รามเกียรติ์ ตอน นารายณ์ปราบนนทก ผู้แต่ง : พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เรียบเรียงโดย : นภสอร เรืองเดช
รามเกียกีรติ์ ตอน นารายณ์ปราบนนทก “ สวรรค์ โลกมนุษย์และบาดาล อยู่อย่างสงบเรื่อรื่ยมา จนกระทั่ง…..เกิดกิเรื่อรื่งกับกัยักยัษ์ต่ำ ต้อยตนหนึ่ง ” ณ เขาไกรลาสอันอัเป็นที่ปที่ระทับทัของพระอิศอิวรผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ ที่เที่ชิงชิบันบั ไดเขาไกรลาสนั้นนั้มียัมีกยัษ์ผู้จงรักรัภักภัดีตดีนหนึ่งชื่อชื่ว่า “นนทก”ทำ หน้าที่ล้ที่ล้ างเท้าให้เหล่าเทวดา ทั้งทั้หลายที่มที่าเข้าเฝ้าพระอิศอิวร
ณ เขาไกรลาส ที่เที่ชิงชิบันบั ไดมียัมีกยัษ์ต่ำ ต้อยตนหนึ่ง ผู้จงรักรัภักภัดี ทำ งานค่อยล้างเท้าให้แก่เหล่าเทวดา ที่มที่าเยี่ยยี่มเยียยีนพระอิศอิวร ด้วยเป็นยักยัษ์ต่ำ ต้อย นนทกจึงจึถูกเทดากลั่นแกล้งอยู่เป็นประจำ บ้างก็ ตบหัวหัเล่น บ้างก็ถ ก็ อนผมทิ้งทิ้เห็น ห็ เป็นเรื่อรื่งตลก คำ นำ คุณเคยได้ยินยิสุภาษิตษิที่ว่ที่ ว่ า “เวรย่อมระงับงัด้วยการไม่จองเวร” โดยเรื่อรื่ง รามเกียกีรติ์ ตอน พระนารายณ์ปราบนนนทก เป็นการแสดงผลของการกระทำ นี้ให้เห็น ห็ อย่างชัดชัเจน
แนะนำ ตัว ตั ละคร นนทก/นกทุก พระนารายณ์ เหล่า ล่ เทพ นางอัปสร
มาจะกล่า ล่ วบทไป ถึง ถึ นนทกน้ำ ใจกล้าหาญ ตั้งแต่พระสยมภูว ภูญาณ ประทานให้ล้างเท้าเทวา อยู่บั ยู่ บั นไดไกรลาสเป็น ป็ นิจ สุราฤทธิ์ต ธิ์ บหัวแล้วลูบหน้า บ้างให้ตักน้ำ ล้างบาทา บ้างถอนเส้นเกศาวุ่นไป จนผมโกร๋นโล้นเกลี้ย ลี้ งถึง ถึ เพียงหู ดูเงาในน้ำ แล้วร้องไห้ ฮึดฮัดขัดแค้นแน่นใจ ตาแดงดั่ง ดั่ แสงไฟฟ้า เป็น ป็ชายดูดู๋ม ดู๋ าหมิ่น มิ่ชาย มิต มิ ายจะได้มาเห็นหน้า คิดแล้วก็รีบเดิน ดิ มา เฝ้า ฝ้ พระอิศราธิบ ธิ ดี ฯ ครั้นถึง ถึ จึ่ง จึ่ ประณตบทบงสุ์ ทูลองค์พระอิศวรเรืองศรี ว่าพระองค์เป็น ป็ หลัก ลั ธาตรี ย่อมเมตตาปรานีทั่วพักตร์ ผู้ใดทำ ชอบต่อเบื้องบาท ก็ประสาททั้งพรแลยศศักดิ์ ตัวข้านี้มีชมี อบนัก ล้างเท้าสุรารักษ์ถึง ถึโกฏิปีฏิปี พระองค์ผู้ทรงศักดาเดช ไม่โม่ ปรดเกศแก่ข้ ก่ ข้ าบทศรี กรรมเวรสิ่งใดดั่ง ดั่ นี้ ทูลพลางโกศีรำ พัน ฯ
นนทกนั่งประจำ อยู่ที่บันไดของเขาไกลลาส มีหน้าที่ล้าง เท้าให้แก่เหล่าเทวดาที่มาเข้าเฝ้าพระอิศวรเหล่าเทวดาให้ นนทกเท้าให้ล้างแล้วมักแหย่เย้าหยอกล้อนนทกอยู่เป็น ประจำ ลูบหัวบ้าง ถอนผมบ้าง จนกระทั่งหัวของนนทก โล้นทั้งศรีษะ นนทกแค้นใจมาก แต่ตนไม่มีกำ ลังจะสู้ได้ จึงไปเข้าเฝ้าพระอิศวร นนทกกราบทูลว่า พระอิศวรเป็นผู้ครองโลก ย่อมมีความ เมตตาปรานี ใครที่กระทำ แต่ความดี เมื่อขอสิ่งใดย่อมได้ รับตามคำ ขอ ตนได้ทำ งานรับใช้พระอิศวรมานานยังไม่ เคยได้รับสิ่งตอบแทนใดๆเลย
พระอิศวรมีจิตเมตตา เห็นนนทกเศร้าโศกเสียใจ จึงมีรับสั่ง ว่า“นนทกต้องการสิ่งใดก็จงรีบบอก พระอิศวรจะได้จะ ประทานพรให้” นนทกอ้างว่าเพื่อป้องกันตนเองถูกรังแก จึงขอพรว่า “ให้นิ้วข้าเป็นเพชรมีฤทธิ์ที่สามารถชี้ใครก็ตาย จะได้เป็นข้ารับใช้ ไปกว่าจะสิ้นชีวิต” ครั้นพระอิศวรได้รับ ฟังความทุกข์ใจของนนทก และการถวายสัตย์ปฏิญาณต่อ หน้าเบื้องพระพักตร์ว่า จะทำ หน้าที่ด้วยความสัตย์สุจริตและ ด้วยความจงรักภักดี และด้วยความเมตตาพระอิศวรจึง ประทานพรให้เมื่อนนทกได้รับพรจากพระอิศวรตามที่ขอจึง ลาพระอิศวรกลับไปยังบันไดเขาไกรลาส
นนทกนั่งรอเหล่าเทวดาทั้งหลายที่บันไดเขาไกรลาส โดย เกิดความหลงยินดีระเริง ลืมคำ ที่ได้ถวายสัตย์ปฏิญาณต่อ พระอิศวรในตอนนั้นเองเหล่าเทวดาต่างมาเข้าเฝ้าพระอิศวร เมื่อถึงเขาไกรลาสแล้ว เหล่าเทวดาต่างพากันไปที่บันไดเขา ไกรลาส นนทกล้างเท้าให้เหล่าเทวดา เหล่าเทวดาก็กลั่นแกล้ง นนทก หยอกเล่นเหมือนเช่นเคยทุกวันอย่างสนุกสนาน บัดนั้น นนทกน้ำ ใจแกล้วกล้า กริ้วโกรธร้องประกาศตวาดมา อนิจจาข่มเหงเล่น ล่ ทุกวัน จนหัวไม่มี ม่ ผ มี มติด สุดคิดที่เราจะอดกลั้น ลั้ วันนี้จะได้เห็นกัน กั ขบฟันแล้วชี้นิ้วไป นนทกจึงเกิดความโกรธแค้นเกินจะยับยั้งใจจึงแผลงฤทธิ์ชี้ นิ้วเพชรไปยังเหล่าเทวดานางฟ้าทันที
นนทกอำ นาจนั้นในทางไม่ชอบ เข่นฆ่าสังหารเหล่าเทวดา ล้มตายกระจัดกระจายไปมากมาย เมื่อนั้นพระอินทร์ผู้เป็นใหญ่ในชั้นสวรรค์ชั้นดาวดึงส์เห็นน นทกชี้หมู่เทวดาตายก็ตกใจชะงักงันนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ใคร่ครวญคิดใครเป็นผู้ประทานพรให้นนทกมาฆ่าเหล่า เทวดา เมื่อคิดได้ขึ้นเฝ้าพระอิศวร พระอินทร์กราบทูลพระอิศวรว่านนทกที่เคยรับใช้ถวายงาน พระอิศวรอยู่ที่เชิงเขาไกรลาสนั้น กลับกลายเป็นอันธพาล อาศัยนิ้วเพชรที่พระอิศวรเป็นเจ้าประทานพรให้มาบังอาจ เข่นฆ่าราวีเทวดาจนเดือดร้อนไปทั่ว ทั้งที่พระอิศวรเห็นว่านนทกทำ หน้าที่ด้วยความสัตย์สุจริต และด้วยความจงรักภักดี ด้วยความเมตตาพระอิศวรจึงประ สิทธิประสาทให้พร แต่นนทกกลับใช้อำ นาจไปในทางที่ผิด