• การใช้สัทพจน์(ถ้อยคำเลียนเสียงธรรมชาติ) ลงกลิ้งเกลือกเสือกกายร้องไห้โร่ เสียงโฮโฮดังก้องห้องคูหา พระรูปหล่อพ่อคุณของเมียอา ควรหรือมาทิ้งขว้างหมองหมางเมีย คุณค่าด้านวรรณศิลป์: การใช้โวหารภาพพจน์
• การสรรทำเพื่อให้เกิดความรู้สึก ผีเสื้อน ้าซ ้าวอนด้วยอ่อนหวาน ไม่โปรดปรานอนุกูลเลยทูนหัว ถ้าทิ้งไว้ไหนน้องจะครองตัว ทั้งจากผัวจากบุตรสุดอาลัย คุณค่าด้านวรรณศิลป์: การใช้โวหารภาพพจน์
• การเล่นสัมผัสสระ (ใช้สระเสียงเดียวกัน) อียักษาตาโตโมโหมาก รูปก็กากปากก็เปราะไม่เหมาะเหม็ง คุณค่าด้านวรรณศิลป์: การใช้โวหารภาพพจน์
• การเล่นสัมผัสพยัญชนะ (พยัญชนะเสียงเดียวกัน) เสียงครึกครื้นคลื่นคลุ้มขึ้นกลุ้มกาย ผีเสื้อร้ายรีบรุดไม่หยุดยืน คุณค่าด้านวรรณศิลป์: การใช้โวหารภาพพจน์
• การเล่นซ ้าคำ (การใช้คำซ ้าโดยความหมายไม่เปลี่ยนแปลง) เหล่าฉลามล้วนฉลามตามกันมา ค่อยเคลื่อนคลาคล้ายคล้ายในสายชล ฉนากอยู่คู่ฉนากไม่จากคู่ ขึ้นฟองฟู่พ่นฟองละอองฝน ฝูงพิมพาพาฝูงเข้าแฝงวน บ้างผุดพ่นฟองน ้าบ้างดำจร กระโห้เรียงเคียงกระโห้ขึ้นโบกหาง ลอยสล้างกลางกระแสแลสลอน มังกรเกี่ยวเลี้ยวลอดกอดมังกร ประชุมซ่อนแฝงชลขึ้นวนเวียน คุณค่าด้านวรรณศิลป์: การใช้โวหารภาพพจน์