เ นื้ อ นื้ เ รื่ อ รื่ ง แ ล ะ ภ า พ ป ร ะ ก อ บ : น า ง ส า ว อ ริ ส ริ า ไ ช ย ม ล
กาลครั้งรั้หนึ่งนึ่นานมาแล้วมีคมีรอบครัวรัหนึ่งนึ่คือ ครอบครัวรัของตาพุดพุกับยายทองทั้งสองมีลูมีกชายด้วยกันหนึ่งนึ่คน 1
ครอบครัวรัของตาพุดพุและยายทองนั้นนั้นับนัถือศาสนาพุทพุธ และตั้งบ้าบ้นเรือรืนอยู่ที่ยู่ที่บ้าบ้นพระม่วม่ง อําเภอกันตัง จังหวัดตรังรั 2
อยู่มยู่าวันหนึ่งนึ่มีเมีรือรืสําเภาของพ่อพ่ค้าชาวไทรบุรีไรีด้นํานํสินสิค้าเข้าข้มาค้าขาย ที่ท่าเรือรืกันตัง ฝ่าฝ่ยลูกชายของตาพุดพุและยายทองก็มาชมสินสิค้าในเรือรื เหมือมืนกับชาวบ้าบ้นคนอื่น 3
เ มื่ อ มื่ พ่ อพ่ค้ า เ ห็ น ห็ลู ก ช า ย ข อ ง ต า พุ ด พุ แ ล ะ ย า ย ท อ ง เ ข้ าข้ ก็ เ กิ ด ค ว า ม รั กรั ค ว า ม เ อ็ น ดู จึ ง เ อ่ ย ป า ก ช ว นไ ป อ ยู่ ที่ยู่ที่เ มื อ มื ง ไ ท ร บุ รี ด้ รี ด้ว ย เ ข า ก็ ต อ บ ต ก ล ง 4
ลูกชายของตาพุดพุและยายทอง ได้ช่วช่ยพ่อพ่ค้าทํางานอย่าย่งขยันยัขันขัแข็งข็เป็นป็อย่าย่งมาก 5
อยู่มยู่าวันหนึ่งนึ่เจ้าพระยาเมือมืงไทรบุรีไรีด้มาเห็นห็เด็กชายจึงเกิดความรักรั ความเอ็นดู จึงขอเด็กชายจากพ่อพ่ค้าไปเลี้ยงดูเดูป็นป็บุตรบุญธรรม โดยให้เห้ขานับนัถือศาสนาอิสลาม 6
7 เจ้าพระยาได้เลี้ยงดูเดูด็กชายคนนี้เนี้ป็นป็อย่าย่งดี ทำ ให้เห้ด็กชายหลงระเริงริลืมตนว่าเป็นป็ ใคร
ครั้นรั้เด็กชายคนนี้มีนี้อมีายุสมควรแก่การมีเมีหย้าย้มีเมีรือรืน เจ้าพระยาก็ให้แห้ต่งงานกับลูกสาวของตน 8
หลังจากแต่งงานฝ่าฝ่ยหญิงญิก็คิดที่จะไปเยี่ยยี่มพ่อพ่แม่ขม่องสามี จึงได้ตกแต่งเรือรืสําเภาขนาดใหญ่ และให้คห้นเดินทางล่วงหน้าน้ไปก่อนเพื่อพื่แจ้งข่าข่วให้แห้ก่ตายาย 9
ตาพุดและยายทองเมื่อรู้ข่าข่วว่าลูกชายและลูกสะใภ้จะมาเยือนก็ดีใจยิ่งนัก จึงได้จัดเตรียมข้าวของมากมายไว้คอยต้อนรับ เช่นช่หมูย่าย่ง เพราะคิดว่าลูกชายยังคงชอบกินเหมือนสมัยที่เคยอยู่กัยู่ กับตน 10
ค รั้ นรั้ ถึ ง วั น กํ า ห น ด ส อ ง ส า มี ภ มี ร ร ย า ก็ แ ล่ น เ รื อ รื ม า ถึ ง ป า ก น้ำ กั น ตั ง เ มื่ อ มื่ลู ก ช า ย เ ห็ น ห็ ส ภ า พ ข อ ง พ่ อพ่แ ม่ ก็ม่ ก็ เ กิ ด ค ว า ม อั บ อ า ย ไ ม่ ยม่อ ม รั บรั ว่ า เ ป็ น ป็ พ่ อพ่แ ม่ ขม่อ ง ต น 1 1
สองตายายเกิดความเสียใจเป็นป็อันมากจึงเอาหมูย่มูาย่งไปวางที่หัวหัเรือรื แล้วอธิษธิฐานว่า ถ้าหากเป็นป็ลูกชายของตนจริงริขอให้มีห้อัมี อันเป็นป็ ไป 12
พอสิ้นสิ้คําสาปแช่งช่ก็เกิดพายุอย่าย่งหนักนัทําให้อห้อกจากท่าเรือรื ไม่ไม่ด้ 13
ลมพายุได้พัดพัเรือรืของลูกชายและลูกสะใภ้อับปางลง สมบัติบั ติข้าข้วของก็ล่องลอยกลายเป็นป็เกาะในน่าน่นน้ำ แห่งห่นี้ 14
เช่นช่หมูย่มูาย่งกลายเป็นป็เกาะสุกร ไข่กข่ลายเป็นป็เกาะไข่ กล้วยกลายเป็นป็เกาะกล้วย ไก่ก็กลายเป็นป็เกาะไก่ และสุดท้ายเรือรืสําเภาที่อับปางลงกลายเป็นป็เกาะเภตรา ตั้งอยู่ใยู่นตําบลเกาะสุกร อําเภอปะเหลียน จังหวัดตรังรั 15
คนเราอย่ ย่าลืลืมกำกำกำกำพืพืดตัตัวเองว่ ว่ามาจากไหน “อย่ย่ย่าย่เป็ป็ป็ป็ นคนลืลืลืมลืตัตัตัวตัวัวัวัวัลืลืลืมลืตีตีตีนตี ”