46
อาวธุ พลัง
พรอมพรั่งพรอมสรรพ
แตมนอ ยคอยรับ
ประดับตัวดี
พลงั ศิลา
แบงมาสสี่ ี
แดงใชโจมตี
เขยี วหนีหลบราบ
ฟาใชปองกัน
เหลืองนน้ั โชคลาภ
เกมจินตภาพ
กําราบนกั เรียน
ใชค อมเลน เกม
โทษเตม็ ทําเนยี น
ครรู โู ดนเฆย่ี น
เก็บเส้ียนไมเ รียว
อาหารกลางวนั
ชน้ั ปสุดทา ยประถมศกึ ษา
คือวนั และเวลาหมุนเวียนเปล่ียนผัน
ชวี ติ เดก็ นอยผา นรอ ยผานพนั
ผสมเปน สีสนั ในวัยเยาว
ชัน้ ปอหกสงู ใหญด วยหนา ที่
ภาระมีจะเทาลูกภเู ขา
ดแู ลนองเพอื่ นพองและตวั เรา
หนกั หรอื เบาถือเอาคณุ ธรรม
โรงเรยี นของเราไดงบจดั สรร
อาหารกลางวนั รกู ันประจํา
ฝกฝนตนเองใหเ ปนผนู าํ
กอนเทย่ี งมารวมทาํ อาหารกลางวนั
47
สบิ เอด็ โมงตรงเตรียมลงชั้นสอง
เดนิ ยา งยอ งยองตามมาเรว็ พลัน
ลงุ วิทยภารโรงกจิ สารพัน
ทุกทกุ ตอนเท่ียงนัน้ เปน พอ ครวั ใหญ
นักเรียนลกู มอื มือสมัครเลน
ทาํ เปน หรอื ไมเ ปน ตองเรียนรไู ป
คณุ ครูอมั พรผูสอนสงู วัย
สมุ สํารวจคราใดเตรยี มใจใหพ รอม
มื้อเท่ียงวนั นแ้ี กงเขียวหวานไก
อาหารไทยไทยรสชินกลิ่นหอม
แตต ึงบห อมเทา กล่ินแกงออม
บเ ทา กลนิ่ ปลาจอมยําหนอน้าํ ฮา
บล ําเทาขา วเบอะถ่ัวเนา ซา
ของบานปาลาํ เหลือสูเช่อื ขา
ขา วแกงเริม่ สุกแสงแดดเรม่ิ จา
เทย่ี งยาํ่ มาไดเวลากนิ ขาวกัน
ประธานนกั เรยี นกดกริ่งสัญญาณ
เตรยี มตัวรบั ประทานอาหารกลางวนั
รุนพจี่ ัดนอ งเรียงตามหองชัน้
ถวย ชอน ครบครันตามคาํ บัญชา
ครูเวรมาถึงหนา ตงึ หนา เครง
นักเรียนนง่ั ตวั เกรงนงิ่ ตามประสา
ช้ันไหนพรอมแลว เปนแถวงามตา
ประธานนักเรียนวา “ขา วทกุ จาน ฯลฯ”
อาหารกลางวนั แหงความซึง้ ชาบ
เปน ดงั มติ รภาพทีค่ วรสืบสาน
เพ่ือนพอ งนองนุงถือจดจําจาร
ใหตราบนานเทา นานวถิ ขี องเรา
48
ดอย ทะเล
ดอกมะมวงตอลมยามเดือนหา
ยางเขา ตาพาคนใหเหงาหลบั
คําบะเกาเมินนานบไดนับ
เลยนอ มรับฟงคําแตนั้นมา
หนา ปาเปงเตง็ รังปาดิบแลง
สวา งแจง เห็นชดั สตั วส งิ สา
ตน ไมใ หญท ้ิงใบใหโรยรา
ขนุ นํา้ ปาแหงขอดลอดใตด ิน
เดอื นสุดทา ยการเรียนของทกุ ชนั้
ใกลถึงวันสอบไลตามปฏทิ ิน
ความสนกุ ตอนเรียนจะเสรจ็ สนิ้
ความคุนชนิ ธรรมดาของทกุ คน
ทศั นศกึ ษาในปน้ี
ครใู หญมีขอเสนออนั นาสน
ไปทะเลแดนไกลชนื่ กมล
ไดไ ปคน ประสบการณใ หจารจํา
ทะเลหมอกออกสูทะเลกวา ง
คงเว้ิงวางสดุ ตาฟา จรดนํ้า
ความกระหายในใจยิ่งตอกยา้ํ
เฝารอคาํ อนุญาตจากแมพ อ
นงั่ รถทัวรสองชั้นในครัง้ แรก
เปน ความแปลกแบบใหมเ สยี จริงหนอ
สูงกวา งใหญบรรจคุ นไดม ากพอ
มีเพลงคลอมีหนังใหส มใจ
49
มีเปาหมายปลายทางคือเมืองเพชร
เขาแบงเขตเปน ภาคกลางตดิ อาวไทย
จากดอยสงู มงุ สทู ะเลไกล
พันกวาโลนับไวพอประมาณ
ผา นเมอื งใหญเ มืองนอ ยรอ ยพื้นท่ี
คนมากมรี ถมากมายสุดจะขาน
นครกรงุ โออ า ดูละลาน
ไมเหมือนบานของเรานครไพร
ถึงทะเลเหร อ งท้งั นองพ่ี
ตางยินดไี ดเ หน็ ทะเลใหญ
ไมรอชา กระโจนพุง อยางไว
รสชาตใิ หมเ จาตาํ รบั เกลือบานเรา
คืนสงบลมทะเลพัดโชยออน
ใหนึกยอนหาลมจอยมอนดอยเขา
ขุนน้ําแมถ ิ่นฐานภมู ลิ าํ เนา
บังเกดิ เกลา ของเฮาสเู ขาเฮย
ใบ ปพ.
สิน้ ลมหนาวลงแลวในเดือนหา
เดอื นหกจา ดวยแดดท่ีแผดรอน
แสงอาทิตยก ลางหัวต้งั เม่อื ตอน
ยงั บร อนบลดพลงั งาน
เทศกาลสอบไลใกลประชดิ
แนบสนิทติดตวั กายสังขาร
ทง้ั วนั น้พี รุงน้แี ละเมือ่ วาน
ยังรงั ควานกวนใจมิไคลคลา
หมดเดอื นน้หี มดกันชั้นประถม
มัธยมรอชมใหศึกษา
การเรยี นรอู าศัยกาลเวลา
คอยนําพาเราไปตามเสนทาง
50
เสร็จสอบไลป ดเทอมเปน ทางการ
สขุ สราญสดใสเชนฟา สาง
ตืน่ เชามารับแสงอรุณราง
เปนวันวา งยาวนานในรอบป
อยากเท่ยี วเลน เตน ระบาํ ทําเต็มท่ี
คงไมม คี ําบนปนเสยี ดสี
ทั้งไมเรียวหางมงั กรก็งดตี
วางอยางดีบนโตะหนา กระดาน
สามสบิ เอ็ดมีนาครูนัดพบ
รบั ใบจบหนังสอื เอกสาร
ประเมนิ ผลตามหลกั สูตรขั้นพ้นื ฐาน
เราเรยี กขานอยางยอวาปอพอ
ใบปอพอสําคัญพึงรูไว
นําไปใชสมคั รศึกษาตอ
ประทบั ตราโรงเรยี นช่อื ผอออ
มากเพยี งพอใชก ารสารพัน
รบั ใบเสรจ็ เดินกลับกันเปน หมู
ชวนพิศดูรอบขา งซายขวาหัน
จากอดีตเรยี นเลนมาดว ยกัน
จนถงึ วนั จบชั้นประถมปลาย
รวมเร่อื งราวรอ ยเรยี งเสียงหวั เราะ
นํ้าตาเซาะหวั่นไหวเอาใจหาย
สุขและทกุ ขรุกโรมมามากมาย
ความหลากหลายพบกนั ทคี่ าํ วาเพือ่ น
มิตรภาพจะคงไวอ ยา งแนนเหนยี ว
จะกลมเกลยี วเหนย่ี วรัง้ ไมค ลาดเคลือ่ น
เหมอื นลมแลงยนื ตน แกรง ทุกปเ ดือน
คอยแจง เตือนมติ รภาพของพวกเรา
51
มธั ยมตน
52
สอบคดั หอง
จบประถมอยา งทางการเตรียมสานตอ
งานถกั ทอความฝน อันสดใส
เรียนสนกุ เลน สบายใหส มวัย
เสนทางใหมกาํ ลงั จะถูกสรา ง
เสื้อนักเรียนเต่ยี วกากีสายฮางเสือ
ใจลน เหลอื เยือนถิ่นที่กวา งขวาง
ไปดวยกันทุกที่ทกุ เสน ทาง
คเู คียงขา งนน่ั คอื เพ่ือนเราเอง
สมคั รเรียนทเี่ ดียวกนั ฉันทม ติ
คือดาํ ริมิตรภาพอยางคร่ังเครง
อุปสรรคปญ หาไมกลัวเกรง
จะกลาเกงเรียนรูส อู าจอง
มธั ยมมีมากหลากหลายหอง
จาํ เปนตอ งวัดผลตามประสงค
ใชไ ดอยูร วมกันตามจาํ นง
เตรยี มตัวลงสอบคดั หอ งลองความรู
ตามประกาศคาดวาหลงั สงกรานต
เชา คา่ํ อา นหนังสอื บางเนอ สู
กอ นเปด เทอมแจงตามหองคอยมาดู
จะไดอ ยรู ว มหองกนั หรือไม
เสร็จสงกรานตสานสขุ ในทกุ บา น
หนึง่ ปผานสังขารลอ งพินิจไว
มีสติสถิตในจิตใจ
คดิ การใดพึงตรองเสยี ใหด ี
ต่นื แตเชาทาํ กายใหผองใส
วันนี้ไปสอบคัดหอ งอยาหมองศรี
อานสงิ่ ใดขอใหป รากฏมี
ทกุ วิชาวันนีจ้ งมีชัย
53
ถงึ โรงเรียนสนามสอบตางตาตน่ื
คนดาษดื่นเต็มลานคอยหลงั่ ไหล
แตละคนความเกงนั้นเกรียงไกร
ไหวไมไ หวเด๋ยี วรูมาดกู นั
เขา หองสอบสดู ลมเขาลึกลกึ
คอยคิดนกึ ชา ชา ไมห ุนหัน
พรอ มลงมือถือปากกาฝา ประจัญ
จะฟาดฟนปญหาสอบท่ีลอบแกลง
เหลอื อีกหา นาทใี นการสอบ
สํารวจรอบทกุ ขอทุกหนา แหง
สอบวนั นีห้ กั โหมจนซูบแรง
รอวันแจงผลสอบปลอบใจเอา
ปฐมนิเทศ
เขาเดอื นแปดไอแดดทแี่ ผดเผา
กจ็ ากเบาดวยน้าํ ฝนทส่ี ดใส
ฟน ผืนดินผืนปา ทร่ี าไป
ตนไมใหญไมนอ ยคอยคลาไคล
ขนุ นํ้าหวยชุมชืน้ ขน้ึ อีกครั้ง
เจา ปลากัง้ ไดยายถนิ่ ที่อาศัย
สรรพสิ่งเรมิ่ ตนหนทางไกล
เสน ทางใหมทา ทายรอผจญ
เชน นกั เรยี นมัธยมปท ่หี น่งึ
ยงั ตองพึ่งวิชาแสวงผล
เรียนรศู าสตรร โู ลกและรคู น
ประดบั ตนเอาไวเ ลี้ยงกายา
กอ นเรยี นเตรียมตัวปฐมนิเทศ
ใหรูเ ขตรูข อบการศกึ ษา
ทแี่ หงใหมย อ มแตกตางจากที่มา
ตอ งใฝห าปรบั ตัวสิง่ ทั้งปวง
54
เชา วันเสารแตง กายตามระเบียบ
เดนิ เลียบเลยี บไปตามถนนหลวง
มยี า มนอยหอยแขนเปนคคู วง
มือขวาลวงกระเปา เอาปากกา
ถงึ หนา ลานอาคารหอประชุม
คนเปนกลมุ เปนกอนคอยเรียกหา
สกั ครใู หญครูผูชายเดนิ เขามา
แลว ทกั ทายกลา ววาสวัสดี
ใหน ักเรยี นทกุ คนมาเขาแถว
จากน้ันแลวลงทะเบยี นเขยี นเลขที่
มีมอหน่ึงช้ันใหมแ ละมอส่ี
มที ง้ั พ่ที ั้งนองอลหมา น
รอตัวแทนของครกู ลาวรายงาน
รอประธานในพธิ มี ากลา วขาน
รอรอรอเวลาชางยาวนาน
อยากกลบั บานไปนอนช่ืนอรุ า
เสรจ็ พธิ รี ตี องของชวงเชา
บา ยตองเขา พบครทู ปี่ รกึ ษา
จะไดร ูผลคดั หองทร่ี อมา
จากเมษาเดอื นกอ นทร่ี อนรน
ครหู องใครเตรยี มดนู ะสูเขา
จะเรียงเอาตามคะแนนที่วัดผล
คะแนนดีไดอยูหอ งตน ตน
คะแนนหลนร้ังทายหองปลายแถว
55
ปรบั สมดุล
เชาวันจันทรอนั สดใสใตฟาสาง
แสงออนจางรงุ อรณุ เคลา กล่นิ หอม
พลงั ใจวนั ใหมสะพรัง่ พรอม
กายนบนอมแมพอแลวออกบา น
กระเปา เปรองเทาเส้ือสีขาว
เข็มขดั วาวหมดจดสะอาดสะอาน
สนบั สนนุ มาจากรฐั บาล
เปนโครงการเรียนฟรีสบิ หา ป
สองสามคนเดนิ ดมุ ชุมเหง่อื ไหล
ยางเรว็ ไวไปเรยี นตามวถิ ี
เจ็ดโมงครึง่ ถงึ โรงเรยี นในทนั ที
สวสั ดีคุณครูแลวเขาหอง
ณ ท่นี เี้ รื่องระเบยี บนนั้ เฉียบขาด
เผลอพลง้ั พลาดมหี วังหลงั สยอง
คุมไมไดครจู ะแจงผปู กครอง
ถือครรลองอนั ดเี ถดิ พวกเรา
แปดโมงตรงตองลงจากอาคาร
ไปสลู านยนื ตรงธงขนึ้ เสา
เปนธรรมเนยี มปฏบิ ตั ิของทกุ เชา
ใครไมเ ขาโดนเพงเล็งอาการ
เรมิ่ คาบแรกคณติ ศาสตรแทบขาดด้นิ
ครูก็หนิ โจทยก ย็ ากหลากสถาน
วิทย อังกฤษฤทธสิ์ ูงจะเปรียบปาน
ตองสะทา นสะเทอื นเคลอื่ นกนั ไป
ถึงพักเท่ียงเลย่ี งหลบวิชาโหด
ไดป ลอยปลดความรูที่ครใู ส
ไปกินขา วพักผอ นกายและใจ
บายเมอ่ื ไหรค อยมาเตือนความจาํ
56
ตะวันบา ยฉายแสงแยงตาลา
ความโรยราถาถมเขา กระหนํา่
อยากจะนอนยาวยาวเหมือนตอนคํา่
ไดแตคดิ หา มทาํ เด๋ียวโดนทัณฑ
สามโมงคร่งึ ตรึงใจกับเสยี งกริ่ง
อาศัยอิงเปน สญั ญาณการผอ นผนั
ใหร จู บ รบราประจําวัน
พรุงน้ีน้ันวากันใหมนะคุณครู
เดินกลบั บา นสามคนตางคนคิด
มาพินิจรอบวนั กนั นะสู
หลายสงิ่ อยา งมากมายใหเรยี นรู
ใหเ ราสูพ รอมรบั ปรับสมดุล
เพ่อื นใหม
หมอกฝนยงั ปกคลมุ ใหชุมชนื้
ดาดาษดื่นใตชนั้ บรรยากาศ
เมฆเทาดําทําทาเหมือนวางมาด
จะโปรยสาดหยาดนํา้ จากทองฟา
แบกหนงั สอื ถือม่ันไวเ ต็มบา
เดนิ มงุ หนาไปยังแหลงศึกษา
ฝนเปนเพยี งอุปสรรคชั่วครั้งครา
เราแกรงกวา ทา ฝนทุกเชา เย็น
การเรียนรนู อกหนังสือจงึ ไดเร่ิม
คอยแตง เติมสีสนั วยั เรียนเลน
เรียนรูจริงเลนใหถูกจะอยูเปน
จะฉายเดนในทางของชวี ติ
สิง่ สําคญั วัยเรียนประการหนึ่ง
คอื ทพ่ี ่ึงทางใจใหขบคดิ
นน่ั คือเพื่อนคอยชีน้ ําทางถูกผิด
แนบสนิทกับเราทุกท่ีไป
57
ครพู ึงสอนวอนวา ไมล าเลอื น
การเลอื กเพื่อนใหพนิ ิจจติ พสิ ัย
ความประพฤติปฏบิ ตั ใิ หเปนนยั
จําข้ึนใจเรอื่ งเพ่ือนพงึ ระวัง
พบเพือ่ นใหมมากมายหลากหลายท่ี
ตําบลนต้ี ําบลนนั้ บา นอีกหลัง
มากสําเนยี งเสยี งภาษาใหไ ดฟง
นะจังงงั คางอึ้งในทันที
ขน้ึ มอหนง่ึ แยกหอ งตามวัดผล
จึงปะปนอลหมา นเหมือนคละสี
หาเพ่ือนเกา ถ่นิ เดียวกนั แทบไมมี
ตอ งยินดีตอนรับเพ่ือนใหมเอา
คาบชว่ั โมงโฮมรูมมาสุมลอ ม
สงู เต้ียคอ มผอมอวนก็ชวนเขา
สวัสดีแนะนาํ ตวั ขอ มลู เรา
ฝากฝง เฝาดูแลชวยเหลอื กนั
นบั แตนค้ี อื เพ่ือนใหมใ หจาํ จด
เราจะอดจะทนจะสูฝน
มิตรภาพแหง เพอ่ื นมีอนันต
อยเู ฉกฉนั ทค รอบครวั ท่ีรใู จ
ทางกลับบานวันนี้มรี อยยมิ้
เปนภาพพมิ พธ รรมชาติทส่ี ดใส
การเรยี นรูโ ลกกวางยังยาวไกล
ท้งั เพ่ือนใหมเ พอ่ื นเกาเราเพอ่ื นกนั
58
เพ่ือนออนไลน
ทั้งเพ่ือนเกาเพ่ือนใหมไดบรรจบ
ผนวกครบเปนกาํ ลงั ความหวงั ใหม
เพ่ือนคูคิดมิตรรว มทางอันยาวไกล
ไปทใี่ ดเคยี งขางไมอางวาง
จากอดีตมาถึงปจ จุบนั
ความผนิ ผันเหมอื นฟา ที่มืดสาง
พลวัตผลดั เปลีย่ นอยรู างราง
คอยเจอื จางเขา สูในตวั ตน
เพอ่ื นสนิทสนมทีก่ ลมเกลียว
ตางก็เหลยี วหาเพือ่ ท่ีเขาสน
เพ่อื นคนนใ้ี ชป รากฏเปน ตัวคน
ปรากฏบนมอื ถอื ทคี่ ูใจ
เพ่อื นคนแรกชื่อวาเจาเฟซบุก
ใชสอื่ สารในยคุ ลํ้าสมัย
จะทาํ กิจทําการ ณ ที่ใด
ก็บอกไปไดสะดวกอยา งงายดาย
คุยสนกุ ทุกทแ่ี มนอนนง่ั
ตดิ ตัวดังเงาดาํ ทยี่ าํ้ กาย
เพ่ือนคนนมี้ ีมากและหลากหลาย
ชว ยผอนคลายยามเศรา ยามระทม
เพ่อื นตอมาช่ือวา อินสตราแกรม
โชวภาพแซมวิดโี ออนั งามสม
สรางปฏิสมั พันธท างสังคม
คนช่ืนชมกบั ภาพแลวตดิ ตาม
มคี วามไวทนั ควันความเคล่อื นไหว
สามารถใชกระจายขา วท่ัวเขตขาม
ตางภาษาตางชาติไดท าบทาม
รูปงามงามเพื่อนหลายเปนธรรมดา
59
เพือ่ นอกี คนก็ฮติ ตดิ มือถือ
เขานั่นคือ เจา ไลนเรียบหรูหรา
นิยมสรางเปน กลุมทล่ี ือชา
ไวป รึกษาเปนการเปน งานจรงิ
สนทนาปราศรยั ไดเ ปนรอย
จะมากนอ ยโทรฟรนี ั้นดียงิ่
สารพัดจดั การไดทุกส่ิง
คนจงึ อิงแนบชดิ สนิทคุน
ท้งั หมดน้ีเรียกวา เพื่อนออนไลน
ตามสมยั วยั คนแตละรนุ
ความเจริญเกนิ คาดอาจขาดดลุ
จนเสียศูนยสมั พันธท างสังคม
ภาคฤดรู อน
เดือนหา จบสอบไลชัน้ มอหน่ึง
ความแหง ผงึ เดือนเจ็ดยกเขา ย่ํา
แกงผักหวานเลศิ รสยงั จดจาํ
ขาวจจิ า้ํ นาํ้ แกงเต็มแกมพูน
ฤดรู อ นรอนแผดดว ยแดดแสง
ดอกลมแลงเหลืองบานทานแสงสรู
ความแกรง กลา หนาทนบรบิ รู ณ
ไดเก้อื กลู เหลาสัตวที่พึงพา
เดอื นเจ็ดเหนอื ประเพณปี อยลกู แกว
ยนิ ดแี ลว ลกู ชายสรู มกาสาฯ
ศกึ ษาธรรมแหงองคพระพุทธา
บรรพชาสามเณรถอื เครง ครัด
60
ตามธรรมเนียมยาวนานชาวลานนา
จดั แตง ดาขา วของบขาดขดั
พาลูกชายไปแตง ตวั ท่ีวัด
หนา แปงผดั แตงองคทรงชฎา
จึงเรียกวาลกู แกว อยางสวยงาม
แหไปตามบานญาติทั่วทศิ า
เพ่ือบอกบญุ ใหท านโมทนา
ตกเยน็ มานงุ ขาวสีจางลง
ถึงรงุ เชา เขา พิธีในวิหาร
เขาสกู ารบรรพชาจากพระสงฆ
สมาทานศีลสิบตั้งดาํ รง
ใจม่ันคงปฏิบัตเิ ปน จดั เจน
ลาแมพอเขาสูส ังฆาวาส
ลูกชายชาติแทนคุณใหร เู ห็น
รม กาสาฯ จะปอ งปกใหอยเู ย็น
ประพฤติเปนแตกศุ ลผลกรรมดี
สามเณรคอื เหลากอ สมณะ
คมวาทะพระอาจารยยงั เฉดิ ศรี
อนั ธรรมะนั้นสงู กวา ทางโลกยี
พาเราหนีขา มผานทางอบาย
เปนเวลาหนงึ่ เดอื นยาํ้ เตือนคิด
ทวนชวี ติ ทางโลกทห่ี ลากหลาย
สรรพสง่ิ วิ่งวนจนวนุ วาย
ปว นใจกายใหฟงุ พุงซาบซา น
ฤดูรอนรอ นเพียงเพราะอากาศ
ธรรมชาตแิ หงฤดูที่ผันผาน
แตค วามรอ นผอนดว ยความเยน็ นาน
ท่ผี านการเกลาจติ ดวยหลกั ธรรม
61
วงโยฯ
ตะวนั ออกเรอื งแสงแหงอรณุ
แสงแดดอุนกรุนหอมยังสดใส
สาดแสงทอดลอดผานบานบงั ใบ
สูโ ถงใหญอาคารดรุ ยิ างค
มเี ครื่องสีตเี ปา เคลาเคลยี กัน
เพอรค สั ชัน วดู วนิ อยูคูขา ง
บราสอินทูเมนทเสียงใหญอยตู รงกลาง
คฑาวางโดดเดน เปนครบวง
ทุกทกุ เชา แจวอาวกาวอยางไว
จะตองไปรวมพลหนา หองโถง
ถอื เครอ่ื งเลน ตนเองในทาตรง
ไลสเกลขึน้ ลงตามวิธี
เสียงกร่ิงดังแววแวว แปดโมงแลว
เตรยี มแปรแถวเดินตามเสยี งกลองตี
สลู านหนาเสาธงประจาํ ท่ี
กิจวนั น้คี ือกจิ วัตรเรา
ประเทศไทยรวมเลือดเน้อื ชาติเช้ือไทย
คํารองใสท าํ นองปลกุ ใจเรา
สํานึกรกั แผน ดินถิน่ แดนเนา
รองเพลงชาตใิ หเขาถึงวญิ ญาณ
จบเพลงชาติเพลงมารช สถาบัน
กลับหลงั หนั เดินหนา ยาํ่ ซายขวา
ดรัมเมเยอรส่งั เพลงถือคฑา
กราวกีฬาสามชา และแตรวง
นักดนตรีฝม ือสมัครเลน
อาสาเปน กิจกรรมตามประสงค
กฬี าสี สวนสนาม หนาเสาธง
ตางจาํ นงมงุ หวังไมเคยขาด
62
เชา และเยน็ จําเปน ตองฝก ซอม
ใหเพียบพรอ มทักษะความสามารถ
ใครเลน ดเี ดนแววแกลวองอาจ
มโี อกาสเติบโตไปเรียนครู
อาคารน้ีรวมทุกระดับชัน้
มารว มกันสรา งสรรคทางเชดิ ชู
เปน ประโยชนแ กโรงเรียนและคณุ ครู
มอบความรูแกศษิ ยประดับกาย
วงดนตรแี หงน้ีไดก อฉาบ
มติ รภาพอนั ดที ห่ี ลากหลาย
สุขและทกุ ขตอกันพนั เรยี งราย
เปน เกลยี วสายหนึ่งเดยี วทีเ่ หนยี วแนน
สามัญรุนใหญ
ฟาสลัวมวั หมอกในรงุ เชา
ยงั มนื เมากับฝน ในนทิ รา
นาิกาเสยี งปลกุ รบี ลกุ หา
ตน่ื ตหี าเตรยี มตวั ไปเขา คาย
ชุดลูกเสอื สีกากียงั สีเขม
ประดับเตม็ ชอ่ื ยศและเครื่องหมาย
สัมภาระตั้งไวอยา งเรยี งราย
ไมคกู ายปลายแยกพิงพาดวาง
เพอ่ื นรอถา หนา บานอยูสองคน
มาชวยขนสมั ภาระทีห่ ลายอยาง
ไปโรงเรียนแตเชาตามเสนทาง
ถึงกส็ างสวางเปนพอดี
แยกกองหมูจ ับคูผสมกัน
รวมทกุ ช้ันมหี วั หนาคือรนุ พี่
ตําแหนง อ่ืนจัดแจงแบง หนาท่ี
ทกุ หมูมีทุกฝา ยคอยจายงาน
63
ไดเวลาพอดีพิธีฤกษ
ประธานเบกิ กลาวเปด เปนคําขาน
ผกู ํากับชีแ้ จงกําหนดการ
อกี ไมน านปลอยแถวเขาแนวไพร
เดินทางไกลทามกลางความรอ นแผด
แสงไอแดดทาํ คนหยุดเคล่ือนไหว
น่งั กนิ ขา วพกั เท่ียงพอหายใจ
บา ยเม่อื ไหรใหพ รอมเดนิ ทนั ที
ระหวา งทางพลางโดนผจญฐาน
ชุดจากบา นสเี ขม ถกู แตมสี
ทั้งหม่ินหมอ แปงเปยก ดินโคลนมี
ไดค ลุกคลีคลุกเคลาเราทุกคน
ถึงจุดหมายปลายทางคายลกู เสือ
หนาแดงเจือดว ยสีท่ีเขม ขน
สัมภาระแยกอยตู ามหมูตน
แลว รวมพลหนากองของปะราํ
กระโจมงา มและธงลงปลูกสรา ง
ทอี่ ําพรางหลบนอนยามมืดคา่ํ
ชาํ ระกายกล่นิ สาบดว ยสายนาํ้
เย็นเริม่ ทําอาหารดึกเขา นอน
พอเสรจ็ กิจวตั รประจําวัน
ทาํ ใจม่นั เขาฐานการฝกสอน
เวียนเปน หมูใ หค รบจบทกุ ตอน
ครจู ะยอ นดผู ลของคะแนน
ค่าํ คืนนมี้ พี ิธีรอบกองไฟ
เตรยี มการใหญดําเนนิ ตามแบบแผน
ไฟลุกโชนโชตชิ ว งคือส่งิ แทน
ความรุงเรอื งแนน แฟนลกู เสอื ไทย
จบหลักสูตรลกู เสอื สามญั รนุ ใหญ
ใหฝากฝง ในใจทกุ สมัย
มติ รภาพความสขุ แหง ชวงวัย
64
จะหาไดคร้งั เดียวนะเพ่ือนเอย
โอเน็ต
เขาสปู สุดทายมัธยมตน
ผานผจญความรูค ูขนาน
ทั้งสง่ั สมเก็บเก่ียวประสบการณ
ใหเ ปนฐานความรคู ูต วั ไป
สรรพวิทยาทอ่ี าทร
พงึ สังวรในจติ อยาไปไหน
ครูจะคอยติดตามถามเรื่อยไป
เพราะตอ งใชวัดผลตัวช้ีขาด
สอบโอเน็ตวดั ผลการศึกษา
มหมึ าย่ิงใหญระดบั ชาติ
ครสู อนดนี กั เรียนมคี วามสามารถ
ก็ตรงคาดเปาประสงคขององคก ร
ทุกโรงเรียนเตรียมการเฉพาะกจิ
เนรมิตความรแู ละผูสอน
มสี ิ่งใดเติมเต็มอยา ขาดตอน
ใครพรอมกอนยอมดีอยางมากมาย
เชาวนั จันทรย มิ้ รบั เบิกบานใจ
ครพู รอมใสความรูท่ีขาดหาย
รูส่งิ ใดไมสูร ใู นกาย
ไมจ างคลายคงมนั่ ทุกวันคนื
ตวิ อยางเขม เต็มวนั เชา ยันเยน็
กลามเนื้อเอ็นยังแกรงเพราะแข็งขืน
ไมย อทอ ตอสอู ยางหยัดยืน
ยงั รวยรื่นช่ืนใจในสายตา
65
สถติ ิปก อนยังรอ นรงุ
คะแนนพุง สูงล่ิวตองมองหา
แยกขนาดประเภทรายวิชา
ดแู ลว นาพอใจระดบั ดี
ในปนีค้ รขู ออกี สักครงั้
เปน ความหวังบรรเจิดประเสรฐิ ศรี
เปนภาพการศกึ ษาท่ผี ลดี
ทุกพน้ื ทย่ี อมหวงั เชน ดังครู
โคงสดุ ทา ยกอ นวันประชันสอบ
ครขู อมอบพรชัยคือความรู
ใหส ถติ จิตกายทกุ นามผู
ใหคงอยมู คิ ลายสลายพลัน
ดินสอดําปลุกเสกลงคาถา
ใหฝ นกามงุ มาดไมพลาดผนั
โจทยโ หดรา ยอยางใดอยา กลัวกัน
มีสตเิ ทานนั้ จะชว ยเรา
ใบตองตึง
เย็นลมแลง เดือนหกพดั โบกไม
กิ่งแกวงไกวลูล่ิวพล้ิวซา ยขวา
ใบแกจดั ผลดั ทิง้ ด่ิงพสธุ า
ตามยถา แหง ไมใ นไพรพง
เบญจพรรณ เตง็ รังตามพ้ืนถ่นิ
สงู เหนอื ดนิ ใตฟ า ปาระหง
ตา งสลดั ผลดั ใบใหร วงลง
สมประสงคผตู ามหาใบตองตงึ
เนื้อใบหนา โคนเปน หยกั ขอบเปนคล่นื
ตนตรงยนื เรือนยอดกลมพมุ ผายผ่งึ
ประโยชนหลากมากมายชวนคํานึง
เปน ท่ีพ่งึ ใหค นแตต นมา
66
ใบสดสามารถใชหออาหาร
ใบแกนานทําหลงั คาบังก้ันฝา
ขยายพนั ธดุ ว ยเมล็ดเชน ยางนา
มปี กพาถลาลมไปไดไ กล
หกโมงเชาเขาปาแบกซา-กวย
ลมออ นชวยรับเวลาฟาสางใส
ใบตองตงึ รวงหลนทับสลับใบ
ลอยลงจากตนตึงใหญทส่ี ูงหนา
เลือกเก็บใบตอ งมปี ระสบการณ
ความชํานาญพันธไุ มในผนื ปา
รูแ นชัดจดั เจนชวงเวลา
เดอื นมนี าน้ันเหมาะกําลังดี
ไดตองตงึ พรมน้ําไวสักช่วั โมง
จะออ นโคงตรงทางตามวิถี
นาํ มาเยบ็ ตดิ กา นไผต ามวธิ ี
ไดข นาดตามทเี่ ราตองการ
น่งั จักตอกศอกเกรงเล็งปลายมดี
คมขดู ขดี ผาไมไวประสาน
หลังคา-ตอก เปน เหมือนเพ่อื นรวมงาน
ยึดหลังคาไมก านฝา ใหเ ขา คู
นํา้ หนกั เบาพรอ มทงั้ ระบายอากาศ
ฝนแดดสาดบว าใดแตเ นอสู
อายกุ ารใชง านนานพอดู
เฉล่ยี อยสู ีห่ า ปจ งึ คอยเปลย่ี น
ใบตองตึงตรงึ จิตใหคดิ นึก
หวนราํ ลึกการเรียนรคู ดิ อานเขียน
ใบสดออนดง่ั ตัวเราท่พี ากเพียร
สาํ เร็จแลว ก็เวยี นเปน ทพ่ี ่ึง
67
ปจฉิมนิเทศ
บรรยากาศที่คนุ ชนิ เหมอื นกลิ่นคลงุ
ยังจรงุ จิตหวนคะนึงหา
ณ ทน่ี ี้ที่เราไดก าวมา
แหลงศึกษาหลอมรวมผูเ ยาววยั
สีเหลอื งทาบอาบทาอากาศอนุ
แสงอรณุ จุนเชา ใหส ดใส
กิจวัตรประจาํ วนั ดาํ เนนิ ไป
ทุกทุกส่ิงคงไวเชนทุกครา
การเรยี นรขู ้ันหนึ่งไดส นิ้ สดุ
เหมือนสะดุดใจน้ีใหกงั ขา
ความโฉบเฉ่ยี วเร็วไวของเวลา
กําลังพาชวี ติ ปลดิ เปล่ยี นไป
เสอ้ื สีขาวกางเกงสีกากี
ถงึ วันน้ยี ังคงไดสวมใส
จากวันแรกงานปฐมอนั เกรียงไกร
สูอําลาอาลัยสถาบัน
เดนิ เปน แถวแนวร้ิวตามทิวธง
ไปยงั โถงอาคารทส่ี รางสรรค
ประดับดาสิ่งสรรพสมกับวนั
แตล ะชนั้ ยินดปี ล้มื ปรดี า
มาลัยสายรอยลกู อมท่ีเราถอื
รบั จากมอื คณุ ครูที่ปรึกษา
ผูถา ยทอดความรูสวุ ิชา
ติดตรงึ ตราคงมั่นไวอ ยางดี
พนมมอื ฟงเสยี งเรยี กขวญั ขาน
จากปอ หนานนง่ั ขางพานบายศรี
ตามธรรมเนยี มโบราณลานนาพธิ ี
จาํ ตอ งมเี รียกขวัญงานมงคล
68
เสรจ็ พิธีพนื้ บานประธานข้ึน
เริม่ มอบยน่ื ใบประกาศแสดงผล
ตามลําดบั อกั ษรของชือ่ ตน
ทลี ะคนรบี รบั กลับท่ีน่ัง
มอบโอวาทประสาทพรแลว สอนส่งั
ใหถ อื ต้งั ความดเี ปน ที่หวงั
มสี ตเิ ก้ือกลู หนนุ พลงั
ประพฤตยิ ังกิจกอปรโดยชอบกนั
งานปจ ฉิมนิเทศสนิ้ สุดลง
เรากค็ งแยกยา ยขยายฝน
ดว ยเปาหมายจุดประสงคส ารพัน
จงึ เฝารอวนั นนั้ ของทกุ คน
ลมแลง
ชวงแรกแรกแทรกชั้นดนิ เปน ตน กลา
เจรญิ เติบโตชาตามวิสัย
หลงั จากนัน้ จะเติบโตอยางเรว็ ไว
เผยโฉมใหมดว ยเปลือกสีน้ําตาล
มีรากแกว สีเหลืองเหมือนสีดอก
รากแขนงแทงออกพยุงฐาน
นานหลายปก ็สงู เดนเตม็ เนินลาน
ผลิดอกบานเม็ดฝกประจักษตา
จงึ ถอื เอาเรอ่ื งราวของลมแลง
มาแสดงมิตรภาพอนั แนนหนา
อาศยั ชว งชีวติ และเวลา
เร่ิมตน มาเหมือนตนกลากลมเรยี วรี
ปฐมวยั เปนเด็กนอ ยตนใบออน
เริ่มแรมรอนเดนิ ทางตามวิถี
เรยี นรโู ลกผดิ ชอบทางช่วั ดี
ตามวิธีท่ีผสู อนวอนวาเตอื น
69
ขน้ึ ประถมชวงตนเริ่มคนหา
ทัง้ วิชาความรูค กู ับเพ่ือน
ศาสตรแ ละศิลปจ ินตนาไมร างเลือน
ยังเยีย่ มเยือนตวั เราทกุ เชาเยน็
ประถมปลายพใ่ี หญในประถม
ตางสง่ั สมประสบการณใหค นเหน็
เลนสนุกเรยี นสบายตามทเ่ี ปน
คอื ความเดน แหง วัยประถมปลาย
มธั ยมตอนตนน้ันลุม ลึก
คะนงึ นกึ ดแู ลวแทบใจหาย
รวมเร่ืองราวเกาหลังท่ที าทาย
มาปด ทายกอ นจบแยกยายกนั
ทกุ ชวงวัยชวี ิตท่ีพนผาน
ประสบพานสง่ิ สรรพทผ่ี นิ ผนั
ลว นอาศยั มติ รภาพความสัมพันธ
เอกฉันทเกลากลงึ เปนหนึง่ เดียว
สุขและทุกขร ว มกนั ฟน ฝา ดา น
ฤดกู าลจะหมนุ เวียนยงั แนน เหนี่ยว
เปน เพอื่ นกันฉันทมิตรที่กลมเกลียว
และเดด็ เดยี่ วเหมอื นลมแลง ส่ิงแทนเรา
ยืนตนแกรงแรงทนฝนนาํ้ ฟา
แมแ สงจารอนแดดที่แผดเผา
แมล มหนาวถาถมโรมรกุ เรา
ยังเปน เขาเชนเคยท่เี คยชิน
70
อธิบายศพั ทภาษาลานนา
แกงออ ม แปลวา อาหารเหนือชนิดหนึ่งมีเน้ือเปน วัตถดุ บิ หลกั
กว ย แปลวา ภาชนะใสข องชนดิ หนึ่งทําจากไมไผส าน
กับ แปลวา ภาชนะใสข องชนิดหน่งึ ขนาดเล็กทาํ จากวสั ดุหลายชนดิ เชน เหลก็ ไม พลาสตกิ เปนตน
ขา แปลวา คําแทนตนเอง
ขาวตอน แปลวา ขาวมื้อเท่ยี ง
ขาวหนาปลาเตา แปลวา ขาวปลาอุดมสมบรู ณ (คําพังเพย)
ขา วเบอะ แปลวา อาหารประจําชนเผา ปะกาเกอญอ
ขี้ตาแล แปลวา ไสเดือนเลก็ ใชเปน เหยือ่ ลอ ปลา
ขว้ี อก แปลวา ขโ้ี กหกหรือชอบโกหก
ขนุ นา้ํ แปลวา แหลง น้าํ ธรรมชาติในที่สูง
ขวั แปลวา สะพาน
เขา กรรม แปลวา พิธีโสสานกรรมของพระสงฆ
คนเฒา แปลวา ผสู ูงอายุ
คนบะเกา แปลวา คนโบราณ
คาํ บะเกา แปลวา คาํ โบราณ
งัว แปลวา ววั
แซะ แปลวา อปุ กรณห าปลาชนิดหน่ึง
จะไป แปลวา อยา
จิจํ้า แปลวา จิ้ม
จอ่ื แปลวา จํา
เดอื นสาม แปลวา เดือนธันวาคม
เดอื นสี่ แปลวา เดือนมกราคม
เดอื นหา แปลวา เดอื นกมุ พันธ
เดือนหก แปลวา เดือนมนี าคม
เดือนเจด็ แปลวา เดอื นเมษายน
เดือนแปด แลวา เดือนพฤษภาคม
เดือนเกา แปลวา เดอื นมิถนุ ายน
เดือนสบิ เอด็ แปลวา เดือนสงิ หาคม
ตึง แปลวา ตน พลวง
71
ตึงบ แปลวา คงไม
แต แปลวา แท
แตง ดา แปลวา เตรียม
เตอะ แปลวา เถอะ
เตยี่ ว แปลวา กางเกง
ตอ แปลวา ปะทะ
ตวย แปลวา ตาม
เนอ แปลวา คําลงทายประโยคหรอื บทประพันธ
เนอ แปลวา นะ เชน เนอ สู แปลวา นะพวกเธอ
น้าํ พริกแดง แปลวา น้าํ พรกิ ตาแดง
นา้ํ เหมย แปลวา หยดน้าํ จากหมอก
บ แปลวา ไม
บเทา แปลวา ไมเ ทา
บวาใด แปลวา ไมเปน อะไรหรือไมว า อะไร
บา แปลวา ไอ
ใบตองตึง แปลวา ใบตนพลวง
ปลาจอม แปลวา อาหารเหนือชนดิ หนึง่ ทําจากปลาท่นี าํ ไปดอง
ปอหนาน แปลวา ชายผูผา นการบวชมาแลวและมวี ชิ าความรูในทางพิธีกรรมลา นนา
ปอยลูกแกว แปลวา งานหรอื ประเพณีบวชเณรของภาคเหนือ
ไผ แปลวา ใคร
เฟย ง แปลวา ฟางขา ว
มะขา ง แปลวา ลูกขา ง
หมนิ่ หมอ แปลวา คราบสีดาํ ไหมก น หมอ ถา ขดู ออกมาจะเปนผงสีดาํ
หมู แปลวา เพอ่ื น
หมเู ฮา แปลวา พวกเรา
มอ น แปลวา ดอย ภูเขา
เมนิ แปลวา นาน
เมอื่ ตอน แปลวา ตอนกลางวันหรือเทยี่ ง
มดสม แปลวา มดแดง
ยําหนอนํา้ ฮา แปลวา ยําหนอไมใ สนาํ้ ปลารา
ละออน แปลวา เด็กนอย
72
ลมจอย แปลวา ลมพดั
ลาํ เหลือ แปลวา อรอยกวา
ลมแลง แปลวา ตน ราชพฤกษ
ไหวสา แปลวา เคารพ หรือ บูชา หรือ ไหว
สลาไม แปลวา ชางไม
สายฮา ง แปลวา เขม็ ขดั
สุมา แปลวา ขอโทษ
สู,สูเขา แปลวา พวกเธอ
ออื ออื จาจา แปลวา คํากลอมเดก็ ใหนอน
ออม แปลวา กระปอง
ฮกั แปลวา รัก
ฮตี ,ฮตี ฮอย แปลวา จารีต ธรรมเนียมปฏิบัติ
เฮา แปลวา เรา
อภิสิทธ์ิ ใจคาํ ลือ
เกิด 27 มถิ นุ ายน 2542 ทตี่ ําบลแมล านอย อําเภอแมลานอ ย จังหวัดแมฮองสอน
จบชน้ั ประถมศึกษาปที่ 6 จากโรงเรียนบานปาหมากวทิ ยา
จบชัน้ มัธยมศกึ ษาปท ี่ 6 จากโรงเรยี นแมลานอยดรุณสกิ ข
ปจจบุ นั กาํ ลังศึกษาคณะมนษุ ยศาสตร มหาวทิ ยาลัยเชียงใหม ช้ันปท ี่ 4 รหัสนักศกึ ษา 610110411
มีความช่ืนชอบในการเขยี นบทประพนั ธตงั้ แตช ้ันประถมศึกษาปท ่ี 2 ไดเ ขา รวมการแขงขันการ
ประกวดคาํ ประพนั ธค ร้ังแรกในงานศลิ ปะหัตกรรมนกั เรยี นเม่อื ช้นั ประถมศึกษาปที่ 4 และการแขง ขัน
ระดับโรงเรียน
รางวลั และผลงาน
นักเรยี นทุนเศรษฐกจิ พอเพยี ง รนุ ท่ี 8
รางวลั นกั ศึกษาคณะมนุษยศาสตรดีเดน มหาวิทยาลยั เชยี งใหม ปการศึกษา 2563
รางวัลรองชนะเลศิ อนั ดับ 2 การแขง ขนั โตว าทีปญหาทางสงั คมเพ่ือการพัฒนาท่ยี ั่งยนื โครงการ NIDA
Debate Camp 2021 โดย สโมสรนักศกึ ษา สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร ป 2564
รางวลั ความความประพฤตดิ ี ระดบั อดุ มศึกษา
โดย พทุ ธสมาคมแหงประเทศไทย ในพระบรมราชปู ถัมภ ป 2564
รางวลั รองชนะเลิศอันดับ 1 การแขง ขนั คาํ ขวญั วันภาษาไทยแหงชาติ ประจําปพทุ ธศกั ราช 2564
ประเภทอดุ มศกึ ษา โดย สาํ นกั งานปลดั กระทรวงวัฒนธรรม