หนังสือนิทานน่าอ่าน

หนังสอื นิทานนา่ อ่าน

กลมุ่ สาระการเรียนรภู้ าษาไทย

นางสายใจ จนั ทร์แกว้
ผรู้ วบรวมนทิ าน

โรงเรียนวัดควนชะลิก

สานกั งานเขตพืน้ ท่กี ารศึกษาประถมศึกษานครศรธี รรมราช เขต ๓
สานักงานคณะกรรมการการศกึ ษาขนั้ พน้ื ฐาน
กระทรวงศึกษาธิการ

ก

คำชี้แจง

การสรา้ ง E-book หนังสืออิเล็กทรอนิกส์เล่มนี้ ชื่อหนงั สือว่า “นิทานน่าอ่าน”
โดยครผู สู้ อนได้รวบรวมนิทานอีสป ทมี่ เี นื้อหาอ่านงา่ ย เน้อื เรือ่ งสนุก และให้ข้อคิดใน
การดาเนินชีวติ ท้ังนี้เพ่ือส่งเสรมิ การอ่านให้กบั นกั เรยี นทกุ คน ทาใหน้ ักเรียนมที ักษะ
ด้านการอา่ นทดี่ ีขึ้น มีนิสยั รักการอา่ นเพิ่มขนึ้ และรู้จกั ใช้เวลาว่างให้เกดิ ประโยชน์

สำรบัญ ข

นทิ านเรอ่ื ง หน้า
เด็กเลยี้ งแกะชอบปด ๑
มดกบั ตั๊กแตน ๒
๓
กาหลงฝงู ๔
ราชสหี ์กบั หนู ๕
กาบ้ายอ ๖
ชาวนากับงเู หา่

๑

นิทานเรอื่ ง “เด็กเลีย้ งแกะชอบปด”

วนั หน่ึงเด็กเลี้ยงเเกะคดิ หาเรื่องสนุก ๆ เล่น จึงเเกล้งร้องตะโกนข้ึนมาว่า “ช่วยด้วย !
หมาป่ามากินลกู เเกะเเลว้ ชว่ ยดว้ ยจ้า ! ”

พวกชาวบา้ นที่ได้ยินเสยี งตะโกนของเด็กเลี้ยงแกะจงึ พากันวง่ิ มาช่วยพร้อมด้วยอาวธุ ต่าง ๆ
เเตเ่ ม่ือมาถึงก็ไมพ่ บหมาป่าสักตวั

“มนั วิง่ ไปทางโน้นเเลว้ ล่ะ” เดก็ เลยี้ งเเกะโป้ปดเเลว้ ก็เเอบหัวเราะชอบใจภายหลงั
ตอ่ จากนน้ั เดก็ เล้ียงเเกะก็เเกลง้ หลอกชาวบา้ นเช่นเดิมได้อีก ๒ - ๓ ครั้ง
จนกระท่ังวันหนึ่งมีหมาป่ามาไล่กินเเกะจริง ๆ คราวนี้เด็กเล้ียงเเกะตะโกนขอความ
ช่วยเหลืออยา่ งไร พวกชาวบ้านกไ็ ม่มาเพราะคดิ ว่าเดก็ หลอก

นทิ านเรื่องน้สี อนให้รวู้ า่
คนทม่ี ักโปป้ ดมดเทจ็ เมือ่ ถงึ คราวพูดจริงก็ยากทจี่ ะมใี ครเชือ่

ทม่ี า : https://www.nithan.in.th

๒

นทิ านเร่อื ง “มดกับต๊กั แตน”

เชา้ วันหน่งึ ในฤดรู ้อน ตัก๊ แตนรอ้ งเพลงอย่างสนกุ สนาน มันก็หนั ไปเห็นฝูงมดขนอาหารเดิน
ผา่ นมา จึงเอย่ ปากชวนฝงู มดให้มารอ้ งเพลงด้วยกนั มดตัวหนึ่งตอบวา่ "ไมไ่ ด้หรอก พวกข้าตอ้ ง
รีบหาอาหารมาตุนไว้ สาหรับฤดูหนาวที่กาลังจะมาถึง แล้วเจ้าไม่เตรียมอาหารไว้บ้าง
หรอื " "ไม่เห็นตอ้ งรีบเลย อีกต้งั นานกวา่ จะถึงฤดหู นาว" ต๊ักแตนตอบ

เมอื่ ฤดูหนาวมาถงึ สัตวต์ ่าง ๆ พากันหลบอยู่แตใ่ นรัง สว่ นตั๊กแตนหาอาหารไมไ่ ด้เลย มนั จงึ มา
ขออาหารแบ่งจากฝูงมด "ข้ามัวแต่ทาตัวไร้สาระในฤดูรอ้ น ตอนนี้ข้าสานึกแล้วได้โปรดแบ่ง
อาหารให้ขา้ บา้ งเถิด" ฝูงมดจึงตอบว่า "ถา้ เจา้ สามารถร้องเพลงได้อยา่ งสบายใจได้ในฤดูร้อน
ทาไมเจา้ จึงไมท่ าต่อไปในฤดูหนาวละ่ "

นิทานเร่อื งนส้ี อนใหร้ วู้ ่า
ควรเตรียมตวั ให้พรอ้ มเสมอ สาหรบั สง่ิ ที่จะตอ้ งเจอในวันข้างหน้า

ท่ีมา : https://www.kalyanamitra.org/th/

๓

นิทานเร่ือง “กาหลงฝูง”

เพราะความไมพ่ อใจในตัวเอง กาตัวหน่ึงจึงเที่ยวตามไปเก็บขนของนกยูงท่ีสลัดท้ิงไว้มา
ปกั เเซมใส่ขนของตนจนเต็มตัว ด้วยความหวงั ทจ่ี ะมขี นหลากหลายสีสันเหมอื นดัง่ นกยูงบา้ ง

“ขา้ มีขนงามกว่าขนดาๆ ของพวกเจา้ ข้าไม่อย่กู บั พวกเจา้ ดีกว่า”การงั เกยี จพวกพ้องของ
ตน เเล้วออกจากกลมุ่ เขา้ ไปปะปนอยู่กบั ฝูงนกยงู

พวกนกยงู เห็นกาหลงเข้ามาก็พากนั รุมจิกรุมทึ้งตีจนขนนกยูงที่เเซมอยู่ทั่วตัวนั้นหลุด
กระจายไปเหลอื เเตข่ นจริงทม่ี ีสีดาสนิท

กาดาถกู นกยงู ขบั ไลอ่ อกจากฝูง ครนั้ เม่อื กลับไปหาพวกของตนก็ไมม่ ีใครคบคา้ สมาคมด้วย

นทิ านเรอื่ งนสี้ อนให้รวู้ ่า
ถา้ รงั เกียจเผ่าพนั ธุ์ด้ังเดมิ ของตนเอง ก็ย่อมจะถกู ผู้อ่ืนรงั เกยี จด้วย

ทมี่ า : https://www.nithan.in.th/

๔

นทิ านเร่ือง “ราชสีห์กบั หน”ู

ราชสหี ์ตัวหน่ึงเอนกายหลับใหลอยู่ในป่าทึบ หัวอันใหญ่โตของมันวางอยู่บนหัวอุ้งเท้า
หนูน้อยขี้กลวั บังเอิญว่ิงมาบนตวั ของมันโดยไม่ไดต้ ้งั ใจ ด้วยความกลัวและร้อนรนท่จี ะรีบหนไี ปให้
พ้น เจ้าหนูกลับแล่นปรูดไปบนจมูกราชสีห์ ราชสีห์งบี หลบั อยดู่ ีๆ ครนั้ ถกู รบกวนมันจงึ ตะปบอุ้ง
เทา้ อันใหญโ่ ตลงไปบนเจา้ สตั วต์ ัวนอ้ ยดว้ ยความฉนุ โกรธหวังจะฆา่ หนใู ห้ตาย

"ปลอ่ ยขา้ ไปเถดิ " เจ้าหนูผนู้ ่าสงสารขอรอ้ ง "กรุณาปลอ่ ยขา้ ไป แล้วสักวันหน่ึงข้าจะ
ตอบแทนเจ้าอย่างแนน่ อน"

ราชสีห์รู้สกึ ขบขันยงิ่ นกั เมื่อคดิ ว่าเจ้าหนจู ะมาชว่ ยอะไรมันได้ แตม่ ันเปน็ สัตวท์ ่ีมเี มตตาจงึ
ปลอ่ ยเจ้าหนูไปในท่สี ดุ

อกี ไม่กวี่ นั ต่อมา ขณะกาลังซ่มุ ลา่ เหยือ่ อยูใ่ นปา่ ราชสีหก์ ็ตดิ บ่วงของนายพราน มันไม่อาจ
หลดุ เปน็ อสิ ระบ่วงของนายพรานไดจ้ ึงคารามเสยี งดังกอ้ งป่าด้วยความโกรธแค้น เจ้าหนจู าเสยี งน้ัน
ได้จึงรบี ว่งิ มา เจ้าป่ากาลังด้นิ รนอยูใ่ นตาขา่ ย มนั รีบวิ่งตรงไปท่ีเชอื กเสน้ ใหญเ่ ส้นหน่งึ ซึง่ รัดราชสหี ์
เอาไวก้ อ่ นจะกัดแทะเชือกจนขาด ในทส่ี ดุ ราชสีห์กเ็ ปน็ อสิ ระ

"ท่านหวั เราะตอนท่ขี ้าบอกว่าจะตอบแทนท่าน" เจา้ หนูกล่าว "บัดนท้ี า่ นคงเห็นแลว้ ว่า
แม้แตห่ นูก็ช่วยราชสีห์ได้"

นทิ านเรือ่ งนี้สอนใหร้ ู้วา่
ความเมตตาไม่เคยสูญเปลา่

ท่มี า : https://www.kalyanamitra.org/th/

๕

นิทานเร่อื ง “กาบ้ายอ”

มสี ุนขั จิง้ จอกอยูต่ ัวหนึ่งเห็นกามีเนอื้ ชนิ้ โตอยู่ในปาก จงึ เอย่ ว่า “เพื่อนกาเอ๋ย ตาของเพือ่ น
ช่างงามราวกบั ตาเหยย่ี ว ปกี ก็เปน็ เงางามด่ังปกี นกอนิ ทรี ข้าอยากรูน้ ักวา่ ถา้ เพ่อื นรอ้ งเพลง เสียง
ของเพือ่ นจะไพเราะเพราะสกั เพยี งใด ”

กาไดฟ้ ังคาป้อยอกช็ ่ืนชอบใจเปน็ ย่ิงนัก รบี อา้ ปากรอ้ งเพลงอวด สนุ ัขจง้ิ จอกทนั ใด เมอ่ื กา
อา้ ปากชนิ้ เน้อื ก็ตกลงมาท่ีพนื้ สนุ ัขจ้ิงจอกก็เข้าไปคาบเนื้อเเลว้ วิ่งจากไปในทันที

นทิ านเรื่องนีส้ อนให้รู้วา่
คนที่มาเฝ้ายกยอปอปั้น ย่อมหวังไดป้ ระโยชน์จากเรา

ท่ีมา : https://www.nithan.in.th/

๖

นิทานเรอ่ื ง “ชาวนากับงูเห่า”

ชาวนาเดนิ ออกจากบา้ นในฤดูหนาววนั หนง่ึ ระหวา่ งทางพบงเู หา่ ตวั หนึ่ง นอนตวั แข็งใกล้
ตายอยูบ่ นคันนา ดว้ ยความเหน็บหนาว ชาวนาเห็นดังน้นั ก็นกึ สงสาร จึงอ้มุ มนั ขนึ้ มาไว้ในออ้ มแขน
เพอ่ื ใหม้ นั หายหนาว

เมื่องูเหา่ ได้รับความอบอุ่นกเ็ ริ่มมีกาลังมากขึน้ ทันทีที่เห็นชาวนา มันก็ตกใจ และฉกเขา
ตามสญั ชาตญาณก่อนทจ่ี ะเลื้อยหนีไป ชาวนาทนพษิ บาดแผลไม่ไหวได้แต่ราพึงกอ่ นที่เขาจะตาย
วา่ "เราไมน่ ่าชว่ ยเจา้ สัตว์รา้ ยนเ้ี ลย สมควรแล้วทเ่ี ราจะต้องตายเพราะมัน

นทิ านเร่อื งนส้ี อนให้รวู้ ่า
ทาคณุ กบั คนช่ัว มแี ตจ่ ะไดร้ ับความเดือดรอ้ น

ท่มี า : https://www.kalyanamitra.org/th/

กล่มุ สาระการเรยี นรภู้ าษาไทย