The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.

เฝ้าศีล พฤหัสศักดิ์สิทธิ์ (วัดศีลมหาสนิท)

Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search
Published by nitkerd, 2021-03-27 03:47:37

บทรำพึงเฝ้าศีลวันพฤหัสศักดิ์สิทธิ์

เฝ้าศีล พฤหัสศักดิ์สิทธิ์ (วัดศีลมหาสนิท)

บทรำพึง
“ เฝ้ำศีลวนั พฤหสั ศกั ดิ์สิทธ์ิ”

กำรแห่ศีลไปพกั

- เมอื่ สวดบทภาวนาหลงั รบั ศลี แลว้ พระสงฆค์ ุกเขา่ หน้าแท่นบชู า ถวายกายาน ทกุ คนอยู่
ในความเงยี บ (ไมม่ กี ารขบั รอ้ งบทเพลง) ต่อจากนนั้ รบั ผา้ คลมุ บ่า เชญิ ศลี ไปยงั จดุ พกั ศลี

- ขบวนแห่ : กางเขน เทยี น กายาน และพระสงฆถ์ อื ผอบศลี แหไ่ ปยงั ทพี่ กั ศลี
- เมอื่ เรมิ่ ขบวนแห่ ใหข้ บั รอ้ งบทเพลงศลี มหาสนทิ

พิธีกร ขอเชญิ ขบั รอ้ งบทเพลง “ปังแห่งทวยเทพเทวา

1. ปังแห่งปวงเทพเทวา ลงมาจากแดนวมิ าน

ใหเ้ ลกิ รปู อุปมาน กลายเป็นอาหารบคุ คล

โอม้ หศั จรรยใ์ หญ่ คนเลวคนไพรค่ นจน

รบั พระเจา้ ของตน ในศลี บวร

2. โอพ้ ระตรเี อกานุภาพ ชาวเราก้มกราบวงิ วอน

โปรดช่วยอานวยพระพร แดผ่ ยู้ กกรวนั ทา

ขอโปรดนาสลู่ ทู่ าง ลุแสงสว่างนภิ า

ซง่ึ พระตรเี อกา สาแดงพระองค์ อาแมน.

- เมอื่ ขบวนแห่มาถงึ ทพี่ กั ศลี ทเี่ ปิดอยู่ พระสงฆว์ างผอบศลี หน้าตศู้ ลี ถวาย
กายาน ขณะนนั้ ขบั รอ้ งบท Tantum ergo

1. ตานตมู แอรโ์ ก ซากราแมนตมู เวเนเรมรู ์ แชรน์ ูอี แอ๊ต อนั ตกี มุ โดกแู มนตมู โน
โว เชดตั รตี อู ี แปรสแตส ฟีแดส ซปุ เปลแมนตุม

2. เยนีโตรี เยนโี ตเกว เลาส์ แอ๊ต ยบู ลี าซโี อ ซาลสู ฮอนอร์ วรี ต์ สู โกวเกว ซติ แอต๊
เบเนดกิ ซโี อ โปรเชแดนตี อบั อโู ตรเกว กอมบาร์ ซติ เลาดาชโี อ อาแมน.

- พระสงฆน์ าศลี มหาสนทิ ใสใ่ นตศู้ ลี แลว้ ปิดประตตู ศู้ ลี เมอื่ นมสั การศลี มหาสนทิ เงยี บๆ
อยคู่ รหู่ นงึ่ แลว้ พระสงฆก์ บั ผชู้ ่วยพธิ คี ุกเขา่ เคารพ ศลี มหาสนทิ แลว้ กลบั ไปยงั หอ้ ง
สกั การภณั ฑ์

- ต่อจากนนั้ ใหน้ าสงิ่ ของต่างๆ ออกจากแท่นบชู า เพอื่ ใหพ้ ระแทน่ วา่ งเปลา่

-2-

เฝ้ำศีลมหำสนิท

พิธีกร พน่ี ้องทร่ี กั ในค่าคนื แห่งศรทั ธาน้ี ค่าคนื วนั พฤหสั ศกั ดสิ ์ ทิ ธขิ ์ อเชญิ
เราทุกคนอยตู่ ่อหน้าศลี มหาสนิท ทบ่ี นพระแท่นน้ี ประหน่งึ วา่ เรากาลงั
อยใู่ นสวนเกทเสมนี แมเ้ รอ่ื งราวในค่าคนื วนั นนั้ หลงั จากทรงเลย้ี งอาหาร
ค่าบรรดาสานุศษิ ยแ์ ลว้ จะบอกกบั เราวา่ พระองคท์ รงอยใู่ นความทุกข์
ค่าวนั น้ี ณ สถานการณ์ ปัจจุบนั ขอใหเ้ ราถวายความทกุ ข์ และความ
ยากลาบาปทงั้ สน้ิ ของเราเพอ่ื รว่ มในพระทรมานของพระองค์

พระสงฆ์ บทอ่านจากพระวรสารนักบญุ ลกู า (ลก 22 : 39-46)
พระเยซเู จา้ เสดจ็ จากทน่ี นั่ ไปยงั ภเู ขามะกอกเทศเช่นเคย บรรดาศษิ ย์

ตามเสดจ็ ไปดว้ ย เมอ่ื เสดจ็ ถงึ ทน่ี นั่ แลว้ พระองคต์ รสั กบั เขาเหลา่ นนั้ วา่ ‘จง
อธษิ ฐานภาวนาเถดิ เพ่อื จะไมถ่ กู ทดลอง’ แลว้ พระองคเ์ สดจ็ ห่างออกไปจาก
บรรดาศษิ ยป์ ระมาณระยะปากอ้ นหนิ ทรงคกุ เขา่ ลงอธษิ ฐานภาวนาว่า ‘พระบดิ า
เจา้ ขา้ ถา้ พระองคม์ พี ระประสงค์ โปรดทรงนาถว้ ยน้ไี ปจากขา้ พเจา้ เถดิ แต่อยา่
ใหเ้ ป็นไปตามใจขา้ พเจา้ ใหเ้ ป็นไปตามพระประสงคข์ องพระองคเ์ ถดิ ’ ทตู สวรรค์
องคห์ น่งึ ปรากฏมาถวายพละกาลงั แดพ่ ระองค์ พระองคท์ รงอยใู่ นความทกุ ข์
กงั วลอยา่ งสาหสั จงึ ทรงอธษิ ฐานอยา่ งมุ่งมนั่ ยงิ่ ขน้ึ พระเสโทตกลงบนพน้ื ดนิ
ประดุจหยดโลหติ

พระองคท์ รงลกุ ขน้ึ จากการอธษิ ฐานภาวนา เสดจ็ ไปพบบรรดาศษิ ยซ์ ง่ึ
หลบั อยเู่ พราะความโศกเศรา้ พระองคจ์ งึ ตรสั กบั เขาว่า ‘นอนหลบั ทาไม จงลุก
ขน้ึ อธษิ ฐานภาวนาเถดิ เพ่อื จะไมถ่ ูกทดลอง (น่คี อื พระวาจาของพระเจา้ )

ทุกคน ขอพระครสิ ตเจา้ ทรงพระเจรญิ เทอญ

-3-

พิธีกร เชญิ ขบั รอ้ งบทเพลง “ภาวนา”

1. ท่านทงั้ หลาย จงเฝ้าอยกู่ บั เรา ภาวนาวงิ วอนพระเมตตา

สกั ช่วงเวลามารว่ มใจ ปลอบประโลมบรรเทาใจใหแ้ ก่เรา

2. จติ ใจเรา แทบแตกสลาย เหงอื่ ไหลดจุ ดงั สายโลหติ

เพราะบาปมากมาย จงึ ตอ้ งใหช้ วี ติ แทนความผดิ ของมนุษยท์ ุกคน

3. ขอใหก้ าลกิ สน์ ้ี จงผ่านไป โออ้ งคพ์ ระบดิ า ของขา้ ฯ

แต่ขออยา่ ใหเ้ ป็นไป ตามใจขา้ ฯปรารถนา แต่ขอใหเ้ ป็นตามพระทยั พระองค์

4. ท่านทงั้ หลาย จงตนื่ เฝ้ารอวนั อธษิ ฐานนาใหพ้ น้ โพยภยั

และเปิดดวงใจ พรอ้ มยอมมอบถวาย อกี ทงั้ รา่ งกายใหเ้ ป็นของพระองค์

พิธีกร พน่ี ้อง เรามารว่ มใจกนั เฝ้าศลี มหาสนิทในวนั น้ี เพอ่ื รว่ มสว่ นใน

พระทรมานของพระเยซู ครสิ ตเจา้ ใหเ้ รารว่ มใจกนั ภาวนาเพอ่ื
วอนขอพระเจา้ โปรดใหเ้ รามคี วามเช่อื มนั่ คงในพระองค์ เป็น
หน่งึ เดยี วกบั พระทรมานของพระองค์ เพ่อื จะไดก้ ลบั คนื ชพี
อยา่ งรงุ่ โรจน์พรอ้ มกบั พระองค์
(ขา้ แต่พระบดิ า วนั ทามารยี ์ (10 บท) พระสริ ริ งุ่ โรจน์)

พิธีกร เชิญขบั ร้องบทเพลง “พกั กบั เรา”
พกั กบั เรา พานกั อยกู่ บั เรา ตนื่ เฝ้าภาวนา ตนื่ เฝ้าภาวนา (รอ้ ง 5 รอบ)

พิธีกร น่คี อื บทบญั ญตั ขิ องเรา ใหท้ า่ นทงั้ หลายรกั กนั เหมอื นดงั ทเ่ี รา
รกั ทา่ น ไม่มใี ครมคี วามรกั ยงิ่ ใหญ่ กวา่ การสละชวี ติ ของตนเพอ่ื
มติ รสหาย ท่านทงั้ หลายเป็นมติ รสหายของเรา ถา้ ทา่ นทา
ตามทเ่ี ราสงั่ ท่าน เราไมเ่ รยี กท่านว่าเป็นผรู้ บั ใชอ้ กี ต่อไป เพราะ
ผรู้ บั ใชไ้ มร่ วู้ า่ นายของตนทาอะไร เราเรยี กท่านเป็นมติ รสหาย
เพราะเราแจง้ ใหท้ ่านรทู้ กุ สง่ิ ทเ่ี ราไดย้ นิ มาจากพระบดิ าของเรา

-4-

- ใหเ้ รารว่ มใจกนั ภาวนาเพอ่ื ความรกั ของพระครสิ ตเจา้ จะไดด้ ารง
อยใู่ นชวี ติ ในครอบครวั ในชมุ ชน และในวดั ของเรา
(ขา้ แต่พระบดิ า วนั ทามารยี ์ (10 บท) พระสริ ริ งุ่ โรจน์)

พิธีกร เชิญขบั ร้องบทเพลง “ทใ่ี ดมคี วามรกั ”
ทใี่ ดมคี วามรกั และความเมตตา ทใี่ ดมคี วามรกั พระเจา้ ประทบั อยู่ (รอ้ ง 5 รอบ)

พระสงฆ์ ในงานเลย้ี งอาหารค่า พระครสิ ตเจา้ ทรงเชอ้ื เชญิ ทกุ คน พระองคท์ รง
มอบพระกาย และพระโลหติ ของพระองค์ ใหเ้ ป็นชวี ติ แก่โลก ใหเ้ รา
อธษิ ฐานภาวนาต่อพระองคว์ า่

ทกุ คน โปรดทาใหป้ ระชากรของพระองคท์ ท่ี รงไถ่ดว้ ยพระโลหติ ของพระองค์
ศกั ดสิ ์ ทิ ธไิ ์ ป และขอใหร้ อดพน้ จากภยนั ตรายทงั้ ปวงเทอญ

พระสงฆ์ พระครสิ ตเจา้ พระผไู้ ถ่ของขา้ พเจา้ ทงั้ หลาย โปรดใหข้ า้ พเจา้
ทงั้ หลายไดร้ บั ผลจากพระทรมานของพระองค์ ดว้ ยการทากจิ ใชโ้ ทษ
บาป และใหผ้ ่านกางเขนแห่งความทุกขย์ ากน้ี ส่แู สงสว่าง อนั หมายถงึ
ความสขุ ยนิ ดที แ่ี ทจ้ รงิ

ทกุ คน โปรดทาใหป้ ระชากรของพระองคท์ ท่ี รงไถ่ดว้ ยพระโลหติ ของพระองค์
ศกั ดสิ ์ ทิ ธไิ ์ ป และขอใหร้ อดพน้ จากภยนั ตรายทงั้ ปวงเทอญ

พระสงฆ์ โปรดใหพ้ ระมารดาของพระองค์ ผทู้ รงเป็นองคค์ วามบรรเทาของผู้
ทุกขย์ าก ไดบ้ รรเทาขา้ พเจา้ ทงั้ หลาย และโปรดใหข้ า้ พเจา้ ทงั้ หลาย
รจู้ กั แบ่งปันความบรรเทาทไ่ี ดร้ บั แก่ผอู้ ่นื ดว้ ย

ทกุ คน โปรดทาใหป้ ระชากรของพระองคท์ ท่ี รงไถ่ดว้ ยพระโลหติ ของพระองค์
ศกั ดสิ ์ ทิ ธไิ ์ ป และขอใหร้ อดพน้ จากภยนั ตรายทงั้ ปวงเทอญ

-5-

พระสงฆ์ โปรดเอาพระทยั ใส่ผทู้ ข่ี า้ พเจา้ ทงั้ หลายไดท้ าผดิ ต่อเขา และไดท้ าให้
เขาเสยี กาลงั ใจ โปรดใหข้ า้ พเจา้ ทงั้ หลายไดร้ บั บทเรยี นจากความทกุ ข์
ทรมาน เพอ่ื ความยตุ ธิ รรมและความรกั จะไดม้ ชี ยั ในทส่ี ุด

ทกุ คน โปรดทาใหป้ ระชากรของพระองคท์ ท่ี รงไถ่ดว้ ยพระโลหติ ของพระองค์
ศกั ดสิ ์ ทิ ธไิ ์ ป และขอใหร้ อดพน้ จากภยนั ตรายทงั้ ปวงเทอญ

พระสงฆ์ พระองคท์ รงถ่อมองคล์ ง ยอมรบั ความตาย แมค้ วามตายบนไม้
กางเขน โปรดประทานความนอบน้อม และความพากเพยี รแก่ขา้ รบั
ใชข้ องพระองค์ ทก่ี าลงั เผชญิ กบั การระบาดของโรครา้ ยน้ี

ทกุ คน โปรดทาใหป้ ระชากรของพระองคท์ ท่ี รงไถ่ดว้ ยพระโลหติ ของพระองค์
ศกั ดสิ ์ ทิ ธไิ ์ ป และขอใหร้ อดพน้ จากภยนั ตรายทงั้ ปวงเทอญ

พระสงฆ์ โปรดใหศ้ ลี มหาสนิท ศลี แห่งความรกั เป็นกาลงั ใจ และเป็น
แรงผลกั ดนั ใหข้ า้ พเจา้ ทงั้ หลายรกั กนั เออ้ื อาทรต่อกนั และ
ชว่ ยเหลอื กนั อยา่ งจรงิ ใจ ในยามทย่ี ากลาบากน้ี

พระสงฆ์ ให้เราเงียบสกั คร่หู นึ่งต่อหน้าศีลมหาสนิท เพื่อทูลขอความ
ต้องการของเราแต่ละคน (เงยี บสกั คร่หู น่งึ )

พระสงฆ์ พระเจ้าทรงรกั เรามาก โปรดให้เราได้ช่ือว่าเป็นบุตรของ
พระองค์ และเรากเ็ ป็นเช่นนัน้ เราจึงภาวนาด้วยความมนั่ ใจว่า

ทุกคน ขา้ แต่พระบดิ าของขา้ พเจา้ ทงั้ หลาย………………………………..

-6-

ประธาน ให้เราภาวนา ข้าแต่พระเจ้า พระองคไ์ ด้ประทานศีลศกั ด์ิสิทธ์ิ
อนั น่าพิศวงนี้เป็นอนุสรณ์ระลึกถึงพระทรมานของพระองค์
โปรดให้ข้าพเจ้าทงั้ หลายเคารพสกั การะพระกายและพระโลหิต
ของพระองค์ เพ่ือสมจะได้รบั การกอบก้ตู ลอดไป ทงั้ นี้ ขอพ่ึง
พระบารมพี ระคริสตเจ้า ของข้าพเจ้าทงั้ หลาย

ทกุ คน อาแมน

พิธีกร ขอเชญิ ขบั รอ้ งบทเพลง “จาไว้ไม่ลืม”

ในเยรซู าเลม็ ภายในหอ้ งหน่งึ ซง่ึ องคเ์ ยซทู รงรวมผองเพอ่ื น

ดว้ ยทรงรวู้ า่ วนั นนั้ ใกลม้ าเยอื น วนั ทเ่ี หมอื นตอ้ งสน้ิ ชวี า

กลางบรรดาศษิ ยท์ ม่ี าพบกนั นนั้ ไดท้ รงตงั้ มนั่ ภาวนา

เหลา้ นนั้ และแผ่นปังทรงชขู น้ึ มา ตรสั เป็นวาจากล่าวไว้

จำไว้ทุกครำ และอย่ำลืมเลือน ชีพเรำคือเครอื่ งเตือนใจ

เหล้ำทีด่ ืม่ และปังทีท่ ่ำนกินไป จำไว้ในดวงใจไมล่ ืม

ต่างผกู พนั และเปรมปรดี ิ ์ไมตรกี ระจา่ ง ไมช่ า้ ตอ้ งห่างรา้ งไกล

ภาพวนั น้จี ะตราไวแ้ นบใจ ตดิ ตรงึ ในหทยั ทุกครา

แต่แลว้ ในยามทก่ี นิ มอ้ื สุดทา้ ย ศษิ ยท์ งั้ หลายนนั้ ไมเ่ ขา้ ใจเรอ่ื งราว

วา่ องคเ์ ยซพู ระบุตรเดยี วในพระเจา้ คอื ชมุ พาทรงมาไถ่เราไว้

จำไว้ทุกครำ และอย่ำลืมเลือน ชีพเรำคือเครอื่ งเตือนใจ

เหล้ำทีด่ ืม่ และปังทีท่ ่ำนกินไป จำไว้ในดวงใจไม่ลืม

ระลกึ ไวว้ า่ ปังคอื กายของเรา ทเ่ี รามอบดว้ ยชวี ี

เหลา้ ถว้ ยน้ยี นื ยนั คอื เลอื ดเรายนิ ดี ยอมพลเี พอ่ื ทา่ นน้ไี ซร้

จำไว้ทุกครำ และอย่ำลืมเลือน ชีพเรำคือเครอื่ งเตือนใจ

เหล้ำทีด่ ืม่ และปังทีท่ ่ำนกินไป จำไว้ในดวงใจไมล่ ืม

จำไว้ในดวงใจไมล่ ืม (ขอจำไว้ใน ดวงใจไม่ลืม)

-7-

-8-


Click to View FlipBook Version