สมุดภาพเล่มเล็ก
'เครื่องหมายเตือนสารเคมีอันตราย'
จัดทำโดย
เด็กหญิงอติณิช แสงมหาชัย
ประเภทที่1วัตถุระเบิด(explosive)
ตัวอย่างเช่น ทีเอ็นที เอ็นปืน พลุไฟ ดอกไม้ไฟ
ประเภทที่2 ก๊าซ(Gases)
ก๊าซไวไฟ(FlammableX
ก๊าซไวไฟ:ติดไฟง่ายเมื่อถูกประกายไฟ ก๊าซหุงต้ม
ก๊าซไฮโดรเจน ก๊าซมีเทน ก๊าซอะเซทีลีน
ก๊าซไม่ไวไฟและไม่เป็นพิษ
(Non-flammable, non-toxic gases)
อาจเกิดระเบิดได้เมื่อถูกกระแทกอย่างแรง หรือได้รับความร้อนสูงจาก
ภายนอก เช่น ก๊าซออกซิเจน ก๊าซไนโตรเจนเหลว
ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
ก๊าซพิษ(Poison Gases)
อาจตายได้เมื่อสูดดม เช่น ก๊าซคลอรีน ก๊าซ
แอมโมเนีย ก๊าซไฮโดรเจนคลอไรด์
ประเภทที่3 ของเหลวไวไฟ (flammable liquid)
ลุกติดไฟง่ายเมื่อถูกประกายไฟ เช่น
น้ำมันเชื้อเพลิง ทินเนอร์ อะซิโตน ไซลีน
ประเภทที่4 ของแข็งไวไฟ สารที่ลุกไหม้ได้เอง
และสารที่สัมผัสกับน้ำแล้วให้ก๊าซไวไฟ
ของแข็งไวไฟ (Flammable solids)
ลุกติดไฟง่าย เมื่อถูกเสียดสีหรือ ได้รับ ความร้อนสูง ภายใน 45 วินาที เช่น
ผงกำมะถัน ฟอสฟอรัสแดง ไม้ขีดไฟ
สารที่เกิดการลุกไหม้ได้เอง
(substances liable to spontaneous combustion)
ลุกไหม้ได้เองเมื่อสัมผัสกับ อากาศภายใน 5 นาที เช่น ฟอสฟอรัสขาว ฟอสฟอรัสเหลือง
โซเดียมซัลไฟด์
สารที่ถูกน้ำแล้วให้ก๊าซไวไฟ
(Substances which in Contact with Water Emit
Flammable Gases)
ถูกน้ำแล้วให้ก๊าซไวไฟหรือ ลุกติดไฟ ได้เองเช่น แคลเซียมคาร์ไบต์ โซเดียม ลิเธียม
แมกเนเซียม
สารออกซิไดส์ (O: Oxidizing)
ไม่ติดไฟ ไม่ระเบิด แต่ช่วยให้สารอื่น เกิดการลุกไหม้ได้ดีขึ้น เช่น ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์
โปแตสเซียมคลอเรต แอมโมเนียไนเตรท
สารอินทรีย์เปอร์ออกไซด์
(organic peroxides)
อาจเกิดระเบิดได้เมื่อถูกความร้อน เสียดสีหรือถูกกระแทกอย่างรุนแรง และ
สามารถทำปฏิกิริยารุนแรงกับสารอื่น ๆ เช่น อะซิโตนเปอร์ออกไซด์ เมทิล
เอทิลคีโตนเปอร์ออกไซด์ ไดเบนโซอิลเปอร์ออกไซด์
ประเภทที่6 วัตถุมีพิษและวัตถุติดเชื้อ
วัตถุมีพิษ (Toxic substances)
ของแข็งหรือของเหลวปริมาณเล็กน้อย อาจทำให้เสียชีวิตหรือบาด
เจ็บ อย่างรุนแรงจากการกิน สูดดม หรือสัมผัสทางผิวหนัง เช่น
อาร์ซีนิค ไซยาไนด์ ปรอท สารกำจัดศัตรูพืช โลหะหนักเป็นพิษ
วัตถุติดเชื้อ (Infectious substances)
วัตถุที่มีเชื้อโรคปนเปื้ อน และอาจทำให้เกิดโรคได้ เช่น ขยะติดเชื้อจากโรง
พยาบาล เข็มฉีดยาใช้แล้ว เชื้อโรคแอนแทรกซ์ แบคทีเรีย ไวรัส
ประเภทที่7 วัสดุกัมมันตรังสี (Radioactive materials)
วัตถุที่สามารถแผ่รังสีที่เป็น อันตรายต่อร่างกาย เช่น โคบอลต์ เรเดียม พลูโตเนียม
ยูเรเนียม
ประเภทที่8 สารกัดกร่อน (Corrosive substances)
สามารถกัดกร่อนผิวหนัง และเป็นอันตราย ต่อระบบทางเดิน
หายใจ เช่น กรดเกลือ กรดกำมะถัน โซเดียมไฮดรอกไซด์
แคลเซียมไฮเปอร์คลอไรด์
วัตถุก่อให้เกิดการระคายเคือง
สารที่ทำให้เกิดการระคายเคือง คัน แสบ ร้อน พุพอง เช่น กรด
ต่างๆ ก๊าซคลอรีน แอมโมเนีย ซัลเฟอร์ไดออกไซด์ สารที่ทำให้
หมดสติได้ สารเคมีนี้ไปแทนที่ออกซิเจน เช่น
คาร์บอนไดออกไซด์ ไนโตรเจน ไซยาไนด์
ประเภทที่9 วัตถุอันตรายเบ็ดเตล็ด
(Miscellaneous dangerous substances and articles)
สารและสิ่งของที่ในขณะขนส่งมีความเป็น อันตรายและไม่จัดอยู่ในประเภท
1 ถึง 8 หรือสารที่มีการควบคุมอุณหภูมิ ในขณะขนส่งไม่ต่ำกว่า 100
องศาเซลเซียสในสภาพของเหลว หรือมีอุณหภูมิไม่ต่ำกว่า 240 องศา
เซลเซียสในสภาพของแข็ง เช่น ยางมะตอยเหลว กำมะถันเหลว ขี้เถ้าจาก
เตาหลอมโลหะ