เมื่อไฟแห่งการฟื้นฟูของพระเจ้าลงมาที่เชียงรายภาค1-2

1

คำนำ
การเขียนประวัติการฟ้ืนฟูของพระเจ้าย้อนหลัง 47 ปี ของหนังสือเล่มนี้มีเป้าหมายเพ่ือทบทวน
ประสบการณ์และบรรดาพระคณุ ของพระเจ้าทม่ี าถงึ ผู้ที่ไดส้ มั ผัสหรืออยู่ในเหตุการณ์แห่งการฟื้นฟขู องพระ
เจ้าอย่างที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน โดยไม่ทันต้ังตัว ดังน้ันเหตุการณ์ท่ีบันทึกไว้ในลักษณะของคาพยานเป็น
สว่ นใหญ่ อาจจะเป็นข้อคิดและบทเรียนเพ่ือเตรียมตัวรับเสดจ็ การเย่ียมเยียนของพระเจ้าในคร้ังต่อไป ซึง่
พวกเรากาลงั รอ้ งเรียกหา
อนงึ่ คาพยานของผู้รบั ใช้บางท่านอาจจะไม่ละเอียดมากนัก หรือไมไ่ ด้เขยี นเอง แตท่ ่านเหลา่ นั้นได้
ขอใหข้ า้ พเจา้ เขยี นตามคาบอกเลา่ ของตัวทา่ นเอง ลักษณะการเขียนหรือเอ่ยอ้างถึงผู้หนึ่งผู้ใด เราไม่เน้น
ในตาแหน่งหน้าทห่ี รอื ความสาคญั ของบคุ คลในปัจจุบนั มากนัก แต่คาพยานของผูร้ บั ใช้และหน้าท่กี ารงาน
แห่งการรับใชป้ ัจจุบันที่ได้กล่าวถึงบ้างก็เพ่อื ยืนยันว่าเหตุการณ์แห่งการฟน้ื ฟูของพระเจ้าในคร้ังน้ันยงั มีผล
อยู่ในปัจจุบันท้ังทางตรง คือ หลายท่านยังรับใช้อย่างสัตย์ซื่อด้วยไฟแห่งพระวญิ ญาณบริสุทธอิ์ ย่างเกดิ ผล
ในทางอ้อมมีผลตอ่ ลูก หลาน ญาตพิ ีน่ ้อง ในเวลาต่อมาและสมาชิกในครสิ ตจักรอกี จานวนมาก

ประเสริฐ กสุ าวดี
ผกู้ อ่ ตั้งและศษิ ยาภิบาลคริสตจกั รชวี ิตใหม่เชียงราย

สงั กดั สหกิจคริสเตียนในประเทศไทย
มกราคม 2016

2

ภำคแรก

เร่มิ ตน้ ปี 1969

สำรบัญ

หนา้

เมอื่ ไฟแห่งการฟื้นฟูของพระเจ้าลงมาทเี่ ชยี งราย.......................................................................... 1

ลกั ษณะของการเขยี นหนงั สือเลม่ นี้............................................................................................. 2

เกี่ยวกบั ผู้เขียน......................................................................................................................... 3

1. สภาพของคริสตจกั รก่อนท่ีจะเกดิ การฟนื้ ฟู.......................................................................... 5
- ความบาปชั่วเต็มขนาดในสังคมคริสเตียน.................................................................. 5
- กลับใจดว้ ยตนเอง.................................................................................................... 6
- พบครสิ เตียนแท.้ ..................................................................................................... 6
- เวลาของพระเจา้ ...................................................................................................... 7
- เริม่ กลมุ่ อธิษฐาน..................................................................................................... 8
- เก็บเกีย่ วไมเ่ ป็น....................................................................................................... 8
- การสัมผัสพเิ ศษของพระวญิ ญาณบริสทุ ธ์ิ.................................................................. 10

2. พระวญิ ญาณบริสุทธ์ิเสด็จเยีย่ มเยยี นในกลุ่มอธษิ ฐานครง้ั แรก............................................. 11

3. การลกุ ลามของไฟแห่งการฟนื้ ฟู......................................................................................... 13

- แยง่ กันใช้บ้านเปน็ ท่ีประชมุ - แยง่ กนั แบ่งปนั .............................................................. 13
- เยาวชนความรูช้ นั้ ป. 2 เทศนาโดยฤทธเิ์ ดช............................................................... 14
- การลน้ ไหลแห่งความยนิ ด.ี ....................................................................................... 14
- ถนนชีวิตใหม่.......................................................................................................... 15
- ความหิวกระหายฝา่ ยวิญญาณ................................................................................ 15
- เวลาไม่เป็นอปุ สรรค................................................................................................ 16

3

- ระยะทางไม่เป็นอปุ สรรค......................................................................................... 16
- ความมดื ไมเ่ ปน็ อปุ สรรค......................................................................................... 16

4. การจดั การเกยี่ วกบั อดีต - ชวี ติ เก่า....................................................................................... 18

- การขอโทษ............................................................................................................ 18
- การคืนด.ี .............................................................................................................. 18
- การคนื ของ - คืนเงนิ .............................................................................................. 19

5. เจา้ ของรา้ นขายเหลา้ รบั เช่ือ............................................................................................ 20

6. ไฟแห่งการฟืน้ ฟลู ุกลามที่โรงเรียน................................................................................... 21

- ไฟแห่งพระวญิ ญาณลงมาทีเ่ ต้นท.์ ........................................................................ 21
- การเคล่อื นไหวของพระวิญญาณทโี่ รงเรียน............................................................ 22
- แยง่ กันเป็นพยานในทปี่ ระชมุ ................................................................................ 23
- เดก็ หอพักอธิษฐานตหี ้า........................................................................................ 23
- อธิษฐานช่วงเวลาเลกิ พัก...................................................................................... 23
- ออกไปประกาศ................................................................................................... 24

7. การจดั ประชุมใหญ่ท่ฟี ารม์ สมั พันธกิจ............................................................................ 25

- อธิษฐานลกู โซ.่ .................................................................................................... 25
- บรรยากาศและโปรแกรมการประชุม..................................................................... 26
- เงนิ เหลือเปดิ บัญชเี ผยแพร่................................................................................... 27

8. สามวนั สามคนื แห่งพระพร......................................................................................... 28

9. ไฟติดทนี่ า่ น.............................................................................................................. 29

- การจัดประชมุ ครง้ั แรก..................................................................................... 29
- การจัดประชมุ ครง้ั ท่สี อง..................................................................................... 29

10. แยกคริสตจกั ร.......................................................................................................... 30

4

11. เสยี งแหง่ การทรงเรยี ก..................................................... .......................................... 30

- การทรงเรียกใหถ้ วานตวั รับใช.้ ............................................................................ 30
- เป็นครูฟร.ี ............................................................................................................... 32
- ถกู หลอกขอลายเซน็ ต.์ ........................................................................................ 32

12. ต้งั ครสิ ตจกั รโดยไม่เจตนา.......................................................................................... 33

13. การทรงเรียกให้เรียนสถาบนั พระคริสตธรรม................................................................ 34

- เสียงแหง่ การทรงเรียกที่ 1................................................................................... 34
- เสยี งแหง่ การทรงเรยี กที่ 2................................................................................... 34
- เสียงแห่งการทรงเรยี กท่ี 3.................................................................................. 35

บทแทรก.............................................................................................................................. 35

พระคุณแหง่ การทรงเรียก...................................................................................................... 37

นับพระพรแหง่ พระคุณ.......................................................................................................... 37

ประสบการณ์บางทา่ นท่อี ยู่ในเหตุการณ์แหง่ การฟ้ืนฟขู องพระเจา้ ............................................ 38

- ศจ.ดร.บรรจบ กุสาวดี…………………………………………………….………… 38
- ศจ.สมบูรณ์ อนิ แสง……………………………………………………….………… 39
- ศจ.ดร.สายณั ห์ กสุ าวด…ี ………………………………………………….………… 40
- ศจ.แสวง กสุ าวดี…………………………………….…………………….………… 41
- ศจ.คาปนั สนทิ …………………………………………………………….………… 42
- ศจ.นคเรศ สนิท…………………………………………………………...………… 43
- ศจ.อาทติ ย์ ทพิ ย์นพคณุ …………………………………………………….…….… 43
- ศจ.ดร.วษิ ณกุ ร อุปมา.......................................................................................
44

5

ภำคสอง
ย้อนอดีต ถำ่ นไฟกอ้ นแรก

คานา..................................................................................................................................... 46
จุดเรม่ิ ตน้ แห่งพระกิตติคุณ...................................................................................................... 47
รบั เชอ่ื – รับไฟฟ้นื ฟู................................................................................................................. 47
ไฟลุกลามไปยงั ทแ่ี หง่ แรก........................................................................................................ 48
นอนท่ยี ุ้งขา้ วกันเถอะ............................................................................................................... 48
ขยายเขตแดนฝ่ายวิญญาณ........................................................... ......................................... 48
โครงการพนั ธกิจครบวงจร....................................................................................................... 49
สายตาฝ่ายวญิ ญาณของพอ่ .................................................................................................... 49
ฝันเปน็ จรงิ .............................................................................................................................. 50
ไฟไม่ร้ดู บั ................................................................................................................................ 50
โปรแกรมหนักมากจนร่างกายรับไมไ่ หว..................................................................................... 51
เหตรุ ้ายกลายเป็นด.ี .................................................................................................................. 51
ไฟของพระเจ้าทสี่ มั ผสั ดว้ ยการมองเหน็ กับตา.............................................................................. 52
ผลของการสมั ผสั ไฟของพระเจา้ ในคืนวันนน้ั ................................................................................ 53
ขอ้ สงั เกต.................................................................................................................................. 54
ข้อพระคัมภีร์ขา้ งฝาผนงั ประกาศได.้ ............................................................................................ 54
เจ้าของอู่ซอ่ มรถรับเชอื่ ............................................................................................................... 55

เชยี งรำย

1

ภำค 1

เร่ิมต้นปี 1969

เม่อื ไฟแหง่ กำรฟื้นฟขู องพระเจ้ำลงมำท่เี ชียงรำย

ในปี 1969 คริสตจักรเพรสไบทีเรียนหลายแห่งทางภาคเหนือ ได้รับการสัมผัสกับฤทธ์ิเดชของ
พระเจ้าโดยการเสด็จเยี่ยมเยียนของพระวิญญาณบริสุทธ์ิ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคร้ังน้ันไม่มีใครเคยคาดคิด
มาก่อน ดังน้ันจึงไม่มีการเตรียมพร้อมท่ีจะรับสถานการณ์ ซึ่งมีผลที่เกิดข้ึนกับคริสตจักร 2 ด้าน ทั้งใน
ด้านเกิดผลดีเป็นพระพรย่ิงใหญ่และด้านปัญหาต่าง ๆ (ความไม่เข้าใจ) ของผู้นาคริสตจักรหลายแห่ง
ตามมา อย่างไรก็ตามเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ให้เห็นว่า นั่นเป็นการเสด็จเยี่ยมเยียนเป็นพิเศษของ
พระวิญญาณบริสุทธิ์ เป็นท่ีน่าสังเกตอีกอย่าง คือ เม่ือการฟื้นฟูเกิดขึ้นแล้วคริสตจักรไม่มีผู้เล้ียงที่จะสอน
และเล้ียงดูคนเหล่าน้ันท่ีได้กลับใจใหม่ให้เจริญเติบโตขึ้นทางฝ่ายวิญญาณอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าบาง
ครสิ ตจกั รมีศิษยาภิบาล (คริสตจักรส่วนใหญ่เวลานั้นไม่มีศิษยาภิบาล) แตศ่ ิษยาภิบาลและผูน้ าคริสตจักร
เหลา่ น้นั กลายเปน็ ผ้นู าท่ตี อ่ สู้ ขดั ขวางเก่ยี วกบั การบงั เกดิ ใหม่และการฟื้นฟขู องพระเจ้า

มีปัญหาต่าง ๆ เกิดขึ้นในคริสตจักรอีกลักษณะหนึ่ง เนื่องจากความไม่เข้าใจกันเวลานั้นกลุ่มคนท่ี
ไม่กลับใจใหม่จะเกลียดชังการใช้คาบางคา แม้ว่าคาเหล่าน้ันจะเป็นคาท่ีมีอยู่ในพระวจนะของพระเจ้าก็
ตาม เช่นคาวา่ “กลบั ใจใหม,่ ชวี ิตใหม่” และโดยเฉพาะคาว่า “บงั เกิดใหม่”

คริสตจกั รทีไ่ มม่ ีศิษยาภิบาลจะอยใู่ ต้การปกครองของคณะผู้ปกครองหรือคณะธรรมกจิ ผู้ปกครอง
จะผลัดเปลี่ยนกันเทศนา บางครั้งมีการโจมตีกันไปโจมตีกันมาในระหว่างผู้ปกครองที่กลับใจใหม่และผู้ท่ี
ไม่ไดก้ ลับใจใหม่ ดงั นัน้ การฟ้ืนฟูจึงอย่ไู ด้ระยะหนง่ึ บางคริสตจักรไฟของพระเจ้าจะดับลงภายใน 4 - 5 ปี
บางคริสตจกั รอยไู่ ดน้ าน 10 ปี สาหรับสว่ นบคุ คลอกี จานวนหนง่ึ ไฟของพระเจา้ ยังลุกโชติชว่ งจนถงึ ปัจจบุ นั

ในช่วงเวลาที่มีการฟื้นฟูของพระเจ้านั้นมีคนหนุ่มสาวมากมายได้กลับใจใหม่และมีหลายคนได้
ถวายตัวเข้าเรยี นในสถาบนั พระครสิ ตธรรม ในชว่ งน้นั ทุกสถาบนั พระคริสตธรรมท่ัวประเทศมนี ักศกึ ษาจาก
ภาคเหนือ (เชียงราย) จานวนมาก บัดน้ีบุคคลเหล่านั้นกระจายกันรับใช้พระเจ้าอยู่ท่ัวทกุ ภาคของประเทศ
ไทย ขณะที่ข้าพเจ้าได้ตัดสินใจไปเรียนพระคริสตธรรมกรุงเทพในปี 1974 มีนักเรียนท่ีข้าพเจ้าเคยสอน
ขณะทเี่ ป็นครูอยู่ทโี่ รงเรยี นครสิ เตยี นไพศาลศาสตร์ 9 คน เรยี นอยู่สถาบนั เดยี วกนั (BBS ไมน่ ับสถาบันอนื่ )

2

ลักษณะกำรเขยี นในหนังสือเลม่ น้ี

ได้เขียนในลักษณะของการเล่าถึงเหตุการณ์อย่างละเอียดที่ผู้เขียนอยู่ในเหตุการณ์ หรือเก่ียวข้อง
อยา่ งใกลช้ ดิ ในจดุ ใหญเ่ พยี งจุดเดยี วเท่านนั้ คอื ท่ี “ครสิ ตจักรฟำร์มสัมพันธกิจ” ซงึ่ ข้าพเจ้าเปน็ สมาชิกอยู่
ทน่ี น่ั แทจ้ ริงเวลานั้นพระเจา้ ได้เสด็จเยีย่ มเยยี นเปน็ พิเศษและได้ร่วมงานกบั ผูร้ ับใช้ทีท่ าการเทศนา หรือ ท่ี
เรยี กวา่ “เทศนำฟื้นฟู” อยู่หลายจุดเป็นระยะเวลาหลายปี ขอบคณุ พระเจ้าท่ีการฟืน้ ฟูท่มี าจากพระเจ้า
โดยตรงได้เกิดข้ึนจริง ๆ เวลาน้นั พระเจา้ ทรงใชห้ ลายคนเป็นเคร่ืองมือทาการของพระองค์ ไ ด้ แ ก่
ศจ.บุญมา บัวเย็น ประธานภาคที่ 2 เชียงราย (เวลานี้ท่านไปอยู่กับพระเจา้ แลว้ ) ร่วมกับ ศจ.อ๊อตโต้ คลิป
เพล (Rev.Otto Klippel) มชิ ชัน่ นารี คณะมาเบอรเ์ กอรม์ ิชชั่น ซงึ่ ทาหน้าที่อยูแ่ ผนกเผยแพรข่ องภาค
และ Dr.John Davis มิชชั่นนารี OMF ผ้อู านวยการศูนย์ศึกษาพระคริสตธรรมพะเยาเวลาน้นั เป็นนักเทศน์
ทีเ่ ทศนาเรือ่ ง การบังเกิดใหม่ นอกจากบุคคลท่ไี ด้กล่างถงึ 3 ทา่ นนี้แลว้ ยงั มีผู้รบั ใช้อีกหลายท่าน เมอ่ื ได้รับ
การฟื้นฟูแล้วได้กลายมาเป็นเคร่ืองมือที่พระเจ้าทรงใช้เกิดผลอย่างมากมาย แม้ว่าไม่ใช่นักเทศน์ที่เทศนา
ในท่ปี ระชมุ ใหญ่

อนง่ึ การเขียนในลกั ษณะของการเล่าถงึ เหตุการณ์ท่เี กิดข้ึนในอดีต ผู้เขียนได้กลา่ วถงึ ตัวเองหลาย
ตอนและแทรกประสบการณข์ องตวั เอง เปน็ ชว่ ง ๆ ท้งั นโ้ี ดยเหตผุ ล 3 ประการ

1. เพื่อจะไม่สับสน แต่จะเกิดความเข้าใจที่ชัดเจนจากลาดับเหตุการณ์ที่เกิดข้ึน โดยเฉพาะท่ี
ผูเ้ ขียนอยูใ่ นเหตุการณห์ รอื เกยี่ วข้องโดยตรง

2. เป็นประสบกำรณ์ของผู้เขียน ที่พระเจ้าทรงเตรียมไว้จากเหตุการณ์ครั้งนั้น ซ่ึงเป็นผลนา
มาถึงการเป็นผู้รับใช้ของพระองค์ในปัจจุบัน โดยเฉพาะความปรารถนาอย่างแรงกล้าท่ีจะ
เห็น “กำรฟ้ืนฟูของพระเจ้ำ” ท่ีจะเกิดข้ึนในประเทศไทยอย่างแท้จริง และการขยาย
อาณาจักร (ครสิ ตจักร)ของพระองคใ์ นช่วงเวลาท่ีมีอยู่ไม่มากในปัจจุบัน

3. เปน็ กำรกล่ำวถึงพระคุณของพระเจ้ำ

3

เกี่ยวกบั ผู้เขียน

ข้าพเจ้าเป็นคนหนึ่งท่ีมีภาระและร้อนใจอยากจะเห็นการฟ้ืนฟูของพระเจ้า หรือการเสด็จเย่ียม
เยียนเป็นพิเศษของพระองค์ในประเทศไทยอีกสักครั้งหนึ่ง เหตุการณ์ในอดีตเป็นเหมือน ห่าฝน ห่าเล็ก ๆ
ห่าหน่ึงท่ีตกลงมาในคริสตจักรเพรสไบทีเรียน ภาค 2 เชียงราย แล้วกระจายออกไปยังจังหวัดต่าง ๆ ทาง
ภาคเหนืออีกหลายจงั หวัด เชน่ พะเยา แพร่ น่าน ลาปาง เชยี งใหม่

ดังนน้ั การเขยี นหนงั สอื เลม่ น้ไี มม่ ีจุดประสงคอ์ ื่นนอกจาก 3 ประการ ดังน้ี

1. เพ่ือจุดประกำยคริสตชน ให้มภี าระและความหิวกระหายที่จะเหน็ การเสด็จเย่ียมเยียนของ
พระเจ้าเป็นพิเศษ โดยการอธิษฐานวิงวอนขอต่อพระเจ้า ไม่ว่าจะเป็นส่วนตัว ในกลุ่ม หรือ
ในคริสตจกั รพร้อมทั้งหนว่ ยงาน องค์กร สถาบันต่าง ๆ ของคริสเตยี นด้วย

2. เพ่อื เปน็ ขอ้ มลู สาหรบั เปน็ แนวทางศกึ ษา ในการเตรยี มรบั เสด็จการเยี่ยมเยยี นของพระเจ้า
เป็นพิเศษเพราะประสบการณ์ที่ผ่านมามีทั้งข้อดี คือการฟ้ืนฟูท่ีเกิดผลเป็นพระพรอย่าง
เหลือล้น และมีข้อสังเกต (ข้อเสีย) คือส่วนของคริสตจักรท่ีไม่ได้เตรียมพร้อมและขาดความ
เข้าใจจึงเกิดปญั หาต่าง ๆ ตามมา ตามท่ีได้กลา่ วไวต้ อนตน้ เราปรารถนาทจ่ี ะเหน็ การฟื้นฟูท่ี
จะเกดิ ขึ้นอย่างสมบรู ณแ์ บบมากขนึ้

3. เพื่อถวำยเกียรติแด่พระเจ้ำ ข้าพเจ้าถือว่า ข้าพเจ้าได้รับพระกรุณาคุณอย่างเหลือล้นท่ี
พระเจ้าทรงเลือกสรรข้าพเจ้าในช่วงน้ัน และใช้ข้าพเจ้าเป็นเคร่ืองมือของพระองค์ ข้าพเจ้ามี
ความประทับใจในพระคุณและฤทธ์ิเดชของพระเจ้า จึงไม่อาจจะลืมได้ ย่ิงข้าพเจ้ามีโอกาส
แบ่งปันหรือเป็นพยานถึงเรื่องน้ี ย่ิงทาให้ข้าพเจ้ามีกาลังขึ้นในองค์พระผู้เป็นเจ้า และมี
ความปิติยินดอี ย่างเหลือลน้ และจะไมม่ ีวนั ลืม

ประสบกำรณ์ส่วนตัว

ข้าพเจ้าเกิดจากครอบครัวคริสเตียน ถูกปลูกฝังเกี่ยวกับความเช่ือและความรู้เร่ืองของพระเยซู
ตัง้ แต่เดก็ ไปนมสั การพระเจา้ ทีค่ รสิ ตจักรเป็นประจาตงั้ แตเ่ ลก็ จนโตไม่เคยขาดเลย แตไ่ มม่ ชี วี ิตใหม่เพราะ
ไม่รู้และไม่เข้าใจ ขอบคุณพระเจ้าท่ีพระองค์ทรงเตรียมข้าพเจ้าไว้เพื่อการฟื้นฟูของพระองค์ คือก่อนที่จะ
ถึงวันอิสเตอร์ของปี 1969 เล็กน้อย ข้าพเจ้ารู้จักกับคริสเตียนที่บังเกิดใหม่ 2 ท่าน ที่ได้พักอยู่กับข้าพเจ้าที่
บา้ น 2 วนั ชวี ติ ของท้ัง 2 ท่านไดส้ าแดงพระเยซูครสิ ตอ์ ย่างน่าประหลาดแก่ขา้ พเจ้าอยา่ งทไ่ี ม่

4

เคยพบเห็นในชีวิตของผู้รับใช้หรือคริสเตียนคนอ่ืนมาก่อน เมื่อข้าพเจ้าไตร่ตรองถึงชีวิตของทั้ง 2 ท่านนั้น
แล้วทาให้ข้าพเจ้ามองเห็นว่า ข้าพเจ้าเป็นคริสเตียนท่ีไม่มีพระเจ้า ทาให้มีความหิวกระหายที่อยากจะได้
ชีวิตแบบนั้น ดังนั้นเมื่อ 2 ท่านนั้นกลับไปแล้วข้าพเจ้าได้แสวงหาพระเจ้าท่ีจะรู้จักกับพระองค์ท่ีเป็น
ประสบการณ์ส่วนตัวจริง ๆ ด้วยความหิวกระหาย พอถึงวันอีสเตอร์ในปีนั้น (6 เม.ย. 1969) ในคืนหน่ึงซ่ึง
เป็นคืนแรกของการประชุมอธิษฐานของอนุชนซึ่งตรงกับวันอีสเตอร์ ภายในโบสถ์ของเราได้จัดบนเวทีตาม
จินตนาการของผู้จัด เพราะไม่เคยเห็นของจริง ทาเป็นป่าไม้และอุโมงค์ว่างเปล่าเพ่ือเป็นเคร่ืองหมายว่า
พระเยซูทรงฟืน้ คืนพระชนม์แลว้ และนมัสการในบรรยากาศเก่ียวกับการคืนพระชนม์ของพระเยซู ในคืนวัน
นั้นภาพอุโมงค์ว่างเปล่าก็ยังอยู่บนเวทีหน้าโบสถ์ ดังนั้นก่อนที่อนุชนจะเข้าไปโบสถ์ ข้าพเจ้ารวมตัวอนุชน
ทุกคนท่ีประตูเข้าโบสถ์และบอกเขาว่า ผู้ที่จะเข้าเฝ้ากษัตริย์จะต้องเขา้ เฝ้าด้วยความเคารพนบนอบ สัมมา
คารวะ วันนีพ้ ระเยซูเปน็ กษตั รยิ ผ์ ูย้ ่งิ ใหญ่เหนอื กษัตริยใ์ ด ๆทั้งสิ้นทรงเปน็ ข้ึนมาจากตายและให้จนิ ตนาการ
ว่าพระองค์ยังอยู่ท่ีปากอุโมงค์ และเราจะเข้าเฝ้าพระองค์ด้วยความยาเกรง จากนั้นข้าพเจ้าได้เปิดประตู
โบสถ์และเดินเข้าไปคนแรกและคนอ่ืน ๆ ตามไปอย่างเงียบ ๆ อนุชนท้ังหมดในคืนนั้นมีประมาณ 30 กว่า
คน ข้าพเจ้าได้นั่งลงและอธิษฐานด้วยใจจริง ข้าพเจ้าจาได้ว่าตั้งแต่เป็นเด็ก ข้าพเจ้าอธิษฐานตามความ
เคยชิน ตามท่ีพ่อแม่หรือครูรวีฯ สอนไม่เคยรู้ว่าคาอธิษฐานจะเป็นจริง ไม่เคยรู้ว่าพระเจ้ายกโทษให้ที่ไหน
เม่ือไหร่ อย่างไร การเป็นบุตรของพระเจ้าได้เร่ิมต้นขึ้นในชีวิตต้ังแต่เมื่อไร ชีวิตไม่ได้รับการเปล่ียนแปลง
เคยพ่ายแพ้ต่อบาปอย่างไรก็เป็นอยู่อย่างน้ัน เคยเข้าใจผิดตามคาสอนที่บอกเล่าต่อ ๆ กันมาว่าเป็นบุตร
ของพระเจ้า เมื่อรบั บัพตสิ มาบ้าง เกิดจากครอบครัวทีเ่ ป็นคริสเตยี นบ้าง การสารภาพก็เป็นไปตามระเบียบ
พิธแี ละตามประเพณีเท่าน้นั

ในคืนวันน้ันเม่ือข้าพเจ้าอธิษฐานส่วนตัวด้วยใจจริง จากน้ันผู้นาประชุมได้บอกให้ที่ประชุมยืนขนึ้
ร้องเพลง ขณะท่ีร้องเพลงข้าพเจ้ารู้สึกส่ันไปทั้งตัว น้าตาไหลพราก ๆ และขนลุกซู่ ข้าพเจ้ารู้สึกกลัวมาก
เพราะเคยเห็นบางกลุ่มเวลาอธิษฐานนมัสการมักจะมีร้องไห้เสียงดัง ตัวส่ัน และบางคนล้มลงที่พื้น
ข้าพเจา้ ไมเ่ ข้าใจ ข้าพเจา้ จาคาอธิษฐานของตัวเองไม่ได้แต่ที่รแู้ น่ ๆ กค็ อื ได้รบั การอภยั โทษบาปและได้รับ
สิทธิ์เป็นบุตรของพระเจ้าในเวลานั้นเอง ข้าพเจ้ารู้สึกมีสันติสุขมากอย่างไม่เคยมีมาก่อนและบอกไม่ถูก
หลังจากเลิกประชุมพวกเราเดินทางกลับบ้านด้วยกันเป็นกลุ่ม ระยะทางประมาณ 3 กม. ข้าพเจ้ารู้สึกตัว
เบาหวิวในคืนนัน้ ไมม่ ใี ครรู้ว่ามีอะไรเกิดข้ึนกับข้าพเจ้า เมื่อถึงบ้านแลว้ ข้าพเจ้านอนมือก่ายหน้าผากน้าตา
ไหลอกี คร้ังเพราะมีความรู้สกึ ระคนกัน 3 อย่าง คือ หนง่ึ รสู้ ึกเสยี ใจในบาปในอดีตที่เคยโกหกหลอกลวง

5

และบาปอ่ืน ๆ ความรู้สึกที่สองคือซาบซ้ึงในพระคุณของพระเจ้าท่ีได้รับการยกโทษบาปและได้เป็นบุตร
ของพระเจา้ แลว้ สาม มีสันตสิ ุขอย่างบอกไม่ถูก

โดยพระคุณของพระเจ้าข้าพเจ้าได้เป็นคนใหม่ท่ีเห็นได้ชัด ไม่ใช่ได้เป็นบุตรของพระเจ้าโดยการ
บังเกดิ ใหมเ่ ทา่ น้ันแต่ได้รับการสัมผสั และเติมเต็มด้วยฤทธิเ์ ดชพระวิญญาณบริสุทธ์ิในเวลาเดยี วกันไฟแห่ง
พระวิญญาณไดล้ ุกโชติช่วงข้ึนในชีวติ ทนั ทีตั้งแตเ่ วลานั้น 6 เม.ย. 1969 จนถึงปัจจุบัน มกราคม 2016
ถา้ พูดเป็นสานวนสามารถพดู ได้เลยว่า “หายใจเปน็ พระเจ้า”

1. สภำพของคริสตจกั รก่อนทีจ่ ะเกิดกำรฟืน้ ฟู

ควำมบำปชวั่ เตม็ ขนำด ในสังคมคริสเตียน

เนื่องจากคริสตจักรแห่งนี้เป็นคริสตจักรขนาดใหญ่ มีสมาชิกมากกว่า 400 ครอบครัว ในเวลานั้น
รวมตวั กนั อยู่ในที่แหง่ เดียวเป็นสงั คมครสิ เตียนที่มีคนท่ีไม่เปน็ คริสเตียนปะปนอยู่ด้วยไมก่ ่ีครอบครวั เท่านั้น
แต่กเ็ ป็นทีน่ า่ สังเกตว่าสังคมคริสเตยี นท่ีมจี านวนครอบครวั คริสเตียนอยู่รวมกันจานวนมากนา่ จะเป็นสังคม
ท่ีน่าอยู่มากที่สุด สาแดงถึงชีวิตในพระเยซูคริสต์ท่ีเต็มไปด้วยสงา่ ราศรีของพระองค์ รวมทั้งเป็นแสงสว่าง
และตัวหนงั สือของพระครสิ ตใ์ นสงั คมครสิ เตยี นให้กับครอบครวั ทไ่ี ม่เปน็ คริสเตียนไดเ้ ปน็ อยา่ งดี

แต่ตามสภาพความเป็นจริงแล้วไม่ได้เป็นเช่นน้ัน กลับตรงกันข้าม มีความบาปชั่วเกิดข้ึนใน
สังคมคริสเตียนหรือในคริสตจักรอย่างเต็มขนาดไม่แตกต่างกับสังคมของชาวโลก เช่น การลักขโมย การ
ล่วงประเวณี เล่นชู้ มีการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น และมีการเป็นศัตรูกันจนถึงฆ่ากันตายไปแล้วหลายศพ และ
การดม่ื เหลา้ เมายาจนเป็นทน่ี า่ เศรา้ ใจอยา่ งยงิ่

มีหมู่บ้านหน่ึงที่ไม่เป็นคริสเตียนอยู่ไม่ห่างไกลจากหมู่บ้านของเรามากนัก ได้เอาเหล้ามาขาย
ให้กับคริสเตียนในหมู่บ้านของเรา ปรากฏว่าขายดีเหมอื นเทน้าเทท่า จนได้รับรางวัลชนะท่ี 2 ของตาบลที่
ขายเหล้าดี และย่ิงกว่านั้นคนที่ไม่เป็นคริสเตียนที่เข้าไปอยู่ปะปนท่ามกลางหมู่บ้านคริสเตียนยังได้เปิด
ร้านค้าขายเหล้าให้กับคริสเตียนด้วย สภาพชีวิตฝ่ายวิญญาณของคริสเตียนไม่แตกต่างอะไรกับชาวโลก
แม้ว่าไปนมัสการพระเจ้าที่คริสตจักรเป็นประจา เพราะเป็นไปตามประเพณีและความเคยชินเท่านั้น การ
นมัสการมีแต่ระเบียบพิธีการท่ีน่าเบ่ือหน่าย คนท่ีเป็นสมาชิกไปนมัสการท่ีคริสตจักรไม่ถึงหนึ่งในส่ีของ
สมาชิกทงั้ หมด ท้งั นี้ ผูเ้ ขียนก็มสี ภาพชวี ิตฝา่ ยจติ วญิ ญาณเช่นเดียวกันเป็นเวลาหลายปี

6

กลบั ใจดว้ ยตนเอง

แม้ว่าชีวิตจะมืดมนและหมกมุ่นอยู่ในความบาปช่ัว การไปโบสถ์เป็นเพียงพิธีกรรมทางศาสนาแต่
ด้านจิตสานึกก็ยังพอรสู้ ึกอยู่บ้าง ฉะนนั้ เมื่อคดิ ข้ึนไดจ้ งึ พยายามทจ่ี ะเลิกทาความบาปช่ัวบางอยา่ งเท่าท่ีจะ
เลิกได้ เช่น การด่ืมเหล้า เท่ียวเสเพลเฮฮา คบเพื่อนฝูงในทางท่ีไม่ดีและตั้งใจประพฤติตนในทางท่ีดีและ
ปรนนิบัติงานของพระเจ้าให้ดีท่ีสุด เมื่อต้ังใจและพยายามเช่นนั้นก็มีผลต่อชีวิต คือ เห็นการเปล่ียนแปลง
บ้างแล้วจงึ รู้สกึ ภาคภูมใิ จในตวั เองและหลงผิดคดิ ว่าตวั เองกลับใจใหม่แล้ว จากนัน้ จงึ เร่ิมร้สู กึ ไม่พอใจกับ
คนในคริสตจักรที่ตนเองคิดว่าเขายังไม่กลับใจใหม่ เม่ือมีการชักชวนคนอ่ืนไม่มีผลจึงคิดจะหนีออกจาก
คริสตจักรน้ันไปทางานที่อื่นและจะได้ช่วยงานคริสตจักรอ่ืนด้วย ซึ่งเวลานั้นมีการติดต่อและทาบทามไว้
แล้ว มนั เป็นความคดิ และความเข้าใจแบบไรเ้ ดยี งสาของตัวเองในเวลาน้ัน

พบคริสเตยี นแท้

ก่อนทจี่ ะเกิดการฟื้นฟูข้ึนประมาณเดือนมีนาคม 1969 มีคา่ ยผู้นาอนุชนภาคเหนือที่จงั หวัดลาปาง
ข้าพเจ้าได้ไปคา่ ยนน้ั ดว้ ย สง่ิ ท่ีประทบั ใจและเปน็ ผลต่อชวี ิตข้าพเจา้ มากท่สี ุดต้งั แต่เวลาน้ันจนถงึ ปัจจุบันก็
คือชีวิตของวทิ ยากร 2 ทา่ น ไดแ้ ก่ อาจารยท์ องหล่อ วงศ์กาชยั และหมอกรสั ไนย หวังรังสมิ ากลุ เวลานั้น
ท่านทั้งสองเป็นนักศึกษาอยู่ที่กรุงเทพฯ(ไม่ใช่นักศึกษาพระคริสตธรรม)ได้ติดตามข้าพเจ้าไป ถึงเชียงราย
เพราะอยากจะไปเห็นคริสตจักร เพราะครสิ ตจักรแห่งน้เี ป็นที่รู้จกั กันในคณะเพรสไบทีเรียนท่ัวประเทศไทย
(ในเวลาน้ัน) เพราะว่าในอดีตมีมิชชันนารีชาวอเมริกันครอบครัวหนึ่งได้เป็นผู้นา บุกเบิกจับจองที่ดิน
จานวนหลายพันไร่ และได้รวบรวมคริสเตียนจากคริสตจักรต่างๆทางภาคเหนือให้มาอยู่รวมกันประมาณ
60 ครอบครัว โดยมีโครงการทางด้านเกษตรและคาดหวังผลทางด้านฝ่ายวิญญาณว่าจะเป็นคริสตจักร
ตวั อย่าง

ในระหวา่ งเดนิ ทางจากจังหวดั ลาปางไปเชียงราย ข้าพเจ้าไดส้ งั เกตเห็นท่านท้ังสองทีไ่ ปกับข้าพเจ้า
คุยกันตลอดทางแต่ไม่รู้ว่าคุยกันเรื่องอะไรบ้าง เพราะนั่งที่น่ังเบาะคนละแถวกัน เมื่อรถวิ่งไปถึงจังหวัด
พะเยา มีผู้โดยสารคนหนึ่งที่นงั่ อยู่กับท่านทั้งสองลงไป ข้าพเจ้าจึงได้ขยบั ไปนั่งกับทา่ นท้ังสองและมีโอกาส
คุยกัน ข้าพเจ้าได้ยกเอาคาอธิบายของวิทยากรในค่ายผู้นาอนุชนที่ลาปาง (มีวิทยากรหลายท่าน) ข้ึนมา
บอกกับทา่ นทง้ั สองวา่ วิธีแกป้ ญั หาต่างๆของอนชุ นตามท่ีวิทยากรท่านอืน่ ๆ ได้แนะนาในคา่ ยขา้ พเจ้าได้ทา

7

หมดแล้วในคริสตจักรที่ข้าพเจ้าอยู่แต่กไ็ ม่สามารถแก้ปัญหาทแ่ี ท้จรงิ ได้ แล้วทา่ นทั้งสองบอกขา้ พเจ้าเป็น
เสยี งเดียวกันว่า “ใชแ่ ล้ว น่นั เป็นการแก้ปญั หาท่ผี ิวเผนิ และภายนอกถ้าจะแก้ปัญหาท่ีแทจ้ รงิ ต้องให้อนุชน
ต้อนรับพระเยซูคริสต์เป็นส่วนตัว ให้เขารู้จักพระเยซูคริสต์ในชีวิตอย่างแท้จริง” คานี้ข้าพเจ้าไม่เข้าใจแต่ก็
ไม่ได้โต้ตอบอะไรอีกเพียงแต่นึกในใจว่าต้อนรับพระเยซูอย่างไรอีกเพราะเขาเหล่านั้นก็เป็นคริสเตียนอยู่
แลว้

ทา่ นทงั้ สองพักอย่ทู ี่บ้านข้าพเจา้ สองวัน ขา้ พเจ้าสงั เกตเห็นทั้งสองท่านคุยกนั ไมว่ ่าจะเปน็ เวลาเดิน
เล่น พักผอ่ น อยู่ในห้องนอน หรอื ทาอะไรอย่กู ็ตาม ท้ังสองท่านจะคุยไม่รจู้ ักเบ่ือเหมือนหนุ่มสาวท่ีเพิ่งบอก
รักกัน ข้าพเจ้าแปลกใจท่ที ง้ั สองท่านเป็นเพือ่ นกัน อยกู่ รุงเทพฯดว้ ยกันแตท่ าไมคยุ กนั เหมือนกับไม่เคยพบ
กันเป็นเวลาหลายปีด้วยวาจาที่สุภาพอ่อนโยน ข้าพเจ้าได้แอบฟังการคุยของท้ังสองท่านหลายครั้ง ก็รู้ว่า
ทั้งสองได้พรรณาถึงพระคุณความรักของพระเจ้า แบ่งปันถึงประสบการณ์แห่งพระพรต่าง ๆ เป็นเรื่องของ
ฝ่ายวิญญาณทั้งสิ้น ข้าพเจ้าแปลกใจที่ไม่เคยพบเห็นเช่นนี้มาก่อน ข้าพเจ้าเห็นถึงชีวิต นิสัยใจคอ และ
การถ่อมตัวถ่อมใจของท่านทั้งสอง สะท้อนให้ข้าพเจ้าเห็นว่าชีวิตน้ันสูงเหลือเกินเมื่อเปรียบเทียบกับการ
เป็นคริสเตียนของตัวเองแล้วรู้สึกว่าตัวเองไม่มีพระเจ้าเสียแล้ว ดังน้ันจึงเกิดความหิวกระหายที่จะได้รับ
ชวี ติ แบบนั้น ในเวลาทีเ่ ราอยู่ด้วยกันสองวัน ทั้งสองท่านไม่เคยบอกหรือพูดกับขา้ พเจ้าถึงเร่ืองการกลับ
ใจใหม่ ชีวิตใหม่หรือการบงั เกดิ ใหม่เลย

เวลำของพระเจ้ำ

หลังจากท่ีอาจารย์ทองหล่อ และหมอกรัสไนย กลับกรุงเทพไม่กี่วัน ทางคริสตจักรของข้าพเจ้ามี
การประชุมธรรมกิจคริสจักรซ่ึงประกอบด้วยผู้ปกครองท้ังหมด (ไม่มีศิษยาภิบาล) เวลานั้นทางคณะธรรม
กิจได้ขอใหข้ ้าพเจ้าได้เขา้ รว่ มประชุมดว้ ยในฐานะผู้นาอนชุ นเพอ่ื จะปรึกษางานหลายอย่าง

ในที่ประชุมน้ันข้าพเจ้าได้เสนอขอความเห็นชอบจากคณะธรรมกิจว่าข้าพเจ้าจะตั้งกลุ่มอธิษฐาน
ของอนุชนเพราะว่ามีปัญหาหลายอย่างเกิดขึ้นกับกลุ่มอนุชนและข้าพเจ้าเองก็จะย้ายไปทางานที่อื่น
ขอบคณุ พระเจา้ เม่ือข้าพเจ้าเอย่ การต้ังกลมุ่ อธิษฐานขน้ึ มา คณะผู้ปกครองทัง้ หมดเหน็ ชอบและสนับสนุน
ด้วย ซ่ึงก่อนหน้านี้ไม่เคยมีกลุ่มอธิษฐาน กลุ่มศึกษาพระคัมภีร์ตามบ้าน หรือกลุ่มเซลล์ในคริสตจักร
นอกจากการนมัสการวันอาทติ ย์เทา่ น้ัน เหตุที่ทางผปู้ กครองสนบั สนนุ ก็เพราะมีผปู้ กครองบาง

8

ท่านเพ่ิงกลับจากการสัมมนาเพ่ิมพูนคริสตจักรท่ี หนองแก อ.หัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์ ได้รายงานว่า
วิทยากรจากต่างประเทศ (ถา้ จาไม่ผดิ กค็ ือจากประเทศอินโดนีเซีย) ไดแ้ บ่งปันประสบการณข์ องการอวยพร
ของพระเจ้า เมื่อคริสตจักรของเขาได้อธิษฐานเป็นลูกโซ่ แล้วพระเจ้าได้ทรงทาการอัศจรรย์ในคริสตจักร
เปน็ ที่ประทับใจมาก ฉะนนั้ ขา้ พเจา้ จงึ ไดร้ บั การสนับสนุน ไมเ่ พยี งแต่ตั้งกลุ่มอธิษฐานสาหรับอนชุ นเท่าน้ัน
ทีป่ ระชมุ ไดต้ กลงใหม้ ีกลมุ่ อธิษฐานทุกวัน โดยแบง่ เป็นเขต ๆ ตามลาดับต้ังหัวบา้ นจนถงึ ทา้ ยบ้าน และคืน
วันอาทิตยย์ กใหเ้ ปน็ วนั ของอนชุ น

เรมิ่ กลมุ่ อธิษฐำน

ทางคณะธรรมกิจได้กาหนดให้เขตบ้านของข้าพเจ้า (บ้านเมอื งงมิ ) ประชมุ อธษิ ฐานในคืนวันจันทร์
แต่เน่ืองจากความหิวกระหายและความกระตือรือร้นของข้าพเจ้าจึงได้จัดให้มีประชุมข้ึนในเขตพื้นที่บ้าน
ของข้าพเจ้าทุกคืน (โดยข้าพเจ้าเป็นผู้นากลุ่มเอง) จนถึงวันอาทิตย์ซ่ึงเป็นวันของอนุชน และข้าพเจ้าได้ไป
นากลุม่ อนุชนอีกและไดพ้ บกับองคพ์ ระผเู้ ป็นเจ้าในคืนน้ัน ตามทไ่ี ด้กล่าวมาแลว้ ตอนตน้

การประชุมอธิษฐานในเขตหมู่บ้านของข้าพเจ้าซึ่งมีอยู่เกือบร้อยครอบครัวยังดาเนินต่อไปทุกคืน
และย่ิงเข้มแข็งข้ึนเมื่อข้าพเจ้าได้เป็นพยานถึงชีวิตใหม่ท่ีได้รับจากพระเจ้าโดยตรงไม่ใช่เป็นการพยายาม
กลับใจด้วยตัวเองอีกเหมือนที่ได้กล่าวมาแล้ว พน่ี อ้ งทไี่ ด้ชื่อว่าเป็นคริสเตียนอยู่แล้วมีความหิวกระหายพา
กันมาประชุมทุกคืน คืนละ 20 - 30 คนและเพ่ิมจานวนขึ้นเรื่อย ๆ บางวันข้าพเจ้าได้มีโปรแกรมไปนา
ประชมุ ในเขตอนื่ ด้วยซงึ่ ห่างออกจากบ้านของเราออกไปอีก 1, 2 และ3 กม. พน่ี อ้ งในหมู่บ้านของเรายังเดิน
ตามไปด้วยเป็นกลุ่ม 20 - 30 คน นีค่ อื จุดเริม่ ตน้ ของความหิวกระหายท่เี กดิ ขึ้นอย่างแท้จริง

เก็บเก่ยี วไม่เป็น

ในเวลาน้นั ข้าพเจา้ กลายเปน็ นักเทศน์มวยวัด (มวยไม่มีครู) โดยปรยิ ายและจะต้องเทศนาเกือบทุก
คืนในช่วงแรกท่ีมีการเทศน์-สอน ข้าพเจ้าขอให้ผู้ปกครองท่านหน่ึงท่ีเป็นเพ่ือนสนิทกับคุณพ่อของข้าพเจ้า
และท่านไดน้ าครอบครัวของเรามาเช่ือพระเจา้ ดว้ ย (ผป.แกว้ สนทิ ) ให้มาเทศนาและแบ่งปันพระวจนะของ
พระเจ้า การเทศนาหรือการแบง่ ปนั ของท่านก็อยใู่ นลักษณะเดียวกนั กับข้าพเจา้ คอื มวยวัด ผปู้ กครองท่าน

9

น้ี ท่านได้รับเชื่อตอนหนุ่ม ๆ จากคาเทศนาและการประกาศของ ดร.ซง ที่จังหวัดแพร่ และท่านได้รับ
ประสบการณเ์ จิมด้วยไฟแหง่ การฟื้นฟู ทา่ นกระตอื รือร้นในการประกาศพระกิตติคุณ ท่านได้นาคุณพ่อของ
ข้าพเจ้ารับเช่ือซ่ึงเป็นจดุ เรม่ิ ต้นในเวลาต่อมาไม่นานมีเพือ่ นบ้านรับเชื่อรวมกันป็นสิบครอบครวั แล้วอพยพ
จากอาเภอปงแล้วมาอยู่ท่ีหมู่บ้านเมืองงิม อ.เมืองเชียงรายในปัจจุบันขณะน้ี (คศ.2016) ในหมู่บ้านน้ีมี
สมาชิกประมาณหน่ึงร้อยกว่าครอบครัว เดิมทีก็เป็นหมวด1 หรือเขต 1 ของคริสตจักรฟาร์มสัมพันธกิจ
เด๋ยี วนแ้ี ยกออกมาแล้ว

สาหรับผู้ปกครองท่านนื้ ท่านได้รับไฟแห่งการฟ้ืนฟูต้ังแต่รับเชื่อ ชีวิตของท่านร้อนรนด้วยพระ
วญิ ญาณบรสิ ุทธิเ์ สมอต้นเสมอปลาย เมอ่ื คณะเพนเทคอสเข้าไปในเชยี งราย ทา่ นไดอ้ อกจากคริสตจักรของ
เราไปอยู่กับกลุ่มนี้ เน่ืองด้วยความไม่อ่ิมไม่เต็มในการเป็นคริสเตียนของท่านในเวลาท่ีผ่านมา กล่าวคือ
คนอ่ืนไม่ได้ว่ิง (ทางฝ่ายวิญญาณ) ตามท่าน และสิ่งท่ีท่านปรารถนาที่จะได้รับการเสริมสร้างก็ไม่ได้รับ มี
หลายคนพูดในทางหัวเราะเยาะท่าน เมื่อการฟ้ืนฟูมาถึงหมู่บ้านของเรา พวกเราก็ได้รับท่านมาช่วย
สนับสนุนในทางฝ่ายวิญญาณเต็มท่ี ท่านเองก็อธิษฐานและพยายามที่จะเข้ามาช่วยพวกเราในลักษณะนี้
หลายปีมาแล้ว ชีวิตของท่านเป็นชีวิตท่ีท้าทายและหนุนใจพวกเราตลอดเวลาที่ชีวิตของท่านมอี ยู่ และใน
ทส่ี ดุ ทา่ นกไ็ ด้จากไปอยู่กบั พระเจา้ เม่ืออายุ 90 ปี

ข้าพเจ้าเสยี ดายเวลาและโอกาสช่วงตน้ ๆ ทขี่ ้าพเจา้ เกย่ี วไม่เป็น หมายถงึ การนาแตล่ ะคนทเี่ ปิดใจ
หวิ กระหายอยู่แลว้ ต้อนรับพระเยซู หรอื นาเขาใหถ้ ึงการบงั เกดิ ใหม่ ปล่อยใหค้ นเหลา่ นัน้ ท่เี ปน็ เหมือนเมล็ด
ขา้ วทส่ี กุ เตม็ ทแี่ ล้วลว่ งหลน่ ไป บางคนก็พลาดโอกาสในช่วงที่ติดตามแสวงหาเปน็ เวลาหลายเดอื น เปน็ ปีก็
มี บางครง้ั หลงั จากเทศนา - สอนพระวจนะ และอธษิ ฐานปดิ ประชุมแล้ว พวกเขาก็ยงั ไม่ยอมกลับ ขา้ พเจ้า
ไม่รู้จะทาอย่างไรต่อไป ท้ัง ๆ ท่ีตนเองอยากจะให้ทุกคนได้รับชีวิตใหม่ มีประสบการณ์และสัมผัส เหมือน
อย่างท่ตี นเองสัมผัสอยู่ ทเ่ี ป็นเช่นน้เี พราะ

1. เปน็ ประสบการณใ์ หม่ ท่ีบงั เกดิ ขนึ้ กับข้าพเจ้าซึ่งตัวเองก็ไม่เขา้ ใจและภายในคริสตจักรของเราก็
ไม่มีใครอธิบายได้ว่าประสบการณ์นี้คืออะไร แม้แต่ศัพท์คาว่า “ชีวิตใหม่ หรือ บังเกิดใหม่” ก็
ยงั ไม่ได้นามาใชใ้ นระยะแรก

2. ประสบการณ์แห่งการมีชีวิตใหม่และบังเกิดใหม่ของข้าพเจ้าเกิดขึ้นโดยตรงจากพระวิญญาณ
บรสิ ุทธิ์ ไมม่ ีใครแนะนา หรอื อธิบายเป็นข้นั ตอนเหมอื นท่ีเรานาคนอนื่ อยู่ในเวลานี้

10

3. การบังเกิดใหม่ของข้าพเจ้าไม่ธรรมดา แต่ชีวิตของข้าพเจ้าเต็มล้นด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์
ทนั ทแี ละไฟของพระเจา้ ได้ลุกโชตอิ ยู่ในชวี ติ จนไม่สามารถท่จี ะหยุดน่งิ โดยไม่อธิษฐาน อ่านพระ
คมั ภีร์ ประกาศ รับใช้พระองคด์ ว้ ยใจรอ้ นรนได้ ถงึ กระนัน้ ข้าพเจ้ากย็ งั ขาดประสบการณ์ ความรู้
ความเข้าใจ ท่ีจะนาคนอื่นให้เขา้ ใจถึงประสบการณก์ ารบงั เกดิ ใหม่ได้

กำรสัมผสั พิเศษของพระวญิ ญำณบริสทุ ธ์ิ

ในคืนวันหนึ่งข้าพเจ้านอนไม่หลับเพราะได้รับสันติสุขในพระวิญญาณอย่างเต็มเปี่ยม ข้าพเจ้าจึง
อธิษฐานและทูลกับพระองค์ว่า ขอให้มีครูมาแทนข้าพเจ้า เวลานั้นข้าพเจ้าเป็นครูสอนอยู่ใน รร.คริสเตียน
ไพศาลศาสตร์ ซ่ึงเป็นโรงเรียนของคริสตจักร มีตั้งแต่ชั้นอนุบาลถึงชั้นมศ.3 (ในเวลาน้ัน) และข้าพเจ้าจะ
สนองพระคณุ ของพระองคโ์ ดยการถวายชวี ิตออกไปรับใชพ้ ระองค์ตามแตพ่ ระองค์จะทรงนา โดยทไ่ี ม่ได้คิด
คานึงถึงรายไดห้ รือคา่ ตอบแทนใด ๆ ทง้ั สน้ิ

วันรุ่งขึ้น สันติสุขของพระเจ้ายังเต็มเปี่ยมอยู่ในชีวิตขณะที่อยู่ท่ีโรงเรียน ช่ัวโมงแรกข้าพเจ้าได้
มอบหมายให้นักเรียนทาแบบฝึกหัดและข้าพเจ้าน่ังอยู่ที่โต๊ะครู ข้าพเจ้าได้ยินเสียงเพลงดังก้องอยู่ในใจ
ชัดเจนมาก ซ่ึงเพลงน้ันเป็นเพลงเก่าแก่ที่ไม่มีใครนามาร้องหลายปีแล้ว เพลงน้ันมีเน้ือร้องว่า “เมื่อข้าฯ
รู้สึกมีพระวิญญาณอยู่ในใจของข้าฯ จะอธิษฐาน......” เสียงเพลงน้ันเร่งเร้าข้าพเจ้าจนอยู่ไม่ได้จึงต้องเดิน
ออกไปนอกห้องและน่ังลงที่ม้ายาวระเบียงห้องและอธิษฐานกับพระเจ้าว่า “ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์
ขอบคุณพระองค์ เด๋ียวน้ีข้าพระองค์รู้ว่า พระองค์ทรงสถิตอยู่ข้าพระองค์และข้าพระองค์ไม่รู้จะทาอย่างไร
ขอทรงตรสั กับขา้ พระองค์เถิด และข้าพระองค์จะทาทุกอย่างเพ่ือพระองค์” คาอธิษฐานประโยคหลงั นี้ไม่ได้
เกิดจากความคิดหรือเป็นความตั้งใจ คือไม่ได้เป็นคาอธิษฐานของตัวเองแต่เป็นคาอธิษฐานโดยการดลใจ
ของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ขณะนั้นข้าพเจ้าขนลุกซู่สั่นไปท้ังตัวและน้าตาไหลพร่ังพรูออกมาอีกครั้งหนึ่ง
เหมือนตอนที่บังเกิดใหม่ เมื่อข้าพเจ้าสงบคอยฟังเสียงของพระองค์อยู่ครู่หน่ึงก็ได้ความคิดและรู้ว่าจะทา
อย่างไร เพื่อนาคนที่มาร่วมประชุมกับเราด้วยใจหิวกระหายอยู่แล้วให้รับชีวิตใหม่ ถึงกระน้ันข้าพเจ้าก็ยัง
ไม่ได้ออกไปรับใช้พระเจ้าทนั ที

หมายเหตุ การอธิษฐานในคร้ังน้ี ข้าพเจ้ามีความรู้สึกว่าไม่อยากจะใช้คาว่า “อธิษฐาน” เพราะ
เหมอื นกับได้นัง่ คยุ กบั ใครคนหน่ึง (พระเจ้า) เพราะมคี วามสมั พนั ธใ์ กล้ชดิ มาก

11

2. พระวิญญำณบรสิ ทุ ธ์เิ สดจ็ เยีย่ มเยียนในกลุ่มอธษิ ฐำนครั้งแรก

ในคืนนั้นเอง หลังจากที่ข้าพเจ้าได้ความคิดจากที่พระเจ้าทรงสาแดงท่ีโรงเรียนแล้ว ข้าพเจ้าก็
นามาปฏิบัติในกลุ่มอธิษฐาน คือเนื่องจากพวกเราคุ้นเคยกับการประชุมนมัสการพระเจ้าตามระเบียบพิธี
ไมว่ า่ จะในคริสตจักร ในกลุ่มย่อย หรือประชมุ พเิ ศษใด ๆ ก็ตาม กจ็ ะมผี ู้นาโปรแกรมตามลาดับข้ันตอนท่ีได้
จัดไว้แล้ว จนถึงอธษิ ฐานปดิ ประชุมแลว้ กถ็ ือวา่ สิ้นสุดการประชุมนั้น

ในคืนวันนั้น ข้าพเจ้าไม่ได้ยกเลิกระเบียบโปรแกรมการประชุม แต่หลังจากน้ันข้าพเจ้าประกาศ
เชิญชวนว่า ถ้าผู้ใดต้องการท่ีจะอยู่ต่อเพื่อ “สนทนาธรรม” (ข้าพเจ้าไม่รู้จะใช้คาอะไรเพราะไม่เคยเรียนรู้
และมปี ระสบการณม์ าก่อน) ก็ใหอ้ ยตู่ ่อ ถ้าใครอยากจะกลับก็กลับได้ มพี ่นี อ้ งสว่ นหน่ึงกลับไป อีกส่วนหน่ึง
ประมาณ 30 คนอยู่ร่วมสนทนาและอภิปรายถึงปัญหาต่าง ๆ ในชีวิต บรรยากาศเข้มข้นข้ึนเมื่อมีคาถาม
หรือข้อข้องใจ พวกเราช่วยกันค้นหาคาตอบจากพระคัมภีร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเม่ือเราอภิปรายกันถึงเร่ือง
ของความบาปพระเจา้ ได้ทรงเคลอื่ นไหวท่ามกลางพวกเรา จนทุกคนรู้สึกเสียใจในความผิดบาปของตนเอง
ซึ่งได้อ่านพบในพระคัมภีร์กาลาเทีย 5:19 - 21 ท่ีบอกว่า การงานของเนื้อหนังนั้นเห็นได้ชัดคือ การล่วง
ประเวณี การโสโครก การลามก การนับถือรูปเคารพ การถือวิทยาคม การเป็นศัตรูกัน การใฝ่สูง การทุ่ม
เถียงกัน การแตกกกกัน การอิจฉากัน การเมาเหล้า การเล่นเป็นพาลเกเร และการอ่ืน ๆ ในทานองนี้อีก
เหมือนที่ข้าพเจ้าได้เตือนท่านมาก่อน บัดน้ีข้าพเจ้าขอเตือนท่านเหมือนกันที่เคยเตือนมาแล้วว่าคนที่
ประพฤตเิ ชน่ น้ันจะไมม่ ีส่วนในแผน่ ดนิ พระเจา้

ขณะที่อ่านและอภิปรายถึงลักษณะความบาปเหล่านี้อยู่ เริ่มได้ยินเสียงร้องไห้จากคนหน่ึง เป็น
สองคน สามคน ขยายต่อ ๆ ไป จนในท่ีสุดข้าพเจ้าได้บอกให้ที่ประชุมอธิษฐานสารภาพความผิดบาปของ
ตัวเอง และเสียงร้องไห้ก็ระเบิดดังข้ึนพร้อม ๆ กันหลายคนด้วยการสานึกและเสียใจในความผิดบาปจน
ข้าพเจ้ารู้สึกตกใจ เพราะเสียงร้องไห้ดังมากในเวลาเกือบเท่ียงคืน แต่ก็ไม่รู้จะควบคุมอย่างไร จึงปล่อยให้
พวกเขาระบายความทุกข์ในใจและประจานความบาปของตนออกมาให้หมด บางคนล้มลงถึงพ้ืน (น่ังกับ
พ้ืนอยู่แล้ว) ตีอกชกหัวตัวเองด้วยความเสียใจ เมื่อเสียงร้องไห้เงียบลงแล้ว ข้าพเจ้าเร่ิมต้นถามว่าเป็น
อย่างไร พวกเขาแย่งกันพดู ถึงความบาปของตนเองทไี่ ด้รับการอภยั แล้ว และบางคนยังร้องไห้ต่ออีกเพราะ
เสียใจมาก แต่บางคนก็เริ่มหัวเราะด้วยความชื่นชมยินดี ข้าพเจ้าไม่เข้าใจบรรยากาศในเวลานั้น ทั้งกังวล
กบั เสยี งรอ้ งไห้ที่ดังมากพร้อมกันหลายคน และช่นื ชมยนิ ดีกับคนเหลา่ นนั้ ด้วย

12

ข้าพเจ้าขอย้อนถึงบรรยากาศการประชุมของพวกเรา ในอดีตไม่เคยมีการอธิษฐานเสียงดังอย่าง
มากกด็ ังพอทปี่ ระชุมน้นั ได้ยิน ไมเ่ คยเห็นใครรอ้ งไห้ในท่ีประชุมและไม่เคยมีการอธิษฐานออกเสยี งพร้อม ๆ
กัน นอกจากมีบางคนเคยเห็นบรรยากาศการประชุมของกลุ่มเพนเทคอสเท่านั้น ซ่ึงบรรยากาศนั้นอยู่
ห่างไกลจากพวกเรามากในเวลาน้ัน พวกเขาได้เริ่มแบ่งปันจากสิ่งที่ตนเองได้สัมผัส เป็นสิ่งท่ีแปลกใหม่ไม่
เคยเขา้ ใจมาก่อน เป็นสันติสุขและความช่ืนชมยินดีอยา่ งยิ่งที่ได้เกิดขึ้นเวลานั้น ในกลมุ่ นีม้ เี ดก็ นักเรียนช้ัน
ป.5 รวมอยู่ด้วยประมาณ 4 – 5 คน มีเด็กนักเรียนหญิงคนหน่ึง ช้ัน ป.5 เหมือนกัน ขณะท่ีเขาได้กลับใจ
พร้อมกับคนอ่ืน ๆ ข้าพเจ้าได้ยินเขาร้องไห้และเขาร้องเรียก “พ่อ” สุดเสียงของเขาว่า “คุณพ่อ คุณพ่อ” เขา
บอกว่าเขาได้เห็นพ่ออยู่ในที่อันตรายที่สุด (ปากเหวที่มีไฟลุกไหมอ้ ยู่ข้างลา่ งท่ีน่ากลวั ) และหลังจากน้ันอีก
ไมน่ าน คุณพอ่ ของเขาก็กลบั ใจเอาจรงิ เอาจงั กับพระเจา้

ครทู โ่ี รงเรียนประหลาดใจในวันรงุ่ ขึ้น (หลงั จากท่เี ดก็ นักเรียนไดส้ มั ผสั กับชวี ติ ใหม่แลว้ ) ขณะที่พวก
ครูหลายคนนั่งคุยกันอยู่ที่ห้องพักครูในช่วงเลิกพกั นักเรียนกลุ่มเดียวกันที่ได้กลับใจใหมใ่ นคืนท่ีผ่านไป ได้
เดินร้องไห้ตามกันไปที่ห้องพักครู ทาให้พวกครูตกใจคิดว่ามีเหตุไม่ดีอะไรเกิดข้ึนกับนักเรียน แต่ข้าพเจ้า
ทราบจากคาพยานของพวกเขาตอนกลางคืนที่ผ่านมาแล้วว่าพวกเขาจะมาขอโทษครูคนหน่ึงท่ีพวกเขาได้
ทาผิดต่อครูคนน้ันตั้งแต่ปีกลาย โดยท่ีพวกเขาได้แสดงความไม่พอใจกับครูและได้พูดลับหลังในทางที่ไม่
สมควรต่อครูคนน้ัน โดยที่ครูคนนั้นไม่รู้ด้วยซ้าไป แต่พวกเด็กนักเรียนต้องการที่จะขอโทษครู ข้าพเจ้าจึง
ชวนครูคนนั้นออกไปหาเด็ก พวกเขาได้กล่าวคาขอโทษครู ท่ีได้ว่าให้ครูลับหลัง พวกเขาได้อธิษฐาน
สารภาพผิดตอ่ หน้าครูคนน้ันอีกครงั้ หนง่ึ คนหนึ่งในกล่มุ เด็ก 5 คน นัน้ คือ ศจ.ดร.บรรจบ กสุ าวดี ท่ีรับ
ใช้พระเจ้าอยู่ในปัจจุบัน เหตุการณ์ท่ีเกิดข้ึนน้ีเป็นท่ีประทับใจและเป็นท่ีประหลาดใจในหมู่พวกครูและ
นกั เรยี นอกี หลายคน และมสี ว่ นที่เปน็ ผลต่อเน่ือง ทที่ าใหเ้ กิดการฟ้นื ฟทู โ่ี รงเรยี นในเวลาตอ่ มา

13

3. กำรลกุ ลำมของไฟแหง่ กำรฟื้นฟู

คืนที่สองหลังจากที่พระวิญญาณบริสุทธิ์เสด็จเย่ียมเยียนเราในคืนแรกแล้ว การประชุมอธิษฐาน
ของพวกเราเข้มข้นมากยิ่งข้ึน ในคืนนี้มีผู้เข้าร่วมประชุมประมาณ 30คน หลังจากท่ีปิดประชุมตาม
โปรแกรมแลว้ มคี นอยู่ต่อเพ่ือสนทนาธรรม 20 กว่าคน ในจานวนนีม้ ผี ูท้ ไ่ี ด้กลับใจใหมค่ นื ก่อนอย่คู รบทุกคน
บรรยากาศที่พวกเราสนทนาและศึกษาค้นคว้าจากพระวจนะของพระเจ้านั้น พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรง
เคล่อื นไหวอยูท่ า่ มกลางพวกเราทกุ คนสามารถสัมผสั ได้จนทนไม่ไหว เพราะรู้สึกอยากจะอธิษฐาน ในทนั ใด
น้ัน ขณะท่ีข้าพเจ้าบอกว่าให้เราอธิษฐานกันเถอะ เสียงร้องไห้ได้ดังขึ้นอีกครั้งหนึ่งเหมือนคืนก่อน การ
อธิษฐานเต็มไปด้วยการคร่าครวญร้องไห้เสียใจในความผิดบาปจริง ๆ คนท่ีได้กลับใจใหม่ในคืนก่อนน้ัน
แล้วก็อธษิ ฐานสรรเสริญและขอบคณุ พระเจา้ ทเ่ี หน็ คนอน่ื เสียใจในบาปและสารภาพต่อพระเจ้า ในเวลาน้ัน
ขา้ พเจา้ ในฐานะผ้นู า ยังไมร่ แู้ ละไมจ่ าข้อพระคัมภีรเ์ ก่ียวกับพระสญั ญาของพระเจ้าทเี่ กย่ี วกบั การอภัยโทษ
บาปและการรบั สทิ ธเิ ปน็ บตุ รของพระเจ้า ไมม่ ีการท้าทายเชญิ ชวนใด ๆ ทง้ั ส้ิน แตบ่ รรยากาศลน่ื ไหลไปโดย
กระแสของพระวญิ ญาณบรสิ ทุ ธิ์จนถงึ จดุ ท่ที นไม่ไหวแล้วกช็ วนกนั อธษิ ฐานเทา่ นั้น

หลังจากท่ีเสียงอธิษฐานจบลง ข้าพเจ้าก็เริ่มถามเหมือนคืนก่อนว่าเป็นอย่างไร พวกเขาต่างก็ตอบ
ว่าพวกเขาเสียใจเพราะบาปของเขาเยอะเหลือเกิน เยอะกว่าบาปของคนอื่น บางคนบอกว่าไม่ใช่ บาปของ
เขาเยอะกว่าอกี ตา่ งคนตา่ งแย่งพูดประจานบาปและชีวิตเก่าของตัวเอง แตส่ ิ่งทส่ี าคญั คือพวกเขาแน่ใจว่า
ได้รับการอภัยโทษจากพระเจ้าแล้ว และทุกคนได้รับสันติสุขและความชื่นชมยินดีอย่างเต็มเปี่ยม อย่างไม่
เคยพบมากอ่ น

การสนทนาและแบ่งปันกันคืนน้ันดาเนินไปจนถึงเกือบตีสอง หลังจากนั้นมีเหตุการณ์ท่ีเกิดขึ้นใน
ลักษณะเดียวกันน้ีในคืนที่ 3 - 4 และต่อไปเร่ือย ๆ เป็นระยะเวลาหลายเดือน จานวนผู้เข้าร่วมประชุม
เพ่มิ ขนึ้ เรอื่ ย ๆ และสมาชกิ ครสิ ตจกั รในเขตอนื่ เมอื่ ได้ยินถึงสิง่ ท่เี กดิ ข้นึ กบั พวกเรากพ็ ากนั มาร่วมดว้ ย

แยง่ กันใช้บ้ำนเปน็ ทีป่ ระชมุ - แย่งกันแบ่งปนั
การประชุมของพวกเราแทนที่จะเป็นคืนวันจันทร์คืนเดียวในระหว่างสัปดาห์ตามที่คณะธรรมกิจ

กาหนดให้ แต่เมื่อมีการเคลื่อนไหวของพระเจ้าท่ามกลางพวกเราอย่างน้ัน การประชุมจึงเกิดข้ึนทุกคืน
ตัง้ แตว่ ันจนั ทร์ - เสาร์ ผ้ทู ่มี ารว่ มประชุมแยง่ กันท่ีอยากจะใหใ้ ช้บ้านของตัวเองเป็นที่ประชุม ดังนั้นจึงต้องมี
การจองวันกนั ไว้ลว่ งหน้าเป็นอาทิตย์ และจะวนเวียนกันอยเู่ ช่นน้ี

14

เมื่อพระเจ้าเสด็จเย่ียมเยียนพวกเราเป็นพิเศษมีการแบ่งปันถึงนิมิต หมายสาคัญและการอัศจรรย์
บางอย่างแต่ละคืน บรรยากาศการประชุมจึงเปลี่ยนแปลงไปจากรูปแบบเดิมโดยสิ้นเชิง จะมีการร้องเพลง
ไม่ใช่ตามระเบียบพิธีอีกต่อไป แต่จะร้องด้วยชีวิต มีการแบ่งปันประสบการณ์ท่ีเกิดข้ึน แบ่งปันพระวจนะ
ของพระเจ้าที่เป็นพระพรประทับใจ และหนุนจิตชูใจคนอื่น เช่น การหายโรคด้วยคาอธิษฐาน การตอบคา
อธิษฐานของพระเจ้าในภาระปญั หาต่าง ๆ สิง่ ที่สาคญั อยา่ งย่ิงก็คอื ทุกคนได้รับการเปลี่ยนแปลงและมีชีวิต
ใหม่ที่แท้จริง การนาประชุมและแบ่งปันพระวจนะของพระเจ้าก็จะมีการแย่งกันจึงต้องมีการจองไว้
ลว่ งหนา้ เชน่ กนั

เยำวชนควำมรู้ชั้น ป.2 เทศนำด้วยฤทธิ์เดช
ในแต่ละคืนจะหาคนเทศนาไม่ยากเลย (ไม่ใช่ตามหลักวิชาการแต่เป็นการแบ่งปันตามที่ตัวเอง

ไดร้ บั จากการอ่านพระวจนะ) ในคืนวนั หนง่ึ มีเยาวชนคนหนึง่ อายุประมาณ 14 – 15 ปี เขามีความรรู้ ะดบั ชั้น
ป.2 ได้เทศนาตามโปรแกรมที่เขาได้จองไว้ ส่ิงที่เขาเน้นในคาเทศนาของเขาคือ “พระเยซูได้ตายบนไม้
กางเขนเพอ่ื คนบาป” สิ่งที่เขาพดู นัน้ แมว้ ่าพวกเราฟังแลว้ ฟังเลา่ ฟังมาตงั้ แตเ่ ด็ก ๆ แต่คืนนนั้ เหมือนกับเป็น
สิ่งใหม่สาหรับพวกเราและมีสิ่งใหม่เกิดขึ้นท่ามกลางพวกเราจริง ๆ อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนคือ มีภรรยา -
สามีคู่หนึ่งท่ีหย่าร้างกันด้วยเรื่องหมางใจและไม่เข้าใจกันได้กลับคืนดีและขอโทษสารภาพต่อกันและกัน
และอีกคหู่ น่ึงซงึ่ เป็นผู้ใหญ่และมีครอบครวั แล้ว ทั้งสองเป็นญาติกันได้ขอร้องให้ข้าพเจ้าพาไปพบกันที่บ้าน
ของคู่กรณี ทั้ง ๆ ทค่ี นน้นั นอนหลบั ไปแลว้ พวกเราต้องไปปลกุ ขน้ึ มาและมีอธิษฐานขอโทษคนื ดีกนั

กำรล้นไหลแห่งควำมยินดี
โดยปกติที่บ้านของข้าพเจ้ามักจะเป็นที่พบปะและชุมนุมกันของชาวบ้านตามความเคยชินของ

ชาวบ้านแบบชุมชนอยู่แล้ว เน่ืองจากท่ีบ้านเป็นบ้านขายของเบ็ดเตล็ดและมีที่น่ังเล่นท่ีสามารถใช้เป็นที่
สนทนาปราศัยอย่างสะดวกอยู่แล้ว ดังนั้นเม่ือมีการอัศ่จรรย์และส่ิงใหม่เกิดขึ้นกับชาวบ้านท่ีบ้านของ
ข้าพเจ้าจึงเป็นเหมือนศูนย์กระจายข่าวในแต่ละวันพี่น้องชาวบ้านจะมาซ้ือของกินของใช้ซ่ึงมีอยู่แห่งเดียว
ในละแวกนั้น ก็นาข่าวแห่งความปิติยินดีการอัศจรรย์ท่ีเกิดขึ้นมาแบ่งปันท่ีบ้าน จากคนในบ้านถึงคนอื่น ๆ
ท่ีมาซ้ือของจาก 2 เป็น 3 - 4 ถึง 10 คน ก็มี แต่ละคนก็จะแบ่งปันถึงประสบการณ์ของตัวเองหรือคนใน
ครอบครัวทพ่ี ระเจา้ อวยพระพรตอบคาอธิษฐาน บางคนมาซือ้ กับข้าวหรอื ของจาเป็นบางอยา่ งแล้วลืมกลับ

15

บ้านเพราะคุยเพลิน ฟังเพลินจนต้องมีคนทางบ้านมาตามก็มี ในแต่ละวันที่บ้านของข้าพเจ้ามีแต่เรื่องฝ่าย
วญิ ญาณเทา่ นน้ั

ในกลมุ่ ผทู้ พี่ บชีวิตใหม่พวกเขามีความปิติยินดีอย่างยิง่ ในความยนิ ดีของพวกเขาได้ล้นออกมาด้วย
การแสดงออกโดยการนาเอาพืชผัก ผลไม้ จากไร่สวน เช่น พริก มะเขือ ผัก แตง หน่อไม้ อ่ืน ๆ มาแบ่งปัน
ให้แก่ครอบครัวของข้าพเจ้าไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งนี้ไม่ใช่เพราะความเป็นอยู่ของข้าพเจ้าลาบาก แต่เป็นการ
แสดงออกถึงความปิติยินดีในพระคุณของพระเจ้าท่ีล้นไหลออกมา เพราะพวกเขาอยากจะสนองพระคุณ
ของพระเจ้า พวกเขาถือว่าข้าพเจ้ามสี ่วนเป็นจุดเรม่ิ ต้นทน่ี ามาถึงชวี ิตใหม่ และพระพรย่ิงใหญข่ องพระองค์
และเวลาเดยี วกันขา้ พเจา้ ก็ไดก้ ลายเป็นผเู้ ลยี้ ง ผู้นาของพวกเขาโดยปรยิ ายเปน็ เวลาประมาณ 4 ปี

ถนนชีวติ ใหม่
การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับชาวบ้านท่ีกลับใจใหมไ่ ม่เพียงแต่ทางด้านฝ่ายวิญญาณเท่านั้น ยังมี

ผลต่อชีวิตในสังคมด้วย โดยปกติชาวบ้านมักจะเป็นคนหัวดื้อหัวแข็ง ไม่ค่อยให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าท่ี
ทางบ้านเมือง (ผู้ใหญ่บ้าน) โดยเฉพาะงานพัฒนาหมู่บ้าน-ชุมชนให้น่าอยู่ หรืองานบริการที่เป็นสาธารณะ
ประโยชน์ท่ัวไป แต่หลงั จากชาวบ้านได้รับชีวิตใหม่แล้วพวกเขาปรึกษากนั และพฒั นาหมู่บ้านและทาถนน
โดยที่ไม่มีผู้ใหญ่บ้านหรือเจ้าหน้าที่ทางบ้านเมืองบอกหรือขอร้องแต่อย่างใด ความยาวของถนนนั้น
มากกวา่ 100 เมตร

โดยปกตถิ ้าถกู เกณฑ์ให้ทาเหมือนตอนพวกเขายงั ไม่มีชีวิตใหม่ก็ไม่มใี ครอยากทา สว่ นมากกจ็ ะส่ง
เด็กหรือผู้หญิงมาทาแทนและใช้เวลา 2 - 3 วันกว่าจะสาเร็จ แต่ในคร้ังน้ี พวกเขาใชเ้ วลาเพียงไมก่ ่ีชวั่ โมงก็
เสรจ็ เรียบรอ้ ย พวกเขาตงั้ ช่อื พูดกันเลน่ ๆ วา่ “ถนนชวี ิตใหม่”

ควำมหวิ กระหำยฝ่ำยวิญญำณ
ในเวลาน้ันพวกเราเห็นถึงการเคล่ือนไหวของพระเจ้าอย่างแท้จริง จากการสังเกตจะเห็นได้ว่า แม้

ใครจะอยู่ที่ไหนกับใครก็จะคุยกันถึงเรื่องชีวิตใหม่หรือเร่ืองฝ่ายวิญญาณเท่านั้น ไม่ว่าท่ีบ้าน ท่ีสวน ท่ีเก่ียว
ข้าวดานา ที่ทางานด้วยกัน ก็จะแบ่งปันถึงประสบการณ์ของตัวเอง คนท่ีงานอยู่ด้วยกันเวลาหยุด
รับประทานอาหารกลางวันก็ยังใช้เวลาอธิษฐานด้วยกัน (ไม่ใช่อธิษฐานสาหรับอาหาร) เป็นการอธิษฐาน
ขอบคุณพระเจา้ ในเรื่องต่าง ๆ ทพี่ วกเขาได้แบ่งปันและอธิษฐานเผื่องานของพระเจา้ ทจ่ี ะดาเนนิ ตอ่ ไป

ในฤดทู านา ชาวนาผชู้ ายหลายคนต้องนอนอยู่ทที่ ุง่ นา แต่เวลากลางคืนเขาต้องเดินลยุ น้าลุยโคลน
เข้ามาในหมูบ่ ้านเพื่อประชุมอธษิ ฐาน เมื่อเลกิ ประชุมพวกเขาเดนิ ทางกลับไปนอนท่ที ุ่งนาอีก วนั อาทิตย์

16

ตอนบ่ายทางคริสตจักรไม่มีกิจกรรมอะไร พวกคนหนุ่มบางคนพากันไปท่ีกระท่อมนาและใช้เวลาอธิษฐาน
อยู่ด้วยกันเป็นชั่วโมง ๆ บรรยากาศเช่นน้ีทาให้ผู้ท่ียังไม่ได้กลับใจ (รับชีวิตใหม่) มีใจหิวกระหายและ
แสวงหาพระเจ้า คนท่ชี วี ติ แลว้ มีความหวิ กระหายท่ีจะรู้จกั พระเจา้ มากยิ่งขึน้

เวลำไมเ่ ป็นอปุ สรรค
พวกเราเร่ิมประชุมของแต่ละวันในเวลา 19.00 น. แต่ส่วนมากไปก่อนเวลาเป็นชั่วโมง เราใช้เวลา

ร้องเพลงแบ่งปันประสบการณ์และเรียนพระคัมภีร์ประมาณ 3 ช่ัวโมง หลังจากนั้น มีการถามตอบปัญหา
นอกโปรแกรมไปจนถงึ 5 ท่มุ เท่ยี งคืน บางคนื ถงึ ตีหนึง่ กม็ ี ผูท้ อี่ ยู่รว่ มประชมุ ไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผใู้ หญ่จะ
มีความกระตือรือรน้ อย่างมาก

ระยะทำงไมเ่ ป็นอุปสรรค
เวลาน้ันในหมู่บ้านของเรายังไม่ได้รับการพัฒนาเท่าที่ควร ไม่มีรถโดยสารประจาหมู่บ้านหรือ

รถยนต์ส่วนตัว ถนนในหมู่บ้านของเรายังไม่เป็นถนนลาดยางหรือเทคอนกรีตและไม่ใช่ถนนลูกรัง แต่เป็น
ถนนลาดโคลนในฤดฝู นและกลบด้วยฝุ่นในฤดูร้อน แต่สิ่งเหลา่ นี้ไม่เป็นอุปสรรคสาหรับพวกเราทีจ่ ะเดินลุย
น้าลุยโคลนเป็นระยะทาง 1, 2 และ 3 กม. เพื่อไปร่วมประชุมตามบ้านไม่ว่าจะเป็นเวลากลางวันของวัน
อาทิตย์ที่จะเดินไปโบสถ์ (บ้านเราอยู่ห่างจากโบสถ์ 3 กม.) หรือเวลากลางคืนเพื่อไปร่วมประชุมอธิษฐาน
กับเขตอนื่ ท่เี ขาเชญิ ไป บางคืนฝนตกพวกเราก็ใชผ้ ้าพลาสติกคลุมบ้าง เสอ้ื กันฝนบ้าง กลางร่มบา้ ง ระหว่าง
ทางบางช่วงน้าท่วมลึกถึงเข่าและขา (ฤดูน้าหลาก) พวกเราก็ไม่ย่อท้อ บางคนใส่กางเกงขาสั้นและ
ผา้ ขาวมา้ บางคนยอมให้กางเกงเปยี กและเตรียมเอาตวั ใหม่ไปเปลีย่ นที่บา้ นทีใ่ ชป้ ระชมุ

ควำมมืดไมเ่ ปน็ อุปสรรค
บางคร้ังไฟฟ้าดับในเวลากลางคืนขณะท่ีมีประชมุ พวกเราก็ร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าและใชเ้ วลา

นั้นอธิษฐานด้วยกันอย่างมีชีวิตชีวา บ้านบางหลังยังไม่มีไฟฟ้าพวกเราก็ใช้ตะเกียงน้ามันก๊าซบ้าง ไฟฉาย
บ้าง เวลาน้ันชาวบ้านมีความหิวกระหายที่จะฟังคาเทศน์-สอนจากพระวจนะ จากนักเทศน์ทุกคนเก่ียวกับ
ชีวิตใหม่ ถ้ารู้ว่าจะมีนักเทศน์จากท่ีอื่นไปเยี่ยมพวกเขาจะกระตือรือร้นอย่างมากมาย บ้านหลังเล็กๆไม่พอ
น่งั ในบา้ นแตพ่ วกเขาก็จะนง่ั กันท่ีลานบ้าน สถานทไ่ี มเ่ ป็นอุปสรรคด้วยเพราะบ้านตามชนบททุกหลงั มีลาน
บ้านอยู่แล้ว บ้านหลังหน่ึงยังไม่ได้ต่อไฟฟ้าเข้าบ้านพวกเราต้องใช้ตะเกียงน้ามันก๊าซและมีพี่น้องไปร่วม
ประชมุ กันมากจนไม่มีท่จี ะวางตะเกยี ง จึงตอ้ งยกตะเกยี งขึ้นวางบนศีรษะ (เสียดายไม่ไดถ้ า่ ยรปู ไว้)

17

ครั้งหนึ่งข้าพเจ้าได้เทปคาเทศนาของอาจารย์ทรงสรร (สัมหย่ง) ประสบสิน (ปัจจุบันท่านไปอยู่กับ
พระเจ้าแล้ว) และคาเทศนาของอาจารย์จอห์น เดวิส ข้าพเจ้าดีใจมาก เพราะโดยปกติเราไม่เคยได้ยินคา
เทศนาจากนักเทศน์กลุ่มอื่นหรอื คณะอ่ืนเลย โดยเฉพาะคาเทศนาท่ีมีชีวิตชีวาและนักเทศน์ท่รี ้อนรน ดังน้ัน
ข้าพเจ้าจึงได้ไปบอกพี่น้องคนอ่ืนที่หิวกระหายในคริสตจักรทุกเขต ตั้งแต่หัวบ้านถึงท้ายบ้านให้มาฟังคา
เทศนาจากเทปที่บ้านของข้าพเจ้า ปรากฏว่ามีคนมาร่วมประชุมและฟังเทปคาเทศนาจนเต็มบ้านและเต็ม
ลานบา้ นประมาณ 60 - 70 คน

18

4. กำรจัดกำรเกีย่ วกับอดตี - ชีวติ เกำ่

การเปล่ียนแปลงในชีวิตส่วนตัวอีกด้านหน่ึงของคนท่ีมีชีวิตใหม่อย่างแท้จริง คือการรับผิดชอบต่อ
พฤติกรรมหรือการกระทาบางอย่างที่เกิดขึ้นในอดีต ในทางลบ ข้าพเจ้าได้เห็นการจัดการแสดงความ
รับผิดชอบของพน่ี ้องหลายอย่าง

กำรขอโทษ

บางคนได้คิดถึงความผิดท่ีตนมีต่อคนอื่นในอดีตจะมากหรือน้อยก็ตามได้นาคากล่าวขอโทษและ
คืนดีกันและได้อธิษฐานเผื่อกันและกัน และข้าพเจ้ายังเห็นว่าบางคนที่ได้ทาผิดต่อคนอ่ืนหลังจากที่ได้มี
ชีวิตใหม่แล้วพวกเขาจะสารภาพต่อพระเจ้าและสารภาพต่อคู่กรณีทันที มีอยู่กรณีหน่ึงเป็นเด็กนักเรียนช้ัน
ม.ศ.2 ผู้ชายและผู้หญิงเถียงกัน และต่างคนต่างแย่งกันรับผิดจากเรื่องท่ีไม่เข้าใจกันเล็กน้อยมากต่อหน้า
ข้าพเจ้า คนหน่ึงว่าเขาผดิ อีกคนหน่ึงไม่ยอม เขาบอกว่าเขาต่างหากท่ีผิด เม่ือต่างฝ่ายต่างไมย่ อม ข้าพเจา้
จึงตัดสินว่าผิดท้ังสองคน จึงเป็นที่พอใจ และจบลงได้ด้วยดี ปัจจุบันฝ่ายนักเรียนชายรับใช้พระเจ้าเป็นศษิ
ยาภิบาลคริสตจักรแห่งหน่ึงที่เชียงราย สาหรับนักเรียนหญิงเป็นพยาบาลโรงพยาบาลของคริสเตียนแห่ง
หนง่ึ

กำรคืนดี

หลังจากมีการขอโทษแล้ว มีหลายคู่ท่ีเกิดกรณีพิพาทกัน เช่น บางคู่เป็นภรรยา สามี บางคู่เป็น
เพื่อนบ้าน บางคู่เป็นญาติพ่ีน้อง แต่เมื่อเขาเหล่าน้ันได้คืนดีกับพระเจ้าแลว้ จึงมีการคืนดีกัน มีอยู่กรณีหน่ึง
ในท่ที างานต้องเจอหนา้ กันทุกวนั แตไ่ มพ่ ูดกัน เพราะมเี รอ่ื งหมางใจกนั เป็นเวลาถงึ 9 ปี ผู้ท่เี ปน็ หัวหน้างาน
พยายามทจ่ี ะไกลเกลย่ี หรอื เจรจา แต่ท้ังสองคนไม่ยอม แตว่ ่าเมอื่ คนหนึ่งบังเกิดใหม่ มชี วี ิตใหมแ่ ลว้ จงึ ยอม
เข้าไปหาอีกฝ่ายหนึ่งด้วยการขอโทษและรับผิดด้วยความถ่อมใจท่ามกลางผูร้ ่วมงานอีกหลายคน และการ
คืนดีน้ันจึงได้บังเกิดขึ้นด้วยน้าตาและความต้ืนตันใจ (ในกรณีน้ีผู้อาวุโสกว่ายอมไปขอโทษผู้อ่อนอาวุโส
กว่า)

19

กำรคืนของ - คนื เงนิ

ตามทไ่ี ด้กล่าวมาตอนต้นว่าบ้านของขา้ พเจ้าเป็นบ้านขายของเบ็ดตะเล็ด เม่อื ชาวบ้านกลับใจใหม่
แล้วมักจะมีคนเอาเงินมาให้ท่ีบ้านของข้าพเจ้า 1 บาท บ้าง 3 บาท บ้าง 5 - 10 บาท บ้าง เม่ือสอบถามว่า
เงินท่ีเอามาให้นี้เป็นเงินค่าอะไร คาตอบก็คือ เขาบอกว่าได้เขาได้ขโมย ไข่บ้าง มะนาวบ้าง หรือของ
บางอย่างตอนไฟฟ้าดับ ซึ่งเวลาผ่านไปเป็นเดือนเป็นปีแล้วโดยทางบ้านของข้าพเจ้าก็ไม่รู้ และมีอีกราย
หน่ึงได้ร้องไห้มาหาคุณแม่ของข้าพเจ้าประมาณหกโมงเช้าพร้อมกับย่ืนธนบัตร 20 บาทให้กับคุณแม่ของ
ข้าพเจ้า และเม่ือคุณแม่ถามว่ามีอะไรเกิดข้ึน และเงินสาหรับอะไรเขาบอกว่า คุณแม่ของข้าพเจ้าทอนเงิน
เกินให้เขาเมื่อปีที่แล้ว และเขาก็เอาเงินนั้นไปใช้โดยที่ไมม่ ีใครรู้ และเม่ือคืนที่ผ่านมาเขาได้กลับใหม่และมี
ชีวิตใหม่แล้ว เขาคิดถึงเรื่องนี้จึงรู้สึกเสียใจมาก นอกจากนี้ยังมีการชาระหน้ี คืนข้าวของที่ยืมมาเป็น
เวลานานให้แก่เจา้ ของด้วย

มีครูผู้หญิงคนหนึ่งเม่ือกลับใจบังเกิดใหม่แล้วเขามีความทุกข์ในจิตใจเป็นอย่างมากเพราะเขา
คิดถึงเรื่องหนึ่งในอดีต คือในขณะที่เขาเป็นเด็กนักเรียนชั้น ป.5 เขาได้เข้าไปในตลาดท่ีเชียงรายและขโมย
กระเป๋าสตางค์จากร้านค้า กระเป๋าใบนั้นราคา 10 บาท เวลาผ่านมาหลายปีต้ังแต่เป็นเด็กนักเรียนช้ัน ป.5
จนถึงปัจจุบัน (เวลาน้ัน) เป็นครูอีกหลายปี เขาไม่ได้คิดคานึงถึงเรื่องนี้เลย แต่ทันทีที่เขาได้รับชีวิตใหม่
พระวิญญาณทรงสาแดงให้เขาคิดถึงเร่ืองน้ีขึ้นมา ดังน้ันเขาจึงมาหาข้าพเจ้าและเพ่ือนครูอีกคนหน่ึงเพื่อ
ขอรับคาแนะนาว่าจะทาอย่างไรดี เมื่อรับคาแนะนาแล้ว เขาได้ไปหาเจ้าของร้านโดยได้เล่าเร่ืองตามความ
เป็นจริงทั้งหมด เขากล่าวคาขอโทษและแสดงความเสียใจพร้อมกับเป็นพยานให้เจ้าของร้านฟังว่า เดี๋ยวน้ี
เข้าได้รู้จักพระเยซูคริสต์และได้รับชีวิตใหม่แล้ว เขาขอเอาเงิน 10 บาท มาชาระค่ากระเป๋าใบนั้น เขาพูด
ด้วยความกลัวมาก เพราะยังไม่แน่ใจว่าเจ้าของร้านจะเอาเรื่องเขาหรือไม่ ทันใดนั้นเจ้าของร้านรับเงิน 10
บาท เดินเข้าไปหลังร้านพร้อมกับหยิบเงินอีก 50 บาท รวมกันแล้วบอกว่า เวลานี้ใกล้จะถึงคริสตมาสแล้ว
ขอเอาเงิน 60 บาท นย้ี กให้เปน็ ของขวัญคริสตมาส เขาบอกว่าญาตขิ องเขากเ็ ปน็ คริสเตยี นเหมอื นกัน

นอกจากนย้ี ังมีอกี หลายรายทีเ่ ปน็ หนี้เพอ่ื นบา้ น รา้ นค้า ก็ไดจ้ ัดการชาระหนี้ด้วยเช่นกัน

20

5. เจ้ำของรำ้ นขำยเหล้ำรับเชอ่ื พระเยซู

ข้าพเจ้ามีภาระใจอย่างมากเมื่อยังเห็นร้ายขายเหล้าต้ังอยู่ท่ามกลางหมู่บ้านคริสเตียน ข้าพเจ้า
ร้สู กึ ไมส่ บายใจจรงิ ๆ แต่ก็ไมก่ ลา้ บอกเขาเพราะเปน็ สิทธสิ ว่ นตวั ของเขา เวลานน้ั ข้าพเจ้าไม่รจู้ ักวธิ ีประกาศ
และเป็นพยานกับคนที่ยังไม่เชื่อพระเจ้า พอดีได้หนังสือเล่มหนึ่งท่ีพิมพ์เฉพาะพระธรรมมัทธิว มีรูปท่ี
เก่ยี วกบั ประวัติศาสตรใ์ นพระคัมภีร์ประกอบดว้ ย ขา้ พเจา้ จึงไดน้ าเอาหนงั สอื เล่มนนั้ ไปใหเ้ ขาอ่าน เขารบั ไว้
ด้วยความยินดี ขา้ พเจา้ ไม่แนใ่ จวา่ หนงั สือเล่มน้นั มสี ่วนใหเ้ ขาเปดิ ใจต้อนรับพระเยซูในเวลาต่อมามากน้อย
แค่ไหน

แต่ท่ีสาคัญคือการเคลื่อนไหวของพระวิญญาณบริสุทธิ์ในสังคมและในคริสตจักรของเรามีการ
อัศจรรย์และหมายสาคัญต่าง ๆ เกิดข้ึน เขาได้เห็นชีวิตของหลายคนเปล่ียนแปลง คนท่ีเคยมาซื้อเหล้าที่
ร้านของเขาก็หยุดหายไป ในเวลาไม่นานที่มีการเคล่ือนไหวของพระวิญญาณบริสุทธิ์เขาก็ได้เปิดใจรับเชื่อ
พระเยซูและเขาก็เลกิ ขายเหล้าทนั ที

ในเวลาเดยี วกันก็ทาให้คนที่ยงั ไม่กลับใจที่เคยดม่ื เหล้าเป็นประจาตอ้ งผิดหวงั ไม่เพยี งแตค่ นที่เป็น
นกั ดืม่ เทา่ นั้นที่ผดิ หวัง คนท่ขี ายเหล้าจากหมบู่ ้านอ่นื ท่ไี มใ่ ชห่ มู่บ้านคริสเตยี นทเี คยนาเหล้ามาขายก็ผิดหวัง
เช่นเดียวกัน เพราะเม่ือชาวบ้านกลับใจใหม่แล้วเหล้าจึงขายไม่ออก ปัจจุบัน (ขณะท่ีเขียนหนังสือนี้คนที่
เคยเป็นเจ้าของร้านเหล้าแล้วกลับใจกลายเป็นผู้ปกครองของคริสตจักรและมีความกระตือรือร้นในการรับ
ใช้พระเจ้า)

21

6. ไฟแห่งกำรฟื้นฟลู ุกลำมที่โรงเรียน

เมอ่ื ไฟตดิ ทีเ่ ด็กนักเรียนชั้น ป.5 สี่ห้าคนในวันประชุมอธิษฐานคืนแรกท่ีบา้ นของข้าพเจา้ แล้ว ทาให้
เปน็ ทส่ี นใจแกน่ ักเรยี นในโรงเรียน ครู และชาวบ้านอกี หลายคนได้เห็นการเปล่ียนแปลงที่เกดิ ขน้ึ ในชีวิตของ
เด็กเหล่าน้ัน เป็นเหตุทาให้เกิดความหิวกระหายอยากรู้ อยากเข้าใจมากขึ้น จึงได้ตามไปดูและร่วมประชมุ
อธิษฐานตามบ้านในเวลากลางคืนกับพวกเรา พระเจ้าได้ทรงเสด็จเย่ียมเยียนในแต่ละคืนมีคนได้รับการ
สัมผสั แตะต้องจากพระเจ้าเพม่ิ มากยงิ่ ขึ้น จนในทส่ี ดุ บรรยากาศในโรงเรียนเต็มไปด้วยเรื่องฝา่ ยวิญญาณ

ในชว่ งนัน้ ทางพระคริสตธรรมพะเยามีประชุมประจาปีได้ประชาสัมพนั ธ์ไปยงั คริสตจักรตา่ ง ๆ เชิญ
ไปร่วมรับพรับพระพรเพราะมีประชุมฟ้ืนฟูด้วย นักเรียนมัธยมจากโรงเรียนของเราที่ได้ไปร่วมน้ันประมาณ
40 - 50 คน บางคนบงั เกดิ ใหมแ่ ล้ว แต่ส่วนใหญ่ยงั ไมไ่ ด้บังเกิดใหม่

หมายเหตุ นักเรียนส่วนใหญ่ที่ยังไม่บังเกิดใหม่ ท่ีไปร่วมประชุมที่พะเยาเพราะว่าอิทธิพลฝ่าย
วิญญาณที่ปกคลุมอยู่เหนอื โรงเรยี นของเรา ทาใหพ้ วกเขาหิวกระหายอยากได้ชีวิตและรับการเปล่ียนแปลง
เหมือนพวกเพ่อื น ๆ

ไฟแห่งพระวญิ ญำณลงมำทเ่ี ตน้ ท์

ขณะที่เด็กนักเรียนร่วมบรรยากาศของการประชุมฟ้ืนฟูมีบางคนร่วมกับที่ประชุมคนอื่น ๆ ได้
ตอบสนองพระวจนะของพระเจ้าโดยการกลับใจใหม่ตามคาเชิญชวนของนักเทศน์ แตก่ ็มอี กี หลายคนยังไม่
กลับใจ ในตอนดึกของคืนวันหนึ่งเด็กผู้ชายที่นอนอยู่ที่เต้นท์ พวกเขานอนไม่หลับต่างคนต่างแบ่งปัน
ประสบการณ์ชีวิตซึ่งกันและกันอยู่ พวกท่ียังไม่ได้กลับใจใหม่ร่วมฟังอยู่ด้วยทาให้พวกเขาเกิดการสานึก
บาปและมีความเสียใจต่อชีวิต (เก่า) ท่ีผ่านมาอย่างไม่เคยมีมาก่อน พร้อมกับมีใจกระหายหาพระเจ้าด้วย
ท่าทีท่ีถ่อมใจลงจนถึงที่สุด ในเวลาน้ันพวกเขาได้พรั่งพรูออกมาด้วยการร้องไห้จนสุดเสียงพร้อมกันหลาย
คน จนเป็นเหตุให้คนท่ีนอนอยู่ในเต้นท์อ่ืนตกใจและแตกต่ืนกัน แม้กระทั่งอาจารย์บางท่านที่ประจาอยู่ที่
ศูนยซ์ ่งึ นอนอยใู่ นบ้าน ได้ยินเสียงร้องไหก้ ็ตกใจ คดิ ว่าเดก็ อนุชนท่ีนอนอยู่ที่เต้นท์เกิดเรื่องทะเลาะกันและมี
เรื่องเลวร้ายเกิดข้ึนจึงได้ลงไปดู แต่เมื่อเข้าไปสัมผัสกับบรรยรากาศใกล้เต้นท์ที่พวกเขาร้องไห้กันอยู่นั้นก็รู้
ว่าเป็นการทางานของพระวิญญาณบริสทุ ธ์ิเพราะพวกเขาสานึกและเสียใจในความผดิ บาปของตัวเองและ
มีการสารภาพตอ่ พระเจ้าดว้ ย หลังจากน้ันพวกเขามีสันติสุขและความปิติยินดีเป็นอย่างยิ่งจึงต้ังต้น
สรรเสรญิ พระเจา้

22

ความตั้งใจคร้ังแรกของพวกนักเรียนเขาจะกลับบ้านในวันรุ่งขึ้นซ่ึงเป็นวันเสาร์ แต่เหตุการณ์ท่ี
เกิดขึ้นเป็นกลางคืนวันศุกร์ซงึ่ เป็นที่ทราบของพวกผใู้ หญ่หลายท่านว่าพระเจ้าเสด็จเยี่ยมเยียนพวกเขาเป็น
พิเศษจึงขอร้องให้เด็กนักเรียนท้ังหมดอยู่ต่ออีกหนึ่งวัน โดยทางศูนย์พระคริสตธรรมพะเยาอาสาจะเอารถ
ของศูนยไ์ ปสง่ ถงึ บ้าน ด้วยเหตุผลทต่ี อ้ งการใหเ้ ดก็ นักเรียนเหล่านั้นเล่าเหตุการณท์ ี่เกิดขึ้นกับพวกเขาพร้อม
กบั เป็นพยานถงึ ชีวติ ใหมท่ ่พี วกเขาไดร้ ับจากองค์พระผู้เปน็ เจา้ อย่างไร

ในที่ประชุมฟ้ืนฟูน้ันนอกจากนักเรียนที่อยู่ในเต้นท์น้ันแล้ว พวกนักเรียนหญิงท่ีไปประชุมคร้ังน้ันก็
ได้รับไฟของพระเจ้าเช่นเดียวกัน ในวันอาทิตย์ตอนบ่ายพวกเขากลับบ้านโดยรถของศูนย์ด้วยชีวิตท่ีเป่ียม
ล้นด้วยการสรรเสรญิ พระเจา้ ตลอดทางพะเยา - เชยี งราย

กำรเคลือ่ นไหวของพระวญิ ญำณที่โรงเรยี น

วันต่อมา (วันจันทร์) นักเรียนทุกคนที่กลับใจใหม่แล้วและบางคนแม้ว่ายังไม่ได้กลับใจมีใจหิว
กระหายได้นาพระคัมภีร์ไปท่ีโรงเรียนด้วย พวกเขาจะจับกลุ่มสนทนาแบ่งปันและเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิด
ขนึ้ กับตวั เองเปน็ กลุ่ม ๆ ด้วยความกระตือรือร้น ในช่วงนนั้ ประมาณ 2 - 3 อาทิตย์เด็กนักเรียนมีความสนใจ
ในเรื่องฝ่ายวิญญาณเป็นพิเศษจนเหมือนกับว่าไม่อยากเรียนหนังสือ แม้กระทั่งอยู่ในห้องเรียนก็ยังอ่าน
พระคัมภีร์กัน สนทนากันไม่รู้จักหยุด และขอร้องให้ข้าพเจ้าสอนพระคัมภีร์ บางคร้ังก็ถามปัญหาเกี่ยวกับ
เรื่องฝ่ายวิญญาณในหอ้ งเรียน ข้าพเจ้าตอ้ งค่อย ๆ ทาความเขา้ ใจกบั พวกเขาที่จะรจู้ ักใช้เวลาใหถ้ ูกต้อง ใน
เวลาน้ันแม้เด็กบางคนในห้องเรียนท่ียังไม่ได้กลับใจก็ไม่มีปฏิกริยาท่ีต่อต้านหรือต่อว่าอย่างหน่ึงอย่างใด
เพราะอานาจและอิทธิพลฝ่ายพระวิญญาณบริสุทธ์ิปกคลุมเคล่ือนไหวอยู่ท่ามกลางพวกนกั เรยี นจริง ๆ แต่
ก็มีครบู างคนทีไ่ มเ่ ขา้ ใจนักเรยี นและบ่นว่า “เดก็ พวกนี้เขำจะไม่เรียนหนังสือแล้ว เขำจะเอำแต่พระเจ้ำ
อย่ำงเดยี ว”

ข้าพเจ้าซึง่ อยู่ใกลช้ ิดกบั นกั เรียน เป็นท้ังผู้นาฝา่ ยวิญญาณ เป็นทงั้ พเี่ ลีย้ ง และทป่ี รกึ ษาโดยปริยาย
จึงจาเป็นต้องรวบรวมเด็กท้ังหมด ชี้แจงและทาความเข้าใจต่อหน้าครูบางคนให้รู้จักแบ่งเวลาให้ถูก เวลา
นั้นมีครูบางคนท่ีได้พบชีวิตใหม่แล้ว ได้เข้ามาช่วยข้าพเจ้าเป็นพี่เล้ียงและเป็นที่ปรึกษาของเด็กนักเรียน
ดว้ ย

23

แย่งกนั เปน็ พยำนในทปี่ ระชมุ
ตามปกติทุกวันศุกร์ตอนบ่าย เวลาบ่ายสามโมงครึ่งถึงบ่ายส่ีโมงครึ่ง นักเรียนแผนกประถมปลาย

และชั้นมัธยมจะเข้าห้องประชุมร่วมกันเพ่ือรับการอบรมด้านจริยะธรรมคริสเตียนตามหลักคาสอนในพระ
คัมภรี ์ โดยพวกครทู ่โี รงเรยี นซงึ่ มชี ่ือว่าเป็นครสิ เตียนทโ่ี รงเรียนอย่แู ลว้ ผลัดเปลยี่ นกันใหก้ ารอบรม

ในวันศุกร์ของสัปดาห์แรกท่ีพวกนักเรียนกลับจากศูนย์พระคริสตธรรมพะเยา พอดีเป็นเวรของ
ข้าพเจ้าท่ีจะเป็นผู้ให้การอบรม ข้าพเจ้าฉวยโอกาสนั้นให้นักเรียนเป็นพยานแบ่งปันส่ิงที่ได้เกิดขึ้นกับชีวิต
ของตนเอง ปรากฏว่าเด็กแย่งกันออกมาเป็นพยาน คนหน่ึงพูดยังไม่ทันจบอีกสองสามคนก็เตรียมตัวที่จะ
ลุกขึ้นออกมาพูดต่อ ข้าพเจ้าต้องกาหนดเวลาให้ บ่ายวันน้ันต้องใช้เวลานานถึงสองช่ัวโมงกว่าจะเลิก
ประชมุ ได้ ถึงกระนนั้ นักเรียนอกี หลายคนก็ตอ้ งผิดหวัง เพราะไม่มีโอกาสพูดและคนท่ีได้แบ่งปันไปแล้วบาง
คนยังรู้สึกเสียดายท่ีมีเวลาพูดน้อยเกินไป นี่เป็นคร้ังแรกที่นักเรียนออกมาพูดประสบการณ์ของตัวเองหน้า
ห้องประชุมทาให้เป็นที่ฉงนสนเท่ห์ของนักเรยี นและครูอีกหลายคน

เดก็ หอพกั อธษิ ฐำนตีห้ำ
โรงเรียนแห่งนี้มีหอพักนักเรียนท้ังชายและหญิงตั้งแต่เด็กเล็กจนถึงเด็กโต(มศ.3) เด็กนักเรียน

เหลา่ น้ีมาจากลูกหลานครสิ เตียนทอ่ี ยู่ตามครสิ ตจกั รตา่ ง ๆ ส่วนใหญม่ าจากภาค 2 เชยี งราย แตก่ ม็ ีบางคน
มาจากโรงเรียนสืบนทีธรรมเชียงใหม่ เมื่อเด็กนักเรียนเหล่านี้ได้รับการฟ้ืนฟูแล้วพวกเขามีใจร้อนรนพากัน
ลุกขึ้นอธิษฐานตอนตีห้าทุกวัน จนเป็นเหตุให้อาจารย์ผู้ปกครองรู้สึกละอายใจและลุกขึ้นอธิษฐานด้วย
ก่อนท่ีจะมีการฟื้นฟูเกิดขึ้นนักเรียนหอพักมีปัญหามาก (ข้าพเจ้าเคยอาสาเข้าไปช่วยเป็นครูประจาอยู่
หอพักประมาณ 1 ป)ี แตห่ ลงั จากฟนื้ ฟูแล้วปญั หาต่างๆเกี่ยวกบั นักเรยี นก็หมดไป

อธิษฐำนช่วงเวลำเลกิ พกั

ในช่วงเช้าของแต่ละวันจะมีหยุดพักเรียน 20 นาที เด็กนักเรียนท่ีมีชีวิตใหม่แล้วจะคอยฟังเสียง
ระฆังสญั ญาณเลิกพักดว้ ยใจจดใจจ่อ เมอ่ื ได้ยนิ เสียงระฆังและครูปล่อยให้เลิกพักได้จะรีบวงิ่ ลงไปท่ีสนาม
หญ้าแบ่งกนั เป็นกลุม่ ๆ เพื่ออธษิ ฐาน (พอดใี นช่วงนน้ั เร่ิมเขา้ ฤดหู นาวและอากาศไม่ร้อน) มีครบู างคนได้

24

เขา้ ร่วมกบั กลุ่มนกั เรียนด้วย บรรยากาศในการอธิษฐานในกล่มุ พวกเขาได้อธิษฐานเผื่อท้ังครแู ละนกั เรียนท่ี
ยังไม่ได้กลับใจ และพวกเขาอยากจะเห็นการฟืน้ ฟทู ั้งคริสตจักร เมื่อเวลาผ่านไปหลายเดือนพวกเขาได้เรมิ่
อธิษฐานเผอื่ บางคนทม่ี ปี ญั หาฝา่ ยจติ วิญญาณ

ออกไปประกำศ

ทุกวันศุกร์หลังจากเลิกเรียนแล้วนักเรียนมัธยมประมาณ 30 คน รวมกลุ่มอธิษฐานด้วยกันและ
ขอรับคาแนะนาเกี่ยวกับการประกาศ การเป็นพยาน ในเวลาน้ันข้าพเจ้ายอมรับว่าพวกเราทุกคนท่ีกลับใจ
ใหม่แล้วเราไม่มีพ่ีเลี้ยง ที่ปรึกษาที่มีความรู้ความเข้าใจและมีประสบการณ์ ดังน้ันข้าพเจ้าจึงจาเป็นต้อง
เป็นพี่เล้ียง ที่ปรึกษาโดยจาเป็นสาหรับคนบังเกิดใหม่ ให้คาแนะนาไปโดยขาด “หลัก และ ความเข้าใจ
อย่างถ่องแท้” แต่พระเจ้าได้ทรงโปรดเมตตา ทรงนานักเรียน 30 กว่าคนออกไปประกาศในวันรุ่งข้ึน (วัน
เสาร์) และวันเสาร์ต่อ ๆ มา พวกเขามีประสบการณ์ที่น่าต่ืนเต้น มีหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่พวกนักเรียนกลุ่มนี้
ออกไปประกาศแจกใบปลิว ได้พบกับครอบครัวหลงหายครอบครัวหนึ่ง ซ่ึงยังมีความเชื่อในพระเจ้าอย่าง
ลับ ๆ อยู่ท่ามกลางชาวบ้านท่ีไม่เป็นคริสเตียน พวกนักเรียนได้หนุนใจและให้เร่ิมต้นใหม่กับพระเจ้า ทาให้
เขามีกาลังขึ้นและเวลาเดียวกันพวกนักเรียนก็ได้ระดมกาลังประกาศในหมู่บ้านนี้ จนในท่ีสุดมีคนรับเช่ือ
ใหม่ในพระเยซคู ริสตใ์ นหมู่บ้านหลายคนจนสามารถต้งั เป็นครสิ ตจกั ร คือคริสตจักรพระบารมี สังกดั ภาค 2
เชยี งรายแหง่ สภาคริสตจกั รในประเทศไทยปจั จบุ ัน

25

7. กำรจัดประชุมใหญท่ ฟ่ี ำร์มสัมพันธกจิ

ขณะที่ไฟแห่งพระวิญญาณบริสุทธ์ิทรงเคลื่อนไหวอยู่ในคริสตจักรและโรงเรียนของเราพระ
วิญญาณก็ทรงเคล่ือนไหวอยู่เหนือคริสตจักรบางแห่งที่ภาค 2 เชียงราย ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกัน แต่เวลา
เริ่มแรกน้ันข้าพเจ้าไม่รู้ว่าการเคลื่อนไหวน้ีเกิดข้ึนท่ีคริสตจักรอื่นด้วยซ่ึงเป็นเวลำของพระเจ้ำ โดยการจัด
ประชุมฟ้ืนฟูของเจ้าหน้าท่ีภาค 2 เชียงราย ซึ่งข้าพเจ้ามีโอกาสรู้จักผู้รับใช้ซ่ึงพระองค์ทรงใช้เป็นเคร่ืองมือ
ของพระองค์ในเวลานั้นทีหลัง กล่าวคือ ศจ.บุญมา บัวเย็น ประธานภาค 2 เชียงราย ศจ.อ๊อตโต้ คลิพเพล
มิชชันนารีคณะมาเบอร์เกอร์มิชชั่นแผนกเผยแพร่ของภาค 2 และดร.จอห์น เดวิส มิชชันนารีคณะ OMF
ผู้อานวยการศนู ยพ์ ระครสิ ตธรรมพะเยาเวลานนั้ เปน็ นักเทศน์

ท้ังนี้เป็นการวางแผนการจัดประชุมฟ้ืนฟูของ ศจ.บุญมา บัวเย็น และ ศจ.อ๊อตโต้ คลิพเพล โดย
ให้ ดร.จอห์น เดวิส เป็นนักเทศน์ เม่ือข้าพเจ้ารู้จักกับผู้รับใช้สองท่านหลังคือ อาจารย์คลิพเพล และ
อาจารย์จอห์น เดวิส ในระยะเวลาไม่นาน (รู้จักอาจารย์บุญมา บัวเย็น มาก่อน) แต่ก็รู้สึกว่าผูกพันและ
สนิทสนมกันมาก ดังนั้นข้าพเจ้าและเพ่ือนครูบางคนที่โรงเรียนคริสเตียนไพศาลศาสตร์จึงได้ปรึกษาและ
วางแผนร่วมกันกับทีมงานของภาคเพื่อจัดการประชุมใหญ่ขึ้นท่ีคริสตจักรของเราก่อนโดยลัดคิว เพราะว่า
พวกเรามีความพร้อมหลายด้าน กล่าวคือความร่วมมือภายในคริสตจักร ความหิวกระหายของสมาชิก
ความร้อนรนในการอธิษฐานของคนที่บังเกิดใหมแ่ ล้ว และเรามีโรงเรียนเป็นที่พักของผู้เข้าร่วมประชุมทมี่ า
จากคริสตจักรอ่ืนด้วย แล้วเราจะได้ออกไปช่วย (สานต่อ) คริสตจักรอ่ืนหลังจัดการฟื้นฟู เพราะคริสตจักร
ของเรามศี ักยภาพหลายดา้ น

อธษิ ฐำนลกู โซ่

เม่ือเราตกลงกับทางภาคและรู้กาหนดวันเวลาท่ีจะจัดประชุมใหญ่แล้ว พวกเราจึงได้อธิษฐานเผ่ือ
เรื่องนี้อย่างจริงจัง โดยข้าพเจ้าได้ทาตารางเวลาอธิษฐาน 24 ช่ัวโมง โดยทุกๆชั่วโมงไม่ให้ขาดคาอธิษฐาน
ปรากฏว่ามีพี่น้องคริสเตียนที่กลับใจบังเกิดใหม่แล้วให้ความสนใจและให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีได้ลง
เวลาอธิษฐานกันครบ 24 ช่ัวโมง บางช่ัวโมงมีคนอธิษฐาน 7 - 8 คน ถึง 10 ก็มี (ไม่นับเวลาประชุม
อธิษฐาน) ข้าพเจา้ เลอื กลงเวลาเปน็ คนสุดทา้ ยและได้เวลาตีสอง ทแี่ รกก็เป็นหว่ งอยบู่ า้ งว่าจะต่นื และลุกขึ้น
อธิษฐานในเวลาตีสองได้อยา่ งไร เพราะแตล่ ะคนื ก็มกี ารเทศน์ - สอนและสนทนาธรรมจนถงึ 4 – 5 ทมุ่

26

ถึงเที่ยงคืนก็มี แต่พระเจ้ามีวิธีปลุกข้าพเจ้าให้ลุกขึ้นอธิษฐานในเวลาตีสอง โซ่การอธิษฐานของเราจึงไม่
ขาด

บรรยำกำศและโปรแกรมประชุม

แตกต่างกับที่เห็นการจัดประชุมในปัจจุบันนี้มาก อาจจะเน่ืองด้วยพวกเราขาดประสบการณ์ แต่
ขา้ พเจ้ากแ็ นใ่ จวา่ พระวิญญาณบรสิ ทุ ธ์ิทรงนาเราอยา่ งนัน้ กล่าวคอื

1. เราไม่ได้คดิ คานึงถึงบรรยากาศ ทาเล หรอื สถานทจ่ี ดั ประชมุ ทเี่ ป็นแรงจูงใจจากภายนอก
2. ไม่มีการเตรียมนักร้องนักดนตรี ไม่พิถีพิถันเก่ียวกับการนมัสการที่จะสร้างบรรยากาศจาก

ภายนอกอย่างมากเราใช้กีต้าร์โปร่งตัวเดียว เม่ือถึงเวลาหรือก่อนเวลากาหนดผู้คนก็เต็มหรือ
เกือบเต็มที่ประชุมอยู่แล้ว ผู้นาจะนาร้องเพลงส้ันด้วยการตบมือและร้องเพลงออกจากชีวิต
จิตใจ (จิตวิญญาณ) อย่างสุดจิตสุดใจ แม้ว่าเนื้อเพลงก็ไม่ได้คานึงถึงว่าเป็นเพลงประเภทใด
ขอให้ได้ร้องออกมาอย่างสุดจิตสุดใจ พวกเราก็จะมีความสุขมากและเห็นการเคล่ือนไหวของ
พระวญิ ญาณบรสิ ุทธิ์
3. การเทศนาในท่ปี ระชุมใหญ่ เราได้จัดโปรแกรมไวค้ รา่ ว ๆ ดงั นี้

ภาคเช้าเทศนา 2 คร้งั หรอื บางทกี ็ 3 คร้ัง
ภาคบา่ ยเทศนา 2 ครั้ง
ภาคคา่ เทศนา 2 ครั้ง
ท้ังนี้ไม่ได้หมายความว่าทางผู้จัดยัดเยียดให้ท่ีประชุมแต่เป็นการเรียกร้องของที่
ประชุมพวกเขาบอกว่าฟังคาเทศนาครั้งเดียวยังไม่พอ ยังไม่อยากจะลุก ต้องการฟังอีกอย่าง
น้อยหน่ึงคร้ัง การประชุมในลักษณะนี้ในที่เดียวกันมีอีก 2 ครั้ง มีพ่ีน้องสมาชิกคริสตจักรอ่ืน
และจังหวัดอ่ืนมาร่วมมากข้ึน เป็นเหตุให้ไฟแห่งการฟนื้ ฟูลุกลามไปยังจังหวัดอื่น เช่น พะเยา
แพร่ น่าน ลาปาง เชยี งใหม่
4. ถวายด้วยความยินดี ในการจัดประชุมคร้ังน้ีผู้นาคริสตจักรท่ีเป็นเจ้าภาพรู้ดีว่าไม่มี
งบประมาณ และไม่รูว้ า่ จะได้เงนิ มาจากไหนเลย แตก่ ็ไมม่ ใี ครคนใดคนหนงึ่ พูดถึงปญั หาเร่ือง
งบประมาณ ก่อนที่จะถึงวันงานสองวันเรามีเงินถวายเข้ามาเพียง 400 บาทเท่านั้น ฉะนั้น
เจ้าหน้าที่ของเราจึงเอาเงนิ งบอนื่ ของคริสตจักรสารองจา่ ยไปก่อน การประชมุ ของเราไม่มกี าร

27

5. ลงทะเบียนแต่มีการผ่านถุงถวายในที่ประชุมเพ่ือใช้จ่ายเป็นค่าอาหารและอ่ืน ๆ ปรากฏว่าพี่
น้องผู้เข้ารว่ มประชมุ ได้นาเอาข้าวปลาอาหารพชื ผกั มาสมทบจานวนไม่น้อย เมอื่ เสรจ็ การ

ประชุมแล้วยังมีเงินเหลืออีกจานวนหนึ่ง พวกเราได้เอาเงินจานวนน้ันมอบให้กับเข้าหน้าท่ี
ภาค

เงนิ เหลอื เปดิ บญั ชเี ผยแพร่

ทางภาค 2 เชียงรายเวลาน้ันมีแผนกเผยแพร่ของภาคอยู่แล้ว ผู้ที่เป็นประธานเผยแพร่คือ
อาจารย์คลิพเพล งานพันธกิจแผนกนี้ส่วนใหญ่ไม่ได้ใช้เงินหรืองบประมาณแต่อย่างใด ลักษณะงานส่วน
ใหญ่ เจ้าหน้าท่ีของภาคบางคนจะออกไปเทศนา เยี่ยมเยียน จัดประชุมพิเศษซึ่งเรียกว่าประชุมฟื้นฟูหรือ
สนับสนุนคริสตจักรต่าง ๆ ในภาคในการประกาศพระกิตติคุณ การเดินทางก็อาศัยรถของมิชชันนารี ซึ่ง
ข้าพเจ้าเข้าใจว่าทางมิชช่ันเขามีงบประมาณค่าน้ามันรถอยู่แล้ว ฉะน้ันจึงไม่มีบัญชีเงินแผนกเผยแพร่ของ
ภาคมาก่อน หลังจากจัดการประชุมใหญ่แล้วทางเจ้าหน้าท่ีของภาคจึงได้เปิดบัญชีเผยแพร่ของภาคขึ้น
โดยเอาเงินที่เหลือจากการจัดประชุมที่ทางคริสตจักรของเรามอบให้เข้าบัญชีเป็นจานวนเงิน 2,500 บาท
ซึ่งเป็นเงินพิเศษที่ได้มานอกงบประมาณของภาค เพื่อเตรียมไว้สาหรับคนที่จะเข้ารับตาแหน่งผู้
ประสานงานอนุชนภาค

หมายเหตุ

1. ไม่มีเจ้าหน้าท่ีของภาคแผนกผู้ประสานงานอนุชนภาคมาก่อน แต่เน่ืองจากในช่วงเวลาที่พระเจ้าทรง
ฟื้นฟูมีอนุชนกลับใจกันมาก ผู้ใหญ่ทางภาคเป็นห่วงจึงมีความคิดที่อยากจะให้มีผู้ประสารงานอนุชน
ภาคขึ้นเพอื่ จะดแู ลทางด้านจิตวญิ ญาณของอนชุ นอย่างตอ่ เนอื่ ง

2. การเปิดบัญชีเงินเผยแพร่ของภาค เร่ิมต้นจากเงินที่เหลือจากการจัดประชุมใหญ่ที่ฟาร์มสัมพันธกิจ
2,500 บาท ในนามของข้าพเจ้าแต่ข้าพเจ้าไม่รู้ จากน้ันพระเจ้าอวยพรให้มีเงินถวายพิเศษเข้ามาใน
บัญชนี ้ี ดังน้ันเมื่อขา้ พเจา้ ลาออกจากครมู ารับตาแหน่งหนา้ ที่นเี้ งนิ ทสี่ นับสนุนข้าพเจ้าจึงมเี พียงพอ

28

8. สำมวันสำมคืนแห่งพระพร

1. มีการประชาสมั พนั ธ์อย่างเป็นทางการว่าจะจัดให้มีประชุมใหญส่ ามวนั สามคืน โดยออกจดหมายเชิญ
มสี มาชกิ ครสิ ตจกั รต่าง ๆ เข้ารว่ มประชุมเปน็ จานวนมาก

2. ไม่มีงบประมาณสาหรับสมมนาคุณหรือค่าเดินทางสาหรับนักเทศน์ท่ีเตรียมไว้ก่อน ไม่มีการ
ลงทะเบียน (แต่มีการผา่ นถงุ ถวาย) มนี กั เทศน์ในการประชุมใหญ่ครัง้ แรกสามทา่ น คือ ศจ.ดร.วรี ะชัย
โกแวร์, ศจ.บุญมา พันธศรี และดร.จอห์น เดวิส ขอบคุณพระเจ้าเม่ือสมมนาคุณนักเทศน์และหัก
คา่ ใชจ้ ่ายทุกอย่างแลว้ มีเงนิ เหลืออกี จานวนหนึ่ง

3. พระวิญญาณทรงเคล่ือนไหวไม่เพียงแต่ห้องประชุมเท่านั้น พวกพ่อครัว - แม่ครัวที่ช่วยกันทาอาหาร
ในห้องครัวไม่พูดเร่ืองอ่ืน พูดแต่เร่ืองฝ่ายวิญญาณเท่านั้น จนแม่ครัวบางคนท่ียังไม่มีชีวิตใหม่ได้
สัมผัสกับการเคลื่อนไหวของพระวิญญาณบริสุทธิ์จึงต้องกลับใจในห้องครัวนั้น ซึ่งเป็นจังหวะท่ี
ข้าพเจ้าไปห้องครัวนั้นพอดี มีการร้องไห้ ตัวส่ัน และเหง่ือแตก จนทุกคนเห็นได้ ซึ่งเป็นความปิติยินดี
มาถงึ พวกเรา

4. มคี นตอบสนองตอ่ พระวจนะพระเจ้าเป็นจานวนมาก เมือ่ มีการเชญิ ชวน บางครงั้ มคี นออกไปคุกเข่าจน
เต็มทวี่ ่างหนา้ เวที ลน้ ขน้ึ ไปบนเวทซี ่งึ เปน็ เวทีใหญ่และล้นถึงทางเดนิ จนไมม่ ที จ่ี ะเดนิ

5. หลงั จากจดั ประชมุ ใหญส่ มาชิกมานมัสการพระเจา้ ในวนั อาทติ ยจ์ นลน้ โบสถ์ ตอ้ งเสริมเก้าอี้ท่ีทางเดิน
และชน้ั ลอยประมาณ 100 ตัว

6. ในกลุ่มคนท่ีกลับใจ มีสมาชิกจากท่ีอื่นด้วย ดังน้ันไฟแห่งการฟื้นฟูจึงลุกลามไปถึงคริสตจักรอ่ืนอีก
หลายครสิ ตจกั ร

29

9. ไฟตดิ ที่น่ำน

เรื่องไฟแห่งการฟ้ืนฟูของพระเจ้าที่เชียงราย ได้กระจายออกไปถึงจังหวัดน่าน (ข้าพเจ้าไม่รู้ว่า
กระจายไปได้อย่างไร) ดังนน้ั เมื่อเราจดั ประชมุ อีกครง้ั ทีส่ อง มีผ้ใู หญ่ในสภาคริสตจกั รทา่ นหน่ึง ทา่ นเปน็ ผู้มี
บทบาทและมีตาแหน่งหน้าที่สาคัญในสภาฯมาก่อน และในเวลานั้นท่านได้ดูแลคริสตจักรในเขตจังหวัด
น่าน ท่านผู้นี้คือ ศจ.ทองคา พันธุพงษ์ ท่านได้มาร่วมและสังเกตการประชุมของพวกเรา ท่านเห็นว่าเป็น
การประชุมท่ีผิดแผกแตกต่างจากทีเ่ คยจัดและท่านก็รู้ว่าไม่ไดจ้ ัดตามแผนงานท่ีกาหนดไว้ก่อน ท่านสัมผัส
ถึงบรรยากาศท่ีเต็มไปด้วยชีวิตชีวา โดยการเคล่ือนไหวของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ดังน้ัน ท่านจึงวางแผน
และกาหนดวันเวลาทจ่ี ะจัดการประชุมแบบเดยี วกนั น้ขี ้ึนทจ่ี ังหวัดนา่ น

กำรจัดประชุมคร้งั แรก (ทน่ี ำ่ น)

อาจารย์ทองคา ได้เชิญให้อาจารยจ์ อห์น เดวิส ได้ไปเป็นวิทยากร และขอให้พวกเราซ่ึงส่วนใหญ่ก็
อยู่ในทีมท่ีออกไปประกาศ เป็นพยานตามคริสตจักรต่าง ๆ ในภาค 2 เชียงรายอยู่แล้ว มีท้ังครู นักเรียน
ชาวบ้าน ประมาณ 6 - 7 คน งานของพวกเรา (ลกู ทมี ของอาจารยจ์ อหน์ ) คอื

1. อธษิ ฐานเผ่ือระหว่างการประชมุ พิเศษนีอ้ ยา่ งจริงจัง เช้า สาย บ่าย เยน็
2. เป็นพยานในท่ีประชมุ
3. เป็นพยานตวั ต่อตัวหรอื กลุ่มย่อย (2 – 3 คน) ระหว่างพกั
4. เก็บเกี่ยวคนท่ีหิวกระหายถึงการบังเกิดใหม่ (พวกเราได้รับการฝึกฝนมาแล้ว) พวกเราทาการ

เก็บเกี่ยวนอกเหนือจากที่นักเทศน์เชิญชวนให้กลับใจในห้องประชุมหลายคน บางคนกลับใจ
ในห้องนอน สนามหญา้ ทนี่ งั่ เล่น พวกเราสรรเสรญิ พระเจา้

กำรจดั ประชมุ ครั้งทีส่ อง (ท่นี ่ำน)

หลังจากจัดประชุมครั้งแรกแลว้ เวลาต่อมาอีกประมาณไม่ถึงหน่ึงปี ท่านก็จัดอีกครั้งหนึ่ง โดย เน้น
ที่อนุชน มีอนุชนจากคริสตจักรต่าง ๆ จานวนมากเข้าร่วมประชุมครั้งนั้น ส่วนใหญ่ก็รู้เร่ืองจากผู้ใหญ่ที่ได้
เขา้ ประชุมครงั้ แรก พวกอนุชนหวิ กระหายและใจเปดิ อยูแ่ ล้ว ในการประชุมนนั้ พระเจา้ ไดท้ รงสาแดงหมาย

30

สาคญั บางอย่างปรากฏกบั อนชุ นอยา่ งอัศจรรย์ พระเจา้ ทรงเร่ิมงานและเคล่ือนไหวทา่ มกลางพวกเราอย่าง
มาก ดงั นัน้ อนชุ นกไ็ ดก้ ลบั ใจใหมท่ ุกคน

10. แยกคริสตจกั ร

ในเขตพ้ืนที่เฉพาะหมู่บา้ นของข้าพเจ้าเรียกว่าบ้านเมืองงิม มีจานวนสมาชกิ ของหม่บู ้านเกือบ 100
ครอบครัวในเวลาน้นั ห่างจากโบสถ์ประมาณ 3 กม. เปน็ จุดทไ่ี ฟของพระเจ้าลงมาเปน็ ครัง้ แรก และคนส่วน
ใหญท่ ไ่ี ดร้ บั การฟื้นฟูก็อยู่ในหมู่บา้ นนี้

เมื่อพวกเราไดร้ ับการฟ้ืนฟสู มาชิกเข้มแขง็ และมีความรบั ผิดชอบพอท่จี ะแยกตัวออกจากคริสตจักร
แม่ได้ ข้าพเจ้าจึงปรึกษากับผู้ใหญ่ในหมู่พวกเรา และเสนอต่อคณะธรรมกิจคริสตจักร เม่ือได้รับความ
เห็นชอบแล้วเราจงึ แยกตวั ออกมานมัสการกันเอง และประกาศเป็นคริสตจักรโดยมี ศจ.สมพงษ์ อาทรทพิ ย์
ได้ยกที่ดินแปลงหนึ่งให้เป็นท่ีตั้งอาคารคริสตจักรและท่านได้ช่วยเทศนาในระยะแรก ต่อมามี ศจ.นคเรศ
สนิท มาเป็นศิษยาภิบาล ต้ังช่ือคริสตจักรแห่งน้ีอย่างเป็นทางการว่า “คริสตจักรความหวังใหม่” สังกัดภาค
2 เชยี งราย แหง่ สภาคริสตจกั รในประเทศไทยจนถงึ ปจั จบุ นั

11. เสยี งแหง่ กำรทรงเรียก

กำรทรงเรียกให้ถวำยตัวรบั ใช้

ตามที่กล่าวตอนต้นว่าได้อธิษฐานกับพระเจ้าว่าขอให้คนอ่ืนมาแทนท่ี โรงเรียนและข้าพเจ้าจะ
ลาออกจากครเู พ่ือมารับใช้พระเจ้าโดยไม่คานึงถึงค่าตอบแทนหรือความเป็นอย่วู ่าจะเป็นอย่างไร แต่กไ็ ม่มี
ทศิ ทางและจะเร่มิ ต้นอย่างไร ต่อมาไดร้ ับการทาบทามจากผ้ใู หญ่บางทา่ นจากภาค 2 เชยี งรายว่าทางพวก
มิชชันนารีมาเบอร์เกอร์มิชชั่น (ซ่ึงมีหลายคนเวลาน้นั ) มีความเห็น และเสนอให้ข้าพเจ้าออกจากครูมาเป็น
ผู้ประสานงานอนุชนภาค ซ่ึงมีประมาณ 35 คริสตจักรในเวลานั้น ข้าพเจ้าไม่กล้ารับปากเพราะเหตุผลสาม
อยา่ งคือ

1. ตัวเองไม่ไดเ้ รยี นจบทางสถาบนั พระคริสตธรรมจะรับใช้พระเจ้าเต็มเวลาได้อย่างไร
2. ไม่แน่ใจในของประทานและความสามารถของตวั เอง

31

3. ข้าพเจ้าสนใจในงานรับใช้ในด้านฝ่ายวิญญาณโดยตรง เช่น การเทศนา การสอน การ
ประกาศฯ ลักษณะสายตรงมากกวา่

ในเวลาต่อมาก็ได้รับการหนุนใจจากอาจารย์จอห์น เดวิส ว่าถ้าท่านจะอธิษฐานหรือรอนิมิตหรือ
การสาแดงพิเศษอย่างหนึ่งอย่างใด ก่อนที่จะตัดสินใจมาเป็นมิชชันนารีในประเทศไทย จนถึงเดี๋ยวนี้ (คือ
เวลานั้น) ซึ่งเวลาน้ันพระเจ้ากาลังใช้ท่านเกิดผลอย่างมาก กล่าวคือท่านเป็นผู้ก่อต้ังและเป็นผู้อานวยการ
พระครสิ ตธรรมพะเยา และในช่วงเวลาน้ันพระเจ้าใช้ท่านในการเทศนาฟ้ืนฟทู ภ่ี าค 2 เชียงรายเกิดผลอย่าง
มาก ท่านบอกว่าถ้าท่านจะขอการสาแดงพิเศษอยา่ งน้ันท่านก็ไมไ่ ด้มาประเทศไทยจนถึงเดยี่ วน้ี น่ีคอื ข้อคิด
และเสียงที่หน่ึง ที่ช่วยในการตัดสินใจของข้าพเจ้า เสียงท่ีสอง ท่านให้ข้อคิดว่าถ้าข้าพเจ้าไม่รับงานนี้ก็
จะมีคนอื่นรับซึ่งรออยู่แล้ว แต่เขาไม่รู้เร่ือง ไม่เข้าใจเร่ืองชีวิตใหม่หรือการบังเกิดใหม่ เขาไม่มีสายตาฝ่าย
วิญญาณ ท่ีเขาอยากจะรับตาแหน่งหน้าท่ีน้ีเพราะเขาต้องการค่าตอบแทนและเขาคิดว่าคงจะได้เงินเยอะ
เขาจะทาหลายส่ิงหลายอย่างท่ีเราไม่เห็นด้วยเพราะเขาไม่มีชีวิตใหม่ เสียงท่ีสำม จะมีส่ิงกล่าวโทษ
ข้าพเจ้าว่า เพราะคนท่ีมหี ตู าสว่าง (ฝา่ ยวิญญาณ) ไม่ทา

ในการจัดการประชุมครั้งแรกข้าพเจ้าเป็นต้นความคิดและเป็นตัวตั้งตัวตี ขอบคุณพระเจ้าท่ี
ข้าพเจ้าเป็นแต่อนุชนคนหน่ึง เป็นผู้เล็กน้อยในคริสตจักร แต่ได้รับความร่วมมือจากผู้ใหญ่ เจ้าหน้าที่ทุก
ฝา่ ย ในการเทศนาครงั้ แรกและกันฑ์แรกของ ศจ.ดร.วรี ชัย โกแวร์ ขา้ พเจา้ ไมเ่ คยไดฟ้ ังคาเทศนาทเ่ี ต็มด้วย
พลัง อานาจท่ีออกมาจากชีวิตและท้าทายอย่างน้ีมาก่อน ท่านยกตัวอย่างนักเทศน์ชาวอังกฤษคนหนึ่ง ช่ือ
สเปอร์เชียล “ท่ำนท้ำทำยคนอังกฤษวำ่ ขอพระเจ้ำประทำนคนหนมุ่ สำวที่รักพระเจำ้ รกั ดวงวิญญำณ
และท่ีได้ถวำยตัวให้พระเจ้ำจริงๆ ให้ข้ำพเจ้ำ 10 คน แล้วข้ำพเจ้ำจะพลิกประเทศอังกฤษ” และ
ท่านอาจารย์วีรชัย พูดต่อไปว่า “ในวันนี้ข้ำพเจ้ำเห็นคนหนุ่มสำวในที่ประชุมน้ีมำกมำย จะมีสัก 10
คน ไหมท่ีรักพระเจ้ำ รักดวงวิญญำณ ท่ีจะถวำยตัวให้กับพระเจ้ำจริง ๆ แล้วพระเจ้ำจะพลิก
ประเทศไทย” ในเวลานั้นข้าพเจ้ายืนตัวสั่นพูดกับตัวเองและบอกกับพระเจ้าว่า “ข้ำพเจ้ำนี่แหละ
ข้ำพเจ้ำน่ีแหละ และข้ำพเจ้ำจะเป็นหน่ึงใน 10 คนท่ีจะถวำยตัวให้กับพระเจ้ำ เป็นเคร่ืองมือของ
พระองค”์ ขา้ พเจา้ ตวั สัน่ และนา้ ตาไหลพราก ๆ ในเวลาน้นั ความกงั วลสงสยั ใด ๆ ในการท่ีจะรับใชพ้ ระเจ้า
หายไปหมดสิ้น ข้าพเจ้ามีความเชื่ออย่างเต็มเปี่ยม และเต็มล้นจนไม่สามารถหยุดร้องไห้ได้เลย เวลาน้ัน
ข้าพเจ้าเป็นผนู้ าประชุมดว้ ย อาจารยว์ ีรชยั เทศนาจบแลว้ ข้าพเจา้ ยังไมห่ ยดุ รอ้ งไหแ้ ละข้ึนไปนาประชุมด้วย
นา้ ตา นีเ่ ปน็ เสียงแห่งการทรงเรียกทช่ี ดั เจนมาก

32

เป็นครูฟรี

ข้าพเจ้าทนอยู่ต่อไปไม่ได้กับภาระใจและการทรงเรียกของพระเจ้า ข้าพเจ้าได้แจ้งให้ทางโรงเรียน
ทราบว่าแม้ว่ายังไม่มคี รูมาแทน แต่ข้าพเจ้าตัดสินใจแน่วแน่แล้วที่จะออกไปรับใช้พระเจ้า ปัญหาท่ีขาดครู
น้ันข้าพเจ้าเสนอว่า ให้จัดตารางสอนเอาวิชาท่ีข้าพเจ้าสอน จัดเอาไปรวมกันต้น ๆ สัปดาห์ คือ วันจันทร์ -
พุธ ข้าพเจ้าจะสอนให้ฟรีโดยไม่คิดค่าตอบแทนใด ๆ และวันที่เหลือ คือ วันพฤหัส - ศุกร์ ข้าพเจ้าก็ออกไป
รับใชพ้ ระเจา้ และก็เปน็ ตามน้ี ขา้ พเจา้ มีสันตสิ ุขมาก เปน็ เวลาประมาณสองเดอื น

ถกู หลอกขอลำยเซน็ ต์ (ชอ่ื )

ขา้ พเจา้ สนิทสนมกบั อาจารย์อ๊อตโต คลพิ เพล เป็นอยา่ งมาก นอกจากออกไปรับใชด้ ้วยกันทุกคร้ัง
ด้วยกันตามโปรแกรมแล้ว ข้าพเจ้ามาท่ีบ้านท่านเกือบทุกวันเนื่องด้วยความหิวกระหายและความปิติยินดี
ในฝ่ายวิญญาณ มีวันหน่ึงเราคุยกันด้วยเร่ืองท่ัว ๆไป ท่านบอกข้าพเจ้าว่า ลองเขียนลายเซ็นใหด้ ูสัก 5 คร้ัง
ดูว่าจะเหมือนกันหรือไม่ แล้วท่านก็ยื่นกระดาษให้ เวลาผ่านไปประมาณ 2 ปี ข้าพเจ้าลาออกจากทีม
เผยแพร่เพ่ือที่จะไปเรียนพระคริสตธรรมกรุงเทพ ข้าพเจ้าไม่มีเงิน และไม่มีใครอยู่เบ้ืองหลังท่ีจะสนับสนุน
ทางด้านการเงิน ข้าพเจ้าท้ังครอบครัวคือภรรยาและลูกเล็ก ๆ อีกสองคน และคนเล้ียงเด็กอีกหนึ่งคน รวม
เป็น 5 ชีวิต ข้าพเจ้าทาใจเอาไว้ว่าขอให้มีโอกาสเรียนจบ แม้ว่าจะยากลาบากแค่ไหน(ด้านครอบครัว) ก็
ยอม ขอแต่เพยี งอย่าใหเ้ ห็นลูกเล็ก ๆ สองคนของเราเหมือนกับเด็กท่เี ห็นในทีวีทขี่ าดอาหารไมม่ ีอะไรจะกิน
เหลอื แตห่ ัวและหนงั ห้มุ กระดกู ไม่มีแรงแม้แต่จะไล่แมลงวนั ทตี่ อม ถา้ อย่างนั้นเราทนไมไ่ ด้

ก่อนที่จะเดินทางเข้ากรุงเทพไม่ก่ีวัน เรามีเงินแค่ค่ารถไปถึงกรุงเทพและเหลืออีกนิดหน่อยเท่านั้น
อาจารย์อ๊อตโต ได้มาหาท่ีบ้าน และได้ย่ืนซองซองหน่ึงให้และบอกว่าท่ีหลอกให้ผมเขียนลายเซ็นต์ไว้ใน
เวลาน้ัน ท่านได้ไปเปิดบัญชีธนาคารให้ เม่ือท่านและอีกบางคนท่ีได้เงินพิเศษเข้ามาท่ีจะตัดสินใจเองได้
ท่านก็ได้เอาเงินนั้นเข้าบัญชีนี้ ดังน้ันเงินท่ีข้าพเจ้าได้รับท่ีคิดว่าจะหมดภายในสามเดือนแต่ก็มีมาอย่าง
ต่อเน่ือง ขา้ พเจ้าพ่ึงรู้เวลานั้นวา่ ข้าพเจา้ อยูไ่ ดอ้ ย่างไร เงนิ ในซองท่ที า่ นใหก้ ็นาไปเป็นคา่ ใช้จา่ ยในครอบครัว
ในระยะแรกทไ่ี ปเป็นนักศกึ ษาพระคริสตธรรม

หมายเหตุ ข้าพเจ้าออกจากครูมารับใช้พระเจ้าในตาแหน่งผู้ประสานงานอนุชนภาคอยู่ไม่ก่ีเดือน
เพราะใจของขา้ พเจ้าไมอ่ ยู่ เพราะไมใ่ ชข่ องประทาน

33

12. ตัง้ คริสตจักรโดยไม่เจตนำ

ปี 1972 หลังจากการฟ้ืนฟูของพระเจ้าผ่านไป 3 ปี ไฟของพระเจ้ายังลุกโชติช่วงอยู่ ส่วนตัวของ
ข้าพเจ้าได้ออกจากหมู่บ้าน ไปแต่งงาน เม่ืออายุ 29 ปี ไปอยู่ในหมู่บ้านหนึ่งซึ่งมีครอบครัวของพ่อตาเช่ือ
พระเจ้าอยู่ก่อนแล้ว ข้าพเจ้าได้ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางหมู่บ้านท่ีไม่เชื่อพระเจ้า ได้ใช้เวลาและชีวิตบางช่วง
ออกไปสร้างความสัมพันธ์กับชาวบ้านและประกาศพระกิตติคุณ ได้นาหลายคนรับเชื่อ และได้รวบรวมผู้
เชื่อใหม่ท้ังครอบครัวของพ่อตาเข้ามาประชุมในบ้านของตัวเอง บุคคลท่ีเช่ือใหม่ โตบ้ำง ตำยบ้ำง ท้ังฝ่าย
วิญญาณและฝ่ายร่างกาย ภายในหนง่ึ ปกี ารรวมตัวรวมกลุม่ กันเริ่มเปน็ รูปเป็นร่าง ขา้ พเจ้าไดย้ ้ายออกจาก
หมู่บ้านเพื่อเตรียมตัวเรียนพระคริสตธรรมมีผู้มารับใช้มาดูแลคริสตจักรต่อเป็นช่วง ๆ จนกลายเป็น
“คริสตจักรรม่ พระคณุ ” สังกัดภาค 2 เชยี งรายแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทยจนถงึ ปจั จบุ ันเช่นกัน

หมายเหตุ ข้าพเจ้าไมเ่ คยมีความรู้ความเขา้ ใจเก่ียวกับคริสตจักรอยา่ งละเอียดลึกซ้ึงมาก่อน ไม่เคยมี
ความคิดมาก่อนว่าจะตั้งคริสตจักรด้วยตัวเอง แต่เนื่องด้วยภาระใจอยากจะนาคนมาถึงการบังเกิดใหม่
เหมอื นทตี่ วั เองและหลายคนได้เรม่ิ ต้นสัมผัสแลว้ จงึ ประกาศเรื่องชีวิตใหม่และนาคนเหล่านนั้ เข้ามาในบ้าน
ของขา้ พเจ้าและสอนเขาอย่างต่อเน่ืองจงึ กลายมาเป็นครสิ ตจักรโดยที่ไม่เจตนา

34

13. กำรทรงเรยี กใหเ้ รยี นสถำบันพระคริสตธรรม

ในช่วงต้น ๆ ท่ีมีประสบการณ์กับชีวิตใหม่ข้าพเจ้าตื่นเต้น ยินดี มีสันติสุขอย่างไม่เคยมีมาก่อน
ขา้ พเจ้าร้สู ึกวา่ มันเป็นความรู้สึกท่ีรนุ แรงมากเหมือนกับอีกหลาย ๆ คนในเวลาน้นั ขา้ พเจ้าไดอ้ อกไปกับทีม
เผยแพร่ของภาค ส่วนใหญ่ไปเทศนาฟื้นฟูตามคริสตจักรต่าง ๆ ข้าพเจ้ามีโอกาสเทศนาด้วย หลังจากนั้น
ข้าพเจ้าได้รับเชิญให้ไปเทศนาฟื้นฟูโดยทีมของภาคไม่ได้ไปด้วย ข้าพเจ้าสังเกตเห็นอย่างหน่ึง บาง
คริสตจักรขณะท่ีเทศนาอยู่มีคนสานึกบาปร้องไห้กันในโบสถ์หลายคนแล้ว และบางคริสตจักรขณะที่เชิญ
ชวนใหม้ กี ารตอบสนองคาเทศนาก็จะเป็นสิง่ ง่ายดายมาก ไมต่ อ้ งเรยี กหลายครง้ั เพยี งแต่เปิดโอกาสเท่าน้ัน
บางแห่งกลับใจใหม่กันหมดทุกคนในท่ีประชุม โดยความไร้เดียงสาของข้าพเจ้า (ขอพระเจ้าทรงโปรดยก
โทษ) ข้าพเจา้ จงึ เขา้ ใจว่าไมจ่ าเปน็ ต้องเรียนในสถาบันพระครสิ ตธรรมเสียเวลาอีก 3 - 4 ปี เพราะคดิ ว่าเรา
เกิดผลแลว้

เสียงแหง่ กำรทรงเรียกที่ 1

ข้าพเจา้ สังเกตสมาชิกใหม่ท่ีได้เรมิ่ ต้นและใช้บา้ นของตัวเองเป็นท่ีประชุม พวกเขาชอบใจทขี่ า้ พเจ้า
เทศนา - สอน เขาบอกว่าข้าพเจ้าเทศน์ดี สอนดี ข้าพเจ้าก็คิดว่าข้าพเจ้าเทศน์ดี สอนดีด้วย แต่เวลาต่อมา
ไมน่ านคนเหล่านั้นเร่ิมหายไปทีละคนสองคน ข้าพเจา้ สรปุ ในภายหลังว่าข้าพเจ้าป้อนขนมหวานให้เด็กโดย
ที่นอกจากไม่เป็นประโยชน์แล้ว บางอย่างยังเป็นพิษเป็นภัยที่เด็กไม่รู้และข้าพเจ้าก็ไม่รู้ ดังนั้นข้าพเจ้าก็
จาเป็นต้องรพู้ ระคัมภีร์จรงิ ๆ

เสยี งแหง่ กำรทรงเรียกท่ี 2

เม่ือข้าพเจ้ามีโอกาสไปกับทีมตามคริสตจักรของหมู่บ้าน (ไม่ใช่ในเมือง) ข้าพเจ้าเทศนาแบบไม่มี
หลัก ผู้ใหญ่ในภาคก็เป็นผู้ให้ข้าพเจ้าเทศน์และพระเจ้าก็ทรงอวยพรด้วย แต่ว่าคร้ังหนึ่งไปร่วมฟื้นฟูกับ
มิชชันนารีที่จังหวัดเชียงใหม่ ข้าพเจ้าคิดว่าผู้ร่วมประชุมมีทั้งนักศึกษาพระคริสตธรรมและคณาจารย์
ข้าพเจ้ารู้สึกอึดอัดมากและไม่มีอิสระที่จะเทศน์ ข้าพเจ้าไม่กล้าที่จะเทศน์ต่อหน้าปัญญาชนและผู้รู้
ท้งั หลายเพราะวา่ ข้าพเจา้ ไม่มีหลกั ถา้ พดู ผดิ ตีความหมายผดิ คนเหล่านั้นเขากจ็ บั ได้ และจะกลายเปน็

35

เรื่องเสยี หายสาหรับตนเองและทีมงานมากกว่า แต่วา่ เม่อื ไปถงึ ท่ีแลว้ มิชชนั นารที ่านนั้นบอกข้าพเจ้าว่างาน
นี้ให้คุณเป็นพยานไม่ต้องเทศน์ ข้าพเจ้าเลยโล่งใจ จากงานน้ีเองข้าพเจ้าได้ความคิดว่าถ้าข้าพเจ้าได้มี
โอกาสเรียนพระคริสตธรรม รู้หลักการตีความหมายพระคัมภีร์ รู้หลักการเทศน์ - สอน ข้าพเจ้าจะมีอิสระ
และมีความมั่นใจ ไม่ใช่เฉพาะคริสตจักรในชนบทเท่าน้ันเหมือนที่ผ่านมา ข้าพเจ้าจะมีโอกาสเทศนาหรือ
สอนในเมืองท่ามกลางผู้รู้ที่เรียนจบพระคริสตธรรมข้าพเจ้าก็จะไม่กลัว และจะมีโอกาสรับใช้ในระดับ
กว้างขวางมากยิ่งข้นึ นคี่ อื เสียงทีส่ องของการตัดสินใจไปเรียนพระคริสตธรรม

เสียงแห่งกำรทรงเรียกท่ี 3

เนื่องจากชีวิตของข้าพเจ้าผูกพันอยู่กับคริสตจักรต้ังแต่แรก คริสตจักรคือหัวใจและชีวิตของ
ข้าพเจ้า ดังน้ันจึงมีความปรารถนาท่ีจะเรียนรู้และเข้าใจเก่ียวกับคริสตจักรทุกแง่มุมให้มากที่สุดเท่าท่ีจะ
เป็นไปได้ แม้ว่าสามารถอ่านหนังสือหรือตาราต่าง ๆ แต่สถาบันพระคริสตธรรมก็จะเป็นอีกทางหนึ่งที่จะ
เรียนร้พู ร้อมกบั ดา้ นอ่ืน ๆ ตามหลกั สูตรของสถาบนั ดว้ ย นค่ี อื เสียงทส่ี าม

บทแทรก

ในคืนวันหน่ึงก่อนท่ีจะมีการจัดประชุมใหญ่ คนในครอบครัวของข้าพเจ้าไปประชุมท่ีบ้านอีกหลัง
หน่ึงไม่ห่างกันมากนักเหลือแต่พี่สาวคนเดียวอยู่บ้าน ในที่ประชุมคืนน้ันพวกเราสัมผัสได้ว่าพระวิญญาณ
บริสทุ ธ์ิเคล่ือนไหวอย่างมาก ในเวลาเดยี วกนั (เวลาตรงกัน) ขณะท่พี วกเราประชมุ อยู่ พ่ีสาวที่อยู่ทบ่ี ้านเล่า
ให้ฟงั ทหี ลังวา่ หลอดไฟฟา้ 60 โวลต์ ทหี่ อ้ ยหย่อนลงมาจากเพดานซง่ึ มอี ย่หู ลอดเดียว (หลอดอ่ืนเป็นหลอด
นีออนยึดติดกับเพดาน) แกว่งไปมาอย่างเห็นได้ชัดเหมือนแผ่นดินไหว (แต่แผ่นดินไม่ไหว) แล้วหลอดไฟก็
แตกเสียงดังเป๊าะ พ่ีสาวเห็นไฟกระจายออกไปทั่วบ้าน บริเวณใต้ถุนบ้านมีฟืนที่ตัดเป็นท่อน ๆ วางเรียงกัน
อยอู่ ย่างดีระหว่างเสาสองต้นพงั ทลายลงมากระจัดกระจาย วันร่งุ ข้นึ พวกเรายังช่วยกันจัดเรียงใหม่ เวลาน้ัน
ขา้ พเจา้ ไม่ได้คิดหรอื ไตร่ตรองว่าจะหมายถึงอะไรหรือไม่ เวลาผา่ นมาหลายปขี ้าพเจา้ หวนคิดข้นึ มาได้ว่าจะ
เปน็ ไปไดไ้ หมตามทีข่ า้ พเจา้ ได้ต้งั ข้อสังเกตและบันทึกในเชิงคาพยานอันเนื่องจากไฟการฟื้นฟูของพระเจา้

36

1. ไฟแหง่ การฟน้ื ฟูได้กระจายจากหลอดไฟเลก็ ๆ หลอดหนง่ึ (คือตัวขา้ พเจา้ เอง) ที่ไม่เคยคิด ไมเ่ คย
คาดฝันมาก่อนและเคยปฏิเสธตลอดมาในการที่จะเป็นผู้รับใช้พระเจ้า แต่ว่าน่ีเป็นวิธีและเป็น
เวลาของพระเจ้าท่ใี ห้ขา้ พเจา้ เปน็ จุดเริม่ ต้นหรือไม่

2. สมาชิกคริสตจักรอ่ืนในภาค 2 เชียงรายหลายคนท่ีมาร่วมประชุมได้รับไฟแห่งการฟ้ืนฟูและ
ลุกลามไปยงั จุดอน่ื ทเี่ ปดิ ใจ

3. เมื่อข้าพเจ้าเรียนพระคริสตธรรมจบหลักสูตรระดับหน่ึงแล้วได้รับการติดต่อให้เป็นศิษยาภิบาล
คริสตจักรชีวิตใหม่สวนพลู ในช่วงเวลาน้ันข้าพเจ้าได้รับเชิญให้ไปเทศนาฟ้ืนฟูหลายแห่งท่ัวทุก
ภาค พระเจ้าได้ร่วมงานและอวยพร มีคนกลับใจใหม่ และเร่ิมต้นชีวิตใหม่กันมากหลายคน บาง
คนไดร้ บั การสัมผัสเตม็ ล้นดว้ ยพระวิญญาณด้วย

4. พระเจ้าได้ให้นิมิตและออกไปติดตามผู้เช่ือใหม่คนหน่ึงท่ีอ.มหาชนะชัย จ.ยโสธร ในเช้าวันน้ัน
ขณะอธิษฐานก่อนเดินทางกลับข้าพเจ้าได้ยินเสียงชัดเจนว่า “ให้ต้ังคริสตจักรข้ึนท่ีนี่” ข้าพเจ้า
เช่ือฟังเสียงน้ันจึงเริ่มต้นประกาศและประกาศการเป็นคริสตจักรอย่างเป็นทางการในวันท่ี 18
กมุ ภาพนั ธ์ 1990 เดีย๋ วน้คี ริสตจักรนี้ขยายคริสตจกั รลกู ออกไปอีก 2 แหง่

5. ระหว่างเดินทางจากกรุงเทพไปเยี่ยมคริสตจักรผู้เช่ือใหม่ และได้แวะเยี่ยมผู้เช่ือใหม่คนหนึ่งท่ี
อ.กระสัง จ.บุรีรัมย์ ก่อนจะเดินทางกลับก็ได้ยินเสียงของพระเจ้าตรัสเป็นเสียงเดียวกันกับท่ีทรง
ตรัสให้ตั้งคริสตจักรขึ้นในท่ีแห่งแรก จึงต้ังต้นประกาศในเวลาต่อมา เมื่อมีผู้รับเชื่อหลายคนจึง
ประกาศตง้ั เปน็ คริสตจกั รแห่งทส่ี องท่ภี าคอีสาน ในวนั ท่ี 6 มกราคม 1991

6. การขยายคริสตจักรในภาคอีสานแต่ละจุด ได้รับการทรงนาจากพระวิญญาณบริสุทธใ์ิ นลักษณะ
เดียวกัน เม่ือคริสตจักรต้ังข้ึนเป็นรูปเป็นร่างและมีคนมารับชว่ งแทนแล้ว ข้าพเจ้าก็ย้ายไปเร่ิมตน้
ในที่แห่งใหม่ เราขยายคริสตจักรในลักษณะนี้ 10 คริสตจักรที่ภาคอีสานและสุพรรณบุรี 1
คริสตจักร (คริสตจักรพลับพลาชัย) ส่วนใหญ่ข้าพเจ้าเร่ิมต้นด้วยตนเอง แต่มีบางคริสตจักรที่ได้
ร่วมมือกับผเู้ ชื่อในทอ้ งถน่ิ ทอ่ี ยใู่ นสายงานของคริสตจกั รชวี ติ ใหม่ท่เี ราได้ต้ังขึน้

7. ข้าพเจ้าได้รับการเชิญชวนจากอาจารย์อ๊อตโต คลิพเพล ผู้ที่เราได้รู้จักและสนิทสนมกันมาก
ตั้งแต่ข้าพเจ้าได้รับชีวิตใหม่ ภายหลังเม่ือท่านได้กลับไปประเทศเยอรมันนีแลว้ ท่านได้เชิญชวน
ข้าพเจ้าไปเทศนาค่ายของคริสตจักรไทย - เยอรมัน ท่ีประเทศเยอรมันนี ในปี 1995 และปีต่อ ๆ
มาอีกท้ังหมด 10 ครั้ง พระเจ้าทรงนาให้คนไทยและคนเยอรมันนีหลายคนกลับใจใหม่ หลายคน
ได้รับประสบการณ์เตม็ ล้นด้วยพระวิญญาณบรสิ ทุ ธ์ิ บางคนรบั เชื่อใหม่ บางคนไดร้ บั การบาบดั –

37

ปลดปล่อย ทัง้ คนไทยและคนเยอรมัน ขา้ พเจา้ ยังมีโอกาสไปเทศนาค่ายไทย - สวติ เซอร์แลนด์ ที่
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์สองครั้ง มีคนไทยบางคนได้กลับใจและเร่ิมต้นชีวิตใหม่ และรับการ
บาบัด - ปลดปลอ่ ยดว้ ย
8. ได้มีโอกาสไปเทศนากับคนไทยในฮ่องกงหน่ึงคร้ัง มีบางคนได้เริ่มต้นชีวิตใหม่และบางคนได้รับ
การบาบัด - ปลดปลอ่ ยจากผีวิญญาณชว่ั ด้วย
9. ขณะเรียนต่ออยู่ท่ีสหรัฐอเมริกา 1 ปี (นักศึกษาพิเศษ) ได้ทาหน้าท่ีเป็นศิษยาภิบาลกับคริสตจักร
ของคนเม่ียน (เย้า) ต่อจาก ศจ.แสวง กุสาวดี (น้องชาย) ได้นาคนเมี่ยนหลายคนรวมทั้งหมอผี
ใหญ่ของพวกเขารบั เช่ือพระเยซดู ว้ ย

ประสบการณ์และคาพยานเหล่าน้ีเป็นสิ่งที่นาให้ข้าพเจ้าไตร่ตรองดูว่าเป็นการยืนยันของพระองค์
เก่ยี วกับหลอดไฟแกว่งแล้วแตกแสงไฟกระจายท่ัวบา้ น กองฟืนล้มพังทลาย ตามที่ไดก้ ลา่ วมาแล้วหรอื ไม่

พระคณุ แห่งกำรทรงเรียก
ข้าพเจ้าไม่รู้จะใช้คาไหนท่ีจะกล่าวถึงพระคุณให้สมกับพระคุณของพระเจ้า ย่ิงนานนับวันข้าพเจ้า

ได้ค้นพบตัวเองมากข้ึนอันเนื่องด้วยของประทานแห่งพระคุณ จึงอยากจะกล่าวอย่างที่เปาโลกล่าวว่า “แต่
ว่าขา้ พเจา้ เป็นอยู่อย่างท่เี ป็นอยนู่ กี้ เ็ น่ืองดว้ ยพระคุณของพระเจา้ 1 คร. 15:10“

นบั พระพรแหง่ พระคณุ
- พระเจ้าทรงเรียกพี่นอ้ งพอ่ แม่เดียวกันของข้าพเจ้าให้ต้ังคริสตจักรและเป็นศิษยาภิบาล 4 คน และ

อีกคนหน่ึงทรงเรียกก่อนเกิดการฟื้นฟูของพระเจ้าเป็นศิษยาภิบาลและอดีตเลขาธิการของสมาคม
พระครสิ สตธรรมไทย (คนก่อน)
- พระเจา้ ทรงเรยี กหลานและญาติสนทิ นามสกุลเดียวกันอีกสองคน คือ ศจ.ดร.สายณั ห์ กสุ าวดี และ
ศจ.ดร.บรรจบ กุสาวดี

-

38

- พระเจ้าทรงเรียกญาติสนิท (มีนามสกุลต่างกันเพราะปู่เป็นคนละคนกัน) ได้แก่ตระกูล สนิท คือ
ศจ.คาปนั สนิท ศจ.นคเรศ สนิท และลกู หลานของตระกลู สนิทอีกห้าคน

- พระเจ้าทรงเรียกอนุชนในหมู่บ้านของเรา (บ้านเมืองงิม) ในช่วงนั้นและในเวลาต่อมาให้ไปเรียน
พระคริสตธรรม 16 คน สรรเสรญิ พระเจ้า

ประสบกำรณ์บำงท่ำนท่ีอยู่ในเหตุกำรณ์แห่งกำรฟนื้ ฟขู องพระเจ้ำ

ศจ. ดร. บรรจบ กุสำวดี
บิชอปสภำครสิ ตจักรลเู ธอร์แรนในประเทศไทย

ขณะท่ีเกิดการฟ้ืนฟูทางด้านจิตวิญญาณในบางคริสตจักรทางภาคเหนือของประเทศไทย เม่ือ
47 ปี ที่แล้ว พระเจ้าเสด็จเย่ียมเยียนกลุ่มอธิษฐานของพวกเรา และข้าพเจ้าเป็นคนหน่ึงที่ได้รับการสัมผัส
กับฤทธิ์เดชของพระวิญญาณบริสุทธใ์ิ นคืนแรกของการประชุมอธิษฐาน จากน้ันมีเหตุการณ์หน่ึงเกดิ ข้ึน ที่
โรงเรียนคริสเตียนไพศาลศาสตร์ ซ่ึงอยู่ห่างจากตัวเมืองเชียงราย ประมาณ 5 กิโลเมตร ข้าพเจ้าเช่ือว่า
เหตกุ ารณท์ ่ีเกดิ ขึ้นนนั้ เปน็ การทางานของพระเจ้าผ่านทางพระวจนะโดยฤทธิเ์ ดชของพระวิญญาณบรสิ ุทธ์ิ

ท่ีโรงเรียนแห่งน้ัน มีทั้งคุณครูและนักเรียนจานวนหน่ึงเกิดการยาเกรงพระเจ้าและการสานึกใน
ความผิดบาป ในวันหน่ึงของปี ค.ศ.1970 มีนักเรียนกลุ่มหน่ึงประมาณ 5 - 6 คน ได้ร้องไห้ไปหาคุณครู
ประจาชั้นประถมศึกษาปีท่ี 4 ในขณะน้ัน เนื่องจากพวกเราได้สัมผสั กับพระคุณของพระเจ้า ท่ีบอกว่า พวก
เราเป็นคนบาป และต้องกลับใจพ่ึงในพระคุณของพระเจ้า เพ่ือการยกโทษบาป เน่ืองจากพวกเขา มีความ
ประพฤติที่ไม่เหมาะ มีปฏิกิริยาท่ีก้าวร้าว ขาดความเคารพเช่ือฟังคุณครูท่านน้ัน เพราะว่าคุณครูท่านมี
ความเขม้ งวดในทุก ๆ ดา้ น เพอ่ื ลกู ศษิ ยจ์ ะประสบกับความสาเร็จในการเรียนและเป็นคนดีของสังคมต่อไป
ในอนาคต แต่ความเข้มงวดน้ี ไม่เป็นที่พอใจลูกศิษย์ จึงรวมกันต่อว่าและนินทาลับหลัง อย่างเสีย ๆ
หาย ๆ และดว้ ยความสนกุ สนาน แทนความปรารถนาดขี องคณุ ครู แต่เม่ือพวกเราไดส้ มั ผสั กบั ฤทธ์ิเดชของ
พระเจ้าจากการฟน้ื ฟู ซง่ึ เป็นเหตทุ าให้เกิดการสานึกผิด สารภาพบาปต่อพระเจ้าและต่อบุคคลท่พี วกเราได้
ทาผดิ ตอ่

ไม่เพียงเท่านั้นยังส่งผลทาให้เกิดภาระใจในการประกาศพระกิตติคุณ และการตอบสนองต่อการ
ทรงเรียกให้รับใช้พระเจ้า ตามของประทานท่ีตนได้รับจากพระเจ้า ข้าพเจ้าเองก็เป็นผลเล็ก ๆ ผลหน่ึงของ
การฟน้ื ฟูในครง้ั นน้ั ขอใหพ้ ระเกียรติและคาสรรเสริญเปน็ ของพระเจ้าแตเ่ พียงผเู้ ดียว

39

ศจ.สมบูรณ์ อนิ แสง

ขอบคณุ พระเจา้ ที่ได้รับโอกาสจาก ศจ.ประเสริฐ กุสาวดี ให้เขยี นคาพยาน เล่าเหตกุ ารณ์ทีเ่ กิดข้ึน
เม่ือพระวิญญาณของพระเจ้าได้เสด็จมาเย่ียมเยียนประชากรของพระองค์ท่ีคริสตจักรฟาร์มสัมพันธกิจ ใน
ปี 1969 – 1970 หรือเมอ่ื กว่า 45 ปี ท่ีแลว้

ขณะนัน้ ข้าพเจา้ อายุ 15 ปี เรยี นอยชู่ ้นั มธั ยมศกึ ษาปที ี่ 1 ในการประชุมอธษิ ฐาน – ศึกษาพระ
คัมภีร์คืนวันหน่ึง (คืนท่ี 2 ที่พระเจ้าเสด็จเยี่ยมเยียน) เดือนธันวาคม ปี 1969 ท่ีบ้านของนางประหยัด
มีพี่น้องมากันเยอะ เต็มบ้าน อ.ประเสริฐได้พาศึกษาพระคัมภีร์พระธรรมโรม บทท่ี 1:18 เป็นต้นไป
กล่าวถึงพระเจ้าทรงสาแดงพระพิโรธต่อความหมิ่นประมาทและพระเจ้าทรงปล่อยมนุษย์ให้ตกอยู่ในบาป
จะต้องรับผลกรรมแห่งบาป... บรรยากาศในคืนน้ันเต็มไปด้วยความยาเกรงพระเจ้า ที่ประชุมเกิดความ
สานึกและรู้สึกถึงความบาปต่อพระเจ้า มีการร้องไห้ สารภาพความบาปต่อพระเจ้าท่ัวท้ังบ้าน ทุกคน
ขอพระเจา้ อภยั ความบาปและชาระล้างจิตใจ ที่ประชมุ เตม็ ไปดว้ ยความยาเกรงพระเจ้า คนื วันน้นั ทกุ คนได้
สารภาพต่อกันและอภัยโทษให้กัน ชีวิตใหม่ในพระเจ้าได้เกิดข้ึน ความหิวกระหายหาพระวจนะของพระ
เจา้ ได้เกิดขึ้น เกอื บทุกคืนมีการศึกษาพระคัมภีร์ มกี ารรอ้ งเพลงสรรเสริญ เหตุการณ์เกิดขนึ้ ได้ดาเนินต่อไป
อย่างต่อเน่ือง จากกลุ่มอธิษฐานตามบ้าน ไปสู่โรงเรียน ไปสู่คริสตจักร นักเรียนรวมตัวกันนมัสการ ร้อง
เพลงสรรเสริญ ศึกษาพระคัมภีร์ อธิษฐาน ออกไปเป็นพยาน ความกระตือรือร้นในพระเจ้าเกิดขึ้นอย่างไม่
ปรากฎมาก่อน ในที่สุดคริสตจักรเกิดการฟื้นฟูใหญ่ มีคนเป็นพัน ๆ มาร่วมฟังพระวจนะของพระเจ้าด้วย
ความหิวกระหายและความกระตือรือร้นจากผู้รับใช้ของพระเจ้าท่ีพระองค์ทรงใช้ในเวลาน้ันหลายท่าน
ความร้อนใจในพระนิเวศน์ของพระเจ้าได้เกิดข้ึนท่ามกลางพี่น้องเป็นอาทิตย์ เป็นเดือน เป็นปี ทุกคน
ออกมารบั ใชพ้ ระเจ้า หนมุ่ สาวถวายตวั ในการประชุมค่ายอนุชนตา่ ง ๆ ในปี 1972 รุน่ พี่ของขา้ พเจ้า ศจ.ดร.
สายณั ห์ กุสาวดี ถวายตวั ไปเรยี นพระครสิ ตธรรมกรุงเทพ (BBS) พระเจา้ ใหม้ ีใจปรารถนา อยากรบั ใช้พระ
เจ้า อยากประกาศพระวจนะของพระองค์ อยากเห็นคนได้รับความรอด มีชีวิตใหม่ในพระเจ้า หลังจาก
ข้าพเจ้าและเพื่อน ๆ ได้ถวายตัวไปเรียนพระคริสตธรรมแล้ว พระเจ้าได้ทรงเรียกน้อง ๆ และพี่ ๆ อีกหลาย
คนให้ถวายตัวไปเรียนพระคริสตธรรม และออกมารับใช้พระเจ้าเมื่อสาเร็จการศึกษาตามหลักสูตรแล้ว
บางคนเปน็ ศิษยาภบิ าล เป็นอนศุ าสก เป็นผู้ประกาศ เป็นอาจารยส์ อนพระคริสตธรรม ฯลฯ

40

ข้าพเจ้าและเพ่ือน ๆ และน้อง ๆ ยังคงรับใช้พระเจ้า และได้เห็นพระคุณพระพรจากพระเจ้า
มากมาย แม้เวลาจะผ่านไปกว่า 45 ปี แล้ว และดูเหมือนว่าไฟแห่งการฟื้นฟูจากการเสด็จมาเย่ียม
เยยี นของพระเจ้าในครง้ั นนั้ จะผา่ นไปแล้ว แตข่ ้าพเจ้าเชอื่ มั่นวา่ ไฟแหง่ การฟืน้ ฟแู ละการเย่ยี มเยียนของ
พระเจ้าจะกลับมาอีกเม่ือประชากรของพระเจ้าหิวกระหายหาพระเจ้าและพระวจนะของพระองค์ หรือเมื่อ
ผู้รับใช้ของพระเจ้าเทศนาสงั่ สอนพระวจนะของพระองค์ ดังเช่นคาสัญญาในพระวจนะของพระองค์ นหม.
8: 1 – 12 และ 2 พศด. 7: 14 – 16 อาเมน

ศจ.ดร.สำยัณห์ กสุ ำวดี
ผู้อำนวยกำรสถำนสงเครำะห์นักเรียนบ้ำนพระพร อำจำรย์พเิ ศษวทิ ยำลยั พระครสิ ตธรรมพะเยำ

การฟ้ืนฟูที่คริสตจักรฟาร์มสัมพันธกิจและโรงเรียนคริสเตียนไพศาลศาสตร์ จ.เชียงราย มีผลต่อ
ชีวิตของข้าพเจ้าเป็นอย่างมาก ในขณะน้ันข้าพเจ้าเป็นนักเรียน เรียนช้ันสูงสุด คือช้ัน ม.ศ.3 ข้าพเจ้ามี
โอกาสได้เข้าร่วมการฟื้นฟูในครั้งน้ัน ในคืนวันหนึ่งนักเทศน์ ได้เทศนาเก่ียวกับการเป็นคริสเตียนที่แท้จริง
นน้ั ไม่ไดเ้ กดิ จากครอบครวั เป็นครสิ เตียน ไมไ่ ดเ้ กิดจากการไปโบสถ์ทุกอาทิตย์ ถวายทรัพย์เหรอื เป็นผู้นาใน
ระดับต่าง ๆ เป็นคนดี ปฏิบัติพิธีกรรมทางศาสนาเท่านั้น เราจะต้องมีประสบการณ์เป็นส่วนตัวกับพระเจ้า
โดยการสารภาพความผิดบาปและต้อนรับพระเยซูคริสต์ เข้ามาในชีวิตของเรา ซ่ึงเรียกว่าการบังเกิดใหม่
ชวี ิตใหมใ่ นพระครสิ ต์

ข้าพเจ้าเข้าใจผิดมาตลอดว่าข้าพเจ้าเป็นคริสเตียนเพราะว่าข้าพเจ้ามาจากครอบครัวคริสเตียน
คุณพ่อก็เป็นผู้ปกครองคริสตจักร ข้าพเจ้าเคยเป็นผู้นาอนุชน และเป็นคนดี เมื่อข้าพเจ้าได้ยินคาเทศนาใน
คืนวันน้ัน ข้าพเจ้ารู้ทันทีว่าข้าพเจ้ายังไม่เป็นคริสเตียนที่แท้จริงตามที่เข้าใจ เม่ือนักเทศน์ได้เชิญชวนให้
ออกไปข้างหนา้ ข้าพเจ้าไดอ้ อกไปขา้ งหน้าทันทพี ร้อมกบั เพื่อนหลายคน สารภาพความผิดบาปและต้อนรับ
พระเยซู ทุกคนท่ีออกมาข้างหน้าร้องไห้กนั ทกุ คน เสียใจในความผิดบาปหลงั จากท่ีได้ต้อนรับพระเยซูคริสต์
เข้ามาในจิตใจแล้ว ได้รับการอภัยโทษจากความผิดบาปทันที ทันใดนั้นข้าพเจ้ามีสันติสุขอย่างบอกไม่ถูก
และเร่มิ หวิ กระหายต่อการอา่ นพระวจนะของพระเจ้า ในเวลานน้ั นักเรยี นได้เอา พระคัมภีร์มาไวใ้ ต้โต๊ะ
เพ่ือจะอ่านเมือ่ ครูเผลอ จนบางช่วั โมงครไู มไ่ ด้สอน ปล่อยให้นกั เรียนอา่ นพระคัมภีร์ นกั เรยี นต่างก็จดจ่ออยู่
ที่เสียงระฆังช่วงพัก เพ่ือจะไปรวมกันท่ีสนามเพ่ืออ่านพระคัมภีร์และอธิษฐาน ในเวลาน้ันนักเรียนได้
ตอบสนองการทรงเรยี กของพระเจา้ โดยไมไ่ ปเรียนต่ออย่างอื่นนอกจากไปเรยี นพระครสิ ตธรรม ข้าพเจา้ เป็น

41

คนหน่งึ ทไ่ี ดต้ อบสนองการทรงเรยี กของพระเจ้าพร้อมเพื่อน ๆ หลายคนไปเรียนตอ่ ที่พระครสิ ตธรรมกรุงเทพ
ผลของการฟื้นฟใู นเวลานั้น เป็นเหตใุ หข้ ้าพเจ้ารบั ใช้พระเจา้ จนถึงปัจจุบนั

ศจ.แสวง กุสำวดี
ศษิ ยำภิบำลคริสตจกั รพระกติ ติคณุ สมบูรณ์ ประจวบคีรีขนั ธ์
ผ้อู ำนวยกำรพระครสิ ตธรรมภำคใต้
กรรมกำรอำนวยกำรสหกิจคริสเตียนในประเทศไทย

ในช่วงวัยร่นุ ข้าพเจ้าเกเรมาก ทั้ง ๆ ทค่ี รอบครัวเป็นคริสเตียน ขา้ พเจา้ ได้ออกจากบ้านไปทางานท่ี
อ่นื เปน็ เวลา 4 ปี หลงั จากนั้นได้กลับมาเยี่ยมบ้าน (บา้ นเมืองงมิ ) ครสิ ตจกั รฟาร์สมั พันธกิจ ข้าพเจา้ แปลก
ใจที่ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของครอบครัวและเพ่ือนบ้านเป็นอย่างมาก เห็นความกระตือรือร้น วัน ๆ หนึ่ง
เห็นมีคนมาคุยที่บ้าน มีแต่เร่ืองฝ่ายวิญญาณของสังคมชีวิตใหม่ ซึ่งในเวลาน้ัน พอดีกับทางคริตจักรได้
จัดการประชุมใหญ่ (ประชุมฟ้ืนฟู) โดยมีวิทยากรที่เทศนาหลายท่าน หนึ่งในน้ันก็คือ ศจ.ดร.วีรชัย โกแวร์
ท่านได้เทศนาเก่ียวกับคริสตจักรกระดูกแห้ง และได้เชิญชวนให้มีการกลับใจใหม่และเร่ิมต้นชีวิตใหม่
หลังจากท่ีข้าพเจ้าได้ตอบสนองและกลับใจใหม่คืนน้ัน ชีวิตของข้าพเจ้าได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก
มีใจหวิ กระหายท่ีจะเรียนพระคริตธรรมทันที เม่อื ประตเู ปิด ขา้ พเจ้าจงึ ได้ตัดสินใจไปเรียนท่ีพระคริสตธรรม
ภาคใต้ สุราษฎร์ธานี และรับใช้พระเจ้าหลังจากที่เรียนจบตั้งแต่เวลาน้ันจนถึงปัจจุบัน เป็นเวลา 42 ปี
(1974 – 2016)

ศจ.คำปัน สนิท

มีเหตุการณ์ที่น่าประทับใจย่ิงอีกเหตุการณ์หนึ่ง ที่เกิดข้ึนกับเด็กนักเรียน (ผู้เขียนไม่ได้อยู่ใน
เหตุการณ์แต่รู้เร่ือง และเข้าใจ เหมือนอยู่ในเหตุการณ์ เพราะได้ฟังคาพยานจากนักเรียน และบุคคลท่ี
เกี่ยวขอ้ ง ซ่ึงเปน็ เหมอื นหัวใจของเรอื่ ง)

ในระหว่างปิดภาคเรียนที่ 2 (ในเวลานั้นมี 3 ภาคเรียน) ระหว่างวันท่ี 1 – 10 ธันวาคม 1971
นักเรียนมัธยมกลุ่มหน่ึงทั้งชายและหญิงไปเข้าค่ายบริการท่ีโรงเรียนสืบนทีธรรม จ.เชียงใหม่ ตามคาเชิญ
ของครทู ี่น่ัน สาเหตุทีค่ รทู ีโ่ รงเรียนสบื นทธี รรมได้เชญิ นักเรยี นของเราไปเขา้ คา่ ยบริการท่นี ่ัน ก็เน่อื งจาก

42

ความสัมพันธ์ คือเกี่ยวกับครูท่ีเชิญ อดีตท่านเป็นครูท่ีโรงเรียนไพศาลศาสตร์หลายปี บ้านเดิมก็อยู่ที่
คริสตจกั รฟาร์มสมั พนั ธกจิ เปน็ ทร่ี ู้จักมกั คุน้ กนั ในหมนู่ กั เรียน ครู และผู้ปกครองนักเรยี นดอี ยแู่ ล้ว

จุดประสงคข์ องการจัดคา่ ยนกั เรยี นครัง้ นีเ้ ท่าท่ีข้าพเจ้าทราบ อยา่ งนอ้ ย 4 ประการ

1. เพือ่ นาเด็กนกั เรียนบริการโรงเรยี น (ทาสโี รงเรียน)
2. เพอ่ื ความสามคั คีธรรมระหวา่ งนักเรยี นคริสเตียนทง้ั 2 แห่ง
3. เพื่อครูจะได้แสดงผลงาน
4. เพอื่ ความสนุกสนานร่ืนเริงในการแสดงออกของครูและนกั เรยี น

สิ่งท่ีเกิดข้ึนในค่ายคร้ังน้ีเป็นสิ่งท่ีไม่มีใครคาดคิดมาก่อน โปรแกรมในภาคกลางคืน ผู้ซ่ึงมีหน้าท่ี
รบั ผิดชอบไดเ้ ตรียมตัวตลกชื่อดงั 3 คน จาก 3 จังหวดั ไวแ้ ล้ว เพอื่ จะแสดงตลกโปกฮา สนุกสนานกันเต็มที่
แต่ปรากฏว่าคืนแรกผ่านไปไม่สนุกเฮฮาอย่างที่คาดหวังเอาไว้ คืนที่สองนักแสดงตลกย่ิงแสดงตลกมาก
ย่ิงขึ้น แต่กลับมีเสียงหัวเราะน้อยลง บรรยากาศดูซึมเศร้า หลังจากน้ันก็มีการนมัสการพระเจ้าและเทศนา
เมือ่ จบการนมัสการแลว้ มีประกาศให้นักเรยี นท่เี ข้าค่ายไปพกั เพ่อื จะมแี รงทางานในวันรงุ่ ข้ึน

ในทันใดน้ันนักเรียนที่ไปจากโรงเรียนคริสเตียนไพศาลศาสตร์คนหน่ึงยกมือข้ึน ขออนุญาตจาก
ผู้นารายการว่า “ขอเป็นพยานเรื่องชีวิตใหม่” เมื่อคนท่ี 1 พูดจบ คนท่ี 2 ขอพูดต่อ เวลานั้นพระวิญญาณ
บรสิ ุทธ์กิ าลงั ใช้คาพยานของเด็กนักเรียนที่พูดอยู่ ทาให้ผ้นู ารายการตัวตลกคือ อ.คาปนั สนทิ ผู้ทเ่ี ชิญชวน
เด็กนักเรียนของเราไปร่วมค่ายเร่ิมรู้สึกไม่สบายใจ และสานึกในความผิดบาป จึงก้มศีรษะลงอธิษฐาน
ขณะทค่ี นท่ี 3 จะขอเป็นพยาน แตก่ ม็ ีเสยี งนักเรยี นบางคนเตือนออกมาว่าหยุดเถอะ เพราะอาจารยง์ ว่ งแล้ว
พวกนักเรียนเห็นอาจารย์คาปันก้มหน้า พวกเขาคิดว่าอาจารย์ง่วงนอน ในทันใดน้ัน อาจารย์คาปันลุกข้ึน
ไปท่ีไมโครโฟนเพื่อทาความเข้าใจกับนักเรียนว่า ไม่ใช่ง่วงนอน แต่พอจับไมโครโฟน กระแสไฟแห่ง
พระวิญญาณบริสุทธ์ิได้ลงมาแตะต้องท่าน เป็นเหมือนกระแสไฟร้อนผ่าวต้ังแต่หัวจรดเท้า ดังนั้นท่านจึง
ควบคมุ ไม่อยู่ จึงไดร้ ะเบิดออกมาเป็นเสยี งรอ้ งไหอ้ ยา่ งสุดเสยี งด้วยความสานึกและเสียใจในบาป (ทา่ นเล่า
ให้ฟังว่า เวลาน้ันความบาปหลายอย่างท่ีมีอยู่ในชีวิต ต้ังแต่อดีตได้ลอยอยู่ตรงหน้าจนทนต่อสภาพนั้นไม่
ไหว) พระวิญญาณยังเคลื่อนไหวต่อไปในห้องประชุมน้ัน มีเสียงร้องไห้ด้วยการสานึกบาปกระจายออกไป
ในหมู่นักเรียนทั่วห้องประชุม เวลาน้ันมีทั้งครูและนักเรียนประมาณ 20 กว่าคน ได้กลับใจใหม่และบังเกิด
ใหม่ จากนนั้ มาไฟแหง่ การฟืน้ ฟนู ้กี ็ไดล้ ุกลามออกไปในพืน้ ท่ี (คริสตจักรตา่ ง ๆ ) ในเชยี งใหม่

43

ศจ.นคเรศ สนทิ

ข้าพเจ้าเป็นคนหนึ่งท่ีอยู่ในบรรยากาศของการเสด็จเยี่ยมเยียนของพระวิญญาณบริสุทธิ์ในคืนวัน
นั้น ที่โรงเรียนสืบนทีธรรม จ.เชียงใหม่ ตามคาพยานของ ศจ.คาปัน สนิท (พี่ชาย) ในบรรยากาศนั้น
ข้าพเจ้าเริ่มรู้สึกแล้วว่า ข้าพเจ้าเป็นคนบาป แต่ไม่ได้กลับใจเวลาน้ัน เมื่อกลับไปถึงหอพัก (เป็นครูหอพัก)
ก็ได้คกุ เขา้ ลงและอธิษฐาน สารภาพความผิดบาป ใช้เวลานานมากกวา่ ทเ่ี คยอธษิ ฐานตามปกติ หลงั จากที่
ได้อธิษฐานแล้ว รู้สึกได้รับการหลุดพ้นปลดปล่อยด้วยภาระแห่งจิตใจได้หลุดหายไป รู้สึกว่า โล่ง – เบา
และมีสนั ตสิ ุขมากอยา่ งไมเ่ คยมีมากอ่ น กอ่ นหนา้ นี้ ไม่เคยแน่ใจหรือมั่นใจถึงความรอด ถา้ มคี าถามวา่ ถา้
ตายจะได้ไปสวรรคห์ รอื ไม่ คาตอบกค็ ือ แล้วแต่พระเจา้ ท้งั ๆ ท่สี วรรค์เป็นเป้าหมายชวี ิตหลังความตาย แต่
กก็ ลัวตาย ตงั้ แตว่ นั นน้ั เป็นต้นมา มีความแนใ่ จ มน่ั ใจ และวิถชี ีวติ ก็เปล่ยี นไปจากเดมิ

ศจ.อำทติ ย์ ทิพย์นพคณุ
ศิษยำภิบำลคริสตจักรรม่ พระคณุ

ความต้ังใจคร้ังแรกของข้าพเจ้าอยากเป็นนายทหารแต่ไม่มีโอกาส จากนั้นได้รับคาแนะนาจาก
ผู้รับใช้และคุณพ่อ ให้เรียนพระคริตธรรมท่ีศูนย์ศึกษาพระคริตธรรมป่ากล้วย จังหวัดเชียงใหม่ ข้าพเจ้าได้
ตัดสินใจทนั ที เพราะอยากจะไปเชยี งใหมอ่ ยูแ่ ลว้ เพราะไมเ่ คยเหน็ เชยี งใหม่

ที่ศูนย์ศึกษาพระคริสตธรรม อาจารย์ไม่เคยเห็นผมถือพระคัมภีร์ จึงถามว่าพระคัมภีร์อยู่ไหน
ผมตอบว่า ไม่มีเพราะไม่เคยมีพระคัมภีร์ จากนั้นผมพยายามถามบางคนว่า ถ้าผมเรียนจบแล้ว ผมจะได้
เงินเดือนเท่าไหร่ แต่ก็ไม่มีคาตอบ เพราะทุกคนปัดให้ถามผู้อานวยการ แต่พอดีช่วงน้ัน ผู้อานวยการไม่อยู่
เม่ือผมเรียนได้ไม่นาน ผมอยากกลับบ้าน เพราะใจไม่อยู่ ทข่ี ้าพเจ้าไมช่ อบเพราะสภาพความเป็นอยู่ท่ีศูนย์
พระคริสตธรรมไม่เหมือนที่คิด เพราคิดว่าจะน่าอยู่เหมือนตัวเมืองเชียงใหม่ และย่ิงกว่านั้นสิ่งท่ีข้าพเจ้าไม่
ชอบท่สี ุดคือ คาว่า “มนษุ ย์เปน็ คนบาป” ข้าพเจ้าไม่ยอมรับว่าขา้ พเจา้ เป็นคนบาป ต่อมาได้ไปฟงั คาเทศนา
ฟื้นฟู โดย อ.สุข พงษ์น้อย จึงเขา้ ใจและยอมรบั วา่ เป็นคนบาป แตย่ ังไมก่ ลบั ใจ ภายในไมก่ ว่ี นั ตอ่ มา ศจ.
ออตโต้ คริปเพล (Otto Klippel) ประธานทีมเผยแพร่ของเชียงรายที่อยู่ในทีมเดียวกันกับ ศจ.
ประเสริฐ กุสาวดี ได้ไปเยี่ยม และได้เล่าเร่ืองการเคลื่อนไหวของไฟพระวิญญาณท่ีเกิดข้ึนท่ีเชียงราย โดย
เฉพาะที่โรงเรียนครสิ เตียนไพศาลศาสตร์ ตามที่ ศจ.ประเสรฐิ ได้กล่าวถึงตอนต้น เช่น เด็กนักเรียน