เพลงกอดเสาเถียง

หนงั สอื
เร่อิ ง เพลง กอดเสาเถียง

จดั ทาโดย
นางาสาว วราพร บวั เรือง

เสนอ
อาจารย์ นพดล มาจาก

ภาคเรยี นท่ี 1 ปีการศกึ ษา 2563
วิทยาลยั สารพดั ช่าง เพชรบรู ณ์

ฮะโอ ฮะ่ โอ ฮะโอ ฮ่ะโอ
สใิ หไ้ ปยนิ ดีอหิ ยงั กาลงั สิตายมงึ ฮบู้ ่
บ่ไดส้ นมอื้ สนั วนั ดี ไผสิมีแฮงกะส่างเถาะ
บไ่ ปเหยยี บ ตามระเบียบเสร็จเขาจนได้
ญาติผใู้ หญ่คอื สิหน้าบาน ปานกระดง้
กะฮกั สิตาย แต่สดุ ทา้ ยยงั หลดุ โคง้
มนั อย่บู ่ได้ อยากอายเขา...โอ...
นา้ ตาตก ลงโจก จกั โบก มนั จงั สพิ อ
พอสฆิ า่ คนจ่งั มงึ ใหต้ ายไปจากใจ
เคียดใหค้ กั ๆ เบิดเหลา้ จักวา่ จกั ไห
กะยงั บ่ไป ยงั บ่ตาย ไปจากใจจกั เท่อื ...โอ... โอย้ ...
มาเหม่ือย แทเ้ บื่อสิคิดฮอด
เฮ็ดไดแ้ ต่กอดเสาเถียง แนมไปกองเฟียง
กะเห็นแต่หนา้ ขาวๆ เมากะเมาพอตาย
ยงั เห็นแตภ่ าพเกา่ ๆ กูคิดฮอดเขา โอ...โอย้ ..
มนั เจบ็ พอปานสิใจขาด พดั ไปกบั สายลมส่า
ลว่ิ หลดุ ไปคือว่าว ท่เี อาคนื บไ่ ด้
ห่ายเหลา้ เขา้ ปาก สะม๊กั จนนา้ ตาไหล
ฮอ้ งเอิน้ ใส่เสียง