อีบุ๊คชนชาติทั้งหมดของจีน

中国 56 个民族

(56 ชนชาติของจีน)

โปรแกรมภาษาจนี
คณะครศุ าสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร

คำนำ

รายงานเล่มนี้จัดทำขึ้นเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของวิชา เทคโนโลยีและนวัตกรรมเพื่อการสอนภาษาจีน
เพื่อให้ศึกษาหาความรู้ในเรื่อง ชนชาติของประเทศจีน ความเป็นมา เทศกาลสำคัญของแต่ละชนชาติ และได้
ศกึ ษาอยา่ งเข้าใจเพอ่ื เป็นประโยชน์กบั การเรยี น

ผู้จัดทำหวังว่า รายงานเล่มนี้จะเป็นประโยชน์กับผู้อ่าน หรือนักเรียน นักศึกษา และบุคคลทั่วไป ที่
กำลังหาข้อมูลเรื่องนี้อยู่ หากมีข้อเสนอแนะหรือข้อผิดพลาดประการใด ผู้จัดทำขอน้อมรับไว้และขออภัยมา ณ
ทน่ี ี้ด้วย

คณะผู้จดั ทำ
นายบุญชู -
นายกติ ติพชิ ญ์ จิระเดชประไพ

วันที่ 9 ตุลาคม 2565

สารบญั

56 ชนชาตขิ องจีน หนา้
ชนชาตฮิ น่ั (汉族) 1
2
ความเปน็ มา
เทศกาลสำคญั 3
ชนชาตจิ ้วง (壮族)
ความเปน็ มา 4
เทศกาลสำคญั
ชนชาตเิ กาหลี (朝鲜族) 5
ความเป็นมา
เทศกาลสำคญั 6
ชนชาติทเิ บต (藏族)
ความเปน็ มา 8
เทศกาลสำคญั
ชนชาติมองโกล (蒙古族)
ความเป็นมา
เทศกาลสำคญั
ชนชาตเิ กาซาน (高山族)
ความเป็นมา
เทศกาลสำคญั

中国 56 个民族
(56 ชนชาตขิ องจนี )

1) ชนชาตฮิ นั่ (汉族) 28) ชนชาตจิ ิ่งปวั (景颇族)
2) ชนชาติมองโกล (蒙古族) 29) ชนชาติเคอรก์ ิช (柯尔克孜族)
3) ชนชาติหุย (回族) 30) ชนชาตถิ ู่ (土族)
4) ชนชาติทเิ บต (藏族) 31) ชนชาติต๋าโว่ร์ (达翰儿族)
5) ชนชาตอิ ยุ กูร์ (维吾尔) 32) ชนชาติม่เู หลา (仫佬族)
6) ชนชาติม้ง (苗族) 33) ชนชาติเชียง (羌族)
7) ชนชาตอิ ๋ี (异族) 34) ชนชาตปิ ู้หลาง (布朗族)
8) ชนชาตจิ ้วง (壮族) 35) ชนชาติซาลา (撒拉族)
9) ชนชาติปอู้ ี (布依族) 36) ชนชาตเิ หมาหนัน (毛南族)
10) ชนชาตเิ กาหลี (朝鲜族) 37) ชนชาตเิ กอเหลา่ (仡佬族)
11) ชนชาตแิ มนจู (满族) 38) ชนชาตสิ ีป๋อ (锡伯族)
12) ชนชาตติ ้ง (侗族) 39) ชนชาติอาชาง (阿昌族)
13) ชนชาตเิ ย้า (瑶族) 40) ชนชาตผิ ูหม่ี (普米族)
14) ชนชาติไป๋ (白族) 41) ชนชาตทิ าจกิ (塔吉克族)
15) ชนชาตถิ ู่เจีย (土家族) 42) ชนชาตินู่ (怒族)
16) ชนชาติฮาหนี (哈尼族) 43) ชนชาติอุชเบก (乌孜别克族)
17) ชนชาติคาร์ซคั (哈萨克族) 44) ชนชาติรสั เซยี (俄罗斯族)
18) ชนชาติไต (傣族) 45) ชนชาติเอ้อเวนิ เคอ่ (鄂温克族)
19) ชนชาติหลี (黎族) 46) ชนชาตเิ ตอ๋ อง๋ั (德昂族)
20) ชนชาตลิ ีซ่ วู่ (傈僳族) 47) ชนชาติเป่าอนั (保安族)
21) ชนชาตวิ า้ (佤族) 48) ชนชาตอิ ว้ีกู้ (裕固族)
22) ชนชาตเิ ซอ (畲族) 49) ชนชาตจิ งิ (京族)
23) ชนชาตเิ กาซาน (高山族) 50) ชนชาตทิ าทาร์ (塔塔尔族)
24) ชนชาติลา่ ฮู่ (拉祜族) 51) ชนชาตติ ู่หลง (独龙族)
25) ชนชาติสยุ่ (水族) 52) ชนชาติเออ้ หลุนชนุ (鄂伦春族)
26) ชนชาตติ งเซยี ง (东乡族) 53) ชนชาติเฮอ่ เจอ๋ (赫哲族)
27) ชนชาตนิ ่าซี (纳西族) 54) ชนชาตเิ หมนิ ปา (门巴族)
55) ชนชาติลั่วปา (珞巴族) 56) ชนชาติจีนัว (基诺族)

ชนชาตฮิ ัน่ (汉族) ชนชาติมองโกล (蒙古族) ชนชาติหยุ (回族)

ชนชาตทิ เิ บต (藏族) ชนชาตอิ ุยกรู ์ (维吾尔) ชนชาตมิ ้ง (苗族)

ชนชาตอิ ี๋ (异族) ชนชาตจิ ว้ ง (壮族) ชนชาตปิ ู้อี (布依族)

ชนชาตเิ กาหลี (朝鲜族) ชนชาตแิ มนจู (满族) ชนชาตติ ง้ (侗族)

ชนชาติเยา้ (瑶族) ชนชาติไป๋ (白族) ชนชาตถิ เู่ จีย (土家族)

ชนชาตฮิ าหนี (哈尼族) ชนชาติคาร์ซคั (哈萨克族) ชนชาตไิ ต (傣族)

ชนชาตหิ ลี (黎族) ชนชาตลิ ซ่ี วู่ (傈僳族) ชนชาตวิ ้า (佤族)

ชนชาติเซอ (畲族) ชนชาตเิ กาซาน (高山族) ชนชาตลิ า่ ฮู่ (拉祜族)

ชนชาตสิ ุ่ย (水族) ชนชาตติ งเซยี ง (东乡族) ชนชาตนิ ่าซี (纳西族)

ชนชาติจ่ิงปัว (景颇族) ชนชาติเคอรก์ ชิ (柯尔克孜族) ชนชาติถู่ (土族)

ชนชาติตา๋ โว่ร์ (达翰儿族) ชนชาติมูเ่ หลา (仫佬族) ชนชาตเิ ชยี ง (羌族)

ชนชาตปิ หู้ ลาง (布朗族) ชนชาติซาลา (撒拉族) ชนชาตเิ หมาหนนั (毛南族)

ชนชาตเิ กอเหล่า (仡佬族) ชนชาติสปี อ๋ (锡伯族) ชนชาตอิ าชาง (阿昌族)

ชนชาตผิ หู มี่ (普米族) ชนชาตทิ าจกิ (塔吉克族) ชนชาตนิ ู่ (怒族)

ชนชาติอุชเบก (乌孜别克族) ชนชาติรัสเซีย (俄罗斯族) ชนชาติเออ้ เวินเคอ่ (鄂温克族)

ชนชาตเิ ตอ๋ อ๋งั (德昂族) ชนชาตเิ ปา่ อนั (保安族) ชนชาตอิ ว้กี ู้ (裕固族)

ชนชาตจิ งิ (京族) ชนชาตทิ าทาร์ (塔塔尔族) ชนชาตติ ู่หลง (独龙族)

ชนชาติเอ้อหลนุ ชุน (鄂伦春族) ชนชาตเิ ฮอ่ เจ๋อ (赫哲族) ชนชาตเิ หมินปา (门巴族)

ชนชาติลั่วปา (珞巴族) ชนชาติจีนัว (基诺族)

ชนชาตฮิ ั่น (汉族)

(ท่ีมา: Skyscrapercity.com / China.org,cn )
ความเป็นมา

ชาติพันธุ์ฮั่น เป็นชาติพันธุ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศจีนผลสำรวจจำนวนประชากรในปลาย
คริสต์ศตวรรษที่ 20 พบว่ามีชาวฮั่นราว 1,230 ล้านคนอาศัยในประเทศจีนและนับเป็นกลุ่มชนชาติที่ใหญ่ที่สุด
ในโลกด้วย มีหลักฐานว่าชาวฮั่นถึงกำเนิดมาตั้งแต่สมัยจักรพรรดิหวงตี้กระจายอยู่ทั่วประเทศจีนมายาวนาน
กว่า5,000 ปีชาวฮั่นสืบเชื้อสายมาจากชาวหัวเซ่ียในแถบลุ่มแม่น้ำฮวงโหและถึงเป็นต้นกำเนิดอารยธรรมจีน
นับตั้งแต่สมัยราชวงศ์เซี่ซางโจว ซนชิวจ้านกั้ว จนมาเริ่มปืกแผ่นในสมัยฉินและฮั่นและในสมัยนั้นเริ่มมีคำเรียก
ชนช้นั ฮ่ัน
เทศกาลสำคัญ

ชาวฮ่นั มวี นั สำคญั ทางประเพณไี ดแ้ ก่ เทศกาลตรษุ จีน (春节) เทศกาลหยวนเซยี ว (元宵节) เทศกาล
ไหว้บะจา่ ง (端午节) เทศกาลไหวพ้ ระจนั ทร์ (中秋节)

ชนชาติจ้วง (壮族)

(ทีม่ า:https://metchs.blogspot.com/2011/11/55.html)
ความเป็นมา

ชาวจ้วงเป็นชนกลุ่มน้อยในจีนที่มีจำนวนประชากรมากที่สุด มีถิ่นฐานอยู่ที่เขตปกครองตนเองเผ่าจ้วง
มณฑลกว่างซี เขตปกครองตนเองเผ่าจ้วงและเผ่าเหมียวมณฑลยูนนาน และมีส่วนน้อยกระจายอยู่ในบริเวณ
ต่างๆของมณฑลกว่างตง หูหนาน กุ้ยโจว และเสฉวน คำเรียกชื่อชาวจ้วงเป็นคำที่ชนกลุ่มนี้ใช้เรียกตนเองว่า
“ป้จู ้วง” นอกจากนีช้ าวจว้ งมีคำเรียกตัวเองอีกมากมายแตกต่างกันตามถิน่ ท่ีอยู่ เช่น ปู้หนง(布侬 Bùnónɡ)
ปู้ถู่(布土 Bùtǔ) ปู้ย่าง (布样 Bùyànɡ) ปู้ปาน(布斑 Bùbān) ปู้เยว่(布越 Bùyuè) ปู้น่า(布那
Bùnà) หนงอาน(侬安 Nónɡān) ปู้เพียน (布偏 Bùpiān) ถูหล่าว(土佬 Tǔlǎo) เกาหลาน(高栏
Gāolán) ปมู้ า่ น (布曼 Bùmàn) ปู้ต้าย(布岱 Bùdài) ปหู้ ม่ิน(布敏 Bùmǐn) ปู้หลง (布陇 Bùlǒnɡ)
ปู้ตง(布东 Bùdōnɡ) เป็นต้น หลังการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนได้รวมเรียกชื่อชนเผ่านี้ว่า “ถง”
(僮族 Tónɡ Zú) ในปี 1965 ตามข้อเสนอของโจวเอินหลาย (周恩来 Zhōu Ēnlái) รัฐบาลจีนได้
เปลี่ยนชื่อเรียกชนกลุ่มนี้เป็น “จ้วง” (壮 Zhuànɡ) จากการสำรวจจำนวนประชากรครั้งที่ 5 ของจีนในปี
2000 ชนกลุ่มน้อยเผ่าจ้วง มีจำนวนประชากรทั้งสิน้ 16,178,811 คน พูดภาษาจ้วง จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-
ทิเบต สาขาภาษาจ้วง-ตง้ แขนงภาษาจว้ งไต ในสมัยซง่ ใต้มีการใช้ภาษาเขียนที่เป็นอักษรจีนแบบเหลี่ยม แต่ไม่
เป็นที่แพร่หลายมากนัก ส่วนมากใช้สำหรับจดชื่อสถานท่ี เขียนเพลงกลอน และบันทึกเรื่องราว ในปี 1955
รัฐบาลจนี พฒั นาระบบการเขียนอกั ษรภาษาจว้ งโดยใชอ้ กั ษรลาติน และใช้อยา่ งแพร่หลายมาจนปจั จบุ ัน
เทศกาลสำคัญ

ชนชาติจ้วงคือ "เพลงดี" และเมืองจ้วงมีชื่อเสียงว่า "เกไห่" วัฒนธรรมกวีนิพนธ์ของชนชาติจ้วง
นั้นอุดมสมบูรณ์มากเช่นเพลงโบราณเพลงประกอบพิธีกรรมเพลงรักเพลงกระทะเพลงเทศกาลเพลงสร้างบ้าน
เพลงชาวประมงเพลงเกษตรกรรมเพลงสิ่งทอเพลงชา ฯลฯ สำนวนมีความหลากหลายเรียบง่ายเป็นธรรมชาติ
และมีกลิ่นอายชนบท เครื่องดนตรีดั้งเดิมของชนชาติจ้วง ได้แก่ Bau กลองสำริดกระดูกม้าน้ำเต้าน้ำเต้าเชง
และโคโนฮะ

ชนชาติเกาหลี (朝鲜族)

(ทม่ี า: Skyscrapercity.com / China.org,cn)
ความเป็นมา

ชาวเกาหลี เป็นชนชาติพันธุ์กลุ่มหนึ่งซึ่งพูดภาษาเดียวกัน ผลการศึกษาด้านภาษาศาสตร์ และ
มานุษยวิทยา และแหล่งตำนานต่างๆ แสดงให้เห็นว่า เกาหลีแตกต่างจากจีน หรือญี่ปุ่น ลักษณะเด่นทาง
ร่างกายที่เหมือนกันทำให้เชื่อว่าเกาหลีสืบเชื้อสายมาจากชาวมองโกลหลายเผ่าที่อพยพจากเอเชียกลางเข้า
มายังคาบสมทุ รเกาหลีในปัจจบุ ัน

ชาวเกาหลีรวมกันเป็นชนชาติเดียวกันตั้งแต่ตอนต้นคริสต์ศักราช ในคริสต์ศตวรรษที่เจ็ด ชาวเกาหลี
รวมกันเป็นชาติเดียวรวมอยู่ใต้การปกครองเดียวกันเป็นครั้งแรกในสมัยอาณาจักรชิลลา (57 ปีก่อน
ครสิ ต์ศกั ราช-ครสิ ตศ์ ักราช 935) ยงั สง่ ผลให้เกิดความรงุ่ เรอื งทางวัฒนธรรมอยา่ งใหญห่ ลวง

ชาวเกาหลีต่อสู้มาอย่างสัมฤทธิ์ผลเป็นเวลาหลายพันปี เพื่อดำรงเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรม และ
การเมืองของตน แม้จะเผชิญกันเพื่อนบ้านอย่างจีน และความโน้มเอียงที่จะรุกรานของญี่ปุ่นเมื่อไม่นานมานี้ก็
ตาม ชาวเกาหลเี ป็นชนชาติท่ีภาคภมู ใิ จ ดว้ ยมปี ระวัติศาสตร์ทีย่ าวนานที่สดุ ชาตหิ นง่ึ ของโลก
เทศกาลสำคญั

เทศกาลสำคัญของชาวเฉาเสี่ยนคล้ายกับชาวฮั่นคือมี เทศกาลตรุษจีน (春节) เชงเม้ง(清明节 )
ไหว้บะจ่าง (端午节) ไหว้พระจันทร์ (中秋节) เทศกาลเชงเม้ง จะไปไหว้สุสานบรรพบุรุษ เทศกาลไหว้
พระจันทร์ก็มีการเซ่นไหว้บวงสรวงเพื่อรำลึกถึงเพื่อนเก่า นอกจากนี้ยังมีเทศกาลประจำครอบครัวที่สำคัญ
ไดแ้ ก่ เทศกาลฉลองเด็กเกดิ ครบหน่ึงปี เทศกาลฉลองอายุครบหกสิบปี เทศกาลฉลองครบรอบแต่งงานหกสิบปี
สำหรับการเฉลิมฉลองนั้น ชาวบ้านใกล้เคียงและเพื่อนสนิทมิตรสหายจะมาร่วมอวยพรเพื่อเลี้ยงฉลองอย่าง
ครึกครื้น

ชนชาตทิ เิ บต (藏族)

(ที่มา: Skyscrapercity.com / China.org,cn)
ความเปน็ มา

ชนกลุ่มน้อยเผ่าทิเบตนี้นับได้ว่าเป็นกลุ่มชนที่มีความสำคัญมากที่สุดในประวัติศาสตร์จีนกลุ่มหนึ่ง มี
ถิ่นฐานอยูบ่ ริเวณที่ราบสูงอันกว้างใหญ่ช่ือ ที่ราบสูงชิงจั้ง (青藏高原 Qīnɡ Zànɡ ɡāoyuán) มีถิ่นที่
อยูใ่ นเขตปกครองตนเองทิเบต และในเขตปกครองตนเองทเิ บตมองโกล มณฑลชิงห่ายหลายเมอื งเช่น หายเป่ย
(海北 Hǎiběi) หวงหนาน(黄南 Huánɡnán) ห่ายหนาน(海南 Hǎinán) กว่อลั่ว (果洛 Guǒ
luò) ยวี่ซู่(玉树 Yùshù) มณฑลกานซู่มีอยู่ในเขตปกครองตนเองทิเบตเมืองกานหนาน (甘南
Gānnán) และเขตปกครองตนเองทเิ บตเมอื งเทยี นจู้(天祝 Tiānzhù) ในมณฑลเสฉวนมอี ย่ทู เ่ี ขตปกครอง
ตนเองทิเบตเมืองอาป้า (阿坝 Ābà) เขตปกครองตนเองทิเบตเมืองกานจือ(甘孜 Gānzī) เขตปกครอง
ตนเองทิเบตอำเภอมู่หล่ี (木里 Mùlǐ) ในมณฑลยูนนานทเ่ี ขตปกครองตนเองทิเบตเมืองตช๋ี ่งิ จากการสำรวจ
จำนวนประชากรคร้งั ท่ี 5 ของจนี ในปี 2000 ชนกลมุ่ นอ้ ยเผ่าทิเบต มจี ำนวนประชากรทัง้ สนิ้ 5,416,021 คน
เทศกาลสำคัญ

เทศกาลสำคัญของชาวทิเบตคือวันขึ้นปีใหม่ ตรงกับเดือนหนึ่งของทุกปี ชาวทิเบตสวมเสื้อผ้าชุด
ประจำเผ่าชุดใหม่ไปไหว้เพื่อนบ้าน ญาติมิตรที่เคารพนับถือ วันท่ี 15 เดือน4 เป็นวันที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ และ
ตรงกบั วนั ที่องค์หญิงเหวนิ เฉงิ แต่งงานเข้ามาสู่ราชวงศ์ทิเบต ชาวทเิ บตจัดงานเฉลิมฉลองอยา่ งย่ิงใหญ่เพื่อรำลึก
ถึงทั้งสองพระองค์ กลางเดือนเจ็ดใกล้ฤดูการเก็บเกี่ยวมีเทศกาลเฉลิมฉลองโดยการออกไปท่องเที่ยวนอกบ้าน
เพื่อความหวังใหม่อันสดใสงดงาม วันท่ี 25 เดือน 10 เป็นวันที่ศาสดานิกายหมวกเหลืองนิพาน พระนักบวชใน
นิกายหมวกเหลืองมีพิธีสวดมนต์เพื่อรำลึกถึงพระศาสดา นอกจากนี้การคัดเลือกพระดาไลลามะแต่ละรุ่น มีข้อ
ปฏิบัติที่เคร่งครัดมาก เมื่อองค์ดาไลลามะเสียชีวิตลง จะต้องตั้งองค์ใหม่ขึ้นโดยมีคำทำนายถึงลักษณะ ถิ่นที่อยู่
ชาติกำเนิด เปน็ ต้น

ชนชาตมิ องโกล (蒙古族)

(ทม่ี า: Skyscrapercity.com / China.org,cn)
ความเปน็ มา

มองโกล” ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเขตปกครองตนเองมองโกล และกลุ่มปกครองตนเองเผ่ามองโกล ในซิ
นเจียง(新疆 Xīnjiānɡ) ชิงห่าย(青海 Qīnɡhǎi) กานซู่(甘肃 Gānsù) เฮยหลงเจียง(黑龙江
Hēilónɡjiānɡ) จี๋หลิน(吉林 Jílín) เหลียวหนิง (辽宁 Liáonínɡ) และยังมีกระจัดกระจายอยู่
ในพน้ื ท่ีตา่ งๆของมณฑลยนู นาน เหอเป่ย ซอื่ ชวน หนิงเซีย่ ปกั ก่งิ เปน็ ต้น จากการสำรวจจำนวนประชากรครั้ง
ที่ 5 ของจนี ในปี 2000 ชนกลุ่มน้อยเผ่ามองโกล มีจำนวนประชากรทงั้ ส้ิน 5,813,947 คน
เทศกาลสำคัญ

ชาวมองโกลมีความเกี่ยวข้องกับศาสนาอย่างใกล้ชิด ในยุคอานต๋าข่าน (俺答汗 Āndáhàn )
ศาสนาลามะ (喇嘛教 Lǎmɑ jiào) ลัทธิเก๋อหลู่ (格鲁派 Gélǔ pài) เริ่มเผยแผ่เข้าสู่ดินแดนมอง
โกล นับแต่นั้นมาศาสนาลามะฝังรากลึกในชีวิตและสังคมของชาวมองโกล ระยะเวลาร้อยกวา่ ปี ศาสนาลามะมี
อิทธิพลต่อการปกครอง เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมของชาวมองโกลอย่างมาก อานต๋าข่านศรัทธาศาสนา
ลามะยิ่ง ประชาชนทั่วไปก็นับถือศาสนาลามะถ้วนทั่ว จึงมีการก่อสร้างวัดลามะขึ้นมากมาย ทำให้วัดลามะมี
กรรมสิทธ์เิ ตม็ ทใ่ี นการครอบครองทีด่ ิน

ชนชาตเิ กาซาน (高山族)

(ท่มี า: Skyscrapercity.com / China.org,cn)
ความเปน็ มา

คำว่า “เกาซาน” (高山 ɡāo shān) แปลว่า “ภูเขาสูง” เป็นชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่บริเวณท่ีเป็น
ภูเขาสูงบนเกาะติดชายทะเลด้านตะวันออกของเกาะไต้หวันที่เรียกว่า จ้งกู่ผิงหยวน (纵谷平原 Zònɡɡǔ
pínɡyuán) และบริเวณหลันหยวี่ (兰屿 Lányǔ) ชาวไต้หวันเรียกชนกลุ่มนี้ว่า “พี่น้องชาวเขา” (山
地同胞 Shāndì Tónɡbāo) ในบริเวณดังกล่าวมีประชากรชาวเขาอยู่มากกว่าสิบกลุ่ม มีภาษาต่างๆกัน
อาศัยเป็นกลุ่มๆแยกจากกัน เช่น ชาวอาเหม่ย (阿美人 Āměi rén) ชาวไท่หย่า(泰雅人 Tàiyǎ
rén) ชาวผายวัน (排湾人 Páiwān rén) ชาวปู้หนง(布农人 Bùnónɡ rén) ชาวหลูข่าย (鲁凯
人 Lǔkǎi rén) ชาวเปยหนาน(卑南人 Bēinán rén) ชาวเฉา (曹人 Cáo rén) ชาวไซเ่ ซ่ยี (赛
夏人 Sàixià rén) ชาวหยาเหม่ย (雅美人 Yǎměi rén) ชาวผิงผู่ (平埔人 Pínɡpǔ rén)
เป็นต้น เนื่องจากคนเหล่านี้อาศัยอยู่คละเคล้าปะปนกัน แต่งงานข้ามเผ่ากัน กระทั่งแต่งงานกับคนจีนเผ่าฮ่ัน
ทำให้ความเป็นชนเผ่าค่อยๆถูกกลืนไปเป็นชาวฮั่นเสียส่วนมาก ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน ชนกลุ่มนี้กลายมาเป็น
ชาวฮั่นอย่างเต็มตัวกว่าแสนคน รับวัฒนธรรมและภาษาฮั่นมากมายจนไม่เหลือความเป็นชนเผ่าแต่ดั้งเดิม
กระท่ังศตวรรษท่ี 19 หลอมรวมเปน็ กลุ่มเดยี วกนั กบั ชาวฮ่นั
เทศกาลสำคญั

เทศกาลสำคัญของชาวเกาซานมีแตกต่างกันไปแต่ละกลุ่ม ที่สำคัญมี เทศกาลบูชาการเพาะปลูก เป็น
เทศกาลสำคัญของชาวไท่หย่า จัดขึ้นในปลายเดือนมีนาคม ซึ่งเป็นฤดูการเก็บเกี่ยวถือเป็นการสิ้นสุดฤดู
เพาะปลูก เทศกาลบูชาความราบรื่น เป็นเทศกาลสำคัญของชาวปู้หนง จัดขึ้นวันที่ 4 เดือนเมษายนของทุกปี
เทศกาลบูชาบรรพบุรุษอาล่ี เป็นเทศกาลของชาวผิงผู่ จัดขึ้นวันที่ 6 เดือนกันยายนของทุกปี เทศกาลบูชา
การเก็บเกี่ยว เป็นเทศกาลของชาวเฉา ชาวหลูข่าย ชาวอาเหม่ย จัดขึ้นวันท่ี 5 เดือนกันยายนของทุกปี
เทศกาลบูชาคันเบ็ด เป็นเทศกาลของชาวผายวัน จัดขึ้นวันท่ี 25 เดือนตุลาคม เทศกาลบูชาลิงและการล่า เป็น

เทศกาลของชาวเปยหนาน จัดขึ้นในเดือนพฤศจิกายน เทศกาลบูชาวิญญาณอ่ายหลิง เป็นเทศกาลของชาวไซ่
เซี่ย จัดขึ้นระหว่างเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน เทศกาลบูชาปลาของชาวหย่าเหม่ย นอกจากนี้ยังมีเทศกาล
ปลีกย่อยของชาวเกาซานแต่ละกลุ่มอีกมากมาย ที่ยกมาเป็นเพียงเทศกาลสำคัญๆ เท่านั้น ในเทศกาลสำคัญ
เหล่านี้ชาวเกาซานจะเฉลิมฉลองด้วยการรื่นเริง บันเทิง การแข่งขันกีฬา การแสดงทางศิลปวัฒนธรรมของชน
เผา่

อา้ งอิง

Manasya.(2563).ชนเผา่ ท้งั 56 ในจนี .สืบคน้ 9 ตลุ าคม 2565, ////////จาก
https://www.angelstartravel.com/content-detail.php?data

Pawintida natee.(ม.ป.ป).ชนชาติฮนั่ (汉族).สืบคน้ 9 ตลุ าคม 2565, //////// จาก
https://online.pubhtml5.com/iszr/hekw/#p=1

รองศาสตราจารย์ ดร.เมชฌ สอดส่องกฤษ.(2554).ภาษาศาสตรแ์ ละวัฒนธรรมจนี .สืบคน้ 9 ตลุ าคม 2565,
//////// จาก https://metchs.blogspot.com/2011/11/54.html