.00

ภาพ 10 ดชั นกี ารพฒั นาด้านสิง่ แวดลอ้ ม (Planet) ของจงั หวดั ภเู ก็ตเทียบกับค่ากลางประเทศ

* ทีม่ า: ข้อมูลจากตัวชว้ี ดั การพฒั นาระดับจงั หวดั และกล่มุ จังหวัด เดือนกรกฎาคม ปี 2564 ของสำนักงานสภาพฒั นาการเศรษฐกจิ และสังคมแหง่ ชาติ

4.2 การเปรียบเทยี บคา่ ดชั นรี ะหวา่ งปี
ดัชนีด้านสิ่งแวดล้อม (Planet) จังหวัดภูเก็ตปี 2562 มีค่าสูงกว่าปี 2561 เมื่อพิจารณา

อัตราการเปลี่ยนแปลงตัวชี้วัด ในปี 2562 เทียบกับปี 2561 พบว่า ตัวชี้วัดที่มีการพัฒนาที่ดีขึ้น คือ PN_03
ร้อยละของครวั เรือนท่ีเขา้ ถึงน้ำประปา (ร้อยละ) ขณะเดยี วกนั ตวั ชีว้ ดั ทต่ี อ้ งมกี ารพัฒนาให้ดขี ้ึนตอ่ ไป ไดแ้ ก่

- ตวั ชี้วดั PN_01 อตั ราการเปลย่ี นแปลงของพื้นทปี่ า่ ไมใ้ นจงั หวดั (รอ้ ยละ)
- ตวั ช้ีวัด PN_02 สดั ส่วนปรมิ าณขยะท่กี ำจดั ถูกตอ้ งต่อปริมาณขยะที่เกิดขึ้น (ร้อยละ)

ในขณะที่ไม่มีข้อมูลปี 2562 ในการเปรียบเทียบข้อมูล จำนวน 2 ตัวชี้วัด ได้แก่ PN_04
ร้อยละของประชากรที่ประสบอุทกภัย (ร้อยละ) และตัวชี้วัด PN_05 ร้อยละของประชากรที่ประสบภัยแล้ง
(รอ้ ยละ) นั่นคอื จังหวัดภูเกต็ มีคา่ ดัชนีการพฒั นาดา้ นสง่ิ แวดลอ้ มทส่ี ูงกว่าปีทผ่ี ่านมา และในขณะเดียวกันมีการ
พัฒนาที่ดีกว่าค่ากลางของประเทศ ดังนั้น จึงต้องการการพัฒนาเพื่อเพิ่มพื้นที่ป่าไม้ การบริหารจัดการขยะ
รวมถึงการบริหารจดั การภัยพบิ ัติ (อทุ กภัย และภัยแลง้ )

แผนพฒั นาสถติ ริ ะดบั จังหวัดภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 32

5. ดา้ นสันติภาพและยตุ ิธรรม (Peace)
ค่าดชั นีการพฒั นามีค่ามากแสดงจังหวัดมีการพัฒนาท่ีดี ตามขอ้ มูลสถติ ใิ นปี 2562 พบวา่
5.1 การเปรียบเทียบค่าดัชนีระหว่างจังหวัด ปี 2562 ด้านสันติภาพและยุติธรรม (Peace) มีค่า

เท่ากับ 53.31 เป็นลำดับที่ 4 ของประเทศ ซึ่งต่ำกว่าค่ากลางของประเทศ (ดัชนี = 63.45) และมีค่าต่ำกว่าปี
2561 (ดัชนี = 62.02) ซงึ่ คา่ ดชั นขี องปี 2562 และปี 2561 มีคา่ ตำ่ กว่าค่ากลางของประเทศ (ปี 2562 ดัชนี =
63.45 ปี 2561 ดัชนี = 62.02) นั่นคือ จังหวัดภูเก็ตต้องมีการพัฒนาด้านสันติภาพและยุติธรรม (Peace) ให้
เป็นไปในทิศทางที่ดขี ึน้ และยง่ั ยนื ตอ่ ไป

คา่ ดัชนี 63.99 ด้านสนั ตภิ าพและยตุ ิธรรม คา่ กลางของประเทศ
65.00 45.00
60.00 62.21 62.72 63.45
55.00 54.05 62.02
50.00
45.00 50.26 53.31
49.07

40.00
2558 2559 2560 2561 2562 ปี

ภาพ 11 ดัชนีการพฒั นาดา้ นสันตภิ าพและยตุ ิธรรม (Peace) ของจงั หวัดภเู กต็ เทยี บกับคา่ กลางประเทศ

* ที่มา: ข้อมลู จากตวั ช้วี ดั การพฒั นาระดบั จงั หวดั และกลุ่มจงั หวัด เดือนกรกฎาคม ปี 2564 ของสำนกั งานสภาพัฒนาการเศรษฐกจิ และสงั คมแหง่ ชาติ

5.2 การเปรยี บเทยี บค่าดัชนีระหว่างปี
ดชั นีดา้ นสันติภาพและยตุ ธิ รรม (Peace) จังหวัดภเู ก็ตปี 2562 มีคา่ สูงกวา่ ปี 2561 (ดัชนี

= 49.07) เม่อื พิจารณาอัตราการเปลย่ี นแปลงตัวช้วี ดั ในปี 2562 เทียบกบั ปี 2561 พบว่า ตวั ชี้วัดท่มี กี ารพัฒนา
ทด่ี ีข้ึน ได้แก่

- ตวั ช้วี ัด PC_02 จำนวนของประชากรในเรือนจำ (ต่อแสนคน)
- ตัวชวี้ ัด PC_03 จำนวนเจา้ หน้าทีต่ ำรวจ (ต่อแสนคน)
- ตวั ชี้วัด PC_04 อตั ราการฆ่าตวั ตาย (ต่อแสนคน)
ในขณะเดยี วกันตวั ชว้ี ดั ทีต่ ้องมีการพัฒนาใหด้ ีขน้ึ ต่อไป ได้แก่
- ตัวชี้วัด PC_01 การแจ้งความคดีชีวิต ร่างกาย เพศ และคดีประทุษร้ายต่อทรัพย์

(ต่อแสนคน)
- ตัวชี้วัด PC_05 จำนวนผู้ถูกกักขังที่รอการพิพากษาในสัดส่วนของประชากรในเรือนจำ

(รอ้ ยละ)

แผนพัฒนาสถิตริ ะดบั จังหวัดภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 33

นั่นคือ จังหวัดภูเกต็ มคี ่าดัชนกี ารพัฒนาดา้ นสนั ติภาพและยุติธรรม ที่สูงกว่าปีที่ผ่านมา แต่
ต่ำกว่าค่ากลางของประเทศ ดังนั้น จึงต้องมีการดูแลรักษาความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชน
เพือ่ ลดปญั หาการก่ออาชญากรรม

6. ด้านความเปน็ หนุ้ ส่วนพัฒนา (Partnership)
คา่ ดัชนีการพัฒนามคี ่ามากแสดงจังหวดั มกี ารพฒั นาท่ีดี ตามขอ้ มูลสถติ ใิ นปี 2562 พบว่า
6.1 การเปรียบเทียบค่าดัชนีระหว่างจังหวัด ปี 2562 ด้านความเป็นหุ้นส่วนพัฒนา

(Partnership) มีค่าเท่ากับ 52.67 เป็นลำดับที่ 64 ของประเทศ ซึ่งสูงกว่าค่ากลางของประเทศ (ดัชนี =
44.68) และมคี า่ สูงกว่าปี 2561 (ดชั นี = 48.53) ซง่ึ ค่าดชั นีของปี 2562 และปี 2561 มคี า่ สูงกว่าค่ากลางของ
ประเทศ (ปี 2562 ดัชนี = 44.68 ปี 2561 ดัชนี = 38.69) นั่นคือ จังหวัดภูเก็ตมีการพัฒนาด้านความเป็น
หนุ้ ส่วนพฒั นา (Partnership) สูงกว่าปที ีผ่ า่ นมา และยังคงสถานการณ์พัฒนาเป็นไปในทิศทางท่ีดีเม่ือเทียบกับ
ภาพรวมของประเทศ

ค่าดัชนี 56.99 ดา้ นความเปน็ ห้นุ ส่วนพัฒนา คา่ กลางของประเทศ
65.00 38.33
60.00 2558 61.94 52.67
55.00 59.00 48.53
50.00
45.00 40.25 39.84 44.68
40.00 38.69
35.00
30.00 2559 2560 2561 2562 ปี
25.00
20.00

ภาพ 12 ดัชนกี ารพัฒนาดา้ นความเป็นหุน้ สว่ นพัฒนา (Partnership) ของจังหวัดภูเก็ตเทียบกบั คา่ กลางประเทศ

* ทีม่ า: ข้อมลู จากตัวชว้ี ดั การพัฒนาระดบั จังหวัดและกลุม่ จังหวัด เดอื นกรกฎาคม ปี 2564 ของสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกจิ และสงั คมแห่งชาติ

แผนพฒั นาสถิตริ ะดบั จังหวัดภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 34

6.2 การเปรยี บเทยี บคา่ ดชั นรี ะหว่างปี
ดชั นีด้านความเปน็ หุ้นส่วนพัฒนา (Partnership) จงั หวดั ภเู กต็ ปี 2562 มคี า่ สูงกวา่ ปี 2561

(ดัชนี = 48.53) เมื่อพิจารณาอัตราการเปลี่ยนแปลงตัวชี้วัด ในปี 2562 เทียบกับปี 2561 พบว่า ตัวชี้วัดที่มี
การพัฒนาทีด่ ขี ้ึน ได้แก่

- ตวั ช้วี ัด PS_01 รอ้ ยละของประชากรท่ีเขา้ ถงึ อินเตอร์เน็ต (ร้อยละ)
- ตวั ชี้วัด PS_02 ร้อยละภาษที ท่ี อ้ งถิน่ จดั เก็บได้ต่อรายได้รวมท่ีไมร่ วมเงินอดุ หนุนและ

เงนิ อดุ หนุนเฉพาะกจิ
- ตวั ชีว้ ดั PS_03 ความสามารถในการเบกิ จา่ ยงบประมาณของจังหวดั (รอ้ ยละ)
- ตวั ช้วี ัด PS_04 สัดสว่ นองคก์ รชมุ ชนต่อประชากรแสนคน (แห่ง/แสนคน)
แม้ว่า จังหวัดภเู กต็ จะมีค่าดชั นกี ารพฒั นาด้านความเป็นหนุ้ ส่วนพัฒนาที่สงู กว่าปีท่ีผ่านมา
และสูงกว่าค่ากลางของประเทศ แต่ยังมีตัวชี้วัดที่ต่ำกว่าเกณฑ์ 2 ตัว ได้แก่ ความสามารถในการเบิกจ่าย
งบประมาณของจังหวดั ซง่ึ เกดิ จากสภาวะแวดล้อมท่ผี รู้ ับจ้างมีน้อยในสว่ นของงบลงทุนทำใหผ้ รู้ ับจ้างสนใจงาน
เอกชนมากกว่าราชการ ในขณะเดียวกันราคากลางไม่ได้สอดคล้องกับความเป็นจรงิ ทำใหผ้ ู้รับเหมาไม่สนใจใน
งานราชการสนใจในการทำงานกับภาคเอกชนมากกว่า จึงเป็นเหตุผลส่วนหนึ่งของการเบิกจ่ายน้อยกว่าค่า
กลางของประเทศ แนวทางการแกไ้ ขโดยต้องมกี ารปรับราคากลางให้มคี วามสมเหตสุ มผล และมีการเตรียมการ
หาผู้รับจ้างตั้งแต่เนิ่น ๆ และการบริหารโดยการให้ผู้รับจ้างเร่งรัดการเบิกจ่ายงบประมาณออกไปโดยเร็ว อีก
หนึ่งตัวชี้วัดที่ต่ำกว่าค่ากลางได้แก่ สัดส่วนขององค์กรชุมชนเนื่องจากภูเก็ตเป็นลักษณะของชุมชนเมืองทำให้
การรวมตัวกันทำกิจกรรมมีน้อยและสังคมมีความเปน็ ปจั เจกสงั คมสูง แนวทางการแก้ไขโดยการประชาสัมพันธ์
การสร้างจิตสำนกึ การมสี ่วนร่วมให้เกดิ ข้นึ ในพื้นที่มากข้นึ

แผนพฒั นาสถิตริ ะดบั จงั หวดั ภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 35

บทท่ี 3

รายการขอ้ มูลสถติ ทิ างการท่ีเกีย่ วข้องกบั การพฒั นาใน
ระดับจังหวดั

จากรายงานตัวชี้วัดการพัฒนาระดับจังหวัดและกลุ่มจังหวัด เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 ของ
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกจิ และสังคมแห่งชาติ โดยดา้ นการพัฒนาคน ในปี 2562 คา่ กลางของประเทศ
จะอยู่ที่ 63.20 ขณะที่ค่าของจังหวัดอยู่ที่ 79.28 ด้านเศรษฐกิจและความมั่นคง ค่ากลางของปร ะเทศอยู่ที่
50.03 แต่ค่าของจังหวัดจะอยู่ที่ 63.19 ด้านสิ่งแวดล้อมค่ากลางของประเทศจะอยู่ที่ 50.92 ขณะที่ค่าของ
จังหวัดจะอยู่ที่ 69.05 ด้านความเป็นหุ้นส่วนพัฒนาค่ากลางของประเทศอยู่ที่ 44.68 และค่าของจังหวัดอยู่ที่
52.76 จะเห็นได้วา่ ใน 4 ด้าน คา่ ของจงั หวัดภูเก็ตจะสูงกว่าค่ากลางท้ังหมดแตจ่ ะมี 1 คา่ คอื ด้านสันติภาพและ
ยุติธรรมซึ่งค่ากลางของประเทศอยู่ที่ 63.45 ขณะที่ค่าของจังหวัดภูเก็ตจะอยู่ที่ 53.31 ซึ่งเมื่อไปดูใน
รายละเอียดของตวั ช้ีวัดจะเห็นได้วา่ ที่เพ่ิมข้ึนจากคา่ กลางอย่างมีนยั ยะสำคัญคือเร่ืองของการแจ้งความคดีชีวิต
ร่างกาย เพศ และคดีประทุษร้ายต่อทรัพย์ (ต่อแสนคน) ซึ่งค่ากลางอยู่ที่ 80.86 ในขณะที่ พ.ศ. 2562 ค่าของ
จังหวัดภูเก็ตเพิ่มขึ้นเป็น 237.65 และจำนวนประชากรในเรือนจำก็เพิ่มขึ้นจากค่ากลาง 502.87 ต่อแสนคน
ในขณะที่ค่าของจังหวัดภูเก็ตก็เพิ่มขึ้นด้วย ซึ่งในภาพรวมแล้วจะเห็นได้ว่าจังหวัดภูเก็ตมีภาพรวมของการ
พัฒนาท้ัง 5 ดา้ น สูงกว่าคา่ กลางของประเทศ โดยค่ากลางจะอยทู่ ่ี 52.87 แต่ภาพรวมของจงั หวัดภูเก็ตจะอยู่ท่ี
62.73 ซึ่งการพัฒนาในแต่ละมิติจะต้องอาศัยข้อมูลต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องเป็นตวั บ่งช้ีว่าจังหวัดได้มีการพัฒนาไป
ในทิศทางที่ดีข้นึ

ดงั น้ัน ในการพฒั นาในแตล่ ะมิตนิ ัน้ จะตอ้ งมีการกำหนดรายการข้อมลู ตา่ ง ๆ ทเ่ี กี่ยวข้อง และมีความ
สอดคล้องกบั ประเดน็ การพฒั นาจงั หวดั ดว้ ย โดยเริม่ จากการวเิ คราะหห์ ว่ งโซค่ ุณคา่ (Value Chain) และจัดทำ
ผงั สถติ ิทางการ22 ตามประเด็นการพฒั นาจังหวัด เพ่ือใหส้ ามารถตอบโจทย์การพัฒนา
ในระดับจงั หวัดในแตล่ ะมติ ไิ ด้ โดยมีรายละเอียดดังน้ี

3.1 ประเด็นการพัฒนาที่ 1: การพัฒนาสู่เมืองเศรษฐกิจที่ขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรม
และบริการมูลค่าสูงระดบั นานาชาติ (Value based economy and high value
service)

วัตถปุ ระสงค์
1. เพื่อพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของจังหวัดให้เข้มแข็ง มีผู้ประกอบการมีศักยภาพสูง และ

เป็นศูนย์กลางการทอ่ งเที่ยวดา้ น MICE กฬี า และ Marina ในภูมภิ าคอาเซยี น และนานาชาติ

22 ผังสถิติทางการมีส่วนประกอบสำคัญ คือ ห่วงโซ่คุณค่า (VC) ปัจจัยแห่งความสำเร็จ (CSF) ตัวชี้วัด รายการสถิติทางการ การจัดจำแนก
ระดับการนำเสนอผล สถานะ หนว่ ยงาน การสง่ ขอ้ มลู ใหส้ ว่ นราชการสว่ นกลาง (กระทรวง กรม) หรอื ไม่ และหมายเหตุ ซ่งึ ภายใตผ้ ังสถิติ
ทางการจะมสี ถติ ิทางการทม่ี ีความสำคัญและจำเป็นในการกำหนดนโยบาย การตดิ ตาม และประเมินผลการดำเนินงานในจังหวัด

แผนพฒั นาสถิตริ ะดบั จังหวดั ภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 36

2. เพื่อสร้างคุณค่า มูลค่าจากการเกษตร ที่เชื่อมโยงการท่องเที่ยว และนวัตกรรมทางการเกษตรสู่
แบรนดท์ ่ีแข่งขนั ได้

3. เพ่ือสง่ เสรมิ เศรษฐกิจชมุ ชน การสร้างงานอาชีพแกป่ ระชาชนในชุมชน
4. เพ่อื เสรมิ สรา้ งความพร้อมของจงั หวัดในการเป็นศูนย์กลางการเรยี นรู้ การศึกษาในระดบั นานาชาติ
5. เพอื่ พฒั นาบริการทางการแพทย์รองรับการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ และการพฒั นาเป็น แหล่งบริการ

มูลคา่ สงู ที่ประสบความสำเรจ็ ในการพฒั นาบรกิ ารทางการแพทย์ เพอื่ การขับเคล่ือนเศรษฐกจิ
6. เพื่อส่งเสริมให้จังหวัดภูเก็ตได้พัฒนาเป็นศูนย์กลางในการส่งออกปลาทูน่าและผลิตภัณฑ์แปรรูป

จากปลาทูน่าของภมู ภิ าค

ตวั ช้วี ดั
1. มลู ค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมจงั หวดั ตอ่ ประชากร (GPP per capita) เพิม่ ขึ้นจากปกี ่อนหน้า
2. จำนวนรายได้จากการทอ่ งเท่ยี วเพ่ิมขึ้นจากปฐี าน
3. จำนวนรายได้จากการพัฒนาสินค้าเกษตรที่มีศักยภาพของจงั หวัด เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้า 916.68

ลา้ นบาท ปี 2560-2563
4. จำนวนรายได้จากการจำหน่ายผลติ ภณั ฑ์ OTOP เพือ่ การ ท่องเทีย่ ว เพมิ่ ขึ้นจากปกี ่อนหนา้

ในการขับเคลื่อนประเด็นการพัฒนาที่ 1: การพัฒนาสู่เมืองเศรษฐกิจที่ขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรม
และบรกิ ารมลู คา่ สงู ระดับนานาชาติ (Value based economy and high value service) ไดม้ ีการวิเคราะห์
สถานการณ์ แนวโนม้ การพัฒนาจังหวัดภเู ก็ต พบว่า ตัวชว้ี ดั อัตรามูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัดต่อ
ประชากร (GPP per capita) เพิ่มขึ้นจากปี 2561 (ร้อยละ 5.07) โดยเฉพาะอัตราการเปลี่ยนแปลงผลติ ภัณฑ์
มวลรวมจังหวัดภาคเกษตรท่ีเพิ่มขึ้น ร้อยละ 16.46 แต่ในขณะเดียวกันอัตราการเปลี่ยนแปลงของรายได้เฉล่ีย
ของครัวเรือนในจังหวัด ไม่ได้เป็นไปในทศิ ทางเดียวกับอตั ราการเปล่ียนแปลงผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัด ดังนั้น
จึงได้ดำเนินการจัดทำห่วงโซ่คุณค่า (Value Chain) ที่สอดคล้องกับแผนพัฒนาจังหวัดภูเก็ต เรื่อง “การ
ท่องเที่ยว” และคัดเลือกปัจจัยสู่ความสำเร็จ (Critical Success Factor) พร้อมจัดทำผังสถิติทางการ เรื่อง
“การทอ่ งเท่ยี ว” ที่ประกอบดว้ ยรายการข้อมลู สถิติทางการท่สี ามารถนำไปใชใ้ นการติดตามและประเมินผลใน
เรอ่ื งดงั กลา่ วได้ ซ่ึงมีรายละเอยี ดดังนี้

3.1.1 ห่วงโซ่คณุ คา่ (Value Chain) ที่สอดคล้องกับแผนพฒั นาจงั หวัดภูเก็ต
แนวคิดการจัดทำห่วงโซ่คุณค่าที่สอดคล้องกับแผนพัฒนาจังหวัดภูเก็ต “ประเด็นการพัฒนาที่

1: การพัฒนาสู่เมืองเศรษฐกิจที่ขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรม และบริการมูลค่าสูงระดับนานาชาติ” โดยเริ่มจาก
การศึกษาห่วงโซ่คุณค่าของประเทศไทย 140 เป้าหมายแผนแม่บทย่อย ภายใต้แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์
ชาติ (23 ด้าน) ประเด็นท่ี 5 การท่องเที่ยว แผนแม่บทย่อย 05.1 การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์และวัฒนธรรม
เป้าหมาย 050101 รายได้จากการทอ่ งเท่ียวเชงิ สร้างสรรค์และวฒั นธรรมเพิ่มขน้ึ เป้าหมาย 050102 เมอื งและ
ชมุ ชนทีม่ ศี กั ยภาพด้านการท่องเที่ยวสร้างสรรค์และวฒั นธรรมเพ่ิมขนึ้ แผนแมบ่ ทยอ่ ย 05.2 การท่องเท่ียวเชิง
ธุรกิจ เป้าหมาย 050202 การเป็นจุดหมายปลายทางในการจัดประชุมนานาชาติของไทย แผนแม่บทย่อย 05.3
การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ ความงาม และการแพทย์ เป้าหมาย 050301 รายได้จาการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ
ความงาม และการแพทย์เพ่ิมข้ึน จากนนั้ ดำเนนิ การจัดทำห่วงโซ่คุณคา่ (Value Chain) การทอ่ งเท่ยี ว ดังภาพ
13 และห่วงโซ่คุณค่า (Value Chain) ที่สอดคล้องกับแผนพัฒนาจังหวัดภูเก็ต เรื่อง “การท่องเที่ยว” ได้ดัง
ภาพ 14

แผนพัฒนาสถิตริ ะดบั จังหวดั ภเู กต็ (พ.ศ. 2566 - 2570)| 37

ห่วงโซ่คณุ ค่า (Value C

ภาพ 13 หว่ งโซค่ ณุ ค่า (Valu