คำศั พท์
เรื่อง…พระอภยั มณี
ตอนพระอภยั มณี
หนีนำงผีเสื้อสมทุ ร
คำศั พท์จำกเรื่องพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี ส้ือสมุทร
หน้ ำ ๑
กระโจมโจน
หมำยถึง
โถมและพ่งุ เข้ำใส่ เตม็ กำลงั
คำศั พทจ์ ำกเรอื่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี สื้อสมุทร
หน้ ำ ๒
กล้ัน
หมำยถึง
ในท่ีน้ี หมำยควำมวำ่
กลนั้ หำยใจ
คำศั พท์จำกเรื่องพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี สื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๓
กำก
หมำยถึง
ในท่นี ้ีหมำยถึง
รูปรำ่ งไมเ่ หลือส่ิงดไี วเ้ ลย
คำศั พทจ์ ำกเร่อื งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเสื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๔
กิจกรม
หมำยถึง
ในท่ีน้ี หมำยถึง
ซ่องสุมผู้คนไวบ้ นเกำะ
คำศั พทจ์ ำกเรอื่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเสื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๕
เกียน
หมำยถึง
เป็นคำภำษำเขมร
แปลวำ่ ข้ำง ๆ ใกลเ้ คียง
คำศั พทจ์ ำกเรือ่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเสื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๖
ขุนไศล
หมำยถึง
ภเู ขำใหญ่
คำศั พท์จำกเรอื่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี ส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๗
คล้ำยคล้ำย
หมำยถึง
เคลอ่ื นไหวไปเร่ือย ๆ
คำศั พท์จำกเรือ่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี ส้ือสมุทร
หน้ ำ ๘
เจำ้ ฟ้ำในธำตรี
หมำยถึง
เจ้ำแผน่ ดนิ
ในท่นี ้ีหมำยถึง
พระอภยั มณี
คำศั พทจ์ ำกเรือ่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี ส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๙
เฉโก
หมำยถึง
ฉลำดแกมโกง
ไมต่ รงไปตรงมำ
คำศั พทจ์ ำกเรื่องพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี ส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๑๐
ชักหลัง
หมำยถึง
ถอยหลังหนี
คำศั พท์จำกเรื่องพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี ส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๑๑
ชีวงั
หมำยถึง
แผลงมำจำกคำวำ่ “ชีวำ”
เพ่ือให้สั มผสั กับคำวำ่ หลงั
คำศั พทจ์ ำกเร่ืองพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี สื้อสมุทร
หน้ ำ ๑๒
ซ่อง
หมำยถึง
แหลง่ มวั่ สุมหรอื ชุมนุม
กนั อยำ่ งลับ ๆ
คำศั พท์จำกเรอื่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี สื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๑๓
ซ้ึงซึก
หมำยถึง
เป็นคำซอ้ น หมำยถึง
ลึกมำก
คำศั พท์จำกเรอื่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเสื้อสมุทร
หน้ ำ ๑๔
ตรีชำ
หมำยถึง
ตำหนิ กล่ำวโทษ
คำศั พท์จำกเร่อื งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี สื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๑๕
ตะโกรง
หมำยถึง
ทะเยอทะยำน อยำกได้
เตม็ ไปด้วยควำมอยำก
ตะกลำม
คำศั พท์จำกเรื่องพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเส้ือสมุทร
หน้ ำ ๑๖
ตดั ษัย
หมำยถึง
คือ ตักษัย มำจำกคำเต็มวำ่
“ชีวติ ักษัย”
หมำยถึง กำรส้ินชีวติ
คำศั พท์จำกเรื่องพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๑๗
ถือเพทไสย
หมำยถึง
เช่ียวชำญ
เรอื่ งเวทมนตร์คำถำ
คำศั พทจ์ ำกเรือ่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี สื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๑๘
ทะมืน่
หมำยถึง
มีลกั ษณะสงู ใหญ่
และดำมดื อย่ำงน่ำกลวั
คำศั พท์จำกเร่อื งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี สื้อสมุทร
หน้ ำ ๑๙
ทำไขหู
หมำยถึง
ทำเป็นวำ่ ไมไ่ ด้ยิน
คำศั พท์จำกเรือ่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเสื้อสมุทร
หน้ ำ ๒๐
ทำรัก
หมำยถึง
ทำเป็นรักใคร่
คำศั พท์จำกเรอื่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเส้ือสมุทร
หน้ ำ ๒๑
ธำมรงค์ทรงมำค่ำบรุ ี
หมำยถึง
แหวนท่พี ระอภยั มณีสวมน้ิว
มคี ่ำมำกคู่ควรกับเมือง
คำศั พทจ์ ำกเรื่องพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๒๒
นำงมำรจะนำนมำ
หมำยถึง
อกี นำนกวำ่ นำงผเี สื้อสมทุ ร
จะกลบั มำ
คำศั พทจ์ ำกเร่อื งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเสื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๒๓
บลั ลังก์
หมำยถึง
ในท่ีน้ี หมำยถึง
แท่นหินท่ใี ช้
เป็นท่นี ั่งหรอื ท่นี อน
คำศั พทจ์ ำกเรื่องพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๒๔
บำกบ่ัน
หมำยถึง
ในท่ีน้ี หมำยถึง
ตดั รอน
คำศั พทจ์ ำกเร่ืองพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี สื้อสมุทร
หน้ ำ ๒๕
บำ่ ยเบ่ียง
หมำยถึง
ในท่ีน้ี หมำยถึง
เวลำบ่ำยคลอ้ ย
คำศั พท์จำกเร่อื งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๒๖
ปรำย
หมำยถึง
ซัด หวำ่ น
สำดให้กระจำยออกไป
คำศั พทจ์ ำกเรือ่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๒๗
ปล้ำ
หมำยถึง
สู้ ตอ่ สู้
คำศั พท์จำกเรอื่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี ส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๒๘
เปรำะ
หมำยถึง
ใช้ในคำวำ่ “ปำกเปรำะ”
หมำยถึง พดู วำ่ คนงำ่ ย ๆ
โดยไม่ยงั้ คิดหรอื ไตรต่ รอง
คำศั พทจ์ ำกเร่ืองพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเสื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๒๙
ผนิด
หมำยถึง
ปิดแน่ น
คำศั พท์จำกเรือ่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี สื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๓๐
พะเนิน
หมำยถึง
ค้อนขนำดใหญ่
ท่ีใช้สำหรบั ตีเหลก็
หรอื ทุบหิน
คำศั พท์จำกเรื่องพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๓๑
พิษฐำน
หมำยถึง
มีควำมหมำยเหมือนคำวำ่
“อธิษฐำน”
คือขอรอ้ งต่อส่ิงศั กด์ิสิทธ์ิ
คำศั พทจ์ ำกเร่อื งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี ส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๓๒
เพลงศำสตรำ
หมำยถึง
เพลงอำวุธ
คำศั พทจ์ ำกเร่ืองพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเสื้อสมุทร
หน้ ำ ๓๓
ภูเขำหลวง
หมำยถึง
ภเู ขำใหญ่
คำศั พท์จำกเรื่องพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี ส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๓๔
มะซำง
หมำยถึง
ช่ือผลไมช้ นิดหน่ึง
ผลขนำดหมำกดบิ สีเขียว
มยี ำงมำก รสหวำนเย็น
คำศั พทจ์ ำกเรอ่ื งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเสื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๓๕
มำนษุ ย์
หมำยถึง
มำจำกคำวำ่ มนษุ ย์
คำศั พท์จำกเรื่องพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเส้ือสมุทร
หน้ ำ ๓๖
ยกั คอทำทอ้ แท้
หมำยถึง
เอียงคอซบและทำท่ำ
ไมม่ แี รง
คำศั พทจ์ ำกเรอ่ื งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเสื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๓๗
ยคุ ุนธร์
หมำยถึง
คือ ยคุ ุนธร เป็นภเู ขำ ๑ ใน ๗
ของเทอื กเขำสัตภณั ฑ์ ทลี่ อ้ มรอบ
เขำพระสเุ มรุอยเู่ ป็นชั้น ๆ
คำศั พท์จำกเรือ่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี สื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๓๘
ระลอก
หมำยถึง
คล่ืน
คำศั พท์จำกเรอื่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๓๙
แรงรุ ทร
หมำยถึง
เร่ยี วแรงอนั น่ำกลัว
คำศั พทจ์ ำกเรอ่ื งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี สื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๔๐
ละเมำะ
หมำยถึง
พุ่มไม้
คำศั พทจ์ ำกเรือ่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี ส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๔๑
ลักษณำ
หมำยถึง
มำจำกคำวำ่
“ลักษณะ”
คำศั พท์จำกเร่ืองพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี ส้ือสมุทร
หน้ ำ ๔๒
ลุยอ่อน
หมำยถึง
ในทนี่ ้ีหมายถงึ
ลยุ นา้ หรอื เดนิ ทอ่ งนา้
จนไมม่ แี รง
คำศั พทจ์ ำกเร่อื งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี สื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๔๓
ลกู ไม้
หมำยถึง
เป็นคำท่คี นโบรำณใช้
ในควำมหมำยวำ่ “ผลไม”้
คำศั พทจ์ ำกเรอ่ื งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี ส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๔๔
เลิกศิ ลำ
หมำยถึง
ยกหินข้ึน
คำศั พทจ์ ำกเรือ่ งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๔๕
โวเ้ ว้
หมำยถึง
พูดหำเรื่อง
พูดจำเหลวไหล
คำศั พทจ์ ำกเร่อื งพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๔๖
สมทุ รไท
หมำยถึง
ทอ้ งทะเล
อันกวำ้ งใหญ่
คำศั พท์จำกเร่ืองพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี ส้ือสมทุ ร
หน้ ำ ๔๗
สำชล
หมำยถึง
สำยน้ำ
คำศั พท์จำกเร่ืองพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผเี สื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๔๘
สำนั ก
หมำยถึง
เป็นคำภำษำเขมร
แปลวำ่ พัก อยู่
คำศั พทจ์ ำกเร่ืองพระอภยั มณี ตอนพระอภยั มณีหนีนำงผีเสื้อสมทุ ร
หน้ ำ ๔๙
หนี เขำใช้
หมำยถึง
บวชเพื่อหนี กำรถูก
เกณฑเ์ ข้ำทำงำน