翻译

成语故事

成语故事
- Chengyu Gushi -

ท่ีมาของสานวน

目录

厉兵秣马 01-02
入木三分 03-04
望梅止渴 05-06
望尘莫及 07-08
为虎作伥 09-10
一鸣惊人 11-12
起死回生 13-14
望洋兴叹 15-16

厉兵秣马

春秋时,秦国的大夫杞子奉命在郑国驻守。有
一天,他写信给秦穆公说: “ 郑国人现在一点都不
防备我,大王可以趁此机会发兵攻打郑国。我在这
里磨好兵器､喂饱战马,接应大王的军队。” 秦穆
公非常高兴,马上让大将孟明领兵向郑国进发。

孟明大军抵达郑国附近的淆国时,刚好被正在
淆国做买卖的郑国人弦高看到。弦高知道秦国打算
攻打郑国,连忙一边派人给郑庄公送信,一边带着美
酒和牛肉来到 秦军大营,谎称自己是来犒劳秦军的。
孟明大惊,以为郑国已经有所防备。

郑穆公接到弦高的报告,连忙带人去杞子的营
寨查看,果然看到兵器已经磨得雪亮,战马已经喂得
饱饱的。郑穆公便对杞子说:“将军已经在这里驻
扎多日,我没能好好招待您,感到十分遗憾。现在孟
明 就要来接您回去了,我就在这里跟您道别吧!”

杞子见事情已经败露
,回秦国一定会被秦王责罚
,只好逃往别的国家。孟明
见郑国已经有所防备,只好
退兵回秦国了。

01

ยกทพั
ในช่วงฤดูใบไมผ้ ลิและฤดูใบไมร้ ่วงฉีจื่อหมอของรัฐฉิน ไดร้ ับ
คำสั่งใหไ้ ปประจำกำรในรัฐเจิง้ วนั หน่ึงเขำเขียนจดหมำยถึงฉินมู่
กงและกลำ่ ววำ่ "คนของเจิง้ กวั๋ ไมค่ ุม้ กนั ขำ้ เลย ฝ่ ำบำทใชโ้ อกำสน้ี
ส่งกองทหำรไปโจมตีเจิง้ กว๋ั ขำ้ จะลบั อำวธุ และเล้ียงมำ้ ที่น่ีเพ่อื
พบกบั กองทพั ของกษตั ริย์ ” ฉินมู่กงมีควำมสุขมำกใหแ้ ม่ทพั
เมิงหมิงนำกองทพั เดินทพั ไปหำเจิ้งกว๋ั ทนั ที เม่ือกองทพั ของเมิง
หมิงมำถึงประเทศใกลก้ บั เจิ้งก็เห็นพวกเขำโดย Xian Gao ชำว
เจิ้งซ่ึงทำธุรกิจในประเทศ Xian Gao รู้วำ่ รัฐฉินกำลงั วำงแผนท่ีจะ
โจมตีรัฐเจิ้ง ดงั น้นั เขำจึงรีบส่งคนไปส่งจดหมำยถึงเจิง้ จวงกง
และในขณะเดียวกนั ก็นำเหลำ้ และเน้ือววั ไปท่ีคำ่ ยของกองทพั ฉิน
โดยอำ้ งวำ่ เขำมำท่ีน่ีเพอื่ ตอบแทนกองทพั ฉิน เมิงหมิงตกใจมำก
คิดวำ่ รัฐเจิง้ ไดเ้ ตรียมตวั พร้อมแลว้ เจิง้ มู่กงไดร้ ับรำยงำนของ
Xian Gao และรีบพำคนไปที่คำ่ ยของฉีจ่ือเพ่อื ตรวจสอบ แน่นอน
วำ่ เขำเห็นวำ่ อำวธุ ไดร้ ับกำรขดั เกลำและมำ้ ไดร้ ับกำรเล้ียงดูอยำ่ ง
ดี เจิง้ มู่กงพดู กบั ฉีจ่ือวำ่ : “ นำยพลประจำกำรที่น่ีเป็นเวลำหลำย
วนั แลว้ ผมรู้สึกเสียใจมำกท่ีไมส่ ำมำรถตอ้ นรับท่ำนไดด้ ี ตอนน้ี
เมิงหมิงกำลงั มำรับทำ่ นกลบั ฉนั จะบอกลำทำ่ นท่ีน่ี!“
ฉีจ่ือเห็นวำ่ เรื่องถูกเปิ ดเผยแลว้ กำรกลบั ไปยงั รัฐฉินจะ
ถูกลงโทษโดยกษตั ริยฉ์ ินอยำ่ งแน่นอน ดงั น้นั เขำ
จึงตอ้ งหนีไปต่ำงประเทศ

02

入木三分

王羲之是东晋时期著名的书法家,他的字秀
丽中透着苍劲,柔和中带着刚强,后 世许多学习
书法的 人都以他的字为范本。

他曾经在池塘边练习写字,每次写完,就在
池塘里洗涤笔砚。时间一久,整个池塘的水都变
黑了。由此我们可以知道,他在练习书法上所下
功夫之深了。

王羲之自幼时起,就非常爱好书法,每天都
认真地练习,从不偷懒,十分刻苦。日久天长,王
羲之的书法写得越来越好,远近闻名,经常有人
慕名而来,向他求取墨宝。

有一次,朝廷准备祭祀大 典,有人推荐王羲
之写祝词, 皇上便命人请来王羲之,让他把祝词
写在一块木板上,再派工人雕刻。王羲之接过木
板,洋洋洒洒地提笔而就。写好祝词后,他便将
木板交给雕刻师傅进行雕刻。让雕刻师傅感到
惊奇的是,他刻了一层又一层,木板上都还有墨
迹可寻。

师傅们不禁赞叹道 :“ 这真
是入木三分呀!”原来,王羲
之写的字苍劲有力,墨汁早
已经渗入木板内部了。王羲
之书法的功力之深,由此可
见一斑。

03

ทะลทุ ะลวง
หวงั ซจี ื่อเป็นนกั ประดษิ ฐ์ตวั อกั ษรทม่ี ชี ือ่ เสยี งในสมยั ราชวงศจ์ นิ ฝ่ัง
ตะวนั ออก การเขยี นพกู่ นั ของเขามคี วามสวยงามแขง็ แรง นมุ่ นวล และมี
พละกาลงั ผคู้ นจานวนมากทเ่ี รยี นการเขยี นพกู่ นั ในรุน่ ตอ่ ๆมา ใชก้ าร
ประดษิ ฐ์ตวั อกั ษรของเขาเป็นตน้ แบบ เขาเคยฝึกเขยี นทรี่ มิ บอ่ นา้ ทกุ ครงั้ ท่ี
เขยี นเสรจ็ กจ็ ะลา้ งปากกาหมกึ ในบอ่ สกั พกั นา้ ก็เปลย่ี นเป็นสดี าทงั้ บอ่ จาก
นเี้ ราสามารถรูไ้ ดว้ า่ เขาพยายามอยา่ งมากในการฝึกคดั ลายมอื หวงั ซจี ือ่
ชอบการคดั ลายมอื มากตงั้ แตย่ งั เดก็ และเขาฝึกฝนอยา่ งจรงิ จงั ทุกวนั ไม่
เคยขเี้ กยี จ และทางานหนกั มาก การประดษิ ฐ์ตวั อกั ษรของหวงั ซจี อ่ื เขยี นได้
ดีขนึ้ เรอ่ื ย ๆ มีชื่อเสยี งทงั้ ในและตา่ งประเทศ มกั จะมคี นมาทซี่ จี ่ือและขอ
หมกึ จากเขา ครงั้ หนงึ่ เมือ่ ราชสานกั กาลงั เตรยี มบวงสรวงพิธีใหญ่ มีคน
แนะนาใหห้ วงั ซีจ่ือเขยี นสนุ ทรพจนแ์ สดงความยนิ ดี จกั รพรรดิส่งั ใหค้ นเชิญ
หวงั ซีจ่ือเขยี นสนุ ทรพจนแ์ สดงความยนิ ดบี นกระดานไม้ แลว้ สง่ คนงานไป
แกะสลกั หวงั ซีจอ่ื หยบิ กระดานไมข้ นึ้ มาและจบดว้ ยปากกาในมอื หลงั จาก
เขียนสนุ ทรพจนแ์ สดงความยนิ ดี เขากม็ อบกระดานไมใ้ หช้ า่ งแกะสลกั
ระดบั ปรมาจารยท์ าการแกะสลกั สรา้ งความประหลาดใจใหก้ บั ชา่ ง
แกะสลกั ระดบั ปรมาจารย์ เขาแกะสลกั ชนั้ แลว้ ชนั้ เลา่
และยงั มีรอยหมกึ อยบู่ นกระดานไม้ อาจารยอ์ ดไมไ่ ดท้ ่ีจะ
อทุ าน: “ น่ีมนั เจาะเขา้ ไปในเนอื้ ไมส้ ามสว่ นจรงิ ๆ “
ปรากฏวา่ ลายมอื ของหวงั ซจี ือ่ นนั้ มพี ลงั และทรงพลงั
หมกึ กซ็ มึ เขา้ ไปในกระดานไมแ้ ลว้ ความลกึ ของทกั ษะ
การเขยี นพกู่ นั ของหวงั ซจี ือ่ สามารถเหน็ ไดจ้ ากสงิ่ นี้

04

望梅止渴

有一年盛夏,曹操率领军队出征讨伐张绣。
当时天气非常炎热,骄阳似火,军队在弯弯曲曲的
山道上行走,一直都没有找到水源。到了中午时
分,将士们的衣服都湿透了,大家渴得非常厉害,
行军的速度也慢了下来,有几个体弱的士兵甚至
都晕倒在了路边。

见此情景,曹操非常着急,如果这样的情况一
直持续下去,别说上阵杀敌了,就是走出这片干旱
的地方都成问题。思来想去,曹操终于想到了一
个非常好的办法。

只见曹操一夹马肚子,快速赶到队伍前面,用
马鞭指着前方大声喊道:“刚刚先锋部队捎信回
来说,前方十里地有一大片梅林,梅树上结满了又
酸又甜的梅子。大家打起精神, 再走十里地,绕
过这个山丘,就可以吃梅子解 渴了!”

士兵们听说前面有梅林,想象着梅子的酸甜
爽口,不禁直咽口水,于是都振奋精神全力进军,
步伐不由得加快了许多。

很快,曹操和
他的大部队们,就
完全走出了那片
干旱地带。曹操用
此计策,终于使军
队摆脱了困境。

05

หวงั เหมย่ ดบั กระหาย
มีอยปู่ ีหน่งึ กลางฤดรู อ้ น โจโฉนากอง
ทพั เขา้ โจมตีจางซ่ิว ขณะนนั้ อากาศรอ้ น
จดั มีแดดแผดเผา กองทพั เดนิ ไปตาม
ถนนท่ีคดเคยี้ วแตไ่ มพ่ บแหลง่ นา้ ในตอนเท่ียง
เสือ้ ผา้ ของทหารเปียกโชกทกุ คนกระหายนา้ มากและความเรว็ ใน
การเดนิ ก็ชา้ ลง ทหารท่ีออ่ นแอบางคนถงึ กบั เป็นลมอยขู่ า้ งถนน โจ
โฉเห็นสถานการณเ์ ชน่ นีก้ ็วิตกกงั วลมาก หากสถานการณย์ งั เป็น
เชน่ นีต้ อ่ ไป นบั ประสาอะไรกบั การตอ่ สเู้ พ่ือฆา่ ศตั รู แมแ้ ตก่ ารออก
จากท่ีแหง้ แลง้ นีก้ ็เป็นปัญหา หลงั จากใครค่ รวญอยนู่ าน ในท่ีสดุ โจ
โฉก็คดิ หาวธิ ีท่ีดีได้ โจโฉกาลงั หนีบทอ้ งมา้ ของเขา เขารบี ไปท่ี
ดา้ นหนา้ ของกองทพั ชีไ้ ปท่ีดา้ นหนา้ ดว้ ยแสข้ องเขาและตะโกน : “
เม่ือครูน่ ี้ กองหนา้ สง่ จดหมายกลบั มาบอกวา่ มีป่ าบ๊วยผินขนาด
ใหญ่อยขู่ า้ งหนา้ สิบไมล์ และตน้ พลมั เตม็ ไปดว้ ยผลไมร้ สเปรีย้ ว
และหวาน “ ลกู พลมั ตงั้ สตใิ หด้ ีเดนิ ตอ่ ไปอีกสิบไมลร์ อบเนนิ เขานี้
แลว้ เจา้ จะไดก้ ินลกู พลมั เพ่ือดบั กระหาย "
เม่ือทหารไดย้ นิ วา่ มีป่าสวนบว๊ ยอยขู่ า้ งหนา้ จินตนาการถงึ รสหวาน
อมเปรยี้ วของลกู พลมั พวกเขาอดไมไ่ ดท้ ่ีจะกลืนนา้ ลาย ไมน่ านโจ
โฉและกองทหารขนาดใหญ่ก็เดนิ ออกจากพืน้ ท่ีแหง้ แลง้ โดยสิน้ เชงิ
โจโฉใชก้ ลยทุ ธน์ ีเ้ พ่ือใหก้ องทพั ออกจากสถานการณใ์ นท่ีสดุ

06

望尘莫及

东汉时候,曹暠在时任敦煌太守的赵咨举荐下,
做了荥阳县令有一年,曹暠听说赵咨要去东海上任,
途中会路过自己在任的荥阳,便想在荥阳与赵咨见一
面,并请他在荥阳暂住,以表达对赵咨当初举荐自己
的知遇之恩。

经过一番打听,曹暠知道了赵咨抵达荥阳的日期
,便在那天早早地来到荥阳附近的馆驿等候。曹暠在
驿站等了很长时间,好不容易见到了赵咨及其随行的
车队,可无论自己如何呼喊,对方都没有停下的意思,
一直在继续往前赶路。

原来,赵咨不想惊动别人,所以在经过驿站的时
候没有停留下来,车子很快就过去了。曹暠没有见到
自己的恩人,心里当然不是滋味,就决定抄近路赶到
城外十里的长亭去。

可是,等曹暠到了长亭,
却还是没有拦下赵咨的马车,
只看到了马车路过时扬起的
一路尘土。曹暠仍然不甘心,
索性一路追赶,最后一直追到
了东海。直到与赵咨相见后,
他才高兴地与他告别回家去
了。

07

ไกลเกินเอือ้ ม
ในชว่ งราชวงศฮ์ ่นั ตะวนั ออก Cao Hao ไดร้ บั คาแนะนา

จาก Zhao Zi ซ่งึ เป็นนายอาเภอของตนุ หวงในเวลานนั้ ให้
เป็นผพู้ พิ ากษาของเขต Xingyang ในปี 2000 Cao Hao นนั้
ไดย้ ินวา่ Zhao Zi กาลงั จะไดเ้ ขา้ รบั ตาแหนง่ ในทะเลจีน
ตะวนั ออกและระหวา่ งทางเขาจะผา่ น Xingyang ซ่งึ เขา
ทางานอยดู่ งั นนั้ เขาจงึ ตอ้ งการพบ Zhao Zi ท่ี Xingyang
และไปขอใหเ้ ขาอยทู่ ่ี Xingyang สกั เวลาหนง่ึ เพ่ือแสดง
ความเมตตาตอ่ Zhao Zi ปรากฎวา่ Zhao Zi ไมต่ อ้ งการ
สรา้ งปัญหาใหค้ นอ่ืน เลยไมไ่ ดแ้ วะเลยเม่ือผา่ นไปรษณีย์
รถแลน่ ผา่ นไปอยา่ งรวดเรว็ Cao Hao ไมเ่ ห็นผมู้ ีพระคณุ
ของเขา แนน่ อนวา่ เขาไมม่ ีความสขุ ดงั นนั้ เขาจงึ ตดั สนิ ใจ
ใชท้ างลดั และรบี ไปท่ีฉางถิง ซง่ึ อยหู่ า่ งออกไปสิบไมลน์ อก
เมือง อยา่ งไรก็ตามเม่ือ Cao Hao มาถงึ Changting
Pavilion เขาก็ยงั ไมห่ ยดุ รถมา้ ของ
Zhao Zi เพียงแคเ่ หน็ รถมา้ ท่ีเตม็ ไปดว้ ย
ฝ่นุ ผา่ นไปและในท่ีสดุ ก็ไลไ่ ปจนถงึ ทะเล
จีนตะวนั ออกจนกระท่งั เขาไดพ้ บกบั
Zhao Zi เขาจงึ อาลาอยา่ งมีความสขุ
และกลบั บา้ น

08

为虎作伥

从前,在一个山洞里,住着一只非常凶猛的老
虎。有一天,这只老虎因为连续多日没有进食,不
得不走出山洞,到附近的山野去寻找食物。刚到
山腰, 它就遇到了一个过路人,于是毫不留情地
扑过去把那个人给吃掉了。

不过,这只老虎还不肯罢休,紧紧地抓住了这
个人的魂魄不放,要求他再找其他的人来供给它
吃。老虎威胁魂魄说:“如果你想得到解脱,就去
山下给我 找一个活人来吃。”

为了脱离虎爪,这个魂魄只好照做了。他引
诱、迷惑了其他人,还叫对方把衣服都脱了,好让
老虎吃起来方便。于是,老虎就放掉之前的魂魄,
咬死了被魂魄勾引来的人,并抓住了第二个人的
魂魄。然后, 老虎又对第二个魂魄说了同样的话。

第二个魂魄为了逃出魔爪,也答应了老虎的
要求。就这样,不断有人被引来送入虎口。而这
些引人入虎口的魂魄,就被叫作“伥鬼”。

后人根据这个传说,就把帮助
坏人做坏事叫作 “为虎作伥”。

09

ชว่ ยเสือ
กาลครงั้ หน่งึ ณ ถา้ แหง่ หน่งึ มีเสือโครง่ ดรุ า้ ยอาศยั อยู่
วนั หน่งึ เสือตวั นีต้ อ้ งเดนิ ออกจากถา้ ไปหาอาหารท่ีป่า
ใกลเ้ คียงเพราะไมไ่ ดก้ ินอาหารตดิ ตอ่ กนั หลายวนั ทนั ที
ท่ีไปถงึ ไหลเ่ ขา มนั พบคนเดนิ ผา่ นไปมา จงึ กระโจนเขา้
ไปกินคนนนั้ อยา่ งไมป่ ราณี อยา่ งไรก็ตาม เสือไมย่ อม
ยอมหยดุ และเกาะวิญญาณคนนีไ้ วแ้ นน่ ขอใหเ้ ขาหา
คนอ่ืนมาเลีย้ งมนั ใหก้ ิน เสือขวู่ ิญญาณว่า “ ถา้ อยาก
เป็นอิสระไดร้ บั การปลดปลอ่ ย ลงไปจากภเู ขา ก็ไปหา
คนเป็นมาใหข้ า้ กิน " วญิ ญาณท่ีสองก็รบั ปากเสือเพ่ือ
หนีกรงเล็บปีศาจ ยอมทาตามคาขอของเสือเชน่ กัน
ดว้ ยวิธีนีผ้ คู้ นยงั คงถกู ดงึ ดดู และสง่ ไปยงั ปากเสือ
วิญญาณเหลา่ นีท้ ่ีลอ่ คนเขา้ ปากเสือเรยี กว่า "ผี" ตาม
ตานานนีค้ นรุน่ หลงั เรียกการชว่ ยคนช่วั ทาช่วั วา่ "รบั ใช้
เสือ"

10

一鸣惊人

战国时的齐威王继位后,终日沉迷于酒色,整
整三年都不理朝政。齐国国力日渐衰退,濒临灭亡。

有一天,齐国大臣淳于髡对齐威王说:“大王,
我有一件事情弄不明白,还请大王指教。我听说齐
国王宫里有一只大鸟,它三年来从不飞翔,也从不
啼鸣, 这是为什么呢?”

齐威王本来就是一个聪明的人,他知道淳于髡
在说自己就像那只大鸟一样无所作为,便说:“这
是因为这只鸟不飞则已,一飞就会冲到天上去;它
不鸣则已,一鸣就会惊动众人。你就慢慢等着看吧
!”

淳于髡笑着说: “多谢大王指点,那么微臣就
等着看那只大鸟一 飞冲天、一鸣惊人了!”

此后,齐威王不再沉迷于酒色,而是开始整顿朝
纲、发展经济、到各地访查巡视。他还整顿了全
国各地的官吏,奖赏那些尽忠守责的人,惩罚那些
腐败无能的人。全国上下顿时清明起来,老百姓也
逐渐 过上了安定的日子。

齐威王还积极操练军队,使齐国再
次成为一个 国富兵强的国家。

11

ลูกระเบิด
หลงั จำกกษตั ริยฉ์ ีเวย่ แห่งยคุ สงครำมข้ึนครอง
บลั ลงั ก์ เขำกต็ ิดเหลำ้ และเรื่องเซ็กส์ตลอดท้งั วนั
ไม่สนใจประชำชน กำรเมืองเป็นเวลำ

สำมปี เตม็ อำนำจรัฐฉีกำลงั ลดลงทุกวนั
และใกลจ้ ะสำบสูญ วนั หน่ึงชุนหยคู ุนรัฐมนตรีของรัฐฉี กล่ำวกบั
กษตั ริยฉ์ ีเวย่ วำ่ : “ ฝ่ ำบำทขำ้ ไม่เขำ้ ใจอะไรบำงอยำ่ ง และขำ้
อยำกจะไดค้ ำสงั่ สอนจำกพระองค์ ทำไมขำ้ ไดย้ นิ มำวำ่ มีนกตวั
ใหญอ่ ยใู่ นวงั ของรำชอำณำจกั รฉี ซ่ึงไมเ่ คยบินหรือร้องเสียงดงั มำ
เป็นเวลำสำมปี ? “ กษตั ริยฉ์ ีเวย่ เป็นคนฉลำด เขำรู้วำ่ ชุนหยคู ุน
กำลงั พดู วำ่ เขำไมไ่ ดท้ ำอะไรเหมือนนกตวั ใหญ่ตวั น้นั ดงั น้นั เขำ
จึงพูดวำ่ : “ น่ีเป็นเพรำะนกตวั น้ีไม่บิน และถำ้ มนั บินมนั จะรีบไป
ที่ทอ้ งฟ้ำ ถำ้ มนั ไมร่ ้องมนั จะหยดุ และเมื่อมนั ร้องเสียงดงั มนั จะ
ทำใหท้ ุกคนตกใจ คุณกค็ อ่ ยๆรอดูละกนั " ต้งั แต่น้นั มำกษตั ริยฉ์ ี
เวย่ กไ็ มห่ มกมุ่นอยกู่ บั กำรด่ืมเหลำ้ และเร่ืองเพศอีกต่อไป แต่เริ่ม
แกไ้ ขกำรปกครอง พฒั นำเศรษฐกิจ และเยยี่ มชมสถำนท่ีตำ่ งๆ
พระองคย์ งั ทรงแกไ้ ขขำ้ รำชกำรทว่ั ประเทศ ใหร้ ำงวลั แก่ผทู้ ่ี
จงรักภกั ดีและรักษำหนำ้ ท่ี ลงโทษผทู้ ี่ทุจริตและไร้ควำมสำมำรถ
ทนั ใดน้นั ท้งั ประเทศกช็ ดั เจนและคนทวั่ ไปก็คอ่ ยๆมีชีวติ ที่มนั่ คง
กษตั ริยฉ์ ีเวย่ ยงั ฝึกฝนกองทพั อยำ่ งแขง็ ขนั ทำใหเ้ มืองฉีกลำยเป็น

ประเทศที่ร่ำรวยและมีอำนำจอีกคร้ัง

12

起死回生

扁鹊是春秋战国时期的著名医生。有一次,扁
鹊前往虢国行医。他听说虢国太 子在半日前,刚
刚 染疾身亡,还没有装殓入土。扁鹊便详细打听
了一 番太子的症状,料定了太子还有救。

于是,扁鹊赶到王宫门前,请求让他入宫给太子
医治。宫门守卫虽然并不相信这个人能起死回生,
但还是进去通报了一番。虢国国君听闻扁鹊自告
奋勇前来,随即亲自出来迎接。

扁鵲来到太子身边后,先是仔细检查了 一遍
太子的身体,发现太子大腿内侧还有微温,耳朵里
还有鸣音,尚有微弱的脉搏,由此他便知道了,太子
并没有死。然后,扁鹊就用针灸的方法刺激太子的
三阳五会等穴位。没过多久,众人就见太子长舒了
一口气。接下来, 他又在太子身上热敷了一会儿,
终于使太子完全苏醒了过来。

见太子终于苏醒,虢国国君对扁鹊
十分感谢,对他的医术更是佩服得五体
投地。而见证了这一奇迹 的众人,都
赞他为能起死回生的神医,对他的医术
非常惊叹。

13

ฟ้ื นจำกควำมตำย
เป่ี ยนเซวยี่ เป็ นหมอที่มีชื่อเสียงในช่วงสมยั ยคุ ชุนชิวและช่วงสงครำมระหวำ่ ง
รัฐ คร้ังหน่ึงเปี่ ยนเซวยี่ ไปที่รัฐกว๋ั เพอ่ื ฝึ กหมอ เขำไดย้ นิ วำ่ องคร์ ัชทำยำทแห่ง
รัฐกวั๋ เพง่ิ เสียชีวติ ดว้ ยอำกำรป่ วยเม่ือคร่ึงวนั ก่อน และยงั ไม่ไดถ้ ูกฝังลงในดิน
เปี่ ยนเซวยี่ ไดส้ อบถำมเก่ียวกบั อำกำรของเจำ้ ชำยโดยละเอียด และพบวำ่
เจำ้ ชำยยงั คงสำมำรถรอดชีวติ ได้ ดงั น้นั เป่ี ยนเซวยี่ จึงรีบไปท่ีประตวู งั และ
ขอใหเ้ ขำเขำ้ ไปในวงั เพ่อื รักษำองคร์ ัชทำยำท แมว้ ำ่ ยำมท่ีประตูพระรำชวงั ไม่
เชื่อวำ่ พระองคจ์ ะฟ้ื นคืนชีพได้ แต่พวกเขำก็เขำ้ ไปรำยงำนเร่ืองน้ี เม่ือกษตั ริย์
แห่งกวั๋ ไดย้ นิ วำ่ เป่ียนเซวยี่ อำสำมำเขำก็ออกมำตอ้ นรับเป็นกำรส่วนตวั หลงั
จำกเป่ียนเซวยี่ มำหำเจำ้ ชำยเขำก็ตรวจสอบร่ำงกำยของเจำ้ ชำยอยำ่ งละเอียด
ก่อนและพบวำ่ ตน้ ขำดำ้ นในของเจำ้ ชำยยงั อนุ่ อยเู่ ลก็ นอ้ ย ยงั มีเสียงกร่ิงในหู
และยงั มีชีพจรที่อ่อนแรง จำกน้ีเขำรู้วำ่ องคร์ ัชทำยำทยงั ไม่ตำย จำกน้นั เป่ียน
เซวยี่ ใชก้ ำรฝังเขม็ เพือ่ กระตนุ้ จดุ ฝังเขม็ ของเจำ้ ชำยเช่น Sanyang กบั
Wuhui หลงั จำกน้นั ไมน่ ำน ทุกคนก็เห็นองคร์ ัชทำยำทถอนหำยใจดว้ ยควำม
โลง่ อก จำกน้นั เขำก็ประคบรอ้ นใหก้ บั องคร์ ชั ทำยำทอีกสกั พกั และในท่ีสุดก็
ทำใหอ้ งคร์ ัชทำยำทต่นื ข้ึนมำอยำ่ งสมบูรณ์ เม่ือเห็นวำ่ องคร์ ัชทำยำทฟ้ื นข้ึน
ในที่สุด กษตั ริยแ์ ห่งกวั๋ รู้สึกขอบคุ เปี่ยนเซวยี่ เป็นอยำ่ งมำก
และชื่นชมทกั ษะทำงกำรแพทยข์ องเขำมำกยงิ่ ข้ึน
ทุกคนท่ีเห็นปำฏิหำริยน์ ้ียกยอ่ งเขำเป็นหมอมหศั จรรยท์ ่ี
สำมำรถชุบชีวติ คนตำยได้ และท่ึงในทกั ษะทำงกำรแพทย์
ของเขำ

14

望洋兴叹

很久很久以前,在黄河里住着一位河神,人们
叫他河伯。有一年秋天,连绵的秋雨下了半个月都
没停下,黄河的水量由此增加了很多。

河伯站在黄河岸边,看着滚滚的浪涛,汹涌地
奔腾向东而去,非常高兴。他觉得,黄河就是天下
数一数二的浩瀚水系,而自己也成了天下最大的河
神,无人能及。但是,有人却告诉河伯,黄河不算什
么,黄河的东面有个北海,那才叫大呢,几条黄河的
水都不能将其装满。但河伯却不以为然,完全不相
信。

后来,连续几日的暴雨过后, 黄河的水流更加
湍急,河面更加 宽阔了,以至于隔河望去,对面的
牛羊都分不清了。如此一来,河伯就更加得意,更
加自信满满了。于是,他决定要去北海,看看北海
到底是个什么样子。

河伯一路向东,最终来到了
黄河的入海口。他看到了苍茫无
边的海洋,这才知道自己原来是
井底之蛙,不禁羞愧地说:“想不
到天下还有如此辽阔的水域,我
之前竟然自认为无人能及,真是
无知啊!”

15

ควำมลน้ หลำม
นำนมำแลว้ มีเทพเจำ้ แห่งแม่น้ำอำศยั อยใู่ นแม่น้ำฮวงโห
(แม่น้ำเหลือง) และผคู้ นเรียกเขำวำ่ เหอโป ในฤดูใบไมร้ ่วง
ของปี หน่ึง ฝนในฤดูใบไมร้ ่วงท่ีตกตอ่ เนื่องกนั ไม่ไดห้ ยดุ
เป็นเวลำคร่ึงเดือน และปริมำณน้ำในแมน่ ้ำฮวงโหกเ็ พม่ิ ข้ึน
อยำ่ งมำก เหอโปยนื อยบู่ นฝั่งแมห่ วงโหมีควำมสุขมำกท่ีได้
เห็นคล่ืนมว้ นตวั ไปทำงทิศตะวนั ออก เขำรู้สึกวำ่ แม่น้ำ
ฮวงโหเป็นหน่ึงในระบบน้ำที่กวำ้ งใหญ่ที่สุดในโลก และ
เขำไดก้ ลำยเป็นเทพเจำ้ แห่งแม่น้ำท่ียง่ิ ใหญ่ที่สุดในโลกท่ีไม่
มีใครเทียบได้ อยำ่ งไรก็ตำม มีคนบอกเหอโปวำ่ แม่น้ำ
ฮวงโหไมม่ ีอะไรเลย และมีทะเลเหนืออยทู่ ำงตะวนั ออก
ของแม่น้ำฮวงโห น้ำจำกแม่น้ำเหลืองหลำยสำยไมส่ ำมำรถ
เติมใหเ้ ตม็ ได้ แตเ่ หอโปไมเ่ ห็นดว้ ยกบั มนั และไม่เช่ือเลย
แมแ้ ตน่ อ้ ย

16



谢
谢

翻译
ลลติ า ใจเกลยี้ ง
郭妤 ( Guō Yú )
6202983